Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek ten Oosten van de Uruguay inzake de bevordering en de wederzijdse bescherming van investeringen
Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek ten Oosten van de Uruguay inzake de bevordering en wederzijdse bescherming van investeringen
De Regering van het Koninkrijk der Nederlanden
en
de Regering van de Republiek ten Oosten van de Uruguay,
hierna te noemen de Overeenkomstsluitende Partijen,
Geleid door de wens de van oudsher tussen hun landen bestaande vriendschapsbanden te versterken, de economische betrekkingen uit te breiden en te intensiveren, in het bijzonder met betrekking tot investeringen door onderdanen van de ene Overeenkomstsluitende Partij op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij,
Erkennend dat overeenstemming omtrent de aan zodanige investeringen toe te kennen behandeling de kapitaalstroom en de overdracht van technische kennis, alsmede de economische ontwikkeling van de Overeenkomstsluitende Partijen zal stimuleren en dat een eerlijke en rechtvaardige behandeling van investeringen wenselijk is,
Zijn overeengekomen als volgt:
Artikel
1
Voor de toepassing van deze Overeenkomst omvat de term:
a)
„investeringen” alle soorten vermogensbestanddelen en meer in het bijzonder, doch niet uitsluitend:
(i)
roerende en onroerende goederen, alsmede alle andere zakelijke rechten met betrekking tot alle soorten activa;
(ii)
rechten ontleend aan aandelen, obligaties en andere soorten belangen in ondernemingen en gezamenlijke ondernemingen;
(iii)
recht op geld en andere activa en op iedere prestatie die economische waarde heeft;
(iv)
rechten op het gebied van de intellectuele eigendom, technische werkwijzen, goodwill en know-how;
(v)
krachtens het publiekrecht verleende rechten, met inbegrip van rechten tot het opsporen, exploreren, ontginnen en winnen van natuurlijke rijkdommen.
b)
„onderdanen”, met betrekking tot beide Overeenkomstsluitende Partijen:
(i)
natuurlijke personen die volgens het recht van die Overeenkomstsluitende Partij haar nationaliteit bezitten;
(ii)
onverminderd het bepaalde in (iii) hieronder, rechtspersonen die zijn opgericht naar het recht van die Overeenkomstsluiten de Partij;
(iii)
rechtspersonen, waar ook gevestigd, die onder al dan niet rechtstreeks toezicht staan van onderdanen van die Overeenkomstsluitende Partij.
c)
„grondgebied” omvat de zeegebieden grenzend aan de kust van de betrokken Staat, voor zover die Staat overeenkomstig het internationale recht soevereine rechten of rechtsmacht in deze gebieden kan uitoefenen.
Artikel
2
1
Binnen het kader van haar wetten en voorschriften stimuleert elk der Overeenkomstsluitende Partijen de economische samenwerking door de bescherming op haar grondgebied van investeringen van onderdanen van de andere Overeenkomstsluitende Partij. Elke Overeenkomstsluitende Partij laat zodanige investeringen toe, zulks behoudens haar recht de bij haar wetten en voorschriften toegekende bevoegdheden uit te oefenen.
2
De bepalingen van deze Overeenkomst zijn niet van toepassing op activiteiten die om redenen van veiligheid, goede zeden, volksgezondheid of openbare orde zijn verboden of zijn voorbehouden aan onderdanen van de Overeenkomstsluitende Partijen.
Artikel
3
1
Iedere Overeenkomstsluitende Partij waarborgt een eerlijke en rechtvaardige behandeling van de investeringen van onderdanen van de andere Overeenkomstsluitende Partij en belemmert niet, door onredelijke of discriminatoire maatregelen, de werking, het beheer, de instandhouding, het gebruik en het genot hiervan of de beschikking hierover door die onderdanen.
2
Met name kent iedere Overeenkomstsluitende Partij zodanige investeringen een volledige zekerheid en bescherming toe, die in elk geval niet minder is dan die welke wordt toegekend aan investeringen van haar eigen onderdanen of aan investeringen van onderdanen van een derde Staat, welke van beide het gunstigst is voor de investeerder.
