Regeling van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 20 december 2012, nr. IVV 51458, tot het gelijkstellen met arbeidsuren, de wijze waarop gelijkstelling geschiedt, het buiten beschouwing laten van arbeidsuren, het meerdere keren in aanmerking nemen van kalenderweken en beëindiging van uitkeringsrechten (Gelijkstellingsregeling arbeidsuren)

1

Indien de periode van ziekte of arbeidsongeschiktheid dan wel de periode waarover een uitkering als bedoeld in artikel 1, onderdeel h, is ontvangen, gelet op het arbeidspatroon van de werknemer, aansluit op een periode waarin de werknemer arbeidsuren had, is het aantal uren dat op grond van artikel 1, onderdeel f respectievelijk h, gelijkgesteld wordt, gelijk aan:

• a.

  het aantal arbeidsuren dat de werknemer zou hebben gehad indien hij niet ziek of arbeidsongeschikt zou zijn geworden dan wel zich geen situatie zou hebben voorgedaan op grond waarvan hij recht heeft op een uitkering als bedoeld in artikel 1, onderdeel h, en hij een vast aantal arbeidsuren had; of

• b.

  het gemiddeld aantal arbeidsuren dat de werknemer zou hebben gehad indien hij niet ziek of arbeidsongeschikt zou zijn geworden dan wel zich geen situatie zou hebben voorgedaan op grond waarvan hij recht heeft op een uitkering als bedoeld in het artikel 1, onderdeel h, en hij geen aantal vaste arbeidsuren had.

2

Het gemiddeld aantal arbeidsuren, bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, wordt berekend over de periode, bedoeld in artikel 16, tweede lid, van de Werkloosheidswet, met dien verstande dat buiten aanmerking blijven de in die periode gelegen uren, waarop hij ten gevolge van ziekte of arbeidsongeschiktheid dan wel de situatie op grond waarvan hij recht heeft op een uitkering als bedoeld in artikel 1, onderdeel h, niet werkzaam was.

1

Indien de berekening van het aantal arbeidsuren, bedoeld in artikel 16, tweede lid, van de Werkloosheidswet ten aanzien van de werknemer, die in ploegendienst of volgens andere vormen van werkroosters arbeidsuren heeft gehad dan wel als gevolg van een bepaalde wijze van invulling van arbeidsduurverkorting, geen juist beeld geeft van dat arbeidspatroon, kan het UWV:

• a.

  uren waarop de werknemer geen arbeidsuren had, gelijkstellen met arbeidsuren; of

• b.

  arbeidsuren buiten beschouwing laten; of

• c.

  zowel uren waarop de werknemer geen arbeidsuren had, gelijkstellen met arbeidsuren als arbeidsuren beschouwing laten.

2

Voor de toepassing van het eerste lid wordt de arbeidsduurverkorting geacht gelijkelijk te zijn verspreid over een periode van een kalenderjaar. Indien de werknemer in een kalenderweek meer uren arbeidsduurverkorting heeft genoten dan het op jaarbasis vastgesteld gemiddeld aantal per week, wordt het verschil voor de toepassing van het eerste lid gelijkgesteld met arbeidsuren. Indien de werknemer in een kalenderweek minder uren arbeidsduurverkorting heeft genoten dan het op jaarbasis vastgesteld gemiddeld aantal per week, wordt het verschil voor de toepassing van het eerste lid buiten beschouwing gelaten.

3

Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing indien voor de berekening van het aantal arbeidsuren, bedoeld in artikel 16, tweede lid, van de Werkloosheidswet, uren waarin de werknemer niet heeft gewerkt als gevolg van compensatieverlofdagen op grond van artikel 1 zijn gelijkgesteld met arbeidsuren.

1

Voor de vaststelling van het aantal kalenderweken, bedoeld in artikel 17 van de Werkloosheidswet, worden kalenderweken meer dan één keer in aanmerking genomen indien:

• a.

  zich tijdens een recht op uitkering opnieuw werkloosheid als bedoeld in artikel 16, eerste lid, van de Werkloosheidswet voordoet; of

• b.

  een recht op uitkering is geëindigd en zich vervolgens opnieuw werkloosheid als bedoeld in artikel 16, eerste lid, van de Werkloosheidswet voordoet, voor zover op dat moment het totale verlies van arbeidsuren groter is dan het verlies van arbeidsuren op het moment, waarop het eerstgenoemde recht is ontstaan.

2

Het eerste lid is niet van toepassing in gevallen waarin het recht op uitkering is geëindigd en zich vervolgens opnieuw werkloosheid als bedoeld in artikel 16, eerste lid, van de Werkloosheidswet voordoet, indien:

• a.

  de werknemer op het moment, waarop het geëindigde recht ontstond, al zijn arbeidsuren in dienstbetrekking had verloren; of

• b.

  het aantal resterende arbeidsuren in dienstbetrekking op het moment waarop zich opnieuw werkloosheid voordoet, gelijk is aan, dan wel groter is dan het aantal resterende arbeidsuren in dienstbetrekking op het moment waarop het geëindigde recht ontstond.