Vredesverdrag tussen de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden en Italië

Les Etats-Unis d'Amérique, la Chine, la France, le Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord, I'Union des Républiques Soviétiques Socialistes, l'Australie, la Belgique, la République Soviétique Socialiste de Biélorussie, le Brésil, le Canada, I'Ethiopie, la Grèce, I'lnde, la Nouvelle-Zélande, les Pays-Bas, la Pologne, la Tchécoslovaquie, la République Soviétique Socialiste d'Ukraine, I'Union Sud-Africaine, la République Fédérative Populaire de Yougoslavie, désignés ci-après sous le nom de „Puissances Alliées et Associées”, d'une part, et l'Italie d'autre part;

Considérant que l'Italie, sous le régime fasciste, est devenue l'une des parties contractantes du pacte tripartite avec l'Allemagne et le Japon, qu'elle a entrepris une guerre d'agression et, de ce fait, a provoqué un état de guerre avec toutes les Puissances Alliées et Associées et avec d'autres Nations Unies, et qu'elle porte sa part de responsabilité dans la guerre;

Considérant que, par suite des victoires des forces alliées et avec l'aide des éléments démocratiques du peuple italien, le régime fasciste a été renversé en Italie le 25 juillet 1943, et que l'Italie, après avoir capitulé sans conditions, a signé les clauses d'armistice des 3 et 29 septembre de la même année;

Considérant que, après ledit armistice, des forces armées italiennes, celles du Gouvernement aussi bien que celles de la Résistance, ont pris une part active à la guerre contre l'Allemagne, que l'Italie a déclaré la guerre à l'Allemagne le 13 octobre 1943 et qu'elle est ainsi devenue cobelligérante dans la guerre contre l'Allemagne;

Considérant que les Puissances Alliées et Associées et l'Italie sont désireuses de conclure un traité de paix qui règle, en conformité avec les principes de justice, les questions demeurant en suspens à la suite des événements ci-dessus rappelés et qui forme la base de relations amicales entre elles, permettant ainsi aux Puissances Alliées et Associées d'appuyer les demandes que l'Italie présentera pour devenir Membre de l'Organisation des Nations Unies et pour adhérer à toute convention conclue sous les auspices des Nations Unies;

Pour ces motifs, ont décidé de proclamer la cessation de l'état de guerre et de conclure à cet effet le présent Traité de Paix et ont, à ces fins, désigné les Plénipotentiaires soussignés, lesquels, après présentation de leurs pleins pouvoirs, reconnus en bonne et due forme, sont convenus des articles suivants:

PARTIE

I

CLAUSES TERRITORIALES

SECTION

I

FRONTIÈRES

Article

1

Les frontières de l'Italie demeureront telles qu'elles étaient au 1er janvier 1938, sous réserve des modifications indiquées aux articles 2, 3, 4, 11 et 22. Le tracé de ces frontières est indiqué sur les cartes jointes au présent Traité (annexe I). En cas de divergences entre le texte de la description des frontières et les cartes, c'est le texte qui fera foi.

Article

2

La frontière entre l'Italie et la France, telle qu'elle était au 1er janvier 1938, sera modifiée comme suit:

  • 1.

    Col du Petit-Saint-Bernard

    La nouvelle frontière suivra la ligne de partage des eaux en quittant la frontière actuelle à 2 kilomètres environ au nord-ouest de l'Hospice, coupant la route à 1 kilomètre environ au nord-est de l'hospice et rejoignant la frontière actuelle à 2 kilomètres environ au sud-est de l'Hospice.

  • 2.

    Plateau du Mont Cenis.

    La nouvelle frontière quittera la frontière actuelle à 3 kilomètres environ au nord-ouest du sommet de Rochemelon, coupera la route à 4 kilomètres environ au sud-est de l'Hospice et rejoindra la frontière actuelle à 4 kilomètres environ au nord-est du Mont d'Ambin.

  • 3.

    Mont Thabor-Chaberton.

    • (a)

      Dans la région du Mont Thabor, la nouvelle frontière quittera la frontière actuelle à 5 kilomètres environ à l'est du Mont Thabor et se dirigera vers le sud-est pour rejoindre la frontière actuelle à 3 kilomètres environ à l'ouest de la Pointe de Charra.

    • (b)

      Dans la région du Chaberton, la nouvelle frontière quittera la frontière actuelle à 3 kilomètres environ au nord-nord-ouest du Chaberton qu'elle contournera à l'est, et coupera la route à 1 kilomètre environ de la frontière actuelle qu'elle rejoindra à 2 kilomètres environ au sud-est de la localité de Montgenèvre.

  • 4.

    Vallées supérieures de la Tinée, de la Vésubie et de la Roya.

    La nouvelle frontière quittera la frontière actuelle à Colla Longa, suivra la ligne de partage des eaux par le Mont Clapier, le Col de Tende et le Mont Marguareis, d'où elle descendra vers le sud par le Mont Saccarello, le Mont Vacchi, le Mont Pietravecchia, le Mont Lega et atteindra un point situé approximativement à 100 mètres de la frontière actuelle près de Colla Pegairolle à 5 kilomètres environ au nord-est du Breil; de là en direction du sud-ouest, elle rejoindra la frontière actuelle à 100 mètres environ au sud-ouest du Mont Mergo.

    La description détaillée des sections de la frontière auxquelles s'appliquent les modifications indiquées dans les paragraphes 1, 2, 3 et 4 ci-dessus, figure à l'annexe II du présent Traité, les cartes auxquelles se réfère cette description se trouvant à l'annexe I.

Article

3

La frontière entre l'Italie ét la Yougoslavie sera déterminée comme il suit:

  • La nouvelle frontière suit une ligne partant du point de jonction des frontières de l'Autriche, de l'Italie et de la Yougoslavie, telles qu'elles étaient au 1er janvier, 1938, et suivant vers le sud la frontière de 1938 entre la Yougoslavie et l'Italie jusqu-au point de jonction de cette frontière et de la limite administrative séparant les provinces italiennes du Frioul (Udine) et de Gorizia;

  • de ce point, la ligne se confond avec ladite limite administrative, jusqu'en un point situé approximativement à 0,5 km au nord du village de Mernico dans la vallée de l'Iudrio;

  • laissant en ce point la limite administrative séparant les provinces italiennes du Frioul et de Gorizia, la ligne s'étend à l'est jusqu'en un point situé approximativement à 0,5 km à l'ouest du village de Vercoglia di Cosbana et de là se dirige vers le sud, entre les vallées du Quarnizzo et de la Cosbana, jusqu'en un point situé approximativement à 1 km au sud-ouest du village de Fleana, après s'être incurvée de manière à couper la rivière de Recca en un point situé approximativement à 1,5 km à l'est; de l'Iudrio, laissant à l'est la route de Gosbana via Nebola à Castel Dobra;

  • de là, la ligne continue vers le sud-est, passant immédiatement au sud de la route entre les cotes 111 et 172, puis au sud de celle de Vipulzano à Uclanzi par les cotes 57 et 122, coupant cette dernière route à 100 m. environ à l'est de la cote 122 pour s'infléchir vers le nord en direction d'un point situé à 350 m. au sud-est de la cote 266;

  • passant à 0,5 km environ au nord du village de Sant Floriano, la ligne s'étend alors vers l’est jusqu'au Mont Sabotino (cote 610), laissant au nord le village de Poggio San Valentino;

  • du Mont Sabotino, la ligne, se dirigeant vers le sud, traverse l'Isonzo (Soca) à la hauteur de la ville de Salcano, qu'elle laisse en territoire yougoslave; elle longe alors immédiatement à l'ouest la ligne de chemin de fer de Canale d'Isonzo à Montespino jusqu'en un point situé à environ 750 m. au sud de la route de Gorizia à Aisovizza;

  • se détachant alors du chemin de fer, elle s'infléchit en direction du sud-ouest, laissant en territoire yougoslave la ville de San Pietro et en territoire italien l'Hospice et la route qui le borde, traverse à 700 mètres environ de la station de Gorizia S. Marco la ligne de raccordement entre le chemin de fer précité et celui de Sagrado à Cormons, longe le cimetière de Gorizia, laissé en territoire italien, passe entre la grand'route No 55 de Gorizia à Trieste, laissée en territoire italien, et le carrefour situé à la cote 54, laissant en territoire yougoslave les villes de Vertoiba et de Merna et atteint un point situé approximativement à la cote 49;

  • de là, la ligne continue en direction du sud à travers le Carso à 1 km environ à l'est de la grand’route no 55, laissant à l'est le village d'Opacchiasella et à l'ouest le village d 'Iamiano:

  • d'un point situé approximativement à 1 km à l'est d'Iamiano, la ligne suit la limite administrative séparant les provinces de Gorizia et de Trieste jusqu'en un point situé approximativement à, 2 km au nord-est du village de San Giovanni et à environ 0,5 km au nord-ouest de la cote 208, et qui constitue le point commun aux frontières de la Yougoslavie, de l'Italie et du Territoire Libre de Trieste.

  • La carte à laquelle se réfère cette description figure à l'annexe I.

Article

4

La frontière entre l'Italie et le Territoire Libre de Trieste sera fixée comme il suit:

  • La nouvelle frontière part à un point situé sur la limite administrative séparant les provinces de Gorizia et de Trieste à environ 2 km au nord-est du village de San Giovanni et à environ 0,5 km au nord-ouest de la cote 208, et qui constitue le point commun aux frontières de la Yougoslavie, de l'Italie et du Territoire Libre de Trieste, et se dirige vers le sud-ouest jusqu'en un point adjacent à la grand'route no 14 et situé approximativement à 1 km au nord-ouest de la jonction des grand'routes nos 55 et 14 qui vont de Gorizia et de Monfalcone, respectivement, à Trieste;

  • de là, la ligne se dirige vers le sud jusqu'en un point situé sur le golfe de Panzano, à égale distance de Punta Sdobba, à l'embouchure de l'Isonzo (Soca), et de Castello Vecchio à Duino, à 3,3, km environ au sud du point où elle quitte la côte, point situé approximativement à 2 km au nord-ouest de la ville de Duino;

  • de là, la ligne rejoint la haute mer en passant à égale distance de la côte italienne et de la côte du Territoire Libre de Trieste.

La carte à laquelle se réfère cette description figure à l'annexe I.

Article

5

SECTION

II

FRANCHE (Clauses spéciales)

Article

6

L’Italie cède à la France en pleine souveraineté le territoire précédemment italien situé du côté français de la frontière franco-italienne, telle qu'elle est définie à l'article 2.

Article

7

Le Gouvernement italien remettra au Gouvernement français toutes les archives historiques et administratives antérieures à 1860 qui se rapportent au territoire cédé à la France par le Traité du 24 mars 1860 et par la Convention du 23 août 1860.

Article

8

Article

9

SECTION

III

AUTRICHE (Clauses spéciales)

Article

10

SECTION

IV

RÉPUBLIQUE FÉDÉRATIVE POPULAIRE DE YOUGOSLAVIE (Clauses spéciales)

Article

11

Article

12

Article

13

L'alimentation en eau de la commune de Gorizia et de ses environs sera réglée conformément aux dispositions de l'annexe V.

SECTION

V

GRÈCE (Clauses spéciales)

Article

14

PARTIE

II

CLAUSES POLITIQUES

SECTION

I

CLAUSES GÉNÉRALES

Article

15

L'Italie prendra toutes les mesures nécessaires pour assurer à toutes les personnes relevant de sa juridiction, sans distinction de race, de sexe, de langue ou de religion, la jouissance des droits de l'homme et des libertés fondamentales, y compris la liberté d'expression de la pensée, la liberté de presse et de publication, la liberté du culte, la liberté d'opinion et de réunion.

Article

16

L'Italie ne persécutera ni n'inquiétera les ressortissants italiens, notamment les membres des forces armées, pour le seul fait d'avoir, au cours de la période comprise entre le 10 juin 1940 et la date d'entrée en vigueur du présent Traité, exprimé leur sympathie envers la cause des Puissances Alliées et Associées ou d'avoir mené une action en faveur de cette cause.

Article

17

L'Italie qui, conformément à l'article 30 de la Convention d'Armistice, a pris des mesures pour dissoudre les organisations fascistes en Italie, s'engage à ne pas tolérer la reconstitution sur son territoire d'organisations de cette nature, ayant un caractère politique, militaire ou paramilitaire, et dont le but est de priver le peuple des ses droits démocratiques.

Article

18

L'Italie s'engage à reconnaître la pleine valeur des Traités de Paix avec la Roumanie, la Bulgarie, la Hongrie et la Finlande, ainsi que des autres accords ou arrangements qui ont été conclus ou qui seront conclus par les Puissances Alliées et Associées en ce qui concerne l'Autriche, l'Allemagne et le Japon, en vue du rétablissement de la paix.

SECTION

II

NATIONALITÉ (Droits civils et politiques)

Article

19

Artice

20

SECTION

III

TERRITOIRE LIBRE DE TRIESTE

Article

21

Article

22

La frontière, entre la Yougoslavie et le Territoire Libre de Trieste sera fixée comme il suit:

  • 1.

    La nouvelle frontière part d'un point situé sur la limite administrative séparant les provinces de Gorizia et de Trieste, à environ 2 km au nord-est du village de San Giovanni et à environ 0,5 km au nord-ouest de la cote 208 et qui constitue le point commun aux frontières de la Yougoslavie, de l'Italie et du Territoire Libre de Trieste; elle suit cette limite administrative jusqu'au mont Lanaro (cote 546) et de là, en direction du sud-est, jusqu'au mont Cocusso (cote 672), par la cote 461, Meducia (cote 475), Monte dei Pini (cote 476) et la cote 407 coupant la grand'route No 58 de Trieste à Sesana, à 3,3 km environ au sud-ouest de cette ville en laissant à l'est les villages de Vogliano et d'Orle et approximativement à 0,4 km à l'ouest, le village de Zolla.

  • 2.

    Du mont Cocusso, la ligne continue en direction du sud-est, en laissant le village de Grozzanna à l'ouest, atteint le mont Goli (cote 621) et de là, prenant la direction sud-ouest, coupe la route de Trieste à Cosina à la cote 455 et le chemin de fer à la cote 485, passé par les cotes 416 et 326, laissant en Yougoslavie les villages de Beca et de Castel, coupe la route d'Opso à Gabrovizza d'Istria à 100 mètres environ au sud-est d'Opso; de là, la ligne franchit la rivière Risana et coupe la route de Villa Decani à Risano en un point situé à 350 mètres environ à l'ouest de Risano, laissant en Yougoslavie le village de Rosario et la route de Risano à San Sergio; de là la ligne rejoint le croisement de routes situé à 1 km environ au nord-est de la cote 362, en passant par les cotes 285 et 354.

  • 3.

    De là la ligne rejoint un point situé approximativement à 0,5 km à l'est du village de Cernova, franchissant la rivière Dragogna à 1 km environ au nord de ce village, laissant à l'ouest les villages de Bucciai et de Truscole et à l'est le village de Tersecco, et de là se dirige vers le sud-ouest, au sud-est de la route qui relie les villages de Cernova et de Chervoi, quittant cette route à 0,8 km à l'est du village de Cucciani, et de là, dans la direction générale sud-sud-ouest, passant environ à 0,4 km à l'est du mont Braico et approximativement à 0,4 km l'ouest du village de Sterna Filaria, laissant à l'est la route qui relie ce village à Piemonte, passant à 0,4 km environ à l'ouest de la ville de Piemonte et à 0,5 km environ à l'est de la ville de Castagna et atteignant la rivière Quieto en un point situé approximativement à 1,6 km au sud-ouest de la ville de Castagna.

  • 4.

    De là la ligne suit le chenal principal rectifié du Quieto jusqu'à, l'embouchure de cette rivière et, à travers Porto del Quieto, atteint la haute mer en restant à égale distance de la côte du Territoire Libre de Trieste et de celle de la Yougoslavie.

La carte à laquelle se réfère cette description figure à l'annexe I.

SECTION

IV

COLONIES ITALIENNES

Article

23

SECTION

V

INTÉRÉTS SPÉCIAUX DE LA CHINE

Article

24

L'Italie renonce en faveur de la Chine à tous les privilèges et avantages résultant des dispositions du protocole final signé à Pékin le 7 septembre 1901, ensemble tous annexes, notes et documents complémentaires et elle accepte l'abrogation, en ce qui la concerne, desdits protocole, annexes, notes et documents. L'Italie renonce également à toute demande d'indemnité de ce fait.

Article

25

L'Italie accepte l'annulation du contrat obtenu du Gouvernement chinois, en vertu duquel la concession italienne de Tientsin a été accordée, et accepte de remettre au Gouvernement chinois tous biens et archives appartenant à la municipalité de ladite concession.

Article

26

L'Italie renonce en faveur de la Chine aux droits qui ont été accordés relativement aux concessions internationales de Changhai et d'Amoy et accepte de remettre au Gouvernement chinois l'administration et le contrôle desdites concessions.

SECTION

VI

ALBANIE

Article

27

L'Italie reconnaît et s'engage à respecter la souveraineté et l'indépendance de l'Etat albanais.

Article

28

L'Italie reconnait que l’île de Saseno fait partie du territoire de l'Albanie et renonce à toutes revendications sur cette île.

Article

29

L'Italie renonce formellement en faveur de l'Albanie à tous biens, (à l'exception des immeubles normalement occupés par les missions diplomatiques ou consulaires), à tous droits, concessions, intérêts et avantages de tout ordre en Albanie, appartennant à l'Etat italien ou à des institutions semi-publiques italiennes. L'Italie renonce également à revendiquer tous intérêts spéciaux ou toute influence particulière acquis en Albanie, en conséquence de l'agression du 7 avril 1939 ou en vertu de traités et accords conclus avant cette date.

Les clauses économiques du présent Traité dont peuvent se prévaloir les Puissances Alliées et Associées, s'appliqueront aux autres biens italiens et aux autres relations économiques entre l'Albanie et l'Italie.

Article

30

Les ressortissants italiens en Albanie jouiront du même statut juridique que les ressortissants des autres pays étrangers; toutefois l'Italie reconnaît la validité de toutes mesures qui seraient prises par l'Albanie pour l'annulation ou la modification des concessions ou des droits particuliers accordés à des ressortissants italiens, à condition que ces mesures interviennent dans un délai d'un an à partir de l'entrée en vigueur du présent Traité.

Article

31

L'Italie reconnaît que tous les accords et arrangements intervenus entre l'Italie et les autorités qu'elle avait installées en Albanie entre le 7 avril 1939 et le 3 septembre 1943 sont nuls et non avenus.

Article

32

L'Italie reconnaît la validité de toutes mesures que l'Albanie pourra juger nécessaire de prendre pour confirmer les dispositions ci-dessus ou les mettre à exécution.

SECTION

VII

ETHIOPIE

Article

33

l'Italie reconnaît et s'engage à respecter la souveraineté et l'indépendance de l'Etat éthiopien.

Article

34

L'Italie renonce formellement en faveur de l'Ethiopie à tous biens (à l'exception des immeubles normalement occupés par les missions diplomatiques ou consulaires), à tous droits, intérêts et avantages de tout ordre acquis à un moment quelconque en Ethiopie par l'Etat italien, de même qu'à tous les biens semi-publics tels que les définit le premier paragraphe de l'annexe XIV du présent Traité.

L'Italie renonce également à revendiquer tous intérêts spéciaux ou toute influence particulière en Ethiopie.

Article

35

L'Italie reconnaît la validité de toutes les mesures que le Gouvernement éthiopien a prises ou pourra prendre dans l'avenir en vue d'annuler des mesures prises par l'Italie à l'égard de l'Ethiopie, après le 3 octobre 1935, ainsi que leurs effets.

Article

36

Les ressortissants italiens en Ethiopie jouiront du même statut juridique que les ressortissants des autres pays étrangers; toutefois, l'Italie reconnaît la validité de toutes les mesures qui seraient prises par le Gouvernement éthiopien pour l'annulation ou la modification des concessions ou des droits particuliers accordés à des ressortissants italiens, à condition que ces mesures interviennent dans un délai d'un an à partir de l'entrée en vigueur du présent Traité.

Article

37

Dans un délai de dix-huit mois à compter de l'entrée en vigueur du présent Traité, l'Italie restituera toutes oeuvres d'art, tous objets religieux, archives et objets de valeur historique, appartenant à l'Ethiopie ou à ses ressortissants, et transportés d'Ethiopie en Italie depuis le 3 octobre 1935.

Article

38

La date à partir de laquelle les dispositions du présent Traité deviendront applicables en ce qui concerne toutes les mesures et faits de toute nature engageant la responsabilité de l'Italie ou de ressortissants italiens à l'égard de l'Ethiopie, est fixée au 3 octobre 1935.

SECTION

VIII

ACCORDS INTERNATIONAUX

Article

39

L'Italie s'engage à accepter tous les arrangements qui ont été conclus ou qui pourront être conclus pour la liquidation de la Société des Nations, de la Cour Permanente de Justice Internationale ainsi que de la Commission financière internationale en Grèce.

Article

40

L'Italie renonce à tous droits, à tous titres et à toutes réclamations résultant du régime du Mandat ou des engagements de tout odre résultant de ce régime, ainsi qu'à tous droits spéciaux de l'Etat italien concernant l'un quelconque des territoires sous mandat.

Article

41

L'Italie accepte les dispositions de l'Acte final du 31 août 1945 et de l'accord franco-britannique du même jour sur le statut de Tanger ainsi que toutes les dispositions que les Puissances signataires pourront adopter en vue de donner effet à ces instruments.

Article

42

L'Italie s'engage à accepter tous arrangements qui pourront être conclus par les Puissances Alliées et Associées intéressées pour modifier les traités relatifs au bassin du Congo en vue de les mettre en harmonie avec la Charte des Nations Unies et reconnaîtra la validité de ces arrangements.

Article

43

L'Italie renonce à tous les droits et intérêts qu'elle peut avoir en vertu de l'article 16 du Traité de Lausanne signé le 24 juillet 1923.

SECTION

IX

TRAITÉS BILATÉRAUX

Article

44

PARTIE

III

CRIMINELS DE GUERRE

Article

45

PARTIE

IV

CLAUSES MILITAIRES, NAVALES ET AERIENNES

SECTION

I

DURÉE D'APPLICATION

Article

46

Chacune des clauses militaires, navales et aériennes du présent Traité demeurera en vigueur aussi longtemps qu'elle n'aura pas été modifiée, entièrement ou partiellement, par accord entre les Puissances Alliées et Associées et l'Italie, ou, après que l'Italie sera devenue membre de l'Organisation des Nations Unies, par accord entre le Conseil de Sécurité et l'Italie.

SECTION

II

LIMITATIONS GÉNÉRALES

Article

47

Article

48

Article

49

Article

50

Article

51

L'Italie ne possédera, ne fabriquera ou n'expérimentera: 1° aucune arme atomique, 2º aucun projectile auto-moteur ou dirigé, ni aucun dispositif employé pour le lancement de ces projectiles (autre que torpilles ou dispositifs de lancement de torpilles faisant partie de l'armement normal des navires autorisés par le présent Traité), 3° aucun canon d'une portée supérieure à 50 kilomètres, 4° aucune mine marine ou torpille fonctionnant par mécanisme à influence, 5° aucune torpille humaine.

Article

52

L'acquisition, à l'intérieur ou hors de l'Italie, de matériel de guerre d'origine allemande ou japonaise, ou construit sur des plans allemands ou japonais, ainsi que la fabrication de ce matériel, seront interdites à l'Italie.

Article

53

L'Italie ne devra pas fabriquer ou posséder, à titre public ou privé, de matériel de guerre en excédent ou d'un type différent de celui qui est nécessaire aux forces armées autorisées par les sections IIII, IV et V ci-dessous.

Article

54

Le nombre total des chars lourds et moyens des forces armées italiennes ne pourra être supérieur à 200.

Article

55

En aucun cas, un officier ou sous-officier de l'ancienne milice fasciste ou de l'ancienne armée républicaine fasciste ne pourra être admis à servir avec un grade d'officier ou de sous-officier dans l'armée, la marine ou l'aviation italienne, ainsi que dans les carabiniers, à l'exception de ceux qui auront été réhabilités par l'organisme compétent, conformément à la loi italienne.

SECTION

III

LIMITATIONS À IMPOSER À LA MARINE ITALIENNE

Article

56

Article

57

Article

58

Article

59

Article

60

SECTION

IV

LIMITATIONS À IMPOSER À L'ARMÉE ITALIENNE

Article

61

L'armée italienne, y compris les gardes-frontières, sera limitée à une force de 185.000 hommes comprenant le personnel de commandement, les unités combattantes et les services et à 65.000 carabiniers; toutefois, l'un ou l'autre de ces deux éléments pourra varier de 10.000 hommes, pourvu que l'effectif global ne dépasse pas 250.000 hommes. L'organisation et l'armement des forces terrestres italiennes ainsi que leur répartition sera l'ensemble du territoire italien seront conçus de manière à répondre exclusivement à des taches de caractère intérieur, aux besoins de la défense locale des frontières italiennes et de la défense anti-aérienne.

Article

62

Le personnel de l'armée italienne en excédent des chiffres autorisés aux termes de l'article 61 ci-dessus sera licencié dans un délai de six mois à partir de l'entrée en vigueur du présent Traité.

Article

63

Aucune forme d'instruction militaire, au sens de l'annexe XIII B, ne sera donnée aux personnes ne faisant pas partie de l'armée italienne ou des carabiniers.

SECTION

V

LIMITATIONS À IMPOSER À L'AVIATION ITALIENNE

Article

64

Article

65

Article

66

L'aviation militaire italienne en excédent des chiffres autorisés aux termes de l'article 65 ci-dessus sera dissoute dans un délai de six mois à partir de l'entrée en vigueur du présent Traité.

SECTION

VI

SORT DU MATÉRIEL DE GUERRE

(tel qu'il est défini à l'annexe XIII C)

Article

67

SECTION

VII

ACTION PRÉVENTIVE CONTRE LE RÉARMEMENT DE L'ALLEMAGNE ET DU JAPON

Article

68

L'Italie s'engage à apporter son entière collaboration aux Puissances Alliées et Associées en vue de mettre l'Allemagne et le Japon dans l'impossibilité de prendre, hors des territoires allemand et japonais, des mesures tendant à leur réarmement.

Article

69

L'Italie s'engage à n'autoriser, sur le territoire italien, ni l'emploi, ni la formation de techniciens, y compris le personnel de l'aviation militaire ou civile, qui sont ou ont été des ressortissants de l'Allemagne ou du Japon.

Article

70

L'Italie s'engage à n'acquérir ou fabriquer aucun avion civil de modèle allemand ou japonais, ou comportant des éléments importants de fabrication ou de conception allemande ou japonaise.

SECTION

VIII

PRISONNIERS DE GUERRE

Article

71

SECTION

IX

DRAGAGE DES MINES

Article

72

A partir de l'entrée en vigueur du présent Traité, l'Italie sera invitée à devenir membre de la Commission pour la zone méditerranéenne de l'Organisation Internationale de Dragage pour le déblaiement des mines dans les eaux européennes, et elle s'engage à maintenir à la disposition de la Commission Centrale de Dragage des mines la totalité de ses moyens de dragage jusqu'à la fin de la période de dragage d'après-guerre, telle qu'elle sera déterminée par la Commission Centrale.

PARTIE

V

RETRAIT DES FORCES ALLIEES

Article

73

PARTIE

VI

RECLAMATIONS NEES DE LA GUERRE

SECTION

I

RÉPARATIONS

Article

74

SECTION

II

RESTITUTIONS PAR L'ITALIE

Article

75

SECTION

III

ABANDON DE RÉCLAMATIONS PAR l'ITALIE

Article

76

Article

77

PARTIE

VII

BIENS, DROITS ET INTERETS

SECTION

I

BIENS DES NATIONS UNIES EN ITALIE

Article

78

SECTION

II

BIENS ITALIENS SITUÉS SUR LE TERRITOIRE DES PUISSANCES ALLIÉES ET ASSOCIÉES

Article

79

SECTION

III

DÉCLARATION DES PUISSANCES ALLIÉES ET ASSOCIÉES AU SUJET DE LEURS RÉCLAMATIONS

Article

80

Les Puissances Alliées et Associées déclarent que les droits qui leur sont attribués par les articles 74 et 79 du présent Traité couvrent toutes leurs réclamations et celles de leurs ressortissants pour pertes ou dommages résultant de faits de guerre y compris les mesures prises à la faveur de l'occupation de leur territoire, imputables à l'Italie et survenues en dehors du territoire italien, à l'exception cependant des réclamations fondées sur les articles 75 et 78.

SECTION

IV

DETTES

Article

81

PARTIE

VIII

RELATIONS ECONOMIQUES GENERALES

Article

82

PARTIE

IX

REGLEMENT DES DIFFERENDS

Article

83

PARTIE

X

CLAUSES ECONOMIQUES DIVERSES

Article

84

Les articles 75, 78, 82 et l'annexe XVII du présent Traité s'appliqueront aux Puissances Alliées et Associées et à celles des Nations Unies qui ont rompu les relations diplomatiques avec l'Italie, ou avec qui l'Italie a rompu les relations diplomatiques. Ces articles et cette annexe s'appliqueront également à l'Albanie et à la Norvège.

Article

85

Les dispositions des annexes VIII, X, XIV, XV, XVI et XVII ainsi que celles des autres annexes seront considérées comme faisant partie intégrante du présent Traité, et auront la même valeur et les mêmes effets.

PARTIE

XI

CLAUSES FINALES

Article

86

Article

87

Article

88

Article

89

Les dispositions du présent Traité ne conféreront aucun droit ni bénéfice à aucun Etat désigné dans le préambule du Traité comme l'une des Puissances Alliées ou Associées ou à ses nationaux, jusqu'à ce que cet Etat devienne partie au Traité par le dépôt de son instrument de ratification.

Article

90

Le présent Traité, dont les textes français, anglais et russe feront foi, devra être ratifié par les Puissances Alliées et Associées. Il devra également être ratifié par l'Italie. Il entrera en vigueur immédiatement après le dépôt des ratifications par les Etats-Unis d'Amérique, la France, le RoyaumeUni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord et l'Union des Républiques Soviétiques Socialistes. Les instruments de ratification seront, dans le plus bref délai possible, déposés près le Gouvernement de la République Française.

En ce qui concerne chacune des Puissances Alliées ou Associées dont l'instrument de ratification sera déposé ultérieurement, le Traité entrera en vigueur à la date du dépôt. Le présent Traité sera déposé dans les archives du Gouvernement de la République Française, qui en remettra à chacun des Etats signataires une copie certifiée conforme.

En foi de quoi, les Plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures et leurs cachets au bas du présent Traité.

Fait à Paris, le dix février, mille neuf cent quarante-sept, en langue française, anglaise, russe et italienne.

ANNEXE

I

CARTES

(voir recueil séparé)

  • A —

    Frontières de l'Italie (article 1)

  • B —

    Frontière franco-italienne (article 2)

  • C —

    Frontière italo-yougoslave (article 3)

  • D —

    Frontières du Territoire Libre de Trieste (articles 4 et 22)

  • E —

    Zones maritimes délimitées à l'article 11 du présent Traité.

ANNEXE

II

FRONTIERE FRANCO-ITALIENNE

Description détaillée des sections de la frontière correspondant aux modifications prévues à l'article 2

Col du Petit Saint-Bernard

Référence: Carte au 20.000° — Ste Foy Tarentaise Nos 1-2

La nouvelle frontière suit un tracé qui débouche de l'arête rocheuse de Lancebranlette, puis, descendant vers l'est, suit la ligne de partage des eaux jusqu'au point coté 2180, d'où il passe à la Colonna Joux (2188). De là, suivant toujours la ligne de partage des eaux, le tracé remonte sur la Costa del Belvedere dont il suit les affleurements rocheux, gravit le Mt Belvedere dont il contourne le sommet, laissant ce dernier en territoire français à 120 mètres de la frontière, et rejoint par les cotes 2570, 2703, le Bella Valetta et la cote 2746, l'ancienne frontière au Mt Valaisan.

Plateau du Mont Cenis

Référence: Cartes au 20.000° de Lanslebourg Nos. 5-6 et 7-8 et de Mont d'Ambin Nos. 1-2

La nouvelle frontière suit un tracé qui quitte I'ancienne frontière au Mt Tour, suit vers l'ouest la limite administrative figurant sur la carte, s'engage dans le T. Vitoun dès qu'il le rencontre sur sa branche nord et descend son cours jusqu'à la Rocca della Toretta.

Longeant ensuite la ligne d'affleurements rocheux, il aboutit au torrent venant de l'Alpe Lamet et descend avec lui jusqu'à la base de l'escarpement rocheux qu'il longe pendant 800 m. environ jusqu'au thalweg en un point situé à environ 200 m. au nord de la cote 1805.

Il chemine ensuite au sommet des arrachements qui dominent Ferrera Cenisio à 300 m. environ et continuant vers l'ouest, il rencontre la route qui contourne à l'est le Rue Paradise à 400 m. à l'ouest de la boucle (1854) pour I'abandonner aussitôt et s'infléchir en direction du sud.

Il coupe la route de Bar Cenisia à 100 m. environ du sud-est du refuge 5, traverse le thalweg en direction du lac S. Giorgio, suit sensiblement la courbe 1900 jusqu'à hauteur de la cote 1907, vient longer au sud le lac d'Arpon et rejoint l'arête rocheuse sur laquelle il se maintient en direction du sud-ouest jusqu'au confluent des torrents issus du glacier du Bard (Chiaccajo di Bard), en un point situé à 1400 m. environ du sud-ouest du lac d'Arpon.

De là, s'infléchissant vers le sud, il suit approximativement la courbe 2500, passe à la cote 2579 puis, longeant la courbe 2600, il arrive au lac della Vecchia et vient retrouver, à la limite administrative marquée sur la carte à 700 m. environ du sud-est du lac, le chemin de Pso d'Avanza qui le conduit le long des escarpements rocheux à l'ancienne frontière, à mi-distance entre le Col de la Vecchia et le Col de Clapier.

Mont-Thabor

Référence: Carte au 20.000° de Névache Nos. 1-2, 5-6 et 7-8

De la cime de la Planette au Rochet de Guion (Cima des Sueur)

La nouvelle frontière suit un tracé qui se détache de l'ancienne frontière à la Cime de la Planette et, se dirigeant vers le sud, suit la crête, par les cotes 2980, 3178, la Rca Bernaude (3228), les cotes 2842, 2780, 2877, le Pso della Gallina (2671), les cotes 2720, 2806 et la Pta Quattre Sorelle (2700).

Descendant la croupe est de cette pointe, le tracé laisse en territoire français le point coté 2420, d'où il rejoint et suit à l'est le chemin conduisant aux constructions situées à 200 m. environ de la cote 2253, ce chemin et ces constructions étant laissés en territoire français. Il s'engage ensuite dans un thalweg passant à 300 m. environ au nord-est de la cote 1915 d'où il gagne l'extrémité nord-ouest du bassin qui, dans la Vallée Etroite (Valle Stretta), alimente les installations hydroélectriques de Sette Fontane, laissant ce bassin et ces installations en territoire italien. Contournant le bassin per le sud, il atteint le carrefour de routes de la cote 1499.

II emprunte ensuite le chemin qui épouse, à la lisière du bois, la courbe 1500 et qui le conduit à la Comba della Gorgia aux environs de la courbe 1580; il remonte ensuite le thalweg vers la cote 1974 et rejoint le bord des escarpements du rocher de la Sueur jalonné par les cotes 2272, 2268, 2239, 2266, 2267, bord sur lequel il se maintient jusqu'à sa rencontre avec l'ancienne frontière, la crête du rocher et le chemin qui la longe restant en territoire français.

Chaberton

Référence: Carte au 20.000° de Briançon Nos. 3-4

La nouvelle frontière suit un tracé qui quitte l'ancienne frontière à la cote 3042 (au nord de la cote 3070 et au nord de la pointe des Trois Scies) et emprunte l'arête rocheuse jusqu'à la Croce del Vallonetto.

De la Croce del Vallonetto, il s'infléchit vers le sud et le long de l'arête rocheuse, rejoint la route du Chaberton au point où celle-ci pénètre dans le cirque du Clot des Morts.

Franchissant cette route et le thalweg qui la borde, le tracé suit approximativement pendant 1250 m. la courbe 2300 qui suit sur le terrain vers le sud-est une série d'affleurements rocheux et d'éboulis, puis il coupe en ligne droite le versant est du Mont Chaberton, atteint un point situé à 400 m. environ à l'ouest de la cote 2160, laissant en territoire français la recette intermédiaire du téléférique qui se trouve en cet endroit.

De là, il se dirige en ligne droite, à travers une série de barres rocheuses et de ravins escarpés, vers la position non figurée sur la carte de la Fontaine des Chamois près de la cote 2228 (1,4 km. environ nord-est de Clavières), qu'il contourne par l'est en suivant la deuxième boucle de la route joignant cette position à la caserne fortifiée du Chaberton (sur la route de Cézanne (Cesana) à Clavières), laissant les ouvrages fortifiés de la Fontaine des Chamois en territoire français.

Ensuite, longeant d'abord en direction du Sud la limite de commune marquée sur la carte et ensuite la barre rocheuse à 400 mètres environ au nord de la route Clavières-Cézanne (Cesana), il s'infléchit vers le sud-ouest, passant au bas des falaises rocheuses à une distance de ces dernières suffisante pour permettre la construction d'une route à double circulation.

Contournant ainsi par le nord le village de Clavières, laissé en territoire italien, il rencontre le Rio Secco à 200 m. environ en amont du pont de Clavières et descend son cours, puis celui de la Doire Ripaire (Doria Riparia) jusqu'à la route de Clavières au Val Gimont, laissé à l'Italie, route qu'il suit jusqu'au pont sur le Gimont.

Remontant le cours de celui-ci sur environ 300 m., le tracé l'abandonne pour suivre le chemin muletier qui le conduit à la recette supérieure du téléférique de Clavières (Col du Mont Fort du Boeuf) qu'il laisse en territoire français. Il rejoint ensuite par la crête la frontière actuelle au Mont la Plane, borne frontière 251. La route de la vallée du Gimont est laissée en territoire italien.

Vallées Supérieures de la Tinée, de la Vésubie et de la Roya

  • — Des Cime de Colla Longa à la Cima di Mercantour

    Références: Carte au 20.000°: St. Etienne de Tinée Nos. 3-4 et 7-8 les Trois Ponts Nos. 5-6

    La nouvelle frontière suit un tracé qui se détache de l'ancienne frontière aux Cime de Golla Longa et, se dirigeant vers l'est en suivant la ligne de partage des eaux, longe la crête rocheuse en passant par les cotes 2719, 2562, le Cle di Seccia, atteint à la cote 2760 la Testa dell'Autaret, passe à la cote 2672, au Cle della Guercia (2456) et par les cotes 2640, 2693, 2689, atteint les Rocche di Saboulé dont il longe l'arête nord.

    Suivant la crête, il arrive par les cotes 2537, 2513, le Pso del Lausfer (2461) et la cote 2573, à la Testa Auta del Lausfer (2578) d'où il s'infléchit vers le sud jusqu'à la Testa Colla Auta en passant par la Cima del Lausfer (2544) et laissant le point coté à l'Italie.

    De là, par la cote 2484 et en suivant le chemin de crête, laissé en territoire français, par les cotes 2240 et 2356, il traverse le Paso di S. Anna, passé par les cotes 2420 et 2407, et atteint un point situé à environ 80 m. au sud du point coté 2378 (Cima Moravacciera).

    Suivant le chemin de crête laissé en territoire français, il passé par la Testa Ga del Caval et la cote 2331 laissées en territoire français, puis abandonnant le chemin, il se maintient sur la crête de la Testa dell'Adreck (2475) et par le Cle della Lombarda et la cote 2556 atteint la Cima della Lombarda (2801).

    S'infléchissant vers le sud-est, il s'engage alors sur la crête rocheuse et, par le Pso di Peania, la Cima di Vermeil, la cote 2720 laissée en territoire français, la Testa Cba Grossa (2792) le Pso del Lupo (2730) et la cote 2936, il atteint le Mt. Malinvern.

    Ensuite en direction du sud par les cotes 2701, 2612 et la Cima di Tavels (2802), puis en direction de l'est, par la cote 2823, il atteint la Testa del Claus (2889).

    S'infléchissant alors en direction générale du sud-est, il traverse le Passo delle Portette, passe à la cote 2814, à la Testa delle Portette, à la cote 2868, à la Testa Margiola (2831), au Cairo di Prefouns (2840), au Passo del Prefouns (2620), à la Testa di Tablasses (2861), au Passo di Bresses (2794), à la Testa di Bresses (2830), et, par la Cima di Fremamorta (2731), le Cle Fremamorta, la cote 2625, la cote 2675 et la cote 2539, la Cima di Pagari (2686), la Cima di Naucetas (2706), les cotes 2660 et 2673, le Cle di Ciriegia (2581), il atteint la Cima di Mercantour (2775).

