Verdrag inzake de overeenkomst van internationaal spoorwegvervoer van goederen

Convention on the Contract for International Carriage of Goods by Rail

Preamble

The States that are Parties to this Convention, hereinafter referred to as the “Parties”,

Conscious of the need to increase the competitiveness of rail transport vis-à- vis other transport modes by facilitating international transport of goods by rail between Europe and Asia,

Noting the Convention concerning International Carriage by Rail (COTIF) of 9 May 1980 in the version of the Modification Protocol of 3 June 1999, in particular the Uniform Rules concerning the Contract of International Carriage of Goods by Rail (CIM – Appendix B to the Convention),

Noting the Agreement on International Railway Freight Communications (SMGS),

Noting the need to make provisions for circumstances where neither CIM nor SMGS rules apply over the entire journey, in particular for Euro-Asian rail freight connections,

Considering that in order to facilitate such transport, it is essential to standardize the conditions for governing the contract of international carriage of goods by rail, particularly with respect to the documents used for such a carriage and the carrier’s liability,

Conscious of the rapid increase in transport by rail between Europe and Asia and the need to increase the market share of rail transport to reduce the environmental impact of freight transport by easing the administrative and contractual barriers that exist in the sector,

Noting that the present Convention will co-exist with the two existing rail legal regimes (CIM and SMGS) which remain applicable for the international carriage of goods within their respective geographical areas,

Have agreed as follows:

CHAPTER

1 GENERAL PROVISIONS

Article

1 Scope of Application

1

This Convention shall apply to a contract of carriage of goods by rail:

a)
When the place of taking over of the goods and the place designated for delivery are situated in two different States which are Parties to this Convention; and
b)
If the contract of carriage stipulates that the contract is subject to this Convention; and
c)
If none of the following provisions apply to the entire journey covered by the contract of carriage:
- (i)
  CIM or SMGS;
- (ii)
  Bilateral or multilateral agreements between Parties.

2

The contract of carriage may also stipulate that this Convention applies to transport operations carried out by other modes of transport in addition to international rail transport (multimodal transport):

a)
If the application of this Convention does not contradict with any international treaty governing such additional transport; and
b)
Unless the Party whose law applies to such multimodal transport contract has declared that it will not apply this Convention to multimodal transport contracts.

3

Two or more Parties may conclude agreements which declare this Convention applicable to contracts of carriage of goods by rail between their countries in cases other than those regulated in paragraphs 1 and 2 of this Article.

Article

2 Definitions

In this Convention:

a)
“Contract of carriage” means a contract under which a carrier undertakes to carry goods against payment and to deliver them to a consignee under the conditions provided by this Convention.
b)
“Carrier” means the contractual or a subsequent carrier.
c)
“Contractual carrier” means the carrier who has concluded the contract of carriage with the consignor.
d)
“Subsequent carrier” means a carrier who has not concluded the contract of carriage with the consignor but, by the very act of taking over of the goods with the consignment note, becomes a party to the contract of carriage.
e)
“Consignor” means the person who has concluded the contract of carriage with the contractual carrier.
f)
“Parties to the contract” means the carrier and the consignor.
g)
“Consignee” means the person to whom the carrier has to deliver the goods in accordance with the contract.
h)
„Person entitled” means the person who has the right to dispose of the goods.
i)
“Goods” means the wares, merchandise and articles of every kind whatsoever that a carrier undertakes to carry under a contract of carriage and includes the packing and any equipment and intermodal transport unit not supplied by or on behalf of the carrier. Empty wagons may also be considered as goods by the parties to the contract.
j)
“Consignment” means the totality of goods that is to be carried under a single contract of carriage.
k)
“Consignment note” means a document which confirms the conclusion and the content of the contract of carriage.
l)
“Electronic consignment note” means a consignment note established in the form of electronic data registration whose authenticity and integrity is assured at all times and which has the same functions as the consignment note.
m)
“Consignment bill” means a negotiable transport document concerning the obligation of the carrier to deliver the goods to the bearer of the consignment bill.
n)
“Electronic consignment bill” means a consignment bill established in the form of electronic data registration whose authenticity and integrity is assured at all times and which has the same functions as the consignment bill.
o)
“Bearer” means the person or party who is in the possession of a consignment bill.
p)
“Costs relating to carriage” means the carriage charges and incidental costs, customs duties and other additional costs which are justified and necessary for the performance of the contract and incurred from the conclusion of the contract until delivery.
q)
“Carriage charges” means the contractual remuneration payable to the carrier for the performance of the contract of carriage.
r)
“Tariffs” means a carrier’s pricing systems, legally in force or determined by the carrier’s costs of services, on the basis of which the carriage charges under the contract of carriage is formed.
s)
“Dangerous goods” means those substances and articles the carriage of which is prohibited by the Regulation concerning the International Carriage of Dangerous Goods by Rail (RID – Appendix C to the COTIF) or the provisions of Annex 2 to SMGS, or authorized only under the conditions prescribed therein.
t)
“Intermodal transport unit” means a container, transportable tank or flat, swap body, semi-trailer or other comparable loading unit used for the transport of goods in intermodal transport.

Article

3 Mandatory Law

1

Unless provided otherwise in this Convention, any stipulation in the contract of carriage, which would derogate from this Convention shall be null and void. The nullity of such stipulation shall not involve the nullity of other provisions of the contract of carriage agreed by the parties.

2

A carrier may assume a liability greater and obligations more burdensome than those provided for in this Convention. Furthermore, the compensation payable by the consignor pursuant to Articles 7 and 11 may be limited in amount, but not less than the amount which the carrier is liable for under this Convention for total loss of the goods.

