Verdrag van Wenen inzake Statenopvolging met betrekking tot verdragen

Vienna Convention on succession of States in respect of treaties

The States Parties to the present Convention,

Considering the profound transformation of the international community brought about by the decolonization process,

Considering also that other factors may lead to cases of succession of States in the future,

Convinced, in these circumstances, of the need for the codification and progressive development of the rules relating to succession of States in respect of treaties as a means for ensuring greater juridical security in international relations,

Noting that the principles of free consent, good faith and pacta sunt servanda are universally recognized,

Emphasizing that the consistent observance of general multilateral treaties which deal with the codification and progressive development of international law and those the object and purpose of which are of interest to the international community as a whole is of special importance for the strengthening of peace and international co-operation,

Having in mind the principles of international law embodied in the Charter of the United Nations, such as the principles of the equal rights and self-determination of peoples, of the sovereign equality and independence of all States, of non-interference in the domestic affairs of States, of the prohibition of the threat or use of force, and of universal respect for, and observance of, human rights and fundamental freedoms for all,

Recalling that respect for the territorial integrity and political independence of any State is required by the Charter of the United Nations,

Bearing in mind the provisions of the Vienna Convention on the Law of Treaties of 1969,

Bearing also in mind article 73 of that Convention,

Affirming that questions of the law of treaties other than those that may arise from a succession of States are governed by the relevant rules of international law, including those rules of customary international law which are embodied in the Vienna Convention on the Law of Treaties of 1969,

Affirming that the rules of customary international law will continue to govern questions not regulated by the provisions of the present Convention,

Have agreed as follows:

Part

I

General provisions

Article

1

Scope of the present Convention

The present Convention applies to the effects of a succession of States in respect of treaties between States.

Article

2

Use of terms

Article

3

Cases not within the scope of the present Convention

The fact that the present Convention does not apply to the effects of a succession of States in respect of international agreements concluded between States and other subjects of international law or in respect of international agreements not in written form shall not affect:

  • (a)

    the application to such cases of any of the rules set forth in the present Convention to which they are subject under international law independently of the Convention;

  • (b)

    the application as between States of the present Convention to the effects of a succession of States in respect of international agreements to which other subjects of international law are also parties.

Article

4

Treaties constituting international organizations and treaties adopted within an international organization

The present Convention applies to the effects of a succession of States in respect of:

  • (a)

    any treaty which is the constituent instrument of an international organization without prejudice to the rules concerning acquisition of membership and without prejudice to any other relevant rules of the organization;

  • (b)

    any treaty adopted within an international organization without prejudice to any relevant rules of the organization.

Article

5

Obligations imposed by international law independently of a treaty

The fact that a treaty is not considered to be in force in respect of a State by virtue of the application of the present Convention shall not in any way impair the duty of that State to fulfil any obligation embodied in the treaty to which it is subject under international law independently of the treaty.

Article

6

Cases of succession of States covered by the present Convention

The present Convention applies only to the effects of a succession of States occurring in conformity with international law and, in particular, the principles of international law embodied in the Charter of the United Nations.

Article

7

Temporal application of the present Convention

Article

8

Agreements for the devolution of treaty obligations or rights from a predecessor State to a successor State

Article

9

Unilateral declaration by a successor State regarding treaties of the predecessor State

Article

10

Treaties providing for the participation of a successor State

Article

11

Boundary régimes

A succession of States does not as such affect:

  • (a)

    a boundary established by a treaty; or

  • (b)

    obligations and rights established by a treaty and relating to the régime of a boundary.

Article

12

Other territorial régimes

Article

13

The present Convention and permanent sovereignty over natural wealth and resources

Nothing in the present Convention shall affect the principles of international law affirming the permanent sovereignty of every people and every State over its natural wealth and resources.

Article

14

Questions relating to the validity of a treaty

Nothing in the present Convention shall be considerend as prejudging in any respect any question relating to the validity of a treaty.

