Verdrag inzake de bescherming van het cultureel erfgoed onder water

1

This Convention aims to ensure and strengthen the protection of underwater cultural heritage.

2

States Parties shall cooperate in the protection of underwater cultural heritage.

3

States Parties shall preserve underwater cultural heritage for the benefit of humanity in conformity with the provisions of this Convention.

4

States Parties shall, individually or jointly as appropriate, take all appropriate measures in conformity with this Convention and with international law that are necessary to protect underwater cultural heritage, using for this purpose the best practicable means at their disposal and in accordance with their capabilities.

5

The preservation in situ of underwater cultural heritage shall be considered as the first option before allowing or engaging in any activities directed at this heritage.

6

Recovered underwater cultural heritage shall be deposited, conserved and managed in a manner that ensures its long-term preservation.

7

Underwater cultural heritage shall not be commercially exploited.

8

Consistent with State practice and international law, including the United Nations Convention on the Law of the Sea, nothing in this Convention shall be interpreted as modifying the rules of international law and State practice pertaining to sovereign immunities, nor any State’s rights with respect to its State vessels and aircraft.

9

States Parties shall ensure that proper respect is given to all human remains located in maritime waters.

10

Responsible non-intrusive access to observe or document in situ underwater cultural heritage shall be encouraged to create public awareness, appreciation, and protection of the heritage except where such access is incompatible with its protection and management.

11

No act or activity undertaken on the basis of this Convention shall constitute grounds for claiming, contending or disputing any claim to national sovereignty or jurisdiction.

1

States Parties are encouraged to enter into bilateral, regional or other multilateral agreements or develop existing agreements, for the preservation of underwater cultural heritage. All such agreements shall be in full conformity with the provisions of this Convention and shall not dilute its universal character. States may, in such agreements, adopt rules and regulations which would ensure better protection of underwater cultural heritage than those adopted in this Convention.

2

The Parties to such bilateral, regional or other multilateral agreements may invite States with a verifiable link, especially a cultural, historical or archaeological link, to the underwater cultural heritage concerned to join such agreements.

3

This Convention shall not alter the rights and obligations of States Parties regarding the protection of sunken vessels, arising from other bilateral, regional or other multilateral agreements concluded before its adoption, and, in particular, those that are in conformity with the purposes of this Convention.

1

States Parties, in the exercise of their sovereignty, have the exclusive right to regulate and authorize activities directed at underwater cultural heritage in their internal waters, archipelagic waters and territorial sea.

2

Without prejudice to other international agreements and rules of international law regarding the protection of underwater cultural heritage, States Parties shall require that the Rules be applied to activities directed at underwater cultural heritage in their internal waters, archipelagic waters and territorial sea.

3

Within their archipelagic waters and territorial sea, in the exercise of their sovereignty and in recognition of general practice among States, States Parties, with a view to cooperating on the best methods of protecting State vessels and aircraft, should inform the flag State Party to this Convention and, if applicable, other States with a verifiable link, especially a cultural, historical or archaeological link, with respect to the discovery of such identifiable State vessels and aircraft.

1

All States Parties have a responsibility to protect underwater cultural heritage in the exclusive economic zone and on the continental shelf in conformity with this Convention.

Accordingly:

• a)

  a State Party shall require that when its national, or a vessel flying its flag, discovers or intends to engage in activities directed at underwater cultural heritage located in its exclusive economic zone or on its continental shelf, the national or the master of the vessel shall report such discovery or activity to it;

• b)

  in the exclusive economic zone or on the continental shelf of another State Party:

  • (i)

    States Parties shall require the national or the master of the vessel to report such discovery or activity to them and to that other State Party;

  • (ii)

    alternatively, a State Party shall require the national or master of the vessel to report such discovery or activity to it and shall ensure the rapid and effective transmission of such reports to all other States Parties.

2

On depositing its instrument of ratification, acceptance, approval or accession, a State Party shall declare the manner in which reports will be transmitted under paragraph 1(b) of this Article.

3

A State Party shall notify the Director-General of discoveries or activities reported to it under paragraph 1 of this Article.

4

The Director-General shall promptly make available to all States Parties any information notified to him under paragraph 3 of this Article.

5

Any State Party may declare to the State Party in whose exclusive economic zone or on whose continental shelf the underwater cultural heritage is located its interest in being consulted on how to ensure the effective protection of that underwater cultural heritage. Such declaration shall be based on a verifiable link, especially a cultural, historical or archaeological link, to the underwater cultural heritage concerned.

1

No authorization shall be granted for an activity directed at underwater cultural heritage located in the exclusive economic zone or on the continental shelf except in conformity with the provisions of this Article.

2

A State Party in whose exclusive economic zone or on whose continental shelf underwater cultural heritage is located has the right to prohibit or authorize any activity directed at such heritage to prevent interference with its sovereign rights or jurisdiction as provided for by international law including the United Nations Convention on the Law of the Sea.

3

Where there is a discovery of underwater cultural heritage or it is intended that activity shall be directed at underwater cultural heritage in a State Party’s exclusive economic zone or on its continental shelf, that State Party shall:

• a)

  consult all other States Parties which have declared an interest under Article 9, paragraph 5, on how best to protect the underwater cultural heritage;

• b)

  coordinate such consultations as “Coordinating State”, unless it expressly declares that it does not wish to do so, in which case the States Parties which have declared an interest under Article 9, paragraph 5, shall appoint a Coordinating State.

