Protocol van 1996 bij het Verdrag inzake de voorkoming van verontreiniging van de zee ten gevolge van het storten van afval en andere stoffen van 1972

1996 Protocol to the Convention on the Prevention of Marine Pollution by Dumping of Wastes and Other Matter, 1972

The Contracting Parties to this Protocol,

Stressing the need to protect the marine environment and to promote the sustainable use and conservation of marine resources,

Noting in this regard the achievements within the framework of the Convention on the Prevention of Marine Pollution by Dumping of Wastes and Other Matter, 1972 and especially the evolution towards approaches based on precaution and prevention,

Noting further the contribution in this regard by complementary regional and national instruments which aim to protect the marine environment and which take account of specific circumstances and needs of those regions and States,

Reaffirming the value of a global approach to these matters and in particular the importance of continuing co-operation and collaboration between Contracting Parties in implementing the Convention and the Protocol,

Recognizing that it may be desirable to adopt, on a national or regional level, more stringent measures with respect to prevention and elimination of pollution of the marine environment from dumping at sea than are provided for in international conventions or other types of agreements with a global scope,

Taking into account relevant international agreements and actions, especially the United Nations Convention on the Law of the Sea, 1982, the Rio Declaration on Environment and Development and Agenda 21,

Recognizing also the interests and capacities of developing States and in particular small island developing States,

Being convinced that further international action to prevent, reduce and where practicable eliminate pollution of the sea caused by dumping can and must be taken without delay to protect and preserve the marine environment and to manage human activities in such a manner that the marine ecosystem will continue to sustain the legitimate uses of the sea and will continue to meet the needs of present and future generations,

Have agreed as follows:

Article

1

Definitions

For the purposes of this Protocol:

  • 1.

    ‘‘Convention’’ means the Convention on the Prevention of Marine Pollution by Dumping of Wastes and Other Matter, 1972, as amended.

  • 2.

    ‘‘Organization’’ means the International Maritime Organization.

  • 3.

    ‘‘Secretary-General’’ means the Secretary-General of the Organization.

  • 4.
    • .1

      ‘‘Dumping’’ means:

      • .1

        any deliberate disposal into the sea of wastes or other matter from vessels, aircraft, platforms or other man-made structures at sea;

      • .2

        any deliberate disposal into the sea of vessels, aircraft, platforms or other man-made structures at sea;

      • .3

        any storage of wastes or other matter in the seabed and the subsoil thereof from vessels, aircraft, platforms or other man-made structures at sea; and

      • .4

        any abandonment or toppling at site of platforms or other man-made structures at sea, for the sole purpose of deliberate disposal.

    • .2

      ‘‘Dumping’’ does not include:

      • .1

        the disposal into the sea of wastes or other matter incidental to, or derived from the normal operations of vessels, aircraft, platforms or other man-made structures at sea and their equipment, other than wastes or other matter transported by or to vessels, aircraft, platforms or other man-made structures at sea, operating for the purpose of disposal of such matter or derived from the treatment of such wastes or other matter on such vessels, aircraft, platforms or other manmade structures;

      • .2

        placement of matter for a purpose other than the mere disposal thereof, provided that such placement is not contrary to the aims of this Protocol; and

      • .3

        notwithstanding paragraph 4.1.4, abandonment in the sea of matter (e.g., cables, pipelines and marine research devices) placed for a purpose other than the mere disposal thereof.

    • .3

      The disposal or storage of wastes or other matter directly arising from, or related to exploration, exploitation and associated off-shore processing of seabed mineral resources is not covered by the provisions of this Protocol.

  • 5.
    • .1

      ‘‘Incineration at sea’’ means the combustion on board a vessel, platform or other man-made structure at sea of wastes or other matter for the purpose of their deliberate disposal by thermal destruction.

    • .2

      ‘‘Incineration at sea’’ does not include the incineration of wastes or other matter on board a vessel, platform, or other man-made structure at sea if such wastes or other matter were generated during the normal operation of that vessel, platform or other man-made structure at sea.

  • 6.

    ‘‘Vessels and aircraft’’ means waterborne or airborne craft of any type whatsoever. This expression includes air-cushioned craft and floating craft, whether self-propelled or not.

  • 7.

    ‘‘Sea’’ means all marine waters other than the internal waters of States, as well as the seabed and the subsoil thereof; it does not include sub-seabed repositories accessed only from land.

  • 8.

    ‘‘Wastes or other matter’’ means material and substances of any kind, form or description.

  • 9.

    ‘‘Permit’’ means permission granted in advance and in accordance with relevant measures adopted pursuant to article 4.1.2 or 8.2.

  • 10.

    ‘‘Pollution’’ means the introduction, directly or indirectly, by human activity, of wastes or orther matter into the sea which results or is likely to result in such deleterious effects as harm to living resources and marine ecosystems, hazards to human health, hindrance to marine activities, including fishing and other legitimate uses of the sea, impairment of quality for use of sea water and reduction of amenities.

Article

2

Objectives

Contracting Parties shall individually and collectively protect and preserve the marine environment from all sources of pollution and take effective measures, according to their scientific, technical and economic capabilities, to prevent, reduce and where practicable eliminate pollution caused by dumping or incineration at sea of wastes or other matter. Where appropriate, they shall harmonize their policies in this regard.

Article

3

General obligations

Article

4

Dumping of wastes or other matter

Article

5

Incineration at sea

Contracting Parties shall prohibit incineration at sea of wastes or other matter.

