Verdrag betreffende internationale tentoonstellingen

Convention concernant les expositions internationales signée à Paris le 22 novembre 1928, modifiée et complétée par les Protocoles des 10 mai 1948, 16 novembre 1966 et 30 novembre 1972

TITRE

Ier

Définitions et objets

Article

1er

Article

2

La présente Convention s'applique à toutes les expositions internationales à l'exception des:

  • a)

    Expositions d'une durée de moins de trois semaines;

  • b)

    Expositions des Beaux-Arts;

  • c)

    Expositions essentiellement commerciales.

Nonobstant le titre qui pourrait être donné à une exposition par ses organisateurs, la présente Convention distingue les expositions enregistrées et les expositions reconnues.

TITRE

II

Conditions générales d'organisation des expositions internationales

Article

3

Ont vocation à être enregistrées par le Bureau International des Expositions, visé à l'article 25 ci-après, les expositions internationales qui présentent les caractères suivants:

  • A)

    leur durée ne peut être inférieure à six semaines, ni supérieure à six mois;

  • B)

    le régime des bâtiments d'exposition utilisés par les Etats participants est fixé par le règlement général de l'exposition. Dans le cas où une taxe immobilière serait exigible, d'après la législation en vigueur dans l'Etat invitant, elle demeurerait à la charge des organisateurs. Seuls les services effectivement rendus en application des règlements approuvés par le Bureau peuvent faire l'objet d'une rétribution;

  • C)

    à partir du 1er Janvier 1995 l'espacement entre deux expositions enregistrées est de cinq ans au moins, la première exposition pouvant avoir lieu en 1995. Toutefois, le Bureau International des Expositions peut accepter une avance d'un an au plus par rapport à la date qui résulte de la disposition qui précède pour permettre la célébration d'un événement particulier d'importance internationale, sans pour autant que l'espacement quinquennal fixé par le calendrier d'origine soit modifié.

Article

4

Article

5

Les dates d'ouverture ou de clôture d'une exposition et ses caractères généraux sont fixés au moment de son enregistrement ou de sa reconnaissance et ne peuvent être modifiés qu'avec l'accord du BIE.

TITRE

III

Enregistrement

Article

6

Article

7

Article

8

Sauf dans le cas prévu à l'article 5, paragraphe 2, l'Etat qui a obtenu l'enregistrement ou la reconnaissance d'une exposition perd les droits attachés à cet enregistrement ou cette reconnaissance s'il modifie la date à laquelle il avait déclaré qu'elle se tiendrait. S'il entend qu'elle soit organisée à une autre date, il doit introduire une nouvelle demande et se soumettre, s'il y a lieu, à la procédure fixée à l'article 7 qu'impliquent les compétitions éventuelles.

Article

9

TITRE

IV

Obligations des organisateurs des expositions enregistrées et des Etats participants

Article

10

Article

11

Article

12

Le Gouvernement invitant doit nommer un commissaire général de l'exposition s'il s'agit d'une exposition enregistrée ou un Commissaire de l'exposition s'il s'agit d'une exposition reconnue chargé de le représenter à toutes fins de la présente Convention et en tout ce qui concerne l'exposition.

Article

13

Le Gouvernement de tout Etat qui participe à une exposition doit nommer un commissaire général de section s'il s'agit d'une exposition enregistrée ou un Commissaire de Section s'il s'agit d'une exposition reconnue pour le représenter auprès du Gouvernement invitant. Le commissaire général de section ou le Commissaire de Section est seul chargé de l'organisation de sa présentation nationale. Il informe le commissaire général de l'exposition ou le Commissaire de l'exposition de la composition de cette présentation et veille au respect des droits et obligations des exposants.

Article

14

Vervallen

Article

15

Vervallen

Article

16

Le régime douanier des expositions est fixé par l'annexe à la présente Convention, dont ladite annexe fait partie intégrante.

Article

17

Dans une exposition, ne sont considérées comme nationales et, en conséquence, ne peuvent être désignées sous cette dénomination que les sections constituées sous l'autorité de commissaires généraux ou de Commissaires nommés conformément à l'article 13 par les Gouvernements des Etats participants. Une section nationale comprend tous les exposants de l'Etat considéré, mais non les concessionnaires.

Article

18

Article

19

Article

20

Article

21

Le commissaire général ou le Commissaire de l'exposition prend toutes les mesures possibles pour assurer le fonctionnement efficace des services d'utilité publique à l'intérieur de l'exposition.

