Verdrag tot uitbreiding en coördinatie van de toepasselijkheid van de wetgeving inzake sociale zekerheid op de onderdanen van de landen, welke partij zijn bij het Verdrag van Brussel
CONVENTION TO EXTEND AND COORDINATE SOCIAL SECURITY SCHEMES IN THEIR APPLICATION TO THE NATIONALS OF THE PARTIES TO THE BRUSSELS TREATY
The Governments of Belgium, France, Luxembourg, the Netherlands and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland;
Being resolved, in accordance with the purposes of the Brussels Treaty signed on 17th March, 1948, to extend their co-operation in the social field;
Reaffirming the principle of equal treatment for the nationals of each of them in the application of social security legislation and considering the importance of allowing the nationals of each of the Contracting Parties to retain the benefits of such legislation in whichever of the territories of the Contracting Parties such nationals are or become resident; and
Desiring to conclude a Convention to this end;
Have agreed as follows: —
Article
1
(a)
Subject to the provisions of the present Convention, there shall be applied to the nationals of any of the Contracting Parties, who come within the scope of the social security legislation of those Parties, the provisions of each of the bilateral social security agreements concluded or to be concluded between any of the Contracting Parties, including any subsidiary agreements made in accordance with the provisions of any such agreement (hereinafter referred to as „the bilateral agreements”).
(b)
For the purposes of the present Convention „nationals”, „territories”, „social security legislation” and „competent authorities” shall mean the nationals, territories, social security legislation and competent authorities of the Contracting Parties within the meaning of the applicable bilateral agreement or agreements which are or may be in force.
Article
2
(a)
In any case in which a bilateral agreement provides for the aggregation of insurance periods, insurance periods completed under the social security legislation of three or more of the Contracting Parties including any periods recognised under the said legislation as equivalent to insurance periods, shall, provided that they do not overlap, be aggregated for the purposes both of the determination of the right to benefit and of the maintenance or recovery of that right.
(b)
If the social security legislation of any of the Contracting Parties provides that the grant of certain benefits shall be conditional on the insurance periods having been completed in an occupation subject to a special insurance scheme, only insurance periods completed under a corresponding scheme or schemes of one or more of the other Contracting Parties shall be aggregated in accordance with the provisions of paragraph (a) of this Article, for entitlement to such benefits. Nevertheless, if in the territory of any of the Contracting Parties the occupation in question is not subject to a special scheme, insurance periods completed in that occupation under any of the social security legislation mentioned in paragraph (a) of this Atricle shall be aggregated.
(c)
In any case in which the insurance periods to be aggregated in order to establish a right to benefit are determined according to different rules under the applicable bilateral agreements, the insurance period to be taken into consideration under the social security legislation of each Contracting Party shall be determined in accordance with the provisions, most favourable to the national concerned, contained in any of the bilateral agreements concluded by that Contracting Party and applicabe in that particular case.
Article
3
If the application of the present Convention or of any of the bilateral agreements should confer on a national the right to maternity benefit under the social security legislation of two of the Contracting Parties, the right of that national shall be governed by the legislation in force in the territory in which the birth takes place, full account being taken of insurance periods completed under the social security legislation of any of the Contracting Parties.
Article
4
(a)
The benefits which can be claimed by a national for old age or death under the social security legislation of any of the Contracting Parties shall, in principle, be determined on the basis of the total of the benefits to which he would be entitled if the aggregate of all the periods of insurance reckoned in accordance with the provisions of Article 2 had been completed in accordance with the social security legislation of each Contracting Party under which that national had been insured.
(b)
Each Contracting Party shall decide, in accordance with its own social security legislation, whether that national, taking into account all his periods of insurance irrespective of the territory in which those periods have been completed, satisfies the conditions laid down in that legislation necessary to give him a right to the benefits provided thereunder.
(c)
Each Contracting Party shall calculate the amount of the cash benefit to which that national would have been entitled if all his periods of insurance had been completed exclusively under its own social security legislation, and shall determine the benefit actually due to him from it by reducing that amount in proportion to the length of the period in fact completed under its own social security legislation.
