Regeling, houdende vaststelling van regels omtrent de medische geschiktheid, de medische keuring, de vrijstelling van onderdelen van de medische keuring, de te volgen procedures en andere voorschriften van administratieve aard, alsmede vaststelling van formulieren

• 1.

  Het handhaven en bevorderen van de veiligheid op zee houdt onder meer in een zorgvuldig geneeskundig onderzoek van zeevarenden op wie de Nederlandse zeevaartbemanningswetgeving van toepassing is.

  In het algemeen dient de betrokkene om in aanmerking te komen voor een geneeskundige verklaring vrij te zijn van enige afwijking, ziekte of verwonding die een veilige uitoefening van de werkzaamheden belemmert.

  Een zeevarende dient verder te allen tijde in staat te zijn om adequaat te handelen in geval van nood. Hij moet daarbij niet alleen in staat zijn zichzelf in veiligheid te stellen, maar moet kunnen assisteren bij het bestrijden van brand, het lanceren van reddingmiddelen en het assisteren van medebemanningsleden en passagiers.

  Daarnaast mag zijn (haar) aanwezigheid aan boord geen gevaar opleveren voor de gezondheid van de overige opvarenden.

  Van groot belang daarbij is vooral het tijdig herkennen en (laten) behandelen van die aandoeningen die een duidelijke risicoverhogende factor betekenen.

• 2.

  Bij het beoordelen van de geschiktheid van diegenen die al geruime tijd een zeevarend beroep hebben uitgeoefend, is het in een aantal gevallen billijk om enige soepelheid te betrachten.

  Voor het incidenteel en in een individueel geval toch afgeven van een geneeskundige verklaring van geschiktheid bij een reden van ongeschiktheid, is vereist dat daarover tevoren overeenstemming is bereikt met de Medisch Adviseur Scheepvaart.

• 3.

  Indien er bij de beoordeling van de geschiktheid of van de mate van ongeschiktheid twijfels rijzen, dient daarover overleg plaats te vinden met de Medisch Adviseur Scheepvaart.

• 4.

  Bij de keuring dient men zich terdege bewust te zijn van de specifieke werkomstandigheden aan boord, die overigens afhankelijk van het soort schip en vaargebied sterk kunnen variëren:

  • a.

    het werk aan boord vertoont onregelmatige fysieke en psychische piekbelastingen;

  • b.

    het werk aan boord vindt niet zelden plaats in situaties met slecht weer of veel wind, en wisselende koude of warme omstandigheden;

  • c.

    afhankelijk van het type schip wordt gewerkt in een min of meer onrustige omgeving met veel achtergrondgeluid en beweging;

  • d.

    Het werk aan boord brengt een forse lichamelijke belasting met zich mee, waarbij veel traplopen, het manoeuvreren rond obstakels en beperkte bewegingsruimte met soms een ongunstige werkhouding extra belasting van het bewegingsapparaat met zich mee brengen;

  • e.

    door de aard van de werkzaamheden is er niet altijd gelegenheid om op regelmatige tijden te eten en te slapen, en

  • f.

    het aantal bemanningsleden aan boord is sterk afgenomen ten opzichte van vroeger.

  Indien een opvarende door ziekte wordt uitgeschakeld, moeten zijn taken worden overgenomen door collega's.

• 5.

  Het is in dit verband van belang dat men zich tevens realiseert dat er aan boord vele werkzaamheden zijn waarbij langdurige concentratie is vereist:

  • a.

    het navigeren, waarbij vooral voortdurende aandacht is geboden tijdens het varen 's nachts, bij mist en onder slechte weersomstandigheden;

  • b.

    het wacht houden in de machinekamer, vooral in zgn. `stand-by'- situaties, waarbij extra oplettendheid is vereist om op ieder gewenst moment te kunnen manoeuvreren;

  • c.

    het werken met en het verantwoordelijk zijn voor het vervoer van gevaarlijke stoffen;

  • d.

    het werken aan en in de buurt van werktuigen met bewegende delen, zoals kranen, lieren, ankerspillen e.d.;

  • e.

    het uitvoeren van werkzaamheden aan elektrische leidingen en stoomleidingen, en

  • f.

    het verrichten van werkzaamheden op grote hoogte of in en om diepe ruimen.

• 6.