3
Indien een Overeenkomstsluitende Partij onderdanen van enige derde Staat bijzondere voordelen heeft toegekend uit hoofde van overeenkomsten tot oprichting van douane-unies, economische unies of soortgelijke instellingen, dan wel op grond van interim-overeenkomsten die tot zodanige unies of instellingen leiden, is deze Overeenkomstsluitende Partij niet verplicht zodanige voordelen toe te kennen aan onderdanen van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
4
Iedere Overeenkomstsluitende Partij neemt alle verplichtingen in acht, die zij mocht hebben aangegaan met betrekking tot investeringen van onderdanen van de andere Overeenkomstsluitende Partij.
5
Indien de wettelijke bepalingen van één der Overeenkomstsluitende Partijen of de verplichtingen krachtens internationaal recht, die thans bestaan of op een later tijdstip tussen de Overeenkomstsluitende Partijen tot stand komen naast deze Overeenkomst, een algemene of bijzondere regeling bevatten, op grond waarvan investeringen door onderdanen van de andere Overeenkomstsluitende Partij aanspraak kunnen maken op een behandeling die gunstiger is dan in deze Overeenkomst is voorzien, heeft een dergelijke regeling, voor zover zij gunstiger is, voorrang boven deze Overeenkomst.
Artikel
4
Met betrekking tot belastingen, heffingen, lasten en verminderingen en vrijstellingen van belasting kent iedere Overeenkomstsluitende Partij onderdanen van de andere Overeenkomstsluitende Partij die zich op haar grondgebied bezighouden met economische activiteiten, een niet minder gunstige behandeling toe dan die welke wordt toegekend aan haar eigen onderdanen of aan die van een derde Staat, welke van beide het gunstigst is voor de betrokken onderdanen. In dit verband wordt evenwel geen rekening gehouden met bijzondere belastingvoordelen door die Partij toegekend krachtens een overeenkomst ter vermijding van dubbele belasting, uit hoofde van haar deelneming aan een douane-unie, economische unie of soortgelijke instelling, dan wel op basis van wederkerigheid met een derde Staat.
Artikel
5
De Overeenkomstsluitende Partijen waarborgen dat betalingen die verband houden met een investering kunnen worden overgemaakt. De overmakingen geschieden in vrij inwisselbare valuta, zonder onredelijke beperking of vertraging. Deze overmakingen omvatten in het bijzonder, doch niet uitsluitend:
a)
winsten, interesten, dividenden en andere lopende inkomsten;
b)
gelden nodig
(i)
voor het verwerven van grondstoffen of hulpmaterialen, halffabrikaten of eindprodukten, of
(ii)
om kapitaalgoederen te vervangen
ten einde de continuïteit van een investering te waarborgen;
c)
bijkomende gelden, noodzakelijk voor de ontwikkeling van een investering;
d)
gelden voor terugbetaling van leningen;
e)
royalty's of honoraria;
f)
inkomsten uit arbeid van natuurlijke personen;
g)
de opbrengst van de verkoop of liquidatie van de investering.
Artikel
6
Geen der Overeenkomstsluitende Partijen neemt, direct of indirect, maatregelen tot onteigening of nationalisatie of enige andere soort maatregel met een met nationalisatie of onteigening gelijk staande strekking, ten aanzien van investeringen van onderdanen van de andere Overeenkomstsluitende Partij tenzij uit noodzaak of om redenen van algemeen belang, met inachtneming van een behoorlijke rechtsgang, en op de voorwaarde dat de maatregelen niet discriminatoir zijn en de betrokken onderdaan onverwijld een rechtvaardige schadeloosstelling wordt betaald.
Het bedrag van de schadeloosstelling dient de echte waarde van de getroffen investeringen te vertegenwoordigen en dient zonder vertraging te worden betaald in de valuta van het land van oorsprong van de investeringen of in een andere inwisselbare valuta die door de gerechtigde wordt aanvaard, waarbij dit bedrag vrij dient te kunnen worden overgemaakt.
