Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering

Kyoto Protocol to the United Nations Framework Convention on Climate Change

The Parties to this Protocol,

Being Parties to the United Nations Framework Convention on Climate Change, hereinafter referred to as “the Convention",

In pursuit of the ultimate objective of the Convention as stated in its Article 2,

Recalling the provisions of the Convention,

Being guided by Article 3 of the Convention,

Pursuant to the Berlin Mandate adopted by decision 1/CP.1 of the Conference of the Parties to the Convention at its first session,

Have agreed as follows:

Article

1

For the purposes of this Protocol, the definitions contained in Article 1 of the Convention shall apply. In addition:

  • 1.

    “Conference of the Parties” means the Conference of the Parties to the Convention.

  • 2.

    “Convention” means the United Nations Framework Convention on Climate Change, adopted in New York on 9 May 1992.

  • 3.

    “Intergovernmental Panel on Climate Change” means the Intergovernmental Panel on Climate Change established in 1988 jointly by the World Meteorological Organization and the United Nations Environment Programme.

  • 4.

    “Montreal Protocol” means the Montreal Protocol on Substances that Deplete the Ozone Layer, adopted in Montreal on 16 September 1987 and as subsequently adjusted and amended.

  • 5.

    “Parties present and voting” means Parties present and casting an affirmative or negative vote.

  • 6.

    “Party” means, unless the context otherwise indicates, a Party to this Protocol.

  • 7.

    “Party included in Annex I” means a Party included in Annex I to the Convention, as may be amended, or a Party which has made a notification under Article 4, paragraph 2 g), of the Convention.

Article

2

Article

3

Article

4

Article

5

Article

6

Article

7

Article

8

Article

9

Article

10

All Parties, taking into account their common but differentiated responsibilities and their specific national and regional development priorities, objectives and circumstances, without introducing any new commitments for Parties not included in Annex I, but reaffirming existing commitments under Article 4, paragraph 1, of the Convention, and continuing to advance the implementation of these commitments in order to achieve sustainable development, taking into account Article 4, paragraphs 3, 5 and 7, of the Convention, shall:

  • a)

    Formulate, where relevant and to the extent possible, cost-effective national and, where appropriate, regional programmes to improve the quality of local emission factors, activity data and/or models which reflect to socio-economic conditions of each Party for the preparation and periodic updating of national inventories of anthropogenic emissions by sources and removals by sinks of all greenhouse gases not controlled by the Montreal Protocol, using comparable methodologies to be agreed upon by the Conference of the Parties, and consistent with the guidelines for the preparation of national communications adopted by the Conference of the Parties;

  • b)

    Formulate, implement, publish and regularly update national and, where appropriate, regional programmes containing measures to mitigate climate change and measures to facilitate adequate adaptation to climate change:

    • (i)

      Such programmes would, inter alia, concern the energy, transport and industry sectors as well as agriculture, forestry and waste management. Furthermore, adaptation technologies and methods for improving spatial planning would improve adaptation to climate change; and

    • (ii)

      Parties included in Annex I shall submit information on action under this Protocol, including national programmes, in accordance with Article 7; and other Parties shall seek to include in their national communications, as appropriate, information on programmes which contain measures that the Party believes contribute to addressing climate change and its adverse impacts, including the abatement of increases in greenhouse gas emissions, and enhancement of and removals by sinks, capacity building and adaptation measures;

  • c)

    Cooperate in the promotion of effective modalities for the development, application and diffusion of, and take all practicable steps to promote, facilitate and finance, as appropriate, the transfer of, or access to, environmentally sound technologies, know-how, practices and processes pertinent to climate change, in particular to developing countries, including the formulation of policies and programmes for the effective transfer of environmentally sound technologies that are publicly owned or in the public domain and the creation of an enabling environment for the private sector, to promote and enhance the transfer of, and access to, environmentally sound technologies;

  • d)

