Verdrag betreffende de werkgelegenheidspolitiek

Convention concerning Employment Policy

The General Conference of the International Labour Organisation,

Having been convened at Geneva by the Governing Body of the International Labour Office, and having met in its Forty-eighth Session on 17 June 1964, and

Considering that the Declaration of Philadelphia recognises the solemn obligation of the International Labour Organisation to further among the nations of the world programmes which will achieve full employment and the raising of standards of living, and that the Preamble to the Constitution of the International Labour Organisation provides for the prevention of unemployment and the provision of an adequate living wage, and

Considering further that under the terms of the Declaration of Philadelphia it is the responsibility of the International Labour Organisation to examine and consider the bearing of economic and financial policies upon employment policy in the light of the fundamental objective that “all human beings, irrespective of race, creed or sex, have the right to pursue both their material well-being and their spiritual development in conditions of freedom and dignity, of economic security and equal opportunity”, and

Considering that the Universal Declaration of Human Rights provides that “everyone has the right to work, to free choice of employment, to just and favourable conditions of work and to protection against unemployment”, and

Noting the terms of existing international labour Conventions and Recommendations of direct relevance to employment policy, and in particular of the Employment Service Convention and Recommendation, 1948, the Vocational Guidance Recommendation, 1949, the Vocational Training Recommendation, 1962, and the Discrimination (Employment and Occupation) Convention and Recommendation, 1958, and

Considering that these instruments should be placed in the wider framework of an international programme for economic expansion on the basis of full, productive and freely chosen employment, and

Having decided upon the adoption of certain proposals with regard to employment policy, which are included in the eighth item on the agenda of the session, and

Having determined that these proposals shall take the form of an international Convention,

adopts this ninth day of July of the year one thousand nine hundred and sixty-four the following Convention, which may be cited as the Employment Policy Convention, 1964:

Article

1

With a view to stimulating economic growth and development, raising levels of living, meeting manpower requirements and overcoming unemployment and underemployment, each Member shall declare and pursue, as a major goal, an active policy designed to promote full, productive and freely chosen employment.

2

The said policy shall aim at ensuring that

(a)
there is work for all who are available for and seeking work;
(b)
such work is as productive as possible;
(c)
there is freedom of choice of employment and the fullest possible opportunity for each worker to qualify for, and to use his skills and endowments in, a job for which he is well suited, irrespective of race, colour, sex, religion, political opinion, national extraction or social origin.

3

The said policy shall take due account of the stage and level of economic development and the mutual relationships between employment objectives and other economic and social objectives, and shall be pursued by methods that are appropriate to national conditions and practices.

Article

2

Each Member shall, by such methods and to such extent as may be appropriate under national conditions

(a)
decide on and keep under review, within the framework of a co-ordinated economic and social policy, the measures to be adopted for attaining the objectives specified in Article 1;
(b)
take such steps as may be needed, including when appropriate the establishment of programmes, for the application of these measures.

Article

3

In the application of this Convention, representatives of the persons affected by the measures to be taken, and in particular reprsentatives of employers and workers, shall be consulted concerning employment policies, with a view to taking fully into account their experience and views and securing their full co-operation in formulating and enlisting support for such policies.

Article

4

The formal ratifications of this Convention shall be communicated to the Director-General of the International Labour Office for registration.

Article

5

1

This Convention shall be binding only upon those Members of the International Labour Organisation whose ratifications have been registered with the Director-General.

2

It shall come into force twelve months after the date on which the ratifications of two Members have been registered with the Director-General.

3

Thereafter, this Convention shall come into force for any Member twelve months after the date on which its ratification has been registered.

Article

6

1

A Member which has ratified this Convention may denounce it after the expiration of ten years from the date on which the Convention first comes into force, by an act communicated to the Director-General of the International Labour Office for registration. Such denunciation shall not take effect until one year after the date on which it is registered.

2

Each Member which has ratified this Convention and which does not, within the year following the expiration of the period of ten years mentioned in the preceding paragraph, exercise the right of denunciation provided for in this Article, will be bound for another period of ten years and, thereafter, may denounce this Convention at the expiration of each period of ten years under the terms provided for in this Article.

Article

7

1

The Director-General of the International Labour Office shall notify all Members of the International Labour Organisation of the registration of all ratifications and denunciations communicated to him by the Members of the Organisation.

2

When notifying the Members of the Organisation of the registration of the second ratification communicated to him, the Director-General shall draw the attention of the Members of the Organisation to the date upon which the Convention will come into force.

Article

8

The Director-General of the International Labour Office shall communicate to the Secretary-General of the United Nations for registration in accordance with article 102 of the Charter of the United Nations full particulars of all ratifications and acts of denunciation registered by him in accordance with the provisions of the preceding Articles.

Article

9

At such times as it may consider necessary the Governing Body of the International Labour Office shall present to the General Conference a report on the working of this Convention and shall examine the desirability of placing on the agenda of the Conference the question of its revision in whole or in part.