  • — de La Cima di Mercantour au Mt Clapier

    Références: Carte au 20.000°: les Trois Ponts Nos 5-6 et le 20.000° italien Madonna delle Finestre

    De la Cima di Mercantour, par la cote 2705, le Cle Mercantour (2611), la Cima Ghilie (2998), les cotes 2939 et 2955, la Testa della Rovina (2981), les cotes 2844 et 2862, le Paso della Rovina, le Caire dell'Agnel (2935, 2867, 2784), la Cima del Caire Agnel (2830), la Cima Mallariva (2860), la Cima Cairas (2831), la Cima Cougourda (2881, 2921), la Cima dei Gaisses (2896), les cotes 2766, 2824, la Cima del Lombard (2842), les cotes 2831, 2717, 2591, 2600 et 2582, la Boccia Forno, la Cima delle Finestre (2657), le Col delle Finestre, les cotes 2634, 2686 et 2917, il atteint la Cima dei Gelas (3143), puis par la cote 3070 la Cima della Maledia (3601), longe le sentier du Passo del Pagari (2819) puis la limite de commune marquée sur la carte, arrive au Passo di Mt. Clapier (2827) et contourne le Mt Clapier (3045) par le nord et l'est en suivant la limite administrative tracée sur la carte.

  • — du Mt Glapier au col de Tende

    Références: 20.000° italien de Madonna delle Finestre et Colle di Tenda

    Du Mt Clapier, le tracé, suivant la limite administrative marquée sur la carte par les cotes 2915, 2887 et 2562, le Passo dell'Agnel et la cote 2679, atteint la Cima dell'Agnel (2775).

    Se dirigeant vers l'est et suivant toujours la limite administrative marquée sur la carte par les cotes 2845 et 2843 des Rce dell'Agnel, il atteint la Cima della Scandeiera (2706) et traverse le Colle del Sabbione (2332), passé aux cotes 2373, 2226, 2303 et 2313, à la Cima del Sabbione (2610), à la cote 2636, à la Pta Peirafica, aux cotes 2609, 2585, 2572 et 2550 et atteint la Rca dell'Abiso (2755).

    Se maintenant toujours sur la limite administrative marquée sur la carte jusqu'a l'est de la cote 2360, puis suivant le bord des affleurements rocheux au nord du Rne Pian Misson d'où il gagne le chemin qui passe au Mt Becco Rosso, et qu'il suit au nord des cotes 2181, 2116 et 1915, jusqu'à la route qu'il longe pendant 1 kilomètre environ en direction du nord, pour reprendre le chemin ci-dessus jusqu'au Colle di Tenda. Les chemins et la portion de route précités sont laissés en territoire français.

  • — du Col de Tende à la Cima Missun

    Références: 20.000° italien de Tenda et Certosa di Pesio

    Du col de Tende, le tracé, laissant le chemin en territoire français passé à la cote 1887 et à la cote 2206, abandonne ce chemin pour suivre sur la crête la limite administrative marquée sur la carte, et par la cote 2262 arrive à la Cima del Becco (2300).

    S'orientant vers le nord, le long de la limite administrative marquée sur la carte, il passe au col della Perla (2086), suit le chemin qui longe l'arête rocheuse de la Cima del Cuni jusqu'au col della Boaira, où il l'abandonne pour s'engager sur la crête, en direction du nord. Il laisse ledit chemin en territoire français.

    Longeant ensuite l'arête rocheuse, il passe à la cote 2275, atteint la Testa Ciaudon (2386), longe les escarpements rocheux, franchit la Colla Piana (2219) et arrive à la cote 2355 du Mt delle Carsene, laissé à la France, il longe l'arête rocheuse nord de ce mont par la Pta Straldi (2375), les cotes 2321 et 2305 jusqu'au Paso Scarason, puis fait un crochet vers le nord jusqu'à la cote 2352 où il rencontre la limite administrative marquée sur la carte qu'il suit jusqu'à la Pta Marguareis (2651) par les cotes 2510 et 2532.

    S'infléchissant alors vers le sud, il suit la crête, passe par la cote 2585, et descendant le long de l'arête rocheuse, il aboutit au Colle del Lago dei Signori.

    Suivant ensuite le chemin de crête, laissé en territoire français, puis la crête elle-même, il atteint la Cima di Pertega (2402), descend le long de l'arête rocheuse jusqu'au Colle delle Vecchie (2106), d'où il suit jusqu'au Mt Bertrand en passant par les cotes 2190, 2162, la Cima del Vescove (2257) et la Cima Di Velega (2366), le chemin de crête qu'il laisse en territoire français.

    Du Mt Bertrand (2481), il longe la limite administrative marquée sur la carte jusqu'à la Colla Rossa où il retrouve le chemin de crête qu'il longe par les cotes 2179 et 2252, jusqu'à la Cima Missun (2356) dont il contourne le sommet par l'est, en continuant à suivre le même chemin, ce chemin étant laissé en territoire français.

  • — de la Cima Missun au Col de Pegairole

    Références: Carte au 20.000° de Point de Lugo Nos 1-2 et 5-6

    Le long de ce même chemin de crête, le tracé traverse la Colla Cravirora et passe à l'est de la cote 2265 à la Pta Farenga. Il abandonne le chemin pour contourner à l'est la Cima Ventosa, retrouve le chemin du Passo di Tanarello, laissant à la France les constructions qui le bordent; longe le Mt Tanarello, traverse le Passo Basera (2038), contourne le Mt Saccarello, qu'il laisse à environ 300 m. à l'ouest et, suivant l'arête rocheuse puis le chemin jusqu'au Passo di Collardente, il aborde la crête qui conduit au Mont Collardente en laissant à la France la cote 1762 à hauteur de laquelle il longe un chemin laissé en terrioire italien, atteint le Mt Collardente en laissant à la France le chemin qui le traverse et qu'il suivra par la Bassa di Sanson à l'est et au sud de la cote 1769 jusqu'aux constructions (500 m. environ à l'est) de la Testa della Nava (1934) laissées en territoire français.

    Abandonnant le chemin à hauteur de ces constructions, il rejoint par la crête le chemin de crête de la Testa della Nava, laissé en territoire français, et le suit jusqu'aux constructions au sud-est de la Cima di Marta ou Mt Vacche qu'il contourne par l'est.

    De là, le long du chemin de crête, laissé en territoire français, il contourne le Mt Ceriana, abandonne le chemin pour atteindre le Mt Grai (2014) et vient le rejoindre au col (1875) pour contourner avec lui la Cima della Valetta et le Mt Pietravecchia jusqu'à l'arête rocheuse.

    Il traverse ensuite la Gola dell'Incisa, rejoint le long de la crête par la cote 1759 le Mt Torraggio (1972) puis la Cima di Logambon, la Gola del Corvo, contourne le Mt Bauso et le Mt Lega (1552, 1563, et 1556) et descend par la crête jusqu'au Passo di Muratone.

    Le long du chemin de crête, laissé en territoire français, il passe au Mt Scarassan, au sud du Mt Battolino, au sud de la cote 1358 et atteint la Cla Pegairole.

  • — de la Cla Pegairole au Mont Mergo

    Références: Cartes au 20.000° de Pointe de Lugo Nos 5-6, San Remo Nos. 1-2 et Menton Nos 3-4

    De la Cla Pegairole, le tracé suit la limite administrative marquée sur la carte, laissant Cisterne à la France, gravit le mont Simonasso, descend jusqu'au col, s'engage sur le chemin de Margheria-Suan qu'il laisse en territoire français, les chalets demeurant en territoire italien.

    Longeant toujours ce chemin, laissé en territoire français, il passe à l'est de la Testa d'Alpe, à la Fontana dei Draghi, aux sources de la cote 1406, à la cote 1297, longe à l'est la Colla Sgora, passe aux cotes 1088, 1016 et 1026, franchit l'arête rocheuse du mont Colombin, suit la limite de canton marquée sur la carte par la Cima di Reglie (846 et 858) abandonne cette limite de canton en direction du sud-ouest pour descendre la crête de la Serra dell'Arpetta (543, 474 et 416) jusqu'au thalweg de la Roya dont il franchit le cours à 200 m. environ au nord-ouest du pont de Fanghetto.

    Le tracé remonte ensuite le thalweg de la Roya jusqu'en un point situé à 350 m. environ dudit pont. Quittant en ce point la Roya, il prend une direction sud-ouest jusqu'à la cote 566. De ce point, il s'oriente vers l'ouest jusqu'à sa rencontre avec le ravin, qui descend vers Olivetta; il suit le ravin jusqu'à, la route, laissant en territoire italien les habitations situées sur cette route, remonte le V. di Trono sur 200 m. environ, puis se dirige vers la cote 410 jusqu'au chemin d'Olivetta à San Cirolamo. De là, après avoir suivi ce chemin sur 100 m. environ vers le sud-est, il reprend la direction générale du sud-ouest jusqu'à la cote 403, longeant à une vingtaine de mètres au sud le chemin marqué sur la carte à partir de la cote 403, il suit la crête de la Pta Becche jusqu'à la cote 379, puis, s'orientant de nouveau vers le sud-ouest, il traverse le T. Bevera, se dirigeant, en suivant le thalweg, vers le Mont Mergo, dont il contourne par le sud, à 50 mètres environ, le sommet (686), laissé en territoire français, et rejoint la présente frontière en un point situé à 100 mètres environ au sud-ouest dudit sommet.

ANNEXE

III

Garanties relatives au Mont Cenis et à la région de Tende-la Brigue

(voir article 9)

A

— Garanties que la France devra donner à l'Italie à l'occasion de la Cession du plateau du Mont Cenis

I. Garanties relatives à la fourniture d'eau prélevée dans le lac du Mont Cenis pour la production d'énergie hydro-électrique

  • a)

    La France réglera le volume de l'eau du lac du Mont Cenis déversée dans les conduites souterraines qui alimentent les centrales hydro-électriques de Gran Scala, de Venaus et de Mompantero de manière à fournir à ces centrales la quantité d'eau dont l'Italie pourra avoir besoin, selon le débit qui sera nécessaire à ce pays.

  • b)

    La France réparera, maintiendra en bon état de marche et, suivant les nécessités, renouvellera toutes les installations nécessaires pour fournir l'eau et en régler le débit conformément au paragraphe a), pour autant que ces installations seront situées en territoire français.

  • c)

    La France informera l'Italie, à la demande de celle-ci, du volume d'eau existant dans le lac du Mont Cenis et lui fournira à ce sujet tous autres renseignements de manière à permettre à l'Italie de déterminer en quelle quantité et suivant quel débit l'eau doit être déversée dans lesdites conduites souterraines.

  • d)

    La France appliquera les dispositions ci-dessus en observant une juste économie et facturera à l'Italie les frais effectivement engagés.

II. Garanties relatives à l'énergie électrique produite par la centrale hydro-électrique de Gran Scala

  • a)

    La France exploitera la centrale hydro-électrique de Gran Scala de façon à produire (sous réserve du contrôle de l'approvisionnement en eau prévu dans la garantie I) les quantités d'électricité dont l'Italie pourra avoir besoin à la cadence nécessaire à ce pays, une fois que seront couverts les besoins locaux (besoins qui ne devront pas dépasser de façon substantielle les besoins actuels) de la région avoisinant Gran Scala située en territoire français.

  • b)

    La France exploitera l'usine élévatrice d'eau adjacente à la centrale de Gran Scala de façon à refouler l'eau dans le lac du Mont Cenis dans la mesure et au moment où l'Italie en aura besoin.

  • c)

    La France réparera, maintiendra en bon état de marche et, suivant les nécessités, renouvellera toutes les installations constituant la centrale hydro-électrique de Gran Scala et l'usine élévatrice ainsi que la ligne et l'appareillage de transport de force reliant la centrale de Gran Scala à la frontière franco-italienne.

  • d)

    La France assurera, par la ligne reliant Gran Scala à la frontière franco-italienne, le transport du courant correspondant aux besoins susmentionnés de l'Italie et elle livrera ce courant à l'Italie au point où la ligne de transport de force franchit la frontière pour pénétrer en territoire italien.

  • e)

    La France maintiendra le voltage et la fréquence du courant fourni conformément aux dispositions ci-dessus à un niveau correspondant aux demandes que l'Italie pourra raisonnablement formuler.

  • f)

    La France prendra avec l'Italie des dispositions en vue de rétablissement d'une liaison téléphonique entre Gran Scala et l'Italie et restera en communication avec l'Italie afin d'assurer que l'exploitation de la centrale de Gran Scala, de l'usine élévatrice et de la ligne de transport de force, soit conforme aux garanties énoncées ci-dessus.

  • g)

    Le prix que devra facturer la France, et que devra payer l'Italie, pour le courant produit par la centrale hydro-électrique de Gran Scala qui sera mis à la disposition de l'Italie (une fois que seront couverts les besoins locaux indiqués plus haut), sera identique au prix facturé en France pour la fourniture de quantités analogues d'électricité d'origine hydro-électrique en territoire français, aux environs du Mont Cenis ou dans d'autres régions où les conditions sont comparables.

III. Durée d'application des garanties

Sauf s'il en est autrement convenu entre la France et l'Italie, ces garanties resteront perpétuellement en vigueur.

IV. Commission technique de surveillance

Une Commission technique de surveillance franco-italienne composée en nombre égal de membres français et italiens sera créée pour surveiller et faciliter l'exécution des clauses de garantie ci-dessus dont le but est d'assurer à l'Italie des facilités identiques à celles dont elle disposait en ce qui concerne l'énergie hydro-électrique et l'eau fournies par le lac du Mont Cenis avant la cession de cette région à la France. Il entrera également dans le rôle de la Commission technique de surveillance de coopérer avec les services techniques français compétents pour s'assurer que la sécurité des vallées inférieures n'est pas mise en danger.

B

— Garanties que la France devra donner à l'Italie à l'occasion de la cession à la France de la Région de Tende-la Brigue

  • 1.

    Garantie permettant d'assurer à l'Italie l'énergie électrique produite par les deux alternateurs à 16⅔ périodes de la centrale hydro-électrique de San Dalmazzo et l'énergie électrique à 50 périodes produite par les centrales hydro-électriques de Le Mesce, San Dalmazzo et Confine en plus de la quantité de courant provenant de ces usines que peut être nécessaire à la France pour alimenter les régions de Sospel, Menton et Nice jusqu'à la reconstruction totale des centrales hydro-électriques détruites de Breil et de Fontan, étant entendu que cette quantité ira en diminuant à mesure des progrès de la reconstruction de ces centrales, que cette quantité ne dépassera pas une puissance de 5.000 kilowatts et 3.000.000 de kilowatts-heure par mois et que, si la reconstruction de ces centrales ne se heurte pas à des difficultés particulières, les travaux devraient être terminés à la fin de 1947 au plus tard.

    • a)

      La France exploitera lesdites usines de façon à produire (sous réserve des limitations qui peuvent être imposées par le volume d'eau utilisable et compte tenu, autant qu'il est raisonnablement possible, des besoins des usines situées en aval) des quantités d'électricité à une cadence correspondant aux besoins de l'Italie, premièrement, en courant à 16⅔ périodes, pour les chemins de fer italiens de Ligurie et du Piémont méridional, et deuxièmement en courant à 50 périodes pour les usages généraux, une fois que seront couverts les besoins de la France pour Sospel, Menton et Nice, comme il est dit ci-dessus, ainsi que les besoins locaux de la région avoisinant San Dalmazzo;

    • b)

      La France réparera, maintiendra en bon état de marche, et, suivant les nécessités, renouvellera toutes les installations constituant les centrales hydro-électriques de Le Mesce, San Dalmazzo et Confine ainsi que les lignes et installations de transport de force reliant les centrales de Le Mesce et Confine, d'une part, à celle de San Dalmazzo, d'autre part, et les lignes et installations principales de transport de force allant de la centrale de San Dalmazzo à la frontière franco-italienne;

    • c)

      La France informera l'Italie, à la demande de celle-ci, du débit de l'eau à Le Mesce et à Confine ainsi que du volume d'eau accumulé à San Dalmazzo et elle fournira tous autres renseignements du même ordre de façon à lui permettre de déterminer ses besoins en courant électrique conformément aux dispositions de l'alinéa a);

    • d)

      La France assurera, par les lignes principales reliant San Dalmazzo à la frontière franco-itallienne, le transport du courant correspondant aux besoins susmentionnés de l'Italie et elle fournira ce courant à l'Italie aux points où lesdites lignes franchissent la frontière pour pénétrer en territoire italien;

    • e)

      La France maintiendra le voltage et la fréquence du courant électrique fourni conformément aux dispositions ci-dessus à un niveau correspondant aux besoins réels de l'Italie;

    • f)

      La France prendra avec l'Italie des dispositions en vu d'établir une liaison téléphonique entre San Dalmazzo et l'Italie et restera en communication avec l'Italie afin d'assurer que l'exploitation desdites centrales hydro-électriques et lignes de transport de force soit conforme aux garanties énoncées ci-dessus.

  • 2.

    Garantie relative au prix que la France facturera à l'Italie pour le courant mis à la disposition de l'Italie, conformément au paragraphe 1 ci-dessus, jusqu'à ce que les livraisons cessent, conformément au paragraphe 3 ci-après.

    Le prix que la France devra facturer et que l'Italie devra payer pour le courant produit par les centrales hydro-électriques de Le Mesce, San Dalmazzo et Confine qui sera mis à la disposition de l'Italie, une fois que seront couverts les besoins de la France pour Sospel, Menton et Nice, ainsi que les besoins locaux de la région avoisinant San Dalmazzo, conformément aux dispositions de l'alinéa a) de la garantie 1, sera identique au prix facturé en France pour la fourniture de quantités analogues de courant d'origine hydro-électrique en territoire français aux environs de la vallée supérieure de la Roya ou dans d'autres régions où les conditions sont comparables.

  • 3.

    Garantie selon laquelle la France fournira du courant électrique à l'Italie pendant une période d'une durée raisonnable.

    Sauf s'il en est autrement convenu entre la France et l'Italie, les garanties 1 et 2 resteront en vigueur jusqu'au 31 décembre 1961. Elles cesseront d'être applicables à cette date ou le 31 décembre de I'une quelconque des années suivantes, à condition que l'un des deux pays donne par écrit à l'autre, deux ans à l'avance au moins, avis de son intention d'y mettre un terme.

  • 4.

    Garantie concernant l'utilisation totale et équitable par la France et par l'Italie des eaux de la Roya et de ses affluents en vue de l'exploitation des ressources hydro-électriques:

    • a)

      La France exploitera les centrales hydro-électriques de la vallée de la Roya situées en territoire français en tenant compte, autant qu'il est raisonnablement possible, des besoins des centrales situées en aval. La France fera connaitre d'avance à l'Italie le volume d'eau qui, d'apres les prévisions, sera disponible chaque jour et elle fournira tous autres renseignements du même ordre;

    • b)

      La France et l'Italie élaboreront, par voie de négociations bilatérales, un plan coordonné d'exploitation des ressources hydrauliques de la Roya qui soit acceptable pour les deux parties.

  • 5.

    Une commission, ou tel autre organisme analogue qu'il pourra être convenu de créer, sera instituée en vue de surveiller l'exécution du plan mentionné à l'alinéa b) de la garantie 4 et de faciliter l'observation des garanties 1 à 4.

ANNEXE

IV

Dispositons dont sont convenus à la date du 5 Septembre 1946 les Gouvernements italien et autrichien

(voir article 10)

  • 1.

    Les habitants de langue allemande de la province de Bolzano et ceux des communes voisines bilingues de la province de Trente jouiront d'une complète égalité de droits vis-à-vis des habitants de langue italienne, dans le cadre de dispositions spéciales destinées à sauvegarder le caractère ethnique et le développement culturel et économique du groupe de langue allemande.

    Conformément aux mesures législatives qui ont été déjà prises ou qui le seront, les ressortissants de langue allemande bénéficieront des garanties suivantes:

    • a)

      enseignement primaire et secondaire dans leur langue maternelle;

    • b)

      emploi sur un pied d'égalité des langues allemande et italienne dans les administrations publiques, dans les documents officiels et dans la nomenclature topographique bilingue;

    • c)

      droit de rétablir les noms de famille allemands italianisés au cours des dernières années;

    • d)

      égalité de droits pour l'accès aux emplois publics en vue de réaliser une proportion d'emploi plus satisfaisante entre les deux groupes ethniques.

  • 2.

    Les autorités législatives et exécutives des régions indiquées ci-dessus, bénéficieront d'un régime d'autonomie dont les principes essentiels seront fixés en consultation avec des éléments locaux représentatifs de la population de langue allemande.

  • 3.

    En vue d'établir des relations de bon voisinage entre l'Italie et l'Autriche, le Gouvernement italien s'engage, après consultation avec le Gouvernement autrichien, et dans le délai d'un an à partir de la signature du présent traité:

    • a)

      à réviser dans un esprit de large équité le régime des options de nationalité tel qu'il résulte des accords du 21 octobre 1939;

    • b)

      à conclure un accord stipulant dans des conditions de réciprocité, la validité de certains titres d'études et diplômes universitaires;

    • c)

      à négocier une convention pour le libre transit des passagers et des marchandises entre le Tyrol septentrional et le Tyrol oriental soit par chemin de fer soit, dans les limites du possible, par route;

    • d)

      à conclure des accords spéciaux tendant à faciliter un trafic frontalier plus étendu entre l'Autriche et l'Italie ainsi qu'à permettre les échanges locaux de certaines quantités de biens et de produits régionaux.

ANNEXE

V

Alimentation en eau de la Commune de Gorizia et de ses environs

(voir article 13)

  • 1.

    La Yougoslavie assurera en qualité de propriétaire l'entretien et l'exploitation des sources et des installations d'alimentation en eau de Fonte Fredda et de Moncorona, et elle assurera l'alimentation en eau de la partie de la commune de Gorizia qui, aux termes du présent Traité, reste en Italie. L'Italie continuera d'assurer l'entretien et l'exploitation du réservoir et du système d'adduction d'eau qui se trouvent en territoire italien et sont alimentés par les sources mentionnées ci-dessus; elle continuera également de fournir l'eau aux régions situées en territoire yougoslave, qui auront été transférées à la Yougoslavie aux termes du présent Traité, et dont l'alimentation en eau se fait à partir du territoire italien.

  • 2.

    Les quantités d'eau ainsi procurées correspondront à celles qui ont été habituellement fournies à la région dans le passé. Au cas où les consommateurs de l'un ou l'autre Etat auraient besoin de fournitures supplémentaires d'eau, les deux Gouvernements examineront conjointement la question, en vue de réaliser un accord sur toutes mesures qui pourront être raisonnablement nécessaires pour satisfaire ces besoins. Dans le cas où la quantité d'eau disponible serait réduite pour des causes naturelles, les quantités d'eau provenant des sources d'alimentation précitées, qui seront fournies aux consommateurs se trouvant en Yougoslavie et en Italie, seront réduites pour les uns et les autres au prorata de leur consommation antérieure.

  • 3.

    Le prix que la commune de Gorizia devra payer à la Yougoslavie pour l'eau mise à sa disposition et le prix que les consommateurs résidant en territoire yougoslave devront payer à la commune de Gorizia seront calculés uniquement sur la base du coût de l'exploitation et de l'entretien du système d'adduction d'eau, ainsi que d'après le montant des nouvelles dépenses d'installation qui pourront être nécessaires pour l'exécution des présentes dispositions.

  • 4.

    Dans le délai d'un mois après l'entrée en vigueur du présent Traité, la Yougoslavie et l'Italie concluront un accord déterminant les responsabilités respectives qui résultent pour elles des dispositions ci-dessus en fixant les sommes à payer en vertu de ces dispositions. Les deux Gouvernements créeront une Commission mixte chargée de surveiller l'exécution dudit accord.

  • 5.

    A l'expiration d'une période de dix armées après l'entrée en vigueur du présent Traité, la Yougoslavie et l'Italie procéderont à un nouvel examen des dispositions qui précèdent, en tenant compte de la situation à cette époque, afin de déterminer s'il y à lieu de les réviser, et elles y apporteront toutes modifications et adjonctions dont elles pourront convenir. Tons différends qui pourraient s'élever à la suite de ce nouvel examen, seront réglés suivant la procédure prévue à l'article 87 du présent Traité.

ANNEXE

VI

Statut Permanent du Territoire Libre de Trieste

(voir article 21)

Article

1

Etendue du Territoire Libre

Le Territoire Libre de Trieste sera délimité par les frontières qui sont décrites aux articles 4 et 22 du présent Traité et dont le tracé sera établi conformément à l'article 5 du Traité.

Article

2

Intégrité et Indépendance

Le Conseil de Sécurité de l'Organisation des Nations Unies assure l'intégrité et l'indépendance du Territoire Libre. Cette responsabilité implique qu'il a la charge:

  • a.

    de faire observer les dispositions du Statut Permanent, notamment en ce qui concerne la protection des droits fondamentaux de l'homme;

  • b.

    de maintenir l'ordre et la sécurité dans le Territoire Libre.

Article

3

Démilitarisation et Neutralité

Article

4

Droits de l'Homme et Libertés Fondamentales

La Constitution du Territoire Libre assurera à toute personne relevant de la juridiction du Territoire Libre, sans distinction d'origine ethnique, de sexe, de langue ou de religion, la jouissance des droits de l'homme et des libertés fondamentales, notamment la liberté du culte, la liberté de langage, la liberté d'expression de la pensée par la parole et par l'écrit, la liberté d'enseignement, de réunion et d'association. Les ressortissants du Territoire Libre auront la garantie de conditions égales d'admission aux fonctions publiques.

Article

5

Droits Civils et Politiques

Aucune des personnes ayant acquis la citoyenneté du Territoire Libre ne sera privée de ses droits civils et politiques si ce n'est par décision judiciaire et pour infraction aux lois pénales du Territoire Libre.

Article

6

Citoyenneté

Article

7

Langues Officielles

Les langues officielles du Territoire Libre seront l'italien et le slovène.

La Constitution déterminera les circonstances dans lesquelles le croate pourra être employé comme troisième langue officielle.

Article

8

Drapeau et Armes

Le Territoire Libre aura son drapeau et ses armes. Son drapeau sera le drapeau traditionnel de la ville de Trieste, et ses armes, les armes historiques de celle-ci.

Article

9

Organes du Gouvernement

II sera prévu pour le gouvernement du Territoire Libre un Gouverneur, un Conseil de Gouvernement, une Assemblée populaire élue par le peuple du Territoire Libre et un Corps judiciaire. Leurs pouvoirs respectifs seront exercés conformément aux dispositions du présent Statut et de la Constitution du Territoire Libre.

Article

10

Constitution

Article

11

Nomination du Gouverneur

Article

12

Pouvoir Législatif

Le pouvoir législatif sera exercé par une Assemblée populaire composée d'une seule chambre, élue sur la base de la représentation proportionnelle par les citoyens des deux sexes du Territoire Libre. Les élections à l'Assemblée se feront au suffrage universel, égal pour tous, direct et secret.

Article

13

Conseil de Gouvernement

Article

14

Exercice du Pouvoir Judiciaire

Le pouvoir judiciaire dans le Territoire Libre sera exercé par des tribunaux institués conformément à la Constitution et aux lois du Territoire Libre.

Article

15

Liberté et Indépendance du Pouvoir Judiciaire

La Constitution du Territoire Libre devra garantir la liberté et l'indépendance complètes du pouvoir judiciaire et prévoir une instance d'appel.

Article

16

Nomination des Magistrats

Article

17

Responsabilité du Gouverneur devant le Conseil de Sécurité

Article

18

Droits de l'Assemblée

L'Assemblée populaire aura le droit de procéder à l'examen ou à la discussion de toute question concernant les intérêts du Territoire Libre.

Article

19

Législation

Article

20

Droits du Gouverneur en matière de mesures administratives

Article

21

Budget

Article

22

Pouvoirs Spéciaux du Gouverneur

Article

23

Droit de grâce et de commutation de peine

Le droit de grâce et de commutation de peine appartiendra au Gouverneur et sera exercé par lui conformément aux dispositions qui seront inscrites dans la Constitution.

Article

24

Relations Extérieures

Article

25

Indépendance du Gouverneur et de son personnel

Dans l'accomplissement de leurs devoirs, le Gouverneur et son personnel ne solliciteront ou n'accepteront d'instructions d'aucun Gouvernement ni d'aucune autre autorité, à l'exception du Conseil de Sécurité. Ils s'abstiendront de tout acte incompatible avec leur situation de fonctionnaires internationaux relevant uniquement du Conseil de Sécurité.

Article

26

Nomination et révocation des fonctionnaires administratifs

Article

27

Directeur de la Sûreté

Article

28

Force de Police

Article

29

Gouvernement Local

La Constitution du Territoire Libre devra prévoir l'établissement, sur la base de la représentation proportionnelle, d'organes de gouvernement local, selon des principes démocratiques, notamment celui du suffrage universel, égal pour tous, direct et secret.

Article

30

Système Monétaire

Le Territoire Libre aura son système monétaire propre.

Article

31

Chemins de fer

Sans préjudice de ses droits de propriété sur les chemins de fer à l'intérieur de ses frontières, et de son contrôle sur leur administration, le Territoire Libre pourra négocier avec la Yougoslavie et l'Italie des accords en vue d'assurer une exploitation rationnelle et économique de ses chemins de fer. De tels accords détermineront la responsabilité de l'exploitation des chemins de fer en direction de la Yougoslavie ou de l'Italie respectivement, ainsi que de l'exploitation de la tête de ligne de Trieste et des portions de voies communes à toutes les lignes. Dans ce dernier cas, l'exploitation pourra être assurée par une Commission spéciale composée de représentants du Territoire Libre, de la Yougoslavie et de l'Italie sous la présidence du représentant du Territoire Libre.

Article

32

Aviation Commerciale

Article

33

Immatriculation des Navires

Article

34

Port Franc

II sera créé, dans le Territoire Libre, un port franc qui sera administré conformément aux dispositions d'un Instrument international établi par le Conseil des Ministres des Affaires Etrangères et approuvé par le Conseil de Sécurité. Le texte de cet Instrument figure en annexe au présent Traité (annexe VIII). Le Gouvernement du Territoire Libre mettra en vigueur la législation nécessaire et prendra toutes mesures utiles pour donner effet aux dispositions de cet Instrument.

Article

35

Liberté de Transit

La liberté de transit sera assurée conformément aux conventions internationales usuelles par le Territoire Libre et les Etats par les territoires desquels s'effectue le transit, aux marchandises transportées par chemin de fer entre le Port Franc et les Etats qu'il dessert, sans aucune discrimination et sans droits de douane, ni taxes autres que celles qui seraient perçues à l'occasion de services rendus.

Article

36

Interprétation du Statut

Exception faite des cas pour lesquels une autre procédure est expressément prévue par un article du présent Statut, tout différend relatif à l'interprétation ou à l'exécution du Statut qui n'a pas été réglé par voie de négociations directes, sera, à moins que les parties ne conviennent entre elles d'un autre mode de règlement, soumis, à la demande de l'une ou l'autre des parties, à une commission composée d'un représentant de chacune des parties et d'un tiers membre, choisi d'un commun accord par les deux parties parmi les ressortissants d'un pays tiers. A défaut d'accord dans le délai d'un mois entre les deux parties au sujet de la désignation du tiers membre, l'une ou l'autre partie pourra demander au Secrétaire Général des Nations Unies de procéder à cette désignation. La décision de la majorité des membres da la commission sera considérée comme décision de la commission et acceptée par les parties comme définitive et obligatoire.

Article

37

Modification du Statut

Le présent Statut constitue le Statut Permanent du Territoire Libre, sous réserve de toute modification que le Conseil de Sécurité pourra y apporter ultérieurement. L'Assemblée populaire pourra, à la suite d'un vote pris à la majorité des deux tiers des suffrages exprimés, adresser des pétitions au Conseil de Sécurité en vue de la modification du Statut.

Article

38

Entrée en vigueur du Statut

Le présent Statut entrera en vigueur à la date qui sera fixée par le Conseil de Sécurité des Nations Unies.

ANNEXE

VII

Instrument relatif au régime provisoire du Territoire Libre de Trieste

(voir article 21)

Les dispositions du présent Instrument s'appliqueront à l'administration du Territoire Libre de Trieste en attendant la mise en application du Statut Permanent.

Article

1

Le Gouverneur entrera en fonctions dans le Territoire Libre le plus tôt possible après l'entrée en vigueur du présent Traité de Paix. Jusqu'à l'entrée en fonctions du Gouverneur, le Territoire Libre continuera d'être administré par les Commandements militaires alliés agissant chacun dans leur zone respective.

Article

2

Dès son entrée en fonctions dans le Territoire Libre, le Gouverneur aura le pouvoir de constituer un Conseil Provisoire de Gouvernement dont il choisira les membres, après consultation des Gouvernements yougoslave et italien, parmi des personnes domicilées dans le Territoire Libre. Le Gouverneur aura le droit de modifier la composition du Conseil Provisoire de Gouvernement chaque fois qu'il le jugera nécessaire. Le Gouverneur et le Conseil Provisoire de Gouvernement exerceront leurs fonctions de la manière prescrite par les dispositions du Statut Permanent, à mesure que ces dispositions s'avéreront applicables et pour autant que celles du présent Instrument ne s'y substituent pas. De la même façon, toutes les autres dispositions du Statut Permanent seront applicables pendant la durée du régime provisoire, à mesure que ces dispositions s'avéreront applicables et pour autant que celles du présent Instrument ne s'y substituent pas.

Dans ses actes, le Gouverneur sera guidé surtout par le souci des besoins et du bien-être de la population.

Article

3

Le siège du Gouvernement sera établi à Trieste. Le Gouverneur adressera ses rapports directement au Président du Conseil de Sécurité et, par son entremise, fournira au Conseil tous renseignements nécessaires sur l'administration du Territoire Libre.

Article

4

Le premier devoir du Gouverneur sera de veiller au maintien de l'ordre public et de la sécurité. Il nommera, à titre provisoire, un Directeur de la Sûreté qui réorganisera et dirigera les forces de police et les services de Sûreté.

Article

5

Article

6

Le Gouverneur aura le droit, à tout moment, de demander de l'aide aux Commandants en chef de ces contingents et cette aide lui sera donnée sans delai. Dans tous les cas où ce sera possible, le Gouverneur consultera les Commandants militaires intéressés avant de donner ses instructions, mais il ne s'immiscera pas dans les dispositions d'ordre militaire prises à l'égard des forces armées dans l'exécution de ses instructions. Chaque Commandant en chef a le droit de communiquer, par rapport, à son Gouvernement les instructions qu'il aura reçues du Gouverneur, et il informera le Gouverneur du contenu de ces rapports. Le Gouvernement intéressé aura le droit de refuser que ses troupes participent à l'opération en question et il informera le Conseil de Sécurité de son refus.

Article

7

Les dispositions nécessaires relatives aux lieux de stationnement, à l'administration et à l'approvisionnement des contingents militaires fournis par le Royaume-Uni, les Etats-Unis d'Amérique et la Yougoslavie, seront fixées par accord entre le Gouverneur et les Commandants en chef de ces contingents.

Article

8

Le Gouverneur sera chargé d'organiser, en consultation avec le Conseil Provisoire de Gouvernement, l'élection des membres de l'Assemblée Constituante dans les conditions prescrites par le Statut pour les élections à l'Assemblée Populaire.

Les élections auront lieu, au plus tard, quatre mois aprés l'entrée en fonctions du Gouverneur. Dans le cas où il serait techniquement impossible de procéder aux élections dans ce délai, le Gouverneur en référera au Conseil de Sécurité.

Article

9

Le Gouverneur établira le budget provisoire ainsi que les programmes provisoires d'exportations et d'importations, en consultation avec le Conseil Provisoire de Gouvernement et il s'assurera que les dispositions appropriées sont prises par le Conseil Provisoire de Gouvernement pour la gestion des finances du Territoire Libre.

Article

10

Les lois et règlements existants resteront en vigueur, à moins qu'ils ne soient abrogés ou que leur application ne soit suspendue par le Gouverneur, et jusqu'à ce qu'ils le soient. Le Gouverneur aura le droit de modifier les lois et règlements existants ainsi que d'édicter de nouvelles lois et de nouveaux règlements, en accord avec la majorité du Conseil Provisoire de Gouvernement. Ces lois et règlements modifiés, ces nouvelles lois et ces nouveaux règlements ainsi que les actes du Gouverneur abrogeant les lois et règlements ou suspendant leur application seront valables à moins qu'ils ne soient modifiés, rapportés ou remplacés par des décisions de l'Assemblée Populaire ou du Conseil de Gouvernement, agissant dans leurs domaines respectifs aprés l'entrée en vigueur de la Constitution, et jusqu'à ce qu'ils le soient.

Article

11

Jusqu'à l'établissement d'un régime monétaire séparé pour le Territoire Libre, la lire italienne continuera d'être la monnaie légale dans le Territoire Libre. Le Gouvernement italien fournira au Territoire Libre les moyens de change étranger et les instruments monétaires qui lui sont nécessaires, dans des conditions qui ne seront pas moins favorables que celles qui sont appliquées en Italie.

L'Italie et le Territoire Libre concluront un accord pour donner effet aux dispositions ci-dessus et pour prévoir tout règlement qui pourrait être nécessaire entre les deux Gouvernements.

ANNEXE

VIII

Instrument relatif au Port Franc de Trieste

(voir article 21)

Article

1

Article

2

Article

3

Article

4

Sauf dispositions contraires du présent Instrument, les lois et règlements en vigueur dans le Territoire Libre seront applicables aux personnes et aux biens dans les limites du Port Franc, et les autorités chargées de leur application dans le Territoire Libre exerceront leurs fonctions dans lesdites limites.

Article

5

Article

6

L'entreposage, l'emmagasinage, l'examen, le triage, l'emballage et le réemballage, et les activités similaires qui ont été exercées de façon coutumière dans les zones franches du port de Trieste, seront autorisées dans le Port Franc conformément à la réglementation générale établie par le Directeur du Port Franc.

Article

7

Article

8

Les autorités du Territoire Libre seront autorisées à procéder à des inspections à l'intérieur du Port Franc, dans la mesure qui leur sera nécessaire pour faire respecter les règlements douaniers ou autres établis dans le Territoire Libre en vue d'empêcher la contrebande.

Article

9

Article

10

II ne sera admis, pour la fixation et la perception dans le Port Franc du montant des droits de port et des autres redevances prévues à l'article 9, ainsi que pour la fourniture des services et l'utilisation des installations du Port Franc, aucune mesure discriminatoire fondée sur la nationalité des navires, la propriété des marchandises ou sur tout autre motif.

Article

11

La circulation de toutes personnes à l'entrée et à la sortie de la zone du Port Franc sera soumise à telle réglementation qui sera établie par les autorités du Territoire Libre. Toutefois cette réglementation sera établie de manière à ne pas gêner indûment la circulation à l'entrée et à la sortie du Port Franc des personnes, quelle que soit leur nationalité, qui exercent dans la zone du Port Franc une activité légitime.

Article

12

Les règlements généraux et spéciaux en vigueur dans le Port Franc, ainsi que les barêmes des redevances à percevoir dans le Port Franc, devront être rendus publics.

Article

13

La navigation côtière et le cabotage intérieur dans les limites du Territoire Libre seront régis par la réglementation édictée par les autorités du Territoire Libre, les dispositions du présent Instrument étant considérées comme n'imposant à ces autorités aucune restriction à cet égard.

Article

14

Les mesures de protection sanitaire ainsi que les dispositions relatives à la lutte contre les maladies des animaux et des végètaux, en ce qui concerne les navires et les cargaisons, seront appliquées dans les limites du Port Franc par les autorités du Territoire Libre.

Article

15

Les autorités du Territoire Libre seront tenues de fournir au Port Franc l'eau, le gaz, la lumière et l'énergie électriques, les communications, les installations d'assainissement et autres services publics, ainsi que d'y assurer la police et la protection contre l'incendie.

Article

16

Article

17

Le Territoire Libre et les Etats qui assument les obligations résultant du présent Instrument accorderont dans leurs territoires respectifs et sur une base de non-discrimination, la liberté des communications postales, télégraphiques et téléphoniques, conformément aux conventions internationales usuelles, entre la zone du Port Franc et tout pays, pour toute communication en provenance ou à destination de la zone du Port Franc.

Article

18

Article

19

Le Directeur du Port Franc, sous réserve des dispositions du présent Instrument, prendra toutes mesures raisonnables et nécessaires pour administrer, exploiter, entretenir et développer le Port Franc et en faire un port fonctionnant de façon satisfaisante et apte à faire face rapidement à tout le trafic. En particulier, il sera responsable de l'exécution des travaux portuaires de toute nature dans le Port Franc, il dirigera l'exploitation des installations portuaires et du reste de l'équipement du port, il fixera, conformément aux lois du Territoire Libre, les conditions de travail dans le Port Franc et il contrôlera également l'exécution dans le Port Franc des ordres et règlements des autorités du Territoire Libre relatifs à la navigation.

