The General Conference of the International Labour Organisation,
Having been convened at Seattle by the Governing Body of the International Labour Office, and having met in its Twenty-eighth Session on 6 June 1946, and
Having decided upon the adoption of certain proposals with regard to food and catering for crews on board ship, which is the fourth item on the agenda of the Session, and
Having determined that these proposals shall take the form of an International Convention,
adopts this twenty-seventh day of June of the year one thousand nine hundred and forty-six the following Convention which may be cited as the Food and Cartering (Ships' Crews) Convention, 1946:
Every Member of the International Labour Organisation for which this Convention is in force is responsible for the promotion of a proper standard of food supply and catering service for the crews of its sea-going vessels, whether publicly or privately owned, which are engaged in the transport of cargo or passengers for the purpose of trade and registered in a territory for which this Convention is in force.
The following functions shall be discharged by the competent authority except in so far as these functions are adequately discharged in virtue of collective agreements:
the framing and enforcement of regulations concerning food and water supplies, catering, and the construction, location, ventilation, heating, lighting, water system and equipment of galleys and other catering department spaces on board ship, including store rooms and refrigerated chambers;
the inspection of food and water supplies and of the accommodation, arrangements and equipment on board ship for the storage, handling and preparation of food;
the certification of such members of the catering department staff as are required to possess prescribed qualifications;
research into, and educational and propaganda work concerning, methods of ensuring proper food supply and catering service.
The competent authority shall have a permanent staff of qualified persons, including inspectors.
Each Member shall maintain in force laws or regulations concerning food supply and catering arrangements designed to secure the health and well-being of the crews of the vessels mentioned in Article 1.
These laws or regulations shall require —
the provision of food and water supplies which, having regard to the size of the crew and the duration and nature of the voyage, are suitable in respect of quantity, nutritive value, quality and variety;
the arrangement and equipment of the catering department in every vessel in such a manner as to permit of the service of proper meals to the members of the crew.
National laws or regulations shall provide for a system of inspection by the competent authority of —
supplies of food and water;
all spaces and equipment used for the storage and handling of food and water;
galley and other equipment for the preparation and service of meals; and
the qualification of such members of the catering department of the crew as are required by such laws or regulations to possess prescribed qualifications.
National laws or regulations or, in the absence of such laws or regulations, collective agreements between employers and workers shall provide for inspection at sea at prescribed intervals by the master, or an officer specially deputed for the purpose by him, together with a responsible member of the catering department of —
supplies of food and water;
all spaces and equipment used for the storage and handling of food and water, and galley and other equipment for the preparation and service of meals.
A special inspection shall be made by the representatives of the competent authority of the territory of registration on written complaint made by a number or proportion of the crew prescribed by national laws or regulations or on behalf of a recognised organisation of shipowners or seafarers. In order to avoid delay in sailing, such complaints should be submitted as soon as possible and at least twenty-four hours before the scheduled time of departure from port.
Inspectors shall have authority to make recommendations to the owner of a ship, or to the master or other person responsible, with a view to the improvement of the standard of catering.
The competent authority shall collect up-to-date information on nutrition and on methods of purchasing, storing, preserving, cooking and serving food, with special reference to the requirements of catering on board ship.
This information shall be made available, free of charge or at reasonable cost, to manufacturers of and traders in ships' food supplies and equipment, ships' masters, stewards and cooks, and shipowners and seafarers and their organisations generally; appropriate forms of publicity, such as manuals, brochures, posters, charts or advertisements in trade journals shall be used for this purpose.
Any of the functions of the competent authority in respect of the certification of catering department staff and the collection and distribution of information may be discharged by delegating the work, or part of it, to a central organisation or authority exercising similar functions in respect of seafarers generally.
The formal ratifications of this Convention shall be communicated to the Director-General of the International Labour Office for registration.
This Convention shall be binding only upon those Members of the International Labour Organisation whose ratifications have been registered with the Director-General.