    Cooperate in scientific and technical research and promote the maintenance and the development of systematic observation systems and development of data archives to reduce uncertainties related to the climate system, the adverse impacts of climate change and the economic and social consequences of various response strategies, and promote the development and strengthening of endogenous capacities and capabilities to participate in international and intergovernmental efforts, programmes and networks on research and systematic observation, taking into account Article 5 of the Convention;

  • e)

    Cooperate in and promote at the international level, and, where appropriate, using existing bodies, the development and implementation of education and training programmes, including the strengthening of national capacity building, in particular human and institutional capacities and the exchange or secondment of personnel to train experts in this field, in particular for developing countries, and facilitate at the national level public awareness of, and public access to information on, climate change. Suitable modalities should be developed to implement these activities through the relevant bodies of the Convention, taking into account Article 6 of the Convention;

  • f)

    Include in their national communications information on programmes and activities undertaken pursuant to this Article in accordance with relevant decisions of the Conference of the Parties; and

  • g)

    Give full consideration, in implementing the commitments under this Article, to Article 4, paragraph 8, of the Convention.

Article

11

Article

12

Article

13

Article

15

Article

16

The Conference of the Parties serving as the meeting of the Parties to this Protocol shall, as soon as practicable, consider the application to this Protocol of, and modify as appropriate, the multilateral consultative process referred to in Article 13 of the Convention, in the light of any relevant decisions that may be taken by the Conference of the Parties. Any multilateral consultative process that may be applied to this Protocol shall operate without prejudice to the procedures and mechanisms established in accordance with Article 18.

Article

17

The Conference of the Parties shall define the relevant principles, modalities, rules and guidelines, in particular for verification, reporting and accountability for emissions trading. The Parties included in Annex B may participate in emissions trading for the purposes of fulfilling their commitments under Article 3. Any such trading shall be supplemental to domestic actions for the purpose of meeting quantified emission limitation and reduction commitments under that Article.

Article

18

The Conference of the Parties serving as the meeting of the Parties to this Protocol shall, at its first session, approve appropriate and effective procedures and mechanisms to determine and to address cases of non-compliance with the provisions of this Protocol, including through the development of an indicative list of consequences, taking into account the cause, type, degree and frequency of non-compliance. Any procedures and mechanisms under this Article entailing binding consequences shall be adopted by means of an amendment to this Protocol.

Article

20

Article

21

Article

22

Article

23

The Secretary-General of the United Nations shall be the Depositary of this Protocol.

Article

24

Article

25

Article

26

No reservations may be made to this Protocol.

Article

27

Article

28

The original of this Protocol, of which the Arabic, Chinese, English, French, Russian and Spanish texts are equally authentic, shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations.

DONE at Kyoto this eleventh day of December one thousand nine hundred and ninety-seven.

IN WITNESS WHEREOF the undersigned, being duly authorized to that effect, have affixed their signatures to this Protocol on the dates indicated.

Annex

A

Greenhouse gases

Carbon dioxide (CO2)

Methane (CH4)

Nitrous oxide (N2O)

Hydrofluorocarbons (HFCs)

Perfluorocarbons (PFCs)

Sulphur hexafluoride (SF6)

Nitrogen trifluoride (NF3)1Applies only from the beginning of the second commitment period.

Sectors/source categories

  • Energy

    • Fuel combustion

      • Energy industries

      • Manufacturing industries and construction

      • Transport

      • Other sectors

      • Other

    • Fugitive emissions from fuels

      • Solid fuels

      • Oil and natural gas

      • Other

  • Industrial processes

    • Mineral products

    • Chemical industry

    • Metal production

    • Other production

    • Production of halocarbons and sulphur hexafluoride

    • Consumption of halocarbons and sulphur hexafluoride

    • Other

  • Solvent and other product use

  • Agriculture

    • Enteric fermentation

    • Manure management

    • Rice cultivation

    • Agricultural soils

    • Prescribed burning of savannas

    • Field burning of agricultural residues

    • Other

  • Waste

    • Solid waste disposal on land

    • Wastewater handling

    • Waste incineration

    • Other

Annex

B

Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering

De Partijen bij dit Protocol,

Partij zijnde bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, hierna te noemen „het Verdrag",

