Wapenhandelsverdrag

1

This Treaty shall apply to all conventional arms within the following categories:

• a)

  Battle tanks;

• b)

  Armoured combat vehicles;

• c)

  Large-calibre artillery systems;

• d)

  Combat aircraft;

• e)

  Attack helicopters;

• f)

  Warships;

• g)

  Missiles and missile launchers; and

• h)

  Small arms and light weapons.

2

For the purposes of this Treaty, the activities of the international trade comprise export, import, transit, trans-shipment and brokering, hereafter referred to as “transfer”.

3

This Treaty shall not apply to the international movement of conventional arms by, or on behalf of, a State Party for its use provided that the conventional arms remain under that State Party’s ownership.

1

Each State Party shall implement this Treaty in a consistent, objective and non discriminatory manner, bearing in mind the principles referred to in this Treaty.

2

Each State Party shall establish and maintain a national control system, including a national control list, in order to implement the provisions of this Treaty.

3

Each State Party is encouraged to apply the provisions of this Treaty to the broadest range of conventional arms. National definitions of any of the categories covered under Article 2 (1) (a)-(g) shall not cover less than the descriptions used in the United Nations Register of Conventional Arms at the time of entry into force of this Treaty. For the category covered under Article 2 (1) (h), national definitions shall not cover less than the descriptions used in relevant United Nations instruments at the time of entry into force of this Treaty.

4

Each State Party, pursuant to its national laws, shall provide its national control list to the Secretariat, which shall make it available to other States Parties. States Parties are encouraged to make their control lists publicly available.

5

Each State Party shall take measures necessary to implement the provisions of this Treaty and shall designate competent national authorities in order to have an effective and transparent national control system regulating the transfer of conventional arms covered under Article 2 (1) and of items covered under Article 3 and Article 4.

6

Each State Party shall designate one or more national points of contact to exchange information on matters related to the implementation of this Treaty. Each State Party shall notify the Secretariat, established under Article 18, of its national point(s) of contact and keep the information updated.

1

A State Party shall not authorize any transfer of conventional arms covered under Article 2 (1) or of items covered under Article 3 or Article 4, if the transfer would violate its obligations under measures adopted by the United Nations Security Council acting under Chapter VII of the Charter of the United Nations, in particular arms embargoes.

2

A State Party shall not authorize any transfer of conventional arms covered under Article 2 (1) or of items covered under Article 3 or Article 4, if the transfer would violate its relevant international obligations under international agreements to which it is a Party, in particular those relating to the transfer of, or illicit trafficking in, conventional arms.

3

A State Party shall not authorize any transfer of conventional arms covered under Article 2 (1) or of items covered under Article 3 or Article 4, if it has knowledge at the time of authorization that the arms or items would be used in the commission of genocide, crimes against humanity, grave breaches of the Geneva Conventions of 1949, attacks directed against civilian objects or civilians protected as such, or other war crimes as defined by international agreements to which it is a Party.

1

If the export is not prohibited under Article 6, each exporting State Party, prior to authorization of the export of conventional arms covered under Article 2 (1) or of items covered under Article 3 or Article 4, under its jurisdiction and pursuant to its national control system, shall, in an objective and non-discriminatory manner, taking into account relevant factors, including information provided by the importing State in accordance with Article 8 (1), assess the potential that the conventional arms or items:

• a)

  would contribute to or undermine peace and security;

• b)

  could be used to:

  • (i)

    commit or facilitate a serious violation of international humanitarian law;

  • (ii)

    commit or facilitate a serious violation of international human rights law;

  • (iii)

    commit or facilitate an act constituting an offence under international conventions or protocols relating to terrorism to which the exporting State is a Party; or

  • (iv)

    commit or facilitate an act constituting an offence under international conventions or protocols relating to transnational organized crime to which the exporting State is a Party.

2

The exporting State Party shall also consider whether there are measures that could be undertaken to mitigate risks identified in (a) or (b) in paragraph 1, such as confidence-building measures or jointly developed and agreed programmes by the exporting and importing States.

3

If, after conducting this assessment and considering available mitigating measures, the exporting State Party determines that there is an overriding risk of any of the negative consequences in paragraph 1, the exporting State Party shall not authorize the export.

4

The exporting State Party, in making this assessment, shall take into account the risk of the conventional arms covered under Article 2 (1) or of the items covered under Article 3 or Article 4 being used to commit or facilitate serious acts of gender-based violence or serious acts of violence against women and children.

5

Each exporting State Party shall take measures to ensure that all authorizations for the export of conventional arms covered under Article 2 (1) or of items covered under Article 3 or Article 4 are detailed and issued prior to the export.

6

Each exporting State Party shall make available appropriate information about the authorization in question, upon request, to the importing State Party and to the transit or trans-shipment States Parties, subject to its national laws, practices or policies.

7

If, after an authorization has been granted, an exporting State Party becomes aware of new relevant information, it is encouraged to reassess the authorization after consultations, if appropriate, with the importing State.

1

Each importing State Party shall take measures to ensure that appropriate and relevant information is provided, upon request, pursuant to its national laws, to the exporting State Party, to assist the exporting State Party in conducting its national export assessment under Article 7. Such measures may include end use or end user documentation.

