Besluit van de Minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking van 19 september 2022, Min-BuZa.2022.12321-35, tot vaststelling van beleidsregels en een subsidieplafond voor subsidiëring op grond van de Subsidieregeling Ministerie van Buitenlandse Zaken 2006 (Subsidieprogramma Sectorale Samenwerking IMVO 2022–2025)

Voor het bepalen van (de omvang van) de kosten die in aanmerking kunnen worden genomen bij het bepalen van de hoogte van de te verlenen subsidie gelden de volgende uitgangspunten:

• –

  voor kosten die in redelijkheid niet als noodzakelijk kunnen worden beschouwd voor de uitvoering van de activiteiten waarvoor de subsidie wordt gevraagd wordt geen subsidie verleend;

• –

  voor kosten die niet direct zijn gerelateerd aan de uitvoering van de activiteiten wordt geen subsidie verleend;

• –

  voor kosten gemaakt voorafgaand aan de indiening van de aanvraag wordt geen subsidie verleend;

• –

  voor kosten voor projectmanagement, zijnde enkel de coördinatie van de uitvoering van de activiteiten, geldt een maximum van 10% van het totaal aantal opgevoerde dagen, van de subsidiabele activiteiten, onder tijdsbesteding in Nederland en het buitenland;

• –

  voor de inhuur van externe medewerkers, bijvoorbeeld zzp-ers, wordt een maximum uurtarief van € 87,50 gehanteerd;

• –

  de interne kosten (eigen uren en, in geval van hardware, de kostprijs) van de penvoerder en zijn partners worden zonder winstopslag in aanmerking genomen;

• –

  kosten in landen buiten Europa worden aan lokale maatstaven getoetst;

• –

  direct uit de projectactiviteiten verkregen inkomsten worden in mindering gebracht op de subsidie, bijvoorbeeld inkomsten uit training en advies.

• a.

  De subsidiabele kosten betreffen loonkosten, welke worden berekend als volgt: het aantal uren dat de direct bij de subsidiabele activiteiten betrokken medewerkers in loondienst bij de penvoerder en/of partners ten behoeve van deze activiteiten hebben gemaakt, vermenigvuldigd met maximaal een vast uurtarief van € 87,50 waarin zowel de directe loonkosten als de daaraan toegerekende indirecte kosten zijn begrepen. In afwijking van dit vaste uurtarief wordt het uurtarief voor personeel van de penvoerder en/of partners in landen buiten Europa naar lokale maatstaven vastgesteld tot maximaal dit vaste uurtarief.

• b.

  Deze kosten worden vermeerderd met:

  • ○

    Kosten van derden waarvoor een factuur wordt ontvangen.

  • ○

    Reiskosten: internationale reiskosten en interlokale reiskosten buiten Nederland op basis van economy class met een maximum van 10% van de totale subsidiabele kosten.

  • ○

    Verblijfkosten: de maximale vergoeding voor verblijfkosten is het aantal overnachtingen maal de logies- en overige kosten conform de Daily Subsistence Allowance Rates (DSA-lijsten) van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, geldend op de startdatum van de activiteiten: Bijlage I behorende bij artikel 3, eerste lid, van de Reisregeling buitenland.¹⁵ Reisregeling Buitenland, https://wetten.overheid.nl/BWBR0006914.

  • ○

    In aanvulling op de hierboven genoemde reis- en verblijfkosten kunnen ook extra reis- en verblijfkosten vanwege de risico’s, verzekering en negatief reisadvies subsidiabel zijn, mits goed onderbouwd in de aanvraag.

Niet subsidiabel zijn in ieder geval de volgende kosten:

• –

  kosten voor het ontwikkelen van de aanvraag en het aanvragen van subsidie en andere kosten die voor indiening van de aanvraag zijn gemaakt;

• –

  financieringskosten en rentevergoedingen;

• –

  omzetbelasting (btw) voor zover dit geen kostenpost is;

• –

  kosten veroorzaakt door inflatie en wisselkoersschommelingen;

• –

  kosten gerelateerd aan promotionele of verkoopactiviteiten of promotiemateriaal;

• –

  algemene vertaalkosten;

• –

  kosten van tenaamstelling en instandhouding van rechten van intellectueel eigendom;

• –

  kosten voor aanschaf of afschrijvingskosten van machines en apparatuur.

Het doel van de subsidieverlening in het kader van de eerste pijler van dit subsidieprogramma is het voor Nederlandse ondernemingen te vergemakkelijken om te ondernemen in lijn met de OESO-richtlijnen en UN Guiding Principles (toepassen van gepaste zorgvuldigheid) ten einde hen risico’s op het gebied van mensenrechten, arbeid en milieu in hun waardeketen te laten aanpakken en verminderen, te beginnen bij de meest ernstige en meest waarschijnlijke risico’s. Het gaat daarbij om IMVO-thema’s die in de OESO-richtlijnen aan de orde komen. De eerste pijler van het subsidieprogramma beoogt bij te dragen aan de verduurzaming van internationale waardeketens en draagt daarmee tevens bij aan verschillende SDG’s van de Verenigde Naties, waaronder Gender equality (SDG 5), Decent work and economic growth (SDG 8), Responsible Production and Consumption (SDG 12) en Partnerships to achieve the goals (SDG 17).

