Nader Aanvullend Protocol bij het Verdrag tussen de Staten die Partij zijn bij het Noord-Atlantisch Verdrag en de overige Staten die deelnemen aan het Partnerschap voor de Vrede nopens de rechtspositie van hun krijgsmachten

For purposes of the present Protocol, the expression

• 1.

  “Paris Protocol” means the “Protocol on the Status of International Military Headquarters set up pursuant to the North Atlantic Treaty,” done at Paris, August 28, 1952.

  • a)

    The “Agreement,” wherever the expression appears in the Paris Protocol, shall be construed to mean the NATO Status of Forces Agreement as made applicable through the “Agreement among the States Parties to the North Atlantic Treaty and the other States Participating in the Partnership for Peace regarding the Status of their Forces,” done at Brussels, June 19, 1995.

  • b)

    The “force” and “civilian component”, wherever those expressions appear in the Paris Protocol, have the meanings defined in Article 3 of the Paris Protocol and shall also include such persons attached to or associated with NATO military headquarters from other States Parties participating in the Partnership for Peace.

  • c)

    “Dependent”, wherever the expression appears in the Paris Protocol, means the spouse of a member of a force or civilian component as defined in paragraph b. of the present Article, or a child of such member depending on him or her for support.

• 2.

  “PfP SOFA,” wherever the expression appears in the present Protocol, means the “Agreement among the States Parties to the North Atlantic Treaty and the other States Participating in the Partnership for Peace regarding the Status of their Forces,” done at Brussels, June 19, 1995.

• 3.

  “NATO” means the North Atlantic Treaty Organization.

• 4.

  “NATO military headquarters” means Allied Headquarters and other international military headquarters or organizations falling within Article 1 and Article 14 of the Paris Protocol.

Without prejudice to the rights of States which are Members of NATO or participants in the Partnership for Peace but which are not Parties to the present Protocol, the Parties hereto shall apply provisions identical to those set forth in the Paris Protocol, except as modified in the present Protocol, with respect to the activities of NATO military headquarters and their military and civilian personnel carried out in the territory of a Party hereto.

For purposes of implementing the present Protocol with respect to matters involving Partner States, provisions of the Paris Protocol that provide for differences to be referred to the North Atlantic Council shall be construed to require the Parties concerned to negotiate between or among themselves without recourse to any outside jurisdiction.

The present Protocol may be denounced by any Party to this Protocol by giving written notification of denunciation to the Government of the United States of America, which will notify all signatory States of each such notification. The denunciation shall take effect one year after receipt of the notification by the Government of the United States of America. After the expiration of this period of one year, the present Protocol shall cease to be in force as regards the Party that denounces it, except for the settlement of outstanding claims that arose before the day on which the denunciation takes effect, but shall continue in force for the remaining Parties.

Voor de toepassing van dit Protocol wordt aan de onderstaande uitdrukkingen de volgende betekenis toegekend:

• 1.

  „Protocol van Parijs”: het „Protocol nopens de rechtspositie van internationale militaire hoofdkwartieren, ingesteld uit hoofde van het Noord-Atlantisch Verdrag”, ondertekend te Parijs op 28 augustus 1952.

  • a.

    „Verdrag”, ongeacht waar deze uitdrukking in het Protocol van Parijs voorkomt: het NAVO-Status-verdrag, zoals van toepassing geworden door het „Verdrag tussen de Staten die Partij zijn bij het Noord-Atlantisch Verdrag en de overige Staten die deelnemen aan het Partnerschap voor de Vrede nopens de rechtspositie van hun krijgsmachten”, tot stand gekomen te Brussel op 19 juni 1995.

  • b.

    „Krijgsmacht” en „civiele dienst”, ongeacht waar deze uitdrukkingen in het Protocol van Parijs voorkomen: de in artikel 3 van het Protocol van Parijs aan deze uitdrukkingen toegekende betekenis; zij omvatten tevens dergelijke aan militaire hoofdkwartieren van de NAVO verbonden of toegevoegde personen uit andere Staten die deelnemen aan het Partnerschap voor de Vrede

  • c.

    „Gezinslid”, ongeacht waar deze uitdrukking in het Protocol van Parijs voorkomt: de echtgenoot van een lid van de krijgsmacht of een civiele dienst als omschreven in onderdeel b van dit artikel, of kinderen die van hem of haar afhankelijk zijn voor hun onderhoud.

• 2.

  „PfP SOFA”, ongeacht waar deze uitdrukking in dit Protocol voorkomt: het „Verdrag tussen de Staten die Partij zijn bij het Noord-Atlantisch Verdrag en de overige Staten die deelnemen aan het Partnerschap voor de Vrede nopens de rechtspositie van hun krijgsmachten”, tot stand gekomen te Brussel op 19 juni 1995.

• 3.

  „NAVO”: de Noordatlantische Verdragsorganisatie.

• 4.

  „Militaire hoofdkwartieren van de NAVO”: geallieerde hoofdkwartieren of andere internationale militaire hoofdkwartieren of organisaties die onder artikel 1 en artikel 14 van het Protocol van Parijs vallen.

Onverminderd de rechten van NAVO-lidstaten of Partnerschapsstaten die geen Partij zijn bij dit Protocol, passen de Partijen bij dit Protocol op de werkzaamheden van de militaire hoofdkwartieren van de NAVO en het militaire en burgerpersoneel daarvan die op het grondgebied van een Partij bij dit Protocol worden uitgevoerd, bepalingen toe die identiek zijn aan de in het Protocol van Parijs vastgelegde bepalingen, tenzij zij zijn gewijzigd bij het onderhavige Protocol.

Voor de uitvoering van dit Protocol ten aanzien van aangelegenheden waarbij Partnerschapsstaten zijn betrokken, worden de bepalingen van het Protocol van Parijs waarin wordt bepaald dat geschillen moeten worden voorgelegd aan de Noordatlantische Raad, zodanig uitgelegd dat van de betrokken Partijen wordt verlangd dat zij onderling of met elkaar onderhandelingen voeren zonder zich tot een externe rechterlijke instantie te wenden.

Dit Protocol kan door elke Partij daarbij worden opgezegd door een schriftelijke kennisgeving van opzegging aan de Regering van de Verenigde Staten van Amerika, die alle ondertekenende Staten van elke opzegging mededeling zal doen.

De opzegging wordt van kracht één jaar na ontvangst van de kennisgeving van opzegging door de Regering van de Verenigde Staten van Amerika. Behoudens de regeling van uitstaande vorderingen ontstaan vóór de dag waarop de opzegging van kracht wordt, is dit Protocol na afloop van de termijn van één jaar niet meer van kracht voor de opzeggende Partij, maar blijft het van kracht voor de overige Partijen.