  Men moet zich realiseren dat, wanneer tengevolge van een onzorgvuldige keuring bij een zeevarende bijvoorbeeld een maagzweer of een liesbreuk over het hoofd wordt gezien, dit voor betrokkene een levensgevaarlijke situatie kan opleveren wanneer hij op volle zee een ernstige maagbloeding krijgt, of wanneer zijn liesbreuk ingeklemd raakt.

  Adequate medische hulp is op dat moment ver verwijderd. Het is daarom belangrijk, dat bij de keuring aandoeningen waarvoor een behandeling voorspelbaar is, worden herkend. Zo moet er bijvoorbeeld ook rekening worden gehouden met de beperkte - en vaak late - mogelijkheden voor tandheelkundige hulp.

• 7.

  Zeevarenden leven gedurende langere tijd dicht op elkaar. Besmettelijke aandoeningen zijn daarom een serieus probleem en kunnen de veiligheid van het schip in gevaar brengen. Vooral bij het keuren van personeel dat betrokken is bij de voedselbereiding en catering, moet hieraan extra aandacht worden geschonken.

• 8.

  Het dragen van persoonlijke beschermingsmiddelen moet zonder bezwaar mogelijk zijn en niet worden belemmerd door lichamelijke aandoeningen of beperkingen.

  Hierbij moet worden gedacht aan veiligheidshelmen en -brillen, maskers, gehoorbescherming, veiligheidsschoenen en beschermende kleding. Het dragen van een persluchttoestel van 15 kg gedurende minimaal 20 minuten vereist een goede lichamelijke conditie. Hierbij wordt speciale beschermende kleding gedragen.

  Tijdens het bestrijden van een brand wordt onder grote spanning gewerkt in een warme omgeving, waarbij mogelijk door nauwe openingen of gangen gemanoeuvreerd moet worden.

• 9.

  De medische maatstaven die zijn opgenomen in Bijlage III dienen te worden gehanteerd bij de keuring van zeevarenden, onverminderd de algemene medische maatstaven voor een keuring.

• 10.

  De geneeskundige of de medisch specialist laat zich bij een beslissing tot afkeuring leiden door de navolgende algemene richtlijnen:

  Medisch ongeschikt voor de zeevaart is de persoon, die lijdt aan een ziekte, afwijking of verwonding:

  • a.

    waardoor een veilige uitoefening van de werkzaamheden belemmerd kan worden;

  • b.

    waardoor de zeevarende niet te allen tijde in staat is om adequaat te handelen in geval van nood;

  • c.

    die tijdens de functie-uitoefening aan boord kan verergeren, in die zin dat daardoor een onaanvaardbaar risico voor de gezondheid of veiligheid van hemzelf of de overige opvarenden ontstaat, of ernstige hinder voor andere personen aan boord, of

  • d.

    die een behandeling behoeft, waarbij voortdurend medisch toezicht is vereist of waarbij acuut ingrijpen door een medicus noodzakelijk kan worden.

• 1.

  Het gebruik van anti-coagulantia (cumarines), insuline, sulfonylureum (SU) derivaten, anti-epileptica of immuunsuppressiva is een reden voor ongeschiktheid.

  Uitsluitend na overleg met de Medisch Adviseur Scheepvaart of bij scheidsrechterlijke herbeoordeling is bij bevaren zeelieden incidenteel, in een individueel geval en voor een enkele functie goedkeuring mogelijk.

• 2.

  Het aangewezen zijn op het gebruik van geneesmiddelen welke neveneffecten hebben in de zin van: duizeligheid, verminderd concentratie- en reactievermogen, psychische stoornissen, hypotensie en bradycardie, kan een reden zijn voor ongeschiktheid.

• 3.

  Indien geneesmiddelen worden gebruikt in doseringen die zich met de veiligheid van het varen laten verenigen (van patiënt tot patiënt verschillend, maar voor één patiënt behoorlijk constant), moet bij de afgifte van een geneeskundige verklaring worden overwogen of de betrokkene de (bij)werkingen van het geneesmiddel begrijpt, en de voorschriften van de arts nauwgezet naleeft.

• 4.

  Bij de beoordeling van de veiligheid van het gebruik van medicijnen, dient ook te worden bekeken in hoeverre het plotseling staken van de geneesmiddelen (zeeziekte, noodsituatie) problemen kan opleveren.