Article

6

Export of wastes or other matter

Article

7

Internal waters

Article

8

Exceptions

Article

9

Issuance of permits and reporting

Article

10

Application and enforcement

Article

11

Compliance procedures

Article

12

Regional co-operation

In order to further the objectives of this Protocol, Contracting Parties with common interests to protect the marine environment in a given geographical area shall endeavour, taking into account characteristic regional features, to enhance regional co-operation including the conclusion of regional agreements consistent with this Protocol for the prevention, reduction and where practicable elimination of pollution caused by dumping or incineration at sea of wastes or other matter. Contracting Parties shall seek to co-operate with the parties to regional agreements in order to develop harmonized procedures to be followed by Contracting Parties to the different conventions concerned.

Article

13

Technical co-operation and assistance

Article

14

Scientific and technical research

Article

15

Responsibility and liability

In accordance with the principles of international law regarding State responsibility for damage to the environment of other States or to any other area of the environment, the Contracting Parties undertake to develop procedures regarding liability arising from the dumping or incineration at sea of wastes or other matter.

Article

16

Settlement of disputes

Article

17

International co-operation

Contracting Parties shall promote the objectives of this Protocol within the competent international organizations.

Article

18

Meetings of contracting parties

Article

19

Duties of the organization

Article

20

Annexes

Annexes to this Protocol form an integral part of this Protocol.

Article

21

Amendment of the Protocol

Article

22

Amendment of the Annexes

Article

23

Relationship between the Protocol and the Convention

This Protocol will supersede the Convention as between Contracting Parties to this Protocol which are also Parties to the Convention.

Article

24

Signature, ratification, acceptance, approval and accession

Article

25

Entry into force

Article

26

Transitional period

Article

27

Withdrawal

Article

28

Depositary

Article

29

Authentic texts

This Protocol is established in a single orginal in the Arabic, Chinese, English, French, Russian and Spanish languages, each text being equally authentic.

IN WITNESS WHEREOF the undersigned being duly authorized by their respective Governments for that purpose have signed this Protocol.

DONE AT LONDON, this seventh day of November, one thousand nine hundred and ninety-six.

Annex

1

Wastes or other matter that may be considered for dumping

  • 1.

    The following wastes or other matter are those that may be considered for dumping being mindful of the Objectives and General Obligations of this Protocol set out in articles 2 and 3:

    • .1

      dredged material;

    • .2

      fish waste, or material resulting from industrial fish processing operations;

    • .3

      vessels and platforms or other man-made structures at sea;

    • .4

      inert, inorganic geological material;

    • .5

      organic material of natural origin; and

    • .6

      bulky items primarily comprising iron, steel, concrete and similarly unharmful materials for which the concern is physical impact, and limited to those circumstances where such wastes are generated at locations, such as small islands with isolated communities, having no practicable access to disposal options other than dumping;

    • .7

      Carbon dioxide streams from carbon dioxide capture processes for sequestration.

  • 2.

    The wastes or other matter listed in paragraphs 1.4 and 1.7 may be considered for dumping, provided that material capable of creating floating debris or otherwise contributing to pollution of the marine environment has been removed to the maximum extent and provided that the material dumped poses no serious obstacle to fishing or navigation.

  • 3.

    Notwithstanding the above, materials listed in paragraphs 1.1 to 1.8 containing levels of radioactivity greater than de minimis (exempt) concentrations as defined by the IAEA and adopted by Contracting Parties, shall not be considered eligible for dumping; provided further that within 25 years of 20 February 1994, and at each 25 year interval thereafter, Contracting Parties shall complete a scientific study relating to all radioactive wastes and other radioactive matter other than high level wastes or matter, taking into account such other factors as Contracting Parties consider appropriate and shall review the prohibition on dumping of such substances in accordance with the procedures set forth in article 22.

  • 4.

    Carbon dioxide streams referred to in paragraph 1.8 may only be considered for dumping, if:

    • .1

      disposal is into a sub-seabed geological formation; and

    • .2

      they consist overwhelmingly of carbon dioxide. They may contain incidental associated substances derived from the source material and the capture and sequestration processes used; and

    • .3

      no wastes or other matter are added for the purpose of disposing of those wastes or other matter.

Annex

2

Assessment of wastes or other matter that may be considered for dumping

GENERAL

  • 1.

    The acceptance of dumping under certain circumstances shall not remove the obligations under this Annex to make further attempts to reduce the necessity for dumping.

WASTE PREVENTION AUDIT

  • 2.

    The initial stages in assessing alternatives to dumping should, as appropriate, include an evaluation of:

    • .1

      types, amounts and relative hazard of wastes generated;

    • .2

      details of the production process and the sources of wastes within that process; and

    • .3

      feasibility of the following waste reduction/prevention techniques:

      • .1

        product reformulation;

      • .2

        clean production technologies;

      • .3

        process modification;

      • .4

        input substitution; and

      • .5

        on-site, closed-loop recycling.

  • 3.

    In general terms, if the required audit reveals that opportunities exist for waste prevention at source, an applicant is expected to formulate and implement a waste prevention strategy, in collaboration with relevant local and national agencies, which includes specific waste reduction targets and provision for further waste prevention audits to ensure that these targets are being met. Permit issuance or renewal decisions shall assure compliance with any resulting waste reduction and prevention requirements.

  • 4.

    For dredged material, the goal of waste management should be to identify and control the sources of contamination. This should be achieved through implementation of waste prevention strategies and requires collaboration between the relevant local and national agencies involved with the control of point and non-point sources of pollution. Until this objective is met, the problems of contaminated dredged material may be addressed by using disposal management techniques at sea or on land.

CONSIDERATION OF WASTE MANAGEMENT OPTIONS

  • 5.

    Applications to dump wastes or other matter shall demonstrate that appropriate consideration has been given to the following hierarchy of waste management options, which implies an order of increasing environmental impact:

    • .1

      re-use;

    • .2

      off-site recycling;

    • .3

      destruction of hazardous constituents;

    • .4

      treatment to reduce or remove the hazardous constituents; and

    • .5

      disposal on land, into air and in water.

