Verdrag inzake handel met voorkennis

1

For the purposes of this Convention an irregular operation of insider trading means an irregular operation carried out by a person:

• a.

  who is the president or chairman, or a member of a board of directors or other administrative or supervisory organ, or is the authorised agent or in the employment of an issuer of securities, and has effected or caused to be effected an operation on an organised stock market knowingly using information not yet disclosed to the public, the possession of which he obtained by reason of his occupation and the disclosure of which was likely to have a significant influence on the stoch market, with a view to securing an advantage for himself or a third party;

• b.

  who has entered into the transactions described above knowingly using not yet disclosed information which he obtained in the performance of his duties or in the course of his occupation;

• c.

  who has entered into the transactions described above knowingly using not yet disclosed information communicated to him by one of the persons mentioned in a or b above.

2

For the purposes of applying this Convention:

• a.

  the expression “organised stock market” signifies stock markets subject to regulations established by authorities recognised by the government for the purpose;

• b.

  the term “stock” signifies transferable securities issued according to the national legislation of each Party by business firms or companies or other issuers, where such securities may be bought and sold on a market organised in accordance with the provisions of paragraph a above, as well as other transferable securities admitted on that market in conformity with the national rules applicable to it;

• c.

  the expression “operation” signifies any act on an organised stock market which gives or may give entitlement to stock as provided for in paragraph b above.

1

Each Party shall designate one or more authorities actually responsible for submitting any request for assistance, and for receiving and taking action on requests for assistance from the corresponding authorities designated by each Party.

2

Eacht Party shall, in a declaration addressed to the Secretary General of the Council of Europe, indicate the name and address of the authority or authorities designated in accordance with the provisions of this Article and any modification thereto.

3

The Secretary General shall notify these declarations to the other Parties.

1

Reasons shall be given for making a request for assistance.

2

The request shall contain a description of the facts establishing or giving rise to the belief that irregular operations of insider trading have been carried out or, if assistance is requested according to the rules laid down by Parties under Article 3, reference to the principles mentioned in that Article which have been violated.

3

The request shall contain reference to the provisions by virtue of which the operations are irregular in the State of the requesting authority.

4

The request shall be in or translated into one of the official languages of the State of the requested authority, or in one of the official languages of the Council of Europe.

5

The request shall specify:

• a.

  the requesting authority and the requested authority;

• b.

  the information sought by the requesting authority, the persons or bodies which may be in possession of it, or the place where it may be available;

• c.

  the reasons for and the purpose of the requesting authority's application, and the use it will make of the information under its national law; and

• d.

  how soon a response is required and, in cases of urgency, the reasons therefor.

1

The execution of requests for assistance by the requested authority is carried out in accordance with the rules and procedures laid down by the law of the Party in which that authority operates.

2

When the search for information so requires, and in the absence of specific provisions, the rules laid down by national law for obtaining evidence shall be capable of being applied by the requested authority or on its behalf. Sanctions laid down for breaches of professional secrecy shall not apply in regard to the information provided compulsorily in the course of enquiries.

3

These provisions shall not prejudice the rights accorded to the defendant by national law.

4

Save to the extent strictly necessary to carry out the request, the requested authority and the persons seeking the information requested are bound to maintain secrecy about the request, the component parts of the request and the information so gathered.

5

However, at the time of the designation of the authority, provided for by Article 4, each Party shall declare the derogations to the principle set forth in paragraph 4 of this Article possibly imposed or permitted by national law:

• -

  either to guarantee free access of citizens to the files of the administration;

• -

  or when the designated authority is obliged to denounce to other administrative or judicial authorities information communicated or gathered within the framework of the request;

• -

  or, provided the requesting authority has been informed, to investigate violations of the law of the requested Party or to secure compliance with such law.

1

The requesting authority may not use the information supplied for purposes other than those set out in its request.