Part

II

Succession in respect of part of territory

Article

15

Succession in respect of part of territory

When part of the territory of a State, or when any territory for the international relations of which a State is responsible, not being part of the territory of that State, becomes part of the territory of another State:

  • (a)

    treaties of the predecessor State cease to be in force in respect of the territory to which the succession of States relates from the date of the succession of States; and

  • (b)

    treaties of the successor State are in force in respect of the territory to which the succession of States relates from the date of the succession of States, unless it appears from the treaty or is otherwise established that the application of the treaty to that territory would be incompatible with the object and purpose of the treaty or would radically change the conditions for its operation.

Part

III

Newly independent States

SECTION

1

GENERAL RULE

Article

16

Position in respect of the treaties of the predecessor State

A newly independent State is not bound to maintain in force, or to become a party to, any treaty by reason only of the fact that at the date of the succession of States the treaty was in force in respect of the territory to which the succession of States relates.

SECTION

2

MULTILATERAL TREATIES

Article

17

Participation in treaties in force at the date of the succession of States

Article

18

Participation in treaties not in force at the date of the succession of States

Article

19

Participation in treaties signed by the predecessor State subject to ratification, acceptance or approval

Article

20

Reservations

Article

21

Consent to be bound by part of a treaty and choice between differing provisions

Article

22

Notification of succession

Article

23

Effects of a notification of succession

SECTION

3

BILATERAL TREATIES

Article

24

Conditions under which a treaty is considered as being in force in the case of a succession of States

Article

25

The position as between the predecessor State and the newly independent State

A treaty which under article 24 is considered as being in force between a newly independent State and the other State party is not by reason only of that fact to be considered as being in force also in the relations between the predecessor State and the newly independent State.

Article

26

Termination, suspension of operation or amendment of the treaty as between the predecessor State and the other State party

SECTION

4

PROVISIONAL APPLICATION

Article

27

Multilateral treaties

Article

28

Bilateral treaties

A bilateral treaty which at the date of a succession of States was in force or was being provisionally applied in respect of the territory to which the succession of States relates is considered as applying provisionally between the newly independent State and the other State concerned when:

  • (a)

    they expressly so agree; or

  • (b)

    by reason of their conduct they are to be considered as having so agreed.

Article

29

Termination of provisional application

SECTION

5

NEWLY INDEPENDENT STATES FORMED FROM TWO OR MORE TERRITORIES

Article

30

Newly independent States formed from two or more territories

Part

IV

Uniting and separation of States

Article

31

Effects of a uniting of States in respect of treaties in force at the date of the succession of States

Article

32

Effects of a uniting of States in respect of treaties not in force at the date of the succession of States

Article

33

Effects of a uniting of States in respect of treaties signed by a predecessor State subject to ratification, acceptance or approval

Article

34

Succession of States in cases of separation of parts of a State

Article

35

Position if a State continues after separation of part of its territory

When, after separation of any part of the territory of a State, the predecessor State continues to exist, any treaty which at the date of the succession of States was in force in respect of the predecessor State continues in force in respect of its remaining territory unless:

  • (a)

    the States concerned otherwise agree;

  • (b)

    it is established that the treaty related only to the territory which has separated from the predecessor State; or

  • (c)

    it appears from the treaty or is otherwise established that the application of the treaty in respect of the predecessor State would be incompatible with the object and purpose of the treaty or would radically change the conditions for its operation.

Article

36

Participation in treaties not in force at the date of the succession of States in cases of separation of parts of a State

Article

37

Participation in cases of separation of parts of a State in treaties signed by the predecessor State subject to ratification, acceptance or approval

Article

38

Notifications

Part

V

Miscellaneous provisions

Article

39

Cases of State responsibility and outbreak of hostilities

The provisions of the present Convention shall not prejudge any question that may arise in regard to the effects of a succession of States in respect of a treaty from the international responsibility of a State or from the outbreak of hostilities between States.

Article

40

Cases of military occupation

The provisions of the present Convention shall not prejudge any question that may arise in regard to a treaty from the military occupation of a territory.

Part

VI

Settlement of disputes

Article

41

Consultation and negotiation

If a dispute regarding the interpretation or application of the present Convention arises between two or more Parties to the Convention, they shall, upon the request of any of them, seek to resolve it by a process of consultation and negotiation.