4

Without prejudice to the duty of all States Parties to protect underwater cultural heritage by way of all practicable measures taken in accordance with international law to prevent immediate danger to the underwater cultural heritage, including looting, the Coordinating State may take all practicable measures, and/or issue any necessary authorizations in conformity with this Convention and, if necessary prior to consultations, to prevent any immediate danger to the underwater cultural heritage, whether arising from human activities or any other cause, including looting. In taking such measures assistance may be requested from other States Parties.

5

The Coordinating State:

• a)

  shall implement measures of protection which have been agreed by the consulting States, which include the Coordinating State, unless the consulting States, which include the Coordinating State, agree that another State Party shall implement those measures;

• b)

  shall issue all necessary authorizations for such agreed measures in conformity with the Rules, unless the consulting States, which include the Coordinating State, agree that another State Party shall issue those authorizations;

• c)

  may conduct any necessary preliminary research on the underwater cultural heritage and shall issue all necessary authorizations therefor, and shall promptly inform the Director-General of the results, who in turn will make such information promptly available to other States Parties.

6

In coordinating consultations, taking measures, conducting preliminary research and/or issuing authorizations pursuant to this Article, the Coordinating State shall act on behalf of the States Parties as a whole and not in its own interest. Any such action shall not in itself constitute a basis for the assertion of any preferential or jurisdictional rights not provided for in international law, including the United Nations Convention on the Law of the Sea.

7

Subject to the provisions of paragraphs 2 and 4 of this Article, no activity directed at State vessels and aircraft shall be conducted without the agreement of the flag State and the collaboration of the Coordinating State.

1

States Parties have a responsibility to protect underwater cultural heritage in the Area in conformity with this Convention and Article 149 of the United Nations Convention on the Law of the Sea. Accordingly when a national, or a vessel flying the flag of a State Party, discovers or intends to engage in activities directed at underwater cultural heritage located in the Area, that State Party shall require its national, or the master of the vessel, to report such discovery or activity to it.

2

States Parties shall notify the Director-General and the Secretary-General of the International Seabed Authority of such discoveries or activities reported to them.

3

The Director-General shall promptly make available to all States Parties any such information supplied by States Parties.

4

Any State Party may declare to the Director-General its interest in being consulted on how to ensure the effective protection of that underwater cultural heritage. Such declaration shall be based on a verifiable link to the underwater cultural heritage concerned, particular regard being paid to the preferential rights of States of cultural, historical or archaeological origin.

1

No authorization shall be granted for any activity directed at underwater cultural heritage located in the Area except in conformity with the provisions of this Article.

2

The Director-General shall invite all States Parties which have declared an interest under Article 11, paragraph 4, to consult on how best to protect the underwater cultural heritage, and to appoint a State Party to coordinate such consultations as the “Coordinating State”. The Director-General shall also invite the International Seabed Authority to participate in such consultations.

3

All States Parties may take all practicable measures in conformity with this Convention, if necessary prior to consultations, to prevent any immediate danger to the underwater cultural heritage, whether arising from human activity or any other cause including looting.

4

The Coordinating State shall:

• a)

  implement measures of protection which have been agreed by the consulting States, which include the Coordinating State, unless the consulting States, which include the Coordinating State, agree that another State Party shall implement those measures; and

• b)

  issue all necessary authorizations for such agreed measures, in conformity with this Convention, unless the consulting States, which include the Coordinating State, agree that another State Party shall issue those authorizations.

5

The Coordinating State may conduct any necessary preliminary research on the underwater cultural heritage and shall issue all necessary authorizations therefor, and shall promptly inform the Director-General of the results, who in turn shall make such information available to other States Parties.

6

In coordinating consultations, taking measures, conducting preliminary research, and/or issuing authorizations pursuant to this Article, the Coordinating State shall act for the benefit of humanity as a whole, on behalf of all States Parties. Particular regard shall be paid to the preferential rights of States of cultural, historical or archaeological origin in respect of the underwater cultural heritage concerned.

7

No State Party shall undertake or authorize activities directed at State vessels and aircraft in the Area without the consent of the flag State.

1

Each State Party shall impose sanctions for violations of measures it has taken to implement this Convention.

2

Sanctions applicable in respect of violations shall be adequate in severity to be effective in securing compliance with this Convention and to discourage violations wherever they occur and shall deprive offenders of the benefit deriving from their illegal activities.

3

States Parties shall cooperate to ensure enforcement of sanctions imposed under this Article.

1

Each State Party shall take measures providing for the seizure of underwater cultural heritage in its territory that has been recovered in a manner not in conformity with this Convention.

2

Each State Party shall record, protect and take all reasonable measures to stabilize underwater cultural heritage seized under this Convention.

3

Each State Party shall notify the Director-General and any other State with a verifiable link, especially a cultural, historical or archaeological link, to the underwater cultural heritage concerned of any seizure of underwater cultural heritage that it has made under this Convention.

4

A State Party which has seized underwater cultural heritage shall ensure that its disposition be for the public benefit, taking into account the need for conservation and research; the need for reassembly of a dispersed collection; the need for public access, exhibition and education; and the interests of any State with a verifiable link, especially a cultural, historical or archaeological link, in respect of the underwater cultural heritage concerned.

1

States Parties shall cooperate and assist each other in the protection and management of underwater cultural heritage under this Convention, including, where practicable, collaborating in the investigation, excavation, documentation, conservation, study and presentation of such heritage.