• 1.

  Álle infectieziekten zijn een reden voor tijdelijke of voorlopige ongeschiktheid, totdat afdoende behandeling heeft plaatsgehad.

  Bij gastro-intestinale infectieziekten dient speciale aandacht te worden besteed aan het personeel dat betrokken is bij de voedselbereiding en catering.

• 2.

  Longtuberculose: Indien na een adequate behandeling de betrokkene genezen wordt verklaard door een longarts, kan een verklaring van geneeskundige geschiktheid worden afgegeven.

• 3.

  Seropositiviteit (HIV) is in het algemeen geen reden voor ongeschiktheid. Bij profylactisch gebruik van AIDS-remmende middelen wordt de beslissing over eventuele geschiktheid slechts genomen na overleg met de Medisch Adviseur Scheepvaart. AIDS is een reden voor blijvende ongeschiktheid in alle bevestigde gevallen.

• 4.

  Overgevoeligheid of contraïndicaties voor vaccinaties of profylactica die in het vaargebied van de zeevarende noodzakelijk zijn, zijn een reden voor ongeschiktheid of beperking van het vaargebied.

Deze zijn in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid. Voor goedkeuring is een gunstig specialistisch rapport vereist, waaruit blijkt dat complete remissie is bereikt, en redelijkerwijs geen acute problemen zijn te verwachten. Goedaardige tumoren die door hun lokalisatie aanleiding kunnen zijn voor complicaties zijn een reden voor ongeschiktheid.

• 1.

  Zowel Insuline afhankelijke als niet van Insuline afhankelijke Diabetes Mellitus zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid. Uitsluitend indien het een NIADM bij bevaren zeelieden betreft, kan therapie met Metformine, Acarbose of Rosiglitazon.worden toegestaan, indien na een periode van tijdelijke of voorlopige ongeschiktheid een goede en stabiele instelling is bereikt. Behandeling met SU-derivaten is in álle gevallen een contraïndicatie voor geschiktheid voor de zeevaart. Als gevolg van de ontwikkeling van nieuwe orale antidiabetica kan aanpassing van het regime plaatsvinden, waarbij de beslissing over eventuele geschiktheid slechts genomen kan worden na overleg met de Medisch Adviseur Scheepvaart.

• 2.

  Manifeste hyper- en hypothyreoidie vormen een reden voor voorlopige, dan wel blijvende ongeschiktheid.

• 3.

  Overige endocriene stoornissen: voor goedkeuring is een gunstig specialistisch rapport vereist, waaruit blijkt dat redelijkerwijs geen acute problemen zijn te verwachten.

• 1.

  Humorale immuundeficiënties, zoals agamma- en hypogammaglobulinaemieën zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 2.

  Cellulaire immuundeficiëntie is een reden voor blijvende ongeschiktheid. Na splenectomie wordt de beslissing over eventuele geschiktheid slechts genomen na overleg met de Medisch Adviseur Scheepvaart.

• 3.

  Stollingsstoornissen zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid. Voor goedkeuring is een gunstig specialistisch rapport vereist, waaruit blijkt dat redelijkerwijs geen acute problemen zijn te verwachten.

• 4.

  Anaemie met nog onbekende aetiologie is een reden voor tijdelijke ongeschiktheid. Na analyse volgt herbeoordeling van de geschiktheid.

• 5.

  Overige chronische bloedziekten: voor goedkeuring is een gunstig specialistisch rapport vereist, waaruit blijkt dat redelijkerwijs geen acute problemen zijn te verwachten.

• 1.

  Psychosen in de anamnese met een kans op herhaling of verergering zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 2.

  Bipolaire stoornissen in de anamnese zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 3.

  Depressies die niet onder het begrip bipolaire stoornis vallen zijn een reden voor tijdelijke of voorlopige ongeschiktheid. Voor goedkeuring is een gunstig specialistisch rapport vereist.

• 4.

  Persoonlijkheidsstoornissen met antisociale, borderline, theatrale, narcisitische, ontwijkende, afhankelijke of obsessief-compulsieve patronen zijn in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 5.

  Chronisch alcoholisme, hetzij voortdurend, hetzij gedurende bepaalde perioden, is in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 6.