Article

22

Le Gouvernement invitant s'efforce de faciliter l'organisation de la participation des Etats et de leurs ressortissants, notamment en matière de tarifs de transport et de conditions d'admission des personnes et des objets.

Article

23

Article

24

Le Bureau International des Expositions, visé au titre suivant, peut établir des règlements fixant les conditions générales de composition et de fonctionnement des jurys et déterminant le mode d'attribution des récompenses.

TITRE

V

Dispositions institutionnelles

Article

25

Article

26

L'assemblée générale du bureau est composée des délégués désignés par les gouvernements des Parties contractantes à raison d'un à trois délégués pour chacune d'elles.

Article

27

L'assemblée générale tient des sessions régulières et peut également tenir des sessions extraordinaires. Elle statue sur toutes les questions pour lesquelles la présente Convention attribue compétence au bureau dont elle est la plus haute autorité, et notamment:

  • a)

    Discute, adopte et publie les règlements relatifs à l'enregistrement ou à la reconnaissance, la classification et l'organisation des expositions internationales et au fonctionnement du bureau.

    Dans les limites des dispositions de la présente Convention, elle peut établir des règlements obligatoires. Elle peut aussi établir des règlements types qui serviront de guides pour l'organisation des expositions;

  • b)

    Arrête le budget, contrôle et approuve les comptes du bureau;

  • c)

    Approuve les rapports du secrétaire général;

  • d)

    Crée les commissions qu'elle juge utiles, désigne les membres de la commission exécutive et des autres commissions et fixe la durée de leur mandat;

  • e)

    Approuve tout projet d'accord international visé à l'article 25 (3) de la présente Convention;

  • f)

    Adopte les projets d'amendements visés à l'article 33;

  • g)

    Désigne le secrétaire général.

Article

28

Article

29

Article

30

Article

31

Article

32

Le budget annuel du bureau est fixé par l'assemblée générale dans les conditions prévues au paragraphe 3 de l'article 28. Il tient compte des réserves financières du bureau, des recettes de toute sorte, ainsi que des soldes débiteurs et créditeurs reportés des exercices précédents. Les dépenses du bureau sont couvertes par ces sources et par les cotisations des Parties contractantes selon le nombre de parts leur incombant en application des décisions de l'assemblée générale.

Article

33

Article

34

Article

35

La présente Convention est ouverte à l'adhésion d'une part, de tout Etat, soit membre de l'Organisation des Nations Unies, soit non membre de l'U.N.O. qui est partie au statut de la Cour internationale de Justice, ou membre d'une institution spécialisée des Nations Unies, ou membre de l'Agence Internationale de l'Energie Atomique et, d'autre part, de tout autre Etat dont la demande d'adhésion est approuvée par la majorité des deux tiers des Parties contractantes ayant droit de vote à l'assemblée générale du bureau. Les instruments d'adhésion sont déposés auprès du Gouvernement de la République française et prennent effet à la date de leur dépôt.

Article

36

Le gouvernement de la République française notifie aux Gouvernements des Etats Parties à la présente Convention ainsi qu'au Bureau International des Expositions:

  • a)

    L'entrée en vigueur des amendements, conformément à l'article 33;

  • b)

    Les adhésions, conformément à l'article 35;

  • c)

    Les dénonciations, conformément à l'article 37;

  • d)

    Les réserves émises en application de l'article 34, paragraphe 5;

  • e)

    L'expiration éventuelle de la Convention.

Article

37

FAIT à Paris, le 30 novembre 1972.

Annexe

RÉGIME DOUANIER POUR L'IMPORTATION DES ARTICLES PAR LES PARTICIPANTS AUX EXPOSITIONS INTERNATIONALES

Article

1er

Définitions

Pour l'application de la présente annexe on entend par:

  • a)

    „Droits à l'importation”, les droits de douane et tous autres droits et taxes perçus à l'importation ou à l'occasion de l'importation, ainsi que tous les droits d'accise et taxes intérieures dont sont passibles les marchandises importées, à l'exclusion toutefois des redevances et impositions qui sont limitées au coût approximatif des services rendus et qui ne constituent pas une protection indirecte des produits nationaux ou des taxes de caractère fiscal à l'importation.

  • b)

    „Admission temporaire”, l'importation temporaire en franchise de droits à l'importation, sans prohibitions ni restrictions d'importation, à charge de réexportation.