  • 6.

    A permit to dump wastes or other matter shall be refused if the permitting authority determines that appropriate opportunities exist to re-use, recycle or treat the waste without undue risks to human health or the environment or disproportionate costs. The practical availability of other means of disposal should be considered in the light of a comparative risk assessment involving both dumping and the alternatives.

CHEMICAL, PHYSICAL AND BIOLOGICAL PROPERTIES

  • 7.

    A detailed description and characterization of the waste is an essential precondition for the consideration of alternatives and the basis for a decision as to whether a waste may be dumped. If a waste is so poorly characterized that proper assessment cannot be made of its potential impacts on human health and the environment, that waste shall not be dumped.

  • 8.

    Characterization of the wastes and their constituents shall take into account:

    • .1

      origin, total amount, form and average composition;

    • .2

      properties: physical, chemical, biochemical and biological;

    • .3

      toxicity;

    • .4

      persistence: physical, chemical and biological; and

    • .5

      accumulation and biotransformation in biological materials or sediments.

ACTION LIST

  • 9.

    Each Contracting Party shall develop a national Action List to provide a mechanism for screening candidate wastes and their constituents on the basis of their potential effects on human health and the marine environment. In selecting substances for consideration in an Action List, priority shall be given to toxic, persistent and bioaccumulative substances from anthropogenic sources (e.g., cadmium, mercury, organohalogens, petroleum hydrocarbons, and, whenever relevant, arsenic, lead, copper, zinc, beryllium, chromium, nickel and vanadium, organosilicon compounds, cyanides, fluorides and pesticides or their by-products other than organohalogens). An Action List can also be used as a trigger mechanism for further waste prevention considerations.

  • 10.

    An Action List shall specify an upper level and may also specify a lower level. The upper level should be set so as to avoid acute or chronic effects on human health or on sensitive marine organisms representative of the marine ecosystem. Application of an Action List will result in three possible categories of waste:

    • .1

      wastes which contain specified substances, or which cause biological responses, exceeding the relevant upper level shall not be dumped, unless made acceptable for dumping through the use of management techniques or processes;

    • .2

      wastes which contain specified substances, or which cause biological responses, below the relevant lower levels should be considered to be of little environmental concern in relation to dumping; and

    • .3

      wastes which contain specified substances, or which cause biological responses, below the upper level but above the lower level require more detailed assessment before their suitability for dumping can be determined.

DUMP-SITE SELECTION

  • 11.

    Information required to select a dump-site shall include:

    • .1

      physical, chemical and biological characteristics of the watercolumn and the seabed;

    • .2

      location of amenities, values and other uses of the sea in the area under consideration;

    • .3

      assessment of the constituent fluxes associated with dumping in relation to existing fluxes of substances in the marine environment; and

    • .4

      economic and operational feasibility.

ASSESSMENT OF POTENTIAL EFFECTS

  • 12.

    Assessment of potential effects should lead to a concise statement of the expected consequences of the sea or land disposal options, i.e., the ‘‘Impact Hypothesis.’’ It provides a basis for deciding whether to approve or reject the proposed disposal option and for defining environmental monitoring requirements.

  • 13.

    The assessment for dumping should integrate information on waste characteristics, conditions at the proposed dump-site(s), fluxes, and proposed disposal techniques and specify the potential effects on human health, living resources, amenities and other legitimate uses of the sea. It should define the nature, temporal and spatial scales and duration of expected impacts based on reasonably conservative assumptions.

  • 14.

    An analysis of each disposal option should be considered in the light of a comparative assessment of the following concerns: human health risks, environmental costs, hazards, (including accidents), economics and exclusion of future uses. If the assessment reveals that adequate information is not available to determine the likely effects of the proposed disposal option then this option should not be considered further. In addition, if the interpretation of the comparative assessment shows the dumping option to be less preferable, a permit for dumping should not be given.

  • 15.

    Each assessment should conclude with a statement supporting a decision to issue or refuse a permit for dumping.

MONITORING

  • 16.

    Monitoring is used to verify that permit conditions are met – compliance monitoring – and that the assumptions made during the permit review and site selection process were correct and sufficient to protect the environment and human health – field monitoring. It is essential that such monitoring programmes have clearly defined objectives.

PERMIT AND PERMIT CONDITIONS

  • 17.

    A decision to issue a permit should only be made if all impact evaluations are completed and the monitoring requirements are determined. The provisions of the permit shall ensure, as far as practicable, that environmental disturbance and detriment are minimized and the benefits maximized. Any permit issued shall contain data and information specifying:

    • .1

      the types and sources of materials to be dumped;

    • .2

      the location of the dump-site(s);

    • .3

      the method of dumping; and

    • .4

      monitoring and reporting requirements.

  • 18.

    Permits should be reviewed at regular intervals, taking into account the results of monitoring and the objectives of monitoring programmes. Review of monitoring results will indicate whether field programmes need to be continued, revised or terminated and will contribute to informed decisions regarding the continuance, modification or revocation of permits. This provides an important feedback mechanism for the protection of human health and the marine environment.

Annex

3

Arbitral procedure

Article

1

Article

2

Article

3

Article

4

The Tribunal may hear and determine counter-claims arising directly out of the subject matter of the dispute.

Article

5

Each party to the dispute shall be responsible for the costs entailed by the preparation of its own case. The remuneration of the members of the Tribunal and of all general expenses incurred by the arbitration shall be borne equally by the parties to the dispute. The Tribunal shall keep a record of all its expenses and shall furnish a final statement thereof to the parties.

