Besluit van 17 maart 1998, houdende regels inzake de opleiding tot en de deskundigheid van de psychotherapeut (Besluit psychotherapeut)

1

De opleiding tot psychotherapeut bestaat uit ten minste 3680 uren, die als volgt zijn verdeeld:

• a.

  1280 uren theoretisch en praktisch onderwijs op het gebied van de psychotherapie;

• b.

  2400 uren werkervaring op het gebied van de psychotherapie.

2

Het onderwijs, bedoeld in het eerste lid, onder a, is gericht op het leren onderzoeken van psychische klachten en het met behulp van psychotherapie leren behandelen van de volgende categorieën van patiënten:

• a.

  kinderen en jeugdigen;

• b.

  volwassenen;

• c.

  ouderen.

3

De werkervaring, bedoeld in het eerste lid, onder b, is gespreid over ten minste vier jaren en wordt in elk geval opgedaan met onderzoek en behandeling als bedoeld in het tweede lid, van volwassen patiënten en van patiënten, behorende tot één van de twee andere in het tweede lid bedoelde categorieën.

4

De opleiding tot psychotherapeut is voorts gericht op het onderzoeken en behandelen van patiënten in een individuele setting en in een groepssetting dan wel een gezins- en relatiesetting.

1

Het onderwijs, bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder a, omvat ten minste:

• a.

  400 uren cursorisch onderwijs;

• b.

  50 uren leertherapiesessies;

• c.

  500 uren psychotherapiesessies;

• d.

  150 uren supervisiesessies waarvan er ten minste 50 betrekking hebben op de behandeling van individuele volwassen patiënten.

2

Het cursorische onderwijs omvat ten minste de volgende onderwerpen:

• a.

  algemene aspecten van de psychotherapie;

• b.

  gespreks- en interactietraining, gericht op de praktische toepassing daarvan in de psychotherapie;

• c.

  intake en indicatiestelling;

• d.

  psychopathologie;

• e.

  specifieke problemen van de verschillende leeftijdsgroepen en maatschappelijke groeperingen, waaronder cultuurgebonden problematiek;

• f.

  de psychotherapeutische referentiekaders, zijnde de psycho-analytische therapie, de gedragstherapie, de rogeriaanse therapie en de systeemtherapie die zijn gebaseerd op onderscheidelijk de psycho-analytische theorieën, de leer- en cognitieve theorieën, de experiëntiële theorieën en de systeemtheorieën;

• g.

  inleiding in de toepassing van behandelingsmethoden vanuit de psychotherapeutische referentiekaders;

• h.

  inleiding in de basisbegrippen en de kenmerken van groepsprocessen;

• i.

  kenmerken van de ambulante, de dag- en de klinische behandelingssituatie;

• j.

  beroepsethiek;

• k.

  recente ontwikkelingen van wetenschappelijk onderzoek op het gebied van de psychotherapie;

• l.

  kwaliteit van de praktijkvoering en de beroepsuitoefening.

3

De opleiding, bedoeld in artikel 3, bestaat voorts uit ten minste één vervolgcursus over de toepassing van behandelingsmethoden in een door de aspirant-psychotherapeut te kiezen psychotherapeutisch referentiekader.

1

Tot de opleiding tot psychotherapeut worden slechts toegelaten degenen die in het bezit zijn van een getuigschrift waaruit blijkt dat zij het artsexamen dan wel het doctoraalexamen psychologie, pedagogische wetenschappen of gezondheidswetenschappen met als afstudeerrichting geestelijke gezondheidskunde met goed gevolg hebben afgelegd.

2

Voor zover opleidingsonderdelen als bedoeld in het derde lid geen deel uitmaakten van de opleiding die recht geeft op een getuigschrift als bedoeld in het eerste lid, is voor de toelating tot de opleiding tot psychotherapeut vereist het bezit van een ander bewijsstuk waaruit blijkt dat de betrokkenen voor die onderdelen met goed gevolg een proeve van bekwaamheid op doctoraal niveau hebben afgelegd.

