Verdrag ter vereenvoudiging grensformaliteiten goederenvervoer per spoorweg

1

On every railway line carrying a considerable volume of international goods traffic, which crosses the frontier between two adjoining countries, the competent authorities of those countries shall jointly examine the possibility of designating by agreement a station close to the frontier, at which the examinations required under the legislation of the two countries in respect of the entry and exit of all or part of the goods traffic might be effectively carried out.

2

Where two adjoining countries designate several stations of this kind along their common frontier, the number of such stations on either side of the frontier shall, so far as possible, be equal.

3

At all points where the establishment of such stations for two-way traffic examinations is found to be impracticable, the Contracting Parties shall jointly examine the possibility of making suitable arrangements for the examination of traffic in one direction to be carried out at the station on one side of the frontier and the examination of traffic in the other direction at the station on the other side of the frontier, this provision to be limited where necessary to goods carried by certain fast international trains.

1

Whenever a station is designated in accordance with article 1, a zone shall be set up within which officials and agents of the competent administrations of the country adjoining the territory on which the station is established (hereinafter referred to as the “adjoining country”) shall be entitled to examine goods crossing the frontier in either direction.

2

As a general rule this zone shall comprise:

• (a)

  a specified area within the precincts of the station;

• (b)

  goods trains and the section of the track on which they stand throughout the whole period of the examination; and

• (c)

  trains between the station and the frontier of the adjoining country.

1

The competent administrations of the countries concerned shall determine by special agreements what premises are needed by the services of the adjoining country within the said zone and the conditions under which the railway administration of the country in whose territory the station is situated shall supply furniture, lighting, heating, cleaning, telephone communications, etc, for the said premises.

2

Any equipment required for the functioning of the services of the adjoining country shall be imported on a temporary basis and re-exported free of all Customs duties and charges, provided that the proper declaration is made. Regulations forbidding or restricting import or export shall not apply to such equipment.

1

The premises allotted to the services of the adjoining country within the zone set up in accordance with article 2 may be distinguished on the outside by a notice including a shield in the national colours of that country.

2

Officials and agents of the competent administrations of the adjoining country shall wear national uniform or the distinguishing badge prescribed by the regulations of that country.

3

Officials and agents of the competent administrations of the adjoining country who are called on to go to the station in order to carry out the examinations provided for in this Convention shall be exempt from passport formalities. Production of their offical papers shall be deemed sufficient proof of their nationality, identity, rank and of the nature of their duties.

4

The officials and agents mentioned in paragraphs 2 and 3 of this article shall enjoy, in the exercise of their duties, the same protection and assistance as the corresponding officials and agents of the country in whose territory the station is situated.

5

Exemption from taxes and charges may be granted under the bilateral agreements provided for in article 3 to officials and agents of the adjoining country residing in the country in whose territory the station is situated.

6

The bilateral agreements referred to in article 3 shall determine:

• (a)

  the maximum numbers of officials and agents of the competent administrations of the adjoining country authorized to carry out examinations in the zone established in accordance with article 2;

• (b)

  the conditions under which their recall may be demanded; and

• (c)

  the conditions under which they may carry arms and use them in the exercise of their duties within the said zone.

1

The Customs administrations and other administrations concerned shall do everything in their power to reduce to a minimum the time required for the Customs and other examinations to which goods crossing the frontiers of their country are subject, particularly in the case of:

• fast freight;

• transport in international transit;

• perishable goods, livestock and other goods for which rapid transport is essential;

• goods dispatched by fast international trains; and

• heavy goods despatched in train-loads.

2

Maximum time-limits for Customs and other examinations may be fixed by the bilateral agreements referred to in article 3.

3

With a view to carrying out the provisions of paragraph 1 of this article, the railway administrations shall notify the competent authorities of the countries of entry and exit in due time of any changes in the frequency, timing and composition of international trains.

1

The Customs and other administrations concerned shall, in agreement with the railway administrations of their respective countries, take such special measures as appear advisable for the purpose of speeding up, in particular, the examination of goods in international transit.

2

In agreement with the railway administrations of the countries concerned, the Customs and other administrations concerned of the said countries shall estabish, so far as possible, offices at those stations in the interior of the said countries where international traffic is particularly heavy, in order to permit the examination and Customs clearance of goods, either before departure from such stations or on arrival there. Between one such station in the interior of a country and a frontier station in either direction or between two such stations in the interior of two countries, such goods may be carried under the international transit system referred to in paragraph 1 of this article.