Article

6

Any Contracting Party which has an interest of a legal nature which may be affected by the decision in the case may, after giving written notice to the parties to the dispute which have originally initiated the procedure, intervene in the arbitration procedure with the consent of the Tribunal and at its own expense. Any such intervenor shall have the right to present evidence, briefs and oral argument on the matters giving rise to its intervention, in accordance with procedures established pursuant to article 7 of this Annex, but shall have no rights with respect to the composition of the Tribunal.

Article

7

A Tribunal established under the provisions of this Annex shall decide its own rules of procedure.

Article

8

Article

9

The Tribunal shall render its award within five months from the time it is established unless it finds it necessary to extend that time limit for a period not to exceed five months. The award of the Tribunal shall be accompanied by a statement of reasons for the decision. It shall be final and without appeal and shall be communicated to the Secretary-General who shall inform the Contracting Parties. The parties to the dispute shall immediately comply with the award.

Protocol van 1996 bij het Verdrag inzake de voorkoming van verontreiniging van de zee ten gevolge van het storten van afval en andere stoffen van 1972

De verdragsluitende partijen bij dit Protocol,

Benadrukkende de noodzaak het mariene milieu te beschermen en een duurzaam gebruik en het behoud van de mariene bronnen te bevorderen;

Gelet in dit verband op hetgeen is bereikt binnen het kader van het Verdrag inzake de voorkoming van verontreiniging van de zee ten gevolge van het storten van afval en andere stoffen van 1972, en in het bijzonder op de ontwikkeling naar een benadering die is gebaseerd op voorzorg en voorkoming;

Voorts gelet op de bijdrage in dit verband van aanvullende regionale en nationale instrumenten die gericht zijn op de bescherming van het mariene milieu en die rekening houden met de specifieke omstandigheden en behoeften van de desbetreffende regio’s en Staten;

Opnieuw bevestigend de waarde van een mondiale aanpak van deze zaken en met name het belang van voortdurende samenwerking en medewerking tussen de verdragsluitende partijen bij de implementatie van het Verdrag en het Protocol;

Erkennende dat het wenselijk kan zijn op nationaal of regionaal niveau strengere maatregelen aan te nemen met betrekking tot de voorkoming en beëindiging van verontreiniging van het mariene milieu veroorzaakt door het storten in zee dan die welke zijn voorzien in internationale verdragen of andere overeenkomsten met mondiale reikwijdte;

Rekening houdend met de desbetreffende internationale overeenkomsten en acties, met name het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982, de Verklaring van Rio inzake Milieu en Ontwikkeling en Agenda 21;

Eveneens erkennende de belangen en capaciteiten van in ontwikkeling zijnde Staten en met name van kleine eilandstaten die in ontwikkeling zijn;

Ervan overtuigd dat verdere internationale maatregelen ter voorkoming, vermindering en waar praktisch uitvoerbaar ter beëindiging van verontreiniging van de zee veroorzaakt door storten onverwijld kunnen en moeten worden genomen teneinde het mariene milieu te beschermen en te behouden, en de menselijke activiteiten zodanig te beheren dat het mariene ecosysteem het rechtmatig gebruik van de zee kan blijven dragen en kan blijven voorzien in de behoeften van de huidige en toekomstige generaties;

Zijn het volgende overeengekomen:

Artikel

1

Begripsomschrijvingen

Voor de toepassing van dit Protocol:

  • 1.

    wordt onder „Verdrag” verstaan het Verdrag inzake de voorkoming van verontreiniging van de zee ten gevolge van het storten van afval en andere stoffen van 1972, zoals gewijzigd;

  • 2.

    wordt onder „Organisatie” verstaan de Internationale Maritieme Organisatie;

  • 3.

    wordt onder „Secretaris-Generaal” verstaan de Secretaris-Generaal van de Organisatie;

  • 4.
    • .1

      wordt onder „storten” verstaan:

      • .1

        het zich opzettelijk ontdoen in zee van afval of andere stoffen vanaf schepen, vanuit luchtvaartuigen, vanaf platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee;

      • .2

        het zich opzettelijk ontdoen in zee van schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee;

      • .3

        het opslaan van afval of andere stoffen in de zeebodem en de ondergrond daarvan afkomstig van schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee; en

      • .4

        het achterlaten of ter plaatse kantelen van platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee, met als enig doel het zich opzettelijk ontdoen hiervan;

    • .2

      wordt onder „storten” niet verstaan:

      • .1

        het zich op zee ontdoen van afval of andere stoffen verbonden met of afkomstig uit de normale exploitatie van schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee en van hun uitrusting, waaronder niet begrepen zijn afval of andere stoffen die worden vervoerd door of overgeladen op schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee, gebruikt om zich van deze stoffen te ontdoen, of stoffen die afkomstig zijn van de verwerking van dergelijk afval of andere stoffen aan boord van deze schepen, luchtvaartuigen, platforms of andere kunstmatige bouwwerken;

      • .2

        het plaatsen van stoffen met een ander oogmerk dan er zich enkel en alleen van te ontdoen, mits zulks niet strijdig is met het doel van dit Protocol; en

      • .3

        onverminderd het bepaalde in het vierde lid, sub 1, onder 4, het achterlaten in zee van stoffen (bijvoorbeeld kabels, pijpleidingen en voorzieningen voor zee-onderzoek) geplaatst met een ander oogmerk dan zich hiervan enkel en alleen te ontdoen;

    • .3

      het zich ontdoen of het opslaan van afval of andere stoffen, onmiddellijk of middellijk afkomstig van de exploratie, de ontginning en de verwerking op zee van mineralen die zich in de zeebodem bevinden, valt niet onder de bepalingen van dit Protocol;