Article

20

Article

21

Article

22

La Commission Internationale aura le droit de procéder à des du Port Franc. Ses locaux et ses activités ne relèveront de la juridiction d'aucune autorité locale. Les membres et les fonctionnaires de la Commission Internationale bénéficieront, dans le Territoire Libre, de tels privilèges et immunités qui seront nécessaires au libre exercice de leurs fonctions. La Commission Internationale organisera son secrétariat, décidera de sa procédure et établira son budget. Les dépenses communes de la Commission Internationale seront réparties équitablement entre les Etats qui y sont représentés selon les proportions acceptées par eux en Commission Internationale.

Article

23

La Commission Internationale aura le droit de procéder à des enquêtes et à des études sur toutes questions concernant l'exploitation, l'utilisation et l'administration du Port Franc ou les aspects techniques du transit entre le Port Franc et les Etats qu'il dessert, y compris l'unification des méthodes suivies pour assurer du trafic. La Commission Internationale agira soit de sa propre initiative, soit lorsque de telles questions auront été portées à son attention par tout Etat ou par le Territoire Libre ou par le Directeur du Port Franc. La Commission Internationale fera connaître son sentiment ou ses recommandations sur ces questions à l'Etat ou aux Etats intéressés, ou au Territoire Libre, ou au Directeur du Port Franc. Ces recommandations seront examinées et les mesures nécessaires seront prises. Toutefois, si le Territoire Libre ou l'Etat ou les Etats intéressés considèrent que ces mesures seraient incompatibles avec les dispositions du présent Instrument, la question pourra, à la demande du Territoire Libre ou de l'un quelconque des Etats intéressés, être réglée selon la procédure prévue à l'article 24.

Article

24

Tout différend relatif à l'interprétation ou à l'exécution du présent Instrument, qui ne sera pas réglé par voie de négociations directes, devra, à moins que les parties conviennent entre elles d'un autre mode de règlement, être soumis, à la demande de l'une ou l'autre partie, à une commission composée d'un représentant de chacune der parties et d'un tiers membre choisi par accord entre les deux parties parmi des ressortissants de pays tiers. Si, dans le délai d'un mois, les deux parties ne parviennent pas à se mettre d'accord sur la désignation du tiers membre, l'une ou l'autre des parties pourra demander au Secrétaire Général des Nations Unies de procéder à sa nomination. La décision de la majorité des membres sera considérée comme décision de la Commission et acceptée par les parties comme définitive et obligatoire.

Article

25

Des propositions d'amendements au présent Instrument pourront être présentées au Conseil de Sécurité par le Conseil de Gouvernement du Territoire Libre ou par trois au moins des Etats représentés à la Commission Internationale. Tout amendement approuvé par le Conseil de Sécurité prendra effet à la date fixée par celui-ci.

Article

26

Aux fins du présent Instrument, un Etat sera considéré comme ayant assumé les obligations résultant dudit Instrument s'il est partie au Traité de Paix avec l'Italie ou s'il a notifié au Gouvernement de la République Française qu'il assumait ces obligations.

ANNEXE

IX

Dispositions techniques relatives au Territoire Libre de Trieste

(voir article 21)

  • A.

    Alimentation en eau de la région nord-ouest de l'Istrie

    La Yougoslavie continuera à alimenter la région du nord-ouest de l'Istrie qui est située à l'intérieur des frontières du Territoire Libre de Trieste, en eau provenant de la source de San Giovanni de Pinguente au moyen du système d'alimentation en eau du Quieto, et en eau provenant de la source de Santa Maria del Risano au moyen du système d'alimentation en eau du Risano, sans que les quantités d'eau fournies puissent dépasser sensiblement celles qui étaient normalement mises à la disposition de la région; cette eau sera fournie selon le volume et le débit que le Territoire Libre pourra demander, en restant toutefois dans les limites imposées par les conditions naturelles. La Yougoslavie assurera l'entretien des canalisations d'eau, des réservoirs, des pompes, des dispositifs d'épuration et des autres installations se trouvant eu territoire yougoslave, qui pourrait être nécessaire pour satisfaire à cette obligation. Une dérogation temporaire aux obligations précitées devra être accordée à la Yougoslavie pour lui permettre d'effectuer les réparations nécessaires aux installations d'alimentation en eau endommagées du fait de la guerre. Le Territoire Libre paiera, pour l'eau ainsi fournie, un prix raisonnable représentant sa participation, évaluée proportionellement selon la quantité d'eau consommée dans le Territoire Libre, au montant total des frais d'exploitation et d'entretien des systèmes d'alimentation en eau du Quieto et du Risano. Au cas où le Territoire Libre aurait besoin à l'avenir de fournitures supplémentaires d'eau, la Yougoslavie s'engage à étudier la question avec les autorités du Territoire Libre et à prendre en accord avec elles telles mesures raisonnables qui seront nécessaires pour satisfaire à ces besoins.

  • B.

    Fourniture du courant électrique

    • 1.

      La Yougoslavie et l'Italie maintiendront l'alimentation actuelle en courant électrique du Territoire Libre de Trieste en fournissant à ce Territoire l'électricité en des quantités et à une cadence correspondant à ses besoins. Les quantités de courant fournies ne devront pas nécessairement, au début, dépasser sensiblement celles qui étaient normalement mises à la disposition de la région englobée dans le Territoire Libre, mais l'Italie et la Yougoslavie fourniront, à la demande du Territoire Libre, des quantités de courant qui iront en augmentant avec ses besoins, à condition que toute demande dépassant 20 % de la quantité fournie normalement au Territoire Libre par les différentes sources d'alimentation en courant fasse l'objet d'un accord entre las Gouvernements intéréssés.

    • 2.

      Le prix que facturera la Yougoslavie ou l'ltalie et que paiera le Territoire Libre pour le courant électrique qui lui sera fourni ne sera pas supérieur au prix compté en Yougoslavie ou en Italie pour la fourniture de quantités analogues d'électricité d'origine hydraulique produite par les mêmes sources de courant situées en territoire yougoslave ou italien.

    • 3.

      La Yougoslavie, l'Italie et le Territoire Libre échangeront, de façon permanente, les renseignements relatifs au débit et à l'importance des réserves d'eau ainsi qu'à la production du courant électrique intéressant les centrales qui alimentent l'ancien district italien de la Vénétie Julienne, afin que chacune des trois parties soit en mesure de fixer ses besoins.

    • 4.

      La Yougoslavie, l'Italie et le Territoire Libre maintiendront en bon état de marche toutes les centrales électriques, lignes de transport de force, sous-stations et autres installations nécessaires pour assurer l'alimentation continue de l'ancien district italien de la Vénétie Julienne en courant électrique.

    • 5.

      La Yougoslavie devra garantir que les installations de production d'énergie actuelles et futures de l'Isonzo (Soca) seront exploitées de telle sorte que les quantités d'eau dont l'Italie pourra avoir besoin périodiquement pour irriguer la région comprise entre Gorizia et la côte de l'Adriatique au sud-ouest de cette ville, puissent être prélevées dans l'Isonzo (Soca). L'Italie ne pourra pas revendiquer le droit d'utiliser l'eau de l'Isonzo (Soca) en plus grande quantité ou dans des conditions plus favorables qu'elle ne le faisait habituellement dans le passé.

    • 6.

      La Yougoslavie, l'Italie et le Territoire Libre devront négocier en commun une convention acceptable pour toutes les parties et conforme aux dispositions ci-dessus, en vue du maintien de l'exploitation du réseau électrique qui dessert l'ancien district italien de la Vénétie Julienne. Une commission mixte dans laquelle les trois Gouvernements seront représentés sur un pied d'égalité sera instituée pour surveiller l'exécution des obligations découlant des dispositions des paragraphes 1 à 5 ci-dessus.

    • 7.

      A l'expiration d'une période de dix ans à partir de la date d'entrée en vigueur du présent Traité, la Yougoslavie, l'Italie et le Territoire Libre soumettront à un nouvel examen les dispositions qui précèdent, en tenant compte des conditions qui existeront à ce moment, en vue de déterminer celles des obligations ci-dessus qui, le cas échéant, ne seraient plus nécessaires et y apporteront telles modifications, suppressions ou adjonctions dont les parties intéressées pourront convenir. Tous différends qui pourront s'élever à la suite de ce nouvel examen, seront réglés selon la procédure indiquée à l'article 87 du présent Traité.

  • C.

    Dispositions tendant à faciliter les échanges frontaliers

    Dans le mois qui suivra l'entrée en vigueur du présent Traité, des négociations seront engagées entre la Yougoslavie et le Territoire Libre de Trieste, ainsi qu'entre l'Italie et le Territoire Libre de Trieste en vue de conclure des arrangements tendant à faciliter le mouvement, d'un côté à l'autre des frontières, entre le Territoire Libre et les régions limitrophes yougoslaves et italiennes, des denrées alimentaires et des marchandises d'autres catégories qui ont fait normalement l'objet d'échanges locaux entre ces régions, à condition qu'il s'agisse de denrées ou de marchandises récoltées, produites ou manufacturées dans les territoires respectifs. Ces échanges pourront être facilités par des mesures appropriées, notamment en exemptant de droit et redevances de douanes et de toutes taxes à l'exportation ou à l'importation les produits en question, à concurrence de quantités ou de valeurs fixées d'un commun accord lorsque lesdits échanges ont un caractére local.

ANNEXE

X

Dispositions économiques et financières concernant le Territoire Libre de Trieste

  • 1.

    Le Territoire Libre de Trieste recevra, sans paiement, les biens italiens d'Etat ou parastataux situés dans le Territoire Libre.

    Au sens de la présente annexe, sont considérés comme biens d'Etat ou parastataux: les biens et propriétés de l'Etat italien, des collectivités publiques locales, des établissements publics et des sociétés et associations qui sont propriété publique ainsi que les biens et propriétés ayant appartenu au parti fasciste ou à des organisations auxiliaires de ce parti.

  • 2.

    Tous les transferts de biens italiens d'Etat ou de biens italiens parastataux au sens du paragraphe 1 ci-dessus qui ont été effectués après le 3 septembre 1943, seront considérés comme nuls et non avenus. Toutefois, cette disposition ne s'appliquera pas aux opérations légales correspondant à l'activité courante des organismes d'Etat ou parastataux, dans la mesure où il s'agit de la vente, dans des conditions normales, de marchandises que ces organismes produisent ou vendent habituellement en exécution d'arrangements commerciaux normaux ou dans le cours normal d'activités administratives de caractère public.

  • 3.

    Les câbles sous-marins appartenant à l'Etat italien ou à des organisations parastatales italiennes tomberont sous le coup des dispositons du paragraphe 1, pour ce qui concerne les installations terminales et les parties des câbles se trouvant dans les eaux territoriales du Territoire Libre.

  • 4.

    L'Italie remettra au Territoire Libre toutes les archives et tous les documents appropriés présentant un caractère administratif ou un intérêt historique, qui se rapportent au Territoire Libre ou à des biens transférés en exécution du paragraphe 1 de la présente annexe. Le Territoire Libre remettra à la Yougoslavie tous les documents présentant le même caractère ou le même intérêt qui se rapportent au territoire cédé à la Yougoslavie en exécution du présent Traité, et il remettra à l'Italie tous les documents de même caractère ou intérêt, qui se rapportent au territoire italien et qui peuvent se trouver dans le Territoire Libre.

    La Yougoslavie se déclaré prête à remettre au Territoire Libre toutes les archives et tous les documents de caractère administratif se rapportant à l'administration du Territoire Libre et nécessaires à cette seule fin, de la nature de ceux qui étaient habituellement détenus avant le 3 septembre 1943 par les autorités locales de la juridiction desquelles relevait la région qui fait maintenant partie du Territoire Libre.

  • 5.

    Le Territoire Libre ne sera tenu de fournir aucune contribution pour le service de la Dette publique italienne, mais il devra assumer les obligations de l'Etat italien à l'égard des porteurs de titres de cette Dette qui seront soit des personnes physiques qui maintiendront leur résidence dans le Territoire Libre soit des personnes morales qui y conserveront leur siège social ou leur principal établissement, pour autant que ces obligations correspondront à la partie de cette Dette dont les titres ont été émis avant le 10 juin 1940 et qui est imputable à des travaux publics et des services administratifs civils dont ledit Territoire a bénéficié mais qui n'est imputable ni directement ni indirectement à des buts militaires.

    Toutes justifications pourront être demandées aux porteurs sur l'origine de ces titres.

    L'Italie et le Territoire Libre détermineront, par des arrangements, la partie de la Dette publique italienne qui est visée dans le présent paragraphe et les méthodes à appliquer pour l'exécution de ces dispositions.

  • 6.

    Le régime futur des dettes extérieures gagées par des privilèges grevant les biens ou revenus du Territoire Libre sera déterminé par de nouveaux accords qui seront conclus par les parties intéressées.

  • 7.

    L'Italie et le Territoire Libre régleront par des arrangements spéciaux les conditions dans lesquelles seront transférées à des organisations analogues du Territoire Libre les obligations des organisations d'assurances sociales italiennes publiques ou privées à l'égard des habitants du Territoire Libre, ainsi qu'une part proportionnelle de réserves accumulées par lesdites organisations.

    Des arrangements analogues conclus entre le Territoire Libre et l'Italie ainsi qu'entre le Territoire Libre et la Yougoslavie, régleront également les obligations des organisations d'assurances sociales publiques ou privées dont le siège social est situé dans le Territoire Libre, à l'égard des titulaires de polices ou des cotisants résidant respectivement en Italie ou sur un territoire cédé à la Yougoslavie en exécution du présent Traité.

    Le Territoire Libre et la Yougoslavie régleront également par des arrangements analogues les obligations des organisations d'assurances sociales publiques ou privées dont le siège social est situé dans le territoire cédé Yougoslavie en exécution du présent Traité, à l'égard des titulaires de polices ou des cotisants qui résident dans le Territoire Libre.

  • 8.

    L'Italie restera tenue d'assurer le paiement des pensions civiles ou militares acquises à la date d'entrée en vigueur du présent du présent Traité au service de l'Etat italien ou de collectivités publiques italiennes, municipales ou locales, par des personnes qui reçoivent la citoyenneté du Territoire Libre en vertu du présent Traité; cette obligation s'étend aux droits à pension non encore échus. L'Italie et le Territoire Libre régleront par des arrangements les conditions dans lesquelles cette obligation sera remplie.

  • 9.

    Les biens, droits et intérêts des ressortissants italiens qui ont établi leur domicile dans le Territoire Libre aprés le 10 juin 1940 et ceux des personnes qui optent pour la nationalité italienne en vertu des dispositions du Statut du Territoire Libre de Trieste seront, pendant une période de trois ans à partir de la date d'entrée en vigueur du présent Traité, respectés dans la même mesure que les biens, droits et intérêts des ressortissants du Territoire Libre en général, à condition qu'ils aient été légalement acquis.

    Les biens, droits et intérêts des autres ressortissants italiens et ceux des personnes morales, de nationalité italienne, qui sont situés dans le Territoire Libre, pourvu qu'ils aient été légalement acquis, ne seront soumis qu'a telles dispositons législatives qui pourront être éventuellement appliquées d'une manière générale aux biens des personnes physiques et morales de nationalité étrangère.

  • 10.

    Les personnes qui opteront pour la nationalité italienne et qui établiront leur résidence en Italie seront autorisées, après acquittement des dettes ou impositions dont elles pourraient être redevables dans le Territoire Libre, à emporter avec elles leurs biens meubles et à transférer les fonds qu'elles possédent, à condition que ces biens et ces fonds aient été légalement acquis. Le transfert des biens ne sera frappé d'aucun droit d'exportation ou d'importation. Ces personnes seront autorisées en outre à vendre leurs biens meubles et immeubles dans les mêmes conditions que les ressortissants du Territoire Libre.

    Le transfert des biens en Italie s'effectuera à des conditions qui ne seront pas en contradiction avec la Constitution du Territoire Libre et d'une manière qui sera fixée par accord entre l'Italie et le Territoire Libre. Les conditions et délais dans lesquels s'effectuera le transfert des fonds, y compris produit des ventes, seront également fixés par accord.

  • 11.

    Les biens, droits et intérêts existant en Italie à la date d'entrée en vigueur du présent Traité qui appartenaient à d'anciens ressortissants italiens résidant dans le Territoire Libre et devenus ressortissants du Territoire Libre en vertu du présent Traité, seront respectés par l'Italie, dans la même mesure que les biens, droits et intérêts des ressortissants italiens d'une façon générale, pendant une période de trois ans à partir de la date d'entrée en vigueur du présent Traité.

    Ces personnes seront autorisées à effectuer le tranfert et la liquidation de leurs biens, droits et intérêts dans les conditions prévues au paragraphe 10 ci-dessus.

  • 12.

    Les sociétés constituées conformément à la législation italienne et dont le siège social est situé dans le Territoire Libre, qui désirent transférer leur siège social en Italie ou en Yougoslavie, devront également être traitées conformément aux dispositions du paragraphe 10 de la présente annexe, à condition que plus de cinquante pour cent du capital de la société appartienne à des personnes résidant normalement en dehors du Territoire Libre ou à des personnes qui transfèrent leur domicile en Italie ou en Yougoslavie.

  • 13.

    Les dettes des personnes résidant en Italie ou sur un territoire cédé à la Yougoslavie envers des personnes résidant dans le Territoire Libre ou celles des personnes résidant dans le Territoire Libre envers des personnes résidant en Italie ou sur un territoire cédé à la Yougoslavie, ne seront pas affectées par la cession. L'Italie, la Yougoslavie, et le Territoire Libre s'engagent à faciliter le règlement de ces obligations. Aux fins du présent paragraphe, le terme „personnes” s'applique aux personnes morales.

  • 14.

    Les biens situés dans le Territoire Libre appartenant à l'une quelconque des Nations Unies ou à ses ressortissants qui n'auraient pas encore été libérés du séquestre ou des mesures de contrôle auxquels ils ont été soumis par l'Italie, ni restitués à leur propriétaires, seront restitués dans l'état ou ils se trouvent actuellement.

  • 15.

    L'Italie restituera les biens qui ont été illégalement enlevés du Territoire Libre après le 3 septembre 1943 et emportés en Italie. L'exécution de cette obligation sera régie par les paragraphes 2, 3, 4, 5 et 6 de l'article 75, sauf en ce qui concerne les biens faisant l'objet d'autres dispositions de la présente annexe.

    Les dispositions des paragraphes 1, 2, 5 et 6 de l'article 75, s'appliqueront à la restitution par le Territoire Libre des biens enlevés, pendant la guerre, du territoire de l'une quelconque des Nations Unies.

  • 16.

    L'Italie restituera au Territoire Libre, dans le plus bref délai possible, tous navires détenus par l'Etat ou par des ressortissants italiens, qui, au 3 septembre 1943, appartenaient soit à des personnes physiques résidant dans le Territoire Libre et qui acquièrent la citoyenneté du Territoire Libre en vertu du présent Traité, soit à des personnes morales de nationalité italienne qui ont et conserveront leur siège social dans le Territoire Libre, exception faite des navires qui ont fait l'objet d'une vente effectuée de bonne foi.

  • 17.

    Des accords seront conclus entre l'Italie et le Territoire Libre, ainsi qu'entre la Yougoslavie et le Territoire Libre, en vue de répartir d'une manière juste et équitable les biens de toute collectivité publique locale existante dont le territoire se trouve divisé par une frontière établie en vertu du présent Traité, et en vue d'assurer le maintien au profit des habitants de ceux des services communaux qui ne sont pas expressément visés par d'autres dispositions du Traité.

    Des accords analogues seront conclus pour répartir d'une manière juste et équitable le matériel roulant et autre matériel de chemin de fer, ainsi que l'outillage des bassins et des ports et les bateaux affectés à leur service; des accords régleront également toutes autres questions d'ordre économique en suspens qui ne sont pas visées par la présente annexe.

  • 18.

    Les citoyens du Territoire Libre continueront, en dépit du transfert de souveraineté et de tout changement de nationalité qui en résultera, de jouir de tous les droits de propriété industrielle, littéraire et artistique en Italie auxquels ils pouvaient prétendre sous le régime de la législation en vigueur en Italie lors du transfert.

    Le Territoire Libre reconnaîtra les droits de propriété industrielle, littéraire et artistique qui existaient dans le Territoire Libre sous le régime des lois italiennes en vigueur au moment du transfert, ou qui devront être rétablis ou restitués conformément à la partie A de l'annexe XV du présent Traité, et il donnera effet à ces droits. Lesdits droits resteront en vigueur dans le Territoire Libre pendant la période durant laquelle ils seraient restés en vigueur sous le régime des lois italiennes.

  • 19.

    Tout différend qui pourra s'élever à propos de l'exécution des dispositions de la présente annexe, sera réglé de la manière prévue à l'article 83 du présent Traité.

  • 20.

    Les paragraphes 1, 3 et 5 de l'article 76, l'article 77, le paragraphe 3 de l'article 78, l'article 81, la partie A de l'annexe XV, l'annexe XVI et la partie B de l'annexe XVII s'appliqueront au Territoire Libre de Trieste de la même manière qu'à l'Italie.

ANNEXE

XI

Déclaration commune des Gouvernements des Etats-Unis d'Amérique, de la France, du Royaume-Uni et de l'Union Soviétique au sujet des possessions territoriales italiennes en Afrique

(voir article 23)

  • 1.

    Les Gouvernements des Etats-Unis d'Amérique, de la France, du Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord et de l'Union des Républiques Soviétiques Socialistes conviennent de déterminer, par une décision prise en commun, dans un délai d'un an à partir de l'entrée en vigueur du Traité de Paix avec l'Italie portant la date du 10 février 1947, le sort définitif des possessions territoriales de l'Italie en Afrique, sur lesquelles l'ltalie renonce à tous ses droits et titres en vertu de l'article 23 du présent Traité.

  • 2.

    Les Quatre Puissances régleront le sort définitif des territoires en question et procéderont aux ajustements appropriés de leurs frontières, en tenant compte des aspirations et du bienêtre des habitants, ainsi que des exigences de la paix et de la sécurité, et en prenant en considération les vues des autres Gouvernements intéressés.

  • 3.

    Si les Quatre Puissances ne peuvent se mettre d'accord sur le sort de l'un quelconque de ces territoires dans un délai d'un an à partir de la date d'entrée en vigueur du Traité de Paix avec l'Italie, la question sera soumise à l'Assemblée générale des Nations Unies pour que celle-ci fasse une recommandation à son sujet, et les Quatre Puissances conviennent d'accepter cette recommandation et de prendre les mesures appropriées pour la mettre à exécution.

  • 4.

    Les Suppléants des Ministres des Affaires Etrangères poursuivront l'examen de la question du sort des anciennes colonies italiennes en vue de soumettre au Conseil des Ministres des Affaires Etrangères leurs recommandations sur la question. En outre, ils enverront des commissions d'enquête dans telle ou telle des anciennes colonies italiennes afin de leur fournir les éléments nécessaires sur cette question et d'établir quelles sont les vues des habitants.

ANNEXE

XII

(voir article 56)

Les noms des bâtiments qui figurent à la présente annexe sont ceux qui étaient en usage dans la Marine italienne le 1er juin 1946.

  • A.

    Liste des bâtiments que l'ltalie pourra conserver.

    Principaux bâtiments de combat

    • Bâtiments de ligne

    • Andrea Doria, Caio Duilio.

      Croiseurs

    • Luigi di Savoia Duca degli Abruzzi, Giuseppe Garibaldi, Raimondo Montecuccoli, Luigi Cadorna.

      Destroyers

    • Carabiniere, Granatiere, Grecale, Nicoloso da Recco.

      Torpilleurs

    • Giuseppe Cesare Abba, Aretusa, Calliope, Giacinto Carini, Cassiopea, Clio, Nicola Fabrizi, Ernesto Giovannini, Libra, Monzambano, Antonio Mosto, Orione, Orsa, Eosalino Pilo, Sagittario, Sirio

      Corvettes

    • Ape, Baionetta, Chimera, Cormorano, Danaide, Driade, Penice, Flora, Folaga, Gabbiano, Gru, Ibis, Minerva, Pellicano, Pomona, Scimittara, Sfinge, Sibillia, Urania.

      Plus une corvette à renflouer, à terminer ou à construire.

    • Petits bâtiments de combat

      Dragueurs de mines R.D.

    • Nos 20, 32, 34, 38, 40, 41, 102, 103, 104, 105, 113, 114, 129, 131, 132, 133, 134, 148, 149 ainsi que 16 bâtiments du type YMS fournis par les Etats-Unis d'Amérique.

    • Vedettes

    • VAS Nos 201, 204, 211, 218, 222, 224, 233, 235

    • Bâtiments Auxiliaires

      Pétroliers d'escadre

    • Nettuno, Lete.

    • Bateaux-citernes

    • Arno, Frigido, Mincio, Ofanto, Oristano, Pescara, Po, Sesia, Simeto, Stura, Tronto, Vipacco.

    • Remorqueurs (grands)

    • Abbazia, Asinara, Atlante, Capraia, Chioggia, Emilio, Gagliardo, Gorgona, Licosa, Lilibeo, Linosa, Mestre, Piombino, Porto Empedocle, Porto Fossone, Porto Pisano, Porto Rose, Porto Recanati, San Pietro, San Vito, Ventimiglia.

    • Remorqueurs (petits)

    • Argentario, Astico, Cordevole, Generale Pozzi, Irene, Passero, Porto Rosso, Porto Vecchio, San Bartolomeo, San Benedetto, Tagliamento, N 1, N 4, N 5, N 9, N 22, N 26, N 27, N 32, N 47, N 52, N 53, N 78, N 96, N 104, RLN 1, RLN 3, RLN 9, RLN 10.

    • Bateau-école

    • Amerigo Vespucci.

    • Transports

    • Amalia Messina, Montegrappa, Tarantola.

    • Ravitailleur

    • Giuseppe Miraglia.

    • Navire-atelier

    • Antonio Pacinotti (navire-ravitailleur de sous-marin, à transformer).

    • Navires hydrographes

    • Azio (mouilleur de mines, à transformer), Cherso.

    • Bateau pour le service des phares

    • Buffoluto.

    • Câblier

    • Rampino.

  • B.

    Liste des bâtiments à mettre à la dispositions des Gouvernements des Etats-Unis d'Amérique, de la France, du Royaume-Uni et de l'Union Soviétique

    Principaux bâtiments de combat

  • Bâtiments de ligne

  • Giulio Cesare, Italia, Vittorio Veneto.

  • Croiseurs

  • Emmauele Filiberto Duca d'Aosta, Pompeo Magno, Atillo Regolo, Eugenio di Savoia, Scipione Africano.

  • Aviso

  • Eritrea

  • Destroyers

  • Artigliere, Fuciliere, Legionario, Mitragliere, Alfredo Oriani, Augusto Riboty, Velite.

  • Torpilleurs

  • Aliseo, Animoso, Ardimentoso, Ariete, Fortunale, Indomito.

  • Sous-marins

  • Alagi, Atropo, Dandolo, Giada, Marea, Nichelio, Platino, Vortice.

  • Petits bâtiments de combat

  • Vedettes lance-torpilles

  • Ms Nos 11, 24, 31, 35, 52, 53, 54, 55, 61, 65, 72, 73, 74, 75.

  • MAS Nos 433, 434, 510, 514, 516, 519, 520, 521, 523, 538, 540, 543, 545, 547, 562.

  • ME Nos 38, 40, 41.

  • Dragueurs de mines

  • RD Nos 6, 16, 21, 25, 27, 28, 29.

  • Canonnière

  • Illyria.

  • Vedettes

  • VAS Nos 237, 240, 241, 245, 246, 248.

  • Unités de débarquement

  • MZ Nos 713, 717, 722, 726, 728, 729, 737, 744, 758, 776, 778, 780, 781, 784, 800, 831.

  • Bâtiments auxiliaires

  • Pétroliers

  • Prometeo, Stige, Tarvisio, Urano.

  • Bateau-citernes

  • Anapo, Atemo, Basento, Bisagno, Dalmazia, Idria, Isarco, Istria, Liri, Metauro, Polcevera, Sprugola, Timavo, Tirso.

  • Remorqueurs (grands)

  • Arsachena, Basiluzzo, Capo d'Istria, Carbonara, Cefalu, Ercole, Gaeta, Lampedusa, Lipari, Liscanera, Marechiaro, Mesco, Molara, Nereo, Porto Adriano, Porto Conte, Porto Quieto, Porto Torres, Porto Tricase, Procida, Promontore, Rapallo, Salvore, San Angelo, San Antioco, San Remo, Talamone, Taormina, Teulada, Tifeo, Vado, Vigoroso.

  • Remorqueurs (petits)

  • Generale Valfre, Licata, Noli, Volosca, N 2, N 3, N 23, N 24, N 28, N 35, N 36, N 37, N 80, N 94.

  • Navire ravitailleur

  • Anteo.

  • Bateau école

  • Cristoforo Colombo.

  • Mouilleur de mines auxiliaire

  • Fasana.

  • Transports

  • Giuseppe Messina, Montecucco, Panigaglia.

ANNEXE

XIII

DÉFINITIONS

  • A.

    Termes navals

    (voir article 59)

    • Déplacement-type

    • Le déplacement-type d'un bâtiment de surface est le déplacement du bâtiment achevé, avec son équipage complet, ses machines et chaudières, prêt à prendre la mer, ayant tout son armement et toutes ses munitions, ses installations, équipements, vivres, eau douce pour l'équipage, approvisionnements divers, outillages et rechanges de toute nature qu'il doit emporter en temps de guerre, mais sans combustible et sans eau de réserve pour l'alimentation des machines et chaudières.

      Le déplacement-type est exprimé en tonnes de 1.016 kilogrammes (2.240 lbs.).

    • Bâtiment de combat

    • Un bâtiment de combat, quel que soit son déplacement, est:

      • 1)

        Soit un navire spécialement construit ou adapté pour être une unité combattante dans les opérations navales, amphibies ou aéro-navales;

      • 2)

        Soit un navire qui possède une des caractéristiques suivantes:

        • a)

          Etre armé d'un canon de calibre supérieur à 120 millimètres (4'',7);

        • b)

          Etre armé de plus de 4 canons d'un calibre supérieur à 76 millimètres (3'') ;

        • c)

          Etre conçu ou équipé pour lancer des torpilles ou mouiller des mines;

        • d)

          Etre équipé d'appareils destinés au lancement de projectiles dirigés ou propulsés;

        • e)

          Etre conçu pour être protégé par des plaques de blindage de plus de 25 millimètres (1'') d'épaisseur;

        • f)

          Etre conçu ou aménagé principalement pour mettre en action des aéronefs en mer;

        • g)

          Etre équipé de plus de deux appareils à lancer les aéronefs;

        • h)

          Etre conçu pour atteindre une vitesse supérieure à vingt noeuds s'il porte un canon d'un calibre supérieur à 76 millimètres (3'').

        Un navire de combat de la sous-catégorie 1) cesse d'être considéré comme tel à partir de la vingtième année qui suit son entrée en service à condition qu'il soit démuni de toutes ses armes.

    • Bâtiment de ligne

    • Un bâtiment de ligne est un bâtiment de combat autre qu'un porte-aéronefs dont le déplacement-type est supérieur à 10.000 tonnes ou qui porte un canon d'un calibre supérieur à 203 millimètres (8'').

    • Bâtiment porte-aéronefs

    • Un bâtiment porte-aéronefs est un bâtiment de combat qui, quel que soit son déplacement, est conçu ou aménagé principalement pour transporter et mettre en action des aéronefs.

    • Sous-marins

    • Un sous-marin est un bâtiment conçu pour naviguer au dessous de la surface de la mer.

    • Types Spécialisés de bâtiments d'assaut

    • Ce sont:

      • 1)

        Tous les types de bâtiments spécialement conçus ou adaptés pour des opérations amphibies;

      • 2)

        Tous les types de petits bâtiments spécialement conçus ou adaptés pour porter une charge explosive ou incendiaire pour l'attaque des navires ou des ports.

    • Vedette lance-torpilles

    • Une vedette lance-torpilles est un navire déplaçant moins de 200 tonnes, ayant une vitesse supérieure à 25 noeuds et pouvant utiliser des torpilles.

  • B.

    Instruction militaire, aérienne et navale

    (voir articles 60, 63, et 65)

    • 1.

      L'instruction militaire est définie comme suit: l'étude et la pratique de l'emploi de tous armements spécialement destinés ou adaptés à des fins militaires et des dispositifs d'instruction s'y rapportant, l'étude et l'exécution de tous exercices ou manoeuvres utilisés dans l'enseignement ou la pratique des évolutions exécutées par les forces au combat, et l'étude méthodique de la tactique, de la statégie et du travail d'état-major.

    • 2.

      L'instruction militaire aérienne est définie comme suit: l'étude et la pratique de l'emploi de tous armements spécialement destinés ou adaptés aux fins d'une aviation militaire et des dispositifs d'instruction s'y rapportant; l'étude et la pratique de toutes manoeuvres spéciales, y compris le vol en formation, exécutées par des avions dans l'accomplissement d'une mission aérienne militaire, et l'étude méthodique de la tactique aérienne, de la stratégie et du travail d'état-major.

    • 3.

      L'instruction navale est définie comme comprenant les matières suivantes: l'organisation générale, l'étude et la pratique de l'emploi des bâtiments de guerre ou des installations navales ainsi que l'étude ou l'utilisation de tous appareils et dispositifs d'entrainement qui s'y rapportent et qui sont en usage pour la conduite de la guerre navale, à l'exception de ceux qui sont normalement employés à des fins civiles; en outre, l'enseignement, la pratique et l'étude méthodique de la tactique navale, de la stratégie et du travail d'état-major, y compris l'exécution de toutes les opérations et manoeuvres qui ne sont pas nécessaires à l'emploi pacifique des navires.

  • C.

    Définition et liste du matériel de guerre

    (voir article 67)

    Le terme „matériel de guerre” aux fins du présent Traité s'applique à toutes les armes et munitions et à tout le matériel spécialement conçus et adaptés à des fins de guerre, qui sont énumérés ci-dessous.

    Les Puissances Alliées et Associées se réservent le droit d'amender périodiquement la liste, en la modifiant ou en la complétant, pour tenir compte des faits nouveaux qui pourront se produire dans le domaine de la science.

    • Catégorie I.

      • 1.

        Fusils, carabines, revolvers et pistolets de type militaire; canons de rechange pour ces armes et autres pièces détachées non aisément adaptables à un usage civil.

      • 2.

        Mitrailleuses, fusils de guerre automatiques ou à répétition et pistolets mitrailleurs; canons de rechange pour ces armes et autres pièces détachées non aisément adaptables à un usage civil; affûts de mitrailleuses.

      • 3.

        Canons, obusiers, mortiers, canons spéciaux pour l'aviation, canons sans culasse ou sans recul et lance-flammes; canons de rechange pour ces armes et autres pièces détachées non aisément adaptables à un usage civil; affûts mobiles et supports fixes pour ces armes.

      • 4.

        Lance-fusées; mécanismes de lancement et de contrôle pour projectiles auto-moteurs et dirigés; supports pour ces appareils.

      • 5.

        Projectiles auto-moteurs et dirigés, projectiles, fusées, munitions et cartouches, chargés ou vides, pour les armes énumérées aux alinéas 1à 4 ci-dessus, ainsi que fusées, étoupilles ou appareils servant à les faire exploser ou fonctionner, non compris les amorçages nécessaires pour les besoins civils.

      • 6.

        Grenades, bombes, torpilles, mines, grenades sous-marines (charges de profondeur) et matériel et charges incendiaires, chargés ou vides; tous dispositifs permettant de les faire exploser ou fonctionner, non compris les amorçages nécessaires pour les besoins civils.

      • 7.

        Baïonnettes.

    • Catégorie II.

      • 1.

        Véhicules de combat blindés; trains blindés qui techniquement ne peuvent être transformés en vue d'usages civils.

      • 2.

        Véhicules mécaniques ou auto-moteurs pour toutes les armes énumérées dans la catégorie I; chassis ou carrosseries militaires de types spéciaux, autres que ceux qui sont énumérés à l'alinéa 1 ci-dessus.

      • 3.

        Blindages de plus de 3 pouces d'épaisseur, employés dans la guerre à des usages de protection.

    • Catégorie III.

      • 1.

        Système de pointage et de calcul pour le contrôle du tir, comprenant les appareils régleurs de tir et les appareils d'enregistrement; instruments de direction du tir; hausses de canon; viseurs de bombardement; régleurs de fusées; calibres pour la vérification des canons et des instruments de contrôle du tir.

      • 2.

        Matériel de pontage d'assaut, bâtiments d'assaut et d'attaque.

      • 3.

        Dispositifs pour ruses de guerre, dispositifs d'éblouissement et pièges.

      • 4.

        Equipement militaire du personnel des forces armées de caractère spécialisé, qui n'est pas aisément adaptable à des usages civils.

    • Catégorie IV

      • 1.

        Navires de guerre de toutes classes, y compris les navires transformés et les embarcations conçus ou prévus pour leur service et leur appui, qui techniquement ne sont pas transformables en vue d'usages civils, ainsi que les armes, blindages, munitions, avions ou tout autre équipement, matériel, machines et installations, qui ne sont pas utilisés en temps de paix sur d'autres bateaux que les navires de guerre.

      • 2.

        Bâtiments de débarquement et véhicules ou matériel amphibies de toute nature; bâtiments d'assaut ou matériel d'assaut de tout type, ainsi que catapultes ou autres appareils dé mise à l'eau ou de lancement d'avions, fusées, armes propulsées, ou tout autre projectile, instrument ou système avec ou sans équipage et qu'ils soient guidés ou non.

      • 3.

        Navires, engins, armes, systèmes ou appareils de toute sorte, qu'ils soient submersibles ou semi-submersibles, y compris les estacades spécialement conçues pour la défense des ports, à l'exception du matériel nécessaire pour la récupération, le sauvetage et autres usages civils, ainsi que tout l'équipement, tous les accessoires, les pièces détachées, les dipositifs d'expérimentation ou d'instruction, les instruments ou les installations, qui peuvent être spécialement conçus en vue de la construction, du contrôle, de l'entretien ou du logement de ces navires, engins, armes, systèmes ou appareils.

    • Catégorie V.

      • 1.

        Aéronefs montés ou démontés, plus lourds ou plus légers que l'air, conçus ou adaptés en vue du combat aérien par l'emploi de mitrailleuses, de lance-fusées, d'artillerie, ou en vue du transport ou du lancement de bombes, ou qui sont pourvus de l'un quelconque des dispositifs figurant à l'alinéa 2 ci-dessous, ou qui, du fait de leur conception ou de leur construction, peuvent être aisément munis de l'un de ces dispositifs.

      • 2.

        Supports et bâtis pour canons aériens, lance-bombes, porte-torpilles et dispositifs de largage de bombes ou de torpilles, tourelles et coupoles pour canons.

      • 3.

        Equipement spécialement conçu pour troupes aéroportées et utilisé seulement par ces troupes.

      • 4.

        Catapultes ou systèmes de lancement pour avions embarqués, avions terrestres ou hydravions; appareils de lancement de projectiles volants.

      • 5.

        Ballons de barrage.

    • Catégorie VI.

      Tous produits asphyxiants, mortels toxiques ou susceptibles de mettre hors de combat, destinés à des fins de guerre ou fabriqués en quantités qui excédent les besoins civils.

    • Catégorie VII

      Propulseurs, explosifs, matériel pyrotechnique ou gaz liquéfiés, destinés à la propulsion, l'explosion, la charge, le remplissage du matériel de guerre décrit dans les catégories ci-dessus, ou à tout usage en liaison avec ce matériel, qui ne sont pas utilisables à des fins civiles ou qui sont fabriqués en quantités qui excédent les besoins civils.

    • Catégorie VIII

      Installations et outillages industriels spécialement conçus en vues de la production et de la conservation des produits et du matériel énumérés dans les catégories ci-dessus et qui ne peuvent pas être techniquement transformés à des fins civiles.

  • D.

    Définition des termes „démilitarisation” et „démilitarisé''

    (voir articles 11, 14, 49 et article 3 de l'annexe VI )

    Aux fins du présent Traité les termes „démilitarisation” et „démilitarisé” doivent s'entendre comme interdisant, sur le territoire et dans les eaux territoriales en cause, toutes installations et fortifications navales, militaires ou d'aviation militaire ainsi que leurs armements, les obstacles artificiels, militaires, navals ou aériens, l'utilisation de bases par des unités militaires, navales ou d'aviation militaire ou le stationnement permanent ou temporaire de ces mêmes unités; l'instruction militaire sous toutes ses formes et la fabrication du matériel de guerre. Cette interdiction ne vise pas le personnel de sécurité intérieure limité en nombre à l'exécution de tâches de caractère intérieur et pourvu d'armes qui peuvent être transportées et servies par une seule personne, ainsi que l'instruction militaire nécessaire à un tel personnel.

ANNEXE

XIV

Dispositons économiques et financières relatives aux territoires cédés

  • 1.

    L'Etat successeur recevra sans paiement les biens italiens d'Etat ou parastataux situés sur le territoire cédé en vertu du présent Traité, ainsi que toutes les archives et tous les documents appropriés d'ordre administratif ou d'intérêt historique concernant le territoire en question ou se rapportant à des biens qui ont été transférés en exécution du présent paragraphe.

