Verdrag inzake de bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed

The purposes of this Convention are:

• a)

  to safeguard the intangible cultural heritage;

• b)

  to ensure respect for the intangible cultural heritage of the communities, groups and individuals concerned;

• c)

  to raise awareness at the local, national and international levels of the importance of the intangible cultural heritage, and of ensuring mutual appreciation thereof;

• d)

  to provide for international cooperation and assistance.

For the purposes of this Convention,

• 1.

  The “intangible cultural heritage” means the practices, representations, expressions, knowledge, skills – as well as the instruments, objects, artefacts and cultural spaces associated therewith – that communities, groups and, in some cases, individuals recognize as part of their cultural heritage. This intangible cultural heritage, transmitted from generation to generation, is constantly recreated by communities and groups in response to their environment, their interaction with nature and their history, and provides them with a sense of identity and continuity, thus promoting respect for cultural diversity and human creativity. For the purposes of this Convention, consideration will be given solely to such intangible cultural heritage as is compatible with existing international human rights instruments, as well as with the requirements of mutual respect among communities, groups and individuals, and of sustainable development.

• 2.

  The “intangible cultural heritage”, as defined in paragraph 1 above, is manifested inter alia in the following domains:

  • a)

    oral traditions and expressions, including language as a vehicle of the intangible cultural heritage;

  • b)

    performing arts;

  • c)

    social practices, rituals and festive events;

  • d)

    knowledge and practices concerning nature and the universe;

  • e)

    traditional craftsmanship.

• 3.

  “Safeguarding” means measures aimed at ensuring the viability of the intangible cultural heritage, including the identification, documentation, research, preservation, protection, promotion, enhancement, transmission, particularly through formal and non-formal education, as well as the revitalization of the various aspects of such heritage.

• 4.

  “States Parties” means States which are bound by this Convention and among which this Convention is in force.

• 5.

  This Convention applies mutatis mutandis to the territories referred to in Article 33 which become Parties to this Convention in accordance with the conditions set out in that Article. To that extent the expression “States Parties” also refers to such territories.

Nothing in this Convention may be interpreted as:

• a)

  altering the status or diminishing the level of protection under the 1972 Convention concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage of World Heritage properties with which an item of the intangible cultural heritage is directly associated; or

• b)

  affecting the rights and obligations of States Parties deriving from any international instrument relating to intellectual property rights or to the use of biological and ecological resources to which they are parties.

Without prejudice to other prerogatives granted to it by this Convention, the functions of the Committee shall be to:

• a)

  promote the objectives of the Convention, and to encourage and monitor the implementation thereof;

• b)

  provide guidance on best practices and make recommendations on measures for the safeguarding of the intangible cultural heritage;

• c)

  prepare and submit to the General Assembly for approval a draft plan for the use of the resources of the Fund, in accordance with Article 25;

• d)

  seek means of increasing its resources, and to take the necessary measures to this end, in accordance with Article 25;

• e)

  prepare and submit to the General Assembly for approval operational directives for the implementation of this Convention;

• f)

  examine, in accordance with Article 29, the reports submitted by States Parties, and to summarize them for the General Assembly;

• g)

  examine requests submitted by States Parties, and to decide thereon, in accordance with objective selection criteria to be established by the Committee and approved by the General Assembly for:

  • (i)

    inscription on the lists and proposals mentioned under Articles 16, 17 and 18;

  • (ii)

    the granting of international assistance in accordance with Article 22.

Each State Party shall:

• a)

  take the necessary measures to ensure the safeguarding of the intangible cultural heritage present in its territory;

• b)

  among the safeguarding measures referred to in Article 2, paragraph 3, identify and define the various elements of the intangible cultural heritage present in its territory, with the participation of communities, groups and relevant nongovernmental organizations.

To ensure the safeguarding, development and promotion of the intangible cultural heritage present in its territory, each State Party shall endeavour to:

• a)

  adopt a general policy aimed at promoting the function of the intangible cultural heritage in society, and at integrating the safeguarding of such heritage into planning programmes;

• b)

  designate or establish one or more competent bodies for the safeguarding of the intangible cultural heritage present in its territory;

• c)

  foster scientific, technical and artistic studies, as well as research methodologies, with a view to effective safeguarding of the intangible cultural heritage, in particular the intangible cultural heritage in danger;

• d)

  adopt appropriate legal, technical, administrative and financial measures aimed at:

  • (i)

    fostering the creation or strengthening of institutions for training in the management of the intangible cultural heritage and the transmission of such heritage through forums and spaces intended for the performance or expression thereof;

  • (ii)

    ensuring access to the intangible cultural heritage while respecting customary practices governing access to specific aspects of such heritage;

  • (iii)

    establishing documentation institutions for the intangible cultural heritage and facilitating access to them.