2

Each importing State Party shall take measures that will allow it to regulate, where necessary, imports under its jurisdiction of conventional arms covered under Article 2 (1). Such measures may include import systems.

3

Each importing State Party may request information from the exporting State Party concerning any pending or actual export authorizations where the importing State Party is the country of final destination.

1

Each State Party involved in the transfer of conventional arms covered under Article 2 (1) shall take measures to prevent their diversion.

2

The exporting State Party shall seek to prevent the diversion of the transfer of conventional arms covered under Article 2 (1) through its national control system, established in accordance with Article 5 (2), by assessing the risk of diversion of the export and considering the establishment of mitigation measures such as confidence-building measures or jointly developed and agreed programmes by the exporting and importing States. Other prevention measures may include, where appropriate: examining parties involved in the export, requiring additional documentation, certificates, assurances, not authorizing the export or other appropriate measures.

3

Importing, transit, trans-shipment and exporting States Parties shall cooperate and exchange information, pursuant to their national laws, where appropriate and feasible, in order to mitigate the risk of diversion of the transfer of conventional arms covered under Article 2 (1).

4

If a State Party detects a diversion of transferred conventional arms covered under Article 2 (1), the State Party shall take appropriate measures, pursuant to its national laws and in accordance with international law, to address such diversion. Such measures may include alerting potentially affected States Parties, examining diverted shipments of such conventional arms covered under Article 2 (1), and taking follow-up measures through investigation and law enforcement.

5

In order to better comprehend and prevent the diversion of transferred conventional arms covered under Article 2 (1), States Parties are encouraged to share relevant information with one another on effective measures to address diversion. Such information may include information on illicit activities including corruption, international trafficking routes, illicit brokers, sources of illicit supply, methods of concealment, common points of dispatch, or destinations used by organized groups engaged in diversion.

6

States Parties are encouraged to report to other States Parties, through the Secretariat, on measures taken in addressing the diversion of transferred conventional arms covered under Article 2 (1).

1

Each State Party shall maintain national records, pursuant to its national laws and regulations, of its issuance of export authorizations or its actual exports of the conventional arms covered under Article 2 (1).

2

Each State Party is encouraged to maintain records of conventional arms covered under Article 2 (1) that are transferred to its territory as the final destination or that are authorized to transit or trans-ship territory under its jurisdiction.

3

Each State Party is encouraged to include in those records: the quantity, value, model/type, authorized international transfers of conventional arms covered under Article 2 (1), conventional arms actually transferred, details of exporting State(s), importing State(s), transit and trans-shipment State(s), and end users, as appropriate.

4

Records shall be kept for a minimum of ten years.

1

Each State Party shall, within the first year after entry into force of this Treaty for that State Party, in accordance with Article 22, provide an initial report to the Secretariat of measures undertaken in order to implement this Treaty, including national laws, national control lists and other regulations and administrative measures. Each State Party shall report to the Secretariat on any new measures undertaken in order to implement this Treaty, when appropriate. Reports shall be made available, and distributed to States Parties by the Secretariat.

2

States Parties are encouraged to report to other States Parties, through the Secretariat, information on measures taken that have been proven effective in addressing the diversion of transferred conventional arms covered under Article 2 (1).

3

Each State Party shall submit annually to the Secretariat by 31 May a report for the preceding calendar year concerning authorized or actual exports and imports of conventional arms covered under Article 2 (1). Reports shall be made available, and distributed to States Parties by the Secretariat. The report submitted to the Secretariat may contain the same information submitted by the State Party to relevant United Nations frameworks, including the United Nations Register of Conventional Arms. Reports may exclude commercially sensitive or national security information.

1

States Parties shall cooperate with each other, consistent with their respective security interests and national laws, to effectively implement this Treaty.

2

States Parties are encouraged to facilitate international cooperation, including exchanging information on matters of mutual interest regarding the implementation and application of this Treaty pursuant to their respective security interests and national laws.

3

States Parties are encouraged to consult on matters of mutual interest and to share information, as appropriate, to support the implementation of this Treaty.

4

States Parties are encouraged to cooperate, pursuant to their national laws, in order to assist national implementation of the provisions of this Treaty, including through sharing information regarding illicit activities and actors and in order to prevent and eradicate diversion of conventional arms covered under Article 2 (1).

5

States Parties shall, where jointly agreed and consistent with their national laws, afford one another the widest measure of assistance in investigations, prosecutions and judicial proceedings in relation to violations of national measures established pursuant to this Treaty.

6

States Parties are encouraged to take national measures and to cooperate with each other to prevent the transfer of conventional arms covered under Article 2 (1) becoming subject to corrupt practices.

7

States Parties are encouraged to exchange experience and information on lessons learned in relation to any aspect of this Treaty.

1

In implementing this Treaty, each State Party may seek assistance including legal or legislative assistance, institutional capacity-building, and technical, material or financial assistance. Such assistance may include stockpile management, disarmament, demobilization and reintegration programmes, model legislation, and effective practices for implementation.

Each State Party in a position to do so shall provide such assistance, upon request.