In het kader van de eerste pijler kan subsidie worden verstrekt (via penvoerders) aan sectorale samenwerkingsverbanden voor activiteiten gericht op het collectief invullen van een of meerdere stappen van het gepaste zorgvuldigheidsproces waarbij het gehele proces in ogenschouw moet worden genomen. De zes stappen van gepaste zorgvuldigheid¹⁶https://www.oesorichtlijnen.nl/documenten/publicatie/2019/06/06/oeso-due-diligence-handreiking-voor-mvo-nls pagina 19. zijn als volgt:

• 1.

  Integreer maatschappelijk verantwoord ondernemen in beleid en managementsystemen;

• 2.

  Identificeer en beoordeel negatieve gevolgen in activiteiten, toeleveringsketens en zakelijke relaties;

• 3.

  Stop, voorkom of beperk negatieve gevolgen;

• 4.

  Monitor praktische toepassing en resultaten;

• 5.

  Communiceer hoe gevolgen worden aangepakt;

• 6.

  Zorg voor herstelmaatregelen of werk hieraan mee, indien van toepassing.

Door sectoraal samen te werken aan deze stappen bundelen ondernemingen hun krachten voor verduurzaming van hun waardeketen. Door het uitvoeren van gezamenlijke activiteiten als onderdeel van gepaste zorgvuldigheid binnen een waardeketen, voorkomen en verminderen ondernemingen gezamenlijk daadwerkelijke of potentiële ongunstige effecten voor mens en milieu. Het betrekken van stakeholders is hierbij van belang om de verbinding te maken met de lokale context.

Daarnaast leren ondernemingen veel van elkaar. Het deelnemen in een sectoraal samenwerkingsverband genereert leereffecten die leiden tot verbeterde gepaste zorgvuldigheid bij deelnemende ondernemingen in een waardeketen of met betrekking tot een specifiek IMVO-risico. Ondernemingen kunnen dit proces vervolgens toepassen op andere waardeketens en andere IMVO-risico’s. Tevens kan er spill-over van best practices plaatsvinden naar andere ondernemingen in de sector als gevolg van de gezamenlijke activiteiten. Dit leidt tot meer bewustwording van en onderlinge kennisuitwisseling over gepaste zorgvuldigheid binnen sectoren en verbeterde relaties met ketenpartners.

Deelname aan een samenwerkingsverband vervangt niet de verantwoordelijkheid van individuele ondernemingen om te voldoen aan wetgeving. Dit subsidieprogramma heeft dan ook niet tot doel om deze individuele verantwoordelijkheid te vervangen. Wel kan het subsidieprogramma helpen om invulling te geven aan deze individuele verantwoordelijkheid.

In annex I zijn voorbeelden van subsidiabele activiteiten opgenomen, alsmede de outputs en outcomes die ermee behaald kunnen worden.

De activiteiten van een sectoraal samenwerkingsverband worden primair door ondernemingen uitgevoerd aangezien zij volgens de OESO-richtlijnen en UN Guiding Principles hoofdzakelijk belast zijn met de toepassing van gepaste zorgvuldigheid. Dit subsidieprogramma staat zowel open voor ondernemingen die aan de toekomstige wet¹⁷https://www.rijksoverheid.nl/documenten/publicaties/2022/01/10/coalitieakkoord-omzien-naar-elkaar-vooruitkijken-naar-de-toekomst pagina 41. moeten voldoen als voor alle andere ondernemingen die aan de slag willen gaan met gepaste zorgvuldigheid. Samenwerking met maatschappelijke organisaties wordt gestimuleerd om gezamenlijk invloed te vergroten en stakeholderengagement te bevorderen.

Subsidies in het kader van de eerste pijler zijn bedoeld voor sectorale samenwerkingsverbanden, namens welke een penvoerder een subsidie aanvraagt. Elke partner van het samenwerkingsverband moet beschikken over rechtspersoonlijkheid.

Aan de (partners van de) samenwerkingsverbanden worden de volgende eisen gesteld:

• –

  Tot de partners van het samenwerkingsverband behoren in elk geval vijf of meer in Nederland gevestigde ondernemingen, niet zijnde brancheorganisaties, die collectieve gepaste zorgvuldigheid willen toepassen en onderdeel zijn van dezelfde sector of waardeketen. Ondernemingen van wie bedrijfsactiviteiten hoofdzakelijk uit advisering bestaan kunnen geen partner zijn.

• –

  De in het samenwerkingsverband deelnemende Nederlandse ondernemingen:

  • •

    zijn actief in een waardeketen die een link heeft met de Nederlandse markt;

  • •

    voeren hun bedrijfsactiviteiten hoofdzakelijk uit in of gericht op Nederland.