Each State Party shall endeavour, by all appropriate means, to:

• a)

  ensure recognition of, respect for, and enhancement of the intangible cultural heritage in society, in particular through:

  • (i)

    educational, awareness-raising and information programmes, aimed at the general public, in particular young people;

  • (ii)

    specific educational and training programmes within the communities and groups concerned;

  • (iii)

    capacity-building activities for the safeguarding of the intangible cultural heritage, in particular management and scientific research; and

  • (iv)

    non-formal means of transmitting knowledge;

• b)

  keep the public informed of the dangers threatening such heritage, and of the activities carried out in pursuance of this Convention;

• c)

  promote education for the protection of natural spaces and places of memory whose existence is necessary for expressing the intangible cultural heritage.

Within the framework of its safeguarding activities of the intangible cultural heritage, each State Party shall endeavour to ensure the widest possible participation of communities, groups and, where appropriate, individuals that create, maintain and transmit such heritage, and to involve them actively in its management.

International assistance may be granted for the following purposes:

• a)

  the safeguarding of the heritage inscribed on the List of Intangible Cultural Heritage in Need of Urgent Safeguarding;

• b)

  the preparation of inventories in the sense of Articles 11 and 12;

• c)

  support for programmes, projects and activities carried out at the national, subregional and regional levels aimed at the safeguarding of the intangible cultural heritage;

• d)

  any other purpose the Committee may deem necessary.

The assistance granted by the Committee to a State Party shall be governed by the operational directives foreseen in Article 7 and by the agreement referred to in Article 24, and may take the following forms:

• a)

  studies concerning various aspects of safeguarding;

• b)

  the provision of experts and practitioners;

• c)

  the training of all necessary staff;

• d)

  the elaboration of standard-setting and other measures;

• e)

  the creation and operation of infrastructures;

• f)

  the supply of equipment and know-how;

• g)

  other forms of financial and technical assistance, including, where appropriate, the granting of low-interest loans and donations.

States Parties wishing to provide voluntary contributions in addition to those foreseen under Article 26 shall inform the Committee, as soon as possible, so as to enable it to plan its operations accordingly.

The States Parties shall, insofar as is possible, lend their support to international fund-raising campaigns organized for the benefit of the Fund under the auspices of UNESCO.

The States Parties shall submit to the Committee, observing the forms and periodicity to be defined by the Committee, reports on the legislative, regulatory and other measures taken for the implementation of this Convention.

This Convention shall enter into force three months after the date of the deposit of the thirtieth instrument of ratification, acceptance, approval or accession, but only with respect to those States that have deposited their respective instruments of ratification, acceptance, approval, or accession on or before that date. It shall enter into force with respect to any other State Party three months after the deposit of its instrument of ratification, acceptance, approval or accession.

The following provisions shall apply to States Parties which have a federal or non-unitary constitutional system:

• a)

  with regard to the provisions of this Convention, the implementation of which comes under the legal jurisdiction of the federal or central legislative power, the obligations of the federal or central government shall be the same as for those States Parties which are not federal States;

• b)

  with regard to the provisions of this Convention, the implementation of which comes under the jurisdiction of individual constituent States, countries, provinces or cantons which are not obliged by the constitutional system of the federation to take legislative measures, the federal government shall inform the competent authorities of such States, countries, provinces or cantons of the said provisions, with its recommendation for their adoption.

The Director-General of UNESCO, as the Depositary of this Convention, shall inform the States Members of the Organization, the States not Members of the Organization referred to in Article 33, as well as the United Nations, of the deposit of all the instruments of ratification, acceptance, approval or accession provided for in Articles 32 and 33, and of the denunciations provided for in Article 36.

This Convention has been drawn up in Arabic, Chinese, English, French, Russian and Spanish, the six texts being equally authoritative.