2

The requested authority may refuse to supply the requested information or subsequently oppose its use for purposes set out in the request or fix certain conditions unless:

• a.

  the facts are within the scope of Article 1 and

• b.

  the purposes set out are in conformity with the aims defined in Article 2 and

• c.

  the facts constitute in each State an irregularity as regards the rules of both States.

3

When the requesting authority wishes to use the information supplied for purposes other than those set out in the initial request it must inform in advance the requested authority who may refuse to consent to such use unless the conditions in paragraph 2 above are fulfilled.

4

The information supplied may be used before a criminal court only in cases where it could have been obtained by application of Chapter III.

5

No authority of the requesting Party may use or transmit this information for tax, customs or currency purposes unless otherwise provided in a declaration by the requested Party.

1

Any Party which has ascertained that there has been a substantial breach by the requesting authority of the confidentiality of the information provided may suspend the application of Chapter II of this Convention with respect to the Party which has failed to discharge its obligation and shall notify the Secretary General of the Council of Europe of its decision. The Party may lift the suspension at any time and shall notify the Secretary General accordingly.

2

Any Party which intends to make use of the procedure provided for in paragraph 1 must first give an opportunity to the Party concerned to make observations on the alleged breach of confidentiality.

3

The Secretary General of the Council of Europe shall inform the member States and the Parties to this Convention of any use made of the procedure provided for in paragraph 1.

1

The Parties undertake to afford each other the widest measure of mutual assistance in criminal matters relating to offences involving insider trading.

2

Nothing in this Convention shall be construed as restricting or prejudicing the application of the European Convention on Mutual Assistance in Criminal Matters and the Additional Protocol thereto among States party to these instruments or of specific agreements or arrangements on mutual assistance in criminal matters in force between Parties.

1

This Convention shall enter into force on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date on which three member States of the Council of Europe have expressed their consent to be bound by the Convention in accordance with the provisions of Article 13.

2

In respect of any member State which subsequently expresses its consent to be bound by it, the Convention shall enter into force on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of the deposit of the instrument of ratification, acceptance or approval.

1

After the entry into force of this Convention, the Committee of Ministers of the Council of Europe may invite any State not a member of the Council of Europe or any international interngovernmental organisation to accede to this Convention, by a decision taken by the majority provided for in article 20.d of the Statute of the Council of Europe and by the unanimous vote of the representatives of the Contracting States entitled to sit on the Committee.

2

In respect of any acceding State or international intergovernmental organisation, the Convention shall enter into force on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of deposit of the instrument of accession with the Secretary General of the Council of Europe.

1

Any State may, at any time of signature or when depositing its instrument of ratification, acceptance, approval or accession, specify the territory or territories to which this Convention shall apply.

2

Any State may, at any later date, by a declaration addressed to the Secretary General of the Council of Europe, extend the application of this Convention to any other territory specified in the declaration. In respect of such territory the Convention shall enter into force on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of receipt of such declaration by the Secretary General.

3

Any declaration made under the two preceding paragraphs may, in respect of any territory specified in such declaration, be withdrawn by a notification addressed to the Secretary General. The withdrawal shall become effective on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of receipt of such notification by the Secretary General.

1

After the entry into force of the present Convention, a group of experts representing the Parties to the Convention and the member States of the Council of Europe not being Parties to the Convention shall be convened at the request of at least two Parties or on the initiative of the Secretary General of the Council of Europe.

2

This group have the task of preparing an evaluation of the application of the Convention and making appropriate suggestions.

1

Any Party may at any time denounce this Convention by means of a notification addressed to the Secretary General of the Council of Europe.

2

Such denunciation shall become effective on the first day of the month following the expiration of a period of three months after the date of receipt of the notification by the Secretary General; denunciation shall not prejudice requests already in progress at the time of denunciation.

