Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk België en het Groothertogdom Luxemburg inzake de uitvoering van het Verdrag inzake het open luchtruim

1

De drie Staten-Partijen werken samen in aangelegenheden aangaande het Verdrag. Daartoe wijzen zij elk een coördinator aan ter uitvoering van de bepalingen van het Verdrag waarin de drie Staten-Partijen worden beschouwd als één Staat-Partij. De coördinatoren zijn vertegenwoordigers van de Ministeries van Defensie.

2

De coördinatoren komen zo vaak als nodig is bijeen, doch ten minste twee maal per jaar. De coördinatoren, indien nodig bijgestaan door deskundigen, plegen overleg en bereiken overeenstemming over aangelegenheden betreffende passieve en actieve vluchten, d.w.z. vluchten boven Benelux-grondgebied en door de Benelux uitgevoerde vluchten. Het voorzitterschap rouleert onder de drie coördinatoren op dezelfde wijze als het voorzitterschap van de algemene samenwerking ingevolge het Verdrag tot instelling van de Benelux Economische Unie. De voorzitter neemt het initiatief tot het beleggen van een bijeenkomst. De twee andere Staten-Partijen kunnen te allen tijde om een bijeenkomst verzoeken.

3

De voorzitter onderneemt de nodige stappen na ontvangst van een verzoek om een „open luchtruim”-observatievlucht of -transitvlucht boven Benelux-grondgebied.

4

Nederland draagt zorg voor de noodzakelijke kennisgeving en verslaglegging ingevolge deze Overeenkomst. Kennisgevingen worden slechts met instemming van de andere Staten-Partijen verzonden. Het CVSE-communicatienetwerk zal in de regel voor het verzenden van „open luchtruim”-kennisgevingen worden gebruikt. Het gebruik van andere schriftelijke communicatiemiddelen is echter niet uitgesloten.

5

Kennisgevingen met betrekking tot de artikelen X, XIII, XIV, XV of XVI worden verzonden door de drie Staten-Partijen afzonderlijk. Er wordt evenwel naar gestreefd om de aanwijzing van personeel, als bedoeld in artikel XIII, te coördineren.

1

De Staten-Partijen aanvaarden het beginsel van gemengde „open luchtruim”-teams, bestaande uit onderdanen van de drie Staten-Partijen. Wanneer een Belgische C130 Hercules voor een „open luchtruim”- vlucht wordt gebruikt, bestaat de vliegtuigbemanning uit personeel van de Belgische Luchtmacht.

De noodzakelijke opleiding van „open luchtruim”-specialisten wordt gezamenlijk ter hand genomen.

2

De coördinatoren benoemen voor elke „open luchtruim”-vlucht een teamleider, als hoofdvluchtwaarnemer of anderszins, alsook het overige personeel, met uitzondering van de vliegtuigbemanning. De benoemde teamleider is hoofd van het „open luchtruim”-team, stelt het missieplan op en verricht andere taken, te zamen en in overleg met de Benelux-coördinatoren.

1

„Open luchtruim”-vluchten boven de Benelux worden geleid als algemeen luchtverkeer. De desbetreffende met de luchtverkeersleiding belaste instanties begeleiden „open luchtruim”-vluchten in overeenstemming met de vereisten van het Verdrag.

2

België heeft nummers van diplomatieke toestemmingen en identificatiecodes voor het luchtverkeer verstrekt en zal deze blijven verstrekken.

1

Staten-Partijen bij het Verdrag die voornemens zijn een observatievlucht uit te voeren boven de Benelux hebben het recht het observatievliegtuig van hun keuze te gebruiken.

2

Indien een passieve vlucht slechts het Benelux-gebied in Europa betreft, benoemen de coördinatoren een Belgische teamleider. Deze teamleider kiest in overleg met de Benelux-coördinatoren een gemengd team en bereidt dit voor op zijn taken.

3

In geval van een passieve vlucht boven de Benelux wijzen de betrokken Staten-Partijen een luchtverkeersleider aan. Eén van hen staat de teamleider bij bij de evaluatie van het missieplan voor die vlucht.

4

Indien een passieve vlucht deel uitmaakt van een langere vlucht boven het grondgebied van de Westeuropese Unie, beslissen de coördinatoren over de inbreng van de Benelux in de te verrichten taken.

1

België en Nederland staan Luxemburg bij in de uitvoering van het Verdrag en deze Overeenkomst.

2

Nederland is bereid een C130 Hercules beschikbaar te stellen voor „open luchtruim”-vluchten wanneer het zo’n vliegtuig tot zijn beschikking heeft. Indien dit vliegtuig wordt gebruikt, zijn de desbetreffende bepalingen van de artikelen 3, 4 en 9 van deze Overeenkomst van overeenkomstige toepassing.

1

Elke door de Staten-Partijen overeengekomen aanpassing of wijziging van deze Overeenkomst wordt van kracht op een in een diplomatieke-notawisseling vast te stellen datum.

2

Elke aanpassing of wijziging van de Bijlage wordt schriftelijk tussen de bevoegde autoriteiten overeengekomen en wordt onmiddellijk van kracht.

1

De Staten-Partijen leggen hun akten van bekrachtiging van het Verdrag gelijktijdig neder.

2

Deze Overeenkomst treedt in werking op de datum van inwerkingtreding van het Verdrag, of, indien de drie Staten-Partijen hun akten van bekrachtiging van het Verdrag niet hebben nedergelegd vóór de inwerkingtreding daarvan, op de dag waarop zij hun akten nederleggen.

1

Een geschil tussen de Staten-Partijen met betrekking tot de uitlegging of toepassing van de Overeenkomst dat niet binnen een redelijke termijn kan worden geregeld door middel van diplomatieke onderhandelingen, wordt voorgelegd aan een scheidsgerecht bestaande uit drie leden. De twee bij een geschil betrokken partijen benoemen één scheidsman en de aldus benoemde scheidsmannen benoemen gezamenlijk een derde scheidsman, die geen onderdaan is van de Staten-Partijen; deze fungeert als voorzitter.

2

Indien één van de partijen nalaat haar scheidsman te benoemen en hiertoe niet is overgegaan binnen twee maanden na een daartoe strekkend verzoek van de andere partij, kan laatstbedoelde partij de President van het Internationaal Gerechtshof verzoeken de noodzakelijke benoeming te verrichten.

3

Indien de twee scheidsmannen binnen twee maanden na hun benoeming geen overeenstemming kunnen bereiken over de keuze van de derde scheidsman, kan elk van beide partijen de President van het Internationaal Gerechtshof verzoeken de noodzakelijke benoeming te verrichten.

4

Ingeval het scheidsgerecht niet tot consensus kan komen, wordt een beslissing genomen met een meerderheid van stemmen. De beslissing is onherroepelijk en bindend voor de Staten-Partijen.