Article

42

Conciliation

If the dispute is not resolved within six months of the date on which the request referred to in article 41 has been made, any party to the dispute may submit it to the conciliation procedure specified in the Annex to the present Convention by submitting a request to that effect to the Secretary-General of the United Nations and informing the other party or parties to the dispute of the request.

Article

43

Judicial settlement and arbitration

Any State at the time of signature or ratification of the present Convention or accession thereto or at any time thereafter, may, by notification to the depositary, declare that, where a dispute has not been resolved by the application of the procedures referred to in articles 41 and 42, that dispute may be submitted for a decision to the International Court of Justice by a written application of any party to the dispute, or in the alternative to arbitration, provided that the other party to the dispute has made a like declaration.

Article

44

Settlement by common consent

Notwithstanding articles 41, 42 and 43, if a dispute regarding the interpretation or application of the present Convention arises between two or more Parties to the Convention, they may by common consent agree to submit it to the International Court of Justice, or to arbitration, or to any other appropriate procedure for the settlement of disputes.

Article

45

Other provisions in force for the settlement of disputes

Nothing in articles 41 to 44 shall affect the rights or obligations of the Parties to the present Convention under any provisions in force binding them with regard to the settlement of disputes.

Part

VII

Final provisions

Article

46

Signature

The present Convention shall be open for signature by all States until 28 February 1979 at the Federal Ministry for Foreign Affairs of the Republic of Austria, and subsequently, until 31 August 1979, at United Nations Headquarters in New York.

Article

47

Ratification

The present Convention is subject to ratification. The instruments of ratification shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations.

Article

48

Accession

The present Convention shall remain open for accession by any State. The instruments of accession shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations.

Article

49

Entry into force

Article

50

Authentic texts

The original of the present Convention, of which the Arabic, Chinese, English, French, Russian and Spanish texts are equally authentic, shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations.

IN WITNESS WHEREOF the undersigned Plenipotentiaries, being duly authorized thereto by their respective Governments, have signed the present Convention.

DONE at Vienna, this twenty-third day of August, one thousand nine hundred and seventy-eight.

Annex

  • 1.

    A list of conciliators consisting of qualified jurists shall be drawn up and maintained by the Secretary-General of the United Nations. To this end, every State which is a Member of the United Nations or a Party to the present Convention shall be invited to nominate two conciliators, and the names of the persons so nominated shall constitute the list. The term of a conciliator, including that of any conciliator nominated to fill a casual vacancy, shall be five years and may be renewed. A conciliator whose term expires shall continue to fulfil any function for which he shall have been chosen under the following paragraph.

  • 2.

    When a request has been made to the Secretary-General under article 42, the Secretary-General shall bring the dispute before a conciliation commission constituted as follows:

    The State or States constituting one of the parties to the dispute shall appoint:

    • (a)

      one conciliator of the nationality of that State or of one of those States, who may or may not be chosen from the list referred to in paragraph 1; and

    • (b)

      one conciliator not of the nationality of that State or of any of those States, who shall be chosen from the list.

    The State or States constituting the other party to the dispute shall appoint two conciliators in the same way. The four conciliators chosen by the parties shall be appointed within sixty days following the date on which the Secretary-General receives the request.

    The four conciliators shall, within sixty days following the date of the appointment of the last of them, appoint a fifth conciliator chosen from the list, who shall be chairman.

    If the appointment of the Chairman or of any of the other conciliators has not been made within the period prescribed above for such appointment, it shall be made by the Secretary-General within sixty days following the expiry of that period. The appointment of the Chairman may be made by the Secretary-General either from the list or from the membership of the International Law Commission. Any of the periods within which appointments must be made may be extended by agreement between the parties to the dispute.

    Any vacancy shall be filled in the manner prescribed for the initial appointment.

  • 3.

    The Conciliation Commission shall decide its own procedure. The Commission, with the consent of the parties to the dispute, may invite any Party to the present Convention to submit to it its views orally or in writing. Decisions and recommendations of the Commission shall be made by a majority vote of the five members.

  • 4.

    The Commission may draw the attention of the parties to the dispute to any measures which might facilitate an amicable settlement.

  • 5.