It shall come into force six months after the date on which there have been registered ratifications by nine of the following countries: United States of America, Argentine Republic, Australia, Belgium, Brazil, Canada, Chile, Denmark, Finland, France, United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, Greece, India, Ireland, Italy, Netherlands, Norway, Poland, Portugal, Sweden, Turkey and Yugoslavia, including at least five countries each of which has at least one million gross register tons of shipping. This provision is included for the purpose of facilitating and encouraging early ratification of the Convention by Member States.
A Member which has ratified this Convention may denounce it after the expiration of ten years from the date on which the Convention comes into force, by an act communicated to the Director-General of the International Labour Office for registration. Such denunciation shall not take effect until one year after the date on which it is registered.
Each Member which has ratified this Convention and which does not, within the year following the expiration of the period of ten years mentioned in the preceding paragraph, exercise the right of denunciation provided for in this Article, will be bound for another period of ten years and, thereafter, may denounce this Convention at the expiration of each period of ten years under the terms provided for in this Article.
The Director-General of the International Labour Office shall communicate to the Secretary-General of the United Nations for registration in accordance with Article 102 of the Charter of the United Nations full particulars of all ratifications and acts of denunciation registered by him in accordance with the provisions of the preceding Articles.
At such times as it may consider necessary the Governing Body of the International Labour Office shall present to the General Conference a report on the working of this Convention and shall examine the desirability of placing on the agenda of the Conference the question of its revision in whole or in part.
Should the Conference adopt a new Convention revising this Convention in whole or in part, then, unless the new Convention otherwise provides —
the ratification by a Member of the new revising Convention shall ipso jure involve the immediate denunciation of this Convention, notwithstanding the provisions of Article 16 above, if and when the new revising Convention shall have come into force;
as from the date when the new revising Convention comes into force this Convention shall cease to be open to ratification by the Members.
The English and French versions of the text of this Convention are equally authoritative.
De Algemene Conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie,
Door de Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau bijeengeroepen te Seattle en aldaar bijeengekomen op 6 juni 1946 in haar achtentwintigste zitting,
Besloten hebbende, verschillende voorstellen aan te nemen betreffende de voeding en de daarmede verband houdende verzorging van de bemanning aan boord van schepen, welk onderwerp het vierde punt van de agenda der zitting vormt,
Besloten hebbende, dat deze voorstellen de vorm zullen aannemen van een internationaal Verdrag,
Neemt heden, de 27ste juni 1946, het volgende Verdrag aan, hetwelk kan worden aangehaald als het „Verdrag betreffende de voeding en de daarmede verband houdende verzorging (bemanning van schepen), 1946”:
Elk Lid van de Internationale Arbeidsorganisatie, waarvoor dit Verdrag van kracht is, is er verantwoordelijk voor, dat voor de bemanning van zijn zeeschepen, hetzij publiek, hetzij privaat eigendom, die voor handelsdoeleinden voor het vervoer van lading of passagiers worden gebruikt en zijn ingeschreven in een gebied waarvoor dit Verdrag van kracht is, een behoorlijk peil van voeding en daarmede verband houdende verzorging gehandhaafd wordt.
De werkzaamheden van de bevoegde autoriteit zullen, behoudens wanneer deze op behoorlijke wijze krachtens collectieve overeenkomsten verricht worden, de volgende zijn:
het voorbereiden en toepassen van reglementen betreffende de bevoorrading met levensmiddelen en water en de daarmede verband houdende verzorging, alsmede de bouw, de ligging, de luchtverversing, de verwarming, de verlichting, de watervoorziening en de uitrusting van de kombuizen en van de andere ruimten aan boord voor de civiele dienst bestemd, daaronder begrepen de bergruimten voor de levensmiddelen en de koelkamers;
de inspectie aan boord van de voorraden levensmiddelen en water alsmede van de ruimten, inrichtingen en uitrustingen voor het opslaan, het behandelen en de bereiding van voedingsmiddelen;
de afgifte van getuigschriften van bekwaamheid aan die leden van het personeel, van wie verlangd wordt, dat zij bepaalde voorgeschreven hoedanigheden bezitten;
studie van methoden geschikt om aan de bemanning een voldoende voeding en de daarmede verband houdende verzorging te verzekeren en verspreiding van opvoedende inlichtingen over die methoden.