• –

  Naast minimaal vijf ondernemingen kunnen ook brancheorganisaties en maatschappelijke organisaties als partner deelnemen in een samenwerkingsverband. Brancheorganisaties kunnen niet namens ondernemingen deelnemen in een samenwerkingsverband, omdat gepaste zorgvuldigheid door een individuele onderneming moet worden toegepast. Zij kunnen ook pas deelnemen als partner als er al minimaal vijf ondernemingen in het samenwerkingsverband deelnemen.

• –

  Alle partners van het samenwerkingsverband moeten toegevoegde waarde hebben voor het behalen van de doelstelling(en) van een samenwerkingsverband dat een subsidie aanvraagt.

• –

  Het samenwerkingsverband moet gevormd zijn voorafgaand aan de indiening van de aanvraag.

Brancheorganisaties en maatschappelijke organisaties kunnen overigens ook anderszins, zonder dat ze als partner deelnemen in het samenwerkingsverband, worden betrokken bij de uitvoering van de activiteiten van een samenwerkingsverband. Brancheorganisaties kunnen namelijk een belangrijke rol spelen in outreach binnen de sector, bijvoorbeeld door het organiseren van workshops en het delen van tools. Maatschappelijke organisaties kunnen hun kennis en expertise inzetten om ondernemingen te helpen bij hun gepaste zorgvuldigheidsproces, bijvoorbeeld als het gaat om stakeholderengagement.

De rol van penvoerder wordt vervuld door:

• •

  een onderneming met een statutaire zetel in Nederland, of

• •

  een onderneming met een statutaire zetel in het buitenland en een vestiging of vaste inrichting in Nederland.

De penvoerder en partners in het samenwerkingsverband moeten een integriteitsbeleid hebben vastgesteld. Hij en zijn partners moeten tevens procedures hebben ingevoerd om aan dat beleid invulling te kunnen geven binnen de eigen organisatie. Indien de penvoerder en partners dit integriteitsbeleid nog niet of beperkt hebben opgesteld en geïmplementeerd binnen hun eigen organisatie, moet dit onderdeel uitmaken van de activiteiten in fase A (zie sectie II.1.4. Subsidiabele activiteiten); hierover zal indien aan de orde een verplichting worden opgenomen in de subsidieverleningsbeschikking. Dit integriteitsbeleid en deze procedures zijn er om ernstige vormen van grensoverschrijdend gedrag, daaronder begrepen seksuele misdragingen, jegens medewerkers en derden bij de uitvoering van de activiteiten waarop de aanvraag betrekking heeft, door de penvoerder, zijn partners en de door hen ingeschakelde partijen, zo veel mogelijk te voorkomen, in voorkomend geval te onderzoeken, met passende maatregelen zo spoedig mogelijk te doen beëindigen en de gevolgen daarvan te mitigeren. De procedures zijn zodanig ingericht dat een tijdige melding van incidenten aan RVO (als uitvoerder voor de Minister van dit subsidiebeleidskader)is gewaarborgd.

Om in aanmerking te kunnen komen voor een subsidie in het kader van de eerste pijler moeten de activiteiten waarvoor subsidie wordt aangevraagd gericht zijn op het collectief toepassen van gepaste zorgvuldigheid in sectoraal verband bij één of meerdere stappen uit het zes stappenplan van de OESO-richtlijnen. De activiteiten dienen onderdeel te zijn van het gehele gepaste zorgvuldigheidsproces van de ondernemingen in het sectorale samenwerkingsverband. In Annex I staat een lijst met voorbeelden van subsidiabele activiteiten per stap. Deze lijst is niet uitputtend maar laat zien welke collectieve activiteiten ondernomen kunnen worden.

Activiteiten dienen altijd een directe relatie te hebben met het gepaste zorgvuldigheidsproces en daarmee een directe relatie hebben met de risico’s en omstandigheden in de productielanden voor de sector in kwestie waaromheen het proces is ingericht.

In lijn met de OESO-richtlijnen dient het proces van gepaste zorgvuldigheid gebaseerd te zijn op betrokkenheid van stakeholders. Om in aanmerking te kunnen komen voor subsidie moeten de activiteiten van het sectorale samenwerkingsverband betrekking hebben op een of meerdere stappen en thema’s van de OESO-richtlijnen (mensenrechten, arbeid en milieu) en moet bij die activiteiten sprake zijn van het betekenisvol betrekken van stakeholders zoals voorgeschreven in de OESO due diligence handreiking¹⁸OESO Due Diligence Handreiking voor IMVO | Publicatie | Nationaal Contactpunt OESO-richtlijnen (oesorichtlijnen.nl) p.52.:

Niet-subsidiabele activiteiten zijn:

• –

  activiteiten gericht op het schrijven van een aanvraag;

• –

  activiteiten waarvoor reeds subsidie is verleend in het kader van het Subsidieprogramma Fonds Verantwoord Ondernemen of het Subsidieprogramma Fonds Bestrijding Kinderarbeid¹⁹https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stcrt-2021-7494.html en https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stcrt-2018-31870.html. komen niet in aanmerking voor subsidie in het kader van dit subsidieprogramma;

• –

  activiteiten van een organisatie waaraan reeds een instellingssubsidie is verleend door het Ministerie van Buitenlandse Zaken voor een looptijd die het tijdvak van de gevraagde subsidie (deels) beslaat;

• –

  activiteiten waarvoor reeds een subsidie of een bijdrage is verstrekt door het Ministerie van Buitenlandse Zaken.

