Aanwijzing van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 16 juli 2014, kenmerk 378012-121397-MC, op grond van artikel 7 van de Wet marktordening gezondheidszorg inzake bekostiging van verpleging en verzorging

In deze aanwijzing wordt verstaan onder:

• a.

  zorgautoriteit: Nederlandse Zorgautoriteit, genoemd in artikel 3 van de Wet marktordening gezondheidszorg;

• b.

  zorgaanbieder: zorgaanbieder zoals bedoeld in artikel 1 aanhef en onder c van de Wet marktordening gezondheidszorg;

• c.

  wet: Wet marktordening gezondheidszorg;

• d.

  verpleging en verzorging: zorg omschreven bij of krachtens artikel 2.10 van het Besluit zorgverzekering en verblijf zoals omschreven in artikel 2.12 van het Besluit zorgverzekering voor zover het intensieve kindzorg betreft;

• e.

  individueel toewijsbare verpleging en verzorging: zorg die te koppelen is aan een individueel zorgtraject van een verzekerde;

• f.

  niet individueel toewijsbare verpleging en verzorging: zorg die niet te koppelen is aan een individueel zorgtraject van een verzekerde;

• g.

  complexe wondzorg: zorg voor wonden met een verstoorde genezingstendens ten gevolge van pathofysiologische factoren.

De zorgautoriteit stelt met ingang van 1 januari 2015:

• a.

  Maximumtarieven vast voor individueel toewijsbare verpleging en verzorging.

• b.

  Een vrij tarief vast voor niet individueel toewijsbare verpleging en verzorging.

• c.

  Een vrij tarief vast voor complexe wondzorg.

De zorgautoriteit legt in een regel vast dat een zorgaanbieder die niet individueel toewijsbare verpleging en verzorging levert, deze alleen mag declareren onder de voorwaarde dat hij tevens individueel toewijsbare verpleging en verzorging levert en declareert.

De zorgautoriteit stelt voor verpleging en verzorging voor alle zorgaanbieders gezamenlijk jaarlijks, op basis van een door de minister bij brief te verstrekken bedrag, ambtshalve een macrogrens vast, zijnde een bovengrens als bedoeld in artikel 50, tweede lid, aanhef en onder c, van de wet.