Article

2

Bénéficient de l'admission temporaire:

  • a)

    Les marchandises destinées à être exposées ou à faire l'objet d'une démonstration à l'exposition;

  • b)

    Les marchandises destinées à être utilisées pour les présentations à l'exposition de produits étrangers, telles que:

    • i)

      Les marchandises nécessaires pour la démonstration des machines ou apparails étrangers exposés;

    • ii)

      Les matériaux de construction, même à l'état brut, le matériel de décoration et d'ameublement, et l'équipement électrique pour les pavillons et stands étrangers de l'exposition, ainsi que pour les locaux affectés au Commissaire Général de Section d'un pays étranger participant;

    • iii)

      Les outils, le matériel utilisés pour la construction et les moyens de transports, nécessaires aux travaux de l'exposition;

    • iv)

      Le matériel publicitaire ou de démonstration, destiné manifestement à être utilisé à titre de publicité pour les marchandises étrangères présentées à l'exposition, tel que les enregistrements sonores, films et diapositives, ainsi que l'appareillage nécessaire à leur utilisation.

  • c)

    Le matériel, y compris les installations d'interprétariat, les appareils d'enregistrement du son et les films à caractère éducatif, scientifique ou culturel, destiné à être utilisé à l'occasion de l'exposition.

Article

3

Les facilités visées à l'article 2 de cette Annexe sont accordées à condition que:

  • a)

    Les marchandises puissent être identifiées lors de leur réexportation;

  • b)

    Le Commissaire Général de Section du pays participant garantisse sans dépôt de fonds le paiement des droits à l'importation frappant les marchandises qui ne seraient pas réexportées après la clôture de l'exposition dans les délais fixés; d'autres garanties prévues par la législation du pays invitant peuvent être admises à la demande des exposants (par exemple carnet A.T.A. institué par la Convention du Conseil de Coopération douanière du 6 décembre 1961);

  • c)

    Les autorités douanières du pays d'importation temporaire estiment que les conditions imposées par cette annexe soient remplies.

Article

4

Aussi longtemps qu'elles bénéficient des facilités prévues par la présente Annexe et sauf si les lois et règlements du pays d'importation temporaire le permettent, les marchandises placées en admission temporaire ne peuvent pas être prêtées, louées ou utilisées moyennant rétribution ni transportées hors du lieu de l'exposition. Elles doivent être réexportées dans les plus brefs délais et au plus tard trois mois après la clôture de l'exposition. Les autorités douanières peuvent pour des raisons valables prolonger cette période dans les limites prescrites par les lois et règlements du pays d'importation temporaire.

Article

5

Article

6

Les produits accessoirement obtenus au cours de l'exposition, à partir de marchandises importées temporairement, à l'occasion de la démonstration de machines ou d'appareils exposés, sont soumis aux dispositions des articles 4 et 5 de la présente Annexe, de la même façon que s'ils avaient été placés en admission temporaire, sous réserve des dispositions de l'article 7 ci-après.

Article

7

Les droits à l'importation ne sont pas perçus, les prohibitions ou restrictions à l'importation ne sont pas appliquées et, si l'admission temporaire a été accordée, la réexportation n'est pas exigée dans les cas suivants, pourvu que la valeur globale et la quantité des marchandises soient raisonnables, de l'avis des autorités douanières du pays d'importation, eu égard à la nature de l'exposition, au nombre des visiteurs et à l'importance de la participation de l'exposant:

  • a)

    Petits échantillons (autres que boissons alcooliques, tabac et combustibles) représentatifs des marchandises étrangères exposées à l'exposition, y compris les échantillons de produits alimentaires et de boissons, importés comme tels ou obtenus à l'exposition à partir de marchandises importées en vrac, pourvu:

    • i)

      Qu'il s'agisse de produits étrangers fournis gratuitement et qui servent uniquement à des distributions gratuites au public à l'exposition pour être utilisés ou consommés par les personnes à qui ils auront été distribués;

    • ii)

      Que ces produits soient identifiables comme étant des échantillons à caractère publicitaire ne présentant qu'une faible valeur unitaire;

    • iii)

      Qu'ils ne se prêtent pas à la commercialisation et qu'ils soient, le cas échéant, conditionnés en quantités nettement plus petites que celles contenues dans le plus petit emballage vendu au détail;

    • iv)

      Que les échantillons de produits alimentaires et de boissons qui ne sont pas distribués dans les emballages, conformément à l'alinéa iii) ci-dessus, soient consommés à l'exposition.