Het samenwerkingsverband behoort een plan van aanpak te hebben met betrekking tot de voorziene activiteiten gericht op het uitvoeren van collectieve gepaste zorgvuldigheid in sectoraal verband voor één of meerdere van de zes stappen van de OESO-richtlijnen.

Er kan subsidie worden aangevraagd door een sectoraal samenwerkingsverband voor een aanpak gericht op collectieve gepaste zorgvuldigheid bestaande uit een fase A en een fase B. Onder de fasen wordt verstaan:

• –

  Fase A – Bestendiging van het plan van aanpak van het sectoraal samenwerkingsverband in lijn met OESO-richtlijnen.

• –

  Fase B – Uitvoering van activiteiten van een of meerdere stappen van gepaste zorgvuldigheid door het sectoraal samenwerkingsverband.

Fase A betreft activiteiten gericht op het op een gestructureerde en professionele wijze verder uitwerken en bestendigen van een (reeds bestaand) plan van aanpak voor één of meerdere stappen van gepaste zorgvuldigheid door een sectoraal samenwerkingsverband in lijn met internationaal erkende IMVO-normen. Binnen het plan van aanpak moet worden ingezet op ambitieuze afspraken waarin ondernemingen concreet de OESO-richtlijnen, UN Guiding Principles en waar relevant andere internationale breed gedragen IMVO-normen, omzetten in concrete en aantoonbare stappen en betrokkenheid en deze implementeren.

Het uitwerken en bestendigen van het plan van aanpak van een sectoraal samenwerkingsverband in lijn met de OESO-richtlijnen behelst een gepaste zorgvuldigheidsinventarisatie inclusief een risico- en stakeholderanalyse in de sector. Aan het einde van fase A moet in het plan zijn meegenomen:

• –

  Welke samenwerkingsverbanden en producten ten aanzien van gepaste zorgvuldigheid in de sector al zijn ontwikkeld en of het (nieuw) gevormde samenwerkingsverband toegevoegde waarde heeft.

• –

  Welke reeds ontwikkelde tools en handreikingen binnen de OESO²⁰https://mneguidelines.oecd.org/guidelines/., IMVO-convenanten of andere initiatieven gebruikt gaan worden om de voorgenomen activiteiten voor een of meerdere stappen van gepaste zorgvuldigheid in lijn te brengen met de OESO-richtlijnen.

• –

  Welke sectorspecifieke risico’s er zijn en waarom die mogelijk afwijken van de risico’s genoemd in het KPMG-rapport ‘MVO Sector Risico Analyse’ of vergelijkbare risicoanalyse. Aandachtspunten voor dialoog’,²¹KPMG Advisory N.V. (2014). Rapport 'MVO Sector Risico Analyse. Aandachtspunten voor dialoog'. waarbij geldt dat de meest ernstige en waarschijnlijke risico’s worden aangepakt.

• –

  Welke externe stakeholders, op een betekenisvolle manier, worden betrokken bij de voorgenomen activiteiten op één of meerdere stappen van gepaste zorgvuldigheid, in lijn met de OESO-richtlijnen. Daarbij wordt gekeken naar een mogelijk verband met programma’s die met behulp van BZ-ondersteuning door maatschappelijke organisaties in productielanden worden uitgevoerd.

• –

  Hoe sociale dialoog binnen de waardeketen een onderdeel vormt van de voorgenomen activiteiten op een of meerdere stappen van de OESO-richtlijnen. Als een samenwerkingsverband er voor kiest zich niet te richten op sociale dialoog, moet dit worden beargumenteerd.

• –

  Hoe een gender-perspectief betrokken wordt in lijn met de OESO-richtlijnen.²²Bijvoorbeeld door het toepassen van het genderperspectief zoals beschreven op https://www.genderduediligence.org/.

• –

  Hoe de collectieve activiteiten voor een of meerdere stappen van gepaste zorgvuldigheid binnen het gehele gepaste zorgvuldigheidsproces uitgevoerd gaan worden, alsmede welke maatregelen de ondernemingen en het samenwerkingsverband al hebben genomen ten aanzien van gepaste zorgvuldigheid en de effectiviteit van deze maatregelen (een nulmeting).

• –

  Een beschrijving hoe de activiteiten onder stap 3 (het aanpakken van risico’s) binnen de invloedsfeer van (deelnemende) ondernemingen en het samenwerkingsverband vallen.

• –

  Hoe de activiteiten onder stap 6 zijn ingericht op basis van artikel 30 van de UN Guiding Principles.²³UN (2011). Guidinig Principles on Business and Human Rights

Voor de in fase A te uit te voeren activiteiten is het noodzakelijk een expert te betrekken die tot onafhankelijke oordeelsvorming in staat is, aantoonbare kennis heeft van de OESO-richtlijnen en de UN Guiding Principles alsmede van het praktisch toepassen van gepaste zorgvuldigheid.