Strevende naar verwezenlijking van het uiteindelijke doel van het Verdrag als genoemd in artikel 2 van het Verdrag,

Herinnerende aan de bepalingen van het Verdrag,

Geleid door artikel 3 van het Verdrag,

Ingevolge het mandaat van Berlijn dat bij besluit 1/CP.1 van de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag tijdens haar eerste zitting werd aangenomen,

Zijn het volgende overeengekomen:

Artikel

1

Voor de toepassing van dit Protocol zijn de begripsomschrijvingen van artikel 1 van het Verdrag van toepassing. Daarnaast wordt verstaan onder:

  • 1.

    „Conferentie van de Partijen”: de Conferentie van de Partijen bij het Verdrag.

  • 2.

    „Verdrag”: het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, op 9 mei 1992 te New York aangenomen.

  • 3.

    „Intergouvernementele werkgroep inzake klimaatverandering”: de Intergouvernementele werkgroep inzake klimaatverandering die in 1988 door de Wereld Meteorologische Organisatie en het Milieuprogramma van de Verenigde Naties gezamenlijk werd ingesteld.

  • 4.

    „Protocol van Montreal”: het Protocol van Montreal betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken, op 16 september 1987 te Montreal aangenomen en naderhand aangepast en gewijzigd.

  • 5.

    „Aanwezige Partijen die hun stem uitbrengen”: Partijen die aanwezig zijn en voor- of tegenstemmen.

  • 6.

    „Partij”: een Partij bij dit Protocol, tenzij uit de context anderszins blijkt.

  • 7.

    „In Bijlage I opgenomen Partij”: een Partij die is opgenomen in Bijlage I bij het Verdrag, eventueel als gewijzigd, of een Partij die een kennisgeving heeft gedaan ingevolge artikel 4, tweede lid, letter g, van het Verdrag.

Artikel

2

Artikel

3

Artikel

4

Artikel

5

Artikel

6

Artikel

7

Artikel

8

Artikel

9

Artikel

10

Alle Partijen, hun gezamenlijke, doch verschillende verantwoordelijkheden en hun specifieke nationale en regionale ontwikkelingsprioriteiten, doelstellingen en omstandigheden in aanmerking nemend, zonder nieuwe verplichtingen te introduceren voor niet in Bijlage I opgenomen Partijen, maar de bestaande verplichtingen ingevolge artikel 4, eerste lid, van het Verdrag bevestigend, en de naleving van deze verplichtingen steeds bevorderend om duurzame ontwikkeling te realiseren, rekening houdend met artikel 4, derde, vijfde en zevende lid, van het Verdrag:

  • a.

    stellen, voor zover relevant en mogelijk, nationale en, indien van toepassing, regionale programma's met een goede kosteneffectiviteit op ter verbetering van de kwaliteit van lokale emissiefactoren, gegevens over activiteiten en/of modellen die de sociaal-economische omstandigheden van elke Partij weerspiegelen voor het opstellen en periodiek bijwerken van nationale inventarislijsten van antropogene emissies per bron en verwijderingen per put van alle niet krachtens het Protocol van Montreal beheerste broeikasgassen, gebruik makend van vergelijkbare door de Conferentie van de Partijen overeen te komen methoden, en in overeenstemming met de door de Conferentie van de Partijen aangenomen richtlijnen voor het opstellen van nationale mededelingen;

  • b.

    stellen nationale en, indien van toepassing, regionale programma's op die maatregelen bevatten ter beperking van klimaatverandering en maatregelen ter vergemakkelijking van een adequate aanpassing aan klimaatverandering, en voeren deze uit, maken deze openbaar en werken deze regelmatig bij:

    • i.

      Dergelijke programma's kunnen onder meer betrekking hebben op de energie-, de vervoers- en de industriesector, alsmede op de landbouw, de bosbouw en het afvalbeheer. Bovendien kunnen aanpassingstechnologieën en methoden ter verbetering van de ruimtelijke ordening de aanpassing aan klimaatverandering verbeteren; en

    • ii.