(d)
If that national, taking into account all his periods of insurance referred to in Article 2, does not simultaneously satisfy the conditions laid down by the social security legislation of all the Contracting Parties concerned, his right to the benefits under the social security legislation of each such Contracting Party shall accrue as soon as he satisfies the conditions laid down by the social security legislation of that Contracting Party.
(e)
For the purposes of this Article, the expression „benefits which can be claimed for death” shall mean the pensions, allowances or grants awarded to survivors on a basis comparable to that governing old age insurance under the social security legislation of each Contracting Party, but shall not include benefits which are granted irrespective of the duration of insurance or the number of contributions paid.
Article
5
(a)
A national may, at the time when his right to any benefit mentioned in Article 4 becomes established, choose not to take advantage of the provisions of Article 2 of the present Convention. In that case the benefits to which he is entitled under the social security legislation of any one of the Contracting Parties shall be paid either (i) separately by the competent authority without reference to the periods of insurance, or periods regarded as their equivalent, completed in accordance with the legislation of one or more of the other Contracting Parties, of (ii) under the terms of the applicable bilateral agreement or agreements.
(b)
That national shall be entitled to make a fresh choice between taking advantage of the provisions of Article 2 and of those of the present Article when it becomes in his interest to do so either (i) as the result of an amendment of the social security legislation of one of the Contracting Parties or of the transfer of his place of residence from the territory of one Contracting Party to that of another, or (ii) in the case referred to in paragraph (d) of Article 4, at the time when a new benefit in his favour becomes established under any social security legislation applicable to him.
Article
6
If in accordance with the social security legislation of one of the Contracting Parties, the payment of any benefit to a national is based on the average earnings over the whole of the period of insurance or over a part of it, the earnings to be taken into account in calculating the benefit payable by that Contracting Party shall be determined on the basis of the established earnings of that national during the period of insurance completed in accordance with its social security legislation.
Article
7
If a national has been subject to the social security legislation of two or more of the Contracting Parties, and if the bilateral agreements between them do not provide for the insurance institutions of any of them to be solely responsible for the cost of invalidity pensions, the invalidity pension, or fraction of pension, due to that national from the institutions of each of those Contracting Parties shall be determined in accordance with the provisions of Articles 4, 5 and 6 as though invalidity pensions were benefits within the meaning of those Articles.
Article
8
Any acquired right which, by virtue of a bilateral agreement would be maintained for a national to whom that agreement applies so long as he resides in the territory of either of the Contracting Parties party to that agreement, shall be maintained for any national to whom the present Conventions applies so long as he resides in the territory of any one of the Contracting Parties.
Article
9
(a)
If any bilateral agreement is terminated, the present Convention shall cease to apply to the nationals of one Contracting Party who is party to that agreement in respect of the bilateral agreements in force between the other party to that agreement and any other Contracting Party.
(b)
In a case of this kind, the provisions of the present Convention shall remain applicable to acquired rights to the extent to which the maintenance of such rights is secured by the provisions of the bilateral agreement which is terminated.
Article
10
(a)
Subject to any special rules set out in any agreements, and applicable in particular to frontier workers and seasonal workers, the dependants of a national, who is an employed person or treated as such, if they are ordinarily resident in the territory of one of the Contracting Parties while that national is following his occupation in the territory of another Contracting Party, shall enjoy the benefits in kind of the social security legislation of the Party in whose territory they reside, and at the expense of that Party. In any such case, the insurance periods completed by such national in the territory in which he is following his occupation shall be treated as though they were insurance periods completed in the territory in which his dependants are resident.
(b)
The provisions of this Article shall not apply if any such dependant for whom the benefits are claimed has not become ordinarily resident in the territory where the claim is made until a date subsequent to the accident or the onset of illness or the presumed date of the conception.
Article
11
The present Convention may with the consent of all the Contracting Parties be extended to nationals of any Government which shall have concluded bilateral agreements on social security with all the Contracting Parties.
Article
12
(a)
Arrangements for the application of the present Convention will, if required, be made between the competent authorities of the Contracting Parties.
(b)
Any disagreement between two or more of the Contracting Parties arising out of the interpretation or application of the present Convention shall be resolved by negotiation.
