Verdrag tot het vaststellen van enige eenvormige regels betreffende het conservatoir beslag op zeeschepen

In this Convention the following words shall have the meanings hereby assigned to them:

• (1)

  “Maritime Claim” means a claim arising out of one or more of the following:

  • (a)

    damage caused by any ship either in collision or otherwise;

  • (b)

    loss of life or personal injury caused by any ship or occurring in connexion with the operation of any ship;

  • (c)

    salvage;

  • (d)

    agreement relating to the use or hire of any ship whether by charterparty or otherwise;

  • (e)

    agreement relating to the carriage of goods in any ship whether by charterparty or otherwise;

  • (f)

    loss of or damage to goods including baggage carried in any ship;

  • (g)

    general average;

  • (h)

    bottomry;

  • (i)

    towage;

  • (j)

    pilotage;

  • (k)

    goods or materials wherever supplied to a ship for her operation or maintenance;

  • (l)

    construction, repair or equipment of any ship or dock charges and dues;

  • (m)

    wages of Masters, Officers, or crew;

  • (n)

    Master's disbursements, including disbursements made by shippers, charterers or agents on behalf of a ship or her owner;

  • (o)

    disputes as to the title to or ownership of any ship;

  • (p)

    disputes between co-owners of any ship as to the ownership, possession, employment or earnings of that ship;

  • (q)

    the mortgage or hypothecation of any ship.

• (2)

  “Arrest” means the detention of a ship by judicial process to secure a maritime claim, but does not include the seizure of a ship in execution or satisfaction of a judgment.

• (3)

  “Person” includes individuals, partnerships and bodies corporate, Governments, their Departments, and Public Authorities.

• (4)

  “Claimant” means a person who alleges that a maritime claim exists in his favour.

A ship flying the flag of one of the Contracting States may be arrested in the jurisdiction of any of the Contracting States in respect of any maritime claim, but in respect of no other claim; but nothing in this Convention shall be deemed to extend or restrict any right or powers vested in any Governments or their Departments, Public Authorities, or Dock or Harbour Authorities under their existing domestic laws or regulations to arrest, detain or otherwise, prevent the sailing of vessels within their jurisdiction.

A ship may only be arrested under the authority of a Court or of the appropriate judicial authority of the Contracting State in which the arrest is made.

The Court or other appropriate judicial authority within whose jurisdiction the ship has been arrested shall permit the release of the ship upon sufficient bail or other security being furnished, save in cases in which a ship has been arrested in respect of any of the maritime claims enumerated in Article 1,1), o) and p). In such cases the Court or other appropriate judicial authority may permit the person in possession of the ship to continue trading the ship, upon such person furnishing sufficient bail or other security, or may otherwise deal with the operation of the ship during the period of the arrest.

In default of agreement between the parties as to the sufficiency of the bail or other security, the Court or other appropriate judicial authority shall determine the nature and amount thereof.

The request to release the ship against such security shall not be construed as an acknowledgment of liability or as a waiver of the benefit of the legal limitation of liability of the owner of the ship.

All questions whether in any case the claimant is liable in damages for the arrest of a ship or for the costs of the bail or other security furnished to release or prevent the arrest of a ship, shall be determined by the law of the Contracting State in whose jurisdiction the arrest was made or applied for.

The rules of procedure relating to the arrest of a ship, to the application for obtaining the authority referred to in Article 4, and to all matters of procedure which the arrest may entail, shall be governed by the law of the Contracting State in which the arrest was made or applied for.

Nothing in this Convention shall be construed as creating a right of action, which, apart from the provisions of this Convention, would not arise under the law applied by the Court which had seisin of the case, nor as creating any maritime liens which do not exist under such law or under the Convention on Maritime Mortgages and Liens, if the latter is applicable.

The High Contracting Parties may at the time of signature, deposit or ratification or accession, reserve

• (a)

  the right not to apply this Convention to the arrest of a ship for any of the claims enumerated in paragraphs o) and p) of Article 1, but to apply their domestic laws to such claims;

• (b)

  the right not to apply the first paragraph of Article 3 to the arrest of a ship, within their jurisdiction, for claims set out in Article 1, paragraph q).

The High Contracting Parties undertake to submit to arbitration any disputes between States arising out of the interpretation or application of this Convention, but this shall be without prejudice to the obligations of those High Contracting Parties who have agreed to submit their disputes to the International Court of Justice.

This Convention shall be open for signature by the States represented at the Ninth Diplomatic Conference on Maritime Law. The protocol of signature shall be drawn up through the good offices of the Belgian Ministry of Foreign Affairs.