De bevoegde autoriteit moet haar werkzaamheden in nauwe samenwerking met de reders- en zeeliedenorganisaties uitoefenen en met de nationale of plaatselijke autoriteiten, die zich met vraagstukken van voeding en volksgezondheid bezighouden; zo nodig kan zij de diensten van vorengenoemde autoriteiten benutten.
De bevoegde autoriteit moet beschikken over volledig geschoold vast personeel, waaronder inspecteurs.
Elk Lid moet een wetgeving over de voeding en de civiele dienst instandhouden ter verzekering van de gezondheid en het welzijn van de bemanning van de schepen, bedoeld in artikel 1.
Die wetgeving moet eisen:
een bevoorrading met levensmiddelen en water, welke – gelet op de grootte van de bemanning en de duur en de aard van de reis – wat hoeveelheid, voedingswaarde, kwaliteit en verscheidenheid betreft, voldoende is;
de inrichting en de uitrusting van een civiele dienst in elk schip, voldoende om aan de leden der bemanning behoorlijke maaltijden te verschaffen.
De nationale wetgeving moet regelen vaststellen aangaande een stelsel van toezicht, door de bevoegde autoriteit uit te oefenen:
op de voorraden levensmiddelen en water;
op alle ruimten en uitrustingen gebruikt voor het opslaan en het behandelen van levensmiddelen en water;
op de kombuis en elke andere installatie gebruikt voor het bereiden en het opdienen van maaltijden;
op de beroepsbekwaamheden van die leden van het kombuispersoneel en de civiele dienst, van wie verlangd wordt, dat zij bepaalde voorgeschreven hoedanigheden bezitten.
De nationale wetgeving of bij het ontbreken daarvan, collectieve overeenkomsten gesloten tussen werkgevers en werknemers, moeten een regeling treffen voor de inspectie op zee, op geregelde tijden, door de kapitein of door een speciaal daartoe door hem aangewezen persoon vergezeld van een verantwoordelijk lid van de civiele dienst:
van de voorraden levensmiddelen en water;
van alle ruimten en uitrustingen gebruikt voor de bewaring en de behandeling van levensmiddelen en water, alsmede van de kombuis en elke andere inrichting gebruikt voor het bereiden en het opdienen van maaltijden.
De vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteit van het gebied van inschrijving zullen tot bijzondere inspecties overgaan op elke schriftelijke klacht ingediend door een aantal of een deel van de leden der bemanning als vastgesteld door de nationale wetgeving, of opgesteld in naam van een erkende organisatie van reders of van zeelieden. Om het vertrek van een schip niet te vertragen, zouden dergelijke klachten van de leden der bemanning zo spoedig mogelijk, en ten minste 24 uur voor het uur, vastgesteld voor het vertrek van het schip uit de haven, ingediend moeten worden.
De inspecteurs moeten de bevoegdheid hebben om aanbevelingen te doen aan de reder of aan de kapitein van een schip of aan een andere verantwoordelijke persoon voor de verbetering van het peil der verzorging.
De nationale wetgeving moet regelen treffen omtrent sancties tegen:
elke reder, kapitein, lid der bemanning of andere verantwoordelijke persoon, die zich niet naar de eisen van de van kracht zijnde nationale wetgeving gedraagt;
elke persoon, die tracht een inspecteur te verhinderen zijn werkzaamheden uit te oefenen.
Vakopleidingscursussen voor personen die in dienst willen treden bij de civiele dienst aan boord van zeeschepen moeten georganiseerd worden hetzij in goedgekeurde onderwijsinrichtingen, hetzij met behulp van andere middelen, goedgekeurd door zowel de redersorganisaties als de zeeliedenorganisaties.
De bevoegde autoriteit zal de laatste gegevens verzamelen over de voeding en de wijzen van aankoop, van opslaan en van bewaren van de levensmiddelen, alsmede over de bereiding en het opdienen van maaltijden, waarbij in het bijzonder rekening wordt gehouden met de vereisten van de daarmede verband houdende verzorging aan boord.