  • b)

    Echantillons importés qui sont utilisés ou consommés par les membres des jurys de l'exposition pour apprécier et juger les objets exposés, sous réserve de la production d'une attestation du Commissaire Général de Section, mentionnant la nature et la quantité des objets consommés au cours de telle appréciation et tel jugement.

  • c)

    Marchandises importées uniquement en vue de leur démonstration, ou pour la démonstration de machines et appareils étrangers présentés à l'exposition, et qui sont consommées ou détruites au cours de ces démonstrations.

  • d)

    Imprimés, catalogues, prospectus, prix courants, affiches, calendriers (illustrés ou non) et photographies non encadrées, destinés manifestement à être utilisés à titre de publicité pour les marchandises étrangères présentées à l'exposition pourvu qu'il s'agisse de produits étrangers fournis gratuitement et qui servent uniquement à des distributions gratuites au public sur le lieu de l'exposition.

Article

8

Les droits à l'importation ne sont pas perçus, les prohibitions ou restrictions à l'importation ne sont pas appliquées et si l'admission temporaire a été accordée, la réexportation n'est pas exigée dans les cas suivants:

  • a)

    Produits qui sont importés et utilisés pour la construction, l'aménagement, la décoration, l'animation et l'environnement des présentations étrangères à l'exposition (peintures, vernis, papiers de tenture, liquides vaporisés, articles pour feux d'artifice, graines ou plants, etc.) détruits du fait de leur utilisation;

  • b)

    Catalogues, brochures, affiches et autres imprimés officiels, illustrés ou non, qui sont publiés par les pays participant à l'exposition;

  • c)

    Plans, dessins, dossiers, archives, formules et autres documents destinés à être utilisés comme tels à l'exposition.

Article

9

Article

10

Les dispositions qui précèdent ne mettent pas obstacle à l'application:

  • a)

    De facilités plus grandes que certaines Parties contractantes accordent ou accorderaient soit par des dispositions unilatérales, soit en vertu d'accords bilatéraux ou multilatéraux;

  • b)

    Des règlements nationaux ou conventionnels non douaniers concernant l’organisation de l'exposition;

  • c)

    Des prohibitions et restrictions résultant des lois et règlements nationaux et fondées sur des considérations de moralité ou d'ordre public, de sécurité publique, d'hygiène ou de santé publiques ou sur des considérations d'ordre vétérinaire ou phytopathologique, ou se rapportant à la protection des brevets, marques de fabrique et droits d'auteur et de reproduction.

Article

11

Pour l'application de la présente Annexe les territoires des pays contractants qui forment une Union douanière ou économique peuvent être considérés comme une seul territoire.

Verdrag betreffende internationale tentoonstellingen, ondertekend te Parijs op 22 november 1928, zoals gewijzigd en aangevuld door de Protocollen van 10 mei 1948, 16 november 1966 en 30 november 1972

HOOFDSTUK

I

Omschrijving en doel

Artikel

1

Artikel

2

Dit Verdrag is van toepassing op alle internationale tentoonstellingen, met uitzondering van:

  • a)

    tentoonstellingen met een duur van minder dan drie weken;

  • b)

    tentoonstellingen van Schone Kunsten;

  • c)

    in hoofdzaak commerciële tentoonstellingen.

Ongeacht de naam die door de organisatoren aan een tentoonstelling wordt gegeven, wordt in dit Verdrag onderscheid gemaakt tussen ingeschreven tentoonstellingen en erkende tentoonstellingen.

HOOFDSTUK

II

Algemene voorwaarden voor het organiseren van internationale tentoonstellingen

Artikel

3

Voor inschrijving door het Internationaal Tentoonstellingsbureau, bedoeld in artikel 25 hieronder, komen in aanmerking de internationale tentoonstellingen die voldoen aan de volgende voorwaarden:

  • A)

    de duur ervan mag niet minder dan zes weken en niet meer dan zes maanden zijn;

  • B)

    de gebruiksvoorwaarden van de tentoonstellingsgebouwen die worden gebruikt door de deelnemende Staten, worden vastgesteld in het algemene tentoonstellingsreglement. Indien volgens de van kracht zijnde wetgeving in de uitnodigende Staat onroerend-goedbelasting zou moeten worden geheven, komt deze belasting ten laste van de organisatoren. Alleen de diensten die daadwerkelijk worden verleend op grond van de door het Bureau goedgekeurde reglementen kunnen in aanmerking komen voor een vergoeding;

  • C)

    met ingang van 1 januari 1995 is de tijdruimte tussen twee ingeschreven tentoonstellingen ten minste vijf jaar, waarbij de eerste tentoonstelling kan plaatsvinden in 1995. Het Internationaal Tentoonstellingsbureau kan evenwel aanvaarden dat het tijdstip dat voortvloeit uit de voorgaande bepaling, met ten hoogste 1 jaar wordt vervroegd om de viering of herdenking van een bijzondere gebeurtenis van internationaal belang mogelijk te maken, zonder dat daardoor de tijdruimte van vijf jaar, die is vastgesteld door het oorspronkelijke tijdschema, wordt gewijzigd.