3

With a view to the application of the provisions of the present chapter:

• (a)

  the Contracting Parties shall recognize, in principle, the Customs seals of the other Contracting Parties, subject to the right of each Customs administration to add its own seal, should it deem this essential;

• (b)

  the Contracting Parties shall adopt the standard international Customs declaration form annexed to this Convention;

• (c)

  the standard international Customs declaration form shall be printed in two languages, French and the language of the country of dispatch; unless otherwise provided, it shall be made out in duplicate for each country;

• (d)

  the declaration by the consignor shall be made in Latin characters and in the language of the country of dispatch or in French, and where necessary the railway administration will be responsible for its translation; and

• (e)

  this regulation does not rule out the possibility for Customs and railway administrations which see fit to do so, to allow the use of other languages in connexion with traffic exclusively concerned with their particular country.

4

This standard international Customs declaration form may be modified in accordance with the simplified procedure described in article 16 of this Convention.

1

The duty hours of staff of railway, Customs and other administrations concerned shall be carefully adjusted to train time-tables and traffic requirements.

2

At frontier stations and stations where examinations are carried out by the two adjoining countries, the Contracting Parties shall arrange, as far as possible, for the hours of opening of post, telegraph and telephone offices to be adjusted to those of the corresponding Customs offices.

3

At stations where examinations are carried out by only one country, the Customs and other administrations concerned shall make similar efforts to those described in article 6, paragraphe 1, to reduce to a minimum the time required for Customs and other examinations.

1

After signature this day, this Convention shall be open for accession by the countries participating in the work of the Economic Commission for Europe.

2

The instruments of accession and, if required, of ratification shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations who shall notify all the countries referred to in paragraphe 1 of this article of the receipt thereof.

1

This Convention shall enter into force when three of the countries referred to in article 12, paragraph 1, shall have become Contracting Parties thereto.

2

It shall terminate if at any time the number of Contracting Parties thereto is less than three.

1

Should one of the Contracting Parties consider it desirable for modifications to be made to the standard international Customs declaration form annexed to this Convention, it shall submit its proposed amendment to the Secretary-General of the United Nations who shall communicate the text thereof to all signatory or acceding countries.

2

The amendment shall be deemed to come into force ninety days from the date of the communication provided for in the preceding paragraph, unless, before the expiry of that period, at least one-third of the signatory or acceding countries have notified the Secretary-General of the United Nations of their objection to the amendment.

3

The Secretary-General of the United Nations shall record the entry into force of amendments to the annex and shall inform all signatory or acceding countries thereof.

1

The original of this Convention shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations who shall transmit a certified true copy thereof to each of the countries referred to in article 12, paragraph 1.

2

The Secretary-General is authorized to register this Convention upon its entry into force.

1

Voor elke spoorlijn, waarlangs een aanzienlijke hoeveelheid goederen wordt vervoerd en welke de grens tussen twee aangrenzende landen kruist, onderzoeken de bevoegde autoriteiten van die landen gezamenlijk de mogelijkheid om in onderling overleg een in de nabijheid van genoemde grens gelegen station aan te wijzen, waar voor het gehele binnenkomende en uitgaande goederenverkeer of voor een gedeelte daarvan, de in de wetgeving van beide landen voorziene contrôles op doeltreffende wijze zouden kunnen plaats vinden.

2

Indien twee aangrenzende landen verscheidene stations van deze aard langs hun gemeenschappelijke grens aanwijzen, zullen deze stations zoveel mogelijk in gelijk aantal aan elke zijde van genoemde grens zijn gelegen.

3

Daar waar het niet mogelijk geacht wordt zodanige stations voor de contrôles van het verkeer in beide richtingen aan te wijzen, onderzoeken de Verdragsluitende Partijen gezamenlijk de mogelijkheid om de uitvoering van de contrôles op doeltreffende wijze samen te voegen in elk van de twee tegenover elkaar liggende grensstations, in het ene station voor het verkeer gaande in één richting en in het andere station voor het verkeer gaande in de tegenovergestelde richting, met dien verstande, dat deze aanwijzing zo nodig beperkt wordt tot goederen, welke met bepaalde internationale snel rijdende treinen worden vervoerd.

1

Telkens als een station overeenkomstig artikel 1 is aangewezen, wordt een zone vastgesteld, waarbinnen de ambtenaren en beambten van de bevoegde administraties van het land, grenzende aan het grondgebied waarop dat station is gelegen (hierna genoemd: „aangrenzend land”), het recht hebben de goederen te controleren, die in de ene of in de andere richting over de grens worden vervoerd.

2

Deze zone omvat in het algemeen:

• a)

  een bepaald gedeelte van het station en van het daarbij behorende emplacement;

• b)

  de goederentreinen en het baanvak, waar deze treinen blijven staan tijdens de gehele duur van de contrôles; en

• c)

  de treinen, die zich tussen het station en de grens van het aangrenzende land bevinden.

