Wet van 14 juli 2021 tot uitvoering van Deel III van de op 30 december 2020 te Brussel en Londen tot stand gekomen Handels- en Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie enerzijds en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland anderzijds (PbEU 2020, L 444 en PbEU 2021, L 149) (Uitvoeringswet Handels- en Samenwerkingsovereenkomst EU – VK Justitie en Veiligheid)

1

Artikel 1 en Afdeling 2 van Hoofdstuk II, alsmede de Hoofdstukken III tot en met V van de Overleveringswet zijn van overeenkomstige toepassing op de behandeling van aanhoudingsbevelen als bedoeld in Deel III, Titel VII (Overlevering), van de op 30 december 2020 te Brussel en Londen tot stand gekomen Handels- en Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie enerzijds en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland anderzijds (PbEU 2020, L 444 en PbEU 2021, L 149).

2

Uitsluitend met het oog op de in het eerste lid bedoelde toepassing van artikel 1 van de Overleveringswet wordt tevens verstaan onder:

• a.

  Overleveringsovereenkomst: Deel III, Titel VII (Overlevering), van de op 30 december 2020 te Brussel en Londen tot stand gekomen Handels- en Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie enerzijds en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland anderzijds (PbEU 2020, L 444 en PbEU 2021, L 149);

• b.

  Europees aanhoudingsbevel: een aanhoudingsbevel als bedoeld in artikel 598 van de Overleveringsovereenkomst;

• c.

  overlevering: de terbeschikkingstelling op grond van de Overleveringsovereenkomst van een persoon door de justitiële autoriteiten van, Nederland, respectievelijk, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland ten behoeve van hetzij een in Nederland, respectievelijk het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, tegen hem gericht strafrechtelijk onderzoek, hetzij de tenuitvoerlegging van een hem in Nederland, respectievelijk, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, opgelegde vrijheidsbenemende straf of maatregel;

• d.

  opgeëiste persoon: de persoon op wie een aanhoudingsbevel op grond van de Overleveringsovereenkomst betrekking heeft;

• e.

  uitvaardigende justitiële autoriteit: de justitiële autoriteit van Nederland, respectievelijk het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, krachtens het nationale recht bevoegd tot het afgeven van een aanhoudingsbevel krachtens de Overleveringsovereenkomst;

• f.

  uitvaardigende staat: de staat waar de uitvaardigende justitiële autoriteit werkzaam is;

• g.

  uitvoerende justitiële autoriteit: de justitiële autoriteit van Nederland, respectievelijk het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, krachtens het nationale recht bevoegd tot het nemen van de beslissing tot overlevering op basis van een aanhoudingsbevel krachtens de Overleveringsovereenkomst;

• h.

  uitvoerende staat: de staat waar de uitvoerende justitiële autoriteit werkzaam is.

1

Overlevering van een Nederlander ten behoeve van de tenuitvoerlegging van een bij onherroepelijk vonnis aan hem opgelegde vrijheidsstraf kan worden geweigerd, indien:

• a.

  de rechtbank van oordeel is dat de tenuitvoerlegging van die straf kan worden overgenomen, en,

• b.

  de opgeëiste persoon, in de gevallen waarin hem krachtens verdrag dit recht toekomt, met de overname van de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf instemt.

2

In geval van een weigering van de overlevering, beveelt de rechtbank, gelijktijdig met de weigering, de tenuitvoerlegging van de opgelegde vrijheidsstraf.

3

Bij de beoordeling van een verzoek tot overlevering als bedoeld in het eerste lid beoordeelt de rechtbank:

• a.

  of er gronden als bedoeld in de artikelen 3 tot en met 7 van de Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen zijn waarop de overname van de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf geweigerd kan worden;

• b.

  of de ten uitvoer te leggen vrijheidsstraf is opgelegd voor een feit dat ook naar Nederlands recht strafbaar is, en zo ja, welk strafbaar feit dit oplevert;

• c.

  of het vierde of vijfde lid aanleiding geeft tot een aanpassing van de opgelegde vrijheidsstraf, en zo ja, welke aanpassing.

4

Indien de opgelegde vrijheidsstraf een langere duur heeft dan het voor het desbetreffende feit naar Nederlands recht toepasselijke strafmaximum, wordt de duur van de opgelegde vrijheidsstraf tot dat strafmaximum verlaagd.

5

Indien de aard van de opgelegde vrijheidsstraf onverenigbaar is met het Nederlands recht, wordt de vrijheidsstraf gewijzigd in een straf of maatregel waarin het Nederlands recht voorziet en die zoveel mogelijk overeenstemt met de in de uitvaardigende lidstaat opgelegde vrijheidsstraf.

6

De aanpassing op grond van het vierde of vijfde lid houdt in geen geval een verzwaring van de opgelegde vrijheidsstraf in.

7

Onze Minister kan de rechtbank of de officier van justitie desgevraagd adviseren over de overname van de straf.

8

De officier van justitie stelt Onze Minister onverwijld in kennis van het bevel tot tenuitvoerlegging van de opgelegde vrijheidsstraf.

9

Onze Minister draagt er zorg voor dat de opgelegde vrijheidsstraf overeenkomstig de regels van het Nederlands recht en met overeenkomstige toepassing van artikel 33 van de Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen, met inachtneming van het bevel van de rechtbank als bedoeld in het eerste lid, ten uitvoer wordt gelegd.

10

Het eerste tot en met het negende lid is eveneens van toepassing op een vreemdeling die tijdens het verhoor door de rechtbank aantoont dat hij ten minste vijf jaren ononderbroken rechtmatig in Nederland heeft verbleven als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, van de Vreemdelingenwet 2000, voor zover ten aanzien van hem de verwachting bestaat dat hij niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest ten gevolge van de opgelegde straf of maatregel. Eventuele bewijsstukken dienen tijdig voorafgaand aan het verhoor door de rechtbank te worden overlegd.