2

To the extent compatible with the purposes of this Convention, each State Party undertakes to share information with other States Parties concerning underwater cultural heritage, including discovery of heritage, location of heritage, heritage excavated or recovered contrary to this Convention or otherwise in violation of international law, pertinent scientific methodology and technology, and legal developments relating to such heritage.

3

Information shared between States Parties, or between UNESCO and States Parties, regarding the discovery or location of underwater cultural heritage shall, to the extent compatible with their national legislation, be kept confidential and reserved to competent authorities of States Parties as long as the disclosure of such information might endanger or otherwise put at risk the preservation of such underwater cultural heritage.

4

Each State Party shall take all practicable measures to disseminate information, including where feasible through appropriate international databases, about underwater cultural heritage excavated or recovered contrary to this Convention or otherwise in violation of international law.

1

In order to ensure the proper implementation of this Convention, States Parties shall establish competent authorities or reinforce the existing ones where appropriate, with the aim of providing for the establishment, maintenance and updating of an inventory of underwater cultural heritage, the effective protection, conservation, presentation and management of underwater cultural heritage, as well as research and education.

2

States Parties shall communicate to the Director-General the names and addresses of their competent authorities relating to underwater cultural heritage.

1

The Director-General shall convene a Meeting of States Parties within one year of the entry into force of this Convention and thereafter at least once every two years. At the request of a majority of States Parties, the Director-General shall convene an Extraordinary Meeting of States Parties.

2

The Meeting of States Parties shall decide on its functions and responsibilities.

3

The Meeting of States Parties shall adopt its own Rules of Procedure.

4

The Meeting of States Parties may establish a Scientific and Technical Advisory Body composed of experts nominated by the States Parties with due regard to the principle of equitable geographical distribution and the desirability of a gender balance.

5

The Scientific and Technical Advisory Body shall appropriately assist the Meeting of States Parties in questions of a scientific or technical nature regarding the implementation of the Rules.

1

The Director-General shall be responsible for the functions of the Secretariat for this Convention.

2

The duties of the Secretariat shall include:

• a)

  organizing Meetings of States Parties as provided for in Article 23, paragraph 1; and

• b)

  assisting States Parties in implementing the decisions of the Meetings of States Parties.

1

Any dispute between two or more States Parties concerning the interpretation or application of this Convention shall be subject to negotiations in good faith or other peaceful means of settlement of their own choice.

2

If those negotiations do not settle the dispute within a reasonable period of time, it may be submitted to UNESCO for mediation, by agreement between the States Parties concerned.

3

If mediation is not undertaken or if there is no settlement by mediation, the provisions relating to the settlement of disputes set out in Part XV of the United Nations Convention on the Law of the Sea apply mutatis mutandis to any dispute between States Parties to this Convention concerning the interpretation or application of this Convention, whether or not they are also Parties to the United Nations Convention on the Law of the Sea.

4

Any procedure chosen by a State Party to this Convention and to the United Nations Convention on the Law of the Sea pursuant to Article 287 of the latter shall apply to the settlement of disputes under this Article, unless that State Party, when ratifying, accepting, approving or acceding to this Convention, or at any time thereafter, chooses another procedure pursuant to Article 287 for the purpose of the settlement of disputes arising out of this Convention.

5

A State Party to this Convention which is not a Party to the United Nations Convention on the Law of the Sea, when ratifying, accepting, approving or acceding to this Convention or at any time thereafter shall be free to choose, by means of a written declaration, one or more of the means set out in Article 287, paragraph 1, of the United Nations Convention on the Law of the Sea for the purpose of settlement of disputes under this Article. Article 287 shall apply to such a declaration, as well as to any dispute to which such State is party, which is not covered by a declaration in force. For the purpose of conciliation and arbitration, in accordance with Annexes V and VII of the United Nations Convention on the Law of the Sea, such State shall be entitled to nominate conciliators and arbitrators to be included in the lists referred to in Annex V, Article 2, and Annex VII, Article 2, for the settlement of disputes arising out of this Convention.

1

This Convention shall be subject to ratification, acceptance or approval by Member States of UNESCO.

2

This Convention shall be subject to accession:

• a)

  by States that are not members of UNESCO but are members of the United Nations or of a specialized agency within the United Nations system or of the International Atomic Energy Agency, as well as by States Parties to the Statute of the International Court of Justice and any other State invited to accede to this Convention by the General Conference of UNESCO;

• b)

  by territories which enjoy full internal self-government, recognized as such by the United Nations, but have not attained full independence in accordance with General Assembly resolution 1514 (XV) and which have competence over the matters governed by this Convention, including the competence to enter into treaties in respect of those matters.

3

The instruments of ratification, acceptance, approval or accession shall be deposited with the Director-General.

1

A State Party may, by written communication addressed to the Director-General, propose amendments to this Convention. The Director-General shall circulate such communication to all States Parties. If, within six months from the date of the circulation of the communication, not less than one half of the States Parties reply favourably to the request, the Director-General shall present such proposal to the next Meeting of States Parties for discussion and possible adoption.

2

Amendments shall be adopted by a two-thirds majority of States Parties present and voting.

3

Once adopted, amendments to this Convention shall be subject to ratification, acceptance, approval or accession by the States Parties.

4

Amendments shall enter into force, but solely with respect to the States Parties that have ratified, accepted, approved or acceded to them, three months after the deposit of the instruments referred to in paragraph 3 of this Article by two thirds of the States Parties. Thereafter, for each State or territory that ratifies, accepts, approves or accedes to it, the amendment shall enter into force three months after the date of deposit by that Party of its instrument of ratification, acceptance, approval or accession.