    Au sens de la présente annexe, sont considérés comme biens d'Etat ou parastataux: les biens et propriétés de l'Etat italien, des collectivités publiques locales, des établissements publics et des sociétés et associations qui sont propriété publique ainsi que les biens et propriétés ayant appartenu au Parti Fasciste ou à des organisations auxiliaires de ce Parti.

  • 2.

    Tous les transferts de biens italiens d'Etat ou de biens italiens parastataux au sens du paragraphe 1 ci-dessus, qui ont été effectués aprés le 3 septembre 1943, seront considérés comme nuls et non avenus. Toutefois cette disposition ne s'appliquera pas aux opérations légales relatives à l'activité courante des organismes d'Etat ou parastataux dans la mesure où il s'agit de la vente, dans des conditions normales, de marchandises que ces organismes produisent ou vendent habituellement en exécution d'arrangements commerciaux normaux ou dans le cours normal d'activités administratives de caractère public.

  • 3.

    Les câbles sous-marins italiens qui relient des points du territoire cédé, ou qui relient un point du territoire cédé à un point d'un autre territoire de l'Etat successeur, seront considérés comme des biens italiens situés dans le territoire cédé, en dépit du fait que certaines parties de ces câbles peuvent se trouver hors des eaux territoriales. Les câbles sous-marins italiens reliant un point du territoire cédé à un point se trouvant en dehors de la juridiction de l'Etat successeur, seront considérés comme des biens italiens situés dans le territoire cédé, pour ce qui concerne les installations terminales et les parties de câbles se trouvant dans les eaux territoriales du territoire cédé.

  • 4.

    Le Gouvernement italien remettra à l'Etat successeur tous les objets présentant un intérêt artistique, historique ou archéologique qui font partie du patrimoine culturel du territoire cédé et qui, lorsque le territoire dont il s'agit se trouvait sous la domination italienne, en ont été enlevés sans paiement et sont détenus par le Gouvernement italien ou par des institutions publiques italiennes.

  • 5.

    L'Etat successeur procédera à l'échange contre sa propre monnaie des signes monétaires italiens détenus sur le territoire cédé par des personnes physiques qui y maintiendront leur résidence ou par des personnes morales qui continueront d'y exercer leur activité. Toutes justifications pourront être demandées aux détenteurs sur l'origine des fonds présentés à la conversion.

  • 6.

    Le Gouvernement de l'Etat successeur ne sera tenu de fournir aucune contribution pour le service de la Dette publique italienne, mais il devra assumer les obligations de l'Etat italien à l'égard des porteurs de titres de cette Dette qui seront, soit des personnes physiques qui maintiendront leur résidence dans le territoire cédé, soit des personnes morales qui y conserveront leur siège social ou leur principal établissement, pour autant que ces obligations correspondront à la partie de cette Dette dont les titres ont été émis avant le 10 juin 1940 et qui est imputable à des travaux publics et des services administratifs civils dont ledit territoire a bénéficié, mais qui n'est imputable ni directement ni indirectement à des buts militaires.

    Toutes justifications pourront être demandées aux porteurs sur l'origine des titres.

    L'Etat successeur et l'Italie détermineront par des arrangements la partie de la Dette publique italienne qui est visée dans le présent paragraphe et les méthodes à appliquer pour l'exécution des ces dispositions.

  • 7.

    L'Etat successeur et l'Italie régleront par des arrangements spéciaux les conditions dans lesquelles seront transférées à des organisations analogues de l'Etat successeur les obligations des organisations d'assurances sociales italiennes publiques ou privées à l'égard des habitants du territoire cédé, ainsi qu'une part proportionnelle des réserves accumulées par lesdites organisations.

    L'Etat successeur et l'Italie régleront également par des arrangements analogues les obligations des organisations d'assurances sociales, publiques ou privées, dont le siège social est situé dans le territoire cédé, à l'égard des titulaires de polices ou des cotisants qui résident en Italie.

  • 8.

    L'Italie restera tenue d'assurer le paiement des pensions civiles ou militaires acquises, à la date d'entrée en vigueur du présent Traité, au service de l'Etat italien ou de collectivités publiques, municipales ou locales, par des personnes qui reçoivent la nationalité de l'Etat successeur en vertu du présent Traité; cette obligation s'étend aux droits à pension non encore échus. L'Etat successeur et l'Italie régleront par des arrangements les conditions dans lesquelles l'Italie s'aquittera de cette obligation.

  • 9.

    Les biens, droits et intérêts des ressortissants italiens résidant d'une façon permanente dans les territoires cédés à la date d'entrée en vigueur du présent Traité, seront respectés dans la même mesure que ceux des ressortissants de l'Etat successeur, à condition qu'ils aient été légalement acquis.

    Les biens, droits et intérêts des autres ressortissants italiens et ceux des personnes morales de nationalité italienne qui sont situés dans le territoire cédé, pourvu qu'ils aient été légalement acquis, ne seront soumis qu'à, telles dispositions législatives qui pourront être éventuellement appliquées d'une manière générale aux biens des personnes physiques et morales de nationalité étrangère.

    Ces biens, droits et intérêts ne seront sujets ni à être retenus, ni à être liquidés en vertu de l'article 79 du présent Traité; ils seront restitués à leurs propriétaires libérés des effets de toutes mesures de cette nature et de toute autre mesure de transfert, d'administration forcée ou de séquestre prise au cours de la période s'étendant entre le 3 septembre 1943 et la date d'entrée en vigueur du présent Traité.

  • 10.

    Les personnes qui opteront pour la nationalité italienne et qui établiront leur résidence en Italie seront autorisées, aprés acquittement des dettes ou impositions dont elles pourraient être redevables sur le territoire cédé, à emporter avec elles leurs biens meubles et à transférer les fonds qu'elles possèdent à condition que ces biens et ces fonds aient été légalement acquis. Le transfert des biens ne sera frappé d'aucun droit d'exportation ou d'importation. En outre, ces personnes seront autorisées à vendre leurs biens meubles et immeubles dans les mêmes conditions que les ressortissants de l'Etat successeur.

    Le transfert des biens en Italie s'effectuera aux conditions et dans les limites convenues entre l'Etat successeur et l'ltalie. Les conditions et détails dans lesquels s'effectuera le transfert des fonds, y compris le produit des ventes, seront également fixés par accord.

  • 11.

    Les biens, droits et intérêts existant en Italie à la date d'entrée en vigueur du présent Traité qui appartenaient à d'anciens ressortissants italiens, résidant dans les territoires cédés et qui sont devenus ressortissants d'un autre pays en vertu du présent Traité, seront respectés par l'ltalie dans la même mesure que les biens, droits et intérêts les ressortissants des Nations Unies d'une façon générale.

    Ces personnes seront autorisées à effectuer le transfert et la liquidation de leurs biens, droits et intérêts dans les conditions prévues au paragraphe 10 ci-dessus.

  • 12.

    Les sociétés constituées conformément à la législation italienne et dont le siège social est situé dans le territoire cédé, qui désirent transférer leur siège social en Italie, devront également être traitées conformément aux dispositions du paragraphe 10 de la présente annexe, à condition que plus de cinquante pour cent du capital de la société appartienne à des personnes résidant normalement en dehors du territoire cédé ou à des personnes qui, en vertu du présent Traité, optent pour la nationalité italienne et transfèrent leur domicile en Italie, à condition que la société exerce son activité en majeure partie hors du territoire cédé.

  • 13.

    Les dettes des personnes résidant en Italie envers des personnes résidant dans le territoire cédé ou celles des personnes résidant dans le territoire cédé envers des personnes résidant en Italie ne seront pas affectées par la cession. L'Etat successeur et l'Italie s'engagent à faciliter le règlement de ces obligations. Aux fins du présent paragraphe, le terme „personnes” s'applique aux personnes morales.

  • 14.

    Les biens situés dans le territoire cédé appartenant à l'une quelconque des Nations Unies ou à ses ressortissants qui n'auraient pas encore été libérés du séquestre ou des mesures de contrôle auxquels ils ont été soumis par l'Italie, ni restitués à leurs propriétaires, seront restitués dans l'état où ils se trouvent actuellement.

  • 15.

    Le Gouvernement italien reconnait que l'accord de Brioni, en date du 10 août 1942, est nul et non avenu. Il s'engage à participer avec les autres signataires de l'accord de Rome, en date du 29 mars 1923, à toutes négociations ayant pour objet d'introduire dans ses dispositions des modifications nécessaires en vue d'assurer un règlement équitable des annuités qu'il prévoit.

  • 16.

    L'Italie restituera les biens qui ont été illégalement enlevés des territoires cédés après le 3 septembre 1943 et transférés en Italie. Sauf disposition contraire de la présente annexe, l'exécution de cette obligation sera régie par les paragraphes 2, 3, 4, 5 et 6 de l'article 75.

  • 17.

    L'Italie restituera à l'Etat successeur, dans les plus brefs délais possibles, tous navires détenus par l'Etat ou par des ressortissants italiens, qui, au 3 septembre 1943, appartenaient soit à des personnes physiques résidant sur le territoire cédé et qui acquièrent la nationalité de l'Etat successeur en vertu du présent Traité, soit à, des personnes morales de nationalité italienne qui ont et conserveront leur siège social sur le territoire cédé, exception faite des navires qui ont fait l'objet d'une vente effectuée de bonne foi.

  • 18.

    Les Etats successeurs et l'Italie concluront des accords répartissant d'une manière juste et équitable les biens de toute collectivité publique locale existante dont le territoire se trouve divisé par une frontière établie en vertu du présent Traité et assurant le maintien de ceux des services communaux nécessaires aux habitants qui ne sont pas expressément visés par d'autres dispositions du Traité.

    Des accords analogues seront conclus pour répartir, d'une manière juste et équitable, le matériel roulant et autre matériel de chemin de fer, ainsi que l'outillage des bassins et des ports et les bateaux affectés à leur service; des accords règleront également toutes autres questions d'ordre économique en suspens qui ne sont pas visées par la présente annexe.

  • 19.

    Les dispositions de la présente annexe ne seront pas applicables aux anciennes colonies italiennes. Les dispositions économiques et financières qui leur seront appliquées seront incluses dans les arrangements qui, aux termes de l'article 23 du présent traité, régleront le sort de ces territoires.

ANNEXE

XV

Dispositions spéciales concernant certaines catégories de biens

  • A.

    Propriété industrielle, littéraire et artistique.

    • 1.
      • a.

        Un délai d'un an à compter de la date d'entrée en vigueur du présent Traité sera accordé aux Puissances Alliées et Associées et à leurs ressortissants sans paiement de droits de prorogation ou autres sanctions quelconques, en vue de leur permettre d'accomplir tous les actes nécessaires pour l'obtention ou la conservation en Italie des droits de propriété industrielle, littéraire ou artistique, qui n'ont pu être accomplis par suite de l'existence de l'état de guerre.

      • b.

        Les Puissances Alliées et Associées ou leurs ressortissants, qui auront fait, sur le territoire de l'une quelconque des Puissances Alliées ou Associées, une demande, soit pour l'obtention d'un brevet ou l'enregistrement d'un modèle d'utilité au plus tôt douze mois avant l'ouverture des hostilités avec l'Italie ou au cours de celles-ci, soit pour l'enregistrement d'un dessin industriel, d'un modèle ou d'une marque de fabrique au plus tôt six mois avant l'ouverture des hostilités avec l'Italie ou au cours de celles-ci, auront le droit, pendant une période de douze mois à compter de la date d'entrée en vigueur du présent Traité, de demander des droits correspondants en Italie, avec un droit de priorité fondé sur le dépôt antérieur de leur demande sur le territoire de cette Puissance Alliée ou Associée.

      • c.

        Il sera accordé à chacune des Puissances Alliées ou Associées et à ses ressortissants, à partir de la date d'entrée en vigueur du présent Traité, un délai d'un an pendant lequel ils pourront engager des poursuites en Italie contre les personnes physiques ou morales auxquelles serait imputé un empiétement illégal sur leurs droits de propriété industrielle, littéraire ou artistique entre la date de l'ouverture des hostilités et celle de l'entrée en vigueur du présent Traité.

    • 2.

      Il ne sera pas tenu compte de la période comprise entre l'ouverture des hostilités et l'expiration du dix-huitième mois qui suivra la date d'entrée en vigueur du présent Traité dans la détermination de la période pendant laquelle un brevet d'invention doit être exploité, ou pendant laquelle un modèle ou une marque de fabrique doit être utilisé.

    • 3.

      Il ne sera pas tenu compte de la période comprise entre l'ouverture des hostilités et la date d'entrée en vigueur du présent Traité dans le calcul de la durée normale de validité des droits de propriété industrielle, littéraire et artistique qui étaient en vigueur en Italie à l'ouverture des hostilités ou qui seront reconnus ou établis dans les conditions prévues à la partie à de la présente annexe, et qui appartiennent à l'une des Puissances Alliées ou Associées ou à ses ressortissants. La durée normale de validité de ces droits sera, par conséquent, considérée comme automatiquement prolongée en Italie, d'une nouvelle période correspondant à celle qui aura été ainsi exclue du décompte.

    • 4.

      Les dispositions précédentes concernant les droits en Italie des Puissances Alliées et Associées et de leurs ressortissonts, devront également s'appliquer aux droits de l'Italie et de ses ressortissants dans les territoires des Puissances Alliées et Associées. Toutefois, aucune de ces dispositions ne donnera à l'Italie ou à ses ressortissants droit à un traitement plus favorable sur le territoire de l'une des Puissances Alliées ou Associées que celui qui est accordé, dans les mêmes cas, par cette Puissance a l'une quelconque des autres Nations Unies ou à ses ressortissants; l'Italie ne sera pas non plus tenue, en vertu de ces dispositions, d'accorder à l'une des Puissances Alliées ou Associées ou à ses ressortissants, un traitement plus favorable que celui dont l'Italie ou ses ressortissants bénéficient sur le territoire de cette Puissance relativement aux matières auxquelles s'appliquent les précédentes dispositions.

    • 5.

      Les tiers résidant sur le territoire de l'une quelconque des Puissances Alliées ou Associées ou sur le territoire italien, qui, avant la date d'entrée en vigueur du présent Traité, ont acquis de bonne foi des droits de propriété industrielle, littéraire ou artistique se trouvant en opposition avec des droits rétablis en vertu de la partie A de la présente annexe ou avec des droits obtenus grâce à la priorité qui leur est accordée en vertu des présentes dispositions, ou qui, de bonne foi, ont fabriqué, publié, reproduit, utilisé ou vendu l'objet de ces droits, seront autorisés a continuer d'exerces les droits qu'ils avaient acquis de bonne foi et à poursuivre ou reprendre la fabrication, la publication, la reproduction, l'utilisation ou la vente qu'ils avaient entreprises de bonne foi, sans s'exposer à des poursuites pour empiétement.

      L'autorisation sera donnée en Italie, sous la forme d'une licence sans exclusivité qui sera accordée à des conditions à fixer par entente entre les parties intéressées, ou, à défaut d'entente, par la commission de conciliation constituée en vertu de l'article 83 du présent Traité. Toutefois, dans les territoires de chacune des Puissances Alliées ou Associées, les tiers de bonne foi bénéficieront de la protection qui est accordée, dans les cas analogues, aux tiers de bonne foi dont les droits sont en opposition avec ceux de ressortissants des autres Puissances Alliées et Associées.

    • 6.

      Aucune disposition de la partie A de la présente annexe ne devra être interprétée comme donnant à l'Italie ou à ses ressortissants sur le territoire de l'une quelconque des Puissances Alliées ou Associées, des droits à des brevets ou à des modèles d'utilité pour des inventions relatives à un article quelconque expressément désigné dans la définition du matériel de guerre figurant à l'annexe XIII du présent Traité, inventions qui ont été faites ou au sujet desquelles des demandes d'enregistrement ont été déposées par l'Italie ou par l'un de ses ressortissants, en Italie ou sur le territoire d'une autre Puissance de l'Axe ou sur un territoire occupé par les forces de l'Axe, pendant le temps où le territoire en question se trouvait sous le contrôle des forces ou des autorités des Puissances de l'Axe.

    • 7.

      L'Italie accordera également le bénéfice des dispositions précédentes de la présente annexe aux Nations Unies, autres que les Puissances Alliées et Associées, dont les relations diplomatiques avec l'Italie ont été rompues pendant la guerre et qui s'engageront à accorder à l'Italie les avantages conférés à ce pays en vertu desdites dispositions.

    • 8.

      Aucune disposition de la partie A de la présente annexe ne doit s'entendre comme étant en contradiction avec les articles 78, 79 et 81 du présent Traité.

  • B.

    Assurances.

    • 1.

      Exception faite des restrictions s'appliquant aux assureurs en général, il ne sera fait aucun obstacle à la reprise par les assureurs qui sont ressortissants des Nations Unies de leurs anciens portefeuilles.

    • 2.

      Si un assureur, ressortissant d'une des Nations Unies, désire reprendre son activité professionnelle en Italie et s'il a valeur des dépôts de garantie ou des réserves exigées en Italie des entreprises d'assurances pour l'exercice de leur activité a diminué du fait de la perte ou de la dépréciation des titres qui les constituaient, le Gouvernement italien s'engage à accepter, pendant une période de dix-huit mois, ce qu'il reste de ces titres comme satisfaisant entièrement aux prescriptions légales concernant les dépôts et les réserves.

ANNEXE

XVI

Contrats, prescription, effets de commerce

  • A.

    Contrats.

    • 1.

      Sauf exceptions énoncées dans les paragraphes 2 et 3 ci-dessous, tout contrat ayant nécessité pour son exécution des rapports entre des parties qui sont devenues ennemies au sens de la partie D de la présente annexe, sera tenu pour résilié depuis le moment ou l'une quelconque des parties est devenue un ennemi. Toutefois, cette résiliation s'entendra sans préjudice des dispositions de l'article 81 du présent Traité; elle ne relèvera pas non plus l'une quelconque des parties au contrat de l'obligation de reverser les sommes perçues à titre d'avances ou d'acomptes et pour lesquelles la partie intéressée n'a pas fourni de contre-partie.

    • 2.

      Nonobstant les dispositions du paragraphe 1 ci-dessus, les stipulations de tout contrat qui pourront être dissociées et dont l'exécution ne nécessitait pas de rapports entre les parties qui sont devenues ennemies au sens de la partie D de la présente annexe, ne seront pas résiliées et demeureront en vigueur sans préjudice des droits énoncés à l'article 79 du présent Traité. Si les stipulations d'un contrat ne peuvent pas être ainsi dissociées, le contrat sera tenu comme étant intégralement résilié. Les dispositions qui précédent s'entendent sous réserve de l'application des lois, ordonnances et règlements nationaux édictés par telle des Puissances Alliées ou Associées de la juridiction de laquelle relève le contrat ou l'une quelconque des parties au contrat, et sous réserve des stipulations du contrat.

    • 3.

      Aucune disposition de la partie A de la présente annexe ne sera considérée comme annulant les transactions légalement effectuées conformément à un contrat passé entre ennemis, si ces transactions ont été exécutées avec l'autorisation du Gouvernement d'une des Puissances Alliées ou Associées.

    • 4.

      Nonobstant les dispositions qui précédent, les contrats d'assurance et de réassurance feront l'objet de conventions distinctes entre le Gouvernement de la Puissance Alliée ou Associée intéressée et le Gouvernement italien.

  • B.

    Prescription.

    • 1.

      Tous les délais de prescription ou de limitation du droit d'engager ou de poursuivre une action judicidaire ou du droit de prendre des mesures conservatoires dans les rapports juridiques intéressant des personnes ou des biens, mettant en cause des ressortissants des Nations Unies et des ressortissants italiens qui, en raison de l'état de guerre, n'ont pas pu engager ou poursuivre une action judiciaire, ou accomplir les formalités nécessaires pour sauvegarder leurs droits, que ces délais aient commencé à courir avant ou après l'ouverture des hostilités, seront considérés comme ayant été suspendus pendant la durée de la guerre sur le territoire italien d'une part, et sur le territoire de celles Nations Unies qui, conformément au principe de la réciprocité, accordent à l'Italie le bénéfice des dispositions du présent paragraphe, d'autre part. Ces délais commenceront à courir dès la date d'entrée en vigueur du présent Traité. Les dispositions du présent paragraphe s'appliqueront aux délais fixés pour le dépôt des coupons d'intérêts ou de dividendes ou pour le dépôt, en vue du remboursement, des valeurs sorties au tirage ou remboursables pour tout autre motif.

    • 2.

      Lorsqu'en raison de l'inexécution d'un acte ou de l'omission d'une formalité quelconque pendant la guerre, des mesures d'exécution ont été prises sur le territoire italien au préjudice d'un ressortissant d'une Nation Unie, le Gouvernement italien rétablira les droits lésés. Si le rétablissement de ces droits est impossible ou devait être inéquitable, le Gouvernement italien fera le nécessaire pour que l'intéressé reçoive telle compensation qui en I'occurence paraîtra juste et équitable.

  • C.

    Effets de commerce.

    • 1.

      Dans les relations entre ennemis, aucun effet de commerce souscrit avant la guerre ne sera considéré comme n'étant plus valable pour la seule raison qu'il n'a pas été présenté à l'acceptation ou à l'encaissement dans les délais prescrits, ou que le tireur ou l'endosseur n'a pas été advisé dans ces délais que l'effet en question n'a pas été accepté ou payé, ou qu'il n'a pas été protesté dans lesdits délais, ou qu'une formalité quelconque a été omise pendant la guerre.

    • 2.

      Si le délai au cours duquel un effet de commerce aurait dû être présenté à l'acceptation ou à l'encaissement, ou dans lequel un avis de non-acceptation ou de non-paiement aurait dû être donné au tireur ou à l'endosseur, ou durant lequel l'effet aurait dû être protesté, est arrivé à expiration pendant la guerre, et si la partie qui aurait dû présenter ou protester l'effet ou aviser défaut d'acceptation ou du défaut de paiement a omis de le faire pendant la guerre, il sera accordé un délai de trois mois au moins, à partir de la date d'entrée en vigueur du présent Traité, pendant lequel il sera possible de présenter ou de protester ledit effet ou de donner avis de son d'acceptation ou de son défaut de paiement.

    • 3.

      Si une personne s'est obligée, soit avant, soit pendant la guerre, au paiement d'un effet de commerce, à la suite d'un engagement pris envers elle, par une autre personne devenue ultérieurement ennemie, celle-ci reste tenue, malgré l'ouverture des hostilités, de garantir la première des conséquences de son obligation.

  • D.

    Dispositions spéciales.

    • 1.

      Aux fins de la présente annexe, les personnes physiques ou morales seront considérées comme étant devenues ennemies à partir de la date où tout commerce entre elles est devenu illégal, aux termes des lois, ordonnances ou règlements auxquels ces personnes ou le contrat étaient soumis.

    • 2.

      Etant donné le système juridique des Etats-Unis d'Amérique, les dispositions de cette annexe ne s'appliqueront pas aux relations entre les Etats-Unis d'Amérique et l'Italie.

ANNEXE

XVII

Tribunaux de prises et Jugements

  • A.

    Tribunaux de prises.

    • 1.

      Chacune des Puissances Alliées ou Associées se réserve le droit d'examiner, conformément à une procédure qu'elle fixera, toutes décisions et ordonnances des Tribunaux de prises italiens rendues à la suite de procès mettant en cause les droits de propriété de ses ressortissants et de recommander au Gouvernement italien de faire procéder à la révision de celles de ces décisions ou ordonnances qui pourraient n'être pas conformes au droit international.

    • 2

      Le Gouvernement italien s'engage à communiquer copie de tous les documents et pièces de ces procès, y compris les décisions prises et les ordonnances rendues, à accepter toutes recommandations formulées à la suite de l'examen de ces procès et à donner effet à ces recommandations.

  • B.

    Jugements.

    Le Gouvernement italien prendra les mesures nécessaires pour permettre aux ressortissants de l'une quelconque des Nations Unies, à tout moment dans un délai d'un an à compter de la date d'entrée en vigueur du présent Traité, d'intenter devant les autorités italiennes compétentes une action en révision de tout jugement rendu par un tribunal italien entre le 10 juin 1940 et la date d'entrée en vigueur du présent Traité dans tout procés dans lequel le ressortissant d'une des Nations Unies n'a pas été à même d'exposer sa cause d'une manière satisfaisante, soit en qualité de demandeur, soit en qualité de défendeur. Le Gouvernement italien prendra les mesures nécessaires pour que, lorsqu'un ressortissant d'une des Nations Unies a subi un préjudice du fait de tout jugement de cette nature, ce ressortissant soit rétabli dans la situation où il se trouvait avant le prononcé du jugement ou reçoive telle compensation qui pourra, en la circonstance, être juste et équitable. L'expression „ressortissants des Nations Unies” comprend les sociétés ou associations organisées ou constituées conformément à la législation de l'une quelconque des Nations Unies.

En foi de quoi, les Plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures et leurs cachets au bas du présent Traité.

Fait à Paris, le dix février mil neuf cent quarante-sept, en langues française, anglaise, russe et italienne.

De Verenigde Staten van Amerika, China, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Britannië en Noord-Ierland, de Unie van Socialistische Sowjet-Republieken, Australië, België, de Wit-Russische Socialistische Sowjet-Republiek, Brazilië, Canada, Ethiopië, Griekenland, India, Nieuw-Zeeland, Nederland, Polen, Tsjechoslowakije, de Socialistische Sowjet Republiek Oekraïne, de Unie van Zuid-Afrika, de Federatieve Volksrepubliek Zuidslavië, hieronder aangeduid als „de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden”, enerzijds en Italië anderzijds;

Overwegende, dat Italië, onder het fascistische regime, partij is geworden bij het driemogendhedenverdrag met Duitsland en Japan, dat het een aanvalsoorlog heeft ontketend en dientengevolge de oorlogstoestand in het leven heeft geroepen met alle Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden en met andere Verenigde Naties, en dat het zijn deel draagt in de verantwoordelijkheid voor de oorlog;

Overwegende, dat tengevolge van de overwinningen der Geallieerde strijdkrachten en met bijstand van de democratische elementen uit het Italiaanse volk, het fascistische regime in Italië op 25 Juli 1943 omvergeworpen is, en dat Italië, nadat het onvoorwaardelijk gecapituleerd had, op 3 en 29 September van hetzelfde jaar wapenstilstandsvoorwaarden heeft ondertekend;

Overwegende, dat na voornoemde wapenstilstand Italiaanse strijdkrachten, zowel van de Regering als van het verzet, een werkzaam aandeel hebben genomen in de oorlog tegen Duitsland, en Italië op 13 October 1943 aan Duitsland de oorlog heeft verklaard en aldus mede-oorlogvoerende is geworden in de oorlog tegen Duitsland;

Overwegende, dat de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden en Italië een vredesverdrag wensen te sluiten, dat in overeenstemming met de beginselen van het recht kwesties zal regelen, die nog hangende zijn tengevolge van de hierboven vermelde feiten en de basis zal vormen van onderlinge vriendschappelijke betrekkingen, aldus de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden in staat stellende het verzoek van Italië te ondersteunen om lid te worden van de Verenigde Naties en tevens toe te treden tot ieder verdrag, dat gesloten is onder de auspiciën van de Verenigde Naties;

Zijn mitsdien overeengekomen de oorlogstoestand voor geëindigd te verklaren en met dit doel het onderhavige Vredesverdrag te sluiten, en hebben derhalve de Ondergetekende Gevolmachtigden aangewezen, die, na overlegging van hun volmachten, in juiste en behoorlijke vorm bevonden, de volgende voorwaarden hebben aangenomen:

DEEL

I

TERRITORIALE BEPALINGEN

PARAGRAAF

I

GRENZEN

Artikel

1

Behoudens de wijzigingen, vervat in de artikelen 2, 3, 4, 11 en 22, blijven de grenzen van Italië zoals die waren op 1 Januari 1938. Het verloop van deze grenzen is aangegeven op de kaarten, gevoegd bij dit verdrag (bijlage I). In geval van afwijking tussen de beschrijvende tekst en de kaarten, is de tekst beslissend.

Artikel

2

De op 1 Januari 1938 bestaande grens tussen Italië en Frankrijk wordt gewijzigd als volgt:

  • 1.

    Kleine St. Bernard Pas.

    De nieuwe grens volgt de waterscheiding, afwijkende van de bestaande grens op een punt ongeveer 2 km ten Noord-Westen van het Hospitium, kruist de weg ongeveer 1 km ten Noord-Oosten van het Hospitium en verenigt zich ongeveer 2 km ten Zuid-Oosten van het Hospitium met de bestaande grens.

  • 2.

    Mont Cenis Plateau.

    De nieuwe grenslijn verlaat de bestaande grens ongeveer 3 km ten Noord-Westen van de Rochemelon bergtop, kruist de weg ongeveer 4 km ten Zuid-Oosten van het Hospitium en verenigt zich ongeveer 4 km ten Noord-Oosten van de Mont d'Ambin met de bestaande grens.

  • 3.

    Mont Thabor-Chaberton.

    • a.

      In het Mont Thabor gebied verlaat de nieuwe grenslijn de bestaande grens ongeveer 5 km ten Oosten van Mont Thabor, loopt dan in Zuid-Oostelijke richting om zich ongeveer 3 km ten Westen van de Pointe de Charra met de bestaande grens te verenigen.

    • b.

      In het Chaberton gebied verlaat de grenslijn de bestaande grens ongeveer 3 km ten Noord-Noordwesten van Chaberton, trekt hier Oostelijk omheen, kruist vervolgens de weg op ongeveer 1 km van de bestaande grens, waarbij zij zich weder aansluit op een punt ongeveer 2 km ten Zuid-Oosten van het dorp Montgenèvre.

  • 4.

    Boven-dalen van de Tinée, de Vésube en de Roya.

    De bestaande grens bij Colla Langa verlatend, volgt de nieuwe grens de waterscheiding langs de Mont Clapier, Col de Tenda, de Mont Marguareis, vanwaar zij naar het Zuiden afbuigt langs de Mont Saccarello, de Mont Vacchi, de Mont Pietravecchia, de Mont Lega tot aan een punt ongeveer 100 m van de bestaande grens bij Colla Pegairolle, ongeveer 5 km ten Noord-Oosten van Breil; vervolgens loopt zij in Zuid-Westelijke richting en verenigt zich ongeveer 100 m ten Zuid-Westen van de Mont Mergo met de bestaande grens.

  • 5

    De gedetailleerde beschrijving van deze grensgedeelten, waarop de wijzigingen, vervat in lid 1, 2, 3 en 4 van dit artikel, van toepassing zijn, is neergelegd in bijlage II van dit Verdrag, en de kaarten, waarop deze beschrijving betrekking heeft, maken deel uit van bijlage I.

Artikel

3

De grens tussen Italië en Zuidslavië wordt vastgesteld als volgt:

  • 1.

    De nieuwe grens volgt een lijn, die begint bij het punt, waar de op 1 Januari 1938 bestaande grenzen van Oostenrijk, Italië en Zuidslavië samenkomen en in Zuidelijke richting loopt langs de Zuidslavisch-Italiaanse grens van 1938 tot aan het punt, waar die grens zich verenigt met de bestuursgrens tussen de Italiaanse provincies Friuli (Udine) en Gorizia;

  • 2.

    Van dit punt valt de grenslijn samen met voornoemde provinciale grens tot een punt ongeveer 0,5 km ten Noorden van het dorp Mernico in de Iudrio vallei;

  • 3.

    Van dit punt op de grens tussen de Italiaanse provincies Priuli en Gorizia loopt de lijn in Oostelijke richting tot een punt op ongeveer 0,5 km ten Westen van het dorp Vercoglia di Cosbana en vervolgens in Zuidelijke richting tussen het Quarnizzo dal en het Cosbana dal tot een punt op ongeveer 1 km ten Zuid-Westen van het dorp Fleana, nadat de grenslijn een zodanige bocht heeft gemaakt, dat zij de Recca kruist op een punt ongeveer 1,5 km ten Oosten van de Iudrio, waarbij zij de weg van Cosbana via Nebola naar Castel Dobra Oostelijk laat liggen;

  • 4.

    De grens zet zich dan voort naar het Zuid-Oosten onmiddellijk ten Zuiden van de weg tussen de punten 111 en 172, vervolgens langs de punten 57 en 122 ten Zuiden van de weg van Vipulzano naar Uclanzi om ongeveer 100 m ten Oosten van punt 122 die weg te kruisen en naar het Noorden om te buigen in de richting van een punt op 350 m ten Zuid-Oosten van punt 266 gelegen;

  • 5.

    Ongeveer 0,5 km ten Noorden van het dorp San Floriano lopend, zet de grens zich voort in Oostelijke richting tot Mont Sabotino (punt 610) en laat het dorp Poggio San Valentino Noordelijk liggen;

  • 6.

    Van Mont Sabotino loopt de grens in Zuidelijke richting, kruist de Isonzo (Soca) bij de stad Salcano, die op Zuidslavisch gebied blijft, vanwaar zij vlak langs de Westzijde van de spoorweg van Canale d'Isonzo naar Montespino loopt tot een punt ongeveer 750 m ten Zuiden van de weg van Gorizia naar Aisovizza gelegen;

  • 7.

    Van de spoorweg buigt de grens naar het Zuid-Westen, laat de stad San Pietro op Zuidslavisch gebied en het Hospitium en de daaraan grenzende weg op Italiaans grondgebied liggen en kruist op ongeveer 700 m van het station Gorizia S. Marco de spoorweglijn, die bovengenoemde spoorweg met die van Sagrado naar Cormons verbindt; zij loopt vervolgens langs het kerkhof te Gorizia, hetwelk op Italiaans gebied blijft, loopt tussen de grote weg No. 55 van Gorizia naar Triëst, welke weg Italiaans blijft, en het kruispunt bij punt 54, terwijl de steden Vertoiba en Merna op Zuidslavisch gebied blijven en bereikt een punt ongeveer bij punt 49 gelegen;

  • 8.

    Van hier gaat de grens in Zuidelijke richting over het Karstplateau ongeveer 1 km ten Oosten van de grote weg No. 55 en laat het dorp Opacchiasella Oostelijk en het dorp Iamiano Westelijk liggen;

  • 9.

    Van een ongeveer 1 km ten Oosten van Iamiano gelegen punt volgt de nieuwe lijn de grens tussen de provincies Gorizia en Triëst tot aan een punt ongeveer 2 km ten Noord-Oosten van het dorp San Giovanni en ongeveer 0,5 km ten Noord-Westen van punt 208, waar de grenzen van Zuidslavië, Italië en het Vrije Gebied van Triëst samenkomen.

De kaart, waarop deze beschrijving betrekking heeft, maakt deel uit van bijlage I.

Artikel

4

De grens tussen Italië en het Vrije Gebied van Triëst wordt vastgesteld als volgt:

  • 1.

    Zij begint bij een punt, gelegen aan de grens tussen de provincies Gorizia en Triëst, ongeveer 2 km ten Noord-Oosten van het dorp San Giovanni en ongeveer 0,5 km ten Noord-Westen van punt 208, waar de grenzen van Zuidslavië, Italië en het Vrije Gebied van Triëst samenkomen; zij loopt dan in Zuid-Westelijke richting tot een punt aan de grote weg No. 14 en ongeveer 1 km ten Noord-Oosten van de plaats, waar de grote wegen No. 55 en No. 14 samenkomen, welke wegen onderscheidenlijk van Gorizia en Monfalcone naar Triëst lopen;

  • 2.

    De grens gaat dan in Zuidelijke richting tot een punt in de Golf van Panzano, op gelijke afstand van Punta Sdobba aan de mond van de Isonzo (Soca) en van Castello Vecchio in Duino, ongeveer 3,3 km ten Zuiden van het punt, waar zij de kust verlaat, dat ongeveer 2 km ten Noord-Westen van de stad Duino gelegen is;

  • 3.

    Van hier naar de volle zee lopend, volgt de grens een lijn, getrokken op gelijke afstand van de Italiaanse kust en die van het Vrije Gebied van Triëst.

De kaart, waarop deze beschrijving betrekking heeft, maakt deel uit van bijlage I.

Artikel

5

PARAGRAAF

II

FRANKRIJK (Bijzondere bepalingen)

Artikel

6

Het vroegere Italiaanse gebied, gelegen aan de Franse zijde van de Frans-Italiaanse grens, zoals deze wordt omschreven in artikel 2, wordt door Italië afgestaan aan Frankrijk, dat hierover de volledige souvereiniteit verkrijgt.

Artikel

7

Door de Italiaanse Regering worden aan de Franse Regering overgedragen alle historische zowel als bestuurs-archieven, welke, daterend uit de tijd vóór 1860, betrekking hebben op het gebied, hetwelk bij het Verdrag van 24 Maart 1860 en de Conventie van 23 Augustus 1860 aan Frankrijk werden afgestaan.

Artikel

8

Artikel

9

PARAGRAAF

III

OOSTENRIJK (Bijzondere bepalingen)

Artikel

10

PARAGRAAF

IV

FEDERATIEVE VOLKSREPUBLIEK ZUIDSLAVIË (Bijzondere bepalingen)

Artikel

11

Artikel

12

Artikel

13

De watervoorziening van de gemeente Gorizia en omgeving wordt geregeld in overeenstemming met de bepalingen vervat in bijlage V.

PARAGRAAF

V

GRIEKENLAND (Bijzondere bepalingen)

Artikel

14

DEEL

II

POLITIEKE BEPALINGEN.

PARAGRAAF

I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel

15

Italië zal alle nodige maatregelen treffen om aan alle aan het Italiaanse Gezag onderworpen personen, ongeacht hun ras, geslacht, taal of godsdienst het genot te verzekeren van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, met inbegrip van de vrijheid van meningsuiting, van drukpers en publicatie, van godsdienst, van politieke overtuiging en van vereniging.

Artikel

16

Italië zal zich er van onthouden Italiaanse burgers met inbegrip van leden der Italiaanse strijdkrachten te vervolgen of te molesteren alleen op grond van het feit, dat zij gedurende het tijdvak van 10 Juni 1940 tot aan de inwerkingtreding van dit Verdrag hun sympathie hebben betuigd met, of handelingen hebben verricht ter ondersteuning van, de zaak der Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden.

Artikel

17

Italië, dat overeenkomstig artikel 30 van de Wapenstilstandsovereenkomst maatregelen heeft genomen om de fascistische organisaties in Italië te ontbinden, verbindt zich de wederoprichting van dergelijke politieke, militaire of semi-militaire organisaties, welke ten doel hebben het volk zijn democratische rechten te ontnemen, op Italiaans gebied niet toe te laten.

Artikel

18

Italië verbindt zich de volle waarde te erkennen van de Vredesverdragen met Roemenië, Bulgarije, Hongarije en Finland, alsmede van andere overeenkomsten of regelingen, welke door de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden ten opzichte van Duitsland, Japan en Oostenrijk zijn aangegaan of zullen worden aangegaan voor het herstel van de vrede.

PARAGRAAF

II

NATIONALITEIT (Burgerlijke en staatkundige rechten)

Artikel

19

Artikel

20

PARAGRAAF

III

HET VRIJE GEBIED VAN TRIËST

Artikel

21

Artikel

22

De grens tussen Zuidslavië en het Vrije Gebied van Triëst wordt vastgesteld als volgt:

  • 1.

    De nieuwe grenslijn begint bij een punt aan de grens tussen de provincies Gorizia en Triëst, ongeveer 2 km ten Noord-Oosten van het dorp San Giovanni en ongeveer 0,5 km ten Noord-Westen van punt 208, waar de grenzen van Zuidslavië, Italië en het Vrije Gebied van Triëst samen komen, en volgt de provinciale grens tot de Mont Lanaro (punt 546) en van hier in Zuid-Oostelijke richting tot de Mont Cocusso (punt 672), via punt 461, Meducia (punt 475), Monte dei Pini (punt 476) en punt 407, vervolgens kruist zij de grote weg No. 58 van Triëst naar Sesana op ongeveer 3,3 km ten Zuid-Westen van deze laatste stad, terwijl zij de dorpen Vogliano en Orle Oostelijk en het dorp Zolla ongeveer 0,4 km Westelijk laat liggen.

  • 2.

    Van de Mont Cocusso loopt de lijn dóór in Zuid-Oostelijke richting, terwijl zij het dorp Grozzana in het Westen laat liggen, tot aan de Mont Goli (punt 621), loopt dan in Zuid-Westelijke richting, kruist bij punt 455 de weg van Triëst naar Cosina en bij punt 485 de spoorweg, loopt langs de punten 416 en 326, laat de dorpen Beca en Castel op Zuidslavisch gebied liggen en kruist op ongeveer 100 m ten Zuid-Oosten van Opso de weg van Opso naar Gabrovizza d'Istria; vervolgens kruist zij de rivier de Risano en de weg van Villa Decani naar Risano op een punt ongeveer 350 m ten Westen van laatstgenoemd dorp, terwijl zij het dorp Rosario en de weg van Risano naar San Sergio op Zuidslavisch gebied laat; van hier loopt de lijn langs de punten 285 en 354 tot het kruispunt op ongeveer 1 km ten Noord-Oosten van punt 362.

  • 3.