    The Commission shall hear the parties, examine the claims and objections, and make proposals to the parties with a view to reaching an amicable settlement of the dispute.

  • 6.

    The Commission shall report within twelve months of its constitution. Its report shall be deposited with the Secretary-General and transmitted to the parties to the dispute. The report of the Commission, including any conclusions stated therein regarding the facts or questions of law, shall not be binding upon the parties and it shall have no other character than that of recommendations submitted for the consideration of the parties in order to facilitate an amicable settlement of the dispute.

  • 7.

    The Secretary-General shall provide the Commission with such assistance and facilities as it may require. The expenses of the Commission shall be borne by the United Nations.

Verdrag van Wenen inzake Statenopvolging met betrekking tot verdragen

De Staten die Partij bij dit Verdrag zijn,

Overwegende dat de internationale gemeenschap als gevolg van het dekolonisatieproces grondig is veranderd,

Tevens overwegende dat andere factoren in de toekomst kunnen leiden tot gevallen van statenopvolging,

Gezien deze omstandigheden overtuigd van de noodzaak van codificatie en voortgaande ontwikkeling van de regels inzake statenopvolging met betrekking tot verdragen als middel ter verzekering van grote rechtszekerheid in de internationale betrekkingen,

Vaststellend dat de beginselen van vrije instemming, goede trouw en pacta sunt servanda algemeen worden erkend,

Benadrukkend dat de consistente naleving van algemene multilaterale verdragen die betrekking hebben op de codificatie en de voortgaande ontwikkeling van het volkenrecht, en die waarvan het voorwerp en doel van belang zijn voor de internationale gemeenschap in haar geheel, van bijzondere betekenis is voor de versterking van vrede en internationale samenwerking,

Indachtig de beginselen van het volkenrecht, neergelegd in het Handvest van de Verenigde Naties, zoals de beginselen van de gelijke rechten en zelfbeschikking van volkeren, van de soevereine gelijkheid en onafhankelijkheid van alle Staten, van niet-inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van Staten, van het verbod van het dreigen met of het gebruik van geweld en van de universele eerbiediging en inachtneming van de mensenrechten en fundamentele vrijheden voor allen,

In herinnering roepend dat respect voor de territoriale integriteit en politieke onafhankelijkheid van elke Staat krachtens het Handvest van de Verenigde Naties wordt vereist,

Gezien de bepalingen van het Verdrag van Wenen inzake verdragenrecht van 1969,

Tevens gezien het bepaalde in artikel 73 van dit Verdrag,

Bevestigend dat andere vraagstukken ten aanzien van het verdragenrecht dan die welke voortvloeien uit een statenopvolging, worden geregeld door de desbetreffende regels van het volkenrecht, met inbegrip van die regels van internationaal gewoonterecht welke zijn neergelegd in het Verdrag van Wenen inzake verdragenrecht van 1969,

Bevestigend dat de regels van internationale gewoonterecht van toepassing blijven op de vraagstukken die niet door de bepalingen van dit Verdrag worden geregeld,

Zijn als volgt overeengekomen:

DEEL

I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel

1

Reikwijdte van dit Verdrag

Dit Verdrag is van toepassing op de gevolgen van een opvolging van Staten met betrekking tot verdragen tussen Staten.

Artikel

2

Gebruikte termen

Artikel

3

Kwesties die niet vallen binnen het kader van dit Verdrag

Het feit dat dit Verdrag niet van toepassing is op de gevolgen van statenopvolging met betrekking tot internationale overeenkomsten die tussen Staten en andere volkenrechtelijke subjecten zijn gesloten, of met betrekking tot internationale overeenkomsten niet in schriftelijke vorm, doet geen afbreuk aan:

  • a)

    de toepassing in zulke gevallen van alle in dit Verdrag vastgelegde regels waaraan zij onafhankelijk van dit Verdrag krachtens het volkenrecht zijn onderworpen;

  • b)

    de toepassing van dit Verdrag tussen Staten op de gevolgen van statenopvolging met betrekking tot internationale overeenkomsten waarbij andere subjecten van volkenrecht eveneens partij zijn.