2

Each State Party may request, offer or receive assistance through, inter alia, the United Nations, international, regional, subregional or national organizations, non-governmental organizations, or on a bilateral basis.

3

A voluntary trust fund shall be established by States Parties to assist requesting States Parties requiring international assistance to implement this Treaty. Each State Party is encouraged to contribute resources to the fund.

1

A Conference of States Parties shall be convened by the provisional Secretariat, established under Article 18, no later than one year following the entry into force of this Treaty and thereafter at such other times as may be decided by the Conference of States Parties.

2

The Conference of States Parties shall adopt by consensus its rules of procedure at its first session.

3

The Conference of States Parties shall adopt financial rules for itself as well as governing the funding of any subsidiary bodies it may establish as well as financial provisions governing the functioning of the Secretariat. At each ordinary session, it shall adopt a budget for the financial period until the next ordinary session.

4

The Conference of States Parties shall:

• a)

  Review the implementation of this Treaty, including developments in the field of conventional arms;

• b)

  Consider and adopt recommendations regarding the implementation and operation of this Treaty, in particular the promotion of its universality;

• c)

  Consider amendments to this Treaty in accordance with Article 20;

• d)

  Consider issues arising from the interpretation of this Treaty;

• e)

  Consider and decide the tasks and budget of the Secretariat;

• f)

  Consider the establishment of any subsidiary bodies as may be necessary to improve the functioning of this Treaty; and

• g)

  Perform any other function consistent with this Treaty.

5

Extraordinary meetings of the Conference of States Parties shall be held at such other times as may be deemed necessary by the Conference of States Parties, or at the written request of any State Party provided that this request is supported by at least two-thirds of the States Parties.

1

This Treaty hereby establishes a Secretariat to assist States Parties in the effective implementation of this Treaty. Pending the first meeting of the Conference of States Parties, a provisional Secretariat will be responsible for the administrative functions covered under this Treaty.

2

The Secretariat shall be adequately staffed. Staff shall have the necessary expertise to ensure that the Secretariat can effectively undertake the responsibilities described in paragraph 3.

3

The Secretariat shall be responsible to States Parties. Within a minimized structure, the Secretariat shall undertake the following responsibilities:

• a)

  Receive, make available and distribute the reports as mandated by this Treaty;

• b)

  Maintain and make available to States Parties the list of national points of contact;

• c)

  Facilitate the matching of offers of and requests for assistance for Treaty implementation and promote international cooperation as requested;

• d)

  Facilitate the work of the Conference of States Parties, including making arrangements and providing the necessary services for meetings under this Treaty; and

• e)

  Perform other duties as decided by the Conferences of States Parties.

1

States Parties shall consult and, by mutual consent, cooperate to pursue settlement of any dispute that may arise between them with regard to the interpretation or application of this Treaty including through negotiations, mediation, conciliation, judicial settlement or other peaceful means.

2

States Parties may pursue, by mutual consent, arbitration to settle any dispute between them, regarding issues concerning the interpretation or application of this Treaty.

1

Six years after the entry into force of this Treaty, any State Party may propose an amendment to this Treaty. Thereafter, proposed amendments may only be considered by the Conference of States Parties every three years.

2

Any proposal to amend this Treaty shall be submitted in writing to the Secretariat, which shall circulate the proposal to all States Parties, not less than 180 days before the next meeting of the Conference of States Parties at which amendments may be considered pursuant to paragraph 1. The amendment shall be considered at the next Conference of States Parties at which amendments may be considered pursuant to paragraph 1 if, no later than 120 days after its circulation by the Secretariat, a majority of States Parties notify the Secretariat that they support consideration of the proposal.

3

The States Parties shall make every effort to achieve consensus on each amendment. If all efforts at consensus have been exhausted, and no agreement reached, the amendment shall, as a last resort, be adopted by a three-quarters majority vote of the States Parties present and voting at the meeting of the Conference of States Parties. For the purposes of this Article, States Parties present and voting means States Parties present and casting an affirmative or negative vote. The Depositary shall communicate any adopted amendment to all States Parties.

4

An amendment adopted in accordance with paragraph 3 shall enter into force for each State Party that has deposited its instrument of acceptance for that amendment, ninety days following the date of deposit with the Depositary of the instruments of acceptance by a majority of the number of States Parties at the time of the adoption of the amendment. Thereafter, it shall enter into force for any remaining State Party ninety days following the date of deposit of its instrument of acceptance for that amendment.

1

This Treaty shall be open for signature at the United Nations Headquarters in New York by all States from 3 June 2013 until its entry into force.

2

This Treaty is subject to ratification, acceptance or approval by each signatory State.

3

Following its entry into force, this Treaty shall be open for accession by any State that has not signed the Treaty.

4

The instruments of ratification, acceptance, approval or accession shall be deposited with the Depositary.

1

This Treaty shall enter into force ninety days following the date of the deposit of the fiftieth instrument of ratification, acceptance or approval with the Depositary.

2

For any State that deposits its instrument of ratification, acceptance, approval or accession subsequent to the entry into force of this Treaty, this Treaty shall enter into force for that State ninety days following the date of deposit of its instrument of ratification, acceptance, approval or accession.

1

This Treaty shall be of unlimited duration.