  Verslaving aan verdovende, opwekkende of andere psychotrope stoffen in de anamnese van de laatste vijf jaar is in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid. Gokverslaving is een reden voor ongeschiktheid, indien de afwezigheid van de gokmiddelen kan leiden tot een verminderde inzetbaarheid.

• 7.

  Overige psychiatrische stoornissen: voor goedkeuring is een gunstig specialistisch rapport vereist.

• 8.

  Hoogtevrees en engtevrees kunnen een reden zijn voor blijvende ongeschiktheid.

• 1.

  Alle aandoeningen die gepaard gaan met bewustzijns- of evenwichtsstoornissen of aanvallen van draaiduizeligheid zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 2.

  Alle vormen van epilepsie en narcolepsie in de anamnese zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid. Uitsluitend bij scheidsrechterlijke herbeoordeling is bij bevaren zeelieden incidenteel, in een individueel geval en voor een enkele functie goedkeuring mogelijk.

• 3.

  Systeemziekten van het centrale zenuwstelsel, zoals multipele sclerose of M. Parkinson, zijn - afhankelijk van het stadium waarin de ziekte verkeert - in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 4.

  Migraine, gepaard gaande met arbeidsverzuim, is een reden voor voorlopige, of blijvende ongeschiktheid.

• 5.

  Noctambulisme is in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid.

Ernstige spraakstoornissen zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

Ook bij achtergrondgeluid moet er met stemverheffing voldoende spreekvaardigheid zijn.

• 1.

  Een ernstige belemmering van de neusademhaling, bijvoorbeeld door een sterke neusseptum-deviatie is een reden voor tijdelijke ongeschiktheid.

• 2.

  Uitgebreide cariës of aandoeningen van het tandvlees zijn een reden voor tijdelijke ongeschiktheid.

• 3.

  Recidiverende tonsillitis en focale infecties zijn een reden voor voorlopige of blijvende ongeschiktheid.

Thoraxafwijkingen die gepaard gaan met belemmering van de normale hart- en/of longfunctie zijn redenen voor blijvende ongeschiktheid.

• 1.

  Asthma bronchiale kan een reden zijn voor blijvende ongeschiktheid.

• 2.

  Chronische luchtweginfecties en COPD met ernstige longfunctiestoornissen zijn in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 3.

  Recidiverende spontane pneumothorax is een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 4.

  Andere chronische longaandoeningen met de mogelijkheid van acute verslechtering van de longfunctie zijn een reden voor voorlopige of blijvende ongeschiktheid.

• 1.

  Hartklepafwijkingen en congenitale hartgebreken met haemodynamische consequenties zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid. Een kunstklep is in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 2.

  Pathologische ritme- of geleidingsstoornissen zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 3.

  Het dragen van een pacemaker is in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid. De beslissing over eventuele geschiktheid wordt slechts genomen na overleg met de Medisch Adviseur Scheepvaart.

• 4.

  Aandoeningen van het myocard, resulterend in een verminderde, ergometrisch bepaalde belastbaarheid van het hart, zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 5.

  Angina pectoris is een reden voor tijdelijke, voorlopige of blijvende ongeschiktheid. Voor goedkeuring is een gunstig specialistisch rapport vereist waaruit blijkt dat redelijkerwijs geen acute problemen zijn te verwachten.

• 6.

  Aneurysma aortae is in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid. Voor goedkeuring is een gunstig specialistisch rapport vereist waaruit blijkt dat redelijkerwijs geen acute problemen zijn te verwachten.

• 7.

  Hypertensie: een bij herhaling gemeten diastolische druk van < 105 mm Hg is een reden voor tijdelijke of voorlopige ongeschiktheid.

• 8.

  Symptomen van perifere vasculaire aandoeningen, arterieel of veneus, zijn een reden voor voorlopige of blijvende ongeschiktheid. Een vaatprothese is in het algemeen geen reden voor ongeschiktheid.

• 9.

  Ieder cerebrovasculair accident, inclusief T.I.A.'s, in de anamnese, is in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 1.

  Een aandoening van maag of oesofagus met een verhoogde kans op bloeding of perforatie, inclusief het ulcus pepticum is een reden voor voorlopige ongeschiktheid. Goedkeuring is slechts mogelijk nadat endoscopisch genezing is vastgesteld.

• 2.

  Chronische darmziekten zijn in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 3.