Article

10

1

Should the Conference adopt a new Convention revising this Convention in whole or in part, then, unless the new Convention otherwise provides

(a)
the ratification by a Member of the new revising Convention shall ipso jure involve the immediate denunciation of this Convention, notwithstanding the provisions of Article 6 above, if and when the new revising Convention shall have come into force;
(b)
as from the date when the new revising Convention comes into force this Convention shall cease to be open to ratification by the Members.

2

This Convention shall in any case remain in force in its actual form and content for those Members which have ratified it but have not ratified the revising Convention.

Article

11

The English and French versions of the text of this Convention are equally authoritative.

The foregoing is the authentic text of the Convention duly adopted by the General Conference of the International Labour Organisation during its Forty-eighth Session which was held at Geneva and declared closed the ninth day of July 1964.

IN FAITH WHEREOF we have appended our signatures this thirteenth day of July 1964:

Verdrag betreffende werkgelegenheidspolitiek

De Algemene Conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie,

Te Genève bijeengeroepen door de Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau en bijeengekomen in haar achtenveertigste zitting op 17 juni 1964,

Overwegende, dat de Verklaring van Philadelphia het als de verheven plicht van de Internationale Arbeidsorganisatie beschouwt onder de verschillende volken der wereld plannen te bevorderen, waardoor arbeid voor allen en verhoging van de levensstandaard wordt bereikt, en dat in de Inleiding van het Statuut van de Organisatie als doeleinde wordt gesteld de werkloosheid te bestrijden en een loon, dat redelijke bestaansvoorwaarden verzekert, te waarborgen;

Overwegende voorts, dat de Verklaring van Philadelphia bevestigt, dat het tot de taak van de Internationale Arbeidsorganisatie behoort de gevolgen van de economische en financiële politiek voor het werkgelegenheidsbeleid te onderzoeken en te beoordelen, met de fundamentele doelstelling voor ogen dat „alle mensen, ongeacht hun ras, geloof of kunne, het recht hebben, zowel naar hun stoffelijk welzijn als naar hun geestelijke ontwikkeling te streven in vrijheid en waardigheid en in het genot van economische zekerheid en gelijkheid van kansen”;

Overwegende, dat de Universele Verklaring van de Rechten van de mens bevestigt, dat „een ieder recht heeft op arbeid, op vrije keuze van beroep, op rechtvaardige en gunstige arbeidsvoorwaarden en op bescherming tegen werkloosheid”;

Gelet op de inhoud van de bestaande internationale arbeidsverdragen en aanbevelingen die rechtstreeks verband houden met het werkgelegenheidsbeleid en in het bijzonder op het Verdrag en de Aanbeveling betreffende de dienst voor de werkgelegenheid, 1948, de Aanbeveling betreffende de beroepskeuzevoorlichting, 1949, de Aanbeveling betreffende de vakopleiding, 1962, en het Verdrag en de Aanbeveling betreffende de discriminatie (werkgelegenheid en beroep) 1958;

Overwegende, dat deze regelingen dienen te worden geplaatst in het ruimer verband van een internationaal programma dat de verwezenlijking beoogt van de economische groei, berustend op volledige, produktieve en in vrijheid gekozen werkgelegenheid;

Besloten hebbende tot aanvaarding van bepaalde voorstellen betreffende het werkgelegenheidsbeleid die begrepen zijn in het achtste punt op de agenda der zitting;

Besloten hebbende aan deze voorstellen de vorm van een internationaal verdrag te verlenen;

Neemt heden, de 9de juli 1964, het volgende verdrag aan, dat kan worden aangehaald onder de titel „Verdrag betreffende de werkgelegenheidspolitiek, 1964”:

Artikel

1

Teneinde de economische groei en ontwikkeling te bevorderen, de levensstandaard te verhogen, in de behoefte aan arbeidskrachten te voorzien en het vraagstuk van de werkloosheid en de onvolledige werkgelegenheid op te lossen, dient ieder Lid als voornaamste doelstelling na te streven het opstellen en uitvoeren van een actief beleid, gericht op de bevordering van volledige, produktieve en in vrijheid gekozen werkgelegenheid.

2

Genoemd beleid moet trachten te waarborgen, dat

a)
er werk is voor alle beschikbare en werkzoekende personen;
b)
dit werk zo produktief mogelijk is;
c)
er werk naar vrije keuze is en dat voor iedere werknemer alle mogelijkheden openstaan om de nodige bekwaamheid te verwerven voor het vervullen van een hem passende werkkring en om zijn bekwaamheden en gaven in die werkkring te gebruiken, ongeacht zijn ras, huidskleur, kunne, godsdienst, politieke mening, land van herkomst of maatschappelijke afkomst.

3

Genoemd beleid dient rekening te houden met het economische ontwikkelingsstadium en -niveau, evenals met de verhoudingen tussen de doelstellingen van de arbeidsvoorziening en de andere economische en sociale doelstellingen en dient te worden uitgevoerd volgens aan de nationale omstandigheden en gebruiken aangepaste methoden.