2

Each State Party shall, in exercising its national sovereignty, have the right to withdraw from this Treaty. It shall give notification of such withdrawal to the Depositary, which shall notify all other States Parties. The notification of withdrawal may include an explanation of the reasons for its withdrawal. The notice of withdrawal shall take effect ninety days after the receipt of the notification of withdrawal by the Depositary, unless the notification of withdrawal specifies a later date.

3

A State shall not be discharged, by reason of its withdrawal, from the obligations arising from this Treaty while it was a Party to this Treaty, including any financial obligations that it may have accrued.

1

At the time of signature, ratification, acceptance, approval or accession, each State may formulate reservations, unless the reservations are incompatible with the object and purpose of this Treaty.

2

A State Party may withdraw its reservation at any time by notification to this effect addressed to the Depositary.

1

The implementation of this Treaty shall not prejudice obligations undertaken by States Parties with regard to existing or future international agreements, to which they are parties, where those obligations are consistent with this Treaty.

2

This Treaty shall not be cited as grounds for voiding defence cooperation agreements concluded between States Parties to this Treaty.

1

Dit Verdrag is van toepassing op alle conventionele wapens binnen de volgende categorieën:

• a.

  gevechtstanks;

• b.

  pantsergevechtsvoertuigen;

• c.

  groot kaliber artilleriesystemen;

• d.

  gevechtstoestellen/vliegtuigen;

• e.

  gevechtshelikopters;

• f.

  oorlogsschepen;

• g.

  raketten en raketwerpers; en

• h.

  handvuurwapens en lichte wapens.

2

Voor de toepassing van dit Verdrag wordt onder de activiteiten van de internationale handel verstaan uitvoer, invoer, doorvoer, overslag en tussenhandel, hierna te noemen „overdracht”.

3

Dit Verdrag is niet van toepassing op de internationale verplaatsing voor eigen gebruik van conventionele wapens door of namens een staat die partij is, mits de conventionele wapens eigendom blijven van die staat die partij is.

1

Elke staat die partij is legt dit Verdrag op consistente, onpartijdige en niet-discriminerende wijze ten uitvoer, indachtig de in dit Verdrag genoemde beginselen.

2

Elke staat die partij is stelt een nationaal controlesysteem, met inbegrip van een nationale controlelijst, in en houdt dat in stand ten behoeve van de tenuitvoerlegging van de bepalingen van dit Verdrag.

3

Elke staat die partij is wordt aangemoedigd de bepalingen van dit Verdrag toe te passen op een zo breed mogelijk spectrum van conventionele wapens. Nationale definities van de categorieën waarop artikel 2, eerste lid, letters a tot en met g, van toepassing is mogen niet beperkter zijn dan de omschrijvingen in het register van de Verenigde Naties van conventionele wapens op het tijdstip van inwerkingtreding van dit Verdrag. Voor de categorie waarop artikel 2, eerste lid, letter h, van toepassing is mogen de nationale definities niet beperkter zijn dan de omschrijvingen gebruikt in relevante instrumenten van de Verenigde Naties op het tijdstip van inwerkingtreding van dit Verdrag.

4

Elke staat die partij is doet overeenkomstig zijn nationale recht zijn nationale controlelijst toekomen aan het secretariaat dat deze ter beschikking stelt van de overige staten die partij zijn. De staten die partij zijn worden aangemoedigd hun controlelijsten openbaar te maken.

5

Elke staat die partij is neemt de maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen van dit Verdrag en wijst bevoegde nationale autoriteiten aan ten behoeve van een doeltreffend en transparant nationaal controlesysteem ter regulering van de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is en van goederen waarop de artikelen 3 en 4 van toepassing zijn.

6

Elke staat die partij is wijst een of meer nationale contactpunten aan voor de uitwisseling van informatie over aangelegenheden betreffende de tenuitvoerlegging van dit Verdrag. Elke staat die partij is, stelt het ingevolge artikel 18 ingestelde secretariaat in kennis van zijn nationale contactpunt en houdt deze gegevens actueel.

1

Een staat die partij is staat de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is of van goederen waarop artikel 3 of 4 van toepassing is niet toe, indien de overdracht in strijd zou zijn met zijn verplichtingen uit hoofde van maatregelen aangenomen door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties die optreedt uit hoofde van hoofdstuk VII van het Handvest van de Verenigde Naties, wapenembargo’s in het bijzonder.

2

Een staat die partij is staat de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is of van goederen waarop artikel 3 of 4 van toepassing is, niet toe indien overdracht in strijd zou zijn met zijn relevante internationale verplichtingen uit hoofde van internationale verdragen waarbij hij partij is, in het bijzonder verplichtingen met betrekking tot de overdracht van of illegale handel in conventionele wapens.

3

De staat die partij is staat de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is of van goederen waarop artikel 3 of 4 van toepassing is, niet toe, indien hij op het tijdstip van het verlenen van toestemming wetenschap heeft dat de wapens of producten zouden worden gebruikt voor het plegen van genocide, misdaden tegen de menselijkheid, ernstige inbreuken op de Verdragen van Genève van 1949, aanvallen gericht tegen burgerobjecten of als zodanig beschermde burgers of andere oorlogsmisdaden vastgelegd in de internationale verdragen waarbij hij partij is.