      De in Bijlage I opgenomen Partijen verstrekken informatie over maatregelen uit hoofde van dit Protocol, met inbegrip van nationale programma's, overeenkomstig artikel 7; andere Partijen trachten in hun nationale mededelingen, indien van toepassing, informatie op te nemen over programma's die maatregelen bevatten die naar hun mening een bijdrage leveren aan de bestrijding van klimaatverandering en de nadelige effecten daarvan, met inbegrip van maatregelen ter bestrijding van stijgingen van broeikasgasemissies en ter uitbreiding van verwijderingen per put, en maatregelen voor capaciteitsopbouw en aanpassing;

  • c.

    werken samen bij de bevordering van doeltreffende modaliteiten voor de ontwikkeling, toepassing en verspreiding van, en ondernemen alle mogelijke stappen ter bevordering, vergemakkelijking en financiering, indien van toepassing, van de overdracht van, of de toegang tot, milieuvriendelijke technologieën, know-how, praktijken en processen die betrekking hebben op klimaatverandering, met name ten gunste van ontwikkelingslanden, met inbegrip van het opstellen van beleid en programma's voor een doeltreffende overdracht van milieuvriendelijke technologieën in staatseigendom of uit de publieke sector, en het creëren van randvoorwaarden voor de particuliere sector, ter bevordering en uitbreiding van de overdracht van, en de toegang tot, milieuvriendelijke technologieën;

  • d.

    werken samen bij wetenschappelijk en technisch onderzoek en bevorderen het onderhoud en de ontwikkeling van systemen voor systematische waarneming en het opzetten van gegevensbestanden om de onzekerheden betreffende het klimaatsysteem, de nadelige effecten van klimaatverandering en de economische en sociale gevolgen van verschillende bestrijdingsstrategieën te verkleinen, en bevorderen de ontwikkeling en versterking van de eigen capaciteiten en mogelijkheden om deel te nemen aan internationale en intergouvernementele inspanningen, programma's en netwerken betreffende onderzoek en systematische waarneming, rekening houdend met artikel 5 van het Verdrag;

  • e.

    werken samen bij en bevorderen op internationaal niveau en, indien van toepassing, met behulp van bestaande organisaties, de ontwikkeling en uitvoering van voorlichtings- en vormingsprogramma's, waaronder de versterking van nationale capaciteitsvergroting, in het bijzonder van menselijke en institutionele capaciteit, en de uitwisseling of detachering van personeel voor de opleiding van deskundigen op dit gebied, met name voor de ontwikkelingslanden, en vergemakkelijken op nationaal niveau de bewustmaking van, en de toegang van het publiek tot informatie inzake klimaatverandering. Er dienen passende modaliteiten te worden ontwikkeld voor de uitvoering van deze activiteiten via de desbetreffende hulporganen van het Verdrag, rekening houdend met artikel 6 van het Verdrag;

  • f.

    nemen in hun nationale mededelingen informatie op over programma's en activiteiten die ingevolge dit artikel zijn ondernomen overeenkomstig de desbetreffende besluiten van de Conferentie van de Partijen; en

  • g.

    nemen, bij de nakoming van de verplichtingen ingevolge dit artikel, artikel 4, achtste lid, van het Verdrag grondig in overweging.

Artikel

11

Artikel

12

Artikel

13

Artikel

15

Artikel

16

De Conferentie van de Partijen waarin de Partijen bij dit Protocol bijeenkomen, bestudeert zo spoedig mogelijk de toepassing op dit Protocol van het in artikel 13 van het Verdrag bedoelde multilaterale consultatieve overleg, en wijzigt dit indien nodig, in het licht van eventuele relevante besluiten die door de Conferentie van de Partijen worden genomen. Multilateraal consultatief overleg dat op dit Protocol van toepassing kan zijn, functioneert onverminderd de in overeenstemming met artikel 18 ingestelde procedures en mechanismen.