    Van hier loopt de lijn tot een punt ongeveer 0,5 km ten Oosten van het dorp Cernova, kruist de rivier de Dragogna ongeveer 1 km ten Noorden van dit dorp, terwijl zij de dorpen Bucciai en Truscolo Westelijk en het dorp Tersecco Oostelijk laat liggen; vervolgens loopt zij in Zuid-Westelijke richting naar de Zuid-Oostkant van de weg, die de dorpen Cernova en Chervoi verbindt, verlaat deze weg ongeveer 0,8 km ten Oosten van het dorp Cucciani, vanwaar zij in een hoofdzakelijk Zuid-Zuid-Westelijke richting lopend, de Mont Braico op ongeveer 0,4 km ten Oosten en het dorp Sterna Filaria ongeveer 0,4 km ten Westen passeert, en de weg van dit laatste dorp naar Piemont Oostelijk laat liggen; vervolgens passeert zij de stad Piemont ongeveer 0,4 km ten Westen daarvan en de stad Castagna ongeveer 0,5 km ten Oosten en bereikt de rivier Quieto op een punt ongeveer 1,6 km ten Zuid-Westen van de stad Castagna.

  • 4.

    Van hier volgt de grens de verbeterde voornaamste vaargeul van de Quieto tot aan haar monding en loopt door Porto del Quieto naar de volle zee, waarbij zij een lijn volgt, die op gelijke afstand is getrokken van de kustlijn van het Vrije Gebied van Triëst en die van Zuidslavië.

De kaart, waarop deze beschrijving betrekking heeft, maakt deel uit van bijlage I .

PARAGRAAF

IV

ITALIAANSE KOLONIËN

Artikel

23

PARAGRAAF

V

BIJZONDERE BELANGEN VAN CHINA

Artikel

24

Italië doet ten gunste van China afstand van alle voorrechten en voordelen, welke voortvloeien uit de bepalingen van het Slotprotocol, hetwelk 7 September 1901 te Peking getekend werd, met inbegrip van alle aanhangsels, nota's en documenten ter aanvulling daarvan, en aanvaardt de annulering, ten opzichte van Italië, van voornoemd protocol, aanhangsels, nota's en documenten. Italië ziet tevens af van elke aanspraak op schadevergoeding op grond daarvan.

Artikel

25

Italië aanvaardt de vernietiging van de overeenkomst, afgesloten met de Chinese Regering, krachtens hetwelk de Italiaanse Concessie van Tientsin werd verkregen, en verbindt zich aan de Chinese Regering alle eigendommen en archieven, welke aan het bestuur van genoemde concessie behoren, over te dragen.

Artikel

26

Italië doet ten gunste van China afstand van alle rechten, welke aan Italië verleend waren met betrekking tot de Internationale Concessies van Shanghai en Amoy, en verbindt zich de administratie en de contrôle van die Concessies aan China over te dragen.

PARAGRAAF

VI

ALBANIË

Artikel

27

Italië erkent de souvereiniteit en onafhankelijkheid van de Staat Albanië en verbindt zich die te eerbiedigen.

Artikel

28

Italië erkent, dat het eiland Saseno deel uitmaakt van het grondgebied van Albanië en doet afstand van alle aanspraken daarop.

Artikel

29

Italië doet ten gunste van Albanië officieel afstand van alle eigendommen (met uitzondering van de gebouwen, waarin de diplomatieke en consulaire missies gewoonlijk verblijven), rechten, concessies, belangen en voordelen van welke aard ook in Albanië, welke aan de Italiaanse Staat of aan Italiaanse semi-officiële instellingen behoren. Italië doet eveneens afstand van alle aanspraken op bijzondere belangen of invloed in Albanië, welke ingevolge de aanval van 7 April 1939 of krachtens vóór die datum gesloten verdragen of overeenkomsten verkregen werden.

De economische bepalingen van dit Verdrag, welke de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden kunnen doen gelden, zijn van toepassing op de andere Italiaanse eigendommen en de andere economische betrekkingen tussen Albanië en Italië.

Artikel

30

Italiaanse onderdanen in Albanië zullen dezelfde rechtspositie hebben als de onderdanen van andere landen; Italië erkent evenwel de rechtsgeldigheid van alle maatregelen, welke door Albanië getroffen worden om de aan Italiaanse onderdanen verleende concessies en bijzondere rechten teniet te doen of te wijzigen, mits die maatregelen binnen een jaar na het van kracht worden van dit Verdrag genomen worden.

Artikel

31

Italië erkent, dat alle overeenkomsten en regelingen, welke het getroffen heeft met de door Italië tussen 7 April 1939 en 3 September 1943 in Albanië benoemde autoriteiten, van nul en generlei waarde zijn.

Artikel

32

Italië erkent de rechtsgeldigheid van alle maatregelen, welke Albanië nodig mocht achten te treffen ter bevestiging of uitvoering der bovenstaande bepalingen.

PARAGRAAF

VII

ETHIOPIË

Artikel

33

Italië erkent de souvereiniteit en onafhankelijkheid van de Staat Ethiopië en verbindt zich die te eerbiedigen.

Artikel

34

Italië doet ten gunste van Ethiopië officieel afstand van alle eigendommen (met uitzondering van de gebouwen, waarin de diplomatieke en consulaire missies gewoonlijk verblijven), rechten, concessies, belangen en voordelen, van welke aard ook, welke te eniger tijd door Italië in Ethiopië verkregen zijn, alsmede van alle semi-officiële eigendommen, omschreven in lid 1 van bijlage XIV van dit Verdrag.

Italië doet eveneens afstand van alle aanspraken op bijzondere belangen of invloed in Ethiopië.

Artikel

35

Italië erkent de rechtsgeldigheid van alle maatregelen, welke de Regering van Ethiopië heeft genomen of zal nemen, teneinde de maatregelen, welke Italië ten opzichte van Ethiopië na 3 October 1935 getroffen heeft, alsmede de gevolgen van die maatregelen, teniet te doen.

Artikel

36

Italiaanse onderdanen in Ethiopië zullen dezelfde rechtspositie hebben als de onderdanen van andere landen; Italië erkent evenwel de rechtsgeldigheid van alle maatregelen, welke door de Regering van Ethiopië getroffen worden om de aan Italiaanse onderdanen verleende concessies en bijzondere rechten teniet te doen of te wijzigen, mits die maatregelen binnen een jaar na het van kracht worden van dit Verdrag genomen worden.

Artikel

37

Binnen achttien maanden na het van kracht worden van dit Verdrag zullen alle kunstwerken, voorwerpen van godsdienstige aard, archieven en voorwerpen van historische waarde, welke aan Ethiopië of zijn burgers behoren en na 3 October 1935 uit Ethiopië naar Italië zijn weggevoerd, door Italië worden teruggegeven.

Artikel

38

Als datum, met ingang waarvan de bepalingen van dit Verdrag zullen worden toegepast ten aanzien van alle maatregelen en feiten, van welke aard ook, waarbij de verantwoordelijkheid van Italië of van Italiaanse burgers ten opzichte van Ethiopië betrokken is, wordt bepaald 3 October 1935.

PARAGRAAF

VIII

INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN

Artikel

39

Italië verbindt zich alle regelingen te aanvaarden, welke zijn of zullen worden overeengekomen voor de liquidatie van de Volkenbond, het Permanente Hof van Internationale Justitie, alsmede voor de Internationale Financiële Commissie in Griekenland.

Artikel

40

Italië doet afstand van alle rechten, aanspraken en vorderingen, welke voortvloeien uit het mandatenstelsel of uit verbintenissen voortvloeiend uit dit stelsel, alsmede van alle bijzondere rechten van de Italiaanse Staat met betrekking tot enig mandaatgebied.

Artikel

41

Italië aanvaardt de bepalingen van de Slotacte van 31 Augustus 1945 en van de Frans-Britse Overeenkomst van dezelfde datum, betreffende het Statuut van Tanger, alsmede alle bepalingen, welke door de Mogendheden, die het Verdrag ondertekenen, mochten worden getroffen, om aan deze Acten uitvoering te geven.

Artikel

42

Italië verbindt zich alle regelingen te aanvaarden, welke door de betrokken Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden getroffen mochten worden tot wijziging van de Verdragen, betreffende het Congo-bekken, teneinde deze in overeenstemming te brengen met het Handvest der Verenigde Naties; het erkent de geldigheid dezer regelingen.

Artikel

43

Italië doet afstand van alle rechten en belangen, welke het mocht hebben krachtens artikel 16 van het op 24 Juli 1923 getekende Verdrag van Lausanne.

PARAGRAAF

IX

BILATERALE VERDRAGEN

Artikel

44

DEEL

III

OORLOGSMISDADIGERS

Artikel

45

DEEL

IV

MILITAIRE, MARINE- EN LUCHTVAARTBEPALINGEN

PARAGRAAF

I

GELDIGHEIDSDUUR

Artikel

46

Alle militaire, marine- en luchtvaartbepalingen van dit Verdrag zullen van kracht blijven, tot zij door een overeenkomst tussen de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden en Italië geheel of gedeeltelijk gewijzigd zijn, of, nadat Italië Lid is geworden van de Verenigde Naties, door een overeenkomst tussen de Veiligheidsraad en Italië.

PARAGRAAF

II

ALGEMENE BEPERKINGEN

Artikel

47

Artikel

48

Artikel

49

Artikel

50

Artikel

51

Het is Italië niet geoorloofd de volgende bewapeningen te bezitten, te vervaardigen of daarmede proeven te nemen:

  • 1.

    atoomwapenen;

  • 2.

    zich zelf voortbewegende of bestuurde projectielen, alsmede de installaties om deze af te schieten (behalve torpedo's en torpedo-lanceerinrichtingen, die de normale bewapening vormen van oorlogsschepen, welke bij dit Verdrag zijn toegestaan);

  • 3.

    kanonnen met een draagwijdte van meer dan 30 km;

  • 4.

    zeemijnen en torpedo's, welke niet door contact, doch door invloeden van buiten af tot ontploffing komen;

  • 5.

    torpedo's, die bemand kunnen worden.

Artikel

52

De aanschaffing in of buiten Italië van oorlogsmaterieel van Duitse of Japanse oorsprong, of naar Duitse of Japanse ontwerpen vervaardigd, zowel als de vervaardiging daarvan, zijn aan Italië verboden.

Artikel

53

Het vervaardigen en het bezit van staatswege of door particulieren van oorlogsmateriaal van een verschillend type en boven de hoeveelheid van dat, hetwelk benodigd is voor de troepen, welke hieronder in de paragrafen III, IV en V worden toegestaan, is Italië verboden.

Artikel

54

Het totale aantal zware en middelzware tanks van het Italiaanse leger mag niet meer dan 200 bedragen.

Artikel

55

In geen geval mogen officieren of onderofficieren van de vroegere Fascistische Militie of van het vroegere Fascistische Republikeinse Leger de rang van officier of onderofficier bekleden bij het Italiaanse Leger, de Italiaanse Marine, Luchtmacht of Carabinieri, met uitzondering van die personen, die, overeenkomstig de Italiaanse wet, door het bevoegde orgaan gezuiverd zijn.

PARAGRAAF

III

BEPERKINGEN VAN DE ITALIAANSE MARINE

Artikel

56

Artikel

57

Artikel

58

Artikel

59

Artikel

60

PARAGRAAF

IV

BEPERKINGEN VAN HET ITALIAANSE LEGER

Artikel

61

Het Italiaanse Leger, met inbegrip van de Grenswacht, moet beperkt worden tot een sterkte van 185.000 man, met inbegrip van de staven, de gevechtstroepen en de verzorgingstroepen, alsmede 65.000 Carabinieri. Beide categorieën mogen 10.000 man verschillen, mits de totale sterkte van 250.000 man niet overschreden wordt. De organisatie en bewapening van de Italiaanse strijdkrachten te land, zowel als haar verdeling over Italië, zullen uitsluitend bestemd zijn voor binnenlandse aangelegenheden, de plaatselijke verdediging van de Italiaanse grenzen en de luchtverdediging.

Artikel

62

Het Italiaanse Leger moet, in zover het de sterkte te boven gaat, toegestaan krachtens art. 61, binnen zes maanden na het van kracht worden van dit Verdrag ontbonden worden.

Artikel

63

Personen, die geen deel uitmaken van het Italiaanse Leger of de Carabinieri, mogen in generlei vorm een militaire opleiding in de zin van bijlage XIII B ontvangen.

PARAGRAAF

V

BEPERKING VAN DE ITALIAANSE LUCHTMACHT

Artikel

64

Artikel

65

Artikel

66

De Italiaanse Luchtmacht moet, in zover zij de sterkte, toegestaan krachtens art. 65, te boven gaat, binnen zes maanden na het van kracht worden van dit Verdrag ontbonden worden.

PARAGRAAF

VI

BESTEMMING VAN HET OORLOGSMATERIEEL

(Als omschreven in Bijlage XIII C)

Artikel

67

PARAGRAAF

VII

VOORKOMING VAN DUITSE EN JAPANSE HERBEWAPENING

Artikel

68

Italië verbindt zich aan de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden zijn volledige medewerking te verlenen, teneinde Duitsland en Japan de mogelijkheid te ontnemen buiten Duits en Japans gebied pogingen tot herbewapening in het werk te stellen.

Artikel

69

Italië verbindt zich geen toestemming te verlenen aan technici, met inbegrip van militair of burgerlijk luchtvaartpersoneel, die de Duitse of Japanse nationaliteit bezitten of bezeten hebben om op Italiaans grondgebied tewerkgesteld, of opgeleid te worden.

Artikel

70

Italië verbindt zich geen enkel burgervliegtuig van Duits of Japans model of hetwelk belangrijke door Duitsland of Japan vervaardigde of ontworpen onderdelen bevat, aan te schaffen of te vervaardigen.

PARAGRAAF

VIII

KRIJGSGEVANGENEN

Artikel

71

PARAGRAAF

IX

MIJNOPRUIMING

Artikel

72

Bij het van kracht worden van dit Verdrag zal Italië worden uitgenodigd deel uit te maken van de Middellandse Zee-Commissie van de Internationale Organisatie voor Mijnopruiming in de Europese Wateren; het verbindt zich tot het einde van de na-oorlogse periode, welke door de Centrale Commissie voor Mijnopruiming bepaald wordt, alle beschikbare middelen voor mijnopruiming ter beschikking van de Centrale Commissie te stellen.

DEEL

V

TERUGTREKKING VAN DE GEALLIEERDE TROEPEN

Artikel

73

DEEL

VI

OORLOGSVORDERINGEN.

PARAGRAAF

I

HERSTELBETALINGEN

Artikel

74

  • A.

    Herstelbetalingen aan de Unie van Socialistische Sowjet-Republieken.

    • 1.

      Italië zal de Sowjet-Unie herstelbetalingen doen ten bedrage van $ 100 000 000 gedurende een periode van zeven jaar, te rekenen vanaf het van kracht worden van dit Verdrag. Leveringen uit de lopende industriële productie zullen in de eerste twee jaar niet geschieden.

    • 2.

      Herstelbetalingen zullen geschieden uit de volgende bronnen:

      • a.

        Een deel van de Italiaanse industriële installaties en uitrustingen voor het vervaardigen van oorlogsmateriaal, welke noch voor de behoeften van de toegestane militaire troepenmacht nodig zijn, noch onmiddellijk voor burgerlijke doeleinden bruikbaar te maken zijn en ingevolge art. 67 van dit Verdrag uit Italië verwijderd zullen worden;

      • b.

        Het Italiaanse bezit in Roemenië, Bulgarije en Hongarije, behoudens de in lid 6 van art. 79 genoemde uitzonderingen;

      • c.

        De Italiaanse lopende industriële productie met inbegrip van de productie der extractieve bedrijven.

    • 3.

      De hoeveelheden en soorten der te leveren goederen zullen geregeld worden door overeenkomsten tussen de Regeringen van de Sowjet-Unie en Italië; de keuze dezer goederen en het afleveringsprogramma mogen het economisch herstel van Italië niet belemmeren en de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden geen extra lasten opleggen. De krachtens dit lid gesloten overeenkomsten zullen ter kennis gebracht worden van de Ambassadeurs van de Verenigde Staten van Amerika, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de Sowjet-Unie te Rome.

    • 4.

      De Sowjet-Unie zal Italië op handelsvoorwaarden de grondstoffen en producten leveren, welke Italië gewoon is in te voeren en welke voor de productie van voornoemde goederen nodig zijn. De betaling van deze grondstoffen en producten zal verrekend worden door hun waarde in mindering te brengen van die der aan de Sowjet-Unie geleverde goederen.

    • 5.

      De vier Ambassadeurs zullen de waarde bepalen van het aan de Sowjet-Unie over te dragen Italiaanse bezit.

    • 6.

      Als berekenings-basis voor de betaling, welke in dit artikel is bepaald, geldt de Amerikaanse dollar met de goud-pariteit op 1 Juli 1946, te weten $ 35 voor een ons goud.

  • B.

    Herstelbetalingen aan Albanië, Ethiopië, Griekenland en Zuidslavië.

    • 1.

      Italië zal herstelbetalingen doen aan de volgende Staten:

      Albanië tot een waarde van .....

      $ 5 000 000

      Ethiopië tot een waarde van .....

      $ 25 000 000

      Griekenland tot een waarde van .....

      $ 105 000 000

      Zuidslavië tot een waarde van .....

      $ 125 000 000

      Deze betalingen zullen geschieden gedurende een periode van zeven jaar, te rekenen vanaf het van kracht worden van dit Verdrag. Leveringen uit de lopende industriële productie zullen in de eerste twee jaar niet geschieden.

    • 2.

      Herstelbetalingen zullen geschieden uit de volgende bronnen:

      • a.

        Een deel van de Italiaanse industriële installaties en uitrustingen voor het maken van oorlogsmaterieel, welke noch voor de behoeften van de toegestane militaire troepenmacht nodig zijn, noch onmiddellijk voor burgerlijke doeleinden bruikbaar zijn te maken en ingevolge art. 67 van dit Verdrag uit Italië verwijderd zullen worden;

      • b.

        De Italiaanse lopende industriële productie met inbegrip van de productie der extractieve bedrijven;

      • c.

        Alle andere categorieën van kapitaalgoederen en diensten, met uitzondering van het Italiaanse bezit, hetwelk krachtens art. 79 van dit Verdrag onder de rechtsbevoegdheid der in lid 1 voornoemde Staten valt. Tot de leveringen, welke krachtens dit lid geschieden, zullen de passagiersschepen Saturnia en Vulcania behoren, of wel één daarvan, in het geval, dat die schepen, nadat hun waarde door de vier Ambassadeurs bepaald is, door een der in lid 1 genoemde Staten binnen 90 dagen worden gevorderd. Herstelleveringen kunnen ook geschieden in de vorm van zaden.

    • 3.

      De hoeveelheden en soorten van de te leveren goederen en te verrichten diensten zullen worden geregeld door overeenkomsten tussen de tot het ontvangen van herstelbetalingen gerechtigde Regeringen en de Italiaanse Regering; de keuze dezer goederen en het afleveringsprogramma mogen het economische herstel van Italië niet belemmeren en de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden geen extra lasten opleggen.

    • 4.

      De Staten, die recht hebben op herstelbetalingen uit de lopende productie, zullen aan Italië op handelsvoorwaarden de grondstoffen of fabrikaten leveren, die Italië gewoonlijk importeert en die nodig zijn voor de productie van die waren, en betaling van deze grondstoffen of fabrikaten zal plaats vinden door hun waarden af te trekken van die van de geleverde waren.

    • 5.

      Als berekenings-basis voor de betaling, welke in dit artikel bepaald is, geldt de Amerikaanse dollar met de goudpariteit van 1 Juli 1946, te weten $ 35 voor een ons goud.

    • 6.

      De vorderingen van de in lid 1, deel B, van dit artikel genoemde Staten, welke de in dat lid gespecificeerde bedragen te boven gaan, zullen worden voldaan uit het Italiaanse bezit, hetwelk krachtens art. 79 van dit Verdrag onder de rechtsbevoegdheid van de onderscheiden Staten valt.

    • 7.
      • a.

        De vier Ambassadeurs zullen zich belasten met de coördinatie van en het toezicht op de uitvoering van de bepalingen van deel B van dit artikel. Zij zullen overleg plegen met de hoofden van de Diplomatieke Missies te Rome van de in lid 1, deel B, genoemde Staten en, indien de omstandigheden zulks vereisen, met de Italiaanse Regering en zij zullen de belanghebbende partijen van advies dienen. De vier Ambassadeurs zullen, voor de toepassing van dit artikel, die functies blijven waarnemen, tot aan het einde van de in lid 1, deel B, bepaalde periode voor de herstelleveringen.

      • b.

        Teneinde te vermijden, dat zich tussen de verschillende Staten, welke krachtens deel B van dit artikel recht hebben op herstelbetalingen, conflicten voordoen of wel dubbele toewijzigen uit de Italiaanse productie en hulpbronnen geschieden, zullen de onderscheiden Regeringen, welke krachtens deel B van dit artikel tot het ontvangen van herstelbetalingen gerechtigd zijn, en de Italiaanse Regering de vier Ambassadeurs van het openen van onderhandelingen voor een overeenkomst, als bedoeld in lid 3, alsmede van het verloop van die onderhandelingen in kennis stellen. Mochten zich tijdens die onderhandelingen moeilijkheden voordoen, dan zijn de vier Ambassadeurs bevoegd een beslissing te nemen ten aanzien van alle kwesties, die hun voorgelegd worden door een der genoemde Regeringen of wel door een andere Regering, welke krachtens deel B van dit artikel tot het ontvangen van herstelbetalingen gerechtigd is.

      • c.

        De vier Ambassadeurs zullen van het sluiten van overeenkomsten in kennis worden gesteld. De vier Ambassadeurs kunnen voorstellen, dat een overeenkomst, welke niet in overeenstemming is of heeft opgehouden in overeenstemming te zijn met de in lid 3 of lid 7, sub 6, genoemde beginselen, dienovereenkomstig gewijzigd zal worden.

  • C.

    Bijzondere bepaling voor vervroegde leveringen.

    Ten aanzien van de leveringen uit de lopende industriële productie, bedoeld in sectie A, lid 2c en sectie B, lid 2b, zal niets in sectie A of B van dit artikel geacht worden leveringen gedurende de eerste twee jaar uit te sluiten, indien die leveringen plaats hebben ter uitvoering van overeenkomsten tussen de tot het ontvangen van herstelbetalingen gerechtigde Regering en de Italiaanse Regering.

  • D.

    Herstelbetalingen aan andere Staten.

    • 1.

      Vorderingen van de andere Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden zullen voldaan worden uit het Italiaanse bezit, hetwelk krachtens art. 79 van dit Verdrag onder hun onderscheiden rechtsbevoegdheid valt.

    • 2.

      De vorderingen van de Staten, waaraan krachtens dit Verdrag Italiaans grondgebied is toegewezen en die niet in deel B van dit artikel vermeld zijn, zullen ook voldaan worden door de overdracht aan die Staten, zonder betaling hunnerzijds, van industriële installaties en uitrustingen welke zich in de afgestane gebieden bevinden en welke dienen voor de watervoorziening, de productie en voorziening van gas en electriciteit en die het eigendom zijn van een Italiaanse Maatschappij, welker zetel zich in Italië bevindt of naar Italië overgeplaatst wordt, voorts door de overdracht van alle andere eigendommen van dergelijke maatschappijen in de afgestane gebieden.

    • 3.

      De verantwoordelijkheid voor financiële verplichtingen, welke gedekt zijn door hypotheek, voorrechten en andere lasten, welke op die eigendommen drukken, wordt door de Italiaanse Regering overgenomen.

  • E.

    Vergoeding voor eigendommen, in beslag genomen voor herstelbetalingen.

    De Italiaanse Regering verbindt zich tot schadeloosstelling van alle natuurlijke of rechtspersonen, wier eigendommen, ingevolge dit artikel, in beslag genomen worden.

PARAGRAAF

II

TERUGGAVE DOOR ITALIË

Artikel

75

PARAGRAAF

III

AFSTAND VAN AANSPRAKEN VAN ITALIË

Artikel

76

Artikel

77

DEEL

VII

BEZITTINGEN, RECHTEN EN BELANGEN

PARAGRAAF

I

BEZITTINGEN DER VERENIGDE NATIES IN ITALIË

Artikel

78

PARAGRAAF

II

ITALIAANSE BEZITTINGEN OP HET GRONDGEBIED VAN DE GEALLIEERDE EN GEASSOCIEERDE MOGENDHEDEN

Artikel

79

PARAGRAAF

III

VERKLARING VAN DE GEALLIEERDE EN GEASSOCIEERDE MOGENDHEDEN MET BETREKKING TOT HUN VORDERINGEN

Artikel

80

De Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden verklaren, dat in de hun bij artikel 74 en 79 van dit Verdrag toegekende rechten alle vorderingen zijn begrepen, welke zij of hun onderdanen kunnen doen gelden wegens verlies of schade tengevolge van oorlogshandelingen, met inbegrip van de maatregelen, die het gevolg waren van de bezetting van hun gebied aan Italië te wijten zijn en buiten Italiaans gebied zijn toegebracht, met uitzondering van de vorderingen, welke gegrond zijn op de artikelen 75 en 78.

PARAGRAAF

IV

SCHULDEN.

Artikel

81

DEEL

VIII

ALGEMENE ECONOMISCHE BETREKKINGEN

Artikel

82

DEEL

IX

REGELING VAN GESCHILLEN

Artikel

83

DEEL

X

DIVERSE ECONOMISCHE BEPALINGEN

Artikel

84

Artikel 75, 78 en 82, alsmede annex XVII van dit Verdrag zijn van toepassing op de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden en die leden der Verenigde Naties, die de diplomatieke betrekkingen met Italië hebben verbroken of waarmede Italië de diplomatieke betrekkingen heeft verbroken. Deze artikelen en dit annex zijn eveneens van toepassing op Albanië en op Noorwegen.

Artikel

85

De bepalingen van de annexen VIII, X, XIV, XV, XVI en XVII, zowel als die der andere annexen worden geacht dezelfde waarde en betekenis te hebben als dit Verdrag, waarvan zij een onafscheidelijk deel vormen.

DEEL

XI

SLOTCLAUSULES

Artikel

86

Artikel

87

Artikel

88

Artikel

89

Door de bepalingen van dit Verdrag worden aan geen der Staten, welke in de Preambule als een der Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden zijn aangeduid, of aan zijn onderdanen enige rechten of voordelen toegekend, alvorens die Staat door de nederlegging van de akte van bekrachtiging tot het Verdrag is toegetreden.

Artikel

90

Dit Verdrag, waarvan de Franse, Engelse en Russische tekst authentiek zijn, zal door de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden bekrachtigd moeten worden. Het zal ook door Italië moeten worden bekrachtigd. Onmiddellijk na de nederlegging van de akten van bekrachtiging door de Unie van Sowjet Socialistische Republieken, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Britannië en Noord-Ierland, de Verenigde Staten van Amerika en Frankrijk, treedt het in werking. De akten van bekrachtiging moeten binnen de kortst mogelijke tijd bij de Regering van de Franse Republiek nedergelegd worden.

Voor de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheid, wier akte van bekrachtiging daarna nedergelegd is, wordt het Verdrag van kracht op de datum, waarop die akte nedergelegd is. Dit Verdrag zal worden nedergelegd in het archief der Regering van de Franse Republiek, die aan alle Staten ondertekenaars een gewaarmerkt afschrift zal doen toekomen.

Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden dit Verdrag ondertekend en daaraan hun zegel gehecht hebben.

Gedaan in de Franse, Engelse, Russische en Italiaanse taal te Parijs op de tiende Februari negentienhonderdzevenenveertig.

BIJLAGE

I

KAARTEN

(zie afzonderlijke atlas)

  • A —

    Grenzen van Italië (artikel 1).

  • B —

    Frans-Italiaanse grens (artikel 2).

  • C —

    Italiaans-Zuidslavische grens (artikel 3).

  • D —

    Grenzen van het Vrije Gebied van Triëst (artikel 4 en 22).

  • E —

    Zeegebieden waarvan de begrenzing is aangegeven in artikel XII van dit Verdrag.

BIJLAGE

II

FRANS-ITALIAANSE GRENS

Gedetailleerde beschrijving der grensgedeelten, waarop de wijzigingen, vervat in artikel 2, van toepassing zijn.

Kleine St. Bernard Pas

Verwijzing: Kaart op schaal van 1 : 20.000 — Ste Foy Tarentaise No. 1—2

De nieuwe grens begint bij de rotsachtige berggraat van Lancebranlette, daalt in Oostelijke richting, volgt dan de waterscheiding tot punt 2180 en loopt van hier naar Colonna Joux (punt 2188). Zij blijft de waterscheiding volgen om te stijgen naar de Costa del Belvedere, waarvan zij de rotsachtige oneffenheden volgt, loopt om de top heen, welke zij op Frans gebied laat liggen op 120 meter van de grenslijn, zet zich dan voort langs de punten 2570, 2703, langs Bella Valetta en punt 2746 om zich bij de Mont Valaisan met de oude grens te verenigen.

Mont Cenis Plateau

Verwijzing: Kaarten op schaal van 1 : 20.000 van Lanslebourg No. 5—6 en 7—8 en van de Mont d'Ambin No. 1—2

De nieuwe grenslijn verlaat de oude grens bij de Mont Tour, loopt in Westelijke richting samen met de bestuursgrens, aangegeven op de kaart, volgt de rivier T. Vitoun van het punt waar de lijn de Noordelijke zijtak van deze rivier ontmoet, en volgt de loop hiervan bergafwaarts tot de Rocca della Toretta.

Vervolgens loopt de grens langs de lijn van rotsachtige oneffenheden om de bergstroom komende van de Alp Lamet te bereiken, en volgt dan bergafwaarts deze stroom tot aan de voet van de rotsachtige en steile helling, zet zich hierlangs voort over ongeveer 800 meter tot aan de thalweg op een punt ongeveer 200 meter Noordelijk van punt 1805.

Vervolgens loopt de grenslijn over de rand der aardverschuivingen die op ongeveer 300 meter boven Ferrera Cenisio liggen, zet zich dan voort in Westelijke richting en sluit zich aan bij de weg die in Oostelijke richting om de Rue Paradiso trekt, op 400 meter Westelijk van de bocht (1854), om hiervan onmiddellijk weer af te wijken en in Zuidelijke richting af te buigen.

De nieuwe grens kruist de weg van Bar Cenisia op een punt ongeveer 100 meter Zuid-Oostelijk van de berghut 5, kruist vervolgens de thalweg in de richting van het meer S. Giorgio, volgt ongeveer de hoogtelijn 1900 tot bij punt 1907, loopt langs de Zuid-oever van het meer van Arpon en verenigt zich met de rotsige bergkam, die zij blijft volgen in Zuid-Westelijke richting tot de samenvloeiing der bergstromen die haar oorsprong nemen in de gletscher van Bard (Chiaccajo di Bard), op een punt gelegen ongeveer 1400 meter Zuid-Westelijk van het meer van Arpon.

Vandaar uit buigt de grens naar het Zuiden, volgt ongeveer de hoogtelijn 2500, passeert het punt 2579, bereikt langs de hoogtelijn 2600 het meer della Vecchia en verenigt zich, bij de bestuursgrens, aangegeven op de kaart op ongeveer 700 meter ten Zuid-Oosten van het meer, met de weg naar Pso d'Avanza, die haar langs de rotsachtige en steile hellingen naar de vroegere grens leidt, halverwege de Col de la Vecchia en de Col de Clapier.

Mont-Thabor

Verwijzing: Kaart op schaal van 1 : 20.000 van Névache Nos. 1—2, 5—6 en 7—8

Van de Cime de la Planette tot aan de Rocher de Guion (Cima des Sueur)

De nieuwe grenslijn scheidt zich bij de Cime de la Planette van de vroegere grens af, loopt in Zuidelijke richting en volgt de bergkam langs de punten 2980, 3178, de Ria Bernaude (3228), de punten 2842, 2780, 2877, langs Pso della Gallina (2671), de punten 2720, 2806 en de Pta Quattre Sorelle (2700).

Vanaf dit punt de Oostelijke berghelling afdalend, laat de nieuwe grenslijn het punt, genummerd 2420, op Frans grondgebied liggen, verenigt zich vandaar uit met de weg die zij aan de Oostzijde volgt en die heenleidt naar de gebouwen, welke gelegen zijn op een afstand van ongeveer 200 meter van punt 2253, waarbij deze weg en deze gebouwen op Frans grondgebied blijven. De nieuwe grens volgt nu een thalweg, die ongeveer 300 meter ten Noord-Oosten van punt 1915 loopt, vanwaar zij het Noord-Westelijk uiteinde van het bekken bereikt, dat in de Vallée Stroite (Valle Stretta), de hydro-electrische installaties van Sette Fontane van water voorziet, waarbij het bekken en de installaties op Italiaans grondgebied blijven. De nieuwe grens trekt Zuidelijk hier omheen en bereikt het kruispunt van wegen bij punt 1499.

Vervolgens volgt de nieuwe grenslijn de weg die zich bij de zoom van het woud bij de hoogtelijn 1500 aansluit en die de grens leidt naar de Comba della Gorgia in de omgeving van de hoogtelijn 1580; daarna stijgt zij langs de thalweg naar punt 1974, en sluit zich aan bij de rand van de steile hellingen van de rots la Sueur, die bepaald wordt door de punten 2272, 2268, 2239, 2266, 2267; zij blijft over deze rand lopen, totdat zij stuit op de vroegere grenslijn, waarbij de rotskam en de weg die hierlangs loopt, op Frans gebied blijven.

Chaberton

Verwijzing: Kaart op schaal van 1 : 20 000 van Briançon. Nos. 3—4

De nieuwe grenslijn verlaat de oude grens bij punt 3042 (ten Noorden van punt 3070 en ten Noorden van het punt Trois Scies) en volgt de rotskam tot aan de Croce del Vallonetto.

Vanaf de Croce del Vallonetto buigt de nieuwe grens naar het Zuiden en de rotskam volgend, verenigt zij zich met de weg naar de Chaberton, op het punt waar deze uitkomt op de met bergen omringde dalkom van de Clot des Morts.

De nieuwe grens steekt deze weg over, evenals de hierlangs lopende thalweg, volgt over ongeveer 1250 meter de hoogtelijn 2300, die in het terrein in Zuid-Oostelijke richting een reeks rotsige oneffenheden en ingestorte rotspartijen volgt, snijdt vervolgens in rechte lijn de Oostelijke helling van de Mont Chaberton en bereikt een punt, ongeveer 400 meter ten Westen van punt 2160, waarbij de tussenpijler van de luchtkabelbaan, die zich op die plaats bevindt, op Frans gebied blijft.

Van daaruit loopt de grens in rechte lijn over een reeks rotswanden en diepe ravijnen naar de versterking, welke niet op de kaart van de Fontaine des Chamois aangegeven is en welke dicht bij punt 2228 gelegen is (ongeveer 1,4 km ten Noord-Oosten van Clavières); hier trekt zij Oostwaarts omheen, volgt de tweede bocht van de weg, die deze versterking verbindt met de versterkte kazerne van Chaberton (op de weg van Cézanne (Cesana) naar Clavières), waarbij de versterkingen van de Fontaine des Chamois op Frans grondgebied blijven.

De nieuwe grenslijn blijft eerst in Zuidelijke richting de op de kaart aangegeven gemeentegrens volgen, loopt daarna langs de rotswand op ongeveer 400 meter ten Noorden van de weg Clavières— Cézanne (Cesana), buigt dan naar het Zuid-Westen, loopt onder langs de rotsen op voldoende afstand om de aanleg van een weg met tweerichtingsverkeer mogelijk te maken.

De grens trekt Noordwaarts om het dorp Clavières heen, dat op Italiaans grondgebied blijft, en ontmoet de Rio Secco op ongeveer 200 meter stroomopwaarts van de brug van Clavières, volgt haar loop stroomafwaarts en vervolgens die van de Doire Ripaire (Doria Riparia) tot aan de weg van Clavières naar de Val Gimont, dat Italiaans blijft, en volgt die weg tot aan de brug over de Gimont.

De grenslijn blijft ongeveer 300 meter stroomopwaarts de rivier volgen, verlaat deze en volgt het muildierenpad, dat leidt naar het hoogste pijler van de luchtkabelbaan van Clavières (Col du Mont Fort du Boeuf), dat op Frans grondgebied blijft. Over de rotskam verenigt zij zich bij de Mont la Plane met de bestaande grens, bij grenspaal 251. De weg van het dal van Gimont blijft op Italiaans grondgebied.

Bovendalen van de Tinée, de Vésubie en de Roya

  • 1º.

    Van de Cime de la Colla Longa tot aan de Cime di Mercantour.

    Verwijzingen: Kaart op schaal van 1 : 20.000

    St. Etienne de Tinée nos. 3—4 en 7—8, Trois Ponts nos. 5—6

    De nieuwe grenslijn scheidt zich van de vroegere grens af bij de Cime de Colla Longa, loopt in Oostelijke richting langs de waterscheiding, volgt de rotskam via de punten 2719, 2562 en de Cle di Seccia. Bij punt 2760 bereikt zij de Testa dell'Autaret, loopt naar punt 2672 en Cle della Guercia (2456) en bereikt langs de punten 2640, 2693, 2689, de Rocche di Saboulé, waarvan zij de noordelijke kam volgt.

    De bergkam volgend, bereikt de grenslijn langs de punten 2537, 2513, de Pso del Lausfer (2461) en punt 2573, de Testa Auta del Lausfer (257S), vanwaar zij naar het Zuiden buigt tot aan de Testa Costa Auta, terwijl zij de Cima del Lausfer (2544) passeert, waarbij het laatstgenoemde punt op Italiaans grondgebied blijft. Vandaar uit, langs punt 2484 de weg op de bergkam, die op Frans grondgebied blijft, volgend en verder langs de punten 2240 en 2356, steekt de grens de Paso di S. Anna over en via de punten 2420 en 2407 bereikt zij een punt, gelegen op ongeveer 80 meter ten Zuiden van punt 2378 (Cima Moravacciera).

    De grens volgt de weg op de bergkam, die op Frans grondgebied blijft en trekt langs de Testa Ga del Caval en punt 2331, die eveneens op Frans grondgebied blijven, verlaat vervolgens de weg om de bergkam van de Testa dell'Adreck (2475) te blijven volgen totdat zij langs de Cle della Lombarda een punt 2556, de Cima della Lombarda (2801) bereikt.

    Zij buigt af naar het Zuid-Oosten, verenigt zich met de rotsige bergkam en bereikt via de Pso di Peania, de Cima di Vermeil, punt 2720, dat op Frans grondgebied blijft, de Testa Cba Grossa (2792), de Pso del Lupo (2730) en via punt 2936 de Mt. Malinvern.

    Vervolgens loopt zij in Zuidelijke richting langs de punten 2701, 2612 en de Cima di Tavels (2802), daarna in Oostelijke richting langs punt 2823, tot aan de Testa del Claus (2889).

    De nieuwe grenslijn buigt vervolgens in hoofdzaak in Zuid-Oostelijke richting af, steeks de Passo della Portette over, passeert punt 2814, de Testa della Portette, punt 2868, de Testa Margiola (2831), de Cairo di Prefouns (2840), de Passo del Prefouns (2620), de Testa di Tablasses (2851), de Passo di Bresses (2794), de Testa di Bresses (2830) en via de Cima di Fremamorta (2731), de Cle Fremamorta, de punten 2625, 2675, 2539, de Cima di Pagari (2686), de Cima di Naucetas (2706) de punten 2660 en 2673 en de Cle di Ciriegia (2581), bereikt zij de Cima di Mercantour (2775).

  • van de Cima di Mercantour tot aan de Mt Clapier.

    Verwijzingen: Kaart op schaal van 1 : 20 000: Trois Ponts nos. 5—6 en de Italiaanse kaart op schaal van 1 : 20 000 Madonna delle Finestre.

    Vanaf de Cima di Mercantour, langs punt 2705, de Cle Mercantour (2611), de Cima Ghilie (2998), de punten 2939 en 2955, de Testa della Rovina (2981), de punten 2844 en 2862, de Paso della Rovina, de Caire dell' Agnel (2935, 2867, 2784), de Cima del Caire Agnel (2830), de Cima Mallariva (2860), de Cima Cairas (2831), de Cima Cougourda (2881, 2921), de Cima dei Gaisses (2896), de punten 2766, 2824, de Cima del Lombard (2842), de punten 2831, 2717, 2591, 2600 en 2582, de Boccia Forno, de Cima delle Finestre (2657), de Col delle Finestre, de punten 2634, 2686 en 2917, bereikt de grenslijn de Cima dei Gelas (3143), vervolgens via punt 3070 de Cima della Maledia (3106), loopt zij langs het voetpad van de Passo del Pagari (2819), daarna volgt zij de op de kaart aangegeven gemeentegrens, bereikt de Passo di Mt. Clapier (2827) en trekt langs de Noord- en Oostkant van de Mt. Clapier (3045), terwijl zij de op de kaart aangegeven bestuursgrens blijft volgen.

  • van de Mt Clapier tot aan de Col de Tende.