Artikel

4

Artikel

5

De data van opening en sluiting van een tentoonstelling en haar algemene kenmerken worden vastgesteld bij de inschrijving of de erkenning ervan en mogen slechts met toestemming van het Internationaal Tentoonstellingsbureau worden gewijzigd.

HOOFDSTUK

III

Inschrijving

Artikel

6

Artikel

7

Artikel

8

Behalve in het geval voorzien in artikel 5, tweede lid, verliest de Staat die inschrijving of erkenning van een tentoonstelling heeft verkregen, de aan deze inschrijving of erkenning verbonden rechten, wanneer hij het tijdstip wijzigt waarop de tentoonstelling volgens zijn verklaring zou worden gehouden. Indien de Staat verkiest de tentoonstelling op een ander tijdstip te houden, dient hij een nieuwe aanvrage in te dienen en zich zo nodig te onderwerpen aan de in artikel 7 vastgestelde procedure ter zake van eventuele concurrentie.

Artikel

9

HOOFDSTUK

IV

Verplichtingen van de organisatoren van ingeschreven tentoonstellingen en van deelnemende Staten

Artikel

10

Artikel

11

Artikel

12

De uitnodigende Regering moet een algemene tentoonstellingscommissaris benoemen indien het een ingeschreven tentoonstelling betreft of een tentoonstellingscommissaris indien het een erkende tentoonstelling betreft die tot taak heeft haar te vertegenwoordigen ter zake van al hetgeen voortvloeit uit dit Verdrag en al hetgeen de tentoonstelling betreft.

Artikel

13

De Regering van iedere Staat die aan een tentoonstelling deelneemt, moet een algemene afdelingscommissaris benoemen indien het een ingeschreven tentoonstelling betreft of een afdelingscommissaris indien het een erkende tentoonstelling betreft die haar vertegenwoordigt bij de uitnodigende Regering. De algemene afdelingscommissaris of de afdelingscommissaris is als enige belast met de organisatie van de nationale inzending. Hij licht de algemene tentoonstellingscommissaris of de tentoonstellingscommissaris in over de samenstelling van de inzending en waakt over de naleving van de rechten en de verplichtingen van de exposanten.

Artikel

14

Vervallen

Artikel

15

Vervallen

Artikel

16

Het douanereglement voor tentoonstellingen is vastgesteld in een Bijlage bij dit Verdrag, die daarvan een integrerend deel uitmaakt.

Artikel

17

Op een tentoonstelling worden slechts als nationale afdelingen beschouwd en kunnen derhalve slechts onder deze benaming worden aangeduid de afdelingen die onder het gezag van de door de Regeringen van de deelnemende Staten overeenkomstig artikel 13 benoemde algemene commissarissen of commissarissen zijn ingericht. Een nationale afdeling omvat alle exposanten van de desbetreffende Staat, doch niet de concessionarissen.

Artikel

18

Artikel

19

Artikel

20

Artikel

21

De algemene tentoonstellingscommissaris of de tentoonstellingscommissaris neemt alle binnen zijn bereik liggende maatregelen om een doeltreffend functioneren van de diensten van openbaar nut binnen de tentoonstelling te verzekeren.

Artikel

22

De uitnodigende Regering tracht de organisatie van de deelneming van de Staten en hun onderdanen zoveel mogelijk te vergemakkelijken, met name ter zake van de vervoerstarieven en de toelatingsvoorwaarden van personen en objecten.

Artikel

23

Artikel

24

Het Internationale Tentoonstellingsbureau, bedoeld in het volgende Hoofdstuk, kan reglementen vaststellen waarin de algemene voorwaarden worden vastgelegd voor de samenstelling en de werkwijze van de jury's en voor de toekenning van bekroningen.