Artikel

17

De Conferentie van de Partijen legt de relevante beginselen, modaliteiten, regels en richtlijnen vast, in het bijzonder voor de verificatie en de rapportage van en het afleggen van verantwoording over emissiehandel. De in Bijlage B opgenomen Partijen kunnen deelnemen aan emissiehandel teneinde aan hun verplichtingen ingevolge artikel 3 te voldoen. Deze handel vormt een aanvulling op de nationale maatregelen om de gekwantificeerde verplichtingen inzake emissiebeperking en -reductie uit hoofde van dat artikel na te komen.

Artikel

18

De Conferentie van de Partijen waarin de Partijen bij dit Protocol bijeenkomen, keurt tijdens haar eerste zitting passende en doeltreffende procedures en mechanismen goed teneinde gevallen van niet-naleving van de bepalingen van dit Protocol vast te stellen en te bestrijden, onder andere door het opstellen van een indicatieve lijst van gevolgen, rekening houdend met de oorzaak, de aard, de mate en de frequentie van de niet-naleving. Procedures en mechanismen ingevolge dit artikel die bindende gevolgen met zich meebrengen worden aangenomen door middel van een wijziging op dit Protocol.

Artikel

19

De bepalingen van artikel 14 van het Verdrag inzake regeling van geschillen zijn van overeenkomstige toepassing op dit Protocol.

Artikel

20

Artikel

21

Artikel

22

Artikel

23

De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties is Depositaris van dit Protocol.

Artikel

24

Artikel

25

Artikel

26

Bij dit Protocol kan geen enkel voorbehoud worden gemaakt.

Artikel

27

Artikel

28

Het oorspronkelijke exemplaar van dit Protocol, waarvan de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.

GEDAAN te Kyoto op elf december negentienhonderd zevenennegentig.

TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, dit Protocol op de aangegeven data hebben ondertekend.

Bijlage

A

Broeikasgassen

Kooldioxide (CO2)

Methaan (CH4)

Distikstofoxide (N2O)

Fluorkoolwaterstoffen (HFK’s)

Perfluorkoolwaterstoffen (PFK’s)

Zwavelhexafluoride (SF6)

Stikstoftrifluoride (NF3)1)Is uitsluitend van toepassing vanaf het begin van de tweede verplichtingenperiode.

Sectoren/categorieën bronnen

Energie

Brandstofverbranding

Energieproducerende industrieën

Verwerkende industrieën en bouw

Transport

Andere sectoren

Overige

Vluchtige emissies uit brandstoffen

Vaste brandstoffen

Olie en aardgas

Overige

Productieprocessen

Minerale producten

Chemische industrie

Metaalproductie

Overige productie

Productie van gehalogeneerde koolwaterstoffen en zwavelhexafluoride.

Verbruik van gehalogeneerde koolwaterstoffen en zwavelhexafluoride.

Overige

Gebruik van oplosmiddelen en andere producten

Landbouw

darmgisting

Mestbeheer

Rijstteelt

Landbouwgronden

Voorgeschreven afbranding van savannes

Verbranding van agrarische residuen

Overige

Afval

Storten van vast afval op het land

Afvalwaterzuivering

Afvalverbranding

Overige

Bijlage

B

Australië

108

99.5

2000

98

–5 tot –15% of –25%3

Belarus5*

88

1990

n.v.t.

–8%

België

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Bulgarije*

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Cyprus

804

n.v.t.

n.v.t.

Denemarken

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Duitsland

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Estland*

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Europese Unie

92

804

1990

n.v.t.

–20%/–30%7

Finland

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Frankrijk

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Griekenland

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Hongarije*

94

804

n.v.t.

n.v.t.

Ierland

92

804

n.v.t.

n.v.t.

IJsland

110

808

n.v.t.

n.v.t.

Italië

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Kazachstan*

95

1990

95

–7%

Kroatië*

95

806

n.v.t.

n.v.t.

–20%/–30%

Letland*

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Liechtenstein

92

84

1990

84

–20%/–30%9

Litouwen*

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Luxemburg

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Malta

804

n.v.t.

n.v.t.