    Verwijzingen: Italiaanse kaart op schaal van 1 : 20 000 van Madonna delle Finestre en Colle di Tenda.

    Van de Mt Clapier volgt de grenslijn de op de kaart aangegeven bestuursgrens langs de punten 2915, 2887 en 2562, de Passo dell' Agnel en punt 2679, en bereikt de Cima dell' Agnel (2775).

    Daarna volgt zij in Oostelijke richting, de bestuursgrens op de kaart aangegeven met behulp van de punten 2845 en 2843 van de Rce dell' Agnel, en bereikt zij de Cima della Scandeiera (2706); zij trekt over de Colle del Sabbione (2332) en passeert de punten 2373, 2226, 2303 en 2313, de Cima del Sabbione (2610), punt 2636, de Pta Peirafica, de punten 2609, 2585, 2572 en 2550 tot aan de Rca dell'Abiso (2755).

    De grenslijn blijft de op de kaart aangegeven bestuursgrens volgen tot Oostelijk van punt 2360, daarna loopt zij langs de rand van de rotsachtige oneffenheden ten Noorden van de Rne Pian Misson, vanwaar zij de weg bereikt die de Mt Becco Rosso passeert en die zij Noordelijk van de punten 2881, 2116 en 1915 blijft volgen. Bij de hoofdweg aangekomen, volgt zij deze over een lengte van ongeveer een kilometer in Noordelijke richting, waarna zij zich weer bij de hierboven gelegen weg aansluit tot aan de Colle di Tenda. Bovengenoemde wegen, evenals het gedeelte van de grote weg, blijven op Frans grondgebied.

  • van de Col de Tende tot aan de Cima Missun

    Verwijzingen: Italiaanse kaart op schaal 1 : 20 000 van Tenda Certosa di Pesio.

    De weg op Frans grondgebied latend, loopt de grenslijn van de col de Tende langs het punt 1887 en het punt 2206, verlaat hierop deze weg om langs de rand van de bergkam de op de kaart aangegeven bestuursgrens te volgen en bereikt via het punt 2262 de Cima del Becco (2300).

    Zij begeeft zich in Noordelijke richting, langs de op de kaart aangegeven bestuursgrens, passeert de col della Perla (2086) en volgt de weg langs de rotsgraat van de Cima del Cuni tot aan de col della Boaira, die zij verlaat om de bergkam in Noordelijke richting te volgen. Voornoemde weg laat zij op Frans grondgebied liggen.

    De rotskam volgend, loopt de grenslijn via het punt 2275, bereikt de Testa Ciaudon (2386), loopt langs de steile rotshellingen, trekt over de Colla Piana (2219) en bereikt het punt 2355 van de Mt delle Carsene, welke aan Frankrijk blijft; daarna volgt zij de Noordelijke kam van deze berg langs de Pta Straldi (2375), de punten 2321 en 2305 tot aan de Paso Scarason, waarna zij in Noordelijke richting een bocht beschrijft tot aan het punt 2352, waar zij zich met de of de kaart aangegeven bestuursgrens verenigt en deze volgt langs de punten 2510 en 2532 tot aan de Pta Marguareis (2651).

    Vervolgens buigt de grenslijn naar het Zuiden, volgt de bergkam, loopt langs het punt 2585 en, de rotskam afdalend, bereikt zij de Colle del Lago dei Signori.

    Zij volgt de weg van de bergkam, die op Frans grondgebied is gebleven, en daarna de bergkam zelf volgend, bereikt zij de Cima di Pertega (2402), daalt af langs de rotskam tot aan de Colle delle Vecchie (2106), vanwaar zij tot aan de Mt Bertrand, langs de punten 2190, 2162, de Cima del Vescove (2257) en de Cima Di Velega (2366), de weg van de bergkam volgt, die zij op Frans grondgebied laat liggen. Van de Mt Bertrand (2481) volgt de grenslijn de op de kaart aangegeven bestuursgrens tot aan de Colla Rossa, waarop zij zich weer met de weg van de bergkam verenigt, die zij langs de punten 2179 en 2252 blijft volgen tot aan de Cima Missun (2356). Zij trekt Oostwaarts om de top heen en volgt dezelfde weg, terwijl deze op Frans grondgebied is gebleven.

  • van de Cima Missun tot aan de Col de Pegairole

    Verwijzingen: kaart op schaal van 1 : 20 000 van Point du Lugo nos. 1—2 en 5—6.

    Dezelfde weg van de bergkam volgend, trekt de grenslijn over de Colla Cravirora en komt Oostelijk van het punt 2265, langs de Pta Farenga. Zij verlaat de weg, trekt Oostwaarts om de Cima Ventosa heen, verenigt zich weer met de weg van de Passo di Tanarello en laat de hierlangs liggende bouwwerken aan Frankrijk; vervolgens loopt zij langs de Mt Tanarello, trekt over de Passo Basera (2038) en om de Mt Saccarello heen, welke laatste zij ongeveer 300 meier Westwaarts laat liggen, vervolgens de rotskam en daarna de weg tot aan de Passo di Collardente volgend, bereikt zij de bergkam, die naar de Mt Collardente leidt, terwijl zij het punt 1762 aan Frankrijk laat. Op deze hoogte volgt de grenslijn een op Italiaans grondgebied gebleven weg, bereikt de Mt Collardente, terwijl zij aan Frankrijk de weg laat, die hier overheen leidt en die zij Oostelijk door de Bassa di Sanson en ten Zuiden van het punt 1769 blijft volgen, tot aan de bouwwerken, die ongeveer 500 meter Oostelijk van de Testa della Nava (1934) gelegen zijn en op Frans grondgebied zijn gebleven. De grenslijn verlaat de weg ter hoogte van deze bouwwerken en via de bergkam verenigt zij zich weer met de weg van de bergkam van de Testa della Nava, welke weg op Frans grondgebied is gebleven en welke zij volgt tot aan de bouwwerken ten Zuid-Oosten van de Cima di Marta of Mt Vacche, waar zij Oostwaarts omheen trekt.

    Van daaruit, langs de weg van de bergkam, die op Frans grondgebied blijft, trekt de grenslijn om de Mt Ceriana heen, verlaat de weg om de Mt Grai (2014) te bereiken en verenigt zich opnieuw met de weg bij de pas (1875) om gezamenlijk om de Cima della Valetta en de Mt Pietravecchia heen te trekken tot aan de rotskam.

    Hierop kruist de grenslijn de Gola dell' Incisa, blijft dan weer de bergkam volgen langs het punt 1759, de Mt Toraggio (1972), langs de Cima di Logambon en de Gola del Corvo, trekt om de Mt Bauso en de Mt Lega (1552, 1563 en 1556) heen, en daalt vervolgens de bergkam af tot aan de Passo di Muratone.

    De weg van de bergkam volgend, die op Frans grondgebied is gebleven, loopt de grenslijn langs de Mt Scarassan, en Zuidelijk langs de Mt Battolino en het punt 1358 en bereikt de Cla Pegairole.

  • Van de Cla Pegairole tot aan de Mont Mergo

    Verwijzingen: Kaarten op schaal 1 : 20.000 van Pointe de Lugo Nos. 5—6, San Remo Nos. 1—2 en Menton Nos. 3—4,

    Van de Cla Pegairole, volgt de grenslijn de op de kaart aangegeven bestuursgrens, laat Cisterne op Frans gebied liggen, klimt langs de Mt Simonasso omhoog en daalt dan weer tot aan de bergpas, verenigt zich met de weg van Margheria—Suan, die zij op Frans grondgebied laat, terwijl de chalets op Italiaans grondgebied blijven.

    Deze weg steeds volgend, die op Frans grondgebied is gebleven, loopt de grenslijn Oostelijk van de Testa d'Alpe langs de Fontana dei Draghi, langs de bronnen van het punt 1406 en langs het punt 1297, loopt Oostelijk langs de Colla Sgora, komt langs de ponten 1088, 1016 en 1026, trekt over de rotskam van de Mt Colombin, volgt de grens van het kanton, op de kaart aangegeven door de Cima di Reelie (846 en 858), verlaat vervolgens deze kantongrens en trekt in Zuid-Westelijke richting om de bergkam van Serra dell' Arpetta (543,474 en 416) af te dalen tot aan de thalweg van de Roya, die zij ongeveer 200 meter Noord-Westelijk van de brug van Faughetto overtrekt.

    Vervolgens loopt de grenslijn langs de thalweg van de Roya omhoog, tot aan een punt, op ongeveer 350 meter van voornoemde brug gelegen. De Roya bij dit punt verlatend, loopt zij in Zuid-Westelijke richting tot aan het punt 566. Vanaf dit punt gaat zij Westwaarts tot aan het ravijn, welk afdaalt naar Olivetta; zij volgt het ravijn tot aan de weg, terwijl zij de woningen aan deze weg gelegen, op Italiaans grondgebied laat liggen. Vervolgens klimt de grenslijn ongeveer 200 meter langs de V. di Trono omhoog, begeeft zich dan naar het punt 410 tot aan de weg van Olivetta naar San Cirolamo.

    Vandaar uit, na de weg ongeveer 100 meter in Zuid-Oostelijke richting te hebben gevolgd, herneemt de grenslijn een hoofdzakelijk Zuid-Westelijke richting tot aan het punt 403, terwijl zij, op ongeveer 20 meter ten zuiden daarvan de op de kaart aangegeven weg volgt. Van het punt 403 af, volgt zij de bergkam van de Pta Becche tot aan het punt 379, daarna zich opnieuw in Zuid-Westelijke richting begevend, kruist zij de T. Bevera en volgt de thalweg naar de Mont Mergo, trekt ongeveer 50 meter Zuidwaarts om de top (686) heen, die op Frans grondgebied blijft en verenigt zich met de bestaande grens op een punt, dat ongeveer 100 meter ten Zuid-Westen van voornoemde top gelegen is.

BIJLAGE

III

Garanties betrekking hebbende op de Mont Cenis en het gebied van Tende-la Brigue

(zie artikel 9)

A

Garanties die Frankrijk aan Italië zal moeten geven in geval van overdracht van het Mont Cenis Plateau

I. Garanties in verband met de levering van water, onttrokken aan het meer van Mont Cenis, voor het opwekken van hydro-electrische energie

  • a)

    Frankrijk zal het watervolume van het meer van Mont Cenis, uitgestort in de ondergrondse pijpleidingen, die de hydro-electrische centrales van Gran Scala, van Venaus en van Mompantero van water voorzien, op zodanige wijze regelen, dat het deze centrales die hoeveelheid water zal verschaffen, waaraan Italië behoefte kan hebben, overeenkomstig het voor dit land benodigde verbruik.

  • b)

    Frankrijk zal alle installaties, voor de watervoorziening van node, herstellen, in goede bedrijfsstaat houden en zo nodig vernieuwen en het verbruik van het water regelen, overeenkomstig paragraaf a), voor zover deze installaties zich op Frans grondgebied zullen bevinden.

  • c)

    Frankrijk zal Italië op zijn verzoek inlichten omtrent de hoeveelheid water, die zich in het meer van Mont Cenis bevindt, en zal alle andere, hiermee in verband staande inlichtingen verstrekken, ten einde Italië in staat te stellen te bepalen, welke hoeveelheid en naar rato van welk verbruik het water in de voornoemde ondergrondse pijpleidingen moet worden gestort.

  • d)

    Frankrijk zal de hierboven genoemde bepalingen toepassen, daarbij rekening houdend met een rechtvaardig beheer en het zal hierbij aan Italië de werkelijke kosten in rekening brengen.

II. Garanties betrekking hebbende op de electrische energie, voortgebracht door de hydro-electrische centrale van Gran Scala

  • a)

    Frankrijk zal de hydro-electrische centrale van Gran Scala op zodanige wijze exploiteren (onder voorbehoud van de contrôle op de watervoorziening, zoals bepaald in Garantie I), dat het die hoeveelheden electriciteit zal opbrengen, die Italië voor zijn land nodig kan hebben, nadat zal zijn voldaan aan de plaatselijke behoefte (die de bestaande behoefte niet wezenlijk zal mogen overtreffen) van het gebied, dat grenst aan Gran Scala en Frankrijk toebehoort.

  • b)

    Frankrijk zal het pompstation, grenzend aan de centrale van Gran Scala op zodanige wijze exploiteren, dat het water in het meer van Mont Cenis terugstroomt, naar gelang en op het ogenblik, dat Italië hieraan behoefte zal hebben.

  • c)

    Frankrijk zal alle installaties van de hydro-electrische centrale van Gran Scala en het pompstation herstellen, in goede bedrijfsstaat houden en zo nodig vernieuwen, evenals de electrische leiding en de installaties van het energietransport, die de centrale van Gran Scala met de Frans-Italiaanse grens verbinden.

  • d)

    Frankrijk zal door middel van de electrische leiding, die Gran Scala met de Frans-Italiaanse grens verbindt, het energietransport verzekeren, naar gelang Italië, zoals reeds vermeld, hieraan behoefte heeft en het zal deze electrische stroom aan Italië afleveren op het punt waar de leiding over de grens komt en Italiaans grondgebied bereikt.

  • e)

    Frankrijk zal de voltage en de wisselstroomfrequentie, volgens bovengenoemde bepalingen geleverd, op een peil houden, dat overeenkomt met de eisen, die Italië redelijkerwijs zal kunnen stellen.

  • f)

    Frankrijk zal met Italië regelingen treffen voor de aanleg van een telefoonverbinding tussen Gran Scala en Italië en zal met Italië in verbinding blijven, ten einde de exploitatie te verzekeren van de centrale van Gran Scala, van het pompstation en van de electrische leiding, overeenkomstig de hierboven genoemde garanties.

  • g)

    De prijs, die Frankrijk in rekening zal moeten brengen en Italië zal moeten betalen voor de electrische stroom, voortgebracht door de hydro-electrische centrale van Gran Scala en die ter beschikking van Italië gesteld zal worden (nadat aan de plaatselijke behoefte, hierboven vermeld, zal zijn voldaan), zal gelijk zijn aan de prijs, in Frankrijk in rekening gebracht voor de levering van dezelfde hoeveelheden hydro-electrische energie op Frans grondgebied, in de omgeving van Mont Cenis of in andere gebieden, waar de omstandigheden soortgelijk zijn.

III. Duur van de toepassing der garanties.

Behoudens andere afspraken tussen Frankrijk en Italië, zullen deze garanties voortdurend van kracht blijven.

IV. Technische Commissie van Toezicht.

Er zal een Frans-Italiaanse technische commissie van toezicht, bestaande uit een gelijk aantal Franse en Italiaanse leden ingesteld worden om toe te zien en te bevorderen, dat de reeds genoemde garantieclausules worden nagekomen, die ten doel hebben Italië dezelfde faciliteiten te verzekeren, als waarover het beschikte in verband met de levering van hydro-electrische energie en water uit het meer van Mont Cenis, vóór de overdracht van dit gebied aan Frankrijk. De technische commissie van toezicht zal eveneens tot taak hebben om samen te werken met de bevoegde Franse technische diensten om er zich van te overtuigen, dat de veiligheid der beneden-dalen niet in gevaar wordt gebracht.

B

Garanties die Frankrijk aan Italië zal moeten geven in geval van overdracht aan Frankrijk van het gebied van Tende-la Brigue.

  • 1.

    Garantie, welke Italië verzekert van de electrische energie, opgewekt door de twee wisselstroomdynamo's van 16⅔ perioden van de hydro-electrische centrale van San Dalmazzo en van de electrische energie van 50 perioden, opgewekt door de hydro-electrische centrales van Le Mesce, San Dalmazzo en Confine, afgezien nog van de hoeveelheid electrische stroom uit deze fabrieken afkomstig, die Frankrijk nodig zal kunnen hebben voor de gebieden van Sospel, Menton en Nice, totdat de bij Breil en Fontan vernietigde hydro-electrische centrales weer volledig opgebouwd zijn, met dien verstande, dat die hoeveelheid zal afnemen, naar mate de wederopbouw van deze centrales vordert, dat die hoeveelheid noch 5.000 kilowatt noch 3.000.000 kilowatt uur per maand mag overschrijden en dat, indien men bij de wederopbouw van deze centrales niet op bijzondere moeilijkheden stuit, de werkzaamheden uiterlijk eind 1947 voltooid zouden moeten zijn.

    • a)

      Frankrijk zal voornoemde fabrieken op zodanige wijze exploiteren, dat het (onder voorbehoud van de eventuele beperkingen, door het beschikbare volume water opgelegd, en rekening houdend, voor zover dat redelijkerwijs mogelijk is, met de behoefte van de stroomafwaarts gelegen fabrieken), die hoeveelheid electriciteit zal voortbrengen, waaraan Italië behoefte heeft, ten eerste met een frequentie van 16⅔ perioden voor de Italiaanse Spoorwegen van Ligurië en van Zuidelijk Piëmont, en ten tweede met een frequentie van 50 perioden voor algemeen gebruik, nadat voor Frankrijk, zoals hierboven reeds vermeld, zal zijn voorzien in de behoefte van Sospel, Menton en Nice, evenals in de plaatselijke behoefte van het aan San Dalmazzo grenzende gebied;

    • b)

      Frankrijk zal alle installaties van de hydro-electrische centrales van Le Mesce, San Dalmazzo en Confine herstellen, in goede bedrijfsstaat houden en, zo nodig vernieuwen, evenals de electrische leidingen en de installaties van het energietransport, die de centrale van Le Mesce en van Confine enerzijds, met die van San Dalmazzo anderzijds, verbinden en ook de hoofdleidingen en installaties van de centrale naar de Frans-Italiaanse grens;

    • c)

      Frankrijk zal Italië, op zijn verzoek, op de hoogte houden van het waterverbruik te Le Mesce en Confine, evenals van het volume water, dat bij San Dalmazzo voorradig is en het zal, in verband hiermede alle andere inlichtingen verstrekken, opdat Italië zal kunnen vaststellen hoeveel electrische stroom het nodig heeft, overeenkomstig de bepalingen van paragraaf a);

    • d)

      Frankrijk zal door middel van de electrische hoofdleidingen die San Dalmazzo met de Frans-Italiaanse grens verbinden, het energietransport verzekeren, overeenkomstig de voor Italië reeds genoemde benodigde hoeveelheid en het zal Italië deze stroom leveren, op de punten waar genoemde leidingen de grens overschrijden en Italiaans grondgebied bereiken.

    • e)

      Frankrijk zal het voltage en de wisselstroomfrequentie, volgens de hierboven genoemde bepalingen geleverd, op een peil houden, dat overeenkomt met de werkelijke behoefte van Italië.

    • f)

      Frankrijk zal met Italië regeringen treffen met het oog op de aanleg van een telefoonverbinding tussen San Dalmazzo en Italië en het zal met Italië in verbinding blijven, ten einde de exploitatie van genoemde hydro-electrische centrales en energietransportleidingen, overeenkomstig de hierboven vermelde garanties, te verzekeren.

  • 2.

    Garantie betrekking hebbende op de prijs, die Frankrijk aan Italië in rekening zal brengen voor de aan Italië beschikbaar gestelde electrische stroom, overeenkomstig lid 1 (hiervoor vermeld), totdat deze leveringen ophouden, overeenkomstig lid 3 (hierna vermeld). De prijs, welke Frankrijk in rekening zal moeten brengen en Italië zal moeten betalen voor de electriciteit, voortgebracht door de hydro-electrische centrales van Le Mesce, San Dalmazzo en Confine, en welke ter beschikking van Italië zal worden gesteld nadat in Frankrijks behoefte voor Sospel, Menton en Nice zal zijn voorzien, evenals in de plaatselijke behoeften van het aan Dalmazzo grenzende gebied, overeenkomstig de bepalingen van paragraaf a van Garantie I, zal gelijk zijn aan het bedrag, dat in Frankrijk in rekening wordt gebracht, voor de levering van dezelfde hoeveelheid hydro-electrische stroom op Frans grondgebied in de omgeving van het bovendal van de Roya of in andere gebieden, waar de omstandigheden soortgelijk zijn.

  • 3.

    Garantie volgens welke Frankrijk electrische stroom aan Italië zal leveren voor een periode van redelijke duur.

    Behoudens andere afspraken tussen Frankrijk en Italië, zullen de garanties 1 en 2 tot 31 December 1961 van kracht blijven; zij zullen na die datum of na 31 December van de daarop volgende jaren niet meer van toepassing zijn, onder voorwaarde, dat een der beide landen, minstens twee jaar tevoren, de ander schriftelijk bericht, dat het voornemens is hieraan een einde te maken.

  • 4.

    Garantie in verband met algehele en rechtvaardige gebruikmaking door Frankrijk en Italië, van het water van de Roya en van de zijrivieren, met het oog op de exploitatie van hydro-electrische hulpbronnen:

    • a)

      Frankrijk zal de hydro-electrische centrales van het Roya-dal, die zich op Frans grondgebied bevinden, exploiteren, terwijl het, voor zover dat redelijkerwijs mogelijk is, rekening zal houden met de behoefte van de stroomafwaarts gelegen centrales. Frankrijk zal Italië van te voren op de hoogte stellen van het volume water, dat naar schatting, iedere dag beschikbaar zal zijn en het zal alle andere inlichtingen verstrekken, die hiermee in verband staan.

    • b)

      Frankrijk en Italië zullen door wederzijdse onderhandelingen gezamenlijk een voor beide partijen aannemelijk plan uitwerken ter exploitatie van de hydrauliscihe hulpbronnen van de Roya.

  • 5.

    Er zal een commissie, of ander soortgelijk lichaam, dat alsnog met gezamenlijke instemming gevormd kan worden, ingesteld worden, om toezicht te houden op de uitvoering van het in paragraaf b genoemde plan van garantie 4 en om de nakoming der garantiën 1–4 te vergemakkelijken.

BIJLAGE

IV

Bepalingen waarover overeenstemming is bereikt op 5 September 1946 tussen de Italiaanse en Oostenrijkse Regeringen

(zie artikel 10)

  • 1.

    De Duits sprekende bewoners van de provincie Bolzano en die van de naburige tweetalige gemeenten van de provincie Trente, zullen ten opzichte van de Italiaans sprekende bewoners volkomen dezelfde rechten genieten, binnen het kader van bijzondere bepalingen, welke ten doel hebben, het volkskarakter en de culturele en economische ontwikkeling van de Duits sprekende bevolking te beschermen.

    Overeenkomstig de wettelijke bepalingen, die reeds uitgevaardigd zijn of nog uitgevaardigd worden, zullen de Duits sprekende onderdanen de volgende garanties krijgen:

    • a)

      lager en middelbaar onderwijs in hun moedertaal;

    • b)

      gebruik van de Duitse en Italiaanse taal op voet van gelijkheid bij de openbare bestuurslichamen, in officiële stukken en in de tweetalige topografische index;

    • c)

      het recht om Duitse familienamen weer aan te nemen, die in de loop der laatste jaren veritaliaanst waren;

    • d)

      gelijke benoembaarheid tot openbare ambten, ten einde een betere verhouding tussen de ambtenaren uit beide volksgroepen te bereiken.

  • 2.

    De wetgevende en uitvoerende autoriteiten van de hierboven aangeduide gebieden, zullen recht van zelfbestuur hebben, waarvan de grondbeginselen vastgelegd zullen worden in overleg met plaatselijke vertegenwoordigers van de Duits sprekende bevolking.

  • 3.

    Ten einde een goede verstandhouding als buren tussen Italië en Oostenrijk tot stand te brengen, verbindt de Italiaanse Regering zich, na overleg te hebben gepleegd met de Oostenrijkse Regering en binnen een jaar na ondertekening van dit Verdrag:

    • a)

      het stelsel van de nationaliteitskeuze, resultaat van de verdragen van 21 October 1939, op onbekrompen en rechtvaardige wijze te herzien;

    • b)

      op basis van wederkerigheid tot overeenstemming te komen, wat betreft de geldigheid van bepaalde universitaire titels en getuigschriften;

    • c)

      een verdrag tot stand te brengen voor vrij vervoer van passagiers en goederen tussen Noord en Oost Tirol, zowel per spoor, als voor zover mogelijk, langs de weg.

    • d)

      bijzondere overeenkomsten te sluiten om een uitgebreider grensverkeer tussen Oostenrijk en Italië te bevorderen en om de plaatselijke ruilhandel van bepaalde hoeveelheden gewestelijke goederen en producten toe te staan.

BIJLAGE

V

Watervoorziening van de gemeente Gorizia en omstreken

(zie artikel 13)

  • 1.

    In de hoedanigheid van eigenaar, zal Zuidslavië het onderhoud en de exploitatie van de bronnen en de installaties voor de watervoorziening van Fonte Fredda en Moncorona verzekeren, evenals de watervoorziening van dat deel van de gemeente Gorizia, dat luidens de bewoordingen van dit Verdrag, in Italië blijft. Italië zal het onderhoud en de exploitatie van het reservoir en van het waterleidingstelsel die zich op Italiaans grondgebied bevinden en door de hierboven genoemde bronnen gevoed worden, blijven verzekeren; het zal eveneens water blijven leveren aan de gebieden in Zuidslavië die, luidens de bewoordingen van dit Verdrag, aan dit land zullen zijn overgedragen en waarvan de watervoorziening van Italië uit wordt geregeld.

  • 2.

    Het zal dezelfde hoeveelheid water zijn die, op deze wijze verschaft, gewoonlijk vroeger aan dit gebied geleverd werd. In het geval, dat de verbruikers van een der beide Staten een extra-hoeveelheid water nodig mochten hebben, zullen de beide Regeringen de kwestie gezamenlijk onderzoeken om een overeenkomst tot stand te brengen in zake al die maatregelen, die redelijkerwijs nodig zullen kunnen zijn om in deze behoefte te voorzien. Indien de beschikbaar gestelde hoeveelheid water tijdelijk door een natuurlijke oorzaak zou verminderen, dan zal de hoeveelheid water, afkomstig van de hierboven genoemde bronnen en bestemd voor verbruikers in Zuidslavië en in Italië, voor beide landen verminderd worden, naar verhouding van hun vroegere verbruik.

  • 3.

    De prijs, welke de gemeente Gorizia aan Zuidslavië zal moeten betalen voor het beschikbaar gestelde water en de prijs, welke de verbruikers op Zuidslavisch grondgebied aan de gemeente Gorizia zullen moeten betalen, zal uitsluitend berekend worden op grond van exploitatiekosten en onderhoud van het waterleidingstelsel, en op grond van de nieuwe installatiekosten, welke nodig zullen kunnen zijn om de genoemde bepalingen ten uitvoer te brengen.

  • 4.

    Zuidslavië en Italië zullen, binnen een maand na het van kracht worden van dit Verdrag, een overeenkomst sluiten om hun respectievelijke verantwoordelijkheden te regelen, die voortspruiten uit bovengenoemde bepalingen en om het bedrag vast te stellen, dat zij krachtens die bepalingen, zullen moeten betalen.

    De twee Regeringen zullen een gemengde Commissie in het leven roepen teneinde toezicht uit te oefenen op de uitvoering van bovengenoemde overeenkomst.

  • 5.

    Na verloop van een periode van tien jaar na het van kracht worden van het tegenwoordige Verdrag, zullen Zuidslavië en Italië, rekening houdend met de toestand die op dat ogenblik heerst, tot een hernieuwd onderzoek van bovengenoemde bepalingen overgaan, ten einde vast te stellen, of deze zouden moeten worden herzien en zij zullen al datgene wijzigen of toevoegen naar gelang zij hierover tot overeenstemming zijn gekomen. Alle geschillen welke zouden kunnen rijzen ten gevolge van dit hernieuwde onderzoek, zullen geregeld worden, overeenkomstig de procedure, bedoeld in artikel 87 van dit Verdrag.

BIJLAGE

VI

Permanent Statuut van het Vrije Gebied van Triëst

(zie artikel 21)

Artikel

1

Uitgestrektheid van het Vrije Gebied

Het Vrije Gebied van Triëst zal bepaald worden door de grenzen, omschreven in artikel 4 en 22 van dit Verdrag en de grenslijn hiervan, zal vastgesteld worden, overeenkomstig artikel 5 van het Verdrag.

Artikel

2

Onschendbaarheid en Onafhankelijkheid

De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, verzekert de onschendbaarheid en de onafhankelijkheid van het Vrije Gebied. Deze verantwoordelijkheid houdt in, dat de Raad er op zal toezien, dat:

  • a)

    de bepalingen van het Permanente Statuut zullen worden nagekomen, in het bijzonder wat betreft de bescherming der fundamentele rechten van de mens;

  • b)

    de orde en veiligheid van het Vrije Gebied gehandhaafd zullen worden.

Artikel

3

Demilitarisatie en Neutraliteit

Artikel

4

Rechten van de Mens en Fundamentele Vrijheden

De Grondwet van het Vrije Gebied zal aan alle personen, die onder de wetgeving van het Vrije Gebied vallen, ongeacht hun ras, geslacht, taal of godsdienst, het genot verzekeren van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, in het bijzonder de vrijheid van godsdienst, taal, meningsuiting in woord en geschrift, onderwijs en het recht van vereniging en vergadering. De onderdanen van het Vrije Gebied zal gelijke benoembaarheid tot openbare ambten verzekerd worden.

Artikel

5

Burgerlijke en Politieke Rechten

De burgerlijke en politieke rechten zullen aan geen enkel persoon, die het burgerrecht van het Vrije Gebied van Triëst verkregen heeft, ontnomen worden, tenzij bij rechterlijke beslissing wegens inbreuk op de strafwetten van het Vrije Gebied.

Artikel

6

Burgerrecht

Artikel

7

Officiële talen

De officiële talen van het Vrije Gebied zullen het Italiaans en het Slovenisch zijn.

De Grondwet zal bepalen in welke gevallen het Kroatisch als derde officiële taal gevoerd mag worden.

Artikel

8

Vlag en Wapenschild

Het Vrije Gebied zal zijn eigen vlag en wapenschild hebben. De vlag zal de traditionele vlag van de stad Triëst zijn en het wapen het historische wapen van deze stad.

Artikel

9

Regeringsorganen

Er zal voor de regering van het Vrije Gebied een Gouverneur aangesteld worden, een Regeringsraad, een Volksvergadering, door het volk van het Vrije Gebied gekozen, en een Rechtsprekend Lichaam. Hun respectievelijke bevoegdheden zullen zij uitoefenen, krachtens de bepalingen van dit Statuut en van de Grondwet van het Vrije Gebied.

Artikel

10

Grondwet

Artikel

11

Benoeming van de Gouverneur

Artikel

12

Wetgevende Macht

De wetgevende macht zal uitgeoefend worden door een Volksvergadering, die slechts uit een kamer bestaat en op basis van evenredige vertegenwoordiging, door de burgers van beide sexe van het Vrije Gebied gekozen is. De verkiezingen voor de Volksvergadering zullen volgens algemeen, voor allen gelijk, rechtstreeks en geheim stemrecht gehouden worden.

Artikel

13

Regeringsraad

Artikel

14

Uitoefening van de Rechterlijke Macht

De rechterlijke macht in het Vrije Gebied zal uitgeoefend worden door tribunalen, die ingesteld zijn overeenkomstig de Grondwet en de wetten van het Vrije Gebied.

Artikel

15

Vrijheid en Onafhankelijkheid van de Rechterlijke Macht

De Grondwet van het Vrije Gebied zal volledige vrijheid en onafhankelijkheid van de rechterlijke macht moeten garanderen en voorzien in een beroepsinstantie.

Artikel

16

Benoeming der leden van de Rechterlijke Macht

Artikel

17

Verantwoordelijkheid van de Gouverneur tegenover de Veiligheidsraad

Artikel

18

Rechten van de Volksvergadering

De Volksvergadering zal het recht hebben over te gaan tot onderzoek of bespreking van iedere aangelegenheid de belangen van het Vrije Gebied betreffende.

Artikel

19

Wetgeving

Artikel

20

Rechten van de Gouverneur in zake bestuursmaatregelen

Artikel

21

Begroting

Artikel

22

Bijzondere bevoegdheden van de Gouverneur

Artikel

23

Recht van gratie en van vermindering van straf

Het recht van gratie en van vermindering van straf, zal de Gouverneur toebehoren en zal door hem uitgeoefend worden, overeenkomstig de bepalingen, die in de Grondwet zullen worden opgenomen.

Artikel

24

Buitenlandse betrekkingen

Artikel

25

Onafhankelijkheid van de Gouverneur en zijn Staf

In de uitoefening van hun functie, zullen de Gouverneur en zijn staf van geen enkele Regering of andere autoriteit, met uitzondering van de Veiligheidsraad aanwijzingen vragen of aannemen. Zij zullen zich van iedere handeling, die onverenigbaar is met hun positie van internationaal ambtenaar, onthouden en zijn uitsluitend verantwoordelijk aan de Veiligheidsraad.

Artikel

26

Benoeming en ontslag van Bestuursambtenaren

Artikel

27

Hoofd van de Veiligheid

Artikel

28

Politiemacht

Artikel

29

Plaatselijke Regering

De Grondwet van het Vrije Gebied zal, op basis van evenredige vertegenwoordiging, moeten voorzien in de oprichting van plaatselijke regeringsorganen volgens democratische beginselen, in het bijzonder die betreffende het algemeen, voor allen gelijk, rechtstreeks en geheim stemrecht.

Artikel

30

Muntstelsel

Het Vrije Gebied zal zijn eigen muntstelsel hebben.

Artikel

31

Spoorwegen

Het Vrije Gebied zal, onverminderd zijn eigendomsrecht van de spoorwegen binnen zijn grenzen, en zijn contrôle op het beheer hiervan, met Zuidslavië en Italië overeenkomsten kunnen sluiten om een redelijke en economische exploitatie van zijn spoorwegen te verzekeren. Dergelijke overeenkomsten zullen de verantwoordelijkheid bepalen voor de exploitatie van de spoorlijnen, respectievelijk in de richting van Zuidslavië of van Italië, evenals voor de exploitatie van het beginpunt van de spoorlijn van Triëst en voor de gemeenschappelijk in gebruik zijnde delen van de lijnen. In dat laatste geval, zal de exploitatie verzekerd kunnen worden door een bijzondere commissie, bestaande uit vertegenwoordigers van het Vrije Gebied, Zuidslavië en Italië, onder het voorzitterschap van de vertegenwoordiger van het Vrije Gebied.

Artikel

32

Commerciële Luchtvaart

Artikel

33

Inschrijving der Schepen

Artikel

34

Vrijhaven

In het Vrije Gebied zal een vrijhaven geschapen worden, welke zal worden beheerd overeenkomstig de bepalingen van een Internationale Regeling, welke opgemaakt is door de Raad van Ministers van Buitenlandse Zaken en goedgekeurd door de Veiligheidsraad. De tekst van deze regeling komt als bijlage voor in dit Verdrag (Bijlage VIII). De Regering van het Vrije Gebied zal de daartoe geëigende wetgeving in werking doen treden en zal alle maatregelen treffen, nodig voor de tenuitvoerlegging van deze regeling.

Artikel

35

Vrijheid van Transito Vervoer

Door het Vrije Gebied en de Staten door wier gebied het vervoer plaats vindt, zal, overeenkomstig de gebruikelijke internationale bepalingen, de vrijheid van transito-vervoer verzekerd worden van die goederen, welke per spoor tussen de Vrijhaven en de Staten, welke aan deze spoorlijn liggen, vervoerd worden, zonder discriminatie, zonder douanerechten of andere belastingen dan die welke voor verleende diensten geheven zouden worden.

Artikel

36

Uitlegging van het Statuut

Behalve in die gevallen, waarin door een artikel van dit Statuut een andere procedure uitdrukkelijk is voorzien, zal elk geschil betreffende de uitlegging of de uitvoering van het Statuut, dat niet door rechtstreekse onderhandelingen is opgelost, tenzij de partijen onderling een andere wijze van regeling overeenkomen, op verzoek van een der partijen voorgelegd worden aan een commissie bestaande uit een vertegenwoordiger van elke partij en een derde lid, dat in gemeenschappelijk overleg door beide partijen uit de onderdanen van een derde land gekozen wordt. Mochten de partijen er niet in slagen binnen een maand een derde lid te benoemen, dan zal elk der partijen de Secretaris-Generaal der Verenigde Naties kunnen verzoeken, zich met die benoeming te belasten. De uitspraak van de meerderheid der leden van de Commissie zal als de uitspraak van de Commissie worden beschouwd en door beide partijen als beslissend en bindend worden geacht.

Artikel

37

Wijziging van het Statuut

Dit Statuut houdt in het Permanente Statuut van het Vrije Gebied, onder voorbehoud van iedere wijziging, die de Veiligheidsraad hier later in zal kunnen aanbrengen. De Volksvergadering zal na een stemming met 2/3 meerderheid van de uitgebrachte stemmen een verzoekschrift om wijziging van het Statuut bij de Veiligheidsraad kunnen indienen.

Artikel

38

Van kracht worden van het Statuut

Dit Statuut zal van kracht worden op de datum, welke zal worden vastgesteld door de Veiligheidsraad der Verenigde Naties.

BIJLAGE

VII

Regeling betreffende het voorlopig bewind van het Vrije Gebied van Triëst

(zie artikel 21)

De bepalingen van deze regeling zullen van toepassing zijn op het beheer van het Vrije Gebied van Triëst, in afwachting van de inwerkingtreding van het Permanente Statuut.

Artikel

1

De Gouverneur zal, zo spoedig mogelijk na het van kracht worden van het Vredesverdrag, in het Vrije Gebied in functie treden. Tot aan het in functie treden van de Gouverneur, zal het Vrije Gebied bestuurd blijven door de Geallieerde militaire bevelhebbers, die ieder in hun respectievelijke sector optreden.

Artikel

2

Met het aanvaarden van zijn functie in het Vrije Gebied zal de Gouverneur het recht hebben, uit door hem gekozen personen, die hun domicilie in het Vrije Gebied hebben, en na raadpleging van de Zuidslavische en Italiaanse Regeringen, een Voorlopige Regeringsraad samen te stellen. De Gouverneur zal zo dikwijls hij zulks nodig acht, gerechtigd zijn de samenstelling van de Voorlopige Regeringsraad te wijzigen. De Gouverneur en de Voorlopige Regeringsraad zullen hun functie uitoefenen, overeenkomstig de bepalingen van het Permanente Statuut, naar gelang deze van toepassing blijken te zijn en voor zover zij niet door de bepalingen van deze regeling worden vervangen. Gelijkerwijs zullen alle andere bepalingen van het Permanente Statuut voor de duur van het voorlopig bewind van toepassing zijn, naar gelang zij toepasselijk blijken te zijn en voor zover de bepalingen van deze regeling hier niet in voorzien. De Gouverneur zal zich in zijn handelingen voornamelijk laten leiden door de zorg voor de behoeften en het welzijn van de bevolking.

Artikel

3

De zetel van de Regering zal in Triëst gevestigd zijn.

De Gouverneur zal zijn rapporten rechtstreeks uitbrengen aan de President van de Veiligheidsraad, en zal, door zijn bemiddeling, de Raad alle nodige inlichtingen verschaffen over het bestuur van het Vrije Gebied.

Artikel

4

De eerste plicht van de Gouverneur zal zijn zorg te dragen voor de handhaving van de openbare orde en veiligheid. Hij zal een voorlopig Hoofd van Politie benoemen, die de politiemacht en de Veiligheidsdiensten zal reorganiseren en leiden.

Artikel

5

Artikel

6

De Gouverneur zal te allen tijde het recht hebben de hulp van de bevelhebbers van deze contingenten in te roepen en die hulp zal hem onverwijld verleend worden. De Gouverneur zal, zo mogelijk voor ieder geval de betrokken militaire bevelhebbers raadplegen, alvorens zelf aanwijzingen te geven, maar in de uitvoering van die aanwijzingen zal hij zich niet bemoeien met de militaire maatregelen, die ten opzichte van de gewapende macht genomen zijn. Iedere hoofdbevelhebber heeft het recht om aan zijn Regering rapport uit te brengen over de aanwijzingen die hij van de Gouverneur zal hebben ontvangen en hij zal de Gouverneur van de inhoud van deze rapporten op de hoogte stellen. De Regering, die hierbij betrokken is, zal het recht hebben te weigeren, dat haar troepen deelnemen aan de onderhavige operatie en zal de Veiligheidsraad van haar weigering op de hoogte stellen.

Artikel

7

Er zullen de nodige bepalingen vastgesteld worden wat betreft de garnizoenen, de administratie en voorziening van de militaire contingenten, na overeenstemming van de Gouverneur en de bevelhebbers van deze contingenten, die door het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten van Amerika en Zuidslavië beschikbaar zijn gesteld.

Artikel

8

De Gouverneur zal, in overleg met de Voorlopige Regeringsraad, belast zijn met de organisatie van de verkiezingen der leden van de Constituerende Vergadering, overeenkomstig de voorwaarden, die voor de verkiezingen van de Volksvergadering door het Statuut zijn voorgeschreven.

De verkiezingen zullen ten laatste vier maanden na het in functie treden van de Gouverneur plaats vinden. In het geval, dat het om technische redenen niet mogelijk zou zijn, de verkiezingen binnen dit tijdsbestek te houden, zal de Gouverneur hierover verslag uitbrengen aan de Veiligheidsraad.

