Verdrag betreffende sociale en medische bijstand verleend door landen, welke partij zijn bij het Verdrag van Brussel
CONVENTION ON SOCIAL AND MEDICAL ASSISTANCE BETWEEN THE PARTIES TO THE BRUSSELS TREATY
The Governments of Belgium, France, Luxembourg, the Netherlands and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland;
Being resolved, in accordance with the purposes of the Treaty of Brussels signed on 17th March, 1948, to extend their co-operation in the social field;
Considering the importance of establishing the principle of equal treatment for the nationals of each of them in the application of legislation providing for social and medical assistance; and
Desiring to conclude a Convention to this end;
Have agreed as follows: —
Article
1
(a)
Each of the Contracting Parties undertakes that nationals and persons treated as nationals (hereinafter called „nationals”) of the other Contracting Parties, who are lawfully resident in any part of its territory to which the present Convention applies, and who are without sufficient resources, shall be entitled, equally with its own nationals and on the same conditions, to social and medical assistance provided by the legislation in force in that part of its territory.
(b)
For the purposes of the present Convention, „social and medical assistance” (hereinafter referred to as „assistance”) shall mean social and medical assistance provided by such legislation with the exception of non-contributory pensions and payments made by virtue of special legislation providing assistance for old, infirm or unemployed persons.
Article
2
The cost of assistance to a national of any of the Contracting Parties shall be borne by the Contracting Party in whose territory that national is lawfully resident.
Article
3
Subject to the provisions of Article 4, a Contracting Party, in whose territory a national of another Contracting Party is lawfully resident, shall not repatriate that national on the sole ground that he is in need of assistance which is likely to be prolonged and costly.
Article
4
A Contracting Party may repatriate a national resident in its territory on the sole ground mentioned in Article 3 if he fulfils all of the following conditions: —
(a)
he has resided in the territory of that Contracting Party for less than 5 years if he entered it before attaining the age of 55 years, or for less than 10 years if he entered it after attaining that age;
(b)
he is in a fit state of health to be transported; and
(c)
he has no close family ties in the territory in which he is resident.
Article
5
Nothing in the present Convention shall prejudice the right to deport on any ground other than the sole ground mentioned in Article 3.
Article
6
The Contracting Party repatriating any national in accordance with the provisions of Article 4 shall bear the cost of repatriation as fas as the frontier of the territory to which the national is being repatriated.
Article
7
Each Contracting Party undertakes to receive any of its nationals repatriated in accordance with the provisions of Article 4.
Article
8
(a)
The present Convention shall apply to the following territories, —
(i)
the metropolitan territory of Belgium,
(ii)
the territory of metropolitan France,
(iii)
the territory of the Grand Duchy of Luxembourg,
(iv)
the European territory of the Kingdom of the Netherlands, and
(v)
the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, except the Channel Islands and the Isle of Man.
(b)
The Government of the United Kingdom may apply the present Convention (i) to the Channel Islands and (ii) to the Isle of Man by giving notice in writing to the Secretary-General of the Brussels Treaty Permanent Commission which shall take effect on the first day of the month following that on which it is received by him.
Article
9
The specification of assistance legislation and the definition of the expression „nationals and persons treated as nationals” for the purpose of the present Convention, as well as provisions for the application of the present Convention, including the method of calculating the duration of residence and questions pertaining to repatriation, shall be determined by a supplementary agreement between the Contracting Parties.
Article
10
(a)
Any disagreement between two or more of the Contracting Parties arising out of the interpretation or application of the present Convention shall be resolved by negotiation.
(b)
If any such disagreement cannot be resolved by such negotiation within a period of three months from the commencement of the negotiation, the disagreement shall be submitted to arbitration by an arbitral body whose composition and procedure shall be determined by agreement between the Contracting Parties.
(c)
The decision of the arbitral body shall be given in accordance with the fundamental principles and spirit of the present Convention and shall be accepted as final and binding.
Article
11
(a)
The present Convention shall be ratified and the instruments of ratification shall be deposited as soon as possible with the Secretary-General of the Brussels Treaty Permanent Commission.