Article

4 Provisions of public law

This Convention governs only the rights and obligations of the parties to the contract of carriage arising from such contract. Carriage to which this Convention applies shall remain subject to the provisions of public law, in particular public law provisions regulating:

a)
Rights and obligations of employees of parties to the contract;
b)
The safe transport of dangerous goods as well as other safety issues;
c)
Customs formalities;
d)
The protection of animals;
e)
Restrictions and special conditions for the transport of various types of goods;
f)
Restrictions to use various border crossings, railway infrastructure or railway stations in various countries;
g)
Licensing of railway undertakings to perform rail transport of goods;
h)
The right of access of a railway undertaking to use the railway infrastructure in various countries; and/or
i)
The technical admission of railway vehicles/wagons for circulation in international rail traffic.

CHAPTER

2 CONCLUSION AND PERFORMANCE OF THE CONTRACT OF CARRIAGE

Article

5 Contract of carriage

1

Under the contract of carriage the carrier is obliged to carry the goods to the destination and to deliver them to the consignee. Subject to Article 8 the consignor is obliged to pay the costs relating to carriage.

2

The contract of carriage shall be confirmed by a consignment note. The relevant international associations in the railway sector may together establish a standard model of the consignment note, also taking into account customs matters.

For one consignment, only one consignment note shall be made out, even if the totality of goods consists of several parts or is transported in several wagons.

The absence, irregularity or loss of the consignment note shall not affect the existence or validity of the contract of carriage which shall remain subject to this Convention.

3

The consignment note shall be signed by the consignor and the contractual carrier. An imprint, a stamp or an accounting machine entry can be used as a signature.

The carrier must certify the taking over of the goods on the consignment note in an appropriate manner and return to the consignor the original of the consignment note which is intended for the consignor.

4

An electronic consignment note may be used provided it is agreed by the parties involved in the contract of carriage.

Article

6 Content of the consignment note

1

The consignment note must contain the following particulars:

a)
The date and the place at which it is made out;
b)
The name and address of the consignor;
c)
The name and address of the contractual carrier;
d)
The name and address of the person to whom the goods have effectively been handed over if he is not the contractual carrier;
e)
The place and the date of taking over of the goods;
f)
The place designated for delivery;
g)
The name and address of the consignee;
h)
The description of the nature of the goods and the method of packing, and, in case of dangerous goods, their generally recognized description;
i)
The number of packages and their special marks and numbers;
j)
The wagon numbers identifying the wagons in which the consignment is carried;
k)
The number of the railway vehicle running on its own wheels (empty wagon), if it is handed over for carriage as goods;
l)
In case of using an intermodal transport unit, its category, number or other characteristics necessary for its identification;
m)
The gross mass or the quantity of the goods expressed in other ways;
n)
A detailed list of the documents which are required by customs or other administrative authorities and are attached to the consignment note or held at the disposal of the carrier at the offices of a duly designated authority or a body designated in the contract;
o)
The carriage charges and other costs relating to carriage insofar as they have to be paid by the consignee.

2

Where applicable the consignment note must also contain the following particulars:

a)
Carriage charges and other costs relating to carriage which the consignor undertakes to pay;
b)
The agreed time of delivery;
c)
The agreed route to follow;
d)
A list of the documents not mentioned in paragraph 1 of this Article, point (n), handed over to the carrier;
e)
The information given by the consignor concerning the number and description of seals he has affixed to the wagon;
f)
Additional information on specific requirements relating to the handling of the goods including dangerous goods.

3

The parties to the contract may enter on the consignment note other particulars relating to carriage they consider useful.

Article

7 Responsibility of the consignor

1

The consignor shall be liable for all costs, loss or damage sustained by the carrier by reason of:

a)
The entries made by or on behalf of the consignor in the consignment note or other documents referred to in Article 12 being incorrect, insufficient, inaccurate or inconsistent with the facts; or
b)
The consignor omitting to provide the necessary information on the generally recognized description of the dangerous goods.

2

The consignor shall, to the extent he is at fault, also be liable for all costs, loss or damage sustained by the carrier by reason of the consignor omitting to provide necessary information on specific requirements relating to the handling of the goods.

3

If the consignor has failed to disclose the dangerous nature of the goods or specific requirements relating to the handling of the goods, the carrier may at any time unload or destroy the goods or render them innocuous, as the circumstances and the potential risk may require. In this case the carrier may claim the costs or expenses necessitated by the measures taken and shall not be obliged to pay compensation for loss of or damage to the goods.

4

The carrier may not claim costs or expenses and shall be obliged to pay compensation for loss of or damage to the goods if he was aware of the incorrectness or incompleteness of the consignment note or the documents referred in Article 12 or of the dangerous nature of the goods or the specific requirements related to the handling of the goods on taking them over.

Article

8 Payment of the costs relating to carriage

However, the consignment note will not be prima facie evidence in a case where it bears a reasoned reservation.

4

Any right of disposal shall be extinguished when the consignee or another person named by the consignee has taken possession of the consignment note from the carrier and has accepted the goods or has asked for delivery of the goods.

Article

16 Exercise of the right to dispose of the goods

The carrier may in particular recover the carriage charge applicable to the route followed and shall be allowed the time of delivery applicable to such route.

2

If the carrier cannot, within a reasonable time taking into account the different conditions of the goods, obtain lawful and reasonable instructions, he shall take such measures as seem to be in the best interest of the person entitled. He may, for example, return the goods to the consignor at the consignor’s expense or unload them for account of the person entitled. Thereupon the carriage shall be deemed to be at an end. The carrier shall then hold the goods on behalf of the person entitled. He may, however, entrust them to a third party, and in that case he shall not be under any liability except for the exercise of reasonable care in the choice of such third party. In these cases, the charges due under the contract of carriage and all other costs relating to carriage shall remain chargeable against the goods.

3

The carrier may sell the goods, without awaiting instructions from the person entitled, if this is justified by the perishable nature or the condition of the goods or if the costs of storage would be out of proportion to the value of the goods. He may also proceed to the sale of the goods in other cases if within a set time he has not received from the person entitled instructions to the contrary which he may reasonably be required to carry out; in such a case the carrier may destroy unusable goods at the consignor’s expense. All measures have to be taken in compliance with the legislation in force.