Monaco

92

78

1990

78

Nederland

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Noorwegen

101

84

1 990

84

–30% tot -40%10

Oekraïne*

100

7612

1990

n.v.t.

–20%

Oostenrijk

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Polen*

94

804

n.v.t.

n.v.t.

Portugal

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Roemenië*

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Slovenië*

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Slowakije*

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Spanje

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Tsjechische Republiek*

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Zweden

92

804

n.v.t.

n.v.t.

Zwitserland

92

84.2

1990

n.v.t.

–20% tot –30%11

Partij

Gekwantificeerde verplichtingen inzake emissiebeperking en -reductie (2008–2012) (percentage van referentiejaar of periode)

Canada13

94

Japan14

94

Nieuw Zeeland15

100

Russische Federatie16*

100

Afkorting n.v.t. = niet van toepassing

* Landen die de overgang naar een markteconomie doormaken.

Alle onderstaande voetnoten, uitgezonderd voetnoten 1, 2 en 5, zijn aangeleverd door middel van mededelingen van de respectieve Partijen.

1 Een basisjaar kan door een Partij naar keuze voor haar eigen doeleinden worden gebruikt om haar gekwantificeerde verplichtingen inzake emissiebeperking of -reductie (GVEBRC’s) uit te drukken als percentage van de emissies van dat jaar, zonder dat dit internationaal bindend is uit hoofde van het Protocol van Kyoto, in aanvulling op haar GVEBRC(s) in relatie tot het referentiejaar in de tweede en derde kolom van deze tabel, die wel juridisch bindend zijn op internationaal niveau.

2 Meer informatie over deze toezeggingen is te vinden in de documenten FCCC/SB/2011/INF.I /Rev. l en FCCC/KP/A WG/2012/MISC.1, Add.1 en Add.2.

3 De GVEBRC van Australië uit hoofde van de tweede verplichtingenperiode van het Protocol van Kyoto is in overeenstemming met het bereiken van de onvoorwaardelijke doelstelling van Australië voor 2020, te weten 5% lager dan de niveaus van 2000. Australië behoudt de mogelijkheid naderhand zijn doelstelling voor 2020 te verhogen van 5 naar 15 of 25% lager dan de niveaus van 2000, mits aan een aantal voorwaarden wordt voldaan. Hiermee blijft de status van deze toezeggingen zoals gedaan uit hoofde van de Afspraken van Cancún gehandhaafd en ontstaat geen nieuwe juridisch bindende verplichting ingevolge dit Protocol of de daarmee samenhangende regels en modaliteiten.

4 Bij de GVEBRC’s voor de Europese Unie en haar lidstaten voor de tweede verplichtingenperiode ingevolge het Protocol van Kyoto wordt ervan uitgegaan dat deze gezamenlijk worden nagekomen met de Europese Unie en haar lidstaten, in overeenstemming met artikel 4 van het Protocol van Kyoto. De GVEBRC’s laten de latere kennisgeving door de Europese Unie en haar lidstaten van een overeenkomst om hun verplichtingen gezamenlijk na te komen in overeenstemming met de bepalingen van het Protocol van Kyoto, onverlet.

5 Toegevoegd aan Bijlage B bij een wijziging aangenomen ingevolge besluit IO/CMP.2. Deze wijziging is nog niet in werking getreden.

6 Bij de GVEBRC van Kroatië voor de tweede verplichtingenperiode ingevolge het Protocol van Kyoto wordt ervan uitgegaan dat deze gezamenlijk wordt nagekomen met de Europese Unie en haar lidstaten, in overeenstemming met artikel 4 van het Protocol van Kyoto. Bijgevolg zal de toetreding van Kroatië tot de Europese Unie geen gevolgen hebben voor zijn deelname aan een overeenkomst inzake een dergelijke gezamenlijke nakoming uit hoofde van artikel 4 of van zijn GVEBRC.

