Een eilandgedeputeerde heeft per kalenderjaar aanspraak op vakantie met behoud van inkomen voor de duur van 23 werkdagen. Voor elke volle kalendermaand gedurende welke de eilandgedeputeerde niet als zodanig werkzaam is geweest anders dan tengevolge van ziekte of vakantie, wordt het aantal vakantiedagen verminderd met 1/12 deel. Het aantal dagen waarop de eilandgedeputeerde na zodanige vermindering aanspraak blijft behouden, wordt zo nodig naar boven afgerond op hele dagen.
Ter compensatie van het door een eilandgedeputeerde bij zijn ontslag of overlijden niet genoten of gedeeltelijk niet genoten vakantie, wordt aan hem, respectievelijk aan de weduwe of weduwnaar, een geldsbedrag uitbetaald gelijk aan het bedrag dat de eilandgedeputeerde aan inkomen zou zijn uitgekeerd gedurende de vakantie, indien de vakantie zou zijn genoten.
Indien de overledene geen weduwe of weduwnaar nalaat, geschiedt de uitbetaling ten behoeve van de minderjarige wettige of natuurlijke kinderen ten aanzien van wie familierechtelijke betrekkingen bestaan. Ontbreken ook zodanige kinderen, dan geschiedt de uitbetaling, indien de overledene kostwinner was van ouders, broeders, zusters, meerderjarige kinderen of stiefkinderen, ten behoeve van deze betrekkingen.
Vervallen
De eilandgedeputeerde die wegens ziekte verhinderd is zijn dienst uit te oefenen, heeft tot herstel van zijn gezondheid aanspraak op ziekteverlof met behoud van zijn vol inkomen. Ter verkrijging van ziekteverlof van langer dan zeven achtereenvolgende dagen is overlegging van een geneeskundige verklaring door de eilandgedeputeerde verplicht.
Dit besluit berust op artikel 56, tweede lid, van de Wet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
Dit besluit wordt aangehaald als: Aanvullend rechtspositiebesluit eilandgedeputeerden BES.