Besluit:
Het thema voor het centraal examen v.w.o. in de vakken tekenen, handvaardigheid I (handenarbeid) en handvaardigheid II (textiele werkvormen) voor het schooljaar 1993–1994 is: Passen en meten. Structuren in de beeldende kunst.
De stofbeperking, de probleemstelling en de exameneisen worden vastgesteld als aangegeven in de bijlage bij deze regeling.
Deze regeling zal in het officiële publikatieblad van het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen worden geplaatst. Van deze plaatsing zal mededeling worden gedaan in de Staatscourant.
Deze regeling treedt in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte van het officiële publikatieblad van het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen, waarin deze regeling is geplaatst.
|
Zoeken naar maat, de natuur als maatsysteem– |
inleiding: klassieke opvattingen Alberti, Da Vinci, Dürer, Le Corbusier (de modulor), Dom van der Laan Op maat gesneden: mode in de 18e eeuw Dior (de New Look) Panamarenko, Stanley Brouwn, Adam Colton |
|
In de maat: het raster– |
Donald Judd, Sol Lewitt, Ad Dekkers, Peter Struycken, Palladio, Mies van der Rohe, Peter Eisenman, de Frankfurter Küche Sonia Delaunay, Hess/Bloomer Ria van Eyck |
|
Op-passen: uit de maat– |
Anamorfosen Saenredam en Dibbets Mangold Op-art, Vasarely, Soto, Bridget Riley |
Probleemstelling
Vanuit welke visie (s) zoeken kunstenaars naar maatsystemen?
Met welke bedoeling maken kunstenaars gebruik van bestaande maatsystemen?
In hoeverre vormt de toepassing van maatsystemen een beperking dan wel geeft deze speelruimte?
In welke mate kan de waarneming het pas- en meetwerk beïnvloeden of kan de waarneming zelf door passen en meten ontregeld worden?
Exameneisen
De kandidaat moet in staat zijn om voornamelijk vanuit het beeld aan te geven:
welke maatsystemen Alberti, Da Vinci, Dürer, Le Corbusier, Dom van der Laan, Stanley Brouwn en Adam Colton aan de natuur hebben ontleend en welke neerslag die in hun werk hebben gevonden.
hoe de relatie tussen techniek en artisticiteit tot uitdrukking komt in de ontwerpen van De Vinci en Panamarenko.
welke relatie er tussen theorie en praktijk bestaat bij Le Corbusier.
hoe in de Europese mode de vorm bepaald wordt door de snijderskunst met het menselijk lichaam als uitgangspunt in de 18e eeuw en in ontwerpen van Dior.
op welke manieren regelmaat als principe is uitgewerkt door Judd, Lewitt, Dekkers, Struycken, Palladio, Mies van de Rohe en Eisenman.
welke relatie er bestaat tussen de eisen van regelmaat en bewoonbaarheid in de architectuur van Palladio, Mies van der Rohe en Eisenman en in het ontwerp van de Frankfurter Küche.
hoe de abstract-geometrische vorm door Sonia Delaunay en door Hess/Bloomer als uitgangspunt in mode-ontwerpen is gehanteerd.
hoe in de weefsels van Ria van Eyck regelmaat als uitgangspunt is gehanteerd.
welk spel met perspectief wordt gespeeld in anamorfosen en in beelden van Saenredam en Dibbets en welke functie dit spel in deze werken heeft.
hoe kunstenaars als Vasarely, Soto, Riley en Mangold in hun werk met opzet door middel van bepaalde vormen of structuren de waarneming van de toeschouwer beïnvloeden.