(b)
It shall enter into force between those signatories which have ratified it two months after the day on which the third instrument of ratification shall have been deposited and shall enter into force for each of the other signatories on the first day of the month following that in which its instrument of ratification is deposited.
(c)
The present Convention shall continue in force subject to the right of each Contracting Party to withdraw by giving notice to the Secretary-General which shall take effect six months after its receipt by him.
(d)
The Secretary-General will inform the other signatories to the present Convention of the deposit of each instrument of ratification and of each notice of withdrawal.
In witness whereof the undersigned, duly authorised by their respective Governments, have signed the present Convention and have affixed thereto their seals.
Done at Paris, the 7th November, 1949, in French and English, both texts being equally authorative in a single copy which shall be deposited in the archives of the Secretariat-General of the Brussels Treaty Permanent Commission and of which a certified copy shall be transmitted by the Secretary-General to each of the signatory Governments.
Verdrag betreffende sociale en medische bijstand verleend door de landen, welke partij zijn bij het Verdrag van Brussel
De Regeringen van België, Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland;
Besloten hebbende om — in overeenstemming met de doelstelling van het Verdrag van Brussel, getekend op 17 Maart 1948 — haar samenwerking op sociaal gebied uit te breiden;
Het belang erkennende om bij de toepassing van de wetgeving voor sociale en medische bijstand ten behoeve van de onderdanen van elk dezer landen, het beginsel van gelijke behandeling vast te leggen;
Het wenselijk achtende tot dit doel een Verdrag te sluiten;
Zijn als volgt overeengekomen:
Artikel
1
(a)
Ieder der Verdragsluitende Partijen verbindt zich, dat onderdanen van de andere Verdragsluitende Partijen en daarmee gelijkgestelde personen (hierna „onderdanen” genoemd), die rechtens hun woonplaats hebben op enig deel van haar grondgebied, waarvoor dit Verdrag van kracht is en die zonder voldoende middelen zijn, gerechtigd zullen zijn op dezelfde voet en onder dezelfde voorwaarden als haar eigen onderdanen sociale en medische bijstand te genieten, zoals deze overeenkomstig de wetgeving in dat deel van haar grondgebied geregeld is.
(b)
Voor de toepassing van dit Verdrag zal onder „sociale en medische bijstand” (hierna genoemd „bijstand”) moeten worden verstaan, sociale en medische bijstand, voorzien bij die wetgeving, uitgezonderd premie-vrije pensioenen en betalingen gedaan krachtens bijzondere wetgeving betreffende bijstand voor ouden van dagen, invaliden en werkloze personen.
Artikel
2
De kosten van bijstand aan een onderdaan van een van de Verdragsluitende Partijen zullen worden gedragen door die Verdragsluitende Partij op wier grondgebied die onderdaan rechtens woonachtig is.
Artikel
3
Behoudens de bepalingen van Artikel 4 zal een Verdragsluitende Partij, op wier grondgebied een onderdaan van een andere Verdragsluitende Partij rechtens woonachtig is, die onderdaan niet uitleiden om de enkele reden, dat hij waarschijnlijk een langdurige en kostbare bijstand zal behoeven.
Artikel
4
Een Verdragsluitende Partij zal een onderdaan, woonachtig op haar grondgebied mogen uitleiden om de enkele reden genoemd in Artikel 3, wanneer deze aan alle volgende voorwaarden voldoet:
(a)
minder dan vijf jaar woonachtig is geweest op het grondgebied van deze Verdragsluitende Partij, ingeval hij dat land voor het bereiken van de 55-jarige leeftijd is binnengekomen, of gedurende minder dan tien jaar, wanneer hij in dat land is binnengekomen na het bereiken van deze leeftijd;
(b)
in een goede staat van gezondheid verkeert om te worden vervoerd;
(c)
geen nauwe familiebetrekkingen heeft in het gebied waar hij woonachtig is.
Artikel
5
Niets in dit Verdrag zal afdoen aan het recht tot uitwijzing op andere gronden dan de enkele grond genoemd in Artikel 3.