1

De bevoegde administraties van de betrokken landen wijzen bij bijzondere overeenkomsten de ruimten aan, welke voor de diensten van het aangrenzende land binnen genoemde zone nodig zijn, en stellen de voorwaarden vast, waaronder de spoorwegadministratie van het land, op welks grondgebied het station is gelegen, voor bedoelde ruimten zorg draagt voor meubilair, verlichting, verwarming, schoonhouden, telefoonverbindingen, enz.

2

De voorwerpen, welke de diensten van het aangrenzende land nodig hebben om hun taak te vervullen, worden tijdelijk ingevoerd en weder uitgevoerd met vrijstelling van alle rechten en heffingen, mits deze voorwerpen op regelmatige wijze worden aangegeven. Bepalingen, welke de invoer of de uitvoer verbieden of beperken, zijn op deze voorwerpen niet van toepassing.

1

De ruimten, welke binnen de overeenkomstig artikel 2 vastgestelde zone bestemd zijn voor de diensten van het aangrenzende land, kunnen aan de buitenzijde worden voorzien van een opschrift en een wapenschild met de nationale kleuren van dat land.

2

De ambtenaren en beambten van de bevoegde administraties van het aangrenzende land dienen het nationale dienstuniform of het bij de reglementen van dat land voorgeschreven onderscheidingsteken te dragen.

3

De ambtenaren en beambten van de bevoegde administraties van het aangrenzende land, die zich voor de uitvoering van de in deze overeenkomst bedoelde contrôles naar het station moeten begeven, zijn vrijgesteld van paspoortformaliteiten. De overlegging van te hunnen name gestelde officiële stukken is voldoende om hun nationaliteit, hun identiteit, hun rang en de aard van hun functie aan te tonen.

4

De ambtenaren en beambten, bedoeld in het tweede en derde lid van dit artikel, genieten in de uitoefening van hun dienst dezelfde bescherming en bijstand als soortgelijke ambtenaren en beambten van het land op welks grondgebied het station is gelegen.

5

Bij de in artikel 3 bedoelde bilaterale overeenkomsten kunnen vrijstellingen van belastingen en heffingen worden verleend aan de ambtenaren en beambten van het aangrenzende land, die verblijven in het land op welks grondgebied het station is gelegen.

6

De in artikel 3 bedoelde bilaterale overeenkomsten zullen bepalen:

• a)

  het maximum aantal ambtenaren en beambten van de bevoegde administraties van het aangrenzende land, dat bevoegd is contrôles in de overeenkomstig artikel 2 vastgestelde zone uit te voeren;

• b)

  de voorwaarden, waaronder hun terugroeping kan worden gevorderd;

• c)

  de voorwaarden, waaronder zij wapens mogen dragen en daarvan gebruik mogen maken in de uitoefening van hun dienst binnen de genoemde zone.

1

De douane-administraties en de andere betrokken administraties streven er naar, met alle hun ten dienste staande middelen, de duur van de douanebehandeling en van de andere contrôles, waaraan de goederen, welke over de grens van hun land worden vervoerd, zijn onderworpen, zoveel mogelijk te bekorten, zulks in het bijzonder voor wat betreft:

• wagons met als ijlgoed verzonden goederen;

• internationaal transitovervoer;

• goederen welke aan bederf onderhevig zijn, levende dieren en andere goederen waarvoor een snel vervoer noodzakelijk is;

• goederen, welke met internationale snel rijdende treinen worden verzonden; en

• massale transporten van zware goederen, welke met gehele treinen worden vervoerd.

2

In de bilaterale overeenkomsten, bedoeld in artikel 3, kan voor de douanebehandeling en de andere contrôles een tijdsduur worden vastgesteld, welke niet mag worden overschreden.

3

Met het oog op de uitvoering van de in het eerste lid van dit artikel vervatte bepalingen stellen de spoorwegadministraties de bevoegde autoriteiten van het land van binnenkomst en van het land van uitgang tijdig in kennis van de wijzigingen betreffende de frequentie, de dienstregeling en de samenstelling van de internationale treinen.

1

Teneinde in het bijzonder de contrôle te bespoedigen van goederen, welke onder het regime voor internationale doorvoer worden vervoerd, treffen de douane-administraties en de andere betrokken administraties in overleg met de spoorwegadministraties van hun landen de bijzondere maatregelen, die zij nuttig achten.

2

In overleg met de spoorwegadministraties van de betrokken landen vestigen de douane-administraties en de andere betrokken administraties van die landen, voorzoveel mogelijk, kantoren in de in het binnenland gelegen stations, waar het internationale verkeer bijzonder belangrijk is, teneinde de côntrolewerkzaamheden en de douanebehandeling van goederen mogelijk te maken, hetzij voor het vertrek uit die stations, hetzij na de aankomst in genoemde stations.