In conformity with Article 102 of the Charter of the United Nations, this Convention shall be registered with the Secretariat of the United Nations at the request of the Director-General of UNESCO.

De doelstellingen van dit Verdrag zijn:

• a.

  het beschermen van het immaterieel cultureel erfgoed;

• b.

  het waarborgen van respect voor het immaterieel cultureel erfgoed van de betrokken gemeenschappen, groepen en individuen;

• c.

  het op lokaal, nationaal en internationaal niveau verhogen van het bewustzijn van het belang van het immaterieel cultureel erfgoed en het waarborgen van de wederzijdse waardering ervan;

• d.

  het voorzien in internationale samenwerking en bijstand.

Voor de toepassing van dit Verdrag:

• 1.

  wordt verstaan onder „immaterieel cultureel erfgoed” de praktijken, voorstellingen, uitdrukkingen, kennis, vaardigheden – met inbegrip van de bijbehorende instrumenten, voorwerpen, artefacten en culturele ruimtes – die gemeenschappen, groepen en, in sommige gevallen, individuen erkennen als deel van hun cultureel erfgoed. Dit immaterieel cultureel erfgoed, dat van generatie op generatie wordt overgedragen, wordt voortdurend opnieuw gecreëerd door gemeenschappen en groepen in reactie op hun omgeving, hun interactie met de natuur en hun geschiedenis en geeft hun een gevoel van identiteit en continuïteit; hierdoor wordt het respect voor culturele diversiteit en menselijke creativiteit bevorderd. Voor de toepassing van dit Verdrag wordt uitsluitend immaterieel cultureel erfgoed in aanmerking genomen dat verenigbaar is met bestaande internationale instrumenten op het gebied van mensenrechten en met de vereisten van wederzijds respect tussen gemeenschappen, groepen en individuen alsmede van duurzame ontwikkeling.

• 2.

  manifesteert het „immaterieel cultureel erfgoed” zoals omschreven in het eerste lid van dit artikel, zich onder andere op de volgende gebieden:

  • a.

    orale tradities en uitdrukkingen, met inbegrip van taal als middel om immaterieel cultureel erfgoed over te brengen;

  • b.

    uitvoerende kunsten;

  • c.

    sociale praktijken, rituelen en feestelijke gebeurtenissen;

  • d.

    kennis en praktijken betreffende de natuur en het universum;

  • e.

    traditionele ambachten.

• 3.

  wordt verstaan onder „bescherming” het nemen van maatregelen gericht op het waarborgen van de levensvatbaarheid van het immaterieel cultureel erfgoed, met inbegrip van identificatie, documentatie, onderzoek, behoud, bescherming, bevordering, versterking, overdracht, met name door formeel en niet-formeel onderwijs, alsmede het revitaliseren van de diverse aspecten van dit erfgoed;

• 4.

  wordt verstaan onder „staten die partij zijn” de staten die door dit Verdrag gebonden zijn en waar dit Verdrag van kracht is.

• 5.

  Dit Verdrag is van overeenkomstige toepassing op de in artikel 33 bedoelde gebieden die partij bij dit Verdrag worden in overeenstemming met de in dat artikel vervatte voorwaarden. De uitdrukking „staten die partij zijn” heeft in zoverre ook betrekking op dergelijke gebieden.

Niets in dit Verdrag mag zodanig worden uitgelegd dat:

• a.

  de status of het beschermingsniveau van goederen, die tot het werelderfgoed behoren uit hoofde van de Overeenkomst inzake de bescherming van het cultureel en natuurlijk erfgoed van 1972 en waarmee een onderdeel van het immaterieel cultureel erfgoed direct in verband wordt gebracht, wordt veranderd of verlaagd; of

• b.

  afbreuk wordt gedaan aan de rechten en verplichtingen van de staten die partij zijn, voortvloeiend uit internationale instrumenten, die betrekking hebben op intellectuele-eigendomsrechten of het gebruik van biologische of ecologische bronnen, waarbij zij partij zijn.