Artikel

4

Verdragen tot oprichting van internationale organisaties en verdragen die binnen een internationale organisatie zijn aangenomen

Dit Verdrag is van toepassing op de gevolgen van statenopvolging met betrekking tot:

  • a)

    elk verdrag dat de oprichtingsakte van een internationale organisatie is, zonder de regels betreffende de verwerving van het lidmaatschap en zonder enige andere ter zake dienende regels van de organisatie aan te tasten;

  • b)

    elk verdrag dat binnen een internationale organisatie is aangenomen, zonder enige ter zake dienende regels van de organisatie aan te tasten.

Artikel

5

Verplichtingen die onafhankelijk van een verdrag door het volkenrecht zijn opgelegd

Het feit dat ingevolge de toepassing van dit Verdrag een verdrag niet geacht wordt van kracht te zijn voor een Staat ontslaat deze Staat niet van de plicht alle in het verdrag vastgelegde verplichtingen waaraan deze Staat krachtens het volkenrecht onafhankelijk van het verdrag is onderworpen, na te komen.

Artikel

6

Gevallen van statenopvolging voorzien in dit Verdrag

Dit Verdrag is uitsluitend van toepassing op de gevolgen van statenopvolging die geschiedt in overeenstemming met het volkenrecht en, in het bijzonder, met de in het Handvest van de Verenigde Naties neergelegde beginselen van het volkenrecht.

Artikel

7

Toepassing van dit Verdrag met betrekking tot de tijd

Artikel

8

Overeenkomsten inzake de overdracht van verdragsverplichtingen of -rechten van een Voorgangerstaat op een Opvolgerstaat

Artikel

9

Eenzijdige verklaring van een Opvolgerstaat met betrekking tot verdragen van de Voorgangerstaat

Artikel

10

Verdragen die voorzien in deelneming door een Opvolgerstaat

Artikel

11

Grensregime

Statenopvolging is niet als zodanig van invloed op:

  • a)

    een bij verdrag vastgestelde grens; of

  • b)

    verplichtingen en rechten bij verdrag gevestigd en betrekking hebbend op het regime van een grens.

Artikel

12

Andere territoriale regimes

Artikel

13

Dit Verdrag en de permanente soevereiniteit over natuurlijke rijkdommen en hulpbronnen

Niets in dit Verdrag maakt inbreuk op de volkenrechtelijke beginselen die de permanente soevereiniteit van elk volk en elke Staat over zijn natuurlijke rijkdommen en hulpbronnen bevestigen.

Artikel

14

Vraagstukken met betrekking tot de geldigheid van een verdrag

Niets in dit Verdrag wordt geacht in enig opzicht vooruit te lopen op enig vraagstuk met betrekking tot de geldigheid van een verdrag.

DEEL

II

OPVOLGING MET BETREKKING TOT EEN DEEL VAN HET GRONDGEBIED

Artikel

15

Opvolging met betrekking tot een deel van het grondgebied

Wanneer een deel van het grondgebied van een Staat, of een gebied waarvoor een Staat verantwoordelijk is voor de buitenlandse betrekkingen dat geen deel uitmaakt van het grondgebied van die Staat, deel wordt van het grondgebied van een andere Staat:

  • a)

    houden verdragen van de Voorgangerstaat op van kracht te zijn ten aanzien van het gebied waarop de statenopvolging betrekking heeft, met ingang van de datum van de statenopvolging; en

  • b)

    treden verdragen van de Opvolgerstaat in werking ten aanzien van het gebied waarop de statenopvolging betrekking heeft, met ingang van de datum van de statenopvolging, tenzij uit het verdrag lijkt of op andere wijze is komen vast te staan dat de toepassing van het verdrag op dat gebied onverenigbaar zou zijn met het voorwerp en doel van het verdrag of de omstandigheden voor de werking ervan radicaal zou veranderen.

Deel

III

Nieuw-onafhankelijke Staten

AFDELING

1

ALGEMENE REGEL

Artikel

16

Toestand met betrekking tot de verdragen van de Voorgangerstaat

Een nieuw-onafhankelijke Staat is niet verplicht een verdrag van kracht te laten blijven of partij daarbij te worden uitsluitend omdat het verdrag op de datum van de statenopvolging in werking was voor het gebied waarop de statenopvolging betrekking heeft.