This Convention shall be ratified and the instruments of ratification shall be deposited with the Belgian Ministry of Foreign Affairs which shall notify all signatory and acceding States of the deposit of any such instruments.

Any State not represented at the Ninth Diplomatic Conference on Maritime Law may accede to this Convention.

The accession of any State shall be notified to the Belgian Ministry of Foreign Affairs which shall inform through diplomatic channels all signatory and acceding States of such notification.

The Convention shall come into force in respect of the acceding State six months after the date of the receipt of such notification but not before the Convention has come into force in accordance with the provisions of Article 14 a).

Any High Contracting Party may three years after the coming into force of this Convention in respect of such High Contracting Party or at any time thereafter request that a conference be convened in order to consider amendments to the Convention.

Any High Contracting Party proposing to avail itself of this right shall notify the Belgian Government which shall convene the conference within six months thereafter.

Any High Contracting Party shall have the right to denounce this Convention at any time after the coming into force thereof in respect of such High Contracting Party. This denunciation shall take effect one year after the date on which notification thereof has been received by the Belgian Government which shall inform through diplomatic channels all the other High Contracting Parties of such notification.

In dit Verdrag worden de volgende uitdrukkingen gebezigd in de hierna weergegeven betekenis:

• 1.

  „zeerechtelijke vordering” betekent een vordering voortvloeiende uit:

  • a.

    schade, veroorzaakt door een schip in geval van aanvaring of anderszins;

  • b.

    dood of letsel, veroorzaakt door een schip of in verband met de exploitatie van een schip;

  • c.

    hulpverlening;

  • d.

    overeenkomsten betreffende het gebruik of de huur van een schip onder een charterpartij of anderszins;

  • e.

    overeenkomsten betreffende goederenvervoer per schip onder een charterpartij, cognossement of anderszins;

  • f.

    verlies van of schade aan goederen en bagage, vervoerd per schip;

  • g.

    avarij-grosse;

  • h.

    bodemerij;

  • i.

    slepen;

  • j.

    beloodsing;

  • k.

    leveranties aan een schip van goederen of materiaal ten behoeve van de exploitatie of het onderhoud van het schip, ongeacht de plaats van levering;

  • l.

    bouw, herstelling of uitrusting van een schip of dokkosten;

  • m.

    lonen van de kapitein, officieren of bemanning;

  • n.

    uitgaven van de kapitein en die van verzenders, bevrachters of agenten voor rekening van het schip of zijn eigenaar;

  • o.

    geschillen over de eigendom van een schip;

  • p.

    geschillen tussen medeëigenaars van een schip over eigendom, bezit, exploitatie of exploitatie-opbrengsten van dat schip;

  • q.

    hypotheek of „mortgage” op een schip.

• 2.

  „Beslag” betekent het aanhouden van een schip met verlof van de bevoegde rechterlijke autoriteit ter verzekering van een zeerechtelijke vordering, maar omvat niet het leggen van beslag op een schip ter tenuitvoerlegging van een executoriale titel.

• 3.

  Onder „persoon” is begrepen iedere natuurlijke of rechtspersoon, personen- of kapitaalvennootschap, alsmede Staten, openbare besturen of lichamen.

• 4.

  „Schuldeiser” betekent een persoon die het bestaan van een zeerechtelijke vordering te zijnen gunste inroept.

Op een schip dat de vlag voert van een Verdragsluitende Staat kan binnen het rechtsgebied van een Verdragsluitende Staat slechts beslag worden gelegd terzake van een zeerechtelijke vordering; geen bepaling in dit Verdrag kan evenwel geacht worden een uitbreiding of beperking in te houden van de rechten en bevoegdheden die Staten, openbare besturen of havenautoriteiten op grond van hun interne wet of van hun verordeningen bezitten om op een schip beslag te leggen, een schip vast te houden of het op andere wijze te beletten binnen hun rechtsgebied uit te varen.

Op een schip kan slechts beslag worden gelegd met verlof van een gerecht of een andere bevoegde rechterlijke autoriteit van de Verdragsluitende Staat waar het beslag wordt gelegd.

Het gerecht of de andere bevoegde rechterlijke autoriteit, binnen wiens rechtsgebied op het schip beslag is gelegd, zal de opheffing van het beslag toestaan wanneer voldoende borgtocht of zekerheid is gesteld, behalve in het geval dat het beslag werd gelegd terzake van een zeerechtelijke vordering, genoemd in artikel 1, eerste lid, letters o en p; in dat geval kan de rechter de persoon die in het bezit van het schip is, wanneer deze voldoende borgtocht of andere zekerheid stelt, toestaan de exploitatie van het schip voort te zetten of kan hij op andere wijze voorzien in de exploitatie van het schip gedurende het beslag.