(c)
If any such disagreement cannot be resolved by such negotiation within a period of three months from the commencement of the negotiation, the disagreement shall be submitted to arbitration by an arbitral body whose composition and procedure shall be determined by agreement between the Contracting Parties.
(d)
The decision of the arbitral body shall be given in accordance with the fundamental principles and spirit of the present Convention and shall be accepted as final and binding.
Article
13
(a)
The present Convention shall be ratified and the instruments of ratification shall be deposited as soon as possible with the Secretary-General of the Brussels Treaty Permanent Commission.
(b)
It shall enter into force between those signatories which have ratified it two months after the day on which the third instrument of ratification shall have been deposited and shall enter into force for each of the other signatories on the first day of the month following that in which its instrument of ratification is deposited.
(c)
The present Convention shall continue in force subject to the right of each Contracting Party to withdraw by giving notice to the Secretary-General which shall take effect six months after its receipt by him.
(d)
The Secretary-General will inform the other signatories to the present Convention of the deposit of each instrument of ratification and of each notice of withdrawal .
In witness whereof the undersigned, duly authorised by their respective Governments, have signed the present Convention and have affixed thereto their seals.
Done at Paris, the 7th November, 1949, in French and English, both texts being equally authorative, in a single copy which shall be deposited in the archives of the Secretariat-General of the Brussels Treaty Permanent Commission and of which a certified copy shall be transmitted by the Secretary-General to each of the signatory Governments.
Verdrag tot uitbreiding en coördinatie van de toepasselijkheid van de wetgeving inzake sociale zekerheid op de onderdanen van de landen, welke partij zijn bij het Verdrag van Brussel
De Regeringen van België, Frankrijk, Luxemburg, Nederland en het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië en Noord-Ierland;
Besloten hebbende om — in overeenstemming met de doelstelling van het Verdrag van Brussel, getekend op 17 Maart 1948 — haar samenwerking uit te breiden op sociaal gebied;
Opnieuw bevestigende het beginsel van de gelijkheid van behandeling van haar onderdanen met betrekking tot de toepasselijkheid van de sociale verzekeringswetgeving en overwegende het belang om aan de onderdanen van de onderscheidene Verdragsluitende Partijen de voordelen te waarborgen, welke aan die wetgeving zijn verbonden, hoe zij ook hun verblijfplaats mogen overbrengen van het gebied van de ene Verdragsluitende Partij naar dat van de andere;
Het wenselijk achtende tot dit doel een Verdrag te sluiten;
Zijn als volgt overeengekomen:
Artikel
1
(a)
Onder de voorwaarden, gesteld bij dit Verdrag, zijn de bepalingen van elk der Wederkerigheidsverdragen inzake sociale zekerheid, welke gesloten zijn of gesloten worden tussen twee of meer Partijen bij dit Verdrag, alsmede alle aanvullende overeenkomsten, hoe ook genaamd, aangegaan in overeenstemming met de regelingen van dergelijke Verdragen (verder aangeduid als „Wederkerigheidsverdragen”) van toepassing op de onderdanen van elk der Verdragsluitende Partijen, voor zover die onderdanen vallen onder de wetgeving inzake sociale zekerheid van die Partijen.
(b)
Voor de toepassing van dit Verdrag worden onder „onderdanen”, „grondgebied”, „wetgeving inzake sociale zekerheid” en „bevoegde autoriteiten” verstaan de onderdanen, het grondgebied, de wetgeving inzake sociale zekerheid en de bevoegde autoriteiten van de Verdragsluitende Partij in de zin van het toepasselijke Wederkerigheidsverdrag of de toepasselijke Wederkerigheidsverdragen, welke van kracht zijn of van kracht worden.
Artikel
2
(a)
In de gevallen, waarin een Wederkerigheidsverdrag voorziet in de samentelling van verzekeringstijdvakken, worden de verzekeringstijdvakken, welke zijn vervuld krachtens de wetgeving inzake sociale zekerheid van drie of meer van de Verdragsluitende Partijen, alsmede tijdvakken, welke krachtens bedoelde wetgeving worden beschouwd als verzekeringstijdvakken, tezamen in aanmerking genomen, op voorwaarde dat zij niet met elkaar samenvallen, zowel met het oog op de vaststelling van het recht op uitkering als met het oog op het behoud en het terugverkrijgen van dat recht.