Onverminderd de overige bevoegdheden waarmee het uit hoofde van dit Verdrag is bekleed, heeft het Comité de volgende taken:

• a.

  het stimuleren van de doelstellingen van het Verdrag en het stimuleren en monitoren van de uitvoering ervan;

• b.

  het geven van richtsnoeren over voorbeeldpraktijken en het doen van aanbevelingen inzake maatregelen voor de bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed;

• c.

  het opstellen en ter goedkeuring aan de Algemene Vergadering voorleggen van een ontwerpplan voor de inzet van de middelen van het Fonds in overeenstemming met artikel 25;

• d.

  het zoeken naar manieren om zijn middelen te vergroten en hiertoe de nodige maatregelen nemen in overeenstemming met artikel 25;

• e.

  het opstellen en ter goedkeuring aan de Algemene Vergadering voorleggen van operationele richtlijnen voor de uitvoering van dit Verdrag;

• f.

  het bestuderen, in overeenstemming met artikel 29, van de verslagen die zijn ingediend door de staten die partij zijn en deze ten behoeve van de Algemene Vergadering samenvatten;

• g.

  het onderzoeken van door de staten die partij zijn ingediende verzoeken en hierover een besluit nemen, in overeenstemming met door het Comité vast te stellen en door de Algemene Vergadering goed te keuren objectieve selectiecriteria voor:

  • i.

    opname in de lijsten en voorstellen die in de artikelen 16, 17 en 18 worden genoemd;

  • ii.

    het toekennen van internationale bijstand in overeenstemming met artikel 22.

Elke staat die partij is:

• a.

  neemt de maatregelen die nodig zijn om de bescherming te waarborgen van het immaterieel cultureel erfgoed dat op zijn grondgebied aanwezig is;

• b.

  identificeert en definieert, als een van de in artikel 2, derde lid, bedoelde maatregelen inzake bescherming, de verschillende elementen van het op zijn grondgebied aanwezige immaterieel cultureel erfgoed, met de medewerking van gemeenschappen, groepen en relevante niet-gouvernementele organisaties.

Teneinde het op zijn grondgebied aanwezige immaterieel cultureel erfgoed te beschermen, te ontwikkelen en te promoten streeft elke staat die partij is ernaar:

• a.

  algemeen beleid aan te nemen dat gericht is op het bevorderen van de functie van het immaterieel cultureel erfgoed in de maatschappij en op het integreren van de bescherming van dergelijk erfgoed in planningsprogramma’s;

• b.

  een of meer bevoegde organen aan te wijzen of in te stellen voor de bescherming van het op zijn grondgebied aanwezige immaterieel cultureel erfgoed;

• c.

  wetenschappelijk, technisch en artistiek onderzoek alsmede onderzoeksmethodieken te bevorderen met het oog op doeltreffende bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed, met name het immaterieel cultureel erfgoed dat wordt bedreigd;

• d.

  passende wettelijke, technische, administratieve en financiële maatregelen aan te nemen gericht op het:

  • i.

    bevorderen van het opzetten of versterken van instellingen voor opleiding in het beheer van het immaterieel cultureel erfgoed en het overdragen van dergelijk erfgoed via fora en ruimtes die bestemd zijn voor de voorstelling of uitdrukking daarvan;

  • ii.

    waarborgen van toegang tot het immaterieel cultureel erfgoed waarbij de gebruikelijke praktijken voor toegang tot specifieke aspecten van dergelijk erfgoed worden gerespecteerd;

  • iii.

    instellen van documentatiecentra voor immaterieel cultureel erfgoed en het bevorderen van de toegankelijkheid daartoe.

Elke staat die partij is streeft ernaar, door inzet van alle geëigende middelen:

• a.

  de erkenning van, het respect voor en de bevordering van het immaterieel cultureel erfgoed in de maatschappij te waarborgen, met name door:

  • i.

    educatieve programma’s, bewustwordings- en informatieprogramma’s gericht op het algemene publiek, met name jongeren;

  • ii.

    specifieke educatieve programma’s en trainingsprogramma’s binnen de betrokken gemeenschappen en groepen;

  • iii.

    capaciteitsopbouw voor de bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed, met name op het vlak van beheer en wetenschappelijk onderzoek; en

  • iv.

    niet-formele middelen voor kennisoverdracht;

• b.

  het publiek op de hoogte te houden van de gevaren die dergelijk erfgoed bedreigen en van de activiteiten die worden uitgevoerd ingevolge dit Verdrag;

• c.

  educatie te bevorderen voor de bescherming van natuurlijke ruimten en plaatsen van herinnering waarvan het bestaan noodzakelijk is om het immaterieel cultureel erfgoed tot uitdrukking te brengen.