  Hernia inguinalis is een reden voor tijdelijke ongeschiktheid; niet te corrigeren recidieven zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 1.

  Verschijnselen die wijzen op de aanwezigheid van een leveraandoening, van galstenen of een galblaasontsteking, zijn een reden voor voorlopige of blijvende ongeschiktheid. Voor goedkeuring is een gunstig specialistisch rapport vereist, waaruit blijkt dat redelijkerwijs geen acute problemen zijn te verwachten.

• 2.

  Chronische pancreatitis is een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 1.

  Aandoeningen van de hogere of lagere urinewegen, resulterend in recidiverende klachten of een verminderde nierfunctie zijn in het algemeen een reden voor voorlopige of blijvende ongeschiktheid.

• 2.

  Een niersteen is een reden voor tijdelijke of voorlopige ongeschiktheid.

• 3.

  Het hebben van één nier is in het algemeen geen reden voor ongeschiktheid.

Meno-/metrorrhagieën, uterusprolaps, endometriosis en recidiverende salpingitis zijn een reden voor voorlopige of blijvende ongeschiktheid.

De zeevarende zélf neemt de uiteindelijke beslissing om voor goedkeuring in aanmerking te willen komen. Extra aandacht dient te worden geschonken aan een eerste zwangerschap, en aan eerdere zwangerschappen met complicaties in de anamnese. Varen kan uitsluitend worden toegestaan bij een ongecompliceerde zwangerschap van de 13e tot 28e week. Het eerste en laatste trimester, en de herstelperiode post partum dienen te worden beschouwd als een periode van tijdelijke ongeschiktheid. Varen in het tweede trimester kan uitsluitend worden toegestaan op schepen in een beperkt vaargebied waarbinnen adequate medische voorzieningen voorhanden zijn. Varen in het tweede trimester in een onbeperkt vaargebied is toegestaan op schepen waarop een dokter aanwezig is met voldoende bekwaamheden in de verloskunde.

Huidziekten welke frequent recidiveren, of bij herhaling een ernstige belemmering vormen voor de uitoefening van een functie aan boord, zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 1.

  Recidiverende rugklachten gepaard gaande met arbeidsverzuim, zijn een reden voor voorlopige of blijvende ongeschiktheid.

• 2.

  Gewrichtsaandoeningen en andere ziekten van het bewegingsapparaat zijn een reden voor voorlopige of blijvende ongeschiktheid indien de aandoening progressief is, pijn of functiebeperking tot gevolg heeft.

• 3.

  Contracturen die tot een aanzienlijke bewegingsbeperking hebben geleid zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 4.

  Verminkingen of aangeboren afwijkingen die tot een verminderde arbeidsgeschiktheid of tot een verhoogd ongevalsrisico leiden, zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 5.

  Ledemaatprothesen en kunstgewrichten zijn in het algemeen een reden voor blijvende ongeschiktheid. De beslissing over eventuele geschiktheid wordt slechts genomen na overleg met de Medisch Adviseur Scheepvaart.

• 6.

  Recidiverende schouderluxaties zijn een reden voor voorlopige ongeschiktheid. Na operatieve correctie volgt herbeoordeling van de geschiktheid.

• 1.

  Ongecompliceerd overgewicht: een Quetelet-index ≥ 30 met een duidelijk verminderde belastbaarheid en aanwijzingen dat de kandidaat belemmerd wordt in het uitoefenen van zijn functie, kan een reden zijn voor voorlopige of blijvende ongeschiktheid.

• 2.

  Gecompliceerd overgewicht: een Quetelet-index ≥ 30 met een normale lichamelijke belastbaarheid, maar met bijkomende risicofactoren zoals bijvoorbeeld hypertensie en verhoogde serumlipiden, kan een reden zijn voor voorlopige of blijvende ongeschiktheid.

Ernstige allergische reacties als gevolg van contact met stoffen die aan boord aanwezig zijn, zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• A.

  Alle zeevarenden zonder uitkijk- of wachtfunctie.

  De keuring van het gezichtsvermogen is een onderdeel van de algemene lichamelijke keuring.

  • 1.