1

Indien uitvoer niet verboden is uit hoofde van artikel 6, toetst elke uitvoerende staat die partij is, alvorens de uitvoer toe te staan van conventionele wapens onder zijn rechtsmacht en nationale controlesysteem waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is of van goederen waarop artikel 3 of 4 van toepassing is, op onpartijdige en niet-discriminerende wijze, rekening houdend met relevante factoren waaronder informatie verschaft door de invoerende staat in overeenstemming met artikel 8, eerste lid, in hoeverre de conventionele wapens of goederen:

• a.

  zouden bijdragen of afbreuk doen aan de vrede en veiligheid;

• b.

  gebruikt zouden kunnen worden voor:

  • i.

    het plegen of bevorderen van een ernstige schending van het internationaal humanitair recht;

  • ii.

    het plegen of bevorderen van een ernstige schending van het internationaal recht van de rechten van de mens;

  • iii.

    het plegen of bevorderen van een handeling die strafbaar is gesteld ingevolge internationale verdragen of protocollen inzake terrorisme waarbij de uitvoerende staat partij is; of

  • iv.

    het plegen of bevorderen van een handeling die strafbaar is gesteld ingevolge internationale verdragen of protocollen inzake grensoverschrijdende georganiseerde misdaad waarbij de uitvoerende staat partij is.

2

De uitvoerende staat die partij is overweegt voorts of er maatregelen zouden kunnen worden genomen ter beperking van de risico’s omschreven in het eerste lid, onder a of b, zoals vertrouwenscheppende maatregelen of door de uitvoerende en invoerende staten gezamenlijk uitgewerkte en overeengekomen programma’s.

3

Indien de uitvoerende staat die partij is na het verrichten van deze toetsing en het overwegen van beschikbare beperkende maatregelen vaststelt dat er een doorslaggevend risico op een van de negatieve gevolgen genoemd in het eerste lid bestaat, staat de uitvoerende staat die partij is de uitvoer niet toe.

4

De uitvoerende staat die partij is neemt bij deze toetsing het risico in aanmerking dat de conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is of de goederen waarop artikel 3 of 4 van toepassing is worden gebruikt voor het plegen of bevorderen van ernstige daden van genderspecifiek geweld of ernstige geweldsdaden tegen vrouwen en kinderen.

5

Elke uitvoerende staat die partij is neemt maatregelen om te verzekeren dat alle machtigingen voor de uitvoer van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is of van goederen waarop artikel 3 of 4 van toepassing is nauwkeurig worden vastgelegd en voorafgaand aan de uitvoer worden afgegeven.

6

Elke uitvoerende staat die partij is stelt op verzoek en met inachtneming van zijn nationale recht, gebruiken of beleid relevante informatie over de desbetreffende machtiging ter beschikking aan de invoerende staat die partij is en aan de staten van doorvoer of overslag die partij zijn.

7

Indien een uitvoerende staat die partij is nadat een machtiging is afgegeven op de hoogte raakt van nieuwe relevante informatie, wordt hij aangemoedigd, indien van toepassing na overleg met de invoerende staat, de vergunning opnieuw te toetsen.

1

Elke invoerende staat die partij is neemt maatregelen om te verzekeren dat uit hoofde van zijn nationale recht passende en relevante informatie wordt verschaft aan de uitvoerende staat die partij is op diens verzoek, teneinde de uitvoerende staat die partij is bij te staan bij de uitvoering van zijn nationale toetsing van de uitvoer ingevolge artikel 7. Dergelijke maatregelen kunnen documentatie voor eindgebruik of eindgebruikers omvatten.

2

Elke invoerende staat die partij is neemt maatregelen die hem waar nodig in staat stellen de invoer onder zijn rechtsmacht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is te reguleren. Deze maatregelen kunnen invoersystemen omvatten.

3

Elke invoerende staat die partij is kan de uitvoerende staat die partij is om informatie verzoeken betreffende aanhangige of afgegeven machtigingen indien de invoerende staat die partij is de eindbestemming is.

1

Elke staat die partij is betrokken bij de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is neemt maatregelen om omleiding ervan te voorkomen.

2

De uitvoerende staat die partij is tracht de omleiding van de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is via zijn nationale controlesysteem, ingesteld in overeenstemming met artikel 5, tweede lid, te voorkomen door het risico op omleiding bij de uitvoer te toetsen en het instellen van beperkende maatregelen, zoals vertrouwenscheppende maatregelen of tussen de uitvoerende en invoerende staten gezamenlijk uitgewerkte en overeengekomen programma’s, te overwegen. Andere preventieve maatregelen kunnen bestaan uit onderzoek verrichten naar partijen betrokken bij de uitvoer, het vereisen van aanvullende documentatie, certificaten, waarborgen, de export niet toestaan of andere passende maatregelen, al naar gelang wat van toepassing is.

3

Staten die partij zijn betrokken bij de invoer, doorvoer, overslag en uitvoer werken samen en wisselen waar passend en uitvoerbaar overeenkomstig hun nationale recht informatie uit teneinde het risico op omleiding bij de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is te beperken.