4

If the goods have been sold, the proceeds of sale, after deduction of the costs chargeable against the goods, shall be placed at the disposal of the person entitled. If the proceeds of sale are less than those costs, the carrier shall be entitled to the difference.

CHAPTER

3 LIABILITY

Article

19 Basis of liability

1

The contractual carrier shall be liable for loss or damage resulting from the total or partial loss of or damage to the goods between the time of taking over of the goods and the time of delivery, as well as for delay in delivery.

2

If carriage governed by a single contract is performed by subsequent carriers, the liability of the contractual carrier and all subsequent carriers shall be joint and several.

3

The carrier shall be relieved of this liability to the extent that the loss or damage or the delay in delivery was caused by the fault of the person entitled if the instruction is not the result of the fault of the carrier or by an inherent defect of the goods or by circumstances which the carrier could not avoid and the consequences of which he was unable to prevent.

4

The carrier shall be relieved of this liability to the extent that the loss or damage or the delay in delivery arises from the special risks inherent from one of the following circumstances:

a)
Carriage in open wagons pursuant to the General Conditions of Carriage or the established practice; subject to damage sustained by the goods because of atmospheric influences, goods carried in intermodal transport units, or in closed road vehicles carried on wagons shall not be considered as being carried in open wagons;
b)
Absence or inadequacy of packaging in the case of goods which by their nature are liable to loss or damage when not packed or when not packed properly;
c)
Loading of the goods by the consignor or unloading by the consignee;
d)
The nature of certain goods which particularly exposes them to total or partial loss or damage, especially through breakage, rust, interior and spontaneous decay, desiccation or wastage;
e)
Irregular, incorrect or incomplete description or numbering of packages.

5

When the carrier establishes that, having regard to the circumstances of the particular case, the loss or damage or delay in delivery could have arisen from one of the special risks referred to in paragraph 4 of this Article, it shall be presumed that it did so arise. The person who has the right to bring an action against the carrier shall have the right to prove that the loss or damage or delay in delivery was not attributed either wholly or in part to one of those risks.

Article

20 Presumption of loss of the goods

2

The value of a national currency, in terms of the Special Drawing Right, of a Party to this Convention that is a member of the International Monetary Fund is to be calculated in accordance with the method of valuation applied by the International Monetary Fund in effect at the date in question for its operations and transactions. The value of a national currency, in terms of the Special Drawing Right, of a Party to this Convention that is not a member of the International Monetary Fund is to be calculated in a manner to be determined by that Party.

Article

23 Liability for wastage during carriage

1

Subject to Article 19, in respect of goods which, by reason of their nature, are generally subject to wastage by the sole fact of carriage, the carrier shall only be liable to the extent that the wastage exceeds the following allowances, whatever the length of the route:

a)
Two per cent of the mass for liquid goods or goods consigned in a moist condition;
b)
One per cent of the mass for dry goods.

2

The limitation of liability provided for in paragraph 1 of this Article may not be invoked if, having regard to the circumstances of a particular case, it is proved that the loss was not due to causes which would justify the allowance.

3

Where several packages are carried under a single consignment note, the wastage during carriage shall be calculated separately for each package if its mass on consignment is shown separately on the consignment note or can be ascertained otherwise.

4

In case of total loss of goods or in case of loss of a package no deduction for wastage during carriage shall be made in calculating the compensation.

Article

24 Compensation for damage

1

In case of damage to goods, the carrier shall compensate the loss in value of the goods. The amount shall be calculated on the basis of expertise or by applying to the value of the goods defined in accordance with Article 21, paragraph 2 whereas the percentage of loss in value shall be noted at the place of destination. It is presumed that the costs of lowering and repairing the damage correspond to the loss in value.

2

The carrier shall, in addition, refund the costs provided for in Article 21, paragraph 4, in the proportion set out in paragraph 1 of this Article.

3

The compensation shall not exceed:

a)
The amount payable in the case of total loss, if the whole consignment has lost value through damage;
b)
The amount payable in the case of loss of the part affected, if only part of the consignment has lost value through damage.

4

In case of damage to an empty wagon which is to be carried as goods under the contract of carriage or to an intermodal transport unit or their removable parts, the compensation shall be limited to the cost of repair. Paragraph 3 of this Article shall apply by analogy.

5

No further damages shall be payable.

Article

25 Compensation for delay in delivery

1

If it is proved that any damage has resulted from delay in delivery, the carrier shall pay compensation not exceeding half of the carriage charges.

2

Insofar as the goods are lost or have lost value as a result of partial loss or damage, compensation for delay shall not be paid.

3

In no case the compensation for delay together with that for partial loss of or damage to goods shall exceed the compensation which would be payable in case of total loss of the goods.

4

If the time of delivery has been established by agreement, other forms of compensation than those provided for in paragraph 1 of this Article may be so agreed. If, in this case, not only the agreed time of the delivery is exceeded but also the time which could reasonably be required from the diligent carrier as provided for in Article 13 is exceeded too, the person who has the right to bring an action against the carrier may claim either the compensation provided for in the agreement or that provided for in this Article.

Article

26 Persons for whom the carrier is liable

The carrier shall be liable for his servants and other persons whose services he makes use of for the performance of the carriage, when these servants and other persons are acting within the scope of their functions. The undertakings or bodies operating the railway infrastructure on which the carriage is performed shall be considered as persons whose services the carrier makes use of for the performance of the carriage. The carrier’s right of recourse is preserved.

Article

27 Other actions

1

In all cases where this Convention shall apply, any action in respect of liability, on whatever grounds, may be brought against the carrier only subject to the conditions and limitations laid down in this Convention.

2

If an action is brought against the servants or other persons for whom the carrier is liable pursuant to Article 26, such action may also be brought only subject to the conditions and limitations laid down in this Convention.

CHAPTER

4 SETTLEMENT OF CLAIMS

Article

28 Notice of damage

4

If the plaintiff has a choice between several carriers, his right to choose shall be extinguished as soon as he brings an action against any one of them.