Artikel

2

Elk Lid dient, volgens aan de omstandigheden van het land aangepaste methoden en voor zover deze het toelaten,

a)
in het kader van een gecoördineerd economisch en sociaal beleid, regelmatig de met het oog op het bereiken van de in artikel 1 genoemde doelstellingen te nemen maatregelen vast te stellen en te herzien;
b)
bepalingen vast te stellen die nodig zouden kunnen zijn voor de toepassing van deze maatregelen, daarbij eventueel inbegrepen het opstellen van programma's.

Artikel

3

Bij de toepassing van dit Verdrag woeden de vertegenwoordigers uit de kringen die bij de te nemen maatregelen belang hebben, en in het bijzonder de vertegenwoordigers van de werkgevers en van de werknemers, geraadpleegd met betrekking tot het werkgelegenheidsbeleid, opdat volledig rekening wordt gehouden met hun ervaring en mening, opdat zij ten volle medewerken aan het opstellen van dit beleid en opdat zij bevorderen dat aan dit beleid steun wordt verleend.

Artikel

4

De formele bekrachtigingen van dit Verdrag worden de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau medegedeeld en door deze geregistreerd.

Artikel

5

1

Dit Verdrag is slechts verbindend voor de Leden der Internationale Arbeidsorganisatie die hun bekrachtiging door de Directeur-Generaal hebben doen registreren.

2

Het wordt van kracht twaalf maanden nadat de bekrachtigingen van twee Leden door de Directeur-Generaal zijn geregistreerd.

3

Vervolgens treedt dit Verdrag voor ieder Lid in werking twaalf maanden na de datum waarop zijn bekrachtiging is geregistreerd.

Artikel

6

1

Elk Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd kan het opzeggen na verloop van een termijn van tien jaren na de datum van inwerkingtreding van dit Verdrag, door middel van een tot de Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau gerichte en door deze geregistreerde akte. De opzegging wordt eerst van kracht een jaar nadat zij is geregistreerd.

2

Elk Lid dat dit Verdrag heeft bekrachtigd en binnen een jaar na verloop van de termijn van tien jaren als bedoeld in het vorige lid, geen gebruik maakt van de bevoegdheid tot opzegging voorzien in dit artikel, is voor een nieuwe termijn van tien jaren gebonden en kan daarna dit Verdrag opzeggen na verloop van elke termijn van tien jaren, onder de voorwaarden bedoeld in dit artikel.

Artikel

7

1

De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau geeft aan alle Leden der Internationale Arbeidsorganisatie kennis van de registratie van alle bekrachtigingen en opzeggingen die hem door de Leden der Organisatie zijn medegedeeld.

2

Bij de kennisgeving aan de Leden der Organisatie van de registratie van de tweede hem medegedeelde bekrachtiging, vestigt de Directeur-Generaal de aandacht van de Leden der Organisatie op de datum, waarop dit Verdrag van kracht wordt.

Artikel

8

De Directeur-Generaal van het Internationaal Arbeidsbureau doet aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties mededeling, ter registratie overeenkomstig het bepaalde in artikel 102 van het Handvest der Verenigde Naties, van de volledige bijzonderheden van alle bekrachtigingen en opzeggingen, welke door hem overeenkomstig de voorgaande artikelen zijn geregistreerd.

Artikel

9

Telkens wanneer hij dit nodig oordeelt, brengt de Raad van Beheer van het Internationaal Arbeidsbureau aan de Algemene Conferentie verslag uit over de toepassing van dit Verdrag en onderzoekt of het wenselijk is de gehele of gedeeltelijke herziening van dit Verdrag op de agenda van de Conferentie te plaatsen.

Artikel

10

1

Indien de Conferentie een nieuw verdrag aanneemt, houdende gehele of gedeeltelijke herziening van het onderhavige Verdrag, zal, tenzij het nieuwe verdrag anders bepaalt:

a)
de bekrachtiging door een Lid van het nieuwe verdrag, houdende herziening, ipso jure onmiddellijke opzegging van het onderhavige Verdrag medebrengen, niettegenstaande het bepaalde in artikel 6 hierboven, onder voorbehoud dat het nieuwe verdrag, houdende herziening, in werking is getreden;
b)
met ingang van de datum, waarop het nieuwe verdrag, houdende herziening, in werking is getreden, het onderhavige Verdrag niet meer door de Leden bekrachtigd kunnen worden.

2

Het onderhavige Verdrag blijft in elk geval naar vorm en inhoud van kracht voor de Leden die het bekrachtigd hebben en die het nieuwe verdrag, houdende herziening, niet bekrachtigen.

Artikel

11

De Franse en de Engelse tekst van dit Verdrag zijn gelijkelijk authentiek.

De voorafgaande tekst is de authentieke tekst van het Verdrag, behoorlijk aangenomen door de Algemene Conferentie van de Internationale Arbeidsorganisatie tijdens haar achtenveertigste zitting, welke werd gehouden te Genève en voor gesloten werd verklaard op 9 juli 1964.

TEN BLIJKE WAARVAN hun handtekeningen hebben geplaatst, op 13 juli 1964,