3

De opleidingsonderdelen, bedoeld in het tweede lid, zijn:

• a.

  persoonlijkheidsleer;

• b.

  psychofysiologie of psychosomatiek;

• c.

  psychopathologie;

• d.

  ontwikkelingspsychologie;

• e.

  psychofarmacologie;

• f.

  cultuurgebonden psychische problematiek;

• g.

  sexuologie;

• h.

  gespreksvoering;

• i.

  interactietraining;

• j.

  stage van 30 werkdagen in een instelling voor geestelijke gezondheidszorg.

1

Onze Minister kan, op hun daartoe strekkende verzoek, opleidingsinstellingen aanwijzen die een opleiding tot psychotherapeut verzorgen die naar zijn oordeel voldoet aan de artikelen 3 en 4.

2

De aanwijzing geschiedt niet dan nadat Onze Minister de Stichting Coördinerend Orgaan Nascholing en Opleiding in de geestelijke gezondheidszorg heeft uitgenodigd haar standpunt ter zake van de voorgenomen aanwijzing kenbaar te maken binnen een door Onze Minister aan te geven termijn en deze termijn is verstreken.

3

Onze Minister kan een aanwijzing intrekken indien de opleidingsinstelling naar zijn oordeel niet meer voldoet aan artikel 7. Met betrekking tot de intrekking van een aanwijzing is het tweede lid van overeenkomstige toepassing.

4

Van een aanwijzing of een intrekking van een aanwijzing wordt kennis gegeven in de Staatscourant.

1

De opleidingsinstelling stelt jaarlijks een plan vast waarin de in de artikelen 3 en 4 omschreven opleidingsonderdelen nader zijn uitgewerkt.

2

Belanghebbenden kunnen het opleidingsplan, desgevraagd, inzien en daarvan afschrift verlangen.

1

Voor het afnemen van het examen stelt de opleidingsinstelling een examencommissie in.

2

De opleidingsinstelling stelt een opleidings- en examenreglement vast dat in elk geval bepalingen bevat ter zake van:

• a.

  de onderdelen van het examen en de wijze waarop deze worden afgenomen en beoordeeld;

• b.

  een procedure bij verschil van mening in de examencommissie over de toe te kennen beoordeling;

• c.

  een procedure bij verschil van mening tussen de hoofdopleider en de aspirant-psychotherapeut over de begeleiding tijdens de opleiding;

• d.

  de behandeling van klachten tegen beslissingen van de examencommissie;

• e.

  een regeling met betrekking tot het herexamen;

• f.

  het verlenen van ontheffing van onderdelen van de opleiding.

3

De opleidingsinstelling draagt ervoor zorg dat degenen die tot de opleiding zijn toegelaten tijdig kennis kunnen nemen van het reglement, bedoeld in het tweede lid.

1

De opleidingsinstelling wijst een hoofdopleider aan die verantwoordelijk is voor de opleiding van een persoon die tot de opleiding is toegelaten.

2

De hoofdopleider is psychotherapeut en heeft gedurende ten minste vijf jaren ingeschreven gestaan:

• a.

  in het register, bedoeld in artikel 1 van het Besluit inzake registratie van psychotherapeuten, of

• b.

  in het krachtens artikel 3 van de wet ingestelde register van psychotherapeuten, of

• c.

  in de onder a en b bedoelde registers gezamenlijk.

1

De methoden, bedoeld in artikel 27 van de wet, houden in:

• a.

  het ten behoeve van de behandeling tot stand brengen van een relatie met de patiënt door de psychotherapeut alsmede het onderhouden van die relatie;

• b.

  het tot stand brengen van gedragsveranderingen die leiden tot vermindering van de klachten van de patiënt;

• c.

  het in contact brengen van de patiënt met diens innerlijke wereld van gevoelens en betekenisverlening;

• d.

  het beïnvloeden van de positie van de patiënt in de sociale omgeving waarbinnen de stoornis of klacht is ontstaan of die een rol speelt bij het in stand houden ervan.

2

De methoden, bedoeld in het eerste lid, zijn gebaseerd op een of meer van de volgende theorieën:

• a.

  psycho-analytische theorieën;

• b.

  leer- en cognitieve theorieën;

• c.

  experiëntiële theorieën;

• d.

  systeemtheorieën.