Artikel
7
Onderdanen van de ene Overeenkomstsluitende Partij die verliezen lijden met betrekking tot hun investeringen op het grondgebied van de andere Overeenkomstsluitende Partij wegens oorlog of een ander gewapend conflict, revolutie, een nationale noodtoestand, opstand, oproer of ongeregeldheden, wordt door de laatstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij, wat betreft restitutie, schadevergoeding, schadeloosstelling, of een andere regeling, geen minder gunstige behandeling toegekend dan die welke die Overeenkomstsluitende Partij toekent aan haar eigen onderdanen of aan onderdanen van een derde Staat, welke van beide het gunstigst is voor de betrokken onderdanen.
Artikel
8
Indien de investeringen van een onderdaan van de ene Overeenkomstsluitende Partij krachtens een bij de wet ingesteld stelsel verzekerd zijn tegen niet-commerciële risico's, wordt de subrogatie van de verzekeraar of herverzekeraar in de rechten van genoemde onderdaan door de andere Overeenkomstsluitende Partij erkend.
Artikel
9
1
Geschillen die zich mochten voordoen tussen één der Overeenkomstsluitende Partijen en een onderdaan van de andere Overeenkomstsluitende Partij betreffende een investering van die onderdaan op het grondgebied van de eerstgenoemde Overeenkomstsluitende Partij worden, indien mogelijk, tussen de betrokken partijen in der minne geschikt.
2
Ingeval een geschil in de zin van het voorgaande lid niet is geregeld binnen een termijn van zes maanden te rekenen van de datum waarop het geschil zich voordeed, wordt het, op verzoek van één der betrokken partijen, voorgelegd aan de bevoegde rechter van de Overeenkomstsluitende Partij op wier grondgebied de investering is gedaan. Indien binnen een termijn van achttien maanden nadat het geschil aan de bevoegde rechter was voorgelegd, geen vonnis is gewezen, kan de betrokken onderdaan een beroep doen op een scheidsgerecht dat bevoegd zal zijn het geschil te regelen.
3
Ingeval de in het tweede lid van dit artikel bedoelde rechter ten gevolge van een onjuiste toepassing van de binnenlandse wetgeving een uitspraak heeft gedaan die een regel van het internationale recht schendt of die kennelijk onbillijk is, kan de betrokken onderdaan een beroep doen op een scheidsgerecht.
4
Het in het tweede en derde lid van dit artikel bedoelde scheidsgerecht wordt per geval ingesteld. De bepalingen van artikel 13, tweede tot en met zevende lid zijn mutatis mutandis van toepassing. Niettemin wordt de President van het Hof van Arbitrage van de Internationale Kamer van Koophandel van Parijs uitgenodigd de vereiste benoemingen te verrichten.
5
Ingeval beide Overeenkomstsluitende Partijen zijn toegetreden tot het Verdrag inzake de beslechting van geschillen met betrekking tot investeringen tussen Staten en onderdanen van andere Staten, dat op 18 maart 1965 te Washington voor ondertekening werd opengesteld, worden geschillen tussen één der Overeenkomstsluitende Partijen en een onderdaan van de andere Overeenkomstsluitende Partij zoals bedoeld in het eerste lid van dit artikel, ter beslechting door middel van conciliatie of arbitrage voorgelegd aan het Internationaal Centrum voor Beslechting van Investeringsgeschillen.
Artikel
10
Met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst zijn de daarin vervatte bepalingen mede van toepassing op vóór die datum verrichte investeringen.
Artikel
11
Ten aanzien van het Koninkrijk der Nederlanden is deze Overeenkomst van toepassing op het deel van het Rijk in Europa, Aruba en de Nederlandse Antillen, tenzij in de in artikel 14, eerste lid bedoelde kennisgeving anders wordt bepaald.
Artikel
12
Elk van de beide Overeenkomstsluitende Partijen kan de andere Partij voorstellen overleg te plegen inzake enigerlei aangelegenheid betreffende de uitlegging of toepassing van deze Overeenkomst. De andere Partij besteedt welwillende aandacht aan en biedt voldoende gelegenheid voor zulk overleg.