AFDELING

2

MULTILATERALE VERDRAGEN

Artikel

17

Deelneming aan verdragen die van kracht zijn op de datum van de statenopvolging

Artikel

18

Deelneming aan verdragen die niet van kracht zijn op de datum van de statenopvolging

Artikel

19

Deelneming aan verdragen die door de Voorgangerstaat zijn ondertekend onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring

Artikel

20

Voorbehouden

Artikel

21

Instemming door een deel van het verdrag gebonden te worden en keuze tussen verschillende bepalingen

Artikel

22

Verklaring van voortgezette gebondenheid

Artikel

23

Gevolgen van een verklaring van voortgezette gebondenheid

AFDELING

3

BILATERALE VERDRAGEN

Artikel

24

Voorwaarden waaronder een verdrag wordt geacht van kracht te zijn in het geval van statenopvolging

Artikel

25

De toestand tussen de Voorgangerstaat en de nieuw-onafhankelijke Staat

Een verdrag dat ingevolge artikel 24 wordt geacht van kracht te zijn tussen een nieuw-onafhankelijke Staat en de andere Staat partij bij het verdrag wordt niet om die reden alleen geacht tevens van kracht te zijn in de betrekkingen tussen de Voorgangerstaat en de nieuw-onafhankelijke Staat.

Artikel

26

Beëindiging, opschorting van de werking of wijziging van het verdrag tussen de Opvolgerstaat en de andere Staat partij bij het verdrag

AFDELING

4

VOORLOPIGE TOEPASSING

Artikel

27

Multilaterale verdragen

Artikel

28

Bilaterale verdragen

Een bilateraal verdrag dat op het tijdstip van een statenopvolging van kracht was of voorlopig werd toegepast ten aanzien van het gebied waarop de statenopvolging betrekking heeft, wordt geacht voorlopig van toepassing te zijn tussen de nieuw-onafhankelijke Staat en de andere daarbij betrokken Staat, wanneer:

  • a)

    zij zulks uitdrukkelijk overeenkomen; of

  • b)

    zij op grond van hun gedrag moeten worden geacht zulks te zijn overeengekomen.

Artikel

29

Beëindiging van voorlopige toepassing

AFDELING

5

NIEUW-ONAFHANKELIJKE STATEN DIE UIT TWEE OF MEER GEBIEDEN ZIJN GEVORMD

Artikel

30

Nieuw-onafhankelijke Staten die uit twee of meer gebieden zijn gevormd

Deel

IV

Vereniging en scheiding van Staten

Artikel

31

Gevolgen van een vereniging van Staten met betrekking tot verdragen die van kracht zijn op de datum van de statenopvolging

Artikel

32

Gevolgen van een vereniging van Staten met betrekking tot op de datum van de statenopvolging niet van kracht zijnde verdragen

Artikel

33

Gevolgen van een vereniging van Staten met betrekking tot verdragen die door een Voorgangerstaat zijn ondertekend onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring

Artikel

34

Statenopvolging in gevallen van scheiding van de delen van een Staat

Artikel

35

Toestand indien een Staat blijft voortbestaan na afscheiding van een deel van zijn grondgebied

Wanneer na afscheiding van een deel van het grondgebied van een Staat de Voorgangerstaat blijft voortbestaan, blijft elk verdrag dat op de datum van de statenopvolging van kracht was voor de Voorgangerstaat, in werking voor zijn overblijvende grondgebied, tenzij:

  • a)

    de betrokken Staten anders overeenkomen;

  • b)

    het blijkt dat het verdrag slechts betrekking had op het gebied dat zich heeft afgescheiden van de Voorgangerstaat; of

  • c)

    uit het verdrag blijkt of op andere wijze is komen vast te staan dat de toepassing van het verdrag op de Voorgangerstaat onverenigbaar zou zijn met het voorwerp en doel van het verdrag of de omstandigheden voor de werking ervan radicaal zou wijzigen.