Binnen het kader van zijn activiteiten voor de bescherming van het immaterieel cultureel erfgoed, streeft elke staat die partij is ernaar de breedst mogelijke deelname te waarborgen van gemeenschappen, groepen en, waar van toepassing, individuen die dergelijk erfgoed creëren, in stand houden en overdragen, en hen actief bij het beheer ervan te betrekken.

Internationale bijstand kan voor de volgende doelstellingen worden verleend:

• a.

  de bescherming van het erfgoed dat is opgenomen in de Lijst van het immaterieel cultureel erfgoed dat dringend bescherming behoeft;

• b.

  het opstellen van inventarissen in de zin van de artikelen 11 en 12;

• c.

  ondersteuning voor programma’s, projecten en activiteiten die op nationaal, subregionaal en regionaal niveau worden uitgevoerd en bedoeld zijn om het immaterieel cultureel erfgoed te beschermen;

• d.

  elk ander doel dat het Comité nodig acht.

Op de bijstand die het Comité verleent aan een staat die partij is zijn de operationele richtlijnen zoals voorzien in artikel 7 en de in artikel 24 bedoelde overeenkomst van toepassing. Deze bijstand kan de volgende vormen aannemen:

• a.

  onderzoeken naar verschillende aspecten van bescherming;

• b.

  de inzet van deskundigen en beoefenaars;

• c.

  het trainen van al het benodigde personeel;

• d.

  het uitwerken van normatieve en andere maatregelen;

• e.

  het oprichten en beheren van infrastructuren;

• f.

  het leveren van uitrusting en kennis;

• g.

  overige vormen van financiële en technische bijstand, met inbegrip van, wanneer van toepassing, het toekennen van leningen tegen lage rente en donaties.

De staten die partij zijn die een vrijwillige bijdrage willen leveren in aanvulling op de in artikel 26 voorziene bijdragen, stellen het Comité hiervan zo spoedig mogelijk in kennis zodat het zijn werkzaamheden dienovereenkomstig kan plannen.

De staten die partij zijn verlenen voor zover mogelijk steun aan internationale campagnes voor het werven van fondsen die onder auspiciën van UNESCO ten behoeve van het Fonds worden georganiseerd.

De staten die partij zijn dienen bij het Comité verslagen in van de wetgevende, regelgevende en andere maatregelen die genomen zijn voor de uitvoering van dit Verdrag en nemen daarbij de door het Comité bepaalde vormen en frequentie in acht.

Dit Verdrag treedt in werking drie maanden na de datum van de nederlegging van de dertigste akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding, evenwel uitsluitend ten aanzien van die staten die hun onderscheiden akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding op of voor die datum hebben nedergelegd. Voor elke andere staat die partij is, treedt het in werking drie maanden na de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.

De volgende bepalingen zijn van toepassing op staten die partij zijn met een federaal of niet-unitair constitutioneel systeem:

• a.

  ten aanzien van de bepalingen van dit Verdrag, waarvan de toepassing tot de bevoegdheid van de federale of centrale wetgevende macht behoort, zijn de verplichtingen van de federale of centrale regering dezelfde als die voor staten die partij zijn, die geen federale staten zijn;

• b.

  ten aanzien van de bepalingen van dit Verdrag, waarvan de toepassing tot de bevoegdheid behoort van de afzonderlijke staten, landen, provincies of kantons die door het constitutionele stelsel van de federatie niet verplicht zijn wetgevende maatregelen te treffen, stelt de federale regering de bevoegde autoriteiten van dergelijke staten, landen, provincies of kantons in kennis van genoemde bepalingen, tezamen met haar aanbeveling deze aan te nemen.

De Directeur-Generaal van UNESCO stelt, als depositaris van dit Verdrag, de staten die lid zijn van de Organisatie, de in artikel 33 bedoelde staten die geen lid zijn van de Organisatie en de Verenigde Naties in kennis van de nederlegging van alle akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding zoals voorzien in de artikelen 32 en 33 en van alle opzeggingen zoals voorzien in artikel 36.

Dit Verdrag is opgesteld in de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal, waarbij de zes teksten gelijkelijk authentiek zijn.

In overeenstemming met artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties wordt dit Verdrag geregistreerd bij het Secretariaat van de Verenigde Naties op verzoek van de Directeur-Generaal van UNESCO.