Die gegevens zullen gratis of tegen zeer geringe kosten ter beschikking worden gesteld van de fabrikanten en de handelaren, gespecialiseerd op het gebied van het verschaffen van levensmiddelen of materiaal voor de keuken en de tafel van schepen, van de kapiteins, hofmeesters en scheepskoks en van de reders en zeelieden en hun organisaties in het algemeen. Daartoe zullen geschikte middelen van publiciteit, zoals handleidingen, vlugschriften, aanplakbiljetten, grafieken of advertenties in vakbladen, benut worden.
De bevoegde autoriteit kan zich van elk van haar werkzaamheden betreffende de afgifte van diploma's van bekwaamheid aan het personeel van de civiele dienst en het verzamelen en de verspreiding van inlichtingen kwijten, door het betreffende werk geheel of gedeeltelijk over te dragen aan een centrale organisatie of een autoriteit die gelijksoortige werkzaamheden voor alle zeelieden uitoefent.
De officiële bekrachtigingen van dit Verdrag zullen ter kennis worden gebracht van de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau en door hem worden geregistreerd.
Dit Verdrag zal slechts verbindend zijn voor de Leden van de Internationale Arbeidsorganisatie, waarvan de bekrachtiging door de Directeur-Generaal is geregistreerd.
Dit Verdrag zal in werking treden zes maanden nadat de bekrachtigingen van negen van de volgende landen zullen zijn geregistreerd: de Verenigde Staten van Amerika, Argentinië, Australië, België, Brazilië, Canada, Chili, China, Denemarken, Finland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Britannië en Noord-Ierland, Griekenland, India, Ierland, Italië, Noorwegen, Nederland, Polen, Portugal, Zweden, Turkije en Zuidslavië, met dien verstande, dat van die negen landen ten minste vijf ieder een koopvaardijvloot moeten bezitten met een bruto tonnenmaat van ten minste één miljoen registerton. Deze bepaling heeft ten doel de bekrachtiging van het Verdrag door de Staten-Leden te vergemakkelijken, aan te moedigen en te bespoedigen.
Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd kan het opzeggen na verloop van een tijdvak van tien jaar na de datum waarop het Verdrag in werking is getreden door middel van een verklaring toegezonden aan de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau en door deze geregistreerd. De opzegging zal eerst van kracht worden een jaar nadat zij is geregistreerd.
Ieder Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd en binnen een jaar na verloop van het tijdvak van tien jaar, bedoeld in het vorige lid, geen gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging voorzien in dit artikel, zal voor een nieuw tijdvak van tien jaar gebonden zijn en zal in het vervolg dit Verdrag kunnen opzeggen na verloop van elk tijdvak van tien jaar, onder de voorwaarden bedoeld in dit artikel.
De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau doet volledige bijzonderheden omtrent alle bekrachtigingen en opzeggingen welke hij heeft geregistreerd overeenkomstig de bepalingen van de voorgaande artikelen, toekomen aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties ter registratie overeenkomstig artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties.
Telkens wanneer de Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau zulks nodig acht legt deze een verslag inzake de toepassing van dit Verdrag voor aan de Algemene Conferentie, en gaat na of het wenselijk is de kwestie van de gehele of gedeeltelijke herziening van het Verdrag op de agenda van de Conferentie te plaatsen.
Indien de Conferentie een nieuw Verdrag zou aannemen, houdende gehele of gedeeltelijke herziening van het onderhavige Verdrag, en indien het nieuwe Verdrag niet anders bepaalt:
zal de bekrachtiging door een Lid van het nieuwe Verdrag, houdende herziening, ipso jure onmiddellijke opzegging van het onderhavige Verdrag ten gevolge hebben, niettegenstaande het in artikel 16 bepaalde, indien en zodra het nieuwe Verdrag, houdende herziening, in werking zal zijn getreden;
zal met ingang van de datum waarop het nieuwe Verdrag, houdende herziening, in werking treedt, het onderhavige Verdrag niet langer door de Leden kunnen worden bekrachtigd.
De Engelse en de Franse tekst van dit Verdrag zijn gelijkelijk authentiek.