Artikel

9

De Gouverneur zal, in overleg met de Voorlopige Regeringsraad, de voorlopige begroting vaststellen, evenals de voorlopige programma's voor de in- en uitvoer, en zal zich er van vergewissen, dat de nodige maatregelen betreffende het beheer der financiën van het Vrije Gebied, door de Voorlopige Regeringsraad genomen worden.

Artikel

10

De bestaande wetten en reglementen zullen van kracht blijven, tenzij deze afgeschaft of door de Gouverneur geschorst worden. De Gouverneur zal het recht hebben de bestaande wetten en reglementen te wijzigen, alsook nieuwe wetten en reglementen uit te vaardigen, in overeenstemming met de meerderheid van de Voorlopige Regeringsraad. Deze gewijzigde wetten en reglementen, deze nieuwe wetten en reglementen, alsook de handelingen van de Gouverneur, die de wetten en reglementen afschaft of schorst, zullen geldig zijn, tenzij deze gewijzigd, ingetrokken of vervangen zijn, bij besluit van de Volksvergadering of van de Regeringsraad, die ieder op eigen terrein optreden na het van kracht worden der Grondwet.

Artikel

11

In afwachting van de instelling van een afzonderlijk muntstelsel voor het Vrije Gebied, zal de Italiaanse lire het wettige betaalmiddel blijven in het Vrije Gebied.

De Italiaanse Regering zal het Vrije Gebied van de nodige buitenlandse betaalmiddelen en deviezen voorzien, op voorwaarden die niet minder gunstig zullen zijn dan die welke in Italië van kracht zijn.

Italië en het Vrije Gebied zullen een overeenkomst sluiten om uitvoering te geven aan bovengenoemde bepalingen en om regelingen tussen beide Regeringen, die nodig zouden kunnen zijn, te ontwerpen.

BIJLAGE

VIII

Regeling betreffende de Vrijhaven van Triëst

(zie artikel 21)

Artikel

1

Artikel

2

Artikel

3

Artikel

4

Behoudens strijdige bepalingen van deze regeling, zullen de in het Vrije Gebied van kracht zijnde wetten en reglementen van toepassing zijn op personen en goederen binnen het genoemde gebied van de Vrijhaven, en de autoriteiten, belast met de toepassing hiervan, zullen hun functie binnen het genoemde gebied uitoefenen.

Artikel

5

Artikel

6

Het opslaan van waren in entrepôt of in pakhuizen, onderzoeken, sorteren, inpakken en alle soortgelijke werkzaamheden, die gewoonlijk in de vrije zones van de haven van Triëst worden uitgevoerd, zullen in de Vrijhaven worden toegestaan, overeenkomstig het algemene reglement, dat is vastgesteld door de Directeur der Vrijhaven.

Artikel

7

Artikel

8

De autoriteiten van het Vrije Gebied zullen het recht hebben in de Vrijhaven, voor zover dit nodig is, contrôle uit te oefenen, opdat de douane- of andere in het Vrije Gebied ingestelde reglementen worden nagekomen, ten einde de smokkelhandel te verhinderen.

Artikel

9

Artikel

10

Voor de vaststelling en heffing in de Vrijhaven van havenrechten en andere retributies bedoeld in artikel 9, alsmede voor het verlenen van diensten en het gebruik van de installaties der Vrijhaven, zal er geen enkele discriminerende maatregel op grond van de nationaliteit der schepen, het eigendom der goederen, of om enige andere reden worden toegestaan.

Artikel

11

Bij het binnenkomen en het verlaten van het gebied der Vrijhaven, zal al het passagiersverkeer zijn onderworpen aan een regeling, welke door de autoriteiten van het Vrije Gebied is vastgesteld. Deze regeling zal echter op zodanige wijze worden vastgesteld, dat het verkeer naar en van de Vrijhaven van personen van welke nationaliteit ook, die in het gebied der Vrijhaven wettelijk geoorloofde bezigheden uitoefenen, niet op onredelijke wijze belemmerd wordt.

Artikel

12

De algemene en bijzondere reglementen, die in de Vrijhaven gelden alsmede de tarieven van de te heffen retributies, zullen gepubliceerd moeten worden.

Artikel

13

De kustvaart en de binnenvaart binnen het Vrije Gebied, zal beheerst worden overeenkomstig de regelingen, uitgevaardigd door de autoriteiten van het Vrije Gebied, terwijl de bepalingen van deze regeling beschouwd zullen worden als aan deze autoriteiten in dit opzicht geen enkele beperking opleggend.

Artikel

14

De maatregelen ter bescherming van de gezondheid, alsmede bepalingen ter bestrijding van dieren- en plantenziekten, met betrekking tot schepen en ladingen, zullen worden toegepast binnen de Vrijhaven door de autoriteiten van het Vrije Gebied.

Artikel

15

De autoriteiten van het Vrije Gebied zullen gehouden zijn aan de Vrijhaven water, gas, licht en electriciteit, aansluitingen en reinigingsinstallaties te leveren, en andere openbare diensten te verlenen, alsmede voor politie en brandweer te zorgen.

Artikel

16

Artikel

17

Het Vrije Gebied en de Staten, die de verplichtingen, voortvloeiende uit deze regeling op zich nemen, zullen in hun respectievelijke gebieden en zonder discriminatie de vrijheid van post-, telegraaf- en telefoonverbindingen, overeenkomstig de gewone internationale verdragen, tussen het gebied van de Vrijhaven en elk ander land toestaan voor al het verkeer van of naar het gebied van de Vrijhaven.

Artikel

18

Artikel

19

Onder voorbehoud van de bepalingen van deze regeling, zal de Directeur der Vrijhaven alle redelijke en nodige maatregelen nemen voor het beheer, de exploitatie, het onderhoud en de ontwikkeling van de Vrijhaven en er een goed functionnerende haven van maken, die in staat is op snelle wijze al het verkeer te verwerken. Hij zal in het bijzonder verantwoordelijk zijn voor de uitvoering in de Vrijhaven van havenwerken van allerlei soort, hij zal de exploitatie van de haveninstallaties en de verdere havenuitrusting leiden; hij zal, overeenkomstig de wetten van het Vrije Gebied, de arbeidsvoorwaarden in de Vrijhaven bepalen, en zal eveneens toezien op de uitvoering binnen de Vrijhaven van de besluiten en reglementen van de autoriteiten van het Vrije Gebied betreffende de scheepvaart.

Artikel

20

Artikel

21

Artikel

22

De Internationale Commissie zal haar zetel hebben binnen de grenzen van de Vrijhaven. Haar lokalen en werkzaamheden zullen niet onder de rechtsbevoegdheid vallen van enige plaatselijke autoriteit. De leden en ambtenaren van de Internationale Commissie zullen in het Vrije Gebied van de voorrechten en immuniteiten genieten, welke nodig zijn voor de vrije uitoefening van hun functie. De Internationale Commissie zal haar eigen secretariaat organiseren, de beslissing hebben over haar procedure en haar begroting vaststellen. De gemeenschappelijke uitgaven van de Internationale Commissie zullen op billijke wijze verdeeld worden tussen de Staten die vertegenwoordigd zijn, volgens de verhoudingen, die zij in de Internationale Commissie hebben aanvaard.

Artikel

23

De Internationale Commissie zal gerechtigd zijn om tot het onderzoek of de bestudering over te gaan van alle aangelegenheden betreffende de exploitatie, het gebruik en het beheer van de Vrijhaven of van de technische aspecten van het transito-vervoer tussen de Vrijhaven en de Staten, waarheen dit vervoer plaats vindt, waarbij inbegrepen de standaardisering van voor het verkeer gebruikte methodes.

De Internationale Commissie zal optreden hetzij ambtshalve, hetzij wanneer deze aangelegenheden onder haar aandacht zullen zijn gebracht door enige Staat, door het Vrije Gebied of door de Directeur van de Vrijhaven. De Internationale Commissie zal haar gevoelen of aanbevelingen betreffende deze aangelegenheden aan de belanghebbende Staat of Staten, aan het Vrije Gebied, of aan de Directeur van de Vrijhaven te kennen geven.

Deze aanbevelingen zullen in beschouwing worden genomen en de nodige maatregelen zullen worden getroffen. Indien evenwel het Vrije Gebied of de belanghebbende Staat of Staten deze maatregelen onverenigbaar achten met de bepalingen van deze regeling, zal de aangelegenheid, op verzoek van het Vrije Gebied of van een der belanghebbende Staten, geregeld kunnen worden overeenkomstig de procedure, bepaald in artikel 24.

Artikel

24

Elk geschil, betreffende de uitleg of de uitvoering van deze regeling, dat niet door rechtstreekse onderhandelingen wordt opgelost, zal, tenzij de partijen onderling een andere wijze van oplossing overeenkomen, op verzoek van een der bij het geschil betrokken partijen, verwezen worden naar een Commissie, bestaande uit een vertegenwoordiger van elke partij en een derde lid, dat in gemeenschappelijk overleg door beide partijen uit de onderdanen van een derde land gekozen wordt. Mochten de partijen er niet in slagen binnen een maand een derde lid te benoemen, dan zal elk der partijen de Secretaris-Generaal der Verenigde Naties kunnen verzoeken zich met die benoeming te belasten. De uitspraak van de meerderheid der leden van de Commissie zal beschouwd worden als de uitspraak van de Commissie en zal door beide partijen beslissend en bindend worden geacht.

Artikel

25

Voorstellen van wijziging van deze regeling zullen aan de Veiligheidsraad kunnen worden voorgelegd door de Regeringsraad van het Vrije Gebied of door minstens drie van de Staten, vertegenwoordigd in de Internationale Commissie. Elke wijziging, die goedgekeurd is door de Veiligheidsraad, zal van kracht worden op de door de Veiligheidsraad vastgestelde datum.

Artikel

26

In de zin van deze regeling, zal een Staat beschouwd worden de verplichtingen van genoemde regeling op zich te hebben genomen, als hij partij is bij het Vredesverdrag met Italië of als hij bij de Regering der Franse Republiek te kennen heeft gegeven deze verplichtingen op zich te nemen.

BIJLAGE

IX

Technische Bepalingen betreffende het Vrije Gebied van Triëst

(zie artikel 21)

  • A.

    Watervoorziening van het Noord-Westelijk gedeelte van Istrië.

    Zuid-Slavië zal, door het water afkomstig van de bron van San Giovanni de Pinguente èn door middel van het watervoorzieningsstelsel van Quieto, evenals door het water afkomstig van de bron van Santa Maria del Risano en door middel van het watervoorzieningsstelsel van Risano, het Noord-Westelijk gedeelte van Istrië, dat binnen de grenzen van het Vrije Gebied van Triëst gelegen is, van water blijven voorzien, zonder dat de aldus geleverde hoeveelheid water, op noemenswaardige wijze die hoeveelheid, welke gewoonlijk ter beschikking van het gebied werd gesteld, mag overschrijden; dit water zal geleverd worden, volgens het volume en verbruik, waarom het Vrije Gebied zal vragen, doch dit zal binnen de grenzen moeten blijven, welke door de natuurlijke omstandigheden worden gesteld.

    Zuid-Slavië zal het onderhoud verzekeren van de kanalen, reservoirs, pompen, zuiverings- en andere installaties, die zich op Zuidslavisch grondgebied bevinden, voor zover dit nodig is om aan die verplichting te voldoen. Een tijdelijke afwijking van voornoemde verplichtingen zal aan Zuid-Slavië moeten worden toegestaan, opdat de nodige herstellingswerkzaamheden, aan door de oorlog beschadigde watervoorzieningsinstallaties zullen kunnen worden uitgevoerd. Het Vrije Gebied zal voor het aldus geleverde water, een redelijke prijs betalen, die zijn aandeel, geschat naar verhouding van de hoeveelheid water, die gebruikt is in het Vrije Gebied, vertegenwoordigt in het totale bedrag van de exploitatiekosten en die van het onderhoud van de watervoorzieningsstelsels van Quieto en Risano. In het geval dat het Vrije Gebied in de toekomst een extra levering water nodig mocht hebben, verbindt Zuid-Slavië zich om deze kwestie met de autoriteiten van het Vrije Gebied te bestuderen en om in gezamenlijk overleg die maatregelen te nemen, welke voor deze behoeften nodig zijn.

  • B.

    Levering van electrische stroom.

    • 1.

      Zuid-Slavië en Italië zullen de bestaande electriciteitsvoorziening van het Vrije Gebied van Triëst onderhouden door aan dit gebied electriciteit te leveren in hoeveelheden en met een regelmaat, waaraan het behoefte heeft. De geleverde hoeveelheid electrische stroom zal in het begin niet noodzakelijk op noemenswaardige wijze die hoeveelheid behoeven te overschrijden, welke gewoonlijk ter beschikking wordt gesteld van de streek, omvat door het Vrije Gebied, maar Italië en Zuid-Slavië zullen, op verzoek van het Vrije Gebied, naar gelang de behoefte stijgt, een toenemende hoeveelheid electrische stroom leveren, op voorwaarde, dat elk verzoek om en vermeerdering van meer dan 20 % boven de gewone hoeveelheid, door de verschillende voedingsbronnen aan het Vrije Gebied geleverd, het onderwerp uitmaakt van een overeenkomst tussen de betrokken Regeringen.

    • 2.

      De prijs, die Zuid-Slavië of Italië in rekening zal brengen en die het Vrije Gebied zal betalen voor de hem geleverde electrische stroom, zal niet hoger zijn dan de in Zuid-Slavië of Italië berekende prijs voor de levering van een even grote hoeveelheid elctriciteit van hydraulische oorsprong, voortgebracht door dezelfde electriciteitsbronnen, die op Zuidslavisch of Italiaans grondgebied gelegen zijn.

    • 3.

      Zuid-Slavië, Italië en het Vrije Gebied zullen elkaar voortdurend op de hoogte houden omtrent het verbruik van het water, de grootte van de aanwezige voorraad, evenals van de productie van electrische stroom, met betrekking tot de centrales, die het vroegere Italiaanse gebied van Vénétie Julienne van stroom voorzien, opdat ieder der drie partijen in de gelegenheid zal zijn zijn behoefte vast te stellen.

    • 4.

      Zuid-Slavië, Italië en het Vrije Gebied zullen alle electrische centrales, leidingen, bijstations en andere installaties, die nodig zijn om het vroegere Italiaanse gebied van Vénétie Julienne voortdurend van electrische stroom te voorzien, in goede bedrijfsstaat houden.

    • 5.

      Zuid-Slavië zal moeten garanderen, dat de bestaande en toekomstige installaties voor de voortbrenging van electrische stroom van de Isonzo (Soca) op zodanige wijze zullen worden geëxploiteerd, dat de hoeveelheid water, waaraan Italië van tijd tot tijd behoefte zal kunnen hebben om het gebied, liggende tussen Gorizia en de Adriatische kust, ten Zuid-Westen van deze stad te irrigeren, aan de Isonzo (Soca) onttrokken kan worden. Italië zal niet het recht kunnen opeisen om het water van de Isonzo (Soca) in grotere hoeveelheden of in gunstiger omstandigheden te gebruiken, dan het vroeger gewoon was te doen.

    • 6.

      Zuid-Slavië, Italië en het Vrije Gebied zullen in gezamenlijk overleg een voor alle partijen aannemelijk verdrag moeten sluiten, overeenkomstig bovengenoemde bepalingen, voor het onderhoud en de exploitatie van het electrische net, dat voorziet in de behoefte van het vroegere Italiaanse gebied van Vénétie Julienne. Er zal een gemengde commissie ingesteld worden waarin de drie Regeringen op voet van gelijkheid vertegenwoordigd zijn, om toe te zien dat de verplichtingen, voortvloeiende uit de bepalingen van bovengenoemde leden 1 tot en met 5, worden nagekomen.

    • 7.

      Na verloop van een periode van tien jaar, vanaf de datum van het van kracht worden van dit Verdrag, zullen Zuid-Slavië, Italië en het Vrije Gebied, rekening houdend met de op dat ogenblik heersende omstandigheden, voorgaande bepalingen herzien, om vast te stellen, welke van de voornoemde verplichtingen bij geval niet meer nodig zouden zijn en om datgene te wijzigen, af te schaffen of toe te voegen, waartoe de betrokken partijen zouden kunnen besluiten. Elk geschil, dat ten gevolge van dit hernieuwde onderzoek zou kunnen rijzen, zal geregeld worden volgens de procedure, bepaald in artikel 87 van dit Verdrag.

  • C.

    Bepalingen ter bevordering van plaatselijk grensverkeer.

    Binnen een maand na het van kracht worden van dit Verdrag, zullen Zuid-Slavië en het Vrije Gebied van Triëst, evenals Italië en het Vrije Gebied van Triëst onderhandelingen aanknopen om regelingen te treffen, die ten doel hebben om tussen het Vrije Gebied en de aangrenzende Zuid-Slavische en Italiaanse gebieden het wederzijdse grensverkeer van etenswaren en andere soorten goederen te bevorderen, welke gewoonlijk tussen deze gebieden plaatselijk verhandeld werden, op voorwaarde, dat deze etenswaren of andere goederen in de onderscheiden gebieden geoogst, voortgebracht of vervaardigd zijn. Deze handel zal bevorderd kunnen worden door daartoe geëigende maatregelen, met name door de betreffende producten van douanerechten en van alle in- en uitvoerbelastingen vrij te stellen, tot aan hoeveelheden of bedragen, welke bij overeenkomst worden vastgesteld, wanneer deze handel een plaatselijk karakter draagt.

BIJLAGE

X

Economische en Financiële Bepalingen betreffende het Vrije Gebied van Triëst

  • 1.

    Het Vrije Gebied van Triëst zal zonder betaling de Italiaanse staats- of semi-staatseigendommen ontvangen, welke zich op het Vrije Gebied bevinden.

    In deze bijlage wordt onder staats- of semi-staatseigendommen verstaan: de roerende en onroerende goederen van de Italiaanse Staat, van plaatselijke publiekrechtelijke lichamen, openbare instellingen, verenigingen en maatschappijen, die publiek eigendom zijn, evenals de roerende en onroerende goederen, die behoord hebben aan de fascistische partij of aan haar nevenorganisaties.

  • 2.

    Elke overdracht van Italiaanse staats- of semi-staatseigendommen, zoals bedoeld in lid 1, die na 3 September 1943 heeft plaats gevonden, zal van nul en gener waarde worden geacht. Deze bepaling zal echter niet van toepassing zijn op wettige handelingen, welke verband houden met de gangbare werkzaamheden van staats- of semistaatsorganen, voor zover hier sprake is van de verkoop, onder normale omstandigheden, van goederen, die deze organen gewoonlijk voortbrengen of verkopen bij de uitvoering van normale handelsovereenkomsten of in de normale loop van bestuurswerkzaamheden van openbaar karakter.

  • 3.

    De onderzeese kabels, welke toebehoren aan de Italiaanse Staat of aan Italiaanse semi-staatsorganisaties, zullen onder de bepalingen vallen van lid 1, voor zover de eindpunten en kabelgedeelten in de territoriale wateren van het Vrije Gebied liggen.

  • 4.

    Italië zal het Vrije Gebied alle nodige archieven en documenten teruggeven, welke een administratief karakter dragen of van historisch belang zijn, en welke betrekking hebben op het Vrije Gebied of op goederen, die overgedragen zijn, overeenkomstig lid 1 van deze bijlage. Het Vrije Gebied zal Zuid-Slavië alle documenten van hetzelfde karakter of belang teruggeven, welke betrekking hebben op het gebied, dat met dit Verdrag aan Zuid-Slavië is afgestaan, en het zal Italië alle documenten van hetzelfde karakter of belang teruggeven, welke betrekking hebben op Italiaans grondgebied en welke zich in het Vrije Gebied bevinden.

    Zuid-Slavië verklaart zich bereid om het Vrije Gebied alle archieven en documenten van administratief karakter terug te geven, welke betrekking hebben op het beheer van het Vrije Gebied, waarvoor zij uitsluitend benodigd zijn, en welke van dezelfde aard zijn als de documenten, die voor 3 September 1943 gewoonlijk in handen waren van de plaatselijke autoriteiten, onder wier rechtsbevoegdheid de streek valt, die thans deel uitmaakt van het Vrije Gebied.

  • 5.

    Het Vrije Gebied zal niet gehouden zijn enige bijdrage te leveren voor betaling van de Italiaanse staatsschuld, maar het zal de verplichtingen op zich moeten nemen van de Italiaanse staat tegenover de houders van schuldbewijzen, hetzij deze natuurlijke personen zijn, die blijven wonen in het Vrije Gebied, hetzij deze rechtspersonen zijn, die er hun zetel of hun hoofdkantoor aanhouden, voor zover deze verplichtingen overeenkomen met dat gedeelte van deze schuld, waarvan de effecten voor 10 Juni 1940 zijn uitgegeven, en hetwelk bestemd kan worden voor openbare werken en burgerlijke bestuursdiensten, ten behoeve van genoemd Gebied, maar hetwelk niet direct of indirect voor militaire doeleinden bestemd kan worden. Volledige bewijzen, betreffende de herkomst dezer effecten, zullen aan de houders kunnen worden gevraagd.

    Italië en het Vrije Gebied zullen bij overeenkomst het deel van de openbare Italiaanse schuld, bedoeld in dit lid, en de toe te passen methoden voor de uitvoering dezer bepalingen vaststellen.

  • 6.

    De toekomstige regeling van de buitenlandse schulden, verzekerd door de voorrechten, drukkend op de eigendommen of op de inkomsten van het Vrije Gebied, zal bepaald worden door nieuwe overeenkomsten tussen de belanghebbende partijen.

  • 7.

    Italië en het Vrije Gebied zullen bij bijzondere overeenkomst de voorwaarden regelen, waarop de verplichtingen van openbare of particuliere Italiaanse sociale-verzekeringsinstellingen ten opzichte van de bewoners van het Vrije Gebied, evenals een evenredig deel der gekweekte reserves van genoemde instellingen, aan soortgelijke instellingen van het Vrije Gebied, zullen worden overgedragen.

    Dergelijke overeenkomsten tussen het Vrije Gebied en Italië, en tussen het Vrije Gebied en Zuid-Slavië, zullen eveneens de verplichtingen regelen der openbare of particuliere sociale verzekeringsinstellingen, wier zetel in het Vrije Gebied gevestigd is, ten opzichte van houders van polissen of van contribuerenden, die onderscheidenlijk wonen in Italië of in het bij de uitvoering van dit Verdrag, aan Zuid-Slavië afgestane gebied. Het Vrije Gebied en Zuid-Slavië zullen eveneens bij soortgelijke overeenkomst de verplichtingen regelen der openbare of particuliere sociale verzekeringsinstellingen, wier zetel ligt in het, bij de uitvoering van dit Verdrag, aan Zuid-Slavië afgestane gebied, ten opzichte van houders van polissen of van contribuerenden, die wonen in het Vrije Gebied.

  • 8.

    Italië zal gehouden zijn de uitbetaling te waarborgen van burgerlijke of militaire pensioenen, ten tijde van de inwerkingtreding van dit Verdrag, in dienst van de Italiaanse staat of Italiaanse gemeentelijke of plaatselijke publiekrechtelijke lichamen, verkregen door personen die, krachtens dit Verdrag, het burgerrecht van het Vrije Gebied verkrijgen; deze verplichting sluit eveneens de nog niet vervallen pensioenrechten in Italië en het Vrije Gebied zullen bij overeenkomst de voorwaarden regelen, waaronder aan deze verplichting zal worden voldaan.

  • 9.

    Eigendommen, rechten en belangen van Italiaanse onderdanen, die zich na 10 Juni 1940 in het Vrije Gebied hebben gevestigd en van personen, die de Italiaanse nationaliteit hebben gekozen krachtens de bepalingen van het Statuut van het Vrije Gebied, zullen gedurende een periode van 3 jaar van het in werking treden van dit Verdrag af, in dezelfde mate geëerbiedigd worden als de eigendommen, rechten en belangen van onderdanen van het Vrije Gebied in het algemeen, mits zij wettig verkregen zijn.

    Eigendommen, rechten en belangen in het Vrije Gebied van andere Italiaanse onderdanen en van rechtspersonen van Italiaanse nationaliteit, zullen, mits zij wettig verkregen zijn, slechts aan die wettige bepalingen onderworpen zijn, welke mogelijk, in het algemeen, kunnen worden toegepast op het eigendom van natuurlijke en rechtspersonen van vreemde nationaliteit.

  • 10.

    Personen, die de Italiaanse nationaliteit kiezen en zich in Italië vestigen, zullen, na afbetaling van aan het Vrije Gebied te betalen schulden of belastingen, gerechtigd zijn hun roerende goederen mee te nemen en de fondsen, die zij bezitten, over te maken, mits die goederen en fondsen wettig verkregen zijn. Er zullen generlei uit- of invoerrechten geheven worden op de overbrenging van deze goederen. Deze personen zullen bovendien bevoegd zijn hun roerende en onroerende goederen onder dezelfde voorwaarden te verkopen, als de onderdanen van het Vrije Gebied.

    De overbrenging van goederen in Italië, zal onder voorwaarden geschieden, welke niet in strijd zijn met de Grondwet van het Vrije Gebied en volgens een bij overeenkomst tussen Italië en het Vrije Gebied vastgestelde wijze. De voorwaarden en termijnen voor de overbrenging van de fondsen, met inbegrip van de opbrengst van de verkoop der goederen, zullen bij overeenkomst worden bepaald.

  • 11.

    Eigendommen, rechten en belangen, welke in Italië bestaan bij het van kracht worden van dit Verdrag en toebehoorden aan vroegere Italiaanse onderdanen, die in het Vrije Gebied woonden en onderdanen van het Vrije Gebied zijn geworden, krachtens dit Verdrag, zullen gedurende een periode van 3 jaar van het van kracht worden van dit Verdrag af, in dezelfde mate door Italië geëerbiedigd worden als de eigendommen, rechten en belangen van Italiaanse onderdanen in het algemeen.

    Deze personen zullen bevoegd zijn hun eigendommen, rechten en belangen over te dragen en te liquideren, onder de voorwaarden, voorzien in paragraaf 10 hierboven vermeld.

  • 12.

    De verenigingen, welke overeenkomstig de Italiaanse wetgeving zijn opgericht, wier zetel in het Vrije gebied gevestigd is, en die deze naar Italië of Zuid-Slavië wensen over te brengen, zullen eveneens behandeld moeten worden, overeenkomstig de bepalingen van lid 10 van deze bijlage, mits meer dan vijftig percent van het kapitaal der vereniging aan personen toebehoort, die gewoonlijk buiten het Vrije Gebied verblijf houden of aan personen, die zich in Italië of Zuid-Slavië vestigen.

  • 13.

    De schulden van personen, die wonen in Italië of in een aan Zuid-Slavië afgestaan gebied, aan personen, die verblijf houden in het Vrije Gebied of schulden van personen, die verblijf houden in het Vrije Gebied aan personen die verblijf houden in Italië of in een aan Zuid-Slavië afgestaan gebied, zullen niet door de overdracht beïnvloed worden.

    Italië, Zuidslavië en het Vrije Gebied nemen op zich om de regeling dezer verplichtingen te bevorderen. De term „personen” in dit lid gebruikt, is van toepassing op rechtspersonen.

  • 14.

    De eigendommen in het Vrije Gebied, van enig Lid der Verenigde Naties of van hun onderdanen, welke niet vrij zijn gekomen van het sequester of van de contrôle maatregelen, waaraan zij door Italië onderworpen waren, en welke evenmin aan hun eigenaren zijn teruggegeven, zullen teruggegeven worden in de toestand waarin zij zich thans bevinden.

  • 15.

    Italië zal de eigendommen teruggeven, welke na 3 September 1943 op onwettige wijze aan het Vrije Gebied ontnomen en naar Italië overgebracht zijn.

    De uitvoering dezer verplichting zal onderworpen zijn aan het gestelde in de leden 2, 3, 4, 5 en 6 van artikel 75, behalve wat de eigendommen betreft, die onder andere bepalingen vallen van deze Bijlage.

    De bepalingen van de leden 1, 2, 5 en 6 van artikel 75, zullen toepasselijk zijn op de teruggave door het Vrije Gebied van gedurende de oorlog weggehaalde eigendommen uit het gebied van enig Lid der Verenigde Naties.

  • 16.

    Italië zal, binnen de kortst mogelijke tijd, alle schepen in het bezit van de Staat of van Italiaanse onderdanen aan het Vrije Gebied teruggeven, welke op 3 September 1943 hetzij aan natuurlijke personen toebehoorden, die wonen in het Vrije Gebied en het burgerrecht van het Vrije Gebied verkrijgen krachtens dit Verdrag, hetzij aan rechtspersonen van Italiaanse nationaliteit, die hun zetel in het Vrije Gebied hebben en zullen behouden, uitgezonderd de schepen, welke te goeder trouw verkocht zijn.

  • 17.

    Er zullen overeenkomsten worden gesloten tussen Italië en het Vrije Gebied, evenals tussen Zuid-Slavië en het Vrije Gebied, om een juiste en billijke verdeling tot stand te brengen van de eigendommen van elk bestaand plaatselijk publiekrechtelijk lichaam, welks gebied verdeeld is door een, krachtens dit Verdrag vastgestelde grens en om ten gunste van de bewoners, de instandhouding te verzekeren van die gemeentelijke diensten, waarvoor, in de andere bepalingen van dit Verdrag, geen bijzondere voorzieningen getroffen zijn.

    Soortgelijke overeenkomsten zullen worden gesloten om op juiste en rechtmatige wijze het rollend en andere spoorwegmateriaal, te verdelen, evenals de uitrusting van dokken en havens en de aldaar dienst doende schepen; eveneens zullen bij overeenkomst, alle andere hangende aangelegenheden van economische aard geregeld worden, waarin niet wordt voorzien door de bepalingen van deze bijlage.

  • 18.

    Ongeacht de overdracht van souvereiniteit en elke nationaliteitsverandering, welke hiervan het gevolg is, zullen de burgers van het Vrije Gebied alle industriële, letterkundige en artistieke eigendomsrechten in Italië blijven genieten, waarop zij aanspraak konden maken onder de wetgeving, welke tijdens de overdracht in Italië van kracht was.

    Het Vrije Gebied zal de industriële, letterkundige en artistieke eigendomsrechten erkennen, en uitvoering aan deze rechten geven, welke in het Vrije Gebied bestonden onder de, tijdens de overdracht geldende Italiaanse wetten, of welke opnieuw gevestigd of teruggegeven zullen worden, overeenkomstig deel A van Bijlage XV van dit Verdrag.

    Genoemde rechten zullen in het Vrije Gebied van kracht blijven gedurende dezelfde periode waarin zij onder de Italiaanse wetgeving van kracht zouden zijn gebleven.

  • 19.

    Elk geschil, dat bij de uitvoering van de bepalingen van deze bijlage mocht rijzen, zal geregeld worden op de in art. 83 van dit Verdrag bepaalde wijze.

  • 20.

    De leden 1, 3 en 5 van artikel 76, artikel 77, lid 3 van artikel 78, artikel 81, het deel A van bijlage XV, bijlage XVI en deel B van bijlage X VII zullen op dezelfde wijze toepasselijk zijn op het Vrije Gebied van Triëst, als op Italië.

BIJLAGE

XI

Gemeenschappelijke verklaring van de Regeringen van de Verenigde Staten van Amerika, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de Sovjet-Unie, betreffende de Italiaanse territoriale bezittingen in Afrika

(zie artikel 23)

  • 1.

    De Regeringen van de Verenigde Staten van Amerika, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Unie van Socialistische Sovjet-Republieken komen overeen, om bij gezamenlijk besluit binnen een jaar na het van kracht worden van dit Vredesverdrag met Italië, dat dateert van 10 Februari 1947, de definitieve bestemming te bepalen van Italië's territoriale bezittingen in Afrika, ten opzichte waarvan Italië, krachtens artikel 23 van dit Verdrag, afstand doet van al zijn rechten en aanspraken.

  • 2.

    De Vier Mogendheden zullen de definitieve bestemming van de betreffende gebieden bepalen en zullen overgaan tot het aanbrengen van gewenste veranderingen van hun grenzen, waarbij zij rekening zullen houden met de wensen en het welzijn der bewoners, evenals met de eisen van vrede en veiligheid, terwijl zij de meningen van andere belanghebbende Regeringen in overweging zullen nemen.

  • 3.

    Indien de Vier Mogendheden, binnen een jaar na het van kracht worden van het Vredesverdrag met Italië, niet tot overeenstemming kunnen komen over de bestemming van een dezer gebieden, zal de aangelegenheid aan de Algemene Vergadering der Verenigde Naties voorgelegd worden, opdat deze hierover een aanbeveling zal geven en de Vier Mogendheden komen overeen deze aanbeveling te aanvaarden en de benodigde maatregelen te nemen om deze uit te voeren.

  • 4.

    De plaatsvervangers van de Ministers van Buitenlandse Zaken zullen het onderzoek van de aangelegenheid van het lot van de vroegere Italiaanse koloniën voortzetten, om hun aanbevelingen aangaande deze kwestie aan de Raad van Ministers van Buitenlandse Zaken voor te leggen. Zij zullen bovendien commissies van onderzoek uitzenden naar één of meer van de vroegere Italiaanse koloniën, opdat deze hun de nodige gegevens over de aangelegenheid zullen verstrekken en tevens kunnen vaststellen, welke meningen de bewoners zijn toegedaan.

BIJLAGE

XII

(zie artikel 56)

De namen der schepen, die in deze bijlage voorkomen, zijn dezelfde die op 1 Juni 1946, in de Italiaanse Marine gebruikt werden.

  • A.

    Lijst van schepen die Italië zal kunnen behouden.

    Voornaamste oorlogsschepen

    • Slagschepen

    • Andrea Doria, Caio Duilio.

      Kruisers

    • Luigi di Savoia Duca degli Abruzzi, Giuseppe Garibaldi, Raimondo Montecuccoli, Luigi Cadorna.

      Torpedobootjagers

    • Carabiniere, Granatiere, Grecale, Nicoloso da Recco.

      Torpedoboten

    • Giuseppe Cesare Abba, Aretusa, Calliope, Giacinto Carini, Cassiopea, Clio, Nicola Fabrizi, Ernesto Giovannini, Libra, Monzambano, Antonio Mosto, Orione, Orsa, Rosalino Pilo, Sagittario, Sirio.

      Korvetten

    • Ape, Baionetta, Chimera, Cormorano, Danaide, Driade, Fenice, Flora, Folaga, Gabbiano, Gru, Ibis, Minerva, Pellicano, Pomona, Scimittara, Sfinge, Sibillia, Urania.

      Alsmede een te lichten, te voltooien of te bouwen korvet.

    • Kleine oorlogsschepen

      Mijnenvegers R.D.

    • Nos 20, 32, 34, 38, 40, 41, 102, 103, 104, 105, 113, 114, 129, 131, 132, 133, 134, 148, 149 evenals 16 schepen van het type YMS, door de Verenigde Staten van Amerika geleverd.

    • Snelle Motorboten

    • VAS Nos 201, 204, 211, 218, 222, 224, 233, 235.

    • Hulpschepen

      Vloottankers

    • Nettuno, Lete.

    • Tankschepen

    • Arno, Frigido, Mincio, Ofanto, Oristano, Pescara, Po, Sesia, Simeto, Stura, Tronto, Vipacco.

    • Sleepboten (grote)

    • Abbazia, Asinara, Atlante, Capraia, Chioggia, Emilio, Gagliardo, Gorgona, Licosa, Lilebio, Linosa, Mestre, Piombino, Porto Empedocle, Porto Fossone, Porto Pisano, Posto Rose, Porto Recanati, San Pietro, San Vito, Ventimiglia.

    • Sleepboten (kleine)

    • Argentario, Astico, Cordevole, Generale Pozzi, Irene, Passero, Porto Rosso, Porto Vecchio, San Bartolomeo, San Benedetto, Tagliamento, N 1, N 4, N 5, N 9, N 22, N 26, N 27, N 32, N 47, N 52, N 53, N 78, N 96, N 104, RLN 1, RLN 3, RLN 9, RLN 10.

    • Opleidingsschip

    • Amerigo Vespucci.

    • Transportschepen

    • Amalia Messina, Montegrappa, Tarantola.

    • Voorraadschip

    • Giuseppe Miraglia.

    • Reparatieschip

    • Antonio Pacinotti (om te bouwen onderzeeboot-moederschip).

    • Opnemingsvaartuigen

    • Azio (om te bouwen mijnenlegger), Cherso.

    • Vaartuig voor de vuurtorendienst

    • Buffoluto.

    • Kabellegger

    • Rampino.

  • B.

    Lijst van schepen ter beschikking te stellen van de Regeringen der Verenigde Staten van Amerika, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de Sovjet-Unie

    Voornaamste oorlogsschepen

  • Slagschepen

  • Giulio Cesare, Italia, Vittorio Veneto.

  • Kruisers

  • Emmauele Filiberto Duca d'Aosta, Pompeo Magno, Atillo Regolo, Eugenio di Savoia, Scipione Africano.

  • Flotille Vaartuig

  • Eritrea.

  • Torpedobootjagers

  • Artigliere, Fuciliere, Legionario, Mitragliere, Alfredo Oriani, Augusto Riboty, Velite.

  • Torpedoboten

  • Aliseo, Animoso, Ardimentoso, Ariete, Fortunale, Indomito.

  • Onderzeeboten

  • Alagi, Atropo, Dandolo, Giada, Marea, Nichelio, Platino, Vortice

  • Kleine oorlogsschepen

  • Motor-torpedoboten

  • Ms Nos 11, 24, 31, 35, 52, 53, 54, 55, 61, 65, 72, 73, 74, 75.

  • MAS Nos 433, 434, 510, 514, 516, 519, 520, 521, 523, 538, 540, 543, 545, 547, 562.

  • ME Nos 38, 40, 41.

  • Mijnenvegers

  • RD Nos 6, 16, 21, 25, 27, 28, 29.

  • Kannoneerboot

  • Illyria.

  • Snelle Motorboten

  • VAS Nos 237, 240, 241, 245, 246, 248.

  • Landingsvaartuigen

  • MZ Nos 713, 717, 722, 726, 728, 729, 737, 744, 758, 776, 778, 780, 781, 784, 800, 831.

  • Hulpschepen

  • Tankschepen

  • Prometeo, Stige, Tarvisio, Urano.

  • Watertankschepen

  • Anapo, Aterno, Basento, Bisagno, Dalmazia, Idria, Isarco, Istria, Liri, Metauro, Polcevera, Sprugola, Timavo, Tirso.

  • Sleepboten (grote)

  • Arsachena, Basiluzzo, Capo d'Istria, Carbonara, Cefalu, Ercole, Gaeta, Lampedusa, Lipari, Liscanera, Marechiaro, Mesco, Molara, Nereo, Porto Adriano, Porto Conte, Porto Quieto, Porto Torres, Porto Tricase, Procida, Promontore, Rapallo, Salvore, San Angelo, San Antioco, San Remo, Talamone, Taormina, Teulada, Tifeo, Vado, Vigoroso.

  • Sleepboten (kleine)

  • Generale Valfre, Licata, Noli, Volosca, N 2, N3, N 23, N 24, N 28, N 35, N 36, N 37, N 80, N 94.

  • Voorraadschip

  • Anteo.

  • Opleidingsschip

  • Cristoforo Colombo.

  • Hulpmijnenlegger

  • Fasana.

  • Transportschepen

  • Giuseppe Messina, Montecucco, Panigaglia.

BIJLAGE

XIII

OMSCHRIJVINGEN

  • A.

    Scheepstermen

    (zie artikel 59)

    • Standaard-waterverplaatsing (tonnage)

    • De standaard-waterverplaatsing van een schip is de waterverplaatsing van het volledige schip met zijn hele bemanning, met machines en ketels, zeeklaar, met volledige bewapening en munitie, met installaties, uitrusting, met proviand en drinkwater voor de bemanning, diverse voorraden, gereedschappen en reserve-onderdelen, welke in oorlogstijd medegevoerd moeten worden, maar zonder brandstof aan boord of reserve-voedingwater voor machines en ketels.

      De standaard-waterverplaatsing wordt in tonnen uitgedrukt van 1.016 kg (2.240 lbs.).

    • Oorlogsschip

    • Ongeacht zijn waterverplaatsing is een oorlogsschip:

      • 1)

        Een schip, dat speciaal gebouwd of aangepast is als gevechtseenheid voor maritieme, amphibische en maritiem-aeroplanische operaties.

      • 2)

        Een schip, dat een der volgende eigenschappen bezit;

        • a)

          bewapend met een kanon van een kaliber van meer dan 120 mm (4'',7);

        • b)

          bewapend met meer dan vier kanons van een kaliber van meer dan 76 mm (3'');

        • c)

          ontworpen of van uitrusting voorzien voor het lanceren van torpedo's of het leggen van mijnen;

        • d)

          van uitrusting voorzien om bestuurbare of zichzelf voortbewegende projectielen af te schieten;

        • e)

          ontworpen orn beschermd te worden door pantserplaten van meer dan 25 mm (1'') dikte;

        • f)

          hoofdzakelijk ontworpen of ingericht voor het starten van luchtvaartuigen in volle zee;

        • g)

          uitgerust met meer dan twee installaties voor het afschieten van luchtvaartuigen;

        • h)

          ontworpen om een grotere snelheid dan twintig knopen te bereiken, indien uitgerust met een kanon van een kaliber van meer dan 76 mm (3'').