Artikel

36

Deelneming aan verdragen die op de datum van de statenopvolging niet van kracht zijn in gevallen van afscheiding van delen van een Staat

Artikel

37

Deelneming aan verdragen die door de Voorgangerstaat zijn ondertekend onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring in gevallen van afscheiding van delen van een Staat

Artikel

38

Kennisgevingen

Deel

V

Overige bepalingen

Artikel

39

Gevallen van staatsaansprakelijkheid en het uitbreken van vijandelijkheden

De bepalingen van dit Verdrag lopen niet vooruit op enige vragen die zich ter zake van de gevolgen van een statenopvolging met betrekking tot een verdrag kunnen voordoen op grond van de internationale aansprakelijkheid van een Staat of het uitbreken van vijandelijkheden tussen Staten.

Artikel

40

Gevallen van militaire bezetting

De bepalingen bij dit Verdrag lopen niet vooruit op enige vraag die zich met betrekking tot een verdrag kan voordoen op grond van de militaire bezetting van een grondgebied.

Deel

VI

Beslechting van geschillen

Artikel

41

Overleg onderhandeling

Indien zich een geschil betreffende de uitleg of toepassing van dit Verdrag voordoet tussen twee of meer Partijen bij dit Verdrag, trachten zij, op verzoek van één van hen, het op te lossen door middel van overleg en onderhandeling.

Artikel

42

Conciliatie

Indien het geschil niet is opgelost binnen zes maanden na de datum waarop het in artikel 41 bedoelde verzoek is gedaan, kan elke partij bij het geschil het onderwerpen aan de in de Bijlage bij dit Verdrag vastgelegde conciliatie-procedure door een daartoe strekkend verzoek te richten aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties en de andere partij of partijen bij het geschil in te lichten omtrent het verzoek.

Artikel

43

Rechtspraak en arbitrage

Elke Staat kan, bij de ondertekening of bekrachtiging van dit Verdrag, of toetreding daartoe, of op enig tijdstip daarna, verklaren, door middel van een kennisgeving aan de depositaris, dat, in gevallen waarin een geschil niet is opgelost door de toepassing van de in de artikelen 41 en 42 bedoelde procedures, dat geschil ter beslissing mag worden voorgelegd aan het Internationale Hof van Justitie door middel van een schriftelijk verzoek van elke partij bij het geschil, of wel aan arbitrage, mits de andere partij bij het geschil een soortgelijke verklaring heeft afgelegd.

Artikel

44

Regeling bij onderlinge instemming

Indien zich een geschil betreffende de uitleg of toepassing van dit Verdrag voordoet tussen twee of meer Partijen bij dit Verdrag, kunnen deze, ongeacht de artikelen 41, 42 en 43, bij onderlinge instemming overeenkomen dit geschil voor te leggen aan het Internationale Hof van Justitie of te onderwerpen aan arbitrage of aan een andere passende procedure voor de beslechting van geschillen.

Artikel

45

Overige van kracht zijnde bepalingen voor de beslechting van geschillen

Niets in de artikelen 41 tot en met 44 tast de rechten of verplichtingen van de Partijen bij dit Verdrag aan ingevolge enige tussen hen van kracht zijnde bepaling betreffende de beslechting van geschillen.

Deel

VII

Slotbepalingen

Artikel

46

Ondertekening

Dit Verdrag wordt opengesteld voor ondertekening door alle Staten tot 28 februari 1979 op het Bondsministerie van Buitenlandse Zaken van de Republiek Oostenrijk en vervolgens tot 31 augustus 1979 op de Zetel van de Verenigde Naties te New York.

Artikel

47

Bekrachtiging

Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd. De akten van bekrachtiging worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.

Artikel

48

Toetreding

Dit Verdrag blijft opengesteld voor toetreding door elke Staat. De akten van toetreding worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.

Artikel

49

Inwerkingtreding

Artikel

50

Authentieke teksten

Het origineel van dit Verdrag, waarvan de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties.

TEN BLIJKE WAARVAN de ondertekenende gevolmachtigden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun onderscheiden Regeringen, dit Verdrag hebben ondertekend.

GEDAAN te Wenen, op drieëntwintig augustus negentienhonderdachtenzeventig.