Fase A wordt afgesloten met een plan van aanpak in lijn met de OESO-richtlijnen voor de uitvoering van activiteiten in fase B. Pas als de RVO (als uitvoerder van dit subsidiebeleidskader optredend namens de Minister) dit plan van aanpak goedkeurt, kunnen de begrote kosten voor de activiteiten voor fase B daadwerkelijk subsidiabel worden. Dit is het zogenoemde ‘go/no-go’ moment.

Tevens kan uit fase A voortkomen dat er meer ondernemingen kunnen of moeten worden betrokken bij de uitvoering van het plan van aanpak. Een uitbreiding van het samenwerkingsverband is mogelijk, maar de hoogte van het verleende subsidiebedrag blijft ongewijzigd.

Fase B betreft collectieve activiteiten voor een of meerdere stappen van gepaste zorgvuldigheid als onderdeel van het gehele gepaste zorgvuldigheidsproces dat moet leiden tot structurele inbedding bij de aangesloten ondernemingen in een sector. De ontwikkelde tools en best practices worden aan het einde van fase B gedeeld met de sector en publiek toegankelijk gemaakt voor zover die uit de subsidie bekostigd zijn.

Aan het einde van fase B dient er een beschrijving te zijn waaruit blijkt hoe het samenwerkingsverband de aanpak van één of meerdere stappen van gepaste zorgvuldigheid als onderdeel van het gehele gepaste zorgvuldigheidsproces heeft uitgevoerd. In de beschrijving komt in elk geval terug:

• •

  De resultaten voor de aangesloten ondernemingen. Het samenwerkingsverband beschrijft hoe het plan van aanpak is gerealiseerd en welke effecten dit voor de ondernemingen heeft gehad.

• •

  Het effect op de waardeketen. Het samenwerkingsverband beschrijft hoe het plan van aanpak is gerealiseerd en welke resultaten dit voor mens en milieu in de waardeketen heeft opgeleverd.

• •

  Hoe de ondernemingen verder gaan (samen)werken aan het continue proces van gepaste zorgvuldigheid.

De activiteiten in het kader van de eerste pijler moeten in minimaal 2 en maximaal 3 jaar worden uitgevoerd, waarbij geldt dat de uitvoering uiterlijk 6 maanden na subsidieverlening van start moet gaan. De activiteiten worden afgerond uiterlijk 31 augustus 2028.

De subsidie bedraagt per aanvraag:

• –

  voor ondernemingen en brancheorganisaties maximaal 50% van de subsidiabele kosten tot een maximum van € 200.000 per samenwerkingsverband per jaar;

• –

  voor maatschappelijke organisaties niet zijnde brancheorganisaties, als partner in een samenwerkingsverband, maximaal 100% van de subsidiabele kosten tot een maximum van € 100.000 per jaar voor de aangesloten maatschappelijke organisaties tezamen.

Het deel van de totale subsidiabele kosten waarvoor geen subsidie wordt verstrekt moet door de aanvragers van de subsidie zelf worden gefinancierd, dit wordt ook wel de eigen bijdrage genoemd. Dit mag niet worden gefinancierd met middelen die verkregen zijn door middel van een directe of indirecte subsidie of bijdrage ten laste van de begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken.

De subsidie aan ondernemingen, waaronder mogelijk ook maatschappelijke organisaties²⁴Als maatschappelijke organisaties economische activiteiten uitvoeren. die als partner in een samenwerkingsverband deelnemen, kan staatssteun betreffen en geoorloofd worden verstrekt door toepassing van de De-minimisverordening. Dit houdt in dat onder voorwaarden een maximale subsidie van € 300.000,– per onderneming per 36 maanden kan worden verleend. Hiervoor dient door elke onderneming in het samenwerkingsverband die subsidie ontvangt een De-minimisverklaring te worden ingevuld en bij de subsidieaanvraag opgenomen te worden.

De aanvraag wordt in de Engelse taal ingediend door de penvoerder met gebruikmaking van een daartoe op www.rvo.nl/sectorale-samenwerking beschikbaar gesteld middel en voorzien van de daarin genoemde bijlagen waarvoor modellen beschikbaar worden gesteld door RVO.

De aanvraag bevat in ieder geval:

• –

  voor welke sector er wordt aangevraagd; te kiezen uit: bouw, chemie, elektronica, energie, financiële sector, hout en papier, metaal, olie en gas, toerisme en scheepsbouw, land- en tuinbouw, textiel & kleding en voedingsmiddelen. Als een samenwerkingsverband niet onder een van deze sectoren valt, dan moet onderbouwd worden waarom de aanvraag niet kan worden gezien als behorend bij een van de opgesomde sectoren;

• –

  partnerformulieren;

• –

  plan van aanpak;

• –

  ingevulde en ondertekende de-minimisverklaring per onderneming, dus onderneming zijnde partners;

• –

  begroting waarbij ook de financiering van de eigen bijdrage per partner inzichtelijk wordt gemaakt;

• –

  ondertekende samenwerkingsovereenkomst die op hoofdlijnen de medewerking van de partners aan de uitvoering van de activiteiten en de naleving van de gemaakte afspraken waarborgt, evenals de naleving van de aan een subsidieverlening te verbinden verplichtingen.