HOOFDSTUK

V

Institutionele bepalingen

Artikel

25

Artikel

26

De Algemene Vergadering van het Bureau bestaat uit de afgevaardigen die door de Regeringen van de Verdragsluitende Partijen zijn aangewezen, te weten een tot drie afgevaardigden voor elk van hen.

Artikel

27

De Algemene Vergadering houdt regelmatig zitting en kan eveneens buitengewone zittingen houden. Zij spreekt zich uit over alle vraagstukken waarvoor dit Verdrag de bevoegdheid heeft toegekend aan het Bureau, waarvan zij het hoogste gezagsorgaan is, en in het bijzonder:

  • a)

    bespreekt zij, aanvaardt zij en publiceert zij de reglementen betreffende de inschrijving of erkenning, de classificatie en de organisatie van internationale tentoonstellingen en betreffende het functioneren van het Bureau. Binnen de grenzen van het bepaalde in dit Verdrag, kan zij verbindende kracht hebbende reglementen vaststellen. Zij kan eveneens standaardreglementen vaststellen, die als leidraad dienen voor de organisatie van tentoonstellingen;

  • b)

    stelt zij de begroting vast en controleert en keurt zij de rekeningen van het Bureau goed;

  • c)

    keurt zij de verslagen van de Secretaris-Generaal goed;

  • d)

    roept zij de door haar nuttig geachte commissies in het leven, wijst zij de leden van de Uitvoerende Commissie en de andere commissies aan en stelt zij de duur van hun mandaat vast;

  • e)

    keurt zij elk ontwerp van een internationale overeenkomst als bedoeld in artikel 25, derde lid, van dit Verdrag goed;

  • f)

    aanvaardt zij de voorstellen tot wijziging als bedoeld in artikel 33;

  • g)

    benoemt zij de Secretaris-Generaal.

Artikel

28

Artikel

29

Artikel

30

Artikel

31

Artikel

32

De jaarlijkse begroting van het Bureau wordt door de Algemene Vergadering vastgesteld volgens de voorwaarden voorzien in het derde lid van artikel 28. Daarbij wordt rekening gehouden met de financiële reserves van het Bureau, de inkomsten van welke aard dan ook, alsmede het debet en het credit met betrekking tot voorgaande boekjaren. De uitgaven van het Bureau worden uit deze middelen en uit de bijdragen van de Verdragsluitende Partijen gedekt volgens het aandeel dat hun ingevolge de besluiten van de Algemene Vergadering toevalt.

Artikel

33

Artikel

34

Artikel

35

Dit Verdrag staat enerzijds open voor toetreding door elke Staat die hetzij lid is van de Verenigde Naties, hetzij geen lid is van de Verenigde Naties doch partij bij het Statuut van het Internationaal Gerechtshof, of lid van een Gespecialiseerde Organisatie van de Verenigde Naties, of lid van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie en anderzijds, voor elke andere Staat waarvan de aanvraag tot toetreding met een meerderheid van twee derde van de stemmen van de Verdragsluitende Partijen met stemrecht in de Algemene Vergadering van het Bureau wordt goedgekeurd. De akte van toetreding dient te worden nedergelegd bij de Regering van de Franse Republiek en wordt van kracht op de datum van nederlegging.

Artikel

36

De Regering van de Franse Republiek brengt ter kennis van de Regeringen van de Staten die partij zijn bij dit Verdrag, alsmede van het Internationaal Tentoonstellingsbureau:

  • a)

    de inwerkingtreding van wijzigingen, overeenkomstig artikel 33;

  • b)

    de toetredingen, overeenkomstig artikel 35;

  • c)

    de opzeggingen, overeenkomstig artikel 37;

  • d)

    de gemaakte voorbehouden ingevolge het vijfde lid van artikel 34;

  • e)

    de eventuele beëindiging van het Verdrag.

Artikel

37

Gedaan te Parijs op 30 november 1972.

Bijlage

DOUANEREGLEMENT VOOR DE INVOER VAN ARTIKELEN DOOR DEELNEMERS AAN INTERNATIONALE TENTOONSTELLINGEN

Artikel

1

Begripsomschrijvingen

Voor de toepassing van deze Bijlage wordt verstaan onder:

  • a)

    „invoerrechten”: douanerechten en alle andere rechten en belastingen geheven bij de invoer of ter gelegenheid van de invoer, alsmede alle accijnzen en binnenlandse belastingen waaraan geïmporteerde goederen onderhevig zijn, met uitsluiting echter van heffingen en belastingen die zijn beperkt tot de geschatte kosten van de verleende diensten en die geen indirecte bescherming vormen van nationale produkten of van invoerbelastingen van fiscale aard;

  • b)

    „tijdelijke invoer”: de tijdelijke invoer met vrijdom van invoerrechten en zonder toepassing van invoerverboden en -beperkingen, onder voorwaarde van wederuitvoer.

