Verdrag inzake de visserij

The coastal State has the exclusive right to fish and exclusive jurisdiction in matters of fisheries within the belt of six miles measured from the baseline of its territorial sea.

Within the belt between six and twelve miles measured from the baseline of the territorial sea, the right to fish shall be exercised only by the coastal State and by such other Contracting Parties, the fishing vessels of which have habitually fished in that belt between 1st January, 1953 and 31st December, 1962.

Fishing vessels of the Contracting Parties, other than the coastal State, permitted to fish under Article 3, shall not direct their fishing effort towards stocks of fish or fishing grounds substantially different from those which they have habitually exploited. The coastal State may enforce this rule.

Any straight baseline or bay closing line which a Contracting Party may draw shall be in accordance with the rules of general international law and in particular with the provisions of the Convention on the Territorial Sea and the Contiguous Zone opened for signature at Geneva on 29th April, 1958.

Where the coasts of two Contracting Parties are opposite or adjacent to each other, neither of these Contracting Parties is entitled, failing agreement between them to the contrary, to establish a fisheries régime beyond the median line, every point of which is equidistant from the nearest points on the low water lines of the coasts of the Contracting Parties concerned.

Nothing in the present Convention shall prevent the maintenance or establishment of a special régime in matters of fisheries:

• (a)

  as between States Members and Associated States of the European Economic Community,

• (b)

  as between States Members of the Benelux Economic Union,

• (c)

  as between Denmark, Norway and Sweden,

• (d)

  as between France and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland in respect of Granville Bay and the Minquiers and the Ecrehos,

• (e)

  as between Spain, Portugal and their respective neighbouring countries in Africa,

• (f)

  in the Skagerrak and the Kattegat.

Subject to the approval of the other Contracting Parties, a coastal State may exclude particular areas from the full application of Articles 3 and 4 in order to give preference to the local population if it is overwhelmingly dependent upon coastal fisheries.

The present Convention applies to the waters adjacent to the coasts of the Contracting Parties listed in Annex I. This Annex may be amended with the consent of the Governments of the Contracting Parties. Any proposal for amendment shall be sent to the Government of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland which shall notify it to all Contracting Parties, and inform them of the date on which it enters into force.

Unless the parties agree to seek a solution by another method of peaceful settlement, any dispute which may arise between Contracting Parties concerning the interpretation or application of the present Convention shall at the request of any of the parties be submitted to arbitration in accordance with the provisions of Annex II to the present Convention.

The present Convention shall be of unlimited duration. However at any time after the expiration of a period of twenty years from the initial entry into force of the present Convention, any Contracting Party may denounce the Convention by giving two years' notice in writing to the Government of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland. The latter shall notify the denunciation to the Contracting Parties.

If the nomination of the members of the Arbitral Tribunal is not made within a period of one month from the date on which arbitration was first requested, the task of making the necessary nominations shall be entrusted to the President of the International Court of Justice. Should the latter be a national of one of the parties to the dispute, this task shall be entrusted to the Vice-President of the Court or to the next senior judge of the Court who is not a national of the parties.

The arbiters to be nominated by the President of the International Court of Justice shall be chosen from among the nationals of the States Members of the Organisation for Economic Co-operation and Development and preferably from the list provided for in Article 1. The President of the International Court of Justice shall consult beforehand the parties to the dispute, and may consult the Director General of the Food and Agriculture Organisation of the United Nations and the President of the International Council for the Exploration of the Sea. The arbiters shall be of different nationalities.

The parties may draw up a special agreement determining the subject of the dispute and the details of procedure.

In the absence of sufficient particulars in a special agreement or in the present Annex regarding the questions mentioned in Article 5 of the present Annex, the provisions of Articles 59-82 of the Hague Convention for the Pacific Settlement of International Disputes of 18th October, 1907 shall apply as far as possible.

The parties shall facilitate the work of the Arbitral Tribunal, and in particular shall supply it to the greatest possible extent with all relevant documents and information. They shall use the means at their disposal to allow it to proceed in their territory, and in accordance with their law, to the summoning and hearing of witnesses or experts and to visit the localities in question.