Artikel
13
1
Enig geschil tussen de Overeenkomstsluitende Partijen betreffende de uitlegging of de toepassing van deze Overeenkomst, dat niet binnen een redelijke termijn langs diplomatieke weg kan worden geregeld, wordt, tenzij de Partijen anderszins zijn overeengekomen, op verzoek van een van de Partijen voorgelegd aan een uit drie leden samengesteld scheidsgerecht.
2
Het scheidsgerecht zal bestaan uit drie leden. Iedere Partij benoemt een scheidsman en de beide aldus benoemde scheidsmannen te zamen een derde scheidsman, die geen onderdaan is van één der beide Partijen, tot hun voorzitter. Indien een van de Partijen nalaat haar scheidsman te benoemen en indien zij geen gevolg heeft gegeven aan het verzoek van de andere Partij binnen twee maanden tot deze benoeming over te gaan, kan de laatstgenoemde Partij de President van het Internationale Gerechtshof verzoeken de noodzakelijke benoeming te verrichten.
3
Indien de beide scheidsmannen binnen twee maanden na hun aanwijzing niet tot overeenstemming kunnen geraken over de keuze van een derde scheidsman, kan een van beide Partijen de President van het Internationale Gerechtshof verzoeken de noodzakelijke benoeming te verrichten.
4
Indien in de gevallen, bedoeld in het tweede en derde lid van dit artikel, de President van het Internationale Gerechtshof verhinderd is genoemde functie uit te oefenen, of onderdaan is van een van beide Overeenkomstsluitende Partijen, wordt de Vice-President verzocht de noodzakelijke benoemingen te verrichten. Indien de Vice-President verhinderd is genoemde functie uit te oefenen, of indien hij onderdaan is van een van beide Overeenkomstsluitende Partijen, wordt het lid van het Gerechtshof, dat het hoogst in anciënniteit is en dat beschikbaar is en dat geen onderdaan is van een van beide Partijen, verzocht de noodzakelijke benoemingen te verrichten.
5
Het scheidsgerecht doet uitspraak op de grondslag van de bepalingen van deze Overeenkomst, van de door het scheidsgerecht toepasselijk geachte regels van het internationale recht en de binnenlandse wetgeving van de Staat waarin de investering die aanleiding tot het geschil was, is gedaan. Alvorens de uitspraak te doen, kan het scheidsgerecht in elke stand van het geding een minnelijke schikking van het geschil aan de Partijen voorstellen. De voorgaande bepalingen doen geen afbreuk aan de bevoegdheid van het scheidsgerecht in het geschil een uitspraak ex aequo et bono te doen, indien de Partijen daarmee instemmen.
6
Tenzij Partijen anders beslissen, stelt het scheidsgerecht zijn eigen procedureregels vast.
7
Het scheidsgerecht doet zijn uitspraak bij meerderheid van stemmen. Een zodanige uitspraak is onherroepelijk en bindend voor de Partijen bij het geschil.
8
Een Overeenkomstsluitende Partij stelt geen internationale vordering in met betrekking tot een geschil dat een van haar onderdanen en de andere Overeenkomstsluitende Partij ter beslissing hebben voorgelegd aan de bevoegde rechter van de Partij op wier grondgebied de investering is gedaan, of hebben onderworpen aan arbitrage zoals bedoeld in artikel 9 van deze Overeenkomst, tenzij deze andere Overeenkomstsluitende Partij de in een dergelijk geschil gedane uitspraak niet eerbiedigt of naleeft.
Artikel
14
1
Deze Overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum waarop de Overeenkomstsluitende Partijen elkaar schriftelijk hebben medegedeeld, dat aan de in hun onderscheiden landen hiertoe grondwettelijk vereiste procedures is voldaan, en zij blijft van kracht gedurende een tijdvak van 15 jaar.
2
Tenzij door een van beide Partijen ten minste zes maanden voor het vervallen van haar geldigheid kennisgeving van opzegging wordt gedaan, wordt deze Overeenkomst stilzwijgend verlengd voor telkens een volgend tijdvak van 10 jaar, waarbij iedere Overeenkomstsluitende Partij zich het recht voorbehoudt de Overeenkomst te beëindigen, nadat zij ten minste zes maanden voor het verstrijken van de lopende termijn van geldigheid van dit voornemen kennis heeft gegeven.
3
Ten aanzien van investeringen die zijn verricht voor de datum van beëindiging van deze Overeenkomst, blijven de voorgaande artikelen van kracht gedurende een tijdvak van nog eens 15 jaar te rekenen vanaf die datum.
4
Met inachtneming van de in het tweede lid van dit artikel genoemde opzegtermijn is de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden gerechtigd de toepassing van deze Overeenkomst ten aanzien van één van de delen van het Koninkrijk afzonderlijk te beëindigen.
TEN BLIJKE WAARVAN, de ondertekenende vertegenwoordigers, daartoe behoorlijk gemachtigd, deze Overeenkomst hebben ondertekend.
GEDAAN in twee exemplaren, in de Nederlandse, de Spaanse en de Engelse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek, 's-Gravenhage, 22 september 1988.
Voor de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden,
(w.g.) Y. VAN ROOY
Voor de Regering van de Republiek ten Oosten van de Uruguay,
(w.g.) R. ZERBINO
Protocol
Bij de ondertekening van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek ten Oosten van de Uruguay inzake de bevordering en wederzijdse bescherming van investeringen zijn de gemachtigde vertegenwoordigers van beide Overeenkomstsluitende Partijen de volgende bepalingen overeengekomen, die een integrerend deel van deze Overeenkomst uitmaken:
1.
Ad artikel 1 (a) (iii)
Onder „prestatie die economische waarde heeft” wordt onder andere verstaan: marktanalyse en afzetbevordering, het maken van reclame, beleids- en bestuurstaken, het geven van adviezen, het verzorgen van opleidingen en het verrichten van onderzoek.
2.
Ad artikel 1 (b) (i)
Ten aanzien van de Republiek ten Oosten van de Uruguay is deze Overeenkomst niet van toepassing op investeringen gedaan in Uruguay door natuurlijke personen die onderdaan zijn van beide Overeenkomstsluitende Partijen en van wie de woonplaats of het middelpunt van hun economische belangen in Uruguay ligt.
3.
Ad artikel 1 (b) (iii)
Van de in artikel 1, lid (b) onder (iii) bedoelde rechtspersonen kan worden verlangd dat zij het bestaan van zodanig toezicht bewijzen om voor toepassing van de bepalingen van deze Overeenkomst in aanmerking te kunnen komen. Als aanvaardbaar bewijs kan bijvoorbeeld gelden het feit:
a)
dat de rechtspersoon een dochteronderneming is van een rechtspersoon die is opgericht op het grondgebied van die Overeenkomstsluitende Partij;
b)
dat de rechtspersoon economisch ondergeschikt is aan een rechtspersoon die is opgericht op het grondgebied van die Overeenkomstsluitende Partij;
c)
dat het percentage van het aandelenkapitaal van de rechtspersoon dat eigendom is van natuurlijke personen of rechtspersonen van die Overeenkomstsluitende Partij deze personen in staat stelt macht uit te oefenen.
4.
Ad artikel 9
Onder uitspraken van de bevoegde rechter, zoals bedoeld in het tweede en derde lid, wordt ten aanzien van de Republiek ten Oosten van de Uruguay slechts verstan de rechterlijke uitspraak in één instantie.
5.
In geval van verschil in uitleg tussen de Spaanse en de Nederlandse tekst is de Engelse tekst doorslaggevend.
GEDAAN in twee exemplaren, in de Nederlandse, de Spaanse en de Engelse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek, te 's-Gravenhage, 22 september 1988.
Voor de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden,
(w.g.) Y. VAN ROOY
Voor de Regering van de Republiek ten Oosten van de Uruguay,