Artikel

2

Tijdelijke invoer wordt toegestaan voor:

  • a)

    de goederen bestemd om te worden tentoongesteld of op een tentoonstelling te worden gedemonstreerd;

  • b)

    de goederen die bestemd zijn te worden gebruikt bij het exposeren op een tentoonstelling van buitenlandse produkten, zoals:

    • i)

      de goederen die noodzakelijk zijn voor het demonstreren van tentoongestelde buitenlandse machines en apparaten;

    • ii)

      de bouwmaterialen, zelfs in onbewerkte staat, het decoratiemateriaal en de meubels, en de elektrische verlichting voor de buitenlandse paviljoens en stands op de tentoonstelling, evenals voor de lokalen die voor de algemene afdelingscommissaris van een buitenlands deelnemend land zijn bestemd;

    • iii)

      de gereedschappen, de gebruikte materialen voor de bouw en de vervoermiddelen, benodigd voor de tentoonstellingswerkzaamheden;

    • iv)

      reclame- en demonstratiemateriaal, dat kennelijk is bestemd om te worden gebruikt voor reclamedoeleinden ten behoeve van buitenlandse waren die op de tentoonstelling worden getoond, zoals geluidsopnamen, films en diapositieven, evenals de daarvoor benodigde apparatuur.

  • c)

    Het materiaal - waaronder begrepen vertaalinstallaties, apparatuur voor geluidsopnamen en films met een opvoedkundig, wetenschappelijk of cultureel karakter - bestemd voor gebruik tijdens de tentoonstelling.

Artikel

3

De in artikel 2 van deze Bijlage bedoelde faciliteiten worden verleend op voorwaarde dat:

  • a)

    de goederen bij hun wederuitvoer kunnen worden geïdentificeerd;

  • b)

    de algemene afdelingscommissaris van het deelnemende land zonder dat van hem het storten van een waarborgsom verlangd wordt, borg staat voor de betaling van de invoerrechten op goederen die niet binnen de vastgestelde termijnen na sluiting van de tentoonstelling worden heruitgevoerd; andere waarborgen voorzien in de wetgeving van het uitnodigende land, kunnen worden toegelaten op verzoek van de exposanten (bij voorbeeld het carnet A.T.A. ingesteld krachtens de Douaneovereenkomst inzake het carnet A.T.A. voor de tijdelijke toelating van handelswaren van 6 december 1961);

  • c)

    de douaneautoriteiten van het land van tijdelijke invoer van mening zijn dat aan de in deze Bijlage gestelde voorwaarden is voldaan.

Artikel

4

Zolang de waren die tijdelijk worden toegelaten de faciliteiten genieten waarin deze Bijlage voorziet, mogen zij niet worden uitgeleend, verhuurd, of tegen betaling worden gebruikt en evenmin buiten de plaats van de tentoonstelling worden gebracht, tenzij zulks krachtens de wetten en regelingen van het land van tijdelijke invoer is toegestaan. Zij dienen op de kortst mogelijke termijn te worden heruitgevoerd, uiterlijk drie maanden na de sluiting van de tentoonstelling. De douaneautoriteiten kunnen, indien geldige redenen daartoe nopen, deze periode verlengen binnen de grenzen, omschreven door de wetten en regelingen van het land van tijdelijke invoer.

Artikel

5

Artikel

6

De bijprodukten die tijdens de tentoonstelling worden verkregen uit tijdelijk geïmporteerde goederen bij het demonstreren van tentoongestelde machines of apparatuur, zijn, op dezelfde wijze als wanneer zij tijdelijk zouden zijn ingevoerd, onderworpen aan het bepaalde in de artikelen 4 en 5 van deze Bijlage, behoudens het bepaalde in artikel 7.