4

Indien een staat die partij is ontdekt dat er bij de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is sprake is van omleiding, neemt de staat die partij is in overeenstemming met zijn nationale recht en het internationaal recht passende maatregelen om die aan te pakken. Dergelijke maatregelen kunnen bestaan uit het waarschuwen van mogelijk getroffen staten die partij zijn, het onderzoeken van omgeleide zendingen van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is en het nemen van vervolgmaatregelen door middel van onderzoek en rechtshandhaving.

5

Teneinde beter inzicht te krijgen in omleiding bij de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is en deze te voorkomen worden de staten die partij zijn aangemoedigd relevante informatie over doeltreffende maatregelen voor de aanpak van omleiding met elkaar te delen. Dergelijke informatie kan informatie omvatten over illegale activiteiten, met inbegrip van corruptie, internationale smokkelroutes, illegale tussenhandelaren, bronnen van illegale aanvoer, verbergingsmethoden, gebruikelijke plaatsen van verzending of bestemmingen gebruikt door bij omleiding betrokken georganiseerde groepen.

6

De staten die partij zijn worden aangemoedigd via het secretariaat aan de andere staten die partij zijn verslag uit te brengen over maatregelen die zij hebben getroffen om omleiding bij de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is aan te pakken.

1

Elke staat die partij is houdt in overeenstemming met zijn nationale wet- en regelgeving nationale registers bij van afgegeven machtigingen van uitvoeren van de daadwerkelijke uitvoer van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is.

2

Elke staat die partij is wordt aangemoedigd registers bij te houden van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is die worden overgedragen naar zijn grondgebied als eindbestemming of waarvoor machtiging is verleend voor doorvoer of overslag op grondgebied onder zijn rechtsmacht.

3

Elke staat die partij is wordt aangemoedigd de hoeveelheid, de waarde, het model/type, ingewilligde internationale overdrachten van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is, daadwerkelijk overgedragen conventionele wapens en gegevens van de uitvoerende staat (staten), de invoerende staat (staten), de staat (staten) van doorvoer en overslag en de eindgebruikers, al naar gelang van toepassing is op te nemen in deze registers.

4

De registers worden gedurende ten minste tien jaar bewaard.

1

Elke staat die partij is brengt binnen een jaar na de inwerkingtreding van dit Verdrag voor die staat die partij is in overeenstemming met artikel 22 een eerste rapport uit aan het secretariaat van de maatregelen die zijn getroffen voor de tenuitvoerlegging van dit Verdrag, met inbegrip van nationale wetgeving, nationale controlelijsten en andere voorschriften en bestuurlijke maatregelen. Elke staat die partij is brengt indien van toepassing verslag uit aan het secretariaat van alle nieuwe maatregelen die zijn getroffen voor de tenuitvoerlegging van dit Verdrag. Het secretariaat stelt de rapporten beschikbaar en verspreidt deze onder de staten die partij zijn.

2

De staten die partij zijn worden aangemoedigd via het secretariaat verslag uit te brengen aan de andere staten die partij zijn van maatregelen die doeltreffend gebleken zijn bij de aanpak van de omleiding bij de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is.

3

Elke staat die partij is dient ieder jaar vóór 31 mei bij het secretariaat een rapport in over het voorafgaande kalenderjaar betreffende ingewilligde en daadwerkelijke uitvoer en invoer van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is. Het secretariaat stelt de rapporten beschikbaar en verspreidt deze onder de staten die partij zijn. Het rapport dat bij het secretariaat is ingediend mag dezelfde informatie bevatten die een staat die partij is bij andere relevante kaders van de Verenigde Naties heeft ingediend, met inbegrip van het register van de Verenigde Naties van conventionele wapens. Gevoelige handelsinformatie of informatie over de nationale veiligheid mogen worden uitgesloten in de rapporten.

1

De staten die partij zijn werken overeenkomstig hun onderscheiden veiligheidsbelangen en nationale wetgeving met elkaar samen voor een doeltreffende tenuitvoerlegging van dit Verdrag.

2

De staten die partij zijn worden aangemoedigd internationale samenwerking te vergemakkelijken, met inbegrip van het uitwisselen van informatie over aangelegenheden van wederzijds belang ter zake van de tenuitvoerlegging en de toepassing van dit Verdrag overeenkomstig hun onderscheiden veiligheidsbelangen en nationale wetgeving.

3

De staten die partij zijn worden aangemoedigd te overleggen over aangelegenheden van wederzijds belang en indien van toepassing informatie te delen ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van dit Verdrag.

4

De staten die partij zijn worden aangemoedigd overeenkomstig hun nationale wetgeving samen te werken ter ondersteuning van de nationale tenuitvoerlegging van de bepalingen van dit Verdrag, onder meer door informatie te delen over illegale activiteiten en actoren en teneinde de omleiding van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is te voorkomen en uit te bannen.

5

Indien gezamenlijk overeengekomen en in overeenstemming met hun nationale wetgeving, verlenen de staten die partij zijn elkaar de ruimst mogelijke mate van bijstand bij onderzoek, vervolging en gerechtelijke procedures ter zake van overtreding van nationale maatregelen die zijn vastgesteld uit hoofde van dit Verdrag.