5

A State or territory which becomes a Party to this Convention after the entry into force of amendments in conformity with paragraph 4 of this Article shall, failing an expression of different intention by that State or territory, be considered:

• a)

  as a Party to this Convention as so amended; and

• b)

  as a Party to the unamended Convention in relation to any State Party not bound by the amendment.

1

A State Party may, by written notification addressed to the Director-General, denounce this Convention.

2

The denunciation shall take effect twelve months after the date of receipt of the notification, unless the notification specifies a later date.

3

The denunciation shall not in any way affect the duty of any State Party to fulfil any obligation embodied in this Convention to which it would be subject under international law independently of this Convention.

1

Met dit Verdrag wordt beoogd de bescherming van cultureel erfgoed onder water te waarborgen en te versterken.

2

Staten die partij zijn werken samen bij de bescherming van cultureel erfgoed onder water.

3

Staten die partij zijn zorgen voor het behoud van cultureel erfgoed onder water ten behoeve van de mensheid, in overeenstemming met de bepalingen van dit Verdrag.

4

Staten die partij zijn nemen individueel of, in voorkomend geval, gezamenlijk, alle passende maatregelen in overeenstemming met dit Verdrag en met het internationaal recht die nodig zijn om cultureel erfgoed onder water te beschermen en maken daartoe gebruik van de best bruikbare middelen die zij tot hun beschikking hebben en in overeenstemming met hun vermogen.

5

Het behoud in situ van cultureel erfgoed onder water wordt als voorkeursoptie beschouwd, alvorens activiteiten gericht op dit erfgoed worden toegestaan of verricht.

6

Geborgen cultureel erfgoed onder water wordt opgeslagen, bewaard en beheerd op een wijze die het langdurige behoud ervan waarborgt.

7

Cultureel erfgoed onder water wordt niet commercieel geëxploiteerd.

8

Overeenkomstig de praktijk van de staten en het internationaal recht, met inbegrip van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, mag niets in dit Verdrag zo worden uitgelegd dat de regels van het internationaal recht en de praktijk van de staten met betrekking tot soevereine immuniteiten of de rechten van enige staat met betrekking tot zijn vaartuigen en luchtvaartuigen wijzigen.

9

Staten die partij zijn dragen er zorg voor dat alle menselijke resten die zich in de maritieme wateren bevinden met respect worden behandeld.

10

Verantwoorde, niet-verstorende toegang van het publiek tot in situ cultureel erfgoed onder water om te observeren of te documenteren wordt aangemoedigd om het publieke bewustzijn van, de waardering voor en bescherming van dit erfgoed te bevorderen, tenzij dergelijke toegang onverenigbaar is met de bescherming en het beheer ervan.

11

Geen enkele uit hoofde van dit Verdrag verrichte handeling of activiteit vormt een grond voor het maken, verdedigen of betwisten van enige aanspraak op nationale soevereiniteit of rechtsmacht.

1

Staten die partij zijn worden aangemoedigd bilaterale, regionale of andere multilaterale overeenkomsten tot stand te brengen of bestaande overeenkomsten te verbeteren, voor het behoud van cultureel erfgoed onder water. Al deze overeenkomsten dienen volledig in overeenstemming te zijn met de bepalingen van dit Verdrag en mogen het universele karakter ervan niet afzwakken. Staten kunnen in dergelijke overeenkomsten regels en voorschriften aannemen die een betere bescherming van cultureel erfgoed onder water waarborgen dan die aangenomen bij dit Verdrag.

2

Partijen bij deze bilaterale, regionale of andere multilaterale overeenkomsten kunnen staten die een verifieerbare band, in het bijzonder een culturele, historische of archeologische band, met het desbetreffende cultureel erfgoed onder water hebben, uitnodigen zich aan te sluiten bij deze overeenkomsten.

3

Dit Verdrag brengt geen verandering in de rechten en verplichtingen van staten die partij zijn met betrekking tot de bescherming van gezonken vaartuigen die voortvloeien uit andere bilaterale, regionale of multilaterale overeenkomsten die tot stand zijn gekomen voor de aanneming van dit Verdrag, in het bijzonder wanneer zulke rechten en verplichtingen in overeenstemming zijn met de doelstellingen van dit Verdrag.

1

Staten die partij zijn hebben, bij de uitoefening van hun soevereiniteit, het exclusieve recht activiteiten gericht op cultureel erfgoed onder water in hun binnenwateren, archipelwateren en territoriale zee te reguleren en toe te staan.

2

Onverminderd andere internationale overeenkomsten en regels van internationaal recht inzake de bescherming van cultureel erfgoed onder water, schrijven de staten die partij zijn voor dat de Regels worden toegepast op activiteiten gericht op cultureel erfgoed onder water in hun binnenwateren, archipelwateren en territoriale zee.

3

In hun archipelwateren en territoriale zee dienen de staten die partij zijn, bij de uitoefening van hun soevereiniteit en overeenkomstig de algemene praktijk tussen staten, met het oog op samenwerking tot het totstandbrengen van de beste methoden om vaartuigen en luchtvaartuigen van de staat te beschermen, de vlaggenstaat die partij is bij dit Verdrag en, in voorkomend geval, andere staten met een verifieerbare band, in het bijzonder een culturele, historische of archeologische band, in kennis te stellen van de ontdekking van deze identificeerbare vaartuigen en luchtvaartuigen van de staat.