    De gezichtsscherpte wordt bepaald met behulp van de kaart van Landolt TNO, de Snellen letterkaart of een andere test die geacht mag worden gelijkwaardig te zijn. Met beide ogen dient, zonodig met behulp van eigen (reserve)bril of contactlenzen, een gezichtsscherpte te worden bereikt van 0,4. De visus dient zonder optische correctiemiddelen met elk oog afzonderlijk niet minder dan 0,1 te bedragen.

  • 2.

    Indien bij de keuring gebruik is gemaakt van optische correctiemiddelen, moet aan de keurend arts een adequate reservebril worden getoond

• B.

  Dek- en brugdienst met uitkijk- of wachtfunktie (Z1) / Machinekamerdienst met wachtfunktie Z2).

  Na gebleken geschiktheid wordt de `Geneeskundige verklaring voor het gezichtsorgaan' afgegeven.

  • 1.

    De gezichtsscherpte wordt bepaald met behulp van de kaart van Landolt TNO, de Snellen letterkaart of en andere test die geacht mag worden gelijkwaardig te zijn.

    • a.

      Z1: Met elk oog afzonderlijk dient, zonodig met eigen (reserve)bril of contactlenzen, een gezichtsscherpte te worden bereikt van 0,7 voor het beste oog en 0,5 voor het slechtste oog. De visus dient zonder optische correctiemiddelen met elk oog afzonderlijk niet minder dan 0,1 te bedragen.

    • b.

      Z2: Met elk oog afzonderlijk dient, zonodig met eigen (reserve)bril of contactlenzen, een gezichtsscherpte te worden bereikt van 0,4. De visus dient zonder optische correctiemiddelen met elk oog afzonderlijk niet minder dan 0,1 te bedragen.

  • 2.

    Voor het nabijzien geldt dat, zonodig met eigen correctiemiddelen, een gezichtsscherpte overeenkomend met een van de volgende uitslagen moet worden bereikt:

    • Precision Vision test op 40 cm;

    • Laméris `De Nederlanders' op 30 cm D=0,6;

    • Oculus Landolt C's op 30 cm regelaanduiding =0,9;

    • Nieden Jaeger op 30 cm J=3.

    De gezichtsscherpte voor het lezen van beeldschermen van computer of radar en voor het aflezen van navigatie- of meet en regelapparatuur op 70 cm dient voldoende te zijn, zonodig adequaat gecorrigeerd.

  • 3.

    Indien bij de keuring voor de visus veraf of nabij gebruik is gemaakt van optische correctiemiddelen, moet aan de keuren arts een adequate reservebril worden getoond. Het gebruik van gekleurde corrigerende glazen of contactlenzen is een reden voor specialistische keuring door een aangewezen oogarts.

  • 4.

    Bij het onderzoek van het kleurenonderscheidingsvermogen, verricht bij de in de betreffende test voorgeschreven belichting is een score van 2 fouten bij de Ishihara test een reden voor specialistische keuring door een aangewezen oogarts. Bij de specialistische keuring is een reden voor blijvende ongeschiktheid een grotere afwijking dan de volgende uitkomsten:

    • Hardy, Rand and Rittler: `mild'; danwel

    • Tokyo Medical College: `second degree'; danwel

    • een equivalente uitkomst bij een gelijkwaardige test.

  • 5.

    Een bij de confrontatiemethode volgens Donders gevonden stoornis in het gezichtsveld is een reden voor specialistische keuring. Bij de specialistische keuring dient bij perimetrisch onderzoek het gezichtsveld vrij te zijn van voor de functie van de zeevarende storende beperkingen.

  • 6.

    Er worden geen eisen gesteld aan het diepte zien.

  • 7.

    Alle vormen van refractiechirurgie zijn een reden voor specialistische keuring door een aangewezen oogarts. Bij de specialistische keuring is goedkeuring mogelijk na volledige genezing, mits na een postoperatieve stabilisatieperiode wordt voldaan aan alle criteria voor het gezichtsvermogen en er geen nadelige verschijnselen zijn met betrekking tot contrastwaarneming, glare en nachtmyopie.

  • 8.

    Bij het vermoeden op nachtblindheid (anamnestisch of door gedragingen van de kandidaat) dient specialistisch onderzoek plaats te vinden. Een adaptatiestoornis groter dan 1 logeenheid is een reden voor ongeschiktheid.

  • 9.

    Er mag geen dubbelzien bestaan.

  • 10.

