Besluit van 2 februari 1993, houdende regelen voor het vierjaarlijks bezien van vergunningen waarin grenswaarden zijn opgenomen, die zijn vastgesteld op grond van artikel 1a, derde lid, van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren ter uitvoering van EEG-richtlijnen die uitvoering geven aan artikel 6 van richtlijn nr. 76/464/EEG (PbEG L 129)

Als categorie van lozingen als bedoeld in artikel 7, vijfde lid, van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren juncto artikel 8.22, derde lid, van de Wet milieubeheer, worden aangewezen lozingen van stoffen waarvoor ingevolge artikel 1a, derde lid, van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren grenswaarden zijn vastgesteld ter uitvoering van EEG-richtlijnen die uitvoering geven aan artikel 6 van richtlijn nr. 76/464/EEG (PbEG L 129).

Het bevoegd gezag beziet vier jaar nadat een vergunning voor een lozing als bedoeld in artikel 1 is verleend, en vervolgens ten minste elke vier jaar of die vergunning met het oog op de op grond van artikel 1a, derde lid, van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren van toepassing zijnde grenswaarden nog toereikend is, gezien de technische mogelijkheden tot bescherming van het milieu en de ontwikkelingen met betrekking tot de kwaliteit van het milieu.

Een vergunning voor een lozing als bedoeld in artikel 1, die meer dan twee jaar voor het tijdstip van inwerkingtreding van dit besluit is verleend, wordt niet eerder dan twee jaar en niet later dan drie jaar na inwerkingtreding van dit besluit voor de eerste keer bezien overeenkomstig artikel 2.

Dit besluit treedt in werking met ingang van de dag waarop de wet van 2 juli 1992, Stb. 414, tot uitbreiding en wijziging van de Wet algemene bepalingen milieuhygiëne en daarmee samenhangende wijzigingen van andere wetten (vergunningen en algemene regels voor inrichtingen; procedures voor vergunningen en ontheffingen; handhaving) in werking treedt.

Dit besluit kan worden aangehaald als : Besluit vierjaarlijks bezien van lozingsvergunningen.