1

Alle staten die partij zijn, hebben een verantwoordelijkheid tot bescherming van cultureel erfgoed onder water in de exclusieve economische zone en op het continentaal plat in overeenstemming met dit Verdrag.

Dienovereenkomstig:

• a.

  eist een staat die partij is dat wanneer een van zijn onderdanen of een vaartuig dat onder zijn vlag vaart cultureel erfgoed onder water dat zich in zijn exclusieve economische zone of op zijn continentaal plat bevindt, ontdekt of van plan is activiteiten te verrichten gericht op dat erfgoed, de onderdaan of de kapitein van het vaartuig deze vondst of activiteit aan hem meldt;

• b.

  in de exclusieve economische zone of op het continentaal plat van een andere staat die partij is:

  • i.

    eisen staten die partij zijn dat de onderdaan of de kapitein van het vaartuig deze vondst of activiteit aan hen en aan de andere staat die partij is meldt;

  • ii.

    of, als alternatief, eist een staat die partij is dat de onderdaan of de kapitein van het vaartuig deze vondst of activiteit aan hem meldt en waarborgt hij de snelle en effectieve doorzending van deze meldingen aan alle andere staten die partij zijn.

2

Bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geeft een staat die partij is de wijze aan waarop meldingen ingevolge het eerste lid, onderdeel b, van dit artikel worden doorgezonden.

3

Een staat die partij is stelt de Directeur-Generaal in kennis van de aan hem ingevolge het eerste lid van dit artikel gemelde vondsten of activiteiten.

4

De Directeur-Generaal stelt de informatie die hem ingevolge het derde lid van dit artikel ter kennis is gebracht onverwijld beschikbaar aan alle staten die partij zijn.

5

Elke staat die partij is kan aan de staat die partij is in wiens exclusieve economische zone of op wiens continentaal plat het cultureel erfgoed onder water zich bevindt kenbaar maken dat hij geconsulteerd wenst te worden over de wijze waarop de effectieve bescherming van dit erfgoed gewaarborgd kan worden. Deze verklaring dient gebaseerd te zijn op een verifieerbare band, in het bijzonder een culturele, historische of archeologische band, met het desbetreffende cultureel erfgoed onder water.

1

Er wordt geen toestemming gegeven voor activiteiten gericht op cultureel erfgoed onder water dat zich in de exclusieve economische zone of op het continentaal plat bevindt, anders dan in overeenstemming met de bepalingen van dit artikel.

2

Een staat die partij is in wiens exclusieve economische zone of op wiens continentaal plat het cultureel erfgoed onder water zich bevindt heeft het recht elke activiteit gericht op dit erfgoed te verbieden of toe te staan teneinde te voorkomen dat er inbreuk wordt gepleegd op zijn soevereine rechten of rechtsmacht zoals voorzien in het internationaal recht, met inbegrip van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee.

3

Wanneer cultureel erfgoed onder water is ontdekt of er een activiteit gericht op cultureel erfgoed onder water wordt voorgenomen in de exclusieve economische zone of op het continentaal plat van een staat die partij is, dan dient deze staat die partij is:

• a.

  alle andere staten die partij zijn die ingevolge artikel 9, vijfde lid, hun belang kenbaar hebben gemaakt te consulteren over de beste manier om het cultureel erfgoed onder water te beschermen;

• b.

  dergelijke consultaties als „coördinerende staat” te coördineren, tenzij hij uitdrukkelijk verklaart dit niet te willen doen, in welk geval de staten die partij zijn die ingevolge artikel 9, vijfde lid, hun belang kenbaar hebben gemaakt een coördinerende staat aanwijzen.

4

Onverminderd de plicht van alle staten die partij zijn cultureel erfgoed onder water te beschermen door het nemen van alle uitvoerbare maatregelen in overeenstemming met het internationaal recht om onmiddellijk gevaar voor het cultureel erfgoed onder water, waaronder plundering, te voorkomen, kan de coördinerende staat, overeenkomstig dit Verdrag en, indien nodig, voordat consultatie heeft plaatsgevonden, alle uitvoerbare maatregelen nemen en/of alle noodzakelijke toestemmingen geven teneinde onmiddellijk gevaar voor het cultureel erfgoed onder water te voorkomen, ongeacht of dit onmiddellijk gevaar voortvloeit uit menselijke activiteiten, waaronder plundering, of andere oorzaken. Bij het nemen van dergelijke maatregelen kunnen de andere staten die partij zijn om bijstand worden verzocht.

5

De coördinerende staat:

• a.

  voert de beschermende maatregelen uit die zijn overeengekomen door de staten die deelnemen aan de consultatie, waaronder de coördinerende staat, tenzij de staten die deelnemen aan de consultatie, waaronder de coördinerende staat, overeenkomen dat een andere staat die partij is deze maatregelen uitvoert;

• b.

  geeft alle noodzakelijke toestemmingen voor deze overeengekomen maatregelen in overeenstemming met de Regels, tenzij de staten die deelnemen aan de consultatie, met inbegrip van de coördinerende staat, overeenkomen dat een andere staat die partij is deze toestemmingen geeft;

• c.

  kan elk noodzakelijk vooronderzoek naar het cultureel erfgoed onder water uitvoeren en geeft alle daartoe noodzakelijke toestemmingen en stelt de Directeur-Generaal onverwijld in kennis van de resultaten van dit onderzoek, die deze informatie vervolgens onverwijld beschikbaar stelt aan de andere staten die partij zijn.