Article

32 Limitation of actions

1

The period of limitation for an action arising from carriage under this Convention shall be one year. Nevertheless, the period of limitation shall be two years in the case of an action:

a)
To recover a cash on delivery payment collected by the carrier from the consignee;
b)
To recover the proceeds of sale effected by the carrier.

2

The period of limitation shall run for actions:

a)
For compensation for total loss, from the thirtieth day after expiry of the transit period;
b)
For compensation for partial loss, damage or exceeding of the transit period, from the day when delivery took place;
c)
In all the other cases, from the day when the right of action may be exercised.

The day indicated for the commencement of the period of limitation shall not be included in the period.

3

The period of limitation shall be suspended by a claim made in accordance with Article 29 until the day that the carrier rejects the claim by notification in writing and returns the documents submitted with it. If part of the claim is admitted, the period of limitation shall start to run again in respect to the part of the claim in dispute. The burden of proof of receipt of the claim or of the reply and of the return of the documents shall lie on the party who relies on those facts. The period of limitation shall not be suspended by further claims having the same object.

4

A right of action which has become time-barred may not be exercised further, even by way of counterclaim or relied upon by way of exception.

5

Otherwise, the suspension and interruption of periods of limitation shall be governed by national law.

CHAPTER

5 CONSIGNMENT BILL

Article

33 Issuance of a consignment bill

The carrier may only object to a claim by a person entitled to claim under the consignment bill insofar as:

a)
The objection concerns the validity of the statements made in the consignment bill; or
b)
The objection arises from the contents of the consignment bill; or
c)
The carrier is entitled to raise objections directly against the person entitled to claim under the consignment bill.

References to other agreements made in the consignment bill shall not be considered as a binding part of the consignment bill.

Article

38 Consignment bill as document of title

The issue and handing over of the consignment bill to the consignee designated therein shall have the same effect, in terms of the acquisition of rights to the goods, as a physical handing over of the goods, provided the carrier is in possession of the goods. The same shall apply to a transfer of the consignment bill to third parties.

CHAPTER

6 RELATIONS BETWEEN CARRIERS

Article

39 Settlement of accounts

Any carrier who has collected or ought to have collected, either at departure or on arrival, charges or other costs arising from the contract of carriage must pay to the carriers concerned their respective shares. The methods of payment shall be fixed by agreement between the carriers.

Article

40 Right of recourse

1

A carrier who has paid compensation pursuant to this Convention shall have a right of recourse against the carriers who have taken part in the carriage in accordance with the following provisions:

a)
The carrier who has caused the loss or damage shall be solely liable for it;
b)
When the loss or damage has been caused by several carriers, each shall be liable for the loss or damage he has caused; if such distinction is impossible, the compensation shall be apportioned between them in accordance with letter (c);
c)
If it cannot be proved which of the carriers has caused the loss or damage, the compensation shall be apportioned between all the carriers who have taken part in the carriage, except those who prove that the loss or damage was not caused by them; such apportionment shall be in proportion to their respective shares of the carriage charge.

2

In the case of insolvency of any one of these carriers, the unpaid share due from him shall be apportioned among all the other carriers who have taken part in the carriage, in proportion to their respective shares of the carriage charge.

Article

41 Agreements concerning recourse

The carriers may conclude agreements between themselves which derogate from Articles 39 and 40.

CHAPTER

7 FINAL PROVISIONS

Article

42 Secretariat

The Executive Secretary of the United Nations Economic Commission for Europe shall provide secretariat functions to this Convention.

Article

43 Procedures for signature of and for becoming Party to the Convention

3

The secretariat of the Convention shall invite to any conference convened in accordance with this Article all States referred to in Article 43, paragraph 2, of this Convention.

Article

50 Deposit of this Convention with the Secretary-General

The Secretary-General of the United Nations is hereby designated as the Depositary of this Convention who shall transmit a certified true copy of the Convention to all signatory and acceding States.

IN WITNESS WHEREOF, the undersigned plenipotentiaries, being duly authorized thereto, have signed this Convention.

DONE at Geneva, on 17 November 2023, in a single copy in the English, French and Russian languages, the three texts being equally authentic.

Convention relative au Contrat de Transport Ferroviaire International de Marchandises

Préambule

Les États Parties à la présente Convention, ci-après dénommés « Parties»,

Conscients de la nécessité d’accroître la compétitivité du transport ferroviaire par rapport aux autres modes de transport en facilitant le transport ferroviaire international de marchandises entre l’Europe et l’Asie,

Prenant note de la Convention relative aux transports internationaux ferroviaires (COTIF) du 9 mai 1980 dans la teneur du protocole de modification du 3 juin 1999, en particulier des Règles uniformes concernant le contrat de transport international ferroviaire des marchandises (CIM – Appendice B de la Convention),

Prenant note de l’Accord concernant le transport international de marchandises par chemins de fer (SMGS),

Conscients de la nécessité de prévoir des dispositions pour les cas où ni les règles CIM ni les règles SMGS ne s’appliquent sur l’ensemble de l’itinéraire, en particulier pour le transport ferroviaire de marchandises entre l’Europe et l’Asie,

Estimant qu’il est essentiel, pour faciliter ce mode de transport, d’uniformiser les règles régissant le contrat de transport international de marchandises par voie ferrée, particulièrement en ce qui concerne les documents utilisés à cet effet et la responsabilité du transporteur,

Conscients de l’essor rapide du transport ferroviaire entre l’Europe et l’Asie et de la nécessité qu’il y a, si l’on veut réduire l’impact du transport de marchandises sur l’environnement, à accroître la part de marché du transport ferroviaire en réduisant les obstacles administratifs et juridiques qui existent dans ce secteur,

Notant que la présente Convention coexistera avec les deux régimes juridiques ferroviaires existants (CIM et SMGS), qui restent applicables au transport international de marchandises dans leurs zones géographiques respectives,

Sont convenus de ce qui suit :

CHAPITRE

1 DISPOSITIONS GÉNÉRALES

Article

1 Champ d’application

1

La présente Convention s’applique à un contrat de transport ferroviaire de marchandises :

a)
Lorsque le lieu de la prise en charge de la marchandise et le lieu prévu pour la livraison sont situés dans deux États différents qui sont Parties à la présente Convention ; et
b)
Si le contrat de transport stipule que le contrat est soumis à la présente Convention ; et
c)
Si les dispositions d’aucun des instruments ci-après ne s’appliquent à la totalité du parcours couvert par le contrat de transport :
- i)
  RU CIM ou SMGS,
- ii)
  Accords bilatéraux ou multilatéraux entre les Parties.

