Besluit:
Het thema voor het schriftelijk deel van het centraal examen in de vakken tekenen, handvaardigheid I (handenarbeid) en handvaardigheid II (textiele werkvormen) voor v.w.o. in 1992 wordt vastgesteld als: ‘Tegendraads? Een onderzoek naar stijlveranderingen’.
De stofbespreking, de probleemstellingen en de exameneisen worden vastgesteld als in de bijlage bij deze regeling.
Deze regeling wordt bekendgemaakt in het officiële publikatieblad van het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen. Van deze bekendmaking wordt mededeling gedaan in de Staatscourant.
Deze regeling treedt in werking met ingang van de derde dag na dagtekening van het offiële publikatieblad van het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen waarin deze regeling is bekendgemaakt.
|
Tegen orde en harmonie: 16de eeuw |
het maniërisme · de ontwikkeling van Michelangelo aan de hand van enkele voorbeeldmatige werken Pontormo, Giulio Romano Vasari, Cellini El Greco maniëristische wandtapijten mode: de Venetiaanse mode, de landsknechtenmode, de Spaanse hofmode |
|
Tegen het rationalisme: 18de/19de eeuw |
een eigenzinnig antwoord · Goya Piranesi, Ledoux, Boullée |
|
Tegen conventionele schoonheid en natuurgetrouwheid |
|
|
begin 20ste eeuw |
· Munch, Schiele, Soutine, Lehmbruck Expressionistische architectuur: Mendelsohn en Poelzig de Amsterdamse School |
|
Tegen het modernisme |
|
|
1970 - nu |
· Chia, Polke, Kiefer, Schnabel Zwillinger, Architectuur: Johnson, Venturi, Graves, Hollein Anti-Bauhausvormgeving: Alchimia en Memphis modevormgeving en design kleedgedrag als protest: Hippie-mode en Punk |
Waaraan is in hun werk te zien dat sommige kunstenaars zich tegendraads opstellen?
Met welke motieven of vanuit welke achtergrond kant men zich tegen de geldende normen en bestaande regels?
Is er een verband tussen tegendraadsheid en de opvattingen over het kunstenaarschap in een bepaalde tijd?
De kandidaat moet in staat zijn om voornamelijk vanuit het beeld aan te geven:
in welke opzichten Michelangelo te karakteriseren valt als renaissancekunstenaar en waarom hij ook als onafhankelijk beschouwd kan worden bij het hanteren van geldende regels
welke de karakteristiek maniëristische kenmerken zijn van de genoemde 16de eeuwse kunstenaars
vanuit welke motieven deze kunstenaars zich afzetten tegen orde en harmonie
welke overeenkomsten er bestaan tussen de schilderkunst en de vormgeving in de mode van Venetië, de Duitse landsknechten en het Spaanse hof
tot welke nieuwe en individuele vormen en ideeën zulke uiteenlopende kunstenaars als Goya, Piranesi, Ledoux en Boullée komen
tegen welke ontwikkelingen in kunst en maatschappij kunstenaars als Munch, Schiele, Soutine en Lehmbruck in het begin van de 20ste eeuw in opstand komen en hoe deze opstandigheid zich in hun werk manifesteert
hoe men in expressionistische bouwwerken op verschillende manieren expressieve vormen tracht te combineren met de gebruiksfunctie
waarom het teruggrijpen naar historische vormen in de 2de helft van de 20ste eeuw een vorm van tegendraadsheid is
waarom sommige kunstenaars in de jaren '80 bewust voor ‘kitsch’ kiezen
tegen welke ‘materiaalregels’ door kunstenaars als Polke, Kiefer en Schnabel wordt gezondigd en waarom
in welk opzicht en tegen welke ‘regels’ de door Alchimia en Memphis uitgebrachte vormen ‘zondigen’
waar de oorsprong ligt van Hippie- en Punkmode en hoe deze het algemene modebeeld hebben beïnvloed.