6

Bij het coördineren van de consultaties, het nemen van maatregelen, uitvoeren van vooronderzoek en/of het geven van toestemmingen uit hoofde van dit artikel handelt de coördinerende staat namens de gezamenlijke staten die partij zijn en niet in zijn eigen belang. Een dergelijke handeling vormt op zichzelf geen grond voor aanspraken op voorkeursrechten of rechtsmacht waarin niet is voorzien in het internationaal recht, met inbegrip van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee.

7

Met inachtneming van de bepalingen van het tweede en vierde lid van dit artikel mag geen activiteit gericht op vaartuigen en luchtvaartuigen van de staat worden uitgevoerd zonder de toestemming van de vlaggenstaat en de medewerking van de coördinerende staat.

1

Alle staten die partij zijn, zijn verantwoordelijk voor de bescherming van cultureel erfgoed onder water in het Gebied in overeenstemming met dit Verdrag en artikel 149 van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee. Wanneer een onderdaan of een vaartuig dat vaart onder de vlag van een staat die partij is cultureel erfgoed onder water in het Gebied ontdekt of van plan is er activiteiten te verrichten gericht op dat erfgoed, eist de staat die partij is derhalve dat zijn onderdaan of de kapitein van het vaartuig deze vondst of activiteit aan hem meldt;

2

Staten die partij zijn stellen de Directeur-Generaal en de Secretaris-Generaal van de Internationale Zeebodemautoriteit in kennis van de aan hen gemelde vondsten of activiteiten.

3

De Directeur-Generaal stelt de door de staten die partij zijn verstrekte informatie onverwijld beschikbaar aan alle staten die partij zijn.

4

Elke staat die partij is kan aan de Directeur-Generaal kenbaar maken dat hij geconsulteerd wenst te worden over de wijze waarop de effectieve bescherming van dit cultureel erfgoed onder water gewaarborgd kan worden. Een dergelijke verklaring dient gebaseerd te zijn op een verifieerbare band met het desbetreffende cultureel erfgoed onder water, waarbij met name rekening wordt gehouden met de voorkeursrechten van staten die het culturele, historische of archeologische herkomstland zijn van het desbetreffende erfgoed.

1

Er wordt geen toestemming gegeven voor activiteiten gericht op cultureel erfgoed onder water dat zich in het Gebied bevindt, anders dan in overeenstemming met de bepalingen van dit artikel.

2

De Directeur-Generaal nodigt alle staten die partij zijn die ingevolge artikel 11, vierde lid, hun belang kenbaar hebben gemaakt uit voor consultatie over de wijze waarop het cultureel erfgoed onder water het best beschermd kan worden en om een staat die partij is te benoemen die dergelijke consultaties als „coördinerende staat” coördineert. De Directeur-Generaal nodigt tevens de Internationale Zeebodemautoriteit uit deel te nemen aan die consultatie.

3

Alle staten die partij zijn kunnen alle uitvoerbare maatregelen nemen in overeenstemming met dit Verdrag, indien nodig voordat consultatie heeft plaatsgevonden, teneinde onmiddellijk gevaar voor het cultureel erfgoed onder water te voorkomen, ongeacht of dit gevaar voortvloeit uit menselijke activiteiten, waaronder plundering, of andere oorzaken.

4

De coördinerende staat:

• a.

  voert de beschermende maatregelen uit die zijn overeengekomen door de staten die deelnemen aan de consultatie, waaronder de coördinerende staat, tenzij de staten die deelnemen aan de consultatie, waaronder de coördinerende staat, overeenkomen dat een andere staat die partij is deze maatregelen uitvoert; en

• b.

  geeft alle noodzakelijke toestemmingen voor deze overeengekomen maatregelen in overeenstemming met dit Verdrag tenzij de staten die deelnemen aan de consultatie, waaronder de coördinerende staat, overeenkomen dat een andere staat die partij is deze toestemmingen geeft;

5

De coördinerende staat kan elk noodzakelijk vooronderzoek uitvoeren naar het cultureel erfgoed onder water en geeft alle daartoe noodzakelijke toestemmingen en stelt de Directeur-Generaal onverwijld in kennis van de resultaten, die deze informatie vervolgens beschikbaar stelt aan de overige staten die partij zijn.

6

Bij het coördineren van de consultatie, het nemen van maatregelen, uitvoeren van vooronderzoek en/of het geven van toestemmingen uit hoofde van dit artikel handelt de coördinerende staat in het belang van de gehele mensheid namens alle staten die partij zijn. In het bijzonder zal rekening gehouden worden met de voorkeursrechten van staten die het culturele, historische of archeologische herkomstland zijn van het desbetreffende cultureel erfgoed onder water.

7

Een staat die partij is mag geen activiteit gericht op vaartuigen en luchtvaartuigen van de staat uitvoeren of toestaan in het Gebied zonder de toestemming van de vlaggenstaat.

1

Elke staat die partij is legt sancties op voor schendingen van maatregelen die hij heeft genomen om dit Verdrag uit te voeren.

2

De sancties die van toepassing zijn op schendingen dienen zwaar genoeg te zijn om naleving van dit Verdrag te waarborgen en schendingen, waar dan ook, te ontmoedigen en dienen de overtreders de voordelen ontleend aan hun illegale activiteiten te ontnemen.

