Richtlijnen voor buitenlandse verbindingsofficieren in Nederland op het gebied van de politiële en justitiële samenwerking

1

In deze regeling wordt verstaan onder buitenlandse verbindingsofficier: een in Nederland door een andere staat aangemelde opsporingsambtenaar voor de politiële en justitiële strafrechtelijke samenwerking die zijn werkzaamheden op Nederlands grondgebied uitoefent.

2

Deze regeling laat onverlet de samenwerking tussen buitenlandse verbindingsofficieren en de douane op basis van de bestaande internationale douaneregelingen op het gebied van de wederzijdse bijstand en de communautaire regelingen ter zake.

1

Als centrale Nederlandse autoriteit, bedoeld in deze regeling, wordt aangewezen de dienst Internationale Netwerken van het Korps landelijke politiediensten.

2

Het gezag ten aanzien van de taakuitvoering van de centrale Nederlandse autoriteit, bedoeld in deze regeling, wordt uitgeoefend door de hoofdofficier van justitie van het landelijk parket.

1

Conform artikel 41, eerste lid, van het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer, vervult een buitenlandse verbindingsofficier zijn taken binnen het raam van zijn bevoegdheden met inachtneming van de bepalingen van de Nederlandse wet- en regelgeving. Daarbij worden, voorzover van toepassing, tevens de voor Nederland en de zendstaat geldende en relevante verdragen in acht genomen.

2

Hij werkt samen met de Nederlandse politie en de overige diensten en bevoegde autoriteiten belast met de opsporing van strafbare feiten, conform de bepalingen van deze regeling en de praktische uitwerking daarvan door de centrale Nederlandse autoriteit.

1

Een buitenlandse verbindingsofficier heeft primair tot taak bijstand te verlenen bij:

• a.

  de informatie-uitwisseling ten behoeve van de voorkoming en opsporing van strafbare feiten;

• b.

  het verzoeken tot de uitvoering van rechtshulp in strafzaken;

• c.

  de informatie-uitwisseling ten behoeve van het voorkomen of tegengaan van verstoringen van de openbare orde.

2

Onder deze taak wordt begrepen:

• a.

  het verstrekken van informatie uit de zendstaat aan de Nederlandse politie en justitie en overige opsporingsdiensten, voorzover verenigbaar met de wetten en regelingen van de zendstaat;

• b.

  het begeleiden van door de zendstaat bij Nederland ingediende rechtshulpverzoeken en het bemiddelen ter bevordering van de uitvoering ervan (inkomende rechtshulpverzoeken).

3

Onder deze taak wordt mede begrepen:

• a.

  het in ontvangst nemen en doorgeleiden van Nederlandse informatie aan opsporingsdiensten en -autoriteiten in de zendstaat;

• b.

  het begeleiden van Nederlandse rechtshulpverzoeken aan de zendstaat en het bemiddelen ter bevordering van de uitvoering ervan (uitgaande rechtshulpverzoeken).

4

Is in de zendstaat een Nederlandse verbindingsofficier gestationeerd, dan kunnen de taken, bedoeld in het derde lid, tevens geheel of gedeeltelijk door deze persoon worden uitgeoefend.

1

Een buitenlandse verbindingsofficier onthoudt zich bij zijn taakuitvoering van het zelfstandig verrichten van onderzoeks- en opsporingshandelingen als onder meer bedoeld in het Wetboek van Strafvordering, daaronder begrepen het onderhouden van contacten met burgerinformanten en infiltranten.

2

Indien ten behoeve van de zendstaat in Nederland informatie moet worden ingewonnen of verzameld of een andere opsporingshandeling is vereist, vindt dit slechts plaats na overleg met en onder het gezag van het Nederlandse openbaar ministerie door Nederlandse opsporingsambtenaren. Indien het onderzoek en de omstandigheden dit vereisen, kunnen deze opsporingsambtenaren zo nodig worden bijgestaan door speciaal voor dat doel uit het buitenland overgekomen opsporingsambtenaren, echter nimmer door de buitenlandse verbindingsofficier.

1

De buitenlandse verbindingsofficier onderhoudt zijn contacten met de Nederlandse politie, overige opsporingsdiensten en justitie door tussenkomst van de centrale Nederlandse autoriteit.

2

Slechts indien hierover afspraken zijn gemaakt met de centrale Nederlandse autoriteit mag de buitenlandse verbindingsofficier directe contacten onderhouden met de Nederlandse diensten, bedoeld in het voorgaande lid.

1

Wanneer door tussenkomst van de buitenlandse verbindingsofficier gegevens anders dan in het kader van de toepasselijke uitleverings- en rechtshulpverdragen tussen Nederland en de zendstaat worden uitgewisseld, bepaalt de staat waaruit de gegevens afkomstig zijn de voorwaarden waaronder van deze gegevens gebruik mag worden gemaakt.

2

De buitenlandse verbindingsofficier draagt er zorg voor dat de ontvangende staat over deze voorwaarden wordt geïnformeerd.

3

Gebruik van de hiervoor genoemde gegevens in strafzaken is slechts mogelijk indien een daartoe strekkend rechtshulpverzoek, gebaseerd op het toepasselijke rechtshulpverdrag, door de staat waaruit de gegevens afkomstig zijn, is ingewilligd.

4

Informatie uit Nederlandse politieregisters mag in beginsel slechts aan de zendstaat, respectievelijk de buitenlandse verbindingsofficier worden verstrekt door tussenkomst van de centrale Nederlandse autoriteit.

5

Tussen Nederland en de zendstaat kunnen door de daartoe bevoegde autoriteiten nadere afspraken worden gemaakt over de verstrekking en het gebruik van gegevens uit politieregisters.

1

De centrale Nederlandse autoriteit is belast met het begeleiden van en het zicht houden op de werkzaamheden van de buitenlandse verbindingsofficier in het kader van deze regeling, alsmede met de coördinatie van de daarmee verband houdende informatiestromen van en naar het buitenland.

2

De in lid 1 bedoelde taakuitoefening door de centrale Nederlandse autoriteit geschiedt onder verantwoordelijkheid van het gezag.

1

De centrale Nederlandse autoriteit ondersteunt de buitenlandse verbindingsofficier bij zijn taakvervulling en neemt de nodige maatregelen teneinde:

• a)

  de buitenlandse verbindingsofficier bij aanvang van zijn tewerkstelling in Nederland te instrueren omtrent de voor zijn taakuitvoering van belang zijnde Nederlandse wettelijke voorschriften, in het bijzonder die op het gebied van gegevensbescherming en bescherming van de persoonlijke levenssfeer;

• b)

  gehoor te geven aan zijn verzoeken om raad en hem, indien mogelijk de nodige bijstand te verlenen;

• c)

  daar waar mogelijk, oplossingen te vinden voor de problemen die zich bij het verrichten van zijn taken plegen voor te doen.

2

De centrale Nederlandse autoriteit kan met de individuele buitenlandse verbindingsofficier nadere afspraken maken over de uitvoering van de onderhavige regeling.