  • 5.
    • .1

      wordt onder „verbranding op zee” verstaan de verbranding aan boord van een schip, platform of ander kunstmatig bouwwerk in zee van afval of andere stoffen met het oogmerk zich hiervan opzettelijk te ontdoen door middel van thermische vernietiging;

    • .2

      wordt onder „verbranding op zee” niet verstaan de verbranding van afval of andere stoffen aan boord van een schip, platform, of ander kunstmatig bouwwerk in zee, indien dit afval of deze andere stoffen voortkomen uit de normale exploitatie van dat schip, platform of kunstmatig bouwwerk in zee;

  • 6.

    wordt onder „schepen en luchtvaartuigen” verstaan (lucht)vaartuigen, die zich op het water, in het water of door de lucht voortbewegen, ongeacht van welk type zij zijn. Hieronder worden mede verstaan luchtkussenvaartuigen en drijvende toestellen, al dan niet met eigen voortstuwingsmiddelen;

  • 7.

    wordt onder „zee” verstaan alle mariene wateren met uitzondering van de binnenwateren van de Staten, alsmede de zeebodem en de ondergrond daarvan; de onder de zeebodem gelegen gewelven die uitsluitend vanaf het land bereikbaar zijn vallen niet onder deze begripsomschrijving;

  • 8.

    wordt onder „afval of andere stoffen” verstaan materialen en substanties, ongeacht hun aard, vorm of omschrijving;

  • 9.

    wordt onder „vergunning” verstaan de toestemming die van tevoren wordt verleend overeenkomstig de desbetreffende maatregelen aangenomen ingevolge artikel 4, eerste lid, onder 2, of artikel 8, tweede lid;

  • 10.

    wordt onder „verontreiniging” verstaan het direct of indirect door menselijke activiteit in zee brengen van afval of andere stoffen hetgeen leidt of kan leiden tot nadelige gevolgen zoals schade aan de levende rijkdommen en de mariene ecosystemen, gevaar voor de gezondheid van de mens, belemmering van de activiteiten op zee, met inbegrip van de visvangst en ander rechtmatig gebruik van de zee, aantasting van de kwaliteit van het zeewater in verband met het gebruik ervan en vermindering van de recreatieve waarde.

Artikel

2

Doelstellingen

De verdragsluitende partijen beschermen en behouden, zowel afzonderlijk als collectief, het mariene milieu tegen alle bronnen van verontreiniging en nemen doeltreffende maatregelen, naar gelang van hun wetenschappelijke, technische en economische capaciteiten, om de verontreiniging veroorzaakt door het storten in zee of verbranden op zee van afval of andere stoffen te voorkomen, te verminderen en waar praktisch uitvoerbaar te beëindigen. Indien nodig stemmen zij hun beleid ter zake op elkaar af.

Artikel

3

Algemene verplichtingen

Artikel

4

Het storten van afval of andere stoffen

Artikel

5

Verbranding op zee

De verdragsluitende partijen verbieden de verbranding op zee van afval of andere stoffen.

Artikel

6

Uitvoer van afval of andere stoffen

Artikel

7

Binnenwateren

Artikel

8

Uitzonderingen

Artikel

9

Verlening van vergunningen en verslaglegging

Artikel

10

Toepassing en handhaving

Artikel

11

Procedures voor naleving

Artikel

12

Regionale samenwerking

Teneinde de doelstellingen van dit Protocol te bevorderen, stellen de verdragsluitende partijen die een gemeenschappelijk belang hebben bij de bescherming van het mariene milieu in een bepaald geografisch gebied, alles in het werk om, rekening houdend met regionale bijzonderheden, de regionale samenwerking te intensiveren, met inbegrip van het sluiten van regionale overeenkomsten die verenigbaar zijn met dit Protocol, ter voorkoming, vermindering en, waar praktisch uitvoerbaar, beëindiging van verontreiniging veroorzaakt door het storten in zee of verbranden op zee van afval of andere stoffen. De verdragsluitende partijen streven naar samenwerking met de partijen bij regionale overeenkomsten ter harmonisering van de door de verdragsluitende partijen bij de verschillende verdragen te volgen procedures.

Artikel

13

Technische samenwerking en bijstand

Artikel

14

Wetenschappelijk en technisch onderzoek

Artikel

15

Verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid

In overeenstemming met de beginselen van het internationale recht met betrekking tot de aansprakelijkheid van Staten ter zake van schade toegebracht aan het milieu van andere Staten of aan iedere andere sector van het milieu, verbinden de verdragsluitende partijen zich tot het ontwikkelen van procedures voor het vaststellen van de aansprakelijkheid ten gevolge van het storten in of het verbranden op zee van afval of andere stoffen.

Artikel

16

Beslechting van geschillen

Artikel

17

Internationale samenwerking

De verdragsluitende partijen bevorderen de doelstellingen van dit Protocol binnen de bevoegde internationale organisaties.

Artikel

18

Vergaderingen van de verdragsluitende partijen

Artikel

19

Taken van de Organisatie

Artikel

20

Bijlagen

De Bijlagen bij dit Protocol vormen een integrerend onderdeel van dit Protocol.

Artikel

21

Wijziging van het Protocol

Artikel

22

Wijziging van de Bijlagen

Artikel

23

Verhouding tussen het Protocol en het Verdrag

Dit Protocol vervangt het Verdrag tussen de verdragsluitende partijen bij dit Protocol die eveneens partij zijn bij het Verdrag.

Artikel

24

Ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring en toetreding

Artikel

25

Inwerkingtreding

Artikel

26

Overgangsperiode

Artikel

27

Opzegging

Artikel

28

Depositaris

Artikel

29

Authentieke teksten

Dit Protocol is opgesteld in een enkel origineel in de Arabische, Chinese, Engelse, Franse, Russische en Spaanse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.

TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun respectieve Regeringen, dit Protocol hebben ondertekend.

GEDAAN te Londen, de zevende november negentienhonderd zesennegentig.

Bijlage

1

Afval en andere stoffen die in aanmerking kunnen worden genomen voor storting

  • 1.

    De volgende afval of andere stoffen kunnen in aanmerking worden genomen voor storting, rekening houdend met de in de artikelen twee en drie bedoelde doelstellingen en algemene verplichtingen van dit Protocol:

    • .1

      baggerspecie;

    • .2

      visafval of materiaal afkomstig van op industriële wijze verwerkte vis;

    • .3

      schepen en platforms of andere kunstmatige bouwwerken in zee;

    • .4

      inerte, anorganisch geologisch materiaal;

    • .5

      organisch materiaal van natuurlijke oorsprong; en

    • .6

      grote voorwerpen, die hoofdzakelijk bestaan uit ijzer, staal, beton en vergelijkbare onschadelijke stoffen waarvan de fysieke aanwezigheid problemen veroorzaakt, en alleen in de gevallen waarin deze afval wordt geproduceerd op plaatsen zoals kleine eilanden met geïsoleerde gemeenschappen en voor wie geen andere praktische oplossing bestaat voor het verwijderen dan storting in zee;

    • .7

      Kooldioxidestromen afkomstig van processen voor het opvangen van kooldioxide ten behoeve van opslag.

  • 2.

    De in punt 1.4 en 1.7 genoemde afval of andere stoffen mogen voor storting in aanmerking worden genomen, mits materialen die drijvende resten of andere verontreiniging van het mariene milieu kunnen veroorzaken zo veel mogelijk zijn verwijderd en mits het gestorte materiaal geen ernstig obstakel vormt voor de visserij of de scheepvaart.

  • 3.

    Onverminderd het hierboven bepaalde, mogen de materialen genoemd in punt 1.1 tot en met 1.8 die de „de minimis” (toegelaten) niveaus van radioactiviteit bevatten zoals omschreven door de IAEA en aangenomen door de verdragsluitende partijen, niet in aanmerking worden genomen voor storting; voorts wordt bepaald dat binnen een termijn van 25 jaar vanaf 20 februari 1994, en vervolgens elke 25 jaar daarna, de verdragsluitende partijen een wetenschappelijke studie verrichten met betrekking tot alle radioactieve afval en andere radioactieve stoffen anders dan hoog-radioactieve afval of hoog-radioactieve stoffen, rekening houdend met andere door hen nuttig geachte factoren, en dat zij het verbod op het storten van deze stoffen zullen heroverwegen overeenkomstig de in artikel 22 bedoelde procedures.

  • 4.

    Kooldioxidestromen bedoeld in lid 1.8 kunnen slechts in aanmerking genomen worden voor storting, indien:

    • .1

      het zich ontdoen daarvan plaatsvindt in een geologische formatie in de ondergrond van de zee; en

    • .2

      ze voor het overgrote deel bestaan uit kooldioxide. De stromen mogen sporen bevatten van bepaalde uit het bronmateriaal en het opvang- en opslagproces voortkomende stoffen; en

    • .3

      er geen afval of andere stoffen aan worden toegevoegd met het doel zich van dit afval of deze andere stoffen te ontdoen.

Bijlage

2

De beoordeling van afval of andere stoffen die in aanmerking kunnen worden genomen voor storting

ALGEMEEN

  • 1.

    De aanvaarding van storting onder bepaalde omstandigheden doet geen afbreuk aan de verplichting ingevolge deze Bijlage verdere inspanningen te verrichten ter vermindering van de noodzaak tot storting.

CONTROLE BETREFFENDE DE VOORKOMING VAN AFVAL

  • 2.

    De initiële fasen bij het beoordelen van alternatieven voor storting bevatten, naar behoefte, een evaluatie van:

    • .1

      de soorten, aantallen en relatieve gevaren van de geproduceerde afval;

    • .2

      exacte gegevens betreffende het produktieproces en de oorsprong van de afval binnen dat proces; en

    • .3

      haalbaarheid van de volgende technieken voor vermindering/voorkoming van afval:

      • .1

        herformulering van produkten;

      • .2

        schone produktietechnologieën;

      • .3

        aanpassing van het produktieproces;

      • .4

        inputvervanging; en

      • .5

        in situ-recycling in een gesloten circuit.

  • 3.

    In het algemeen geldt dat, indien uit de voorgeschreven controle blijkt dat er mogelijkheden bestaan voor voorkoming van afvalproduktie aan de bron, van een aanvrager wordt verlangd dat hij, in samenwerking met de desbetreffende lokale en nationale instanties, een strategie formuleert en uitvoert voor de voorkoming van afvalproduktie, die precieze doelen voor de vermindering van de afvalproduktie en vervolgcontroles betreffende de voorkoming van de produktie van afval omvat teneinde ervoor zorg te dragen dat deze doelen worden gerealiseerd. Bij de beslissing tot het verlenen of verlengen van vergunningen moet worden gewaarborgd dat de daaruit voortvloeiende vereisten met betrekking tot de vermindering en voorkoming van afval worden nageleefd.

  • 4.

    Met betrekking tot baggerspecie dient de identificatie en beheersing van de bronnen van vervuiling het doel van het afvalbeheer te zijn. Dit doel dient te worden verwezenlijkt door de uitvoering van strategieën voor de voorkoming van afval en hiervoor is samenwerking vereist tussen de desbetreffende lokale en nationale instanties betrokken bij het beheersen van puntbronnen en diffuse bronnen van verontreiniging. Totdat dit doel is verwezenlijkt kan het probleem van de vervuilde baggerspecie worden aangepakt door middel van opruimingsbeheertechnieken te land of ter zee.