    Een progressieve of chronische oogaandoening is een reden voor specialistische keuring door een aangewezen oogarts. Bij de specialistische keuring dient te worden vastgesteld dat het gezichtsvermogen niet binnen 2 jaar dusdanig wordt bedreigd dat niet meer kan worden voldaan aan de criteria.

• 1.

  Een actieve infectie van middenoor of gehoorgang op het moment van de keuring is een reden voor tijdelijke ongeschiktheid.

• 2.

  Recidiverende cq chronische otitis media is een reden voor ongeschiktheid, tenzij de aandoening geruime tijd (ongeveer 6 maanden) rustig is zodat mag worden aangenomen dat deze volledig is genezen.

• 3.

  Een trommelvliesperforatie is een reden voor voorlopige ongeschiktheid, tenzij de onderliggende aandoening geruime tijd (ongeveer 6 maanden) rustig is zodat mag worden aangenomen dat deze volledig is genezen.

• 4.

  Trommelvliesbuisjes zijn een reden voor een voorlopige ongeschiktheid van minimaal 6 maanden na plaatsing. Goedkeuring is mogelijk indien de onderliggende aandoening na die tijd rustig is zodat mag worden aangenomen dat deze volledig is genezen.

• 5.

  Een operatieholte is een reden voor ongeschiktheid, tenzij deze 6 maanden rustig is en geen andere behandeling behoeft dan het incidenteel verwijderen van cerumen.

• 6.

  Met pijn en hevige jeuk gepaard gaande recidiverende cq chronische otitis externa is een reden voor ongeschiktheid.

• 7.

  M. Menière is een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• 8.

  Alle aandoeningen die gepaard gaan met bewustzijns- of evenwichtsstoornissen of aanvallen van draaiduizeligheid zijn een reden voor blijvende ongeschiktheid.

• A.

  Alle zeevarenden zonder uitkijk- of wachtfunctie.

  De keuring van het gehoor is een onderdeel van de algemene lichamelijke keuring.

  • 1.

    De gehoorscherpte dient zodanig te zijn, dat conversatiespraak op een afstand van 2 meter voor ieder oor afzonderlijk geheel foutloos wordt verstaan. Deze test dient volgens de geldende richtlijnen te worden uitgevoerd.

  • 2.

    Uitsluitend bij scheidsrechterlijke herbeoordeling is incidenteel, in een individueel geval en voor een enkele functie het gebruik van een hoortoestel toegestaan, zie Bijlage VIII, onder B.

• B.

  Dek- en brugdienst met uitkijk- of wachtfunctie (H1)/ Machinekamerdienst met wachtfunctie (H2).

  Na gebleken geschiktheid wordt de `Geneeskundige verklaring voor het gehoororgaan' afgegeven.

  • 1.

    a. H1: Eenmaal in de 6 jaar voor de dek- en brugdienst wordt een onderzoek gedaan met de toon-audiometer.

    b. H2: Eenmaal in de 2 jaar voor de machinekamerdienst wordt een onderzoek gedaan met de toon-audiometer.

    Reden voor blijvende ongeschiktheid is een gehoorverlies van gemiddeld 30 dB(HL) of meer voor het beste oor en bovendien een gemiddeld verlies van 40 dB(HL) of meer voor het slechtste oor. Als criterium geldt het rekenkundig gemiddeld van de ongemaskeerde luchtgeleidingsdrempels bij 500, 1000, 2000 en 3000 Hz. Indien de apparatuur een meting bij 3000 Hz niet toelaat, mag de drempel bij 3000 Hz per oor worden berekend op basis van het gemiddelde van de drempels bij 2000 en 4000 Hz voor hetzelfde oor.

  • 2.

    Bij tussentijdse controle om de 2 jaar voor verlenging van de H1 verklaring voor de dek- en brugdienst dient de gehoorscherpte zodanig te zijn, dat fluisterspraak op een afstand van 2 meter en conversatiespraak op een afstand van 3 meter voor ieder oor afzonderlijk foutloos worden verstaan.

    Deze testen dienen volgens de geldende richtlijnen te worden uitgevoerd.

  • 3.

    Uitsluitend bij scheidsrechterlijke herbeoordeling is incidenteel, in een individueel geval en voor een enkele functie het gebruik van een hoortoestel toegestaan, zie Bijlage VIII, onder B.