(b)
Indien de wetgeving inzake sociale zekerheid van een der Verdragsluitende Partijen de toekenning van uitkeringen afhankelijk maakt van de voorwaarde, dat de verzekeringstijdvakken zijn vervuld in een beroep, waarvoor een bijzondere verzekeringsregeling geldt, worden, voor de toepasselijkheid van lid 1 van dit artikel, met betrekking tot het verkrijgen van deze voordelen, slechts die tijdvakken in aanmerking genomen, welke zijn vervuld onder het overeenkomstige stelsel of de overeenkomstige stelsels van een of meer van de andere der Verdragsluitende Partijen. Indien in het gebied van een der Verdragsluitende Partijen geen bijzondere regeling bestaat voor het betrokken beroep, worden verzekeringstijdvakken, welke in dat beroep onder een van de sociale zekerheidsstelsels, bedoeld in lid 1 van dit artikel, zijn vervuld, nochtans tezamen in aanmerking genomen.
(c)
In de gevallen, waarin de tijdvakken, welke tezamen in aanmerking moeten worden genomen om recht te geven op uitkering, krachtens diverse toepasselijke Wederkerigheidsverdragen volgens verschillende regels worden bepaald, wordt het tijdvak, hetwelk volgens de wetgeving van elke Verdragsluitende Partij in aanmerking moet worden genomen, bepaald door toepassing van de voor de betrokkenen gunstigste regeling, welke voorkomt in de Wederkerigheidsverdragen, welke gesloten zijn door de betrokken Partij en welke in het onderhavige geval van toepassing zijn.
Artikel
3
In de gevallen, waarin dit Verdrag of een Wederkerigheidsverdrag aan een onderdaan recht op moederschapsuitkering zou geven krachtens de wetgeving inzake sociale zekerheid van twee van de Verdragsluitende Partijen, wordt het recht van die onderdaan bepaald krachtens de wetgeving, welke van kracht is in het land waar de geboorte plaats vindt, waarbij rekening wordt gehouden met de verzekeringstijdvakken welke vervuld zijn krachtens de wetgeving inzake sociale zekerheid van elk der Verdragsluitende Partijen.
Artikel
4
(a)
De voordelen waarop een onderdaan aanspraak kan doen gelden krachtens de wetgeving inzake sociale zekerheid van een der Verdragsluitende Partijen betreffende ouderdom of dood (renten), zullen in beginsel worden bepaald door vast te stellen het totaal van de voordelen, waarop hij aanspraak zou hebben gehad, indien het geheel van verzekeringstijdvakken, bedoeld in artikel 2, was vervuld krachtens de wetgeving inzake sociale zekerheid van elk der Verdragsluitende Partijen ingevolge welke die onderdaan verzekerd was.
(b)
Elke Verdragsluitende Partij zal in overeenstemming met zijn eigen wetgeving inzake sociale zekerheid bepalen of die onderdaan, in aanmerking genomen al de verzekeringstijdvakken, zonder onderscheid in welk land zij zijn vervuld, voldoet aan de voorwaarden krachtens die wetgeving om aanspraak te maken op de voordelen daarvan.
(c)
Elk der Verdragsluitende Partijen berekent het bedrag van de uitkering in geld waarop die onderdaan aanspraak zou hebben gehad indien alle verzekeringstijdvakken uitsluitend onder haar eigen wetgeving inzake sociale zekerheid waren vervuld, en stelt vervolgens het bedrag der verschuldigde uitkering vast in verhouding tot de duur van de tijdvakken, welke onder de eigen wetgeving inzake sociale zekerheid vervuld zijn.
(d)
Indien die onderdaan met inachtneming van het totaal der verzekeringstijdvakken, bedoeld in artikel 2, niet gelijktijdig voldoet aan de voorwaarden, gesteld door de wettelijke regelingen van al de betrokken Verdragsluitende Partijen, wordt zijn recht op uitkering vastgesteld naarmate hij aan die voorwaarden voldoet.