        Een oorlogsschip van bij-categorie 1) wordt vanaf het twintigste jaar na zijn indienststelling en op voorwaarde, dat het volledig ontwapend is, niet langer als zodanig beschouwd.

    • Slagschip

    • Een slagschip is een oorlogsschip, geen vliegtuigmoederschip zijnde, wiens standaard-waterverplaatsing meer dan 10 000 ton bedraagt of hetwelk bewapend is met een kanon van een kaliber van meer dan 203 mm (8'').

    • Vliegtuigmoederschip

    • Een vliegtuigmoederschip is een oorlogsschip, dat, ongeacht zijn waterverplaatsing, voornamelijk ontworpen of ingericht is om luchtvaartuigen te transporteren of te starten.

    • Onderzeeboten

    • Een onderzeeboot is een schip, ontworpen voor de vaart onder water.

    • Gespecialiseerde Typen van Aanvalsvaartuigen

      • 1)

        Alle typen van vaartuigen; speciaal ontworpen of aangepast voor amphibische krijgsoperaties;

      • 2)

        Alle typen van kleine vaartuigen, speciaal ontworpen of aangepast voor het vervoeren van ontplofbare of brandverwekkende lading voor aanvallen op schepen of havens.

    • Motor-Torpedoboten

    • Een motor-torpedoboot is een boot van een waterverplaatsing van minder dan 200 ton, die een snelheid heeft van meer dan 25 knopen en torpedo's kan afschieten.

  • B.

    Militaire Opleiding voor Land-, Lucht- en Zeemacht

    (zie artikelen 60, 63 en 65)

    • 1.

      De militaire opleiding wordt als volgt gedefinieerd: de studie en de practijk van het gebruik van alle wapenen, welke speciaal bestemd of aangepast zijn voor militaire doeleinden en daarmee in verband staande opleidingsinstallaties, de studie en het uitvoeren van alle oefeningen of manoeuvres toegepast in het onderwijs of de practijk van door de strijdkrachten in de oorlog uitgevoerde beweging en de methodische bestudering van de tactiek, de krijgskunde en het stafwerk.

    • 2.

      De militaire luchtvaartopleiding wordt als volgt gedefinieerd: de studie en de practijk van het gebruik van alle wapenen, speciaal bestemd of aangepast voor militaire luchtvaartdoeleinden en daarmee in verband staande opleidingsinstallaties, de studie en practijk van alle speciale manoeuvres, met inbegrip van formatievluchten, door vliegtuigen uitgevoerd bij het vervullen van een militaire vliegopdracht, en de methodische bestudering van de luchtvaarttactiek, de krijgskunde en het stafwerk.

    • 3.

      Onder maritieme opleiding wordt verstaan: de algemene organisatie, bestudering en het practisch gebruik van oorlogsschepen of maritieme installaties, evenals de studie of het gebruik van alle, daarmee in verband staande opleidingsinstallaties en toestellen, die gebruikt worden voor de krijgsverrichtingen op zee, met uitzondering van die, welke gewoonlijk ook voor burgerlijke doeleinden worden aangewend; bovendien het onderwijs, de practijk en methodische bestudering van de marinetactiek, de krijgskunde en het stafwerk, waarbij inbegrepen de uitvoering van alle krijgsverrichtingen en manoeuvres, die niet nodig zijn bij een vreedzaam gebruik der schepen.

  • C.

    Definitie en Lijst van het Oorlogsmaterieel

    (zie artikel 67)

    De term „oorlogsmaterieel”, zoals bedoeld in dit Verdrag, is van toepassing op de wapenen, de munitie en al het materieel, speciaal ontworpen en aangepast voor oorlogsdoeleinden, die hieronder zijn opgesomd.

    De Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden behouden zich het recht voor de lijst van tijd tot tijd te wijzigen of aan te vullen, met het oog op nieuwe feiten die zich op het gebied van de wetenschap kunnen voordoen.

    • Categorie I

      • 1.

        Geweren, karabijnen, revolvers en pistolen van militair type; reservelopen voor deze wapens en andere losse onderdelen, die zich niet gemakkelijk lenen voor burgerlijk gebruik.

      • 2.

        Mitrailleurs, automatische of zelfladende militaire geweren en machinepistolen; reservelopen voor deze wapenen en andere losse onderdelen, die zich niet gemakkelijk lenen voor burgerlijk gebruik; mitrailleur affuiten.

      • 3.

        Kanonnen, houwitsers, mortieren, speciaal geschut voor vliegtuigen, kanonnen zonder kulas of zonder terugloop en vlammenwerpers; reservelopen voor deze wapens en andere losse onderdelen, die zich niet gemakkelijk lenen voor burgerlijk gebruik; beweegbare affuiten en vaste opstellingen voor deze wapenen.

      • 4.

        Raketgeschut: inrichtingen voor het afschieten en de contrôle op zichzelf-voortbewegende en bestuurbare projectielen; opstellingen voor deze toestellen.

      • 5.

        Zichzelf voortbewegende en bestuurbare projectielen, projectielen, raketten, patronen en kardoezen, geladen of ongeladen, voor de wapenen in de bovenstaande paragrafen 1 tot 4 opgesomd, evenals ontstekingsbuizen, lonten, of apparaten voor het doen ontploffen of het in werking stellen daarvan, de nodige ontstekingsinrichtingen voor burgerlijk gebruik niet inbegrepen.

      • 6.

        Granaten, bommen, torpedo's, mijnen, dieptebommen en brandverwekkend materiaal en ladingen, gevuld of leeg, alle middelen om ze te doen ontploffen of in werking te stellen, de nodige lonten voor burgerlijk gebruik niet inbegrepen.

      • 7.

        Bajonetten.

    • Categorie II

      • 1.

        Gepantserde gevechtswagens; gepantserde treinen die technisch niet omgebouwd kunnen worden voor burgerlijk gebruik.

      • 2.

        Mechanische of zichzelf voortbewegende vervoermiddelen voor alle in categorie I opgesomde wapenen; speciale typen militaire chassis of carosserie, anders dan die, welke in paragraaf 1 hierboven opgesomd zijn.

      • 3.

        Pantserplaten van meer dan drie duim dikte, voor beschermingsdoeleinden in de oorlog gebruikt.

    • Categorie III

      • 1.

        Richttoestellen en rekentoestellen, waaronder begrepen berekeninstallaties en registreerapparaten ten behoeve van de vuurleiding; vuurleidingstoestellen; richtmiddelen; bommenrichtkijkers; tempeertoestellen; toestellen voor het kalibreren van kanonnen en vuurleidingsinstrumenten.

      • 2

        Pontonniersmaterieel, aanvals- en stormboten

      • 3

        Middelen voor oorlogslisten, misleiding en valstrikken.

      • 4.

        Militaire uitrusting van de gewapende macht, van gespecialiseerde aard, zich niet gemakkelijk lenend voor burgerlijk gebruik.

    • Categorie IV

      • 1.

        Oorlogsschepen van alle klassen, met inbegrip van omgebouwde schepen en boten, ontworpen of bedoeld voor hulpdoeleinden of steun, welke technisch niet te veranderen zijn voor burgerlijk gebruik, evenals wapens, pantseringen, munitie, vliegtuigen of verdere uitrusting, materieel, machines en installaties, welke in vredestijd op geen andere schepen worden gebruikt dan op oorlogsschepen.

      • 2.

        Alle soorten landingsboten en amphibische voertuigen of materieel; alle soorten aanvalsschepen of -materieel, evenals catapulten of andere toestellen voor het te waterlaten of afschieten van vliegtuigen, raketten, zelfvoortstuwende of andere projectielen, werktuigen of installatie bemand of onbemand, bestuurd of niet.

      • 3.

        Schepen, vaartuigen, wapenen, inrichtingen of toestellen van allerlei soort, hetzij onder of half onder water, met inbegrip van de versterkingen, speciaal ontworpen voor de verdediging der havens, uitgezonderd het benodigde materieel voor berging, redding en materieel voor andere burgerlijke doeleinden, evenals de hele uitrusting, alle hulpwerktuigen, losse onderdelen, de proefnemings- of opleidingsinstallaties, de werktuigen of installaties, welke speciaal bestemd kunnen worden voor de bouw, het toezicht, het onderhoud of de onderbrenging van deze schepen, vaartuigen, wapenen, inrichtingen of toestellen.

    • Categorie V

      • 1.

        Gemonteerde of ongemonteerde luchtvaartuigen, zwaarder of lichter dan de lucht, welke speciaal bestemd of aangepast zijn voor luchtgevechten door gebruik van machinegeweren, raketinstallaties en artillerie, voor transport of voor bommenwerpen, of welke uitgerust zijn met een van de installaties, omschreven in lid 2 hieronder vermeld, of welke vanwege hun ontwerp of bouw, gemakkelijk met een van deze installaties uitgerust kunnen worden.

      • 2.

        Affuiten van vliegtuigkanonnen, bommenrekken, torpedolanceerinrichtingen, inrichtingen voor het afwerpen van bommen en torpedo's, geschutstorens en -koepels.

      • 3.

        Speciaal bestemde uitrusting voor per lucht vervoerde troepen, welke slechts door deze troepen gebruikt wordt.

      • 4.

        Catapulten of installaties voor het starten en te water laten van boord-, land- of watervliegtuigen; lanceerinrichtingen voor vliegende projectielen.

      • 5.

        Versperringsballonnen

    • Categorie VI

      Alle verstikkende middelen, dodelijke vergiften of stoffen welke buiten gevecht stellen, bestemd voor oorlogsdoeleinden of vervaardigd in hoeveelheden, welke de burgerlijke behoefte overschrijden.

    • Categorie VII

      Voortstuwende ladingen, ontplofbare stoffen, pyrotechnisch materiaal, of vloeibare gassen, bestemd voor de voortstuwing, ontploffing, de lading of vulling van het oorlogsmateriaal, dat in de voorgaande categorieën is beschreven of bestemd voor elk gebruik in verband met het oorlogsmateriaal, die niet voor burgerlijke doeleinden gebruikt kunnen worden of in zulke hoeveelheden vervaardigd zijn, dat zij de burgerlijke behoefte te boven gaan.

    • Categorie VIII

      De industriële installaties en uitrustingen, speciaal ontworpen voor de productie en het behoud van het in de voorafgaande categorieën opgesomde materiaal, welke technisch niet om te bouwen zijn voor burgerlijke doeleinden.

  • D.

    Definitie van de termen „demilitarisatie” en „gedemilitariseerd”

    (zie artikelen 11, 14, 49 en artikel 3 van bijlage VI)

    In dit verdrag worden de termen „demilitarisatie” en „gedemilitariseerd” aldus verstaan, dat zij op het betreffende grondgebied en in de betreffende territoriale wateren verbieden: alle maritieme, militaire of militaire luchtvaartinstallaties en versterkingen, en haar bewapening, haar kunstmatige, militaire, maritieme hindernissen of luchtversperringen, het gebruik van bases door militaire, maritieme of luchtvaarteenheden of de blijvende of tijdelijke stationnering van deze eenheden; de militaire opleiding in al haar vormen en het vervaardigen van oorlogsmateriaal. Dit verbod is niet van toepassing op het binnenlandse veiligheidspersoneel, dat voor het uitvoeren van opdrachten van binnenlands karakter, beperkt van aantal is en van wapenen is voorzien, welke door een enkel persoon gedragen en bediend kunnen worden, en het is evenmin van toepassing op de militaire opleiding, welke voor dergelijk personeel nodig is.

BIJLAGE

XIV

Economische en Financiële Bepalingen, betreffende de Afgestane Gebieden

  • 1.

    De Rechtsopvolgende Staat zal zonder betaling de Italiaanse Staats- of semi- Staatseigendommen ontvangen, welke zich op het krachtens dit Verdrag afgestane gebied bevinden, evenals alle archieven en documenten van administratief karakter of historische waarde, welke betrekking hebben op dit gebied of op de, bij de uitvoering van dit lid, overgedragen eigendommen.

    Onder Staats- en semi-Staatseigendommen wordt in deze bijlage verstaan, roerende en onroerende goederen van de Italiaanse Staat, van plaatselijke publiekrechtelijke lichamen, van openbare instellingen, vennootschappen en verenigingen, welke publiek eigendom zijn, alsmede de roerende en onroerende goederen, welke tot de Fascistische Partij of haar nevenorganisaties hebben behoord.

  • 2.

    Elke overdracht van Italiaanse Staats- of semi-Staatseigendommen, zoals bedoeld in lid 1 hierboven vermeld, welke na 3 September 1943 heeft plaats gevonden, zal als van nul en gener waarde beschouwd worden. Deze bepaling zal echter niet van toepassing zijn op wettige handelingen, welke verband houden met de gangbare werkzaamheden van Staats- of semi-Staatsorganen, voor zover hier sprake is van de verkoop, onder normale omstandigheden, van goederen, welke deze organen gewoonlijk voortbrengen of verkopen bij de tenuitvoerlegging van normale handelsovereenkomsten, of in de normale loop van bestuurswerkzaamheden van openbare aard.

  • 3.

    De Italiaanse onderzeese kabels, welke punten of welke een punt in het afgestane gebied met een punt in een ander gebied van de Rechtsopvolgende Staat verbindt, zullen worden beschouwd als Italiaans bezit, dat gelegen is binnen het afgestane gebied, ondanks het feit, dat bepaalde delen van deze kabels zich buiten de territoriale wateren kunnen bevinden. De Italiaanse onderzeese kabels, welke een punt van het afgestane gebied verbinden met een punt, dat buiten de rechtsbevoegdheid van de Rechtsopvolgende Staat valt, zullen worden beschouwd als Italiaans bezit, dat gelegen is binnen het afgestane gebied, wat betreft de eindinstallaties en die gedeelten van de kabels, welke binnen de territoriale wateren van het afgestane gebied liggen.

  • 4.

    De Italiaanse Regering zal aan de Rechtsopvolgende Staat alle voorwerpen van artistieke, historische of archaeologische waarde teruggeven, welke tot het culturele erfdeel van het afgestane gebied behoren en welke, toen dit gebied zich onder Italiaanse overheersing bevond, zonder betaling zijn weggevoerd en door de Italiaanse Regering of door Italiaanse openbare instellingen zijn vastgehouden.

  • 5.

    De Rechtsopvolgende Staat zal overgaan tot het wisselen tegen eigen geld, van Italiaanse betaalmiddelen, welke in het afgestane gebied zijn behouden door natuurlijke personen, die daar woonachtig blijven of door rechtspersonen, die er hun werkzaamheden blijven uitoefenen. Volledige bewijzen over de herkomst van de ter uitbetaling aangeboden fondsen, zullen aan de houders gevraagd kunnen worden.

  • 6.

    De Regering van de Rechtsopvolgende Staat zal niet gehouden zijn enige bijdrage te leveren voor de betaling van de Italiaanse Staatsschuld, maar zij zal de verplichtingen op zich moeten nemen van de Italiaanse Staat tegenover houders van deze schuldbewijzen, hetzij dat het natuurlijke personen zijn, die blijven wonen in het afgestane gebied, hetzij dat het rechtspersonen zijn, die er hun zetel of hun hoofdkantoor aanhouden, voor zover deze verplichtingen overeenkomen met dat gedeelte van deze Schuld, waarvan de effecten voor 10 Juni 1940 zijn uitgegeven en dat bestemd kan worden voor openbare werken en burgerlijke bestuursdiensten, ten behoeve van genoemd gebied, maar dat niet direct of indirect voor militaire doeleinden bestemd kan worden.

    Volledige bewijzen, betreffende de herkomst dezer effecten, zullen aan de houders kunnen worden gevraagd.

    De Rechtsopvolgende Staat en Italië zullen bij overeenkomst het deel vaststellen van de openbare Italiaanse schuld, bedoeld in dit lid, en de toe te passen methoden voor de uitvoering dezer bepalingen.

  • 7.

    De Rechtsopvolgende Staat en Italië zullen bij bijzondere overeenkomst de voorwaarden regelen, waaronder de verplichtingen van openbare of particuliere Italiaanse sociale verzekeringsinstellingen, ten opzichte van de bewoners van het afgestane gebied, evenals een evenredig deel van de gekweekte reserves der genoemde instellingen, aan soortgelijke instellingen van de Rechtsopvolgende Staat zullen worden overgedragen.

    De Rechtsopvolgende Staat en Italië zullen bij soortgelijke overeenkomsten de verplichtingen regelen van de openbare of particuliere Italiaanse sociale verzekeringsinstellingen, wier zetel in het afgestane gebied ligt, ten opzichte van houders van polissen of van contribuerenden, die in Italië verblijf houden.

  • 8.

    Italië zal gehouden blijven de uitbetaling van burgerlijke of militaire pensioenen, welke verkregen zijn op de datum van het van kracht worden van dit Verdrag, in dienst van de Italiaanse Staat of van openbare, gemeentelijke of plaatselijke publiekrechtelijke lichamen te verzekeren, door personen, die krachtens dit Verdrag, de nationaliteit van de Rechtsopvolgende Staat verkrijgen; deze verplichting sluit eveneens de nog niet vervallen pensioenrechten in. De Opvolgende Staat en Italië zullen bij overeenkomst de voorwaarden regelen, waaronder Italië aan deze verplichting zal voldoen.

  • 9.

    De goederen, rechten en belangen van Italiaanse onderdanen, die hun vaste woonplaats hebben in de, bij het van kracht worden van dit Verdrag, afgestane gebieden, zullen in dezelfde mate geëerbiedigd worden als die der onderdanen van de Rechtsopvolgende Staat, mits zij wettig verkregen zijn.

    De goederen, rechten en belangen van andere Italiaanse onderdanen en van rechtspersonen van Italiaanse nationaliteit, zullen, mits zij wettig verkregen zijn, slechts aan die wettelijke bepalingen onderworpen zijn, welke zo mogelijk, in het algemeen kunnen worden toegepast op het eigendom van natuurlijke en rechtspersonen van vreemde nationaliteit.

    Deze goederen, rechten en belangen zullen noch aan retentie onderhevig zijn, noch geliquideerd worden, krachtens artikel 79 van dit Verdrag; zij zullen aan de eigenaren teruggegeven worden, vrij van de gevolgen van alle maatregelen van die aard of van enige andere maatregel van overdracht, gedwongen beheer of sequestratie, welke genomen zijn in de loop van het tijdvak van 3 September 1943 tot de datum van het van kracht worden van dit Verdrag.

  • 10.

    Personen, die de Italiaanse nationaliteit kiezen en zich in Italië vestigen, zullen, na afbetaling van schulden of belastingen, welke zij in het Vrije Gebied verschuldigd zouden zijn, het recht hebben hun roerende goederen mee te nemen en de fondsen, welke zij bezitten, over te dragen, mits deze goederen en fondsen wettig zijn verkregen. Er zullen generlei uit- of invoerrechten geheven worden op de overbrenging van deze goederen. Deze personen zullen bovendien bevoegd zijn hun roerende en onroerende goederen onder dezelfde voorwaarden te verkopen, als de onderdanen van de Rechtsopvolgende Staat

    De overbrenging der goederen naar Italië zal geschieden op de voorwaarden en binnen de grenzen, welke bij overeenkomst tussen de Rechtsopvolgende Staat en Italië zijn vastgesteld.

    De voorwaarden en andere details, betreffende de overbrenging der fondsen, inclusief de opbrengst van de verkoop der goederen, zullen eveneens bij overeenkomst worden vastgesteld.

  • 11.

    De goederen, rechten en belangen, welke in Italië bestaan bij het van kracht worden van dit Verdrag, en toebehoren aan vroegere Italiaanse onderdanen, die in de afgestane gebieden wonen en onderdanen van een ander land zijn geworden krachtens dit Verdrag, zullen door Italië in dezelfde mate geëerbiedigd worden als de goederen, rechten en belangen van onderdanen der Verenigde Naties in het algemeen.

    Deze personen zullen bevoegd zijn hun goederen, rechten en belangen over te brengen en te liquideren, onder de voorwaarden, voorzien in lid 10, hierboven vermeld.

  • 12.

    De vennootschappen, opgericht onder de Italiaanse wetgeving, die hun zetel in het afgestane gebied hebben, en die deze naar Italië wensen over te brengen, zullen eveneens behandeld moeten worden, overeenkomstig de bepalingen van lid 10 van deze bijlage, mits meer dan vijftig percent van het kapitaal van de vennootschap/vereniging aan personen toebehoort, die buiten het afgestane gebied wonen of aan personen, die krachtens dit Verdrag de Italiaanse nationaliteit kiezen en hun domicilie naar Italië verplaatsen, mits de vennootschap voor het grootste gedeelte buiten het afgestane gebied werkzaam is.

  • 13.

    De schulden van personen, die in Italië verblijf houden aan personen, die in het afgestane gebied wonen, of schulden van personen, die in het afgestane gebied verblijf houden aan personen, die in Italië wonen, zullen niet door de overdracht worden getroffen.

    De Rechtsopvolgende Staat en Italië nemen op zich om de regeling dezer verplichtingen te bevorderen. De term „personen”, in dit lid gebruikt, is van toepassing op rechtspersonen.

  • 14.

    De goederen in het afgestane gebied van enig Lid der Verenigde Naties of van zijn onderdanen, welke niet vrij zijn gekomen van het sequester of van de contrôlemaatregelen, waaraan zij door Italië onderworpen waren, en welke evenmin aan hun eigenaren zijn teruggegeven, zullen, in de toestand waarin zij zich thans bevinden, teruggegeven worden.

  • 15.

    De Italiaanse Regering erkent, dat de overeenkomst van Brionië van 10 Augustus 1942, van nul en gener waarde is. Zij verbindt zich om met de andere ondertekenaars der overeenkomst van Rome van 29 Maart 1923, deel te nemen aan alle onderhandelingen, welke ten doel hebben in haar bepalingen de nodige wijzigingen aan te brengen ter verzekering van een billijke regeling der jaarlijkse uitkeringen, waarin zij voorziet.

  • 16.

    Italië zal de goederen teruggeven, welke na 3 September 1943 op onwettige wijze aan het afgestane gebied ontnomen en naar Italië overgebracht zijn. Behoudens wanneer deze bijlage een andere regeling voorschrijft, zal de toepassing van deze verplichtinig door de leden 2, 3, 4, 5 en 6 van artikel 75 geregeld worden.

  • 17.

    Italië zal, binnen de kortst mogelijke tijd, alle schepen in het bezit van de Staat of van Italiaanse onderdanen, aan de Rechtsopvolgende Staat teruggegeven, welke op 3 September 1943 toebehoorden, hetzij aan natuurlijke personen, die in het afgestane gebied wonen en krachtens dit Verdrag de nationaliteit van de Rechtsopvolgende Staat verkrijgen, hetzij aan rechtspersonen van Italiaanse nationaliteit, die hun zetel in het afgestane gebied hebben en zullen behouden, uitgezonderd de schepen, welke te goeder trouw verkocht zijn.

  • 18.

    De Rechtsopvolgende Staten en Italië zullen overeenkomsten sluiten, om op billijke en rechtmatige wijze de goederen te verdelen van elk beslaand, plaatselijk, publiekrechtelijk lichaam, welks gebied verdeeld is door een, krachtens dit Verdrag vastgestelde grens, en om de instandhouding te verzekeren aan die gemeentelijke diensten, welke voor de bewoners benodigd zijn en waarvoor in de andere bepalingen van dit Verdrag geen bijzondere voorzieningen getroffen zijn.

    Soortgelijke overeenkomsten zullen worden gesloten om op juiste en rechtmatige wijze het rollend- en ander spoorwegmateriaal te verdelen, evenals de uitrusting van dokken en havens en vaartuigen, die daarbij dienst doen; en eveneens zullen bij overeenkomst alle andere hangende kwesties van economische aard geregeld worden, welke niet in deze bijlage zijn bedoeld.

  • 19.

    De bepalingen van deze Bijlage zullen niet van toepassing zijn op de vroegere Italiaanse koloniën. De economische en financiële bepalingen, welke op hen van toepassing zijn, zullen deel uitmaken van de regelingen, welke luidens de bewoordingen van artikel 23 van dit Verdrag, over het lot van deze gebieden zullen beslissen.

BIJLAGE

XV

Bijzondere Bepalingen betreffende bepaalde Categorieën van Eigendommen

  • A.

    Industriële, Letterkundige en Artistieke Eigendommen

    • 1.
      • a.

        Er zal een termijn van een jaar, te berekenen vanaf de datum van het van kracht worden van dit Verdrag, aan de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden en hun onderdanen worden toegestaan, zonder betaling van uitstelheffingen of enige andere sancties, ten einde hen in staat te stellen, de nodige daden te verrichten ter verkrijging, of voor het behoud in Italië, van de industriële, letterkundige of artistieke eigendomsrechten, welke niet verricht hebben kunnen worden ten gevolge van de bestaande staat van oorlog.

      • b.

        De Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden of hun onderdanen, die op het gebied van enige Geallieerde of Geassocieerde Mogendheid een aanvraag hebben gedaan, hetzij ter verkrijging van een octrooi of een inschrijving van een gebruiksmodel, op zijn vroegst twaalf maanden voor de opening der vijandelijkheden met Italië of gedurende deze, hetzij voor de inschrijving van een industriële tekening, model of fabrieksmerk, ten hoogste zes maanden voor de opening der vijandelijkheden met Italië, of gedurende deze, zullen gerechtigd zijn, voor de duur van een periode van twaalf maanden, vanaf de datum van het van kracht worden van dit Verdrag, de overeenkomstige rechten in Italië aan te vragen, met een recht van voorrang, gebaseerd op het feit, dat zij reeds vroeger een aanvraag hadden gedaan in het gebied van deze Geallieerde of Geassocieerde Mogendheid.

      • c.

        Elk der Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden en haar onderdanen, zal gedurende een periode van een jaar, vanaf de datum van het van kracht worden van dit Verdrag, vervolging kunnen instellen in Italië tegen natuurlijke of rechtspersonen, die inbreuk hebben gemaakt op hun industriële, letterkundige en artistieke eigendomsrechten, tussen de datum van het uitbreken der vijandelijkheden en die van het van kracht worden van dit Verdrag.

    • 2.

      Bij het vaststellen van de periode gedurende welke een octrooirecht moet worden geëxploiteerd of een model of fabrieksmerk moet worden gebruikt, zal de periode vanaf het uitbreken der vijandelijkheden tot aan het einde van de achttiende maand na het van kracht worden van dit Verdrag, niet worden meegeteld.

    • 3.

      In de berekening van de normale geldigheidsduur van industriële, letterkundige en artistieke eigendomsrechten, welke in Italië golden bij het uitbreken der vijandelijkheden, of welke erkend of gevestigd zullen worden onder de voorwaarden, bedoeld in deel A van deze bijlage, en welke toebehoren aan een van de Geallieerde of Geassocieerde Mogendheden of aan haar onderdanen, zal geen rekening worden gehouden met de periode tussen het uitbreken der vijandelijkheden en de datum van het van kracht worden van dit Verdrag. De normale geldigheidsduur van deze rechten zal dientengevolge in Italië als automatisch verlengd beschouwd worden, met een nieuwe periode, gelijk aan die, welke niet meegeteld zal zijn.

    • 4.

      De voorafgaande bepalingen betreffende de rechten in Italië van de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden en hun onderdanen zullen eveneens moeten worden toegepast op de rechten van Italië en zijn onderdanen in de gebieden van de Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden. Geen enkele van deze bepalingen zal echter aan Italië of zijn onderdanen recht geven op een gunstiger behandeling in het gebied van een der Geallieerde of Geassocieerde Mogendheden, dan die, welke in hetzelfde geval door die Mogendheid aan enige andere der Verenigde Naties of haar onderdanen wordt toegestaan; evenmin zal Italië gehouden zijn, krachtens deze bepalingen aan een van de Geallieerde of Geassocieerde Mogendheden of haar onderdanen, een gunstiger behandeling te geven, dan die, welke Italië of zijn onderdanen genieten op het gebied van die Mogendheid, met betrekking tot de onderwerpen, waarop de voorafgaande bepalingen slaan.

    • 5.

      Derden, die wonen op het gebied van enige Geallieerde of Geassocieerde Mogendheid of op Italiaans Gebied en die voor de datum van het van kracht worden van dit Verdrag te goeder trouw industriële, letterkundige of artistieke eigendomsrechten verkregen hebben, welke indruisen tegen de rechten, hersteld krachtens deel A van deze Bijlage, of tegen rechten, welke verkregen zijn krachtens de op grond van deze bepalingen toegestane voorrangen, of welke te goeder trouw het voorwerp van deze rechten hebben vervaardigd, uitgegeven, gereproduceerd, gebruikt of verkocht, zullen toestemming krijgen deze rechten, welke zij te goeder trouw verkregen hadden te blijven uitoefenen, en om de vervaardiging, publicatie, reproductie, het gebruik of de verkoop, die zij te goeder trouw hadden ondernomen, voort te zetten of te hervatten, zonder zich bloot te stellen aan vervolgingen wegens inbreuk.

      Die toestemming zal in Italië gegeven worden in de vorm van een niet-exclusieve vergunning, toegewezen onder die voorwaarden, welke bij overeenkomst tussen de belanghebbende partijen door hen moeten worden vastgesteld, of, bij gebreke van overeenkomst, door de verzoeningscommissie, ingesteld krachtens artikel 83 van dit Verdrag. In de gebieden van elk der Geallieerde of Geassocieerde Mogendheden zullen echter de bona fide derden profiteren van de bescherming, welke in overeenkomstige gevallen wordt gegeven aan bona fide derden, wier rechten indruisen tegen die van de onderdanen der andere Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden.

    • 6.

      Geen enkele bepaling van deel A van deze bijlage mag in die zin uitgelegd worden, dat zij aan Italië of aan zijn onderdanen in het gebied van enige der Geallieerde of Geassocieerde Mogendheden recht zou geven op octrooi of gebruiksmodellen voor uitvindingen betreffende enig artikel, hetwelk uitdrukkelijk aangeduid is in de omschrijving van het oorlogsmaterieel, opgesomd in bijlage XIII van dit Verdrag, welke uitvindingen gedaan zijn of waarvoor aanvragen ter inschrijving door Italië of een van zijn onderdanen zijn gedaan, in Italië of in het gebied van een andere As-Mogendheid of in een door de As-troepen bezet gebied, gedurende de tijd, dat dit gebied onder het toezicht van de troepen of autoriteiten der As-Mogendheden stond.

    • 7.

      Italië zal eveneens de voordelen der voorafgaande bepalingen van deze bijlage toekennen aan de Verenigde Naties, geen Geallieerde en Geassocieerde Mogendheden zijnde, wier diplomatieke betrekkingen met Italië gedurende de oorlog verbroken zijn geweest en die zich verbinden aan Italië de voordelen te verlenen, welke krachtens genoemde bepalingen aan dat land worden toegekend.

    • 8.

      Geen enkele bepaling van deel A van deze bijlage mag uitgelegd worden als zijnde in strijd met artikel 78, 79, en 81 van dit Verdrag.

  • B.

    Verzekeringen

    • 1.

      Behoudens beperkingen, opgelegd aan assuradeuren in het algemeen, zal er aan de assuradeuren, die onderdanen van de Verenigde Naties zijn, geen enkele hindernis in de weg gelegd worden voor het wederom verkrijgen van hun vroegere portefeuilles.

    • 2.

      Indien een assuradeur, die onderdaan is van één der Verenigde Naties, zijn beroepswerkzaamheden in Italië wenst te hervatten, en indien de waarde van de garantiedeposito's of van de reserves, welke in Italië vereist worden van de verzekeringsondernemingen voor het uitoefenen van haar werkzaamheden, verminderd is door het verlies of de waardevermindering van de effecten, welke deze deposito's of reserves uitmaakten, dan verbindt de Italiaanse Regering zich om, voor de duur van achttien maanden, de overgebleven effecten aan te nemen, alsof zij volledig voldeden aan de wettelijke voorschriften betreffende de deposito's en reserves.

BIJLAGE

XVI

Overeenkomsten, Verjaringen, Wissels

  • A.

    Overeenkomsten

    • 1.

      Behoudens de uitzonderingen in lid 2 en 3 hieronder vermeld, zal elke overeenkomst, voor welker uitvoering contact tussen de partijen, die vijanden zijn in de zin van deel D van deze bijlage, als ontbonden worden beschouwd sedert het tijdstip, waarop enige partij vijand is geworden. Deze ontbinding zal echter geen inbreuk maken op de bepalingen van artikel 81 van dit Verdrag; evenmin zal zij enige partij bij de overeenkomst van de verplichting ontheffen tot terugbetaling der bedragen, welke op voorschot of op afbetaling zijn geïnd en waarvoor de betrokken partij geen tegenprestatie heeft geleverd.

    • 2.

      Niettegenstaande de bepalingen van lid 1 hierboven, zullen niet vervallen die bedingen uit elke overeenkomst, die zullen kunnen worden afgescheiden, en voor welker uitvoering geen contact tussen de partijen, die vijanden in de zin van deel D van deze Bijlage zijn geworden, nodig is, onverminderd de rechten vermeld in artikel 79 van dit Verdrag. Indien de bedingen van een overeenkomst niet aldus kunnen worden afgescheiden, zal de overeenkomst geacht worden in haar geheel te zijn ontbonden. Het voorafgaande zal onderworpen zijn aan de toepassing van nationale wetten, verordeningen en reglementen, uitgevaardigd door die van de Geallieerde of Geassocieerde Mogendheden, die rechtsmacht over de overeenkomst of een der partijen heeft, alsmede aan de bepalingen van de overeenkomst.

    • 3.

      Geen enkele bepaling van deel A van deze bijlage zal beschouwd worden als vernietigende de transacties, welke wettig uitgevoerd zijn, overeenkomstig een tussen vijanden gesloten overeenkomst, indien deze transacties met toestemming van de Regering van een der Geallieerde of Geassocieerde Mogendheden hebben plaats gevonden.

    • 4.

      Niettegenstaande de voorafgaande bepalingen, zullen de verzekerings- en herverzekeringscontracten het onderwerp uitmaken van afzonderlijke overeenkomsten tussen de Regering van de betrokken Geallieerde of Geassocieerde Mogendheid en de Italiaanse Regering.

  • B.

    Verjaring

    • 1.

      Alle termijnen van verjaring of verval van het recht om een rechtshandeling in te stellen of voort te zetten, of van het recht om conservatoire maatregelen te nemen in rechtsverhoudingen betreffende personen of goederen, waarbij onderdanen der Verenigde Naties en Italiaanse onderdanen betrokken zijn, die vanwege de staat van oorlog geen rechtsvordering hebben kunnen instellen of voortzetten, of de nodige formaliteiten tot bewaring hunner rechten hebben kunnen verrichten, ongeacht of deze termijnen vóór of na de opening der vijandelijkheden zijn begonnen, zullen beschouwd worden als zijnde geschorst voor de duur van de oorlog op Italiaans gebied enerzijds, en anderzijds op het gebied van die Verenigde Naties, welke op basis van wederkerigheid, aan Italië toestaan voordeel te hebben van de in dit lid genoemde bepalingen. Deze termijnen zullen beginnen vanaf de datum van het van kracht worden van dit Verdrag. De in dit lid genoemde bepalingen zullen van toepassing zijn op de termijnen, vastgesteld voor het indienen van coupons of dividendbewijzen of, met het oog op de aflossing, voor het indienen van stukken, die uitgeloot zijn, of die om welke andere reden dan ook moeten worden afgelost.

    • 2.

      Wanneer er gedurende de oorlog vanwege de onuitvoerbaarheid van een handeling of het achterwege laten van de een of andere formaliteit executieve maatregelen zijn genomen op Italiaans gebied, ten nadele van een onderdaan van een der Verenigde Naties, zal de Italiaanse Regering de geschonden rechten herstellen. Indien het herstel van deze rechten niet mogelijk is of onbillijk zou zijn, dan zal de Italiaanse Regering het nodige doen, opdat de belanghebbende onderdaan een zodanige schadeloosstelling krijgt, welke in dit geval rechtvaardig en billijk is.

  • C.

    Wissels

    • 1.

      In de betrekkingen tussen vijanden zal geen enkele wissel, welke vóór de oorlog ondertekend is, als niet meer geldig beschouwd worden alleen op grond van het feit, dat deze niet binnen de voorgeschreven termijnen ter acceptatie of incassering is ingediend, of dat de trekker of endossant niet binnen die termijnen in kennis is gesteld, dat de betreffende wissel niet geaccepteerd of betaald is, of dat deze binnen genoemde termijnen niet gecontesteerd is, of dat een of andere formaliteit gedurende de oorlog is weggelaten.

    • 2.

      Indien gedurende de oorlog de termijn verstreken is, waarbinnen een wissel ter acceptatie of incassering aangeboden had moeten worden, of waarbinnen een bericht van niet-acceptatie of niet-betaling aan de trekker of endossant gegeven had moeten worden, of waarbinnen de wissel gecontesteerd had moeten worden, en indien de partij, die de wissel had moeten aanbieden af contesteren, of die kennis had moeten geven bij gebreke van acceptatie of betaling, dit niet gedurende de oorlog heeft gedaan, dan zal er een termijn worden toegestaan van minstens drie maanden, vanaf de datum van het van kracht worden van dit Verdrag, waarbinnen genoemde wissel aangeboden of gecontesteerd kan worden of kennis kan worden gegeven van zijn niet-acceptatie of niet-betaling.

    • 3.

      Indien een persoon, hetzij vóór, hetzij tijdens de oorlog de verplichting tot betaling van een wissel op zich heeft genomen, ten gevolge van een overeenkomst, met hem aangegaan door een persoon, die vervolgens een vijand is geworden, zal deze laatste, ondanks de opening der vijandelijkheden, gehouden zijn de eerste schadeloos te stellen voor de gevolgen, voortvloeiende uit zijn verplichting.

  • D.

    Bijzondere bepalingen

    • 1.

      In de zin van deze bijlage zullen natuurlijke of rechtspersonen als vijanden worden beschouwd, vanaf de datum, dat alle handel tussen hen onwettig is geworden volgens de wetten, verordeningen of reglementen, waaraan deze personen of de overeenkomst waren onderworpen.

    • 2.

      Gezien het juridische stelsel der Verenigde Staten van Amerika zullen de bepalingen van deze bijlage niet van toepassing zijn op de betrekkingen tussen de Verenigde Staten van Amerika en Italië.

BIJLAGE

XVII

Prijzenhoven en uitspraken

  • A.

    Prijzenhoven

    • 1.

      Elk der Geallieerde of Geassocieerde Mogendheden behoudt zich het recht voor, om overeenkomstig een door haar vast te stellen procedure, alle besluiten en beschikkingen der Italiaanse Prijzenhoven te onderzoeken, welke afgekondigd zijn ten gevolge van elk proces, waarbij de eigendomsrechten van haar onderdanen betrokken zijn, en om de Italiaanse Regering aan te raden over te gaan tot de herziening van die besluiten of verordeningen, welke niet met het internationale recht zouden overeenkomen.

    • 2.

      De Italiaanse Regering verbindt zich om afschriften te verstrekken van alle documenten en stukken van deze processen met inbegrip van de genomen besluiten en gegeven beschikkingen, om alle aanbevelingen aan te nemen, welke ten gevolge van het onderzoek van deze processen gegeven zijn, en om uitvoering te geven aan deze aanbevelingen.

  • B.

    Uitspraken

    De Italiaanse Regering zal de nodige maatregelen nemen om te allen tijde binnen een termijn van een jaar, te berekenen vanaf de datum van het van kracht worden van dit Verdrag, aan onderdanen van een der Verenigde Naties toestemming te geven om voor de bevoegde Italiaanse autoriteiten een vordering tot revisie in te stellen, van elke uitspraak, dat door een Italiaans gerecht tussen 10 Juni 1940 en de datum van het van kracht worden van dit Verdrag, in enig geding is gewezen, waarbij de onderdaan van een der Verenigde Naties, hetzij in de hoedanigheid van eiser, hetzij in de hoedanigheid van gedaagde, niet in staat is geweest zijn zaak op bevredigende wijze uiteen te zetten. De Italiaanse Regering zal de nodige maatregelen nemen, opdat, wanneer een onderdaan van een der Verenigde Naties nadeel heeft ondervonden van een dergelijke uitspraak, deze onderdaan hersteld zal worden in de toestand, waarin hij zich bevond voor het uitspreken hiervan, of een zodanige schadeloosstelling zal ontvangen als in de gegeven omstandigheden rechtvaardig en billijk kan worden geacht. Onder de uitdrukking, „onderdanen der Verenigde Naties” worden begrepen de vennootschappen of verenigingen, welke georganiseerd of opgericht zijn volgens de wetgeving van welke ook der Verenigde Naties.