Tevens moeten de penvoerder en de partners verklaren dat zij op de hoogte zijn van en zullen handelen naar de OESO-richtlijnen en dat de activiteiten waarvoor subsidie wordt gevraagd niet op de FMO Uitsluitingslijst, onderdelen 02 tot en met 08 (www.fmo.nl/exclusion-list) voorkomen. Tevens moet worden verklaard dat geaccepteerd wordt dat sectorale samenwerking geen vervanging is van de individuele verantwoordelijkheid om gepaste zorgvuldigheid toe te passen.

In het kader van de aanvraagprocedure wordt met nadruk gewezen op artikel 7, derde lid, van het Subsidiebesluit Ministerie van Buitenlandse Zaken. Mocht een aanvraag onvolledig worden ingediend, dan kan de Minister (met gebruikmaking van artikel 4:5 van de Algemene wet bestuursrecht) vragen om een aanvulling. Als datum en tijd van ontvangst van de aanvraag zal vervolgens gelden de datum en tijd waarop de aanvulling is ontvangen. Daarnaast geldt in het algemeen dat het niet volledig indienen van aanvragen of onvoldoende onderbouwen van (onderdelen van) de aanvraag mogelijk leidt tot afwijzing van een subsidieaanvraag op basis van het niet of niet in voldoende mate voldoen aan de aan aanvragen gestelde vereisten en criteria.

Kortheidshalve verwijzen naar andere onderdelen van de aanvraag, websites of bijlagen is niet voldoende, tenzij in de aanvraagdocumenten uitdrukkelijk is aangegeven dat daarmee (geheel of gedeeltelijk) kan worden volstaan. Indien onderdelen van de aanvraagdocumenten niet worden ingevuld, loopt de penvoerder het risico op afwijzing van de aanvraag.

De bepalingen van de Algemene wet bestuursrecht, het Subsidiebesluit Ministerie van Buitenlandse Zaken en de Subsidieregeling Ministerie van Buitenlandse Zaken 2006 zijn onverkort van toepassing op de beoordeling van aanvragen en de uiteindelijke subsidieverstrekking in het kader van de eerste pijler. De aanvragen worden beoordeeld met inachtneming van deze regelgeving en overeenkomstig de maatstaven die in het subsidieprogramma met betrekking tot de eerste pijler zijn neergelegd.

Vanaf het moment dat aannemelijk is dat de middelen op basis van de beoordeling van eerder binnengekomen aanvragen zullen worden uitgeput, wordt de behandeling van later binnengekomen aanvragen aangehouden. Indien blijkt dat eerdere aanvragen worden afgewezen, zullen de latere aanvragen in behandeling worden genomen, op volgorde van binnenkomst.

Om voor subsidie in aanmerking te kunnen komen dient de aanvraag te voldoen aan de hiervoor, in het bijzonder in paragraaf I, II.1 en II.2, opgenomen vereisten. Slechts de aanvragen die daaraan voldoen worden inhoudelijk beoordeeld op kwaliteit aan de hand van de hierna volgende criteria. Aan deze criteria moet eveneens (in voldoende mate) worden voldaan om in aanmerking te kunnen komen voor subsidie. Bij de beoordeling van aanvragen op grond van de criteria wordt gewerkt met een systeem van puntentoekenning.

De volgende criteria zijn van toepassing:

• 1.

  De ondernemingen binnen het samenwerkingsverband zijn actief in dezelfde sector; indien dit niet het geval is, maakt het samenwerkingsverband aannemelijk waarom er toch samenwerking nodig is op deze specifieke waardeketens.

• 2.

  In de aanvraag is SMART beschreven voor welke gepaste zorgvuldigheidsstappen de gevraagde subsidie zal worden aangewend, wat de inspanningen, te behalen gezamenlijke doelstellingen en resultaten zijn, en wie hiervoor verantwoordelijk zijn. Hierbij is het van belang afspraken te formuleren in lijn met de OESO-richtlijnen (zoals beschreven in sectie II.1.4. Subsidiabele activiteiten).

• 3.

  Indien andere relevante nationale, Europese en internationale samenwerkingsverbanden bestaan heeft het sectorale samenwerkingsverband ten opzichte daarvan toegevoegde waarde voor het behalen van de doelstelling.

• 4.

  Het samenwerkingsverband betrekt middels outreach andere organisaties in de sector bij het samenwerkingsverband of de uitvoering daarvan.

• 5.

  Indien maatschappelijke organisaties partner zijn van een samenwerkingsverband hebben zij een toegevoegde waarde voor het behalen van de doelstelling.

RVO kan bij de beoordeling extern advies inwinnen.