In the absence of agreement to the contrary between the parties, the decisions of the Arbitral Tribunal shall be taken by majority vote and, except in relation to questions of procedure, decisions shall be valid only if all members are present. The voting shall not be disclosed, nor any dissenting or separate opinions.

The validity of legal measures which entered into force before the date on which the Convention was opened for signature shall not be questioned in proceedings before the Arbitral Tribunal.

If the execution of an award of the Arbitral Tribunal would conflict with a judgment or measure enjoined by a court of law or other authority of one of the parties to the dispute, and if the municipal law of that party does not permit, or only partially permits, the consequences of the judgment or measure in question to be annulled, the Arbitral Tribunal shall, if necessary, grant the injured party equitable satisfaction.

Each of the Contracting parties shall comply with the award of the Arbitral Tribunal in any dispute to wich it is a party.

De kuststaat heeft, binnen een zone van zes mijl, gemeten van de basislijn van zijn territoriale zee, de uitsluitende visrechten en de uitsluitende rechtsbevoegdheid ten aanzien van visserij aangelegenheden.

Binnen de zone tussen zes en twaalf mijl, gemeten van de basislijn van de territoriale zee, worden de visrechten alleen uitgeoefend door de kuststaat en door die andere Verdragsluitende Partijen die in de periode tussen 1 januari 1953 en 31 december 1962 gewoon zijn geweest, de visserij in die zone uit te oefenen.

Vissersschepen van andere Verdragsluitende Partijen dan de kuststaat die krachtens de bepalingen van artikel 3 de visserij mogen uitoefenen, mogen deze niet bedrijven op visstapels of op visgronden die aanzienlijk afwijken van die waarop zij gewoon zijn geweest de visserij uit te oefenen. De kuststaat kan de naleving van deze regel afdwingen.

Iedere door een Verdragsluitende Partij te trekken rechte basislijn of afsluitingslijn van een baai dient in overeenstemming te zijn met de regelen van het algemeen volkenrecht en in het bijzonder met de bepalingen van het Verdrag inzake de territoriale zee en de aansluitende zone, dat op 29 april 1958 te Genève voor ondertekening werd opengesteld.

In gevallen waarin de kusten van twee Verdragsluitende Partijen tegenover elkaar zijn gelegen of aan elkaar grenzen, is, indien er geen overeenkomst tussen hen bestaat, waarin anders wordt bepaald, geen van beide Partijen gerechtigd een regime in te stellen voor de visserij voorbij de middellijn waarvan elk punt even ver is verwijderd van de dichtstbijgelegen punten van de laagwaterlijnen van de kusten van de betrokken Verdragsluitende Partijen.

Niets in dit Verdrag verhindert de instandhouding of instelling van een speciaal regime inzake de visserij tussen:

• (a)

  Staten die lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap of daarmede zijn geassocieerd,

• (b)

  Staten die lid zijn van de Benelux-Economische Unie,

• (c)

  Denemarken, Noorwegen en Zweden,

• (d)

  Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland met betrekking tot Granville-baai, de Minquiers-eilanden en Ecrehous,

• (e)

  Spanje en Portugal en hun onderscheiden buurlanden in Afrika alsmede

• (f)

  in het Skagerrak en Kattegat.

Onder voorbehoud van goedkeuring door de andere Verdragsluitende Partijen kan een kuststaat bepaalde gebieden van de volledige toepassing van de artikelen 3 en 4 uitsluiten ten behoeve van de plaatselijke bevolking indien deze voor een zeer aanzienlijk deel afhankelijk is van de kustvisserij.

Dit Verdrag is van toepassing op de wateren die grenzen aan de kusten van de in Bijlage I vermelde Verdragsluitende Partijen. Deze Bijlage kan met toestemming van de Regeringen van de Verdragsluitende Partijen worden gewijzigd. Elk wijzigingsvoorstel wordt aan de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland toegezonden, die hiervan aan alle Verdragsluitende Partijen mededeling zal doen en hen in kennis zal stellen van de datum waarop de wijziging van kracht wordt.

Tenzij de Partijen overeenkomen dat op een andere wijze van vreedzame regeling naar een oplossing zal worden gezocht, wordt elk geschil dat tussen de Verdragsluitende Partijen rijst betreffende de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag, op verzoek van een of meer Partijen aan arbitrage onderworpen overeenkomstig de bepalingen van Bijlage II van dit Verdrag.

Dit Verdrag is van onbeperkte duur. Na afloop van een tijdvak van twintig jaar te rekenen van de inwerkingtreding van dit Verdrag af, kan elke Verdragsluitende Partij dit Verdrag te allen tijde opzeggen door hiervan met inachtneming van een termijn van twee jaar schriftelijk mededeling te doen aan de Regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland. Deze Regering stelt de Verdragsluitende Partijen van de opzegging in kennis.

Indien de aanwijzing van de leden van het College van Scheidsrechters niet binnen een termijn van een maand te rekenen van de datum waarop voor het eerst om arbitrage werd verzocht, is geschied, wordt de taak van het doen van de noodzakelijke aanwijzingen opgedragen aan de President van het Internationale Gerechtshof. Indien deze de nationaliteit van een van de partijen bij het geschil bezit, dan wordt deze taak aan de Vice-President van het Hof opgedragen of aan de in anciënniteit oudste rechter van het Hof die niet de nationaliteit van de partijen bezit.

De door de President van het Internationale Gerechtshof aan te wijzen scheidsrechters worden gekozen uit personen die de nationaliteit bezitten van de Lid-Staten van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, en bij voorkeur uit de in artikel 1 bedoelde lijst. De President van het Internationale Gerechtshof raadpleegt van te voren de partijen bij het geschil en kan ook de Directeur-Generaal van de Voedsel- en Landbouworganisatie en de President van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee raadplegen.

De partijen kunnen een bijzondere overeenkomst opstellen, waarin het onderwerp van het geschil en de bijzonderheden van de te volgen procedure worden vastgelegd.

Bij gebrek aan voldoende bijzonderheden in een bijzondere overeenkomst of in deze Bijlage betreffende de in artikel 5 van deze Bijlage bedoelde kwesties, zijn de bepalingen van de artikelen 59 tot en met 82 van het Verdrag van 's-Gravenhage voor de vreedzame beslechting van internationale geschillen van 18 oktober 1907 voor zover mogelijk van toepassing.

De partijen vergemakkelijken het werk van het College van Scheidsrechters en verstrekken dit in het bijzonder alle terzake dienende documenten en gegevens. Zij gebruiken de hun ter beschikking staande middelen ten einde dit College in staat te stellen op hun grondgebied en in overeenstemming met hun wettelijke bepalingen over te gaan tot het oproepen en horen van getuigen of deskundigen, alsmede de desbetreffende plaatsen te bezoeken.

Indien de partijen niet anders zijn overeengekomen, worden de beslissingen van het College van Scheidsrechters met meerderheid van stemmen genomen en met uitzondering van procedurekwesties zijn deze beslissingen alleen geldig indien alle leden aanwezig zijn. Er wordt niet bekend gemaakt hoe gestemd is; eventuele afwijkende of op zichzelf staande meningen worden eveneens niet bekend gemaakt.

De geldigheid van wettelijke maatregelen die voor de datum waarop het Verdrag ter ondertekening werd opengesteld in werking zijn getreden, mag bij de procedure voor het College van Scheidsrechters niet in twijfel worden getrokken.

Indien de tenuitvoerlegging van een uitspraak van het College van Scheidsrechters strijdig is met een door een rechtbank of andere autoriteit van een der partijen bij het geschil gewezen vonnis of bevolen maatregel en indien het nationale recht van die partij niet toestaat of slechts ten dele toestaat dat de gevolgen van dat vonnis of die maatregel worden tenietgedaan, verleent het College van Scheidsrechters de partij die schade heeft geleden billijke genoegdoening indien daartoe aanleiding bestaat.

Elk der Verdragsluitende Partijen moet zich houden aan de uitspraak van het College van Scheidsrechters in elk geschil waarbij zij partij is.