(e)
Voor de toepassing van dit artikel worden onder uitkeringen terzake van overlijden verstaan pensioenen, renten of uitkeringen welke worden toegekend aan overlevenden volgens gelijksoortige regels als die, welke gelden voor de ouderdomsverzekering krachtens de wetgeving inzake sociale zekerheid van elk der Verdragsluitende Partijen, met uitsluiting van de voordelen, welke worden verleend zonder dat een wachttijd of premiebetaling is vereist.
Artikel
5
(a)
Elke onderdaan kan op het tijdstip waarop zijn aanspraak op enig voordeel, bedoeld in artikel 4, ontstaat, afstand doen van de regeling van artikel 2 van dit Verdrag. De voordelen waarop hij recht kan doen gelden volgens de wetgeving van elke Verdragsluitende Partij worden alsdan afzonderlijk uitbetaald door de betrokken organen, hetzij onafhankelijk van de verzekeringstijdvakken of van de daarmede gelijkgestelde tijdvakken, welke in een of meer andere landen zijn vervuld, hetzij overeenkomstig de toepasselijke Wederkerigheidsverdragen.
(b)
Die onderdaan heeft de bevoegdheid opnieuw een keus te doen tussen de voordelen van de bepalingen van artikel 2 en die van het onderhavige artikel, op het tijdstip, waarop hij een nieuw recht op rente verkrijgt, krachtens één der op hem van kracht zijnde wetgevingen inzake sociale zekerheid, indien dit in zijn belang is, hetzij ten gevolge van een wijziging in de wetgeving inzake sociale zekerheid van een van de Verdragsluitende Partijen, hetzij in verband met zijn verhuizing van het ene land naar het andere land, hetzij in het geval bedoeld in lid (d) van artikel 4.
Artikel
6
Indien volgens de wetgeving inzake sociale zekerheid van een van de Verdragsluitende Partijen de uitbetaling van een uitkering aan een onderdaan geschiedt met in achtneming van het gemiddelde loon, genoten gedurende het gehele verzekeringstijdvak of gedurende een gedeelte daarvan, wordt het gemiddelde loon, dat in acht genomen wordt voor de berekening van de uitkeringen, welke ten laste komen van die Verdragsluitende Partij, vastgesteld volgens het loon, dat de onderdaan gedurende het verzekeringstijdvak overeenkomstig de wetgeving inzake sociale zekerheid van die Partij heeft genoten.
Artikel
7
Indien een onderdaan onderworpen is geweest aan de wetgeving inzake sociale zekerheid van twee of meer Verdragsluitende Partijen en de Wederkerigheidsverdragen tussen deze Partijen geen regeling hebben getroffen dat invaliditeitspensioenen ten laste van de organen van een enkel land komen, worden die pensioenen of gedeelten van pensioenen, welke ten laste van de organen van elk dier landen komen, vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 4, 5 en 6 van dit Verdrag, terwijl de invaliditeitspensioenen dan worden beschouwd als voordelen en uitkeringen in de zin van die artikelen.
Artikel
8
Alle verkregen rechten, welke krachtens een Wederkerigheidsverdrag zouden worden gehandhaafd voor de onderdanen, bedoeld in dat Wederkerigheidsverdrag, van het tijdstip af, dat zij binnen het grondgebied van een der beide Verdragsluitende Partijen verblijf houden, worden eveneens gehandhaafd voor de onderdanen, bedoeld in dit Verdrag, zolang zij verblijf houden binnen het grondgebied van een der Verdragsluitende Partijen.
Artikel
9
(a)
Wanneer een Wederkerigheidsverdrag ophoudt van kracht te zijn, zal het onderhavige Verdrag ophouden van toepassing te zijn op de onderdanen van elk der beide Partijen ten opzichte van de Wederkerigheidsverdragen, welke bestaan tussen de ene Partij en een der andere Verdragsluitende Partijen.
(b)
In dat geval blijven de bepalingen van dit Verdrag van toepassing op de verkregen rechten voor zover in het behoud van deze rechten is voorzien in het bedoelde Wederkerigheidsverdrag.