Voor elke openstelling in de eerste pijler geldt dat de voor de betreffende openstelling beschikbare middelen worden verdeeld door behandeling van ontvangen aanvragen in volgorde van binnenkomst, waarbij per openstelling geldt dat er maximaal 3 subsidies per sector kunnen worden verleend. Indien het plafond dreigt te worden overschreden door gelijktijdig ontvangen volledige aanvragen, wordt de volgorde van behandeling van deze aanvragen bepaald door loting.

De tweede pijler biedt ondersteuning voor maatschappelijke organisaties om hun kennis te ontsluiten en zo een belangrijke rol te kunnen spelen bij de implementatie van de IMVO-convenanten. Maatschappelijke organisaties dragen bij aan de vermindering van IMVO-risico’s in waardeketens zoals deze zijn afgesproken in de IMVO-convenanten.

De doelgroep betreft maatschappelijke organisaties die deelnemen aan IMVO-convenanten. De werkzaamheden voor het convenant sluiten aan bij de kernactiviteiten van de maatschappelijke organisaties.

Subsidies zijn bedoeld voor samenwerkingsverbanden van maatschappelijke organisaties per IMVO-convenant, namens welke een penvoerder een subsidie aanvraagt. De penvoerder is een statutair in Nederland gevestigde maatschappelijke organisatie en heeft over de afgelopen 2 jaar een minimale jaarbegroting van € 0,5 miljoen en kan dit aantonen aan de hand van een jaarverslag.

Dit samenwerkingsverband bestaat alleen uit maatschappelijke organisaties die partij zijn bij en deelnemen aan de implementatie van een reeds ondertekend IMVO-convenant. De Minister is partij bij het betreffende convenant.

Geen partner bij het samenwerkingsverband mogen zijn: maatschappelijke organisaties waaraan reeds een instellingssubsidie is verleend door het Ministerie van Buitenlandse Zaken voor een looptijd die het tijdvak van de gevraagde subsidie (deels) beslaat. Als er maatschappelijke organisaties onderdeel uitmaken van het convenant, die niet in aanmerking (willen) komen voor de subsidie, dan verklaart de penvoerder dat zij de subsidieaanvraag wel ondersteunen.

Om in aanmerking te kunnen komen voor een subsidie moet de penvoerder aantonen dat hij en zijn partners een integriteitsbeleid hebben vastgesteld en dat hij en zijn partners procedures hebben ingevoerd om aan dat beleid toepassing te kunnen geven. Dit integriteitsbeleid en deze procedures zijn er om ernstige vormen van grensoverschrijdend gedrag, daaronder begrepen seksuele misdragingen, jegens medewerkers en derden bij de uitvoering van de activiteiten waarop de aanvraag betrekking heeft, door de penvoerder, zijn partners en de door hen ingeschakelde partijen, zo veel mogelijk te voorkomen, in voorkomend geval te onderzoeken, met passende maatregelen zo spoedig mogelijk te doen beëindigen en de gevolgen daarvan te mitigeren. De procedures zijn zodanig ingericht dat een tijdige melding van incidenten aan RVO (als uitvoerder voor de Minister van dit subsidiebeleidskader) is gewaarborgd.

Er kan subsidie worden aangevraagd voor:

• a.

  basisactiviteiten; of

• b.

  extra activiteiten die voortvloeien uit de convenanten.

Basisactiviteiten

Subsidiabel zijn activiteiten gericht op het behalen van de doelstellingen van het IMVO-convenant. Het kan gaan om eenmalige overkoepelende activiteiten per convenant (zoals inzet in een stuurgroep, communicatie, rapportage) en/of om thematische activiteiten (zoals uren in werkgroepen en andere project gerelateerde activiteiten).

Extra activiteiten

Subsidiabel zijn activiteiten die voortvloeien uit het IMVO-convenant, die direct gelinkt zijn aan een concrete afspraak (conform een artikel) in het convenant, die zijn beschreven in een projectplan, die meetbare resultaten opleveren en die zijn goedgekeurd door alle geledingen binnen het convenant.

Activiteiten waarvoor reeds een subsidie of een bijdrage is verstrekt door het Ministerie van Buitenlandse Zaken komen niet in aanmerking voor een subsidie in het kader van dit subsidieprogramma.

De activiteiten in het kader van de tweede pijler moeten binnen 3 jaar uitgevoerd worden, tenzij de looptijd van het IMVO-convenant korter is, en zijn uiterlijk per 31 december 2025 afgerond. De uitvoering van de activiteiten moet uiterlijk 6 maanden na indiening van de aanvraag van start gaan.

Elke aanvraag dient betrekking te hebben op ofwel basisactiviteiten ofwel extra activiteiten. Het maximale subsidiebedrag dat voor elk van de soorten subsidiabele activiteiten kan worden verkregen is € 150.000 op jaarbasis aan inzet per IMVO-convenant voor de resterende programmaperiode van het convenant, en uiterlijk tot en met 31 december 2025. De subsidie wordt per soort activiteit apart aangevraagd.