6

De staten die partij zijn worden aangemoedigd nationale maatregelen te nemen en met elkaar samen te werken om te voorkomen dat de overdracht van conventionele wapens waarop artikel 2, eerste lid, van toepassing is voorwerp wordt van corrupte praktijken.

7

De staten die partij zijn worden aangemoedigd ervaringen en informatie uit te wisselen over hetgeen geleerd is met betrekking tot enig aspect van dit Verdrag.

1

Bij de tenuitvoerlegging van dit Verdrag kan elke staat die partij is bijstand inroepen, met inbegrip van juridische bijstand en bijstand bij wetgeving, institutionele capaciteitsopbouw en technische, materiële of financiële bijstand. Deze bijstand kan voorraadbeheer, ontwapening, demobilisatie en reïntegratieprogramma’s, modelwetgeving en doeltreffende uitvoeringspraktijken omvatten. Elke staat die partij is die daartoe in staat is verleent dergelijke bijstand op verzoek.

2

Elke staat die partij is kan bijstand aanvragen, aanbieden of ontvangen via onder meer de Verenigde Naties, internationale, regionale, subregionale of nationale organisaties, non-gouvernementele organisaties of op bilaterale basis.

3

De staten die partij zijn richten een vrijwillig trustfonds op ter ondersteuning van staten die partij zijn die verzoeken om internationale bijstand bij de tenuitvoerlegging van dit Verdrag. Elke staat die partij is wordt aangemoedigd middelen bij te dragen aan het fonds.

1

Het voorlopige secretariaat, ingesteld ingevolge artikel 18, roept uiterlijk een jaar na de inwerkingtreding van dit Verdrag een conferentie van de staten die partij zijn bijeen en vervolgens op door de conferentie van de staten die partij zijn te bepalen andere tijdstippen.

2

De conferentie van de staten die partij zijn neemt tijdens haar eerste zitting bij consensus haar procedureregels aan.

3

De conferentie van de staten die partij zijn neemt financiële regels voor haarzelf aan alsmede voor de financiering van hulporganen die zij kan instellen, alsook financiële bepalingen voor het functioneren van het secretariaat. Tijdens elke reguliere zitting neemt de conferentie van de staten die partij zijn een begroting aan voor het financiële tijdvak tot de volgende reguliere zitting.

4

De conferentie van de staten die partij zijn:

• a.

  toetst de tenuitvoerlegging van dit Verdrag, alsmede ontwikkelingen op het gebied van conventionele wapens;

• b.

  behandelt aanbevelingen betreffende de tenuitvoerlegging en de werking van dit Verdrag, in het bijzonder wat betreft het bevorderen van het universele karakter ervan, en neemt aanbevelingen aan;

• c.

  behandelt wijzigingen van dit Verdrag in overeenstemming met artikel 20;

• d.

  behandelt kwesties die voortvloeien uit de uitlegging van dit Verdrag;

• e.

  behandelt de taken en de begroting van het secretariaat en besluit daarover;

• f.

  behandelt de instelling van hulporganen die nodig kunnen zijn om de werking van dit Verdrag te verbeteren; en

• g.

  vervult alle overige taken die verenigbaar zijn met dit Verdrag.

5

Buitengewone vergaderingen van de conferentie van de staten die partij zijn kunnen op ieder ander tijdstip worden gehouden indien de conferentie zulks nodig acht of op schriftelijk verzoek van een staat die partij is, op voorwaarde dat dit verzoek door ten minste twee derden van de staten die partij zijn wordt gesteund.

1

Bij dit Verdrag wordt een secretariaat ingesteld dat de staten die partij zijn bijstaat bij de doeltreffende tenuitvoerlegging van dit Verdrag. In afwachting van de eerste vergadering van de conferentie van de staten die partij zijn is een voorlopig secretariaat verantwoordelijk voor de administratieve taken die vallen onder dit Verdrag.

2

Het secretariaat wordt voorzien van voldoende personeel. Het personeel beschikt over de nodige deskundigheid om te waarborgen dat het secretariaat de in het derde lid omschreven taken op doeltreffende wijze kan vervullen.

3

Het secretariaat is verantwoording verschuldigd aan de staten die partij zijn. Binnen een geminimaliseerd kader neemt het secretariaat de volgende verantwoordelijkheden op zich:

• a.

  ontvangen, beschikbaar stellen en verspreiden van de rapporten zoals bepaald in dit Verdrag;

• b.

  bijhouden en aan de staten die partij zijn beschikbaar stellen van de lijst met nationale contactpunten;

• c.

  vergemakkelijken van het afstemmen van aanbiedingen en verzoeken om bijstand bij de tenuitvoerlegging van dit Verdrag en desgevraagd bevorderen van internationale samenwerking;

• d.

  vergemakkelijken van de werkzaamheden van de conferentie van de staten die partij zijn, met inbegrip van het treffen van regelingen en het verlenen van de nodige diensten ten behoeve van vergaderingen uit hoofde van dit Verdrag; en

• e.

  uitvoeren van andere taken zoals besloten door de conferentie van de staten die partij zijn.