OVERWEGING VAN DE MOGELIJKHEDEN OP HET GEBIED VAN AFVALBEHEER

  • 5.

    Bij de aanvragen voor vergunning voor het storten van afval of andere stoffen moet worden aangetoond dat naar behoren in overweging is genomen de volgende volgorde van opties voor het beheer van afval, die een toenemende mate van belasting voor het milieu betekenen:

    • .1

      hergebruik;

    • .2

      recycling elders;

    • .3

      vernietiging van gevaarlijke componenten;

    • .4

      behandeling ter vermindering of verwijdering van gevaarlijke componenten;

    • .5

      opruiming te land, in de lucht of in het water.

  • 6.

    Een vergunning voor het storten van afval of andere stoffen dient te worden geweigerd indien de vergunningverlenende instantie van mening is dat er geschikte mogelijkheden bestaan voor het hergebruik, de recycling of de behandeling van het afval zonder onnodige schade te berokkenen aan de gezondheid van de mens of het milieu of zonder dat dit buitensporig hoge kosten met zich meebrengt. Op basis van een vergelijkend onderzoek naar de risico’s van storting in zee en de alternatieve wijzen van opruiming moet worden overwogen of er praktisch uitvoerbare andere wijzen van opruiming bestaan.

CHEMISCHE, FYSISCHE EN BIOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN

  • 7.

    Een gedetailleerde omschrijving en kenmerking van het afval zijn essentieel voor de beoordeling van alternatieve methoden en vormen de basis voor het besluit of afval al dan niet mag worden gestort. Wanneer afval zodanig slecht wordt gekenmerkt dat geen goede beoordeling kan worden gemaakt van de mogelijke effecten ervan voor de gezondheid van de mens en voor het milieu, mag dit afval niet worden gestort.

  • 8.

    Bij het kenmerken van afval en de componenten daarvan moet rekening worden gehouden met de volgende elementen:

    • .1

      oorsprong, totale hoeveelheid, vorm en gemiddelde samenstelling;

    • .2

      eigenschappen: fysische, chemische, biochemische en biologische;

    • .3

      toxiciteit;

    • .4

      persistentie: fysisch, chemisch en biologisch; en

    • .5

      accumulatie en biologische omzetting in biologisch materiaal of sedimenten.

ACTIELIJST

  • 9.

    Elke verdragsluitende partij ontwikkelt een nationale Actielijst teneinde een selectiemechanisme in te stellen voor kandidaatafval en de componenten daarvan, op basis van de mogelijke effecten daarvan voor de gezondheid van de mens en het mariene milieu. Bij de selectie van stoffen voor opname in de Actielijst dient prioriteit te worden gegeven aan toxische, persistente en bioaccumulatieve stoffen van antropogene oorsprong (bijvoorbeeld cadmium, kwik, gehalogeneerde koolwaterstofverbindingen, koolwaterstoffen uit aardolie en, in voorkomend geval, arsenicum, lood, koper, zink, beryllium, chroom, nikkel, vanadium, organosiliconverbindingen, cyanide, fluoriden en pesticiden of hun bijprodukten anders dan gehalogeneeerde koolwaterstofverbindingen). Een Actielijst kan eveneens dienen als aanzet voor verdere overwegingen ter voorkoming van de produktie van afval.

  • 10.

    Op een Actielijst dient een bovengrens te worden aangegeven en kan eveneens een ondergrens worden aangegeven. De bovengrens wordt aangegeven ter voorkoming van acute of chronische gevolgen voor de gezondheid van de mens of van kwetsbare zeeorganismen die representatief zijn voor het mariene ecosysteem. Uit de toepassing van een Actielijst komen drie mogelijke categorieën afval voort:

    • .1

      afval dat specifieke stoffen bevat, of biologische reacties oproept, en de toepasselijke bovengrens overschrijdt, mag niet worden gestort, tenzij storting door middel van beheerstechnieken of -procédés acceptabel wordt gemaakt;

    • .2

      afval dat specifieke stoffen bevat, of biologische reacties oproept, en onder de toepasselijke ondergrens blijft, moet met het oog op storting worden beschouwd als weinig schadelijk voor het milieu; en

    • .3

      afval dat specifieke stoffen bevat, of biologische reacties oproept, en onder de toepasselijke bovengrens blijft, maar boven de toepasselijke ondergrens is gesitueerd, vereist een nadere beoordeling voordat kan worden vastgesteld of deze voor storting in aanmerking komt.

KEUZE VAN DE STORTPLAATS

  • 11.

    De vereiste gegevens voor de keuze van een stortplaats zijn onder meer:

    • .1

      de fysische, chemische en biologische kenmerken van de waterkolom en de zeebodem;

    • .2

      de ligging van recreatieoorden, waardevolle aspecten en ander gebruik van de zee in het betrokken gebied;

    • .3

      beoordeling van de stromen van componenten verbonden aan het storten in verhouding tot de in het mariene milieu reeds bestaande stromen van stoffen; en

    • .4

      de economische en praktische haalbaarheid.

BEOORDELING VAN DE MOGELIJKE EFFECTEN

  • 12.

    De beoordeling van de mogelijke effecten moet leiden tot een beknopte presentatie van de mogelijke gevolgen van de mogelijkheden voor opruiming op zee of te land, de zogenaamde „effecthypothese”. Deze dient als basis voor de beslissing of de voorgestelde opruimingsoptie dient te worden goedgekeurd of afgekeurd en voor de vaststelling van de vereisten met betrekking tot toezicht op het milieu.

  • 13.

    Bij de beoordeling van de storting dienen gegevens te worden betrokken betreffende de kenmerken van het afval, de omstandigheden op de voorgestelde stortplaats(en), stromen en voorgestelde opruimingstechnieken, en dienen de mogelijke effecten voor de gezondheid van de mens, de levende rijkdommen, de recreatiegebieden en op het andere legitieme gebruik van de zee te worden vermeld. Bij de beoordeling dienen de aard, de tijd- en ruimtegegevens en de duur van de mogelijke effecten te worden aangegeven, gebaseerd op tamelijk voorzichtige hypotheses.

  • 14.

    Elke opruimingsoptie dient te worden geanalyseerd in het kader van een vergelijkende beoordeling van de volgende elementen: risico’s voor de gezondheid van de mens, kosten voor het milieu, gevaren (met inbegrip van ongevallen), economische aspecten en uitsluiting van toekomstig gebruik. Indien uit deze beoordeling blijkt dat er onvoldoende informatie beschikbaar is om de mogelijke effecten van de voorgestelde opruimingsoptie vast te stellen, wordt deze optie niet verder bestudeerd. Daarnaast mag geen stortingsvergunning worden verleend wanneer uit de vergelijkende beoordeling blijkt dat de stortingsoptie niet de voorkeur geniet.

  • 15.

    Elke beoordeling dient te worden afgesloten met een slotverklaring waarin de beslissing om een vergunning tot storting te verlenen of te weigeren wordt gemotiveerd.

CONTROLE

  • 16.

    Controle heeft als doel te verifiëren of aan de voorwaarden wordt voldaan waaronder de vergunning is verleend (controle op de naleving), en om na te gaan of de ten tijde van de beoordeling van de vergunning en gedurende de keuze van de stortplaats de aangenomen hypotheses juist waren en voldoende waren om de gezondheid van de mens en het milieu te beschermen (controle in het veld). Het is essentieel dat deze controleprogramma’s een duidelijk omschreven doel hebben.

VERGUNNINGEN EN VERGUNNINGVOORWAARDEN

  • 17.

    Het besluit een vergunning te verlenen mag alleen worden genomen nadat alle evaluaties van de effecten zijn afgerond en de nodige vereisten ten behoeve van de controle zijn vastgesteld. Voor zover praktisch uitvoerbaar dienen de bepalingen van de vergunning erin te voorzien dat de verstorende of schadelijke gevolgen voor het milieu tot het minimum worden beperkt en de voordelen zo groot mogelijk zijn. Een vergunning dient de volgende gegevens en inlichtingen te bevatten:

    • .1

      de soorten en de oorsprong van de te storten materialen;

    • .2

      de ligging van de stortplaats(en);

    • .3

      de stortmethode; en

    • .4

      de vereisten met betrekking tot controle en verslaglegging.

  • 18.

    Vergunningen dienen regelmatig opnieuw te worden beoordeeld, rekening houdend met de resultaten van de controle en met de doelstellingen van de controleprogramma’s. Aan de hand van de beoordeling van de resultaten van de controles kan worden bepaald of de programma’s in het veld moeten worden voortgezet, gewijzigd of beëindigd en kunnen gegronde beslissingen worden genomen met betrekking tot de verlenging, wijziging of intrekking van vergunningen. Op deze wijze heeft men de beschikking over een belangrijk mechanisme voor de terugkoppeling van informatie voor de bescherming van de gezondheid van de mens en van het mariene milieu.

Bijlage

3

Arbitrageprocedure

Artikel

1

Artikel

2

Artikel

3

Artikel

4

Het Scheidsgerecht kan tegeneisen die rechtstreeks voortvloeien uit het onderwerp van het geschil, in behandeling nemen en hierover uitspraak doen.

Artikel

5

Iedere partij bij het geschil draagt de kosten die zijn verbonden aan de voorbereiding van haar eigen zaak. De bezoldiging van de leden van het Scheidsgerecht en de betaling van algemene kosten verbonden aan de arbitrage worden gelijkelijk door de partijen bij het geschil gedragen. Het Scheidsgerecht houdt een overzicht bij van al zijn uitgaven en verstrekt daarvan een eindafrekening aan de partijen.

Artikel

6

Iedere verdragsluitende partij die een belang van juridische aard heeft, welk belang zou kunnen worden getroffen door het ter zake te nemen besluit, kan nadat zij schriftelijk mededeling heeft gedaan aan de partijen bij het geschil die de zaak oorspronkelijk aanhangig hebben gemaakt, met goedvinden van het Scheidsgerecht en op haar eigen kosten tot de arbitrageprocedure worden toegelaten. De aldus tussengekomen verdragsluitende partij heeft het recht om, overeenkomstig de ingevolge artikel 7 van deze Bijlage vastgestelde procedures, bewijsmateriaal te leveren en schriftelijke en mondelinge uiteenzettingen te geven over zaken welke tot haar tussenkomst hebben geleid, doch heeft geen rechten met betrekking tot de samenstelling van het Scheidsgerecht.

Artikel

7

Een Scheidsgerecht dat is ingesteld krachtens het bepaalde in deze Bijlage stelt zijn eigen procedureregels vast.

Artikel

8

Artikel

9

Het Scheidsgerecht doet zijn uitspraak binnen vijf maanden na de datum waarop het is ingesteld, tenzij het Scheidsgerecht het noodzakelijk acht deze periode met ten hoogste vijf maanden te verlengen. De uitspraak van het Scheidsgerecht gaat vergezeld van een met redenen omklede uiteenzetting. De uitspraak is definitief en onherroepelijk en wordt medegedeeld aan de Secretaris-Generaal die de verdragsluitende partijen hiervan in kennis stelt. De partijen bij het geschil geven onmiddellijk uitvoering aan de uitspraak.