Artikel
10
(a)
Behoudens bijzondere regelingen voorzien bij afzonderlijke Verdragen, in het bijzonder met betrekking tot grens- en seizoenarbeiders, genieten de indirect verzekerden van een arbeider of een daarmee gelijkgestelde onderdaan van een van de Verdragsluitende Partijen, die gewoonlijk verblijf houden op het grondgebied van een van de voornoemde Partijen, terwijl de arbeider werkzaam is binnen het grondgebied van een andere van deze Partijen, de uitkeringen in natura, ingevolge de wetgeving inzake sociale zekerheid van het land, waar zij verblijf houden en wel ten laste van de organen van dat land. In dat geval worden de verzekeringstijdvakken door de onderdaan in het land waar hij werkzaam is vervuld, gelijkgesteld met verzekeringstijdvakken, welke vervuld zijn in het land waar de rechthebbende verblijf houdt.
(b)
De bepalingen van dit artikel zijn niet van toepassing in het geval waarin de indirect-verzekerde, voor wie de uitkeringen worden gevraagd, zijn gewone verblijfplaats in het land, waar deze aangevraagd wordt eerst gevestigd heeft na het ongeval of na de vermoedelijke datum van de conceptie.
Artikel
11
Dit Verdrag kan met goedvinden van alle Partijen bij dit Verdrag worden uitgebreid tot de onderdanen van elk land, hetwelk Wederkerigheidsverdragen inzake sociale verzekering heeft aangegaan met alle genoemde Partijen.
Artikel
12
(a)
Zo nodig zullen overeenkomsten tussen de bevoegde administratieve autoriteiten van de Verdragsluitende Partijen worden gesloten, waarin maatregelen, noodzakelijk voor de toepassing van dit Verdrag, worden getroffen.
(b)
Elk geschil tussen twee of meer Verdragsluitende Partijen betreffende de interpretatie of de toepasselijkheid van dit Verdrag zal worden opgelost langs de weg van directe onderhandelingen.
(c)
Indien het geschil langs deze weg niet kan worden opgelost binnen een termijn van drie maanden na de aanvang van de onderhandelingen, zal het worden voorgelegd aan een scheidsrechterlijk orgaan, waarvan de samenstelling en de te volgen procedure zal worden bepaald door een accoord tussen de Verdragsluitende Partijen.
(d)
De beslissing van het scheidsrechterlijk orgaan zal worden genomen overeenkomstig de grondbeginselen en de geest van dit Verdrag; zij zal bindend zijn en zonder mogelijkheid van beroep.
Artikel
13
(a)
Dit Verdrag zal worden bekrachtigd en de bekrachtigingsoorkonden zullen zo spoedig mogelijk worden nedergelegd bij de Secretaris-Generaal van de Permanente Commissie van het Verdrag van Brussel.
(b)
Het treedt in werking tussen die ondertekenaars, die het zullen hebben bekrachtigd, twee maanden na de dag, waarop de derde bekrachtigingsoorkonde zal zijn nedergelegd. Het treedt in werking voor ieder der andere ondertekenaars op de eerste dag van de maand volgende op die waarin zijn bekrachtigingsoorkonde is nedergelegd.
(c)
Dit Verdrag zal van kracht blijven, behoudens het recht van iedere Verdragsluitende Partij om het op te zeggen door hiervan de Secretaris-Generaal te verwittigen; deze opzegging zal zes maanden na ontvangst door de Secretaris-Generaal van kracht worden.
(d)
De Secretaris-Generaal zal aan de andere ondertekenaars van dit Verdrag mededeling doen van het nederleggen van iedere bekrachtigingsoorkonde en van iedere opzegging.
Ten blijke waarvan de ondergetekenden, behoorlijk gemachtigd door hun onderscheidene Regeringen, dit Verdrag hebben ondertekend en van hun zegel hebben voorzien.
Gedaan te Parijs, de zevende November 1949, in de Franse en de Engelse taal, zijnde beide teksten gelijkelijk authentiek, in een enkel exemplaar, dat zal worden nedergelegd in het archief van het Secretariaat-Generaal van de Permanente Commissie van het Verdrag van Brussel, van welk exemplaar door de Secretaris-Generaal aan elk der Regeringen, die dit Verdrag hebben ondertekend, een gewaarmerkt afschrift zal worden gezonden.