Besluit van de Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, van 19 december 1995 betreffende bescherming van de burgers van de Europese Unie door de diplomatieke en consulaire vertegenwoordigingen (95/553/EG)

1

De aangezochte diplomatieke en consulaire vertegenwoordigingen geven gevolg aan het verzoek om bescherming indien wordt vastgesteld, door overlegging van een paspoort of identiteitsbewijs, dat betrokkene de nationaliteit van een Lid-Staat van de Unie bezit.

2

In geval van verlies of diefstal van documenten kunnen alle andere bewijzen van nationaliteit worden aanvaard, zo nodig na controle bij de centrale autoriteiten van de Lid-Staat waarvan de betrokkene de nationaliteit beweert te hebben, of bij de dichtstbijzijnde diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging van die Staat.

1

De in artikel 1 bedoelde bescherming behelst:

• a.

  bijstand bij sterfgevallen;

• b.

  bijstand bij ernstige ongevallen of ernstige ziekten;

• c.

  bijstand bij arrestatie of detentie;

• d.

  bijstand aan slachtoffers van geweldmisdrijven;

• e.

  hulp aan en repatriëring van in moeilijkheden verkerende burgers van de Unie.

2

Daarnaast kunnen de diplomatieke en consulaire vertegenwoordigingen van de Lid-Staten in een derde Staat, voor zover zij daartoe bevoegd zijn, eveneens voor andere gevallen hulp verlenen aan burgers van de Unie die daarom verzoeken.

1

Niettegenstaande artikel 3 en behalve in geval van uiterste nood kunnen geen voorschotten of geldelijke steun worden gegeven en kunnen geen uitgaven ten behoeve van een burger van de Unie worden gedaan zonder de goedkeuring van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat waarvan hij de nationaliteit heeft, namelijk het Ministerie van Buitenlandse Zaken of de dichtstbijzijnde diplomatieke missie.

2

Tenzij de autoriteiten van de Lid-Staat waarvan de aanvrager de nationaliteit bezit, uitdrukkelijk afzien van deze eis, dient de aanvrager zich te verbinden tot volledige terugbetaling van het voorschot of de geldelijke steun, plus de gedane uitgaven en eventueel een door de bevoegde autoriteiten bekendgemaakt consulair recht.

3

De verbintenis tot terugbetaling wordt vastgelegd in een document waarin de in moeilijkheden verkerende aanvrager zich verplicht tot terugbetaling, aan de Lid-Staat waarvan hij de nationaliteit heeft, van de uitgaven die voor hem zijn gedaan of van de som die hem is verstrekt, plus de eventuele rechten.

4

De Regering van de Lid-Staat waarvan de aanvrager de nationaliteit heeft, betaalt alle kosten terug op verzoek van de Regering van de Lid-Staat die bijstand verleent.

5

De gemeenschappelijke modellen van verbintenissen tot terugbetaling zijn weergegeven in de bijlagen I en II.