1

De staten die partij zijn plegen overleg en werken met wederzijdse instemming samen teneinde te streven naar het beslechten van elk geschil dat tussen hen kan ontstaan over de uitlegging of toepassing van dit Verdrag, onder meer door middel van onderhandelingen, bemiddeling, conciliatie, rechterlijke beslissing of andere vreedzame middelen.

2

De staten die partij zijn kunnen met wederzijdse instemming streven naar arbitrage voor het beslechten van geschillen tussen hen over kwesties omtrent de uitlegging of toepassing van dit Verdrag.

1

Zes jaar na de inwerkingtreding van dit Verdrag kan elke staat die partij is wijzigingen van dit Verdrag voorstellen. Daarna kunnen voorgestelde wijzigingen slechts om de drie jaar worden behandeld door de conferentie van de staten die partij zijn.

2

Voorstellen tot wijziging van dit Verdrag worden uiterlijk 180 dagen voor de volgende vergadering van de conferentie van de staten die partij zijn tijdens welke overeenkomstig het eerste lid wijzigingen kunnen worden behandeld schriftelijk ingediend bij het secretariaat dat de voorstellen doet toekomen aan alle staten die partij zijn. Wijzigingen worden behandeld tijdens de volgende conferentie van de staten die partij zijn tijdens welke overeenkomstig het eerste lid wijzigingen kunnen worden behandeld, indien uiterlijk 120 dagen na de toezending door het secretariaat een meerderheid van de staten die partij zijn het secretariaat ervan in kennis heeft gesteld behandeling van de voorstellen te ondersteunen.

3

De staten die partij zijn stellen alles in het werk om consensus te bereiken over iedere wijziging. Indien alle pogingen om consensus te bereiken zijn uitgeput en er geen overeenstemming wordt bereikt, wordt de wijziging in laatste instantie aangenomen met een drievierde meerderheid van de staten die partij zijn die aanwezig zijn en hun stem uitbrengen tijdens de vergadering van de conferentie van de staten die partij zijn. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder aanwezige staten die partij zijn die hun stem uitbrengen verstaan staten die partij zijn die aanwezig zijn en een voor- of tegenstem uitbrengen. De depositaris doet aangenomen wijzigingen toekomen aan alle staten die partij zijn.

4

Wijzigingen die in overeenstemming met het derde lid zijn aangenomen treden voor elke staat die partij is die zijn akte van aanvaarding voor die wijziging heeft nedergelegd in werking negentig dagen na de datum van nederlegging bij de depositaris van de akten van aanvaarding door een meerderheid van het aantal staten die partij zijn op het tijdstip van de aanneming van de wijziging. Vervolgens treedt zij ten aanzien van elke andere staat die partij is in werking negentig dagen na de datum van nederlegging van zijn akte van aanvaarding van die wijziging.

1

Dit Verdrag staat open voor ondertekening door alle staten op het Hoofdkwartier van de Verenigde Naties te New York vanaf 3 juni 2013 tot de inwerkingtreding ervan.

2

Dit Verdrag dient door elke ondertekenende staat te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd.

3

Na de inwerkingtreding staat dit Verdrag open voor toetreding door elke staat die het Verdrag niet heeft ondertekend.

4

De akten van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding dienen te worden nedergelegd bij de depositaris.

1

Dit Verdrag treedt in werking negentig dagen na de datum van nederlegging bij de depositaris van de vijftigste akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.

2

Voor elke staat die zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding nederlegt na de inwerkingtreding van dit Verdrag, treedt dit Verdrag voor die staat in werking negentig dagen na de datum van de nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding.

1

Dit Verdrag wordt voor onbepaalde tijd gesloten.

2

Elke staat die partij is heeft bij de uitoefening van zijn nationale soevereiniteit het recht dit Verdrag op te zeggen. Hij stelt de depositaris in kennis van de opzegging, die alle andere staten die partij zijn in kennis stelt. De kennisgeving van opzegging kan een verklaring van de redenen voor de opzegging omvatten. De kennisgeving van opzegging wordt van kracht negentig dagen na de ontvangst van de kennisgeving van opzegging door de depositaris, tenzij de kennisgeving van opzegging in een latere datum voorziet.

3

Opzegging ontslaat staten niet van hun verplichtingen voortvloeiend uit dit Verdrag toen zij partij waren bij dit Verdrag, met inbegrip van financiële verplichtingen die kunnen zijn ontstaan.

1

Op het tijdstip van ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding kan elke staat voorbehouden formuleren, tenzij de voorbehouden niet verenigbaar zijn met voorwerp en doel van dit Verdrag.

2

Een staat die partij is kan zijn voorbehoud te allen tijde intrekken door middel van een daartoe strekkende kennisgeving gericht aan de depositaris.

1

De tenuitvoerlegging van dit Verdrag laat onverlet de verplichtingen die staten die partij zijn zijn aangegaan ter zake van bestaande of toekomstige verdragen waarbij zij partij zijn indien die verplichtingen verenigbaar zijn met dit Verdrag.

2

Dit Verdrag wordt niet aangehaald als grond voor nietigverklaring van verdragen inzake defensiesamenwerking gesloten tussen staten die partij zijn bij dit Verdrag.