1

In dit Verdrag wordt onder een ongeoorloofde handeling met voorkennis verstaan een ongeoorloofde handeling verricht door een persoon:

• a.

  die president of voorzitter dan wel lid van een raad van bestuur of een ander bestuurlijk of toezichthoudend lichaam is, of die een gemachtigde dan wel werknemer is van een effecten uitgevende instelling, en die op een gereglementeerde effectenbeurs een handeling heeft bewerkstelligd of heeft doen bewerkstelligen onder welbewuste gebruikmaking van gegevens die nog niet openbaar zijn gemaakt, die hij heeft verkregen uit hoofde van zijn functie en waarvan openbaarmaking naar verwachting merkbare invloed op de effectenmarkt heeft, met het oogmerk voor zichzelf of een derde voordeel te behalen;

• b.

  die transacties zoals hierboven bedoeld is aangegaan onder welbewuste gebruikmaking van nog niet openbaar gemaakte gegevens die hij heeft verkregen in de uitoefening van zijn functie of zijn beroep;

• c.

  die transacties zoals hierboven bedoeld is aangegaan onder welbewuste gebruikmaking van nog niet openbaar gemaakte gegevens die hem zijn verstrekt door een persoon zoals bedoeld onder letter a of b hierboven.

2

Voor de toepassing van dit Verdrag:

• a.

  wordt onder “gereglementeerde effectenbeurs” verstaan effectenbeurzen die zijn onderworpen aan voorschriften vastgesteld door autoriteiten die door de regering als daartoe bevoegd zijn erkend;

• b.

  wordt onder “effecten” verstaan overdraagbare effecten die overeenkomstig de nationale wetgeving van elke Partij door bedrijven of andere uitgevende instellingen worden uitgegeven, voor zover de effecten kunnen worden gekocht of verkocht op een beurs georganiseerd in overeenstemming met het hierboven onder letter a bepaalde, alsmede andere overdraagbare effecten die zijn toegelaten tot die beurs in overeenstemming met de nationale voorschriften die op die beurs van toepassing zijn;

• c.

  wordt onder “handeling” verstaan iedere op een gereglementeerde effectenbeurs verrichte handeling die recht geeft op of recht kan geven op effecten zoals hierboven bedoeld onder letter b.

1

Elke Partij wijst één of meer autoriteiten aan als feitelijk verantwoordelijk voor het indienen van verzoeken om bijstand, en voor het ontvangen van en uitvoering geven aan verzoeken om bijstand van de door elke Partij aangewezen overeenkomstige autoriteiten.

2

Elke Partij geeft, in een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring, de naam en het adres op van de autoriteit of autoriteiten die in overeenstemming met de bepalingen van dit artikel zijn aangewezen, alsmede alle hierop betrekking hebbende wijzigingen.

3

De Secretaris-Generaal doet van deze verklaringen mededeling aan de andere Partijen.

1

Ieder verzoek om bijstand dient met redenen te zijn omkleed.

2

Het verzoek bevat een omschrijving van de feiten die duidelijk maken danwel het vermoeden doen rijzen dat ongeoorloofde handelingen met voorkennis zijn verricht of bevat, indien om bijstand wordt verzocht overeenkomstig de voorschriften die met toepassing van artikel 3 door de Partijen zijn vastgesteld, een verwijzing naar de in dat artikel genoemde beginselen die zijn geschonden.

3

Het verzoek dient een verwijzing te bevatten naar de bepalingen krachtens welke de handelingen ongeoorloofd zijn in de Staat van de verzoekende autoriteit.

4

Het verzoek dient te zijn gesteld of vertaald in één van de officiële talen van de Staat van de aangezochte autoriteit, of in één van de officiële talen van de Raad van Europa.

5

In het verzoek worden genoemd:

• a.

  de verzoekende autoriteit en de aangezochte autoriteit;

• b.

  de gegevens die de verzoekende autoriteit verlangt, de personen of instanties die deze gegevens eventueel bezitten, of de plaats waar zij eventueel beschikbaar zijn;

• c.

  de redenen voor en het doel van het verzoek, en het gebruik dat de verzoekende autoriteit krachtens haar nationale wet van de gegevens zal maken; en

• d.

  de termijn waarop een antwoord wordt gewenst en, in geval van spoed, de redenen daarvoor.