Het vervoer van die goederen, hetzij van één van die in het binnenland gelegen stations naar het grensstation of in omgekeerde richting, hetzij tussen twee aan weerszijden van de grens in het binnenland gelegen stations, kan plaats vinden onder het in het eerste lid van dit artikel bedoelde regime voor internationale doorvoer.

3

Voor de toepassing van dit hoofdstuk gelden de volgende bepalingen:

• a)

  de Verdragsluitende Partijen erkennen in beginsel de douaneverzegelingen van de andere Verdragsluitende Partijen, behoudens de bevoegdheid van elke douane-administratie om haar eigen verzegeling aan te brengen, indien zij zulks noodzakelijk acht;

• b)

  de Verdragsluitende Partijen aanvaarden het bij deze overeenkomst behorende model van een internationale douaneverklaring;

• c)

  de internationale douaneverklaring wordt in twee talen gedrukt, te weten in de Franse taal en in de taal van het land van verzending; voorzover niet anders is bepaald, wordt deze verklaring voor elk land in tweevoud opgemaakt;

• d)

  de verklaring wordt door de afzender ingevuld in Latijns schrift en in de taal van het land van verzending of wel in de Franse taal, met dien verstande dat de spoorwegadministratie, zo nodig, voor een vertaling daarvan dient zorg te dragen; en

• e)

  deze regeling sluit voor de douane- en de spoorwegadministraties, die zulks wenselijk achten, de mogelijkheid niet uit om met betrekking tot vervoer, dat uitsluitend hun eigen landen betreft, het gebruik van andere talen toe te staan.

4

Dit model van een internationale douaneverklaring kan worden gewijzigd volgens de vereenvoudigde procedure, bedoeld in artikel 16 van deze overeenkomst.

1

De diensturen van het personeel van de spoorwegen, zomede die van de douane en die van de andere betrokken administraties worden zorgvuldig aangepast aan de dienstregeling van de treinen en aan de behoeften van het verkeer.

2

In de grensstations en in de stations waar de contrôles door twee aangrenzende landen worden uitgevoerd, passen de Verdragsluitende Partijen de uren van openstelling van de post-, telegraaf- en telefoonkantoren zoveel mogelijk aan bij die van de corresponderende douanekantoren.

3

In de stations, waar slechts contrôles worden uitgevoerd door de douane-administratie en de andere betrokken administraties van één land, streven deze er naar, in navolging van het bepaalde in artikel 6, eerste lid, de duur van haar contrôles zoveel mogelijk te bekorten.

1

Nadat dit Verdrag heden is ondertekend kunnen de landen, die deelnemen aan de werkzaamheden van de Economische Commissie voor Europa, tot dit Verdrag toetreden.

2

De akten van toetreding en, eventueel, de akten van bekrachtiging, zullen worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die alle landen, bedoeld in het eerste lid van dit artikel, daarvan in kennis zal stellen.

1

Dit Verdrag treedt in werking wanneer drie van de landen, bedoeld in artikel 12, eerste lid, Partij bij dit Verdrag zijn geworden.

2

Dit Verdrag houdt op van kracht te zijn, indien te eniger tijd het aantal Verdragsluitende Partijen minder dan drie bedraagt.

1

Indien één van de Verdragsluitende Partijen het wenselijk oordeelt dat wijzigingen worden aangebracht in het bij dit Verdrag behorende model van een internationale douaneverklaring, doet zij haar voorstel tot wijziging toekomen aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die de tekst daarvan ter kennis zal brengen van alle landen, welke dit Verdrag hebben ondertekend of tot dit Verdrag zijn toegetreden.

2

De wijziging wordt geacht van kracht te worden negentig dagen na de datum van de in het voorgaande lid bedoelde kennisgeving, tenzij vóór het verstrijken van die termijn ten minste één derde van het aantal landen, welke dit Verdrag hebben ondertekend of tot dit Verdrag zijn toegetreden, aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties hebben doen weten, dat zij tegen de wijziging bezwaar hebben.

3

De Secretaris-Greneraal van de Verenigde Naties stelt vast, dat de wijzigingen in de bijlage van kracht zijn geworden en doet hiervan mededeling aan alle landen, welke dit Verdrag hebben ondertekend of tot dit Verdrag zijn toegetreden.

1

Het origineel van dit Verdrag wordt nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties, die een gewaarmerkt afschrift daarvan zal doen toekomen aan elk van de landen, bedoeld in artikel 12, eerste lid.

2

De Secretaris-Generaal is gemachtigd dit Verdrag te registreren op de dag, waarop het in werking treedt.