3

Staten die partij zijn werken samen om handhaving van de uit hoofde van dit artikel opgelegde sancties te waarborgen.

1

Elke staat die partij is neemt maatregelen die voorzien in de inbeslagneming van cultureel erfgoed onder water dat zich op zijn grondgebied bevindt dat is geborgen op een wijze die niet in overeenstemming is met de bepalingen van dit Verdrag.

2

Elke staat die partij is die uit hoofde van dit Verdrag cultureel erfgoed onder water in beslag heeft genomen, registreert en beschermt het en neemt alle redelijke maatregelen om het in stand te houden.

3

Elke staat die partij is stelt de Directeur-Generaal en iedere andere staat met een verifieerbare band, in het bijzonder een culturele, historische of archeologische band, met het desbetreffende cultureel erfgoed onder water in kennis van elke inbeslagneming van cultureel erfgoed onder water die het heeft gedaan uit hoofde van dit Verdrag.

4

Een staat die partij is die cultureel erfgoed onder water in beslag heeft genomen, waarborgt dat de terbeschikkingstelling ervan het algemeen belang ten goede komt, waarbij rekening wordt gehouden met de noodzaak tot conservering en onderzoek, de noodzaak een verspreide collectie weer bijeen te brengen, de behoefte aan publieke toegankelijkheid, tentoonstelling en educatie en de belangen van iedere staat met een verifieerbare band, in het bijzonder een culturele, historische of archeologische band, met het desbetreffende cultureel erfgoed onder water.

1

Staten die partij zijn werken samen en verlenen elkaar bijstand bij de bescherming en het beheer van cultureel erfgoed onder water uit hoofde van dit Verdrag, met inbegrip van, indien uitvoerbaar, samenwerking bij het onderzoeken, het opgraven, het documenteren, het behoud, het bestuderen en het tonen van dergelijk erfgoed.

2

Voor zover verenigbaar is met de doelstellingen van dit Verdrag verbindt elke staat die partij is zich ertoe informatie over cultureel erfgoed onder water te delen met andere staten die partij zijn, met inbegrip van de ontdekking van erfgoed, de locatie van erfgoed, erfgoed dat opgegraven of geborgen is in strijd met dit Verdrag of anderszins in strijd met het internationaal recht, toepasselijke wetenschappelijke methoden en technologieën, en juridische ontwikkelingen met betrekking tot dit erfgoed.

3

Informatie die wordt gedeeld tussen staten die partij zijn, of tussen UNESCO en staten die partij zijn, met betrekking tot de ontdekking of locatie van cultureel erfgoed onder water wordt vertrouwelijk behandeld en blijft voorbehouden aan de bevoegde autoriteiten van de staten die partij zijn, voor zover in overeenstemming met hun nationale wetgeving, zo lang de openbaarmaking van deze informatie een gevaar of anderszins een risico kan vormen voor het behoud van dit cultureel erfgoed onder water.

4

Elke staat die partij is neemt alle uitvoerbare maatregelen om, voor zover mogelijk onder andere door middel van daartoe geëigende internationale databases, informatie te verspreiden over cultureel erfgoed onder water dat is opgegraven of geborgen in strijd met dit Verdrag of anderszins in strijd met het internationaal recht.

1

Teneinde de juiste uitvoering van dit Verdrag te waarborgen, stellen staten die partij zijn bevoegde autoriteiten in of versterken bestaande autoriteiten waar nodig, ten behoeve van het opstellen, onderhouden en actualiseren van een inventaris van cultureel erfgoed onder water, het effectief beschermen, behouden, tonen en beheren van cultureel erfgoed onder water, alsmede ten behoeve van de onderzoeken en educatie die vereist zijn.

2

Staten die partij zijn stellen de Directeur-Generaal in kennis van de namen en adressen van hun bevoegde autoriteiten met betrekking tot cultureel erfgoed onder water.

1

De Directeur-Generaal roept een vergadering van staten die partij zijn bijeen binnen één jaar na de inwerkingtreding van dit Verdrag en vervolgens ten minste eenmaal per twee jaar. Op verzoek van de meerderheid van staten die partij zijn, roept de Directeur-Generaal een buitengewone vergadering van staten die partij zijn bijeen.

2

De vergadering van staten die partij zijn bepaalt haar eigen taken en verantwoordelijkheden.

3

De vergadering van staten die partij zijn stelt haar eigen reglement van orde vast.

4

De vergadering van staten die partij zijn kan een wetenschappelijke en technische adviesraad instellen die is samengesteld uit deskundigen die door staten die partij zijn worden voorgedragen, rekening houdend met het beginsel van een evenwichtige geografische spreiding en de wenselijkheid van evenwicht tussen geslachten.

5

De wetenschappelijke en technische adviesraad verleent op passende wijze bijstand aan de vergadering van staten die partij zijn bij vraagstukken van wetenschappelijke of technische aard met betrekking tot de uitvoering van de Regels.

1

De Directeur-Generaal voorziet in de functie van een secretariaat voor dit Verdrag.

2

De verplichtingen van het secretariaat omvatten met name:

• a.

  het organiseren van vergaderingen van staten die partij zijn als bedoeld in artikel 23, eerste lid; en

• b.

  het bijstaan van staten die partij zijn bij het uitvoeren van de besluiten van de vergaderingen van de staten die partij zijn.

1

Ieder geschil tussen twee of meer staten die partij zijn betreffende de uitlegging of de toepassing van dit Verdrag zullen het onderwerp zijn van onderhandelingen in goed vertrouwen of een andere wijze van vreedzame geschillenbeslechting naar eigen keuze.