1

Verzoeken om bijstand worden door de aangezochte autoriteit uitgevoerd in overeenstemming met de voorschriften en procedures voorzien in de wet van de Partij waaronder die autoriteit valt.

2

Indien noodzakelijk voor het verkrijgen van gegevens, en bij het ontbreken van specifieke bepalingen, moeten de voorschriften van de nationale wet voor het verkrijgen van bewijs kunnen worden toegepast door of namens de aangezochte autoriteit. Sancties voor schending van het beroepsgeheim zijn niet van toepassing ten aanzien van gegevens die moeten worden verstrekt in de loop van onderzoeken.

3

Deze bepalingen laten de rechten onverlet, die aan de verdachte ingevolge de nationale wet zijn toegekend.

4

Behalve voor zover strikt noodzakelijk voor de uitvoering van het verzoek, zijn de aangezochte autoriteit en de personen die belast zijn met de inwinning van de gevraagde gegevens, verplicht tot geheimhouding ten aanzien van het verzoek, de inhoud van het verzoek en de gegevens die in het kader van het verzoek worden verzameld.

5

Op het tijdstip van de aanwijzing van de autoriteit zoals voorzien in artikel 4, geeft elke Partij echter aan welke uitzonderingen op het in het vierde lid van dit artikel beschreven beginsel ingevolge haar nationale wet kunnen worden opgelegd of toegestaan ter zake van:

• -

  hetzij de vrije toegang van burgers tot de overheidsarchieven te waarborgen;

• -

  hetzij de op de aangewezen autoriteit rustende verplichting andere bestuurlijke of rechterlijke autoriteiten gegevens te verstrekken die zij heeft verkregen of verzameld naar aanleiding van het verzoek;

• -

  hetzij, mits de verzoekende autoriteit hiervan in kennis is gesteld, het onderzoek naar schendingen van de wet van de aangezochte Partij en het toezicht op de naleving van die wet.

1

De verzoekende autoriteit mag de aan haar verstrekte gegevens niet voor andere dan in haar verzoek genoemde doeleinden gebruiken.

2

De aangezochte autoriteit kan weigeren de gevraagde gegevens te verstrekken of kan zich na verstrekking ervan verzetten tegen het gebruik ervan voor de in het verzoek genoemde doeleinden, dan wel bepaalde voorwaarden daaraan verbinden, tenzij:

• a.

  de feiten binnen de werkingssfeer van artikel 1 vallen en

• b.

  de genoemde doeleinden in overeenstemming zijn met de in artikel 2 omschreven doelstellingen en

• c.

  de feiten in beide Staten ongeoorloofd zijn volgens de in die Staten geldende voorschriften.

3

Indien de verzoekende autoriteit de verstrekte gegevens wenst te gebruiken voor andere dan de in het aanvankelijke verzoek genoemde doeleinden, moet zij de aangezochte autoriteit daarvan vooraf in kennis stellen. Deze kan weigeren met zodanig gebruik in te stemmen tenzij wordt voldaan aan de hierboven in het tweede lid gestelde voorwaarden.

4

De verstrekte gegevens mogen uitsluitend voor een strafrechter worden gebruikt in gevallen waarin zij zouden kunnen zijn verkregen volgens de bepalingen van Hoofdstuk III.

5

Geen enkele autoriteit van de verzoekende Partij mag deze gegevens gebruiken of doorgeven voor belasting- of douanedoeleinden of ten behoeve van toezicht op de naleving van deviezenwetten tenzij anderszins is bepaald in een verklaring van de aangezochte Partij.

1

Elke Partij die zich ervan heeft vergewist dat de verzoekende Partij de vertrouwelijkheid van de verstrekte gegevens ernstig heeft geschonden, kan de toepassing van Hoofdstuk II van dit Verdrag opschorten ten aanzien van de Partij die haar verplichting niet is nagekomen. Eerstbedoelde Partij stelt de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa in kennis van die beslissing. Zij kan de opschorting te allen tijde opheffen. Van de opheffing stelt zij de Secretaris-Generaal in kennis.