Artikel

7

De invoerrechten worden niet geheven, de invoerverboden of -beperkingen zijn niet van toepassing en, indien tijdelijke invoer is toegestaan, wordt de wederuitvoer niet vereist in de volgende gevallen, mits de totale waarde en de omvang van de goederen naar de mening van de douaneautoriteiten van het land van invoer redelijk zijn, waarbij rekening wordt gehouden met de aard van de tentoonstelling, het aantal bezoekers en het belang van de deelneming van de exposant:

  • a)

    van kleine monsters (andere dan alcoholische dranken, tabak en brandstoffen) die representatief zijn voor de buitenlandse waren die op de tentoonstelling worden getoond, daaronder begrepen monsters van voedingsmiddelen en dranken, als zodanig ingevoerd of tijdens de tentoonstelling verkregen uit geïmporteerde grondstoffen, mits:

    • i)

      het buitenlandse produkten betreft die gratis worden verstrekt en die uitsluitend dienen voor gratis uitdeling aan de bezoekers van de tentoonstelling om te worden gebruikt of geconsumeerd door de personen aan wie zij worden uitgedeeld;

    • ii)

      de produkten kunnen worden geïdentificeerd als reclamemonster en per stuk van geringe waarde zijn;

    • iii)

      zij niet geschikt zijn te worden verhandeld en zij in voorkomende gevallen worden verstrekt in hoeveelheden die minder bevatten dan de kleinste in de handel zijnde detailverpakking;

    • iv)

      de monsters van voedingsmiddelen en dranken die niet in de verpakking overeenkomstig alinea iii) worden gedistribueerd, op de tentoonstelling worden geconsumeerd;

  • b)

    van ingevoerde monsters die door de leden van de jury van de tentoonstelling worden gebruikt of geconsumeerd om de tentoongestelde voorwerpen te beoordelen, onder voorbehoud van overlegging van een verklaring van de algemene afdelingscommissaris, waarin de aard en de hoeveelheid van de geconsumeerde voorwerpen bij een zodanige keuring en beoordeling staan vermeld;

  • c)

    van goederen die slechts worden ingevoerd met het oogmerk van demonstratie, of voor de demonstratie van buitenlandse machines en apparatuur die op de tentoonstelling worden getoond, en die tijdens de demonstratie worden verbruikt of vernietigd;

  • d)

    van drukwerken, catalogi, prospectussen, prijscouranten, affiches, kalenders (al dan niet verlucht) en niet ingelijste foto's, die klaarblijkelijk zijn bestemd om te worden gebruikt voor reclamedoeleinden voor buitenlandse waren die op de tentoonstelling worden getoond, mits het buitenlandse produkten betreft die om niet worden verstrekt en die uitsluitend dienen voor gratis uitdeling aan het publiek op de tentoonstelling.

Artikel

8

De invoerrechten worden niet geheven, de invoerverboden en -beperkingen zijn niet van toepassing en, indien tijdelijke invoer is toegestaan, wordt de wederuitvoer niet vereist in de volgende gevallen:

  • a)

    van produkten die zijn ingevoerd en gebruikt voor de bouw, de inrichting, de decoratie en de aankleding van buitenlandse inzendingen op de tentoonstelling (schilderwerken, lakken, behang, gevaporiseerde vloeistoffen, artikelen voor kunstvuur, zaden of planten, enz.) die uit hoofde van het gebruik zijn vernietigd;

  • b)

    van catalogi, brochures, affiches en andere officiële drukwerken, al dan niet verlucht, die door de aan de tentoonstelling deelnemende landen zijn gepubliceerd;

  • c)

    van kaarten, tekeningen, dossiers, archieven, formulieren en andere documenten die bestemd zijn als zodanig te worden gebruikt bij de tentoonstelling.

Artikel

9

Artikel

10

De voorgaande bepalingen vormen geen belemmering voor de toepassing van:

  • a)

    grotere faciliteiten die bepaalde Verdragsluitende Staten overeenkomen en toestaan, hetzij krachtens unilaterale bepalingen, hetzij krachtens bilaterale of multilaterale overeenkomsten;

  • b)

    nationale of in verdragen vastgelegde regelingen, niet de douane betreffende, ter zake van de organisatie van de tentoonstelling;

  • c)

    verboden en beperkingen die voortvloeien uit nationale wetten en regelingen en die gebaseerd zijn op overwegingen van openbare zeden en openbare orde, openbare veiligheid, hygiëne en volksgezondheid of op overwegingen van veeartsenijkundige of fytopathologische aard, of betrekking hebbend op de bescherming van octrooien, fabrieksmerken, auteursrechten en rechten van vermenigvuldiging.

Artikel

11

Voor de toepassing van deze Bijlage worden de grondgebieden van Verdragsluitende landen die een douane-unie of een economische unie vormen, beschouwd als een enkel grondgebied.