Bijlage

  • 1.

    Een lijst van bemiddelaars, samengesteld uit bekwame juristen, zal worden opgesteld en bijgehouden door de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties. Daartoe wordt elke Lidstaat van de Verenigde Naties of elke Staat partij bij dit Verdrag uitgenodigd twee bemiddelaars aan te wijzen, en de namen van de op deze wijze aangewezen personen vormen de lijst. De zittingstermijn van de bemiddelaars, daarbij inbegrepen degenen die worden aangewezen om een eventuele vacature op te vullen, is vijf jaar en is verlengbaar. De bemiddelaar wiens zittingstermijn afloopt, gaat voort met de uitoefening van de functies waarvoor hij ingevolge het volgende lid is gekozen.

  • 2.

    Wanneer een verzoek aan de Secretaris-Generaal is gedaan in overeenstemming met artikel 42, legt de Secretaris-Generaal het geschil voor aan een bemiddelingscommissie die als volgt is samengesteld:

    De Staat of de Staten die één der partijen bij het geschil vormen, benoemen:

    • a)

      één bemiddelaar met de nationaliteit van die Staat of van één van die Staten, die al dan niet wordt gekozen van de in het eerste lid bedoelde lijst; en

    • b)

      één bemiddelaar niet met de nationaliteit van die Staat of van één van die Staten die uit de lijst wordt gekozen.

    De Staat of de Staten die de andere partij bij het geschil vormt/vormen, benoemt/benoemen op dezelfde wijze twee bemiddelaars. De vier door de partijen gekozen bemiddelaars moeten benoemd zijn binnen zestig dagen na de datum waarop de Secretaris-Generaal het verzoek heeft ontvangen.

    Binnen zestig dagen na de datum van de benoeming van de laatste van hen benoemen de vier bemiddelaars een vijfde bemiddelaar, gekozen van de lijst, die als Voorzitter optreedt.

    Indien de benoeming van de Voorzitter of van één van de andere bemiddelaars niet binnen de voor deze benoeming hierboven voorgeschreven termijn geschiedt, wordt deze verricht door de Secretaris-Generaal binnen zestig dagen na het verstrijken van die termijn. De benoeming van de Voorzitter kan door de Secretaris-Generaal worden gedaan, hetzij van de lijst, hetzij uit het ledenbestand van de Commissie voor Internationaal Recht. Elk der termijnen, waarbinnen de benoeming dient te zijn geschied, kan met de instemming van de partijen bij het geschil worden verlengd.

    Elke vacature dient te worden vervuld op de voor de eerste benoeming voorgeschreven wijze.

  • 3.

    De Bemiddelingscommissie stelt zelf haar werkwijze vast. De Commissie kan, met de instemming van de partijen bij het geschil, elke partij bij dit Verdrag verzoeken haar zienswijze mondeling of schriftelijk aan haar kenbaar te maken. De Commissie neemt beslissingen en doet aanbevelingen bij meerderheid van stemmen van haar vijf leden.

  • 4.

    De Commissie mag elke maatregel die een minnelijke schikking zou kunnen vergemakkelijken, onder de aandacht van de partijen bij het geschil brengen.

  • 5.

    De Commissie hoort de partijen, onderzoekt de eisen en verweren en doet voorstellen aan de partijen, ten einde een minnelijke schikking van het geschil te bereiken.

  • 6.

    De Commissie brengt binnen twaalf maanden na haar instelling rapport uit. Haar rapport wordt nedergelegd bij de Secretaris-Generaal en overhandigd aan de partijen bij het geschil. Het rapport van de Commissie, met inbegrip van alle daarin vermelde conclusies ten aanzien van feiten of rechtsvragen, is niet bindend voor de partijen en zal geen andere betekenis hebben dan die van aanbevelingen die aan de partijen ter overweging worden gegeven, ten einde een minnelijke schikking van het geschil te vergemakkelijken.

  • 7.

    De Secretaris-Generaal verschaft de Commissie alle bijstand en faciliteiten die zij nodig mocht hebben. De uitgaven van de Commissie worden gedragen door de Verenigde Naties.