2

Elke Partij die voornemens is gebruik te maken van de in het eerste lid voorziene procedure moet de betrokken Partij eerst in de gelegenheid stellen haar eigen visie te geven op de vermeende schending van de vertrouwelijkheid.

3

De Secretaris-Generaal van de Raad van Europa stelt de Lidstaten en de Partijen bij dit Verdrag in kennis van ieder geval van gebruikmaking van de in het eerste lid voorziene procedure.

1

De Partijen verbinden zich ertoe elkaar in zo ruim mogelijke mate wederzijds rechtshulp te verlenen in strafzaken betreffende strafbare feiten die verband houden met handel met voorkennis.

2

Niets in dit Verdrag mag zodanig worden uitgelegd dat de toepassing van het Europees Verdrag aangaande de Wederzijdse Rechtshulp in Strafzaken en het Aanvullende Protocol tussen Staten die partij zijn bij die akten, dan wel de toepassing van specifieke overeenkomsten of regelingen inzake wederzijdse rechtshulp in strafzaken die van kracht zijn tussen Partijen, beperkt wordt of dat daaraan afbreuk wordt gedaan.

1

Dit Verdrag treedt in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum waarop drie Lidstaten van de Raad van Europa in overeenstemming met de bepalingen van artikel 13 hun instemming zich gebonden te achten door dit Verdrag tot uitdrukking hebben gebracht.

2

Ten aanzien van iedere Lidstaat die later zijn instemming zich gebonden te achten door dit Verdrag tot uitdrukking brengt, treedt het in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.

1

Na de inwerkingtreding van dit Verdrag kan het Comité van Ministers van de Raad van Europa iedere Staat die geen lid van de Raad van Europa is en iedere internationale intergouvernementele organisatie uitnodigen toe te treden tot dit Verdrag door een besluit daartoe bij de meerderheid van stemmen, zoals voorzien in artikel 20, letter d, van het Statuut van de Raad van Europa, en bij unanimiteit van de vertegenwoordigers van de Verdragsluitende Staten gerechtigd zitting te hebben in het Comité.

2

Ten aanzien van iedere toetredende Staat of internationale intergouvernementele organisatie treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van nederlegging van de akte van toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.

1

Elke Staat kan bij de ondertekening of bij de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding het gebied of de gebieden aanwijzen waarop dit Verdrag van toepassing is.

2

Elke Staat kan te allen tijde daarna, door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte verklaring, de toepassing van dit Verdrag uitbreiden tot ieder ander in de verklaring aangewezen gebied. Ten aanzien van dit gebied treedt het Verdrag in werking op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van de verklaring door de Secretaris-Generaal.

3

Elke verklaring, gedaan krachtens beide vorige leden, kan ten aanzien van ieder in die verklaring aangewezen gebied, worden ingetrokken door middel van een aan de Secretaris-Generaal gerichte kennisgeving. Deze intrekking wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal.

1

Na de inwerkingtreding van het Verdrag wordt een groep van deskundigen die de Partijen bij het Verdrag vertegenwoordigen alsmede de Lidstaten van de Raad van Europa die geen Partij bij het Verdrag zijn, bijeengeroepen op verzoek van ten minste twee Partijen of op initiatief van de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa.

2

Deze groep heeft tot taak een evaluatie van de toepassing van het Verdrag op te stellen en passende voorstellen te doen.

1

Elke Partij kan te allen tijde dit Verdrag opzeggen door middel van een aan de Secretaris-Generaal van de Raad van Europa gerichte kennisgeving.

2

Deze opzegging wordt van kracht op de eerste dag van de maand die volgt op het verstrijken van een tijdvak van drie maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving door de Secretaris-Generaal; de opzegging laat ten tijde van de opzegging reeds lopende verzoeken onverlet.