Artikel
6
De Verdragsluitende Partij, die een onderdaan overeenkomstig de bepalingen van Artikel 4 uitleidt, zal de kosten van deze uitleiding dragen tot de grens van het grondgebied, waarheen de onderdaan wordt uitgeleid.
Artikel
7
Iedere Verdragsluitende Partij verplicht zich alle onderdanen, uitgeleid overeenkomstig de bepalingen van Artikel 4, op te nemen.
Artikel
8
(a)
Dit Verdrag is van toepassing voor de volgende grondgebieden:
(i)
het grondgebied van België in Europa,
(ii)
het grondgebied van Frankrijk in Europa,
(iii)
het grondgebied van het Groot-Hertogdom Luxemburg,
(iv)
het grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden in Europa,
(v)
het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland, met uitzondering van de Kanaaleilanden en het eiland Man.
(b)
Het staat de Regering van het Verenigd Koninkrijk vrij dit Verdrag van kracht te verklaren voor (i) de Kanaaleilanden, (ii) het eiland Man, door hiervan de Secretaris-Generaal van de Permanente Commissie van het Verdrag van Brussel schriftelijk te verwittigen. Deze maatregel zal van kracht worden op de eerste dag van de maand, volgende op die waarop deze mededeling door hem is ontvangen.
Artikel
9
De opsomming van de wettelijke bepalingen betreffende „bijstand” en de definitie van de uitdrukking „onderdanen en daarmee gelijkgestelde personen” in de zin van dit Verdrag, zomede bepalingen voor de toepassing van dit Verdrag, hierin begrepen de wijze van berekening van de duur van het verblijf en vragen met betrekking tot uitleiding, zullen worden aangegeven in een Aanvullend Accoord tussen de Verdragsluitende Partijen.
Artikel
10
(a)
Enig geschil tussen twee of meer der Verdragsluitende Partijen, zich voordoende bij de uitlegging of toepassing van dit Verdrag, zal door onderhandeling worden opgelost.
(b)
Wanneer zulk een geschil niet kan worden opgelost door een dergelijke onderhandeling binnen een periode van drie maanden, gerekend van het begin der onderhandeling, zal het geschil ter arbitrage aan een scheidsrechterlijk orgaan worden voorgelegd, welks samenstelling en procedure in onderling overleg tussen de Verdragsluitende Partijen zullen worden vastgesteld.
(c)
De beslissing van het scheidsrechterlijk orgaan zal worden genomen volgens de beginselen en in de geest van dit Verdrag en zal definitief en bindend zijn.
Artikel
11
(a)
Dit Verdrag zal worden bekrachtigd en de bekrachtigingsoorkonden zullen zo spoedig mogelijk worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Permanente Commissie van het Verdrag van Brussel.
(b)
Het Verdrag treedt in werking tussen die ondertekenaars, die het zullen hebben bekrachtigd, twee maanden na de dag, waarop de derde bekrachtigingsoorkonde zal zijn nedergelegd. Het treedt in werking voor ieder der andere ondertekenaars op de eerste dag van de maand volgende op die waarin zijn bekrachtigingsoorkonde is nedergelegd.
(c)
Dit Verdrag zal van kracht blijven, behoudens het recht van iedere Verdragsluitende Partij om het op te zeggen door hiervan de Secretaris-Generaal te verwittigen; deze opzegging zal zes maanden na ontvangst door de Secretaris-Generaal van kracht worden.
(d)
De Secretaris-Generaal zal aan de andere ondertekenaars van dit Verdrag mededeling doen van het nederleggen van iedere bekrachtigingsoorkonde en van iedere opzegging.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, behoorlijk gemachtigd door hun onderscheidene Regeringen, dit Verdrag hebben ondertekend en van hun zegel hebben voorzien.
Gedaan te Parijs, de zevende November 1949, in de Franse en de Engelse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in een enkel exemplaar, dat zal worden nedergelegd in het archief van het Secretariaat-Generaal van de Permanente Commissie van het Verdrag van Brussel, van welk exemplaar door de Secretaris-Generaal aan elk der Regeringen, die dit Verdrag hebben ondertekend, een gewaarmerkt afschrift zal worden gezonden.