2

Le contrat de transport peut aussi stipuler que la présente Convention s’applique aux transports effectués par d’autres modes de transport en plus du transport ferroviaire international (transport multimodal) :

a)
Si l’application de la présente Convention n’entre pas en contradiction avec un instrument international régissant ce type de transport supplémentaire ; et
b)
À moins que la Partie dont le droit s’applique à ce contrat de transport multimodal ait déclaré qu’elle n’appliquerait pas la présente Convention aux contrats de transport multimodal.

3

Deux ou plusieurs Parties peuvent conclure des accords qui déclarent que la présente Convention s’applique aux contrats de transport ferroviaire de marchandises entre leurs pays dans d’autres cas que ceux réglementés aux paragraphes 1 et 2 du présent article.

Article

2 Définitions

Aux fins de la présente Convention :

a)
Le terme « contrat de transport » désigne tout contrat aux termes duquel un transporteur s’engage à transporter des marchandises contre paiement et à les livrer au destinataire dans les conditions définies par la présente Convention.
b)
Le terme « transporteur » désigne le transporteur contractuel ou un transporteur subséquent.
c)
Le terme « transporteur contractuel » désigne le transporteur qui a conclu le contrat de transport avec l’expéditeur.
d)
Le terme « transporteur subséquent » désigne un transporteur qui n’a pas conclu le contrat de transport avec l’expéditeur, mais qui, du fait qu’il prend en charge la marchandise avec la lettre de voiture, devient partie au contrat de transport.
e)
Le terme « expéditeur » désigne la personne qui a conclu le contrat de transport avec le transporteur contractuel.
f)
Le terme « parties au contrat » désigne le transporteur et l’expéditeur.
g)
Le terme « destinataire » désigne la personne à laquelle le transporteur doit livrer les marchandises en vertu du contrat.
h)
Le terme « ayant droit » désigne la personne qui a le droit de disposer de la marchandise.
i)
Le terme « marchandises » désigne les biens de toute nature qu’un transporteur s’engage à acheminer en vertu d’un contrat de transport et inclut également l’emballage et tout équipement ou toute unité de transport intermodal qui ne sont pas fournis par le transporteur ni pour son compte. Les wagons vides peuvent également être considérés comme des marchandises par les parties au contrat.
j)
Le terme « envoi » désigne l’ensemble des marchandises qui doivent être transportées en vertu d’un seul contrat de transport.
k)
Le terme « lettre de voiture » désigne un document qui constate la conclusion et le contenu du contrat de transport.
l)
Le terme « lettre de voiture électronique » désigne une lettre de voiture établie sous la forme d’un enregistrement électronique de données dont l’authenticité et l’intégrité sont garanties à tout moment et qui a les mêmes fonctions que la lettre de voiture.
m)
Le terme « connaissement » désigne un document de transport négociable spécifiant l’obligation qu’a le transporteur de livrer les marchandises au porteur dudit connaissement.
n)
Le terme « connaissement électronique » désigne un connaissement établi sous la forme d’un enregistrement électronique de données dont l’authenticité et l’intégrité sont garanties à tout moment et qui a les mêmes fonctions que le connaissement.
o)
Le terme « porteur » désigne la personne ou la partie qui est en possession d’un connaissement.
p)
Le terme « frais afférents au transport » désigne le prix du transport ainsi que les frais accessoires, les droits de douane et les frais supplémentaires qui sont justifiés et nécessaires pour l’exécution du contrat et qui surviennent à partir de la conclusion du contrat jusqu’à la livraison.
q)
Le terme « prix du transport » désigne la rémunération contractuelle payable au transporteur pour l’exécution du contrat de transport.
r)
Le terme « tarifs » désigne les systèmes de tarification, légalement en vigueur ou déterminés par les frais des services du transporteur, qui forment la base du prix du transport en vertu du contrat de transport.
s)
Le terme « marchandises dangereuses » désigne les matières et objets dont le transport est interdit selon le Règlement concernant le transport international ferroviaire des marchandises dangereuses (RID – Appendice C de la COTIF) ou les dispositions de l’annexe 2 du SMGS, ou n’est autorisé que dans les conditions qui y sont énoncées.
t)
Le terme « unité de transport intermodal » désigne un conteneur, une citerne ou une plateforme transportable, une caisse mobile, une semi-remorque ou toute unité de chargement similaire utilisée pour le transport de marchandises en transport intermodal.

Article

3 Droit contraignant

1

Sauf disposition contraire dans la présente Convention, toute stipulation dans le contrat de transport qui dérogerait à la présente Convention est nulle et de nul effet. La nullité de telles stipulations n’entraîne pas la nullité des autres dispositions du contrat de transport convenues par les parties.

2

Un transporteur peut assumer une responsabilité et des obligations plus étendues que celles qui sont prévues par la présente Convention. En outre, l’indemnité due par l’expéditeur en vertu des articles 7 et 11 peut être limitée, quant au montant, sans toutefois être inférieure aux montants dont doit répondre le transporteur en vertu de la présente Convention en cas de perte totale des marchandises.