2

Indien deze onderhandelingen niet binnen een redelijke termijn leiden tot beslechting van het geschil, kan het na overeenstemming tussen de betrokken staten die partij zijn ter bemiddeling worden voorgelegd aan UNESCO.

3

Indien er geen bemiddeling plaatsvindt of indien de bemiddeling niet leidt tot beslechting van het geschil, zijn de bepalingen inzake de geschillenbeslechting vervat in Deel XV van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van overeenkomstige toepassing op elk geschil tussen staten die partij zijn bij dit Verdrag betreffende de uitlegging of toepassing van dit Verdrag, ongeacht of zij partij zijn bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee.

4

Een door een staat die partij is bij dit Verdrag en bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee uit hoofde van artikel 287 van dat verdrag gekozen procedure dient van toepassing te zijn op de geschillenbeslechting ingevolge dit artikel, tenzij die staat die partij is, bij de bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring van of toetreding tot dit Verdrag of op enig tijdstip daarna uit hoofde van artikel 287 een andere procedure kiest voor de geschillenbeslechting die voortvloeit uit dit Verdrag.

5

Het staat een staat die partij is bij dit Verdrag en die geen partij is bij het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, vrij om bij de bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring van of toetreding tot dit Verdrag of op enig tijdstip daarna door middel van een schriftelijke verklaring te kiezen voor een of meer van de wijzen van geschillenbeslechting vervat in artikel 287, eerste lid, van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, voor het beslechten van geschillen uit hoofde van dit artikel. Artikel 287 is van toepassing op een dergelijke verklaring alsmede op elk geschil waarbij een dergelijke staat partij is dat niet onder een van kracht zijnde verklaring valt. Ten behoeve van conciliatie en arbitrage in overeenstemming met de Bijlagen V en VII van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee is een dergelijke staat bevoegd bemiddelaars en arbiters te benoemen voor opname in de lijsten bedoeld in Bijlage V, artikel 2, en in Bijlage VII, artikel 2, voor de beslechting van geschillen die voortvloeien uit dit Verdrag.

1

Dit Verdrag dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd door de lidstaten van UNESCO.

2

Dit Verdrag staat open voor toetreding door:

• a.

  Staten die geen lid zijn van UNESCO maar wel lid zijn van de Verenigde Naties of van een gespecialiseerde organisatie van de Verenigde Naties of van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie alsmede door staten die partij zijn bij het Statuut van het Internationaal Gerechtshof en elke andere staat die door de Algemene Conferentie van UNESCO wordt uitgenodigd tot dit Verdrag toe te treden;

• b.

  gebieden die een door de Verenigde Naties als dusdanig erkende volledige interne autonomie genieten, maar niet volledig onafhankelijk zijn overeenkomstig Resolutie 1514 (XV) van de Algemene Vergadering, en die bevoegd zijn voor de aangelegenheden die in dit Verdrag worden geregeld, alsook om over deze aangelegenheden verdragen te sluiten.

3

De akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding dienen te worden nedergelegd bij de Directeur-Generaal.

1

Een staat die partij is kan door middel van een schriftelijke mededeling gericht aan de Directeur-Generaal voorstellen doen tot wijziging van dit Verdrag. De Directeur-Generaal verzendt deze mededeling aan alle staten die partij zijn. Indien, binnen zes maanden na de datum van verzending van de mededeling, ten minste de helft van de staten die partij zijn instemt met het verzoek, legt de Directeur-Generaal een dergelijk voorstel voor aan de volgende vergadering van de staten die partij zijn ter bespreking en eventuele aanneming ervan.

2

Wijzigingen worden aangenomen door een tweederdemeerderheid van staten die partij zijn die aanwezig zijn en hun stem uitbrengen.

3

Zodra wijzigingen van dit Verdrag zijn aangenomen dienen deze door staten die partij zijn te worden bekrachtigd, aanvaard, goedgekeurd of dienen zij hiertoe toe te treden.

4

Voor staten die partij zijn die deze wijzigingen hebben bekrachtigd, aanvaard, goedgekeurd of die ertoe zijn toegetreden, treden zij in werking drie maanden na de nederlegging van de in het derde lid van dit artikel bedoelde akten door twee derde van de staten die partij zijn. Vervolgens treedt de genoemde wijziging voor elke staat die of elk gebied dat partij is dat deze bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt in werking drie maanden na de datum van de nederlegging door die partij van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.

5

Een staat die of gebied dat partij wordt bij dit Verdrag na de inwerkingtreding van wijzigingen overeenkomstig het vierde lid van dit artikel wordt geacht, tenzij blijk wordt gegeven van een andere bedoeling:

• a.

  partij te zijn bij het aldus gewijzigde Verdrag; en

• b.

  partij te zijn bij het ongewijzigde Verdrag ten aanzien van elke staat die partij is die niet gebonden is door de wijziging.

1

Een staat die partij is kan door middel van een schriftelijke kennisgeving gericht aan de Directeur-Generaal dit Verdrag opzeggen.

2

De opzegging wordt van kracht twaalf maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving, tenzij in de kennisgeving een latere datum wordt aangegeven.

3

De opzegging tast in geen geval de plicht aan van staten die partij zijn elke verplichting na te komen die vervat is in dit Verdrag en die los van dit Verdrag ook uit hoofde van het internationaal recht op hen zou rusten.