Bij gebreke van overeenstemming tussen partijen over de genoegzaamheid van de borgtocht of de zekerheid stelt het gerecht of de andere bevoegde rechterlijke autoriteit de aard en het bedrag daarvan vast.

Het verzoek tot opheffing van het beslag tegen een zodanige zekerheidsstelling kan niet worden uitgelegd als een erkenning van aansprakelijkheid en evenmin als het doen van afstand van het voorrecht van de wettelijke beperking van aansprakelijkheid van de eigenaar van het schip.

Alle geschillen met betrekking tot de aansprakelijkheid van de schuldeiser voor schade die door het beslag op het schip is veroorzaakt of voor kosten van het verschaffen van zekerheid ten einde het beslag op het schip op te heffen of te voorkomen, worden beheerst door de wet van de Verdragsluitende Staat, binnen welks rechtsgebied het beslag is gelegd of daartoe verlof is gevraagd.

De procedureregels betreffende het scheepsbeslag, het verkrijgen van het in artikel 4 bedoelde verlof en alle andere processuele incidenten die een beslag tot gevolg kan hebben, worden beheerst door de wet van de Verdragsluitende Staat waar het beslag is gelegd of daartoe verlof is gevraagd.

Niets in dit Verdrag mag geacht worden een vorderingsrecht te scheppen dat, afgezien van de bepalingen van dit Verdrag, niet zou bestaan volgens de wet die het gerecht, bij hetwelk het geding aanhangig is, moet toepassen.

Dit Verdrag mag niet worden uitgelegd als zou het zakelijke rechten scheppen die niet hun bestaan ontlenen aan de hierboven bedoelde wet of aan het Verdrag betreffende de voorrechten op schepen en de scheepshypotheken, indien dit van toepassing is.

De Hoge Verdragsluitende Partijen kunnen bij de ondertekening, de nederlegging van de akten van bekrachtiging of bij hun toetreding tot dit Verdrag zich voorbehouden

• a.

  het recht om de bepalingen van dit Verdrag niet toe te passen op het beslag dat op een schip wordt gelegd terzake van een van de zeerechtelijke vorderingen bedoeld in de letters o en p van artikel 1 en om op dat beslag hun nationale wet toe te passen;

• b.

  het recht om het eerste lid van artikel 3 niet toe te passen op het beslag dat binnen hun rechtsgebied is gelegd voor zeerechtelijke vorderingen, bedoeld in letter q van artikel 1.

De Hoge Verdragsluitende Partijen verbinden zich om alle geschillen die uit de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag kunnen voortvloeien aan arbitrage te onderwerpen, onverminderd de verplichtingen van de Hoge Verdragsluitende Partijen die zijn overeengekomen hun geschillen te onderwerpen aan het Internationale Hof van Justitie.

Dit Verdrag staat ter ondertekening open voor de Staten, vertegenwoordigd op de negende Diplomatieke Zeerechtconferentie. Het proces-verbaal van ondertekening zal worden opgesteld door de zorg van de Minister van Buitenlandse Zaken van België.

Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd en de akten van bekrachtiging zullen worden nedergelegd bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België, dat van de nederlegging kennis zal geven aan alle ondertekenende en toetredende Staten.

Elke Staat die niet was vertegenwoordigd op de negende Diplomatieke Zeerechtconferentie kan tot dit Verdrag toetreden.

De toetredingen worden medegedeeld aan het Ministerie van Buitenlandse Zaken van België, dat langs diplomatieke weg alle ondertekenende en toetredende Staten daarvan in kennis stelt.

Het Verdrag zal voor de toetredende Staat in werking treden zes maanden na de datum van ontvangst van die kennisgeving, maar niet vóór de datum van zijn inwerkingtreding, zoals deze is bepaald in artikel 14 letter a.

Elke Hoge Verdragsluitende Partij kan na verloop van drie jaar, nadat dit Verdrag voor haar in werking is getreden, de bijeenroeping vragen van een conferentie ten einde een herziening van dit Verdrag in overweging te nemen.

De Hoge Verdragsluitende Partij die van deze bevoegdheid gebruik wenst te maken, doet daarvan mededeling aan de Belgische Regering, die zich belast met het bijeenroepen van de conferentie binnen zes maanden.

Iedere Hoge Verdragsluitende Partij heeft het recht dit Verdrag, op elk tijdstip nadat het voor die Hoge Verdragsluitende Partij in werking is getreden, op te zeggen. Deze opzegging wordt echter pas van kracht een jaar na de datum van ontvangst van de kennisgeving van opzegging door de Belgische Regering, die daarvan langs diplomatieke weg aan alle andere Hoge Verdragsluitende Partijen mededeling zal doen.