Article

4 Prescriptions de droit public

La présente Convention régit seulement les droits et obligations des parties au contrat de transport découlant de ce contrat. Les transports auxquels s’applique la présente Convention restent soumis aux prescriptions de droit public, notamment aux prescriptions de droit public concernant :

a)
Les droits et les obligations des employés des parties au contrat ;
b)
La sécurité du transport des marchandises dangereuses ainsi que d’autres questions de sécurité ;
c)
Les formalités douanières ;
d)
La protection des animaux ;
e)
Les restrictions et conditions spéciales s’appliquant au transport de différents types de marchandises ;
f)
Les restrictions à l’utilisation d’un certain nombre de postes frontière, d’infrastructures ou de gares ferroviaires dans différents pays ;
g)
L’octroi aux entreprises ferroviaires de licences pour le transport ferroviaire des marchandises ;
h)
Le droit d’accès d’une entreprise ferroviaire aux infrastructures ferroviaires de différents pays ;
i)
L’admission technique des véhicules ferroviaires ou wagons pour la circulation sur le réseau ferroviaire international.

CHAPITRE

2 CONCLUSION ET EXÉCUTION DU CONTRAT DE TRANSPORT

Article

5 Contrat de transport

1

Aux termes du contrat de transport, le transporteur est tenu de transporter la marchandise à destination et de la livrer au destinataire. Sous réserve de l’article 8, l’expéditeur est tenu de payer les frais afférents au transport.

2

Le contrat de transport doit être constaté par une lettre de voiture. Les associations internationales compétentes dans le secteur ferroviaire peuvent, en coopération, établir un modèle type de lettre de voiture, en prenant également en compte les aspects douaniers.

Pour un envoi, une seule lettre de voiture doit être établie, même lorsque la totalité des marchandises est constituée de plusieurs parties ou est transportée dans plusieurs wagons.

L’absence, l’irrégularité ou la perte de la lettre de voiture n’affecte ni l’existence ni la validité du contrat de transport qui reste soumis à la présente Convention.

3

La lettre de voiture est signée par l’expéditeur et par le transporteur contractuel. Une empreinte, un timbre ou une indication de la machine comptable peuvent être utilisés comme signature.

Le transporteur doit certifier sur la lettre de voiture, de manière appropriée, la prise en charge de la marchandise, et doit remettre à l’expéditeur l’original de la lettre de voiture, qui lui est destiné.

4

Une lettre de voiture électronique peut être utilisée à condition que les parties au contrat de transport en aient convenu ainsi.

Article

6 Contenu de la lettre de voiture

1

La lettre de voiture doit contenir les indications suivantes :

a)
Le lieu et la date de son établissement ;
b)
Le nom et l’adresse de l’expéditeur ;
c)
Le nom et l’adresse du transporteur contractuel ;
d)
Le nom et l’adresse de celui auquel la marchandise est remise effectivement s’il n’est pas le transporteur contractuel ;
e)
Le lieu et la date de la prise en charge de la marchandise ;
f)
Le lieu désigné pour la livraison ;
g)
Le nom et l’adresse du destinataire ;
h)
La dénomination de la nature de la marchandise et du mode d’emballage et, pour les marchandises dangereuses, leur dénomination généralement reconnue ;
i)
Le nombre de colis et leurs marques et numéros particuliers ;
j)
Les numéros identifiant les wagons dans lesquels l’envoi est transporté ;
k)
Le numéro du véhicule ferroviaire circulant sur ses propres roues (wagon vide), s’il est remis pour être transporté en tant que marchandise ;
l)
Dans le cas d’une unité de transport intermodal, sa catégorie, son numéro ou d’autres caractéristiques nécessaires à son identification ;
m)
La masse brute de la marchandise ou la quantité de marchandise exprimée sous d’autres formes ;
n)
Une énumération détaillée des documents requis par les douanes ou d’autres autorités administratives, joints à la lettre de voiture ou tenus à la disposition du transporteur auprès d’une autorité dûment désignée ou auprès d’un organisme désigné dans le contrat ;
o)
Le prix du transport et les autres frais afférents au transport dans la mesure où ils doivent être payés par le destinataire.

2

Le cas échéant, la lettre de voiture doit contenir, en outre, les indications suivantes :

a)
Le prix du transport et les autres frais afférents au transport que l’expéditeur prend à sa charge ;
b)
La date de livraison convenue ;
c)
L’itinéraire convenu à suivre ;
d)
Une liste des documents non cités à la lettre n) du paragraphe 1 du présent article remis au transporteur ;
e)
Les informations données par l’expéditeur concernant le nombre et la désignation des scellés qu’il a apposés sur le wagon ;
f)
Des informations additionnelles sur les conditions spéciales à appliquer pour la manutention de la marchandise, y compris les marchandises dangereuses.

3

Les parties au contrat peuvent porter sur la lettre de voiture d’autres indications relatives au transport qu’elles jugent utiles.

Article

7 Responsabilité de l’expéditeur

1

L’expéditeur répond de tous frais et dommages supportés par le transporteur du fait :

a)
D’inscriptions inexactes, insuffisantes, erronées ou ne concordant pas avec les faits portées par l’expéditeur ou pour son compte sur la lettre de voiture ou sur les autres documents visés à l’article 12 ; ou
b)
De l’omission par l’expéditeur de fournir les informations nécessaires sur la dénomination généralement reconnue des marchandises dangereuses.

2

Dans la mesure où il a commis une faute, l’expéditeur répond de tous les frais et dommages supportés par le transporteur du fait de l’omission par l’expéditeur de fournir les informations sur les conditions spéciales à appliquer pour la manutention de la marchandise.

3

Lorsque l’expéditeur a omis de divulguer la nature dangereuse des marchandises ou de spécifier les conditions spéciales à appliquer pour la manutention des marchandises, le transporteur peut, à tout moment, si les circonstances et le risque potentiel le justifient, décharger ou détruire les marchandises ou les rendre inoffensives. Dans ce cas, le transporteur peut réclamer le remboursement des frais ou des dépenses occasionnés par les mesures prises et ne sera pas tenu de payer l’indemnité pour la perte ou l’avarie des marchandises.