Het totale subsidiebedrag per activiteitensoort is maximaal € 150.000 op jaarbasis. Bij een looptijd van minder dan 1 jaar geldt dat de hoogte van het maximale subsidiebedrag wordt bepaald naar rato van het aantal maanden waarin de activiteiten waarop de subsidieaanvraag betrekking heeft worden uitgevoerd.

De subsidie aan maatschappelijke organisaties²⁵Als maatschappelijke organisaties economische activiteiten uitvoeren. kan staatssteun betreffen en geoorloofd worden verstrekt door toepassing van de De-minimisverordening. Zie verder paragraaf II.1.7.

De aanvraag voor de tweede pijler wordt ingediend door de penvoerder met gebruikmaking van een daartoe op www.rvo.nl/sectorale-samenwerking beschikbaar gesteld middel en voorzien van de daarin genoemde bijlagen waarvoor modellen beschikbaar worden gesteld door RVO.

De aanvraag bevat in ieder geval cv’s van medewerkers, een activiteitenplan en een begroting. Daarnaast geeft de aanvraag een duidelijke omschrijving van de rolverdeling tussen de maatschappelijke organisaties die partij zijn bij het convenant.

Bij de aanvraag voor de extra activiteiten moet ook een (ondertekende) verklaring toegevoegd worden waaruit blijkt dat de activiteiten gedragen worden door alle geledingen van het convenant.

In het kader van de aanvraagprocedure wordt met nadruk gewezen op artikel 7, derde lid, van het Subsidiebesluit Ministerie van Buitenlandse Zaken. Mocht een aanvraag onvolledig worden ingediend, dan kan de Minister (met gebruikmaking van artikel 4:5 van de Algemene wet bestuursrecht) vragen om een aanvulling. Als datum en tijd van ontvangst van de aanvraag zal vervolgens gelden de datum en tijd waarop de aanvulling is ontvangen. Daarnaast geldt in het algemeen dat het niet volledig indienen van aanvragen of onvoldoende onderbouwen van (onderdelen van) de aanvraag mogelijk leidt tot afwijzing van een subsidieaanvraag op basis van het niet of niet in voldoende mate voldoen aan de aan aanvragen gestelde vereisten en criteria.

Kortheidshalve verwijzen naar andere onderdelen van de aanvraag, websites of bijlagen is niet voldoende, tenzij in de aanvraagdocumenten uitdrukkelijk is aangegeven dat daarmee (geheel of gedeeltelijk) kan worden volstaan. Indien onderdelen van de aanvraagdocumenten niet worden ingevuld, loopt de penvoerder het risico op afwijzing van de aanvraag.

De bepalingen van de Algemene wet bestuursrecht, het Subsidiebesluit Ministerie van Buitenlandse Zaken en de Subsidieregeling Ministerie van Buitenlandse Zaken 2006 zijn onverkort van toepassing op de beoordeling van aanvragen en de uiteindelijke subsidieverstrekking in het kader van de tweede pijler. De aanvragen worden beoordeeld met inachtneming van deze regelgeving en overeenkomstig de maatstaven die in dit subsidieprogramma met betrekking tot de tweede pijler zijn neergelegd.

Om voor subsidie in aanmerking te kunnen komen dient de aanvraag te voldoen aan de hiervoor, in het bijzonder de in paragraaf I, III.1 en III.2 opgenomen vereisten. Slechts de aanvragen die daaraan voldoen, worden inhoudelijk beoordeeld op het voldoen aan de hierna volgende criteria. Daaraan moet eveneens (in voldoende mate) worden voldaan om in aanmerking te kunnen komen voor subsidie.

De inhoudelijke beoordeling van de aanvraag voor de basisactiviteiten en de extra activiteiten vindt plaats op basis van de volgende criteria:

• a.

  (i) De activiteiten waarvoor subsidie wordt aangevraagd dragen op een logische wijze bij aan het behalen van de doelstellingen van het convenant (voor deze doelstellingen kan verwezen worden naar het convenant); (ii) de deelnemende organisaties, en hun lokale kantorennetwerk, ontsluiten hun kennis: zij beschikken over voldoende relevante kennis en ervaring om een kwalitatief goede bijdrage te kunnen leveren.

• b.

  De voorgestelde medewerkers, die zich namens de maatschappelijke organisaties inzetten voor de implementatie van het convenant, beschikken over voldoende relevante kennis en ervaring om een kwalitatief goede bijdrage te kunnen leveren.

• c.

  (i) De voorgestelde activiteiten zijn haalbaar en (ii) de beschikbare (financiële) middelen worden op efficiënte wijze ingezet.

• d.

  Er bestaat een logische rolverdeling tussen alle in het convenant deelnemende maatschappelijke organisaties, gebaseerd op expertise en netwerk.

Voor elke openstelling in de tweede pijler geldt dat de voor de betreffende openstelling beschikbare middelen worden verdeeld door behandeling van ontvangen aanvragen in volgorde van binnenkomst. Indien het plafond dreigt te worden overschreden door gelijktijdig ontvangen volledige aanvragen, wordt de volgorde van behandeling van deze aanvragen bepaald door loting.