7 De Europese Unie herhaalt haar voorwaardelijk aanbod, als onderdeel van een wereldwijde en allesomvattende overeenkomst voor de periode na 2012, tegen 2020 de reductie op te voeren tot 30% ten opzichte van de niveaus van 1990 op voorwaarde dat andere ontwikkelde landen zich tot vergelijkbare emissiereducties verbinden en dat ontwikkelingslanden een bijdrage leveren die in verhouding staat tot hun verantwoordelijkheden en respectieve vermogen.

8 Bij de GVEBRC van IJsland voor de tweede verplichtingenperiode ingevolge het Protocol van Kyoto wordt ervan uitgegaan dat deze gezamenlijk wordt nagekomen met de Europese Unie en haar lidstaten, in overeenstemming met artikel 4 van het Protocol van Kyoto.

9 De in de derde kolom vermelde GVEBRC verwijst naar een reductiedoelstelling van 20% tegen 2020 ten opzichte van de niveaus van 1990. Liechtenstein zou een hogere reductiedoelstelling van maximaal 30% tegen 2020 ten opzichte van 1990 in overweging willen nemen op voorwaarde dat andere ontwikkelde landen zich tot vergelijkbare emissiereducties verbinden en dat economisch verder gevorderde ontwikkelingslanden een bijdrage leveren die in verhouding staat tot hun verantwoordelijkheden en respectieve vermogen.

10 De GVEBRC van 84 van Noorwegen is in overeenstemming met zijn doelstelling van een emissiereductie van 30% tegen 2020 ten opzichte van 1990. Indien hiermee een bijdrage kan worden geleverd aan een wereldwijde en allesomvattende overeenkomst waarbij de Partijen met de grootste uitstoot emissiereducties overeenkomen die stroken met de doelstelling van 2°C, voert Noorwegen de reductie op tot 40% tegen 2020 ten opzichte van de niveaus van 1990. Hiermee blijft de status van de toezegging gedaan krachtens de Afspraken van Cancún in stand en ontstaat geen nieuwe juridisch bindende verplichting uit hoofde van dit Protocol.

11 De in de derde kolom van deze tabel vermelde GVEBRC verwijst naar een reductiedoelstelling van 20% tegen 2020 ten opzichte van de niveaus van 1990. Zwitserland zou een hogere reductiedoelstelling van maximaal 30% tegen 2020 ten opzichte van de niveaus van 1990 in overweging willen nemen op voorwaarde dat andere ontwikkelde landen zich tot vergelijkbare emissiereducties verbinden en dat ontwikkelingslanden een bijdrage leveren die in verhouding staat tot hun verantwoordelijkheden en respectieve vermogen, in overeenstemming met de doelstelling van 2°C. Hiermee blijft de status van toezegging gedaan krachtens de Afspraken van Cancún in stand en ontstaat geen nieuwe juridisch bindende verplichting uit hoofde van dit Protocol of daarmee samenhangende regels en modaliteiten.

12 Moet volledig worden overgedragen en enige annulering of beperking van dit wettig verkregen soevereine bezit wordt niet geaccepteerd.

13 Op 15 december 2011 ontving de Depositaris van Canada een schriftelijke kennisgeving van opzegging van het Protocol van Kyoto. Deze opzegging wordt voor Canada van kracht op 15 december 2012.

14 In een bericht d.d. 10 december 2010 heeft Japan te kennen gegeven dat het land niet voornemens is verplichtingen aan te gaan in het kader van de tweede verplichtingenperiode van het Protocol van Kyoto na 2012.

15 Nieuw-Zeeland blijft Partij bij het Protocol van Kyoto. Het land stelt een gekwantificeerde reductiedoelstelling vast voor emissies in zijn gehele economie uit hoofde van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering in de periode 2013 tot 2020.

16 In een bericht d.d. 8 december 2010, dat op 9 december 2010 door het secretariaat is ontvangen, heeft de Russische Federatie te kennen gegeven dat zij niet voornemens is een gekwantificeerde verplichting inzake emissiebeperking of -reductie aan te gaan voor de tweede verplichtingenperiode.