4

Le transporteur ne pourra pas réclamer le remboursement des frais ou dépenses et sera tenu de payer l’indemnité pour la perte ou l’avarie des marchandises s’il a eu connaissance du caractère inexact ou incomplet de la lettre de voiture ou des documents visés à l’article 12, du caractère dangereux de la marchandise ou des conditions spéciales à appliquer pour la manutention de la marchandise lorsqu’il l’a prise en charge.

Article

8 Paiement des frais afférents au transport

Toutefois, la lettre de voiture ne fait pas foi dans le cas où elle porte une réserve motivée.

4

Tout droit de disposer de la marchandise s’éteint lorsque le destinataire ou une autre personne désignée par le destinataire a pris réception de la lettre de voiture du transporteur ou a accepté la marchandise ou a demandé la livraison de la marchandise.

Article

16 Exercice du droit de disposition

4

Le transporteur est déchargé de cette responsabilité dans la mesure où la perte, l’avarie ou le retard de livraison résulte des risques particuliers inhérents à l’un des faits suivants ou à plusieurs d’entre eux :

a)
Le transport en wagon découvert conformément aux conditions générales de transport ou à la pratique établie ; sous réserve des dommages subis par les marchandises à la suite d’influences atmosphériques, les marchandises chargées en unités de transport intermodales et dans des véhicules routiers fermés acheminés par des wagons ne sont pas considérées comme étant transportées en wagon découvert ;
b)
L’absence ou la défectuosité de l’emballage pour les marchandises exposées par leur nature à des pertes ou des avaries quand elles ne sont pas emballées ou sont mal emballées ;
c)
Le chargement des marchandises par l’expéditeur ou leur déchargement par le destinataire ;
d)
La nature de certaines marchandises exposées, par des causes inhérentes à cette nature même, soit à perte totale ou partielle, soit à avarie, notamment par bris, rouille, détérioration interne ou spontanée, dessiccation ou déchet ;
e)
La désignation ou la numérotation irrégulière, inexacte ou incomplète de colis.

5

Lorsque le transporteur établit que la perte, l’avarie ou le retard de livraison a pu résulter, étant donné les circonstances de fait, de l’un des risques particuliers prévus au paragraphe 4 du présent article, il y a présomption qu’elle ou il en résulte. La personne en droit d’actionner le transporteur a le droit de prouver que la perte, l’avarie ou le retard de livraison n’est pas imputable, en tout ou en partie, à l’un de ces risques.

Article

20 Présomption de perte de la marchandise

2

La valeur, en droit de tirage spécial, de la monnaie nationale d’une Partie à la présente Convention qui est membre du Fonds monétaire international est calculée selon la méthode d’évaluation appliquée par le Fonds monétaire international à la date en question pour ses propres opérations et transactions. La valeur, en droit de tirage spécial, de la monnaie nationale d’une Partie à la présente Convention qui n’est pas membre du Fonds monétaire international est calculée d’une façon déterminée par ladite Partie.

Article

23 Responsabilité en cas de déchet de route

1

Sous réserve de l’article 19, en ce qui concerne les marchandises qui, en raison de leur nature, subissent généralement un déchet de route par le seul fait du transport, le transporteur ne répond que de la partie du déchet qui dépasse les tolérances limites ci- dessous, quel que soit le parcours effectué :

a)
2 % de la masse pour les marchandises liquides ou remises au transport à l’état humide ;
b)
1 % de la masse pour les marchandises sèches.

2

La restriction de responsabilité prévue au paragraphe 1 du présent article ne peut être invoquée s’il est prouvé, étant donné les circonstances de fait, que la perte ne résulte pas des causes qui justifient la tolérance.

3

Dans le cas où plusieurs colis sont transportés avec une seule lettre de voiture, le déchet de route est calculé pour chaque colis lorsque sa masse au départ est indiquée séparément sur la lettre de voiture ou qu’elle peut être constatée d’une autre manière.

4

En cas de perte totale de la marchandise ou en cas de perte d’un colis, il n’est fait aucune déduction résultant du déchet de route pour le calcul de l’indemnité.

Article

24 Indemnité en cas d’avarie

1

En cas d’avarie de la marchandise, le transporteur doit payer une indemnité équivalente à la dépréciation de la marchandise. Son montant est calculé sur la base d’une expertise ou en appliquant à la valeur de la marchandise définie conformément au paragraphe 2 de l’article 21 le pourcentage de dépréciation constaté au lieu de destination. Il est présumé que le coût de la réduction et de la réparation des dommages correspond au montant de la dépréciation.

2

Le transporteur doit restituer en outre, dans la proportion déterminée au paragraphe 1 du présent article, les frais prévus au paragraphe 4 de l’article 21.

3

L’indemnité ne peut pas excéder :

a)
Le montant dû en cas de perte totale, si la totalité de l’envoi est dépréciée par l’avarie ;
b)
Le montant dû en cas de perte de la partie dépréciée, si une partie seulement de l’envoi est dépréciée par l’avarie.

4

En cas d’avarie d’un wagon vide transporté comme marchandise en vertu du contrat de transport ou d’une unité de transport intermodal ou de leurs pièces, l’indemnité est limitée au coût de la remise en état. Le paragraphe 3 du présent article s’applique par analogie.

5

Aucune autre indemnité n’est due.

Article

25 Indemnité pour retard de livraison

1

S’il est prouvé qu’un dommage quelconque a résulté d’un retard de livraison, le transporteur doit payer une indemnité qui n’excède pas la moitié du prix de transport.

2

Lorsque de la marchandise a été perdue ou a été dépréciée en cas de perte partielle ou d’avarie, aucune indemnité de retard n’est due.

3

En aucun cas le cumul de l’indemnité pour retard avec celle pour perte partielle ou avarie de la marchandise ne peut excéder l’indemnité qui serait due en cas de perte totale de la marchandise.

4

Si le délai de livraison a été établi par convention, celle-ci peut prévoir d’autres modalités d’indemnisation que celles prévues au paragraphe 1 du présent article. Si, dans ce cas, non seulement la date de livraison convenue mais le délai qu’il serait raisonnable d’exiger d’un transporteur diligent comme prévu à l’article 13 sont dépassés, la personne qui a le droit d’actionner le transporteur peut demander soit l’indemnité prévue par la convention précitée, soit celle prévue dans le présent article.

Article

26 Personnes dont répond le transporteur

Le transporteur est responsable de ses agents et des autres personnes aux services desquelles il recourt pour l’exécution du transport lorsque ces agents ou ces autres personnes agissent dans l’exercice de leurs fonctions. Les entreprises ou organismes exploitant l’infrastructure ferroviaire sur laquelle est effectué le transport sont considérés comme des personnes aux services desquelles le transporteur recourt pour l’exécution du transport. Le droit de recours du transporteur est garanti.

Article

27 Autres actions

1

Dans tous les cas où la présente Convention s’applique, toute action en responsabilité, à quelque titre que ce soit, ne peut être exercée contre le transporteur que dans les conditions et limites de la présente Convention.

2

Si une action est exercée contre les agents et les autres personnes dont le transporteur répond en vertu de l’article 26, l’action ne peut aussi être exercée que dans les conditions et limites de la présente Convention.

CHAPITRE

4 RÈGLEMENT DES RÉCLAMATIONS

Article

28 Notification du dommage

4

Si le demandeur a le choix entre plusieurs transporteurs, son droit d’option s’éteint dès qu’il intente une action contre l’un d’entre eux.

Article

32 Prescription

1

Les actions auxquelles peuvent donner lieu les opérations de transport soumises à la présente Convention sont prescrites dans un délai d’un an. Ce délai peut toutefois être porté à deux ans lorsque l’action :

a)
Vise à recouvrer un montant censé être versé au transporteur par le destinataire à la livraison de la marchandise ;
b)
Vise à recouvrer le produit de la vente à laquelle le transporteur a fait procéder.

2

La prescription court :

a)
En cas de perte totale, à partir du trentième jour après l’expiration du délai de livraison ;
b)
En cas de perte partielle, d’avarie ou de dépassement du délai de livraison, à partir du jour de livraison ;
c)
Dans tous les autres cas, à partir du jour où l’action peut être exercée.

Le jour indiqué comme marquant le début de la prescription n’est pas compris dans la prescription.

3

La prescription est suspendue lorsqu’une réclamation est présentée au titre de l’article 29 jusqu’au jour où le transporteur en notifie le rejet par écrit et retourne les documents qui l’accompagnent. En cas d’acceptation partielle de la réclamation, la prescription reprend son cours pour la partie de la réclamation qui reste litigieuse. La preuve de la réception de la réclamation ou de la réponse et du renvoi des documents incombe à la partie qui invoque ces faits. Les réclamations ultérieures ayant le même objet ne suspendent pas la prescription.

4

L’action prescrite ne peut plus être exercée, même sous forme d’une demande reconventionnelle ou au titre d’une exception.

5

Par ailleurs, la suspension et l’interruption de la prescription sont régies par la législation nationale.

CHAPITRE

5 CONNAISSEMENT

Article

33 Émission d’un connaissement

1

Si les parties au contrat de transport conviennent d’utiliser un document de transport négociable au lieu d’une lettre de voiture, le transporteur doit émettre un connaissement dans lequel il s’engage à livrer les marchandises au porteur de ce document.

2

Le connaissement est signé par le transporteur. À titre de signature, peuvent être utilisés une empreinte, un timbre ou une indication de la machine comptable.

3

À la place du connaissement, un connaissement électronique peut être utilisé à condition que les parties au contrat de transport en aient convenu ainsi.

Article

34 Effet du connaissement ; légitimation

1

Le paragraphe 2 de l’article 5 et les

1

Le transporteur qui a payé une indemnité en vertu de la présente Convention a un droit de recours contre les autres transporteurs ayant participé au transport conformément aux dispositions suivantes :

a)
Le transporteur qui a causé le dommage en est le seul responsable ;
b)
Lorsque le dommage a été causé par plusieurs transporteurs, chacun d’eux répond du dommage qu’il a causé ; si la distinction est impossible, l’indemnité est répartie entre eux conformément à l’alinéa c) ;
c)
S’il ne peut être prouvé lequel des transporteurs a causé le dommage, l’indemnité est répartie entre tous les transporteurs ayant participé au transport, à l’exception de ceux qui prouvent que le dommage n’a pas été causé par eux ; la répartition est faite proportionnellement à la part du prix de transport qui revient à chacun des transporteurs.

2

Dans le cas d’insolvabilité de l’un de ces transporteurs, la part lui incombant et non payée par lui est répartie entre tous les autres transporteurs ayant participé au transport, proportionnellement à la part du prix de transport qui revient à chacun d’eux.

Article

41 Conventions au sujet des recours

Les transporteurs sont libres de convenir entre eux de dispositions dérogeant aux articles 39 et 40.

CHAPITRE

7 DISPOSITIONS FINALES

Article

42 Secrétariat

Le (la) Secrétaire exécutif(ve) de la Commission économique pour l’Europe assure le secrétariat de la présente Convention.

Article

43 Procédures requises pour signer la Convention et pour devenir Partie

3

Le secrétariat de la Convention invitera à toute conférence convoquée conformément au présent article tous les États visés au paragraphe 2 de l’article 43 de la présente Convention.

Article

50 Dépôt du texte de la présente Convention auprès du Secrétaire général

Le Secrétaire général de l’Organisation des Nations Unies est désigné comme dépositaire de la présente Convention et en transmettra un exemplaire certifié conforme à chaque État signataire ou adhérent.

EN FOI DE QUOI, les plénipotentiaires soussignés, dûment autorisés à cet effet, ont signé la présente Convention.

FAIT à Genève, le 17 novembre 2023, en un seul exemplaire, en langues anglaise, française et russe, les trois textes faisant également foi.

Verdrag inzake de overeenkomst van internationaal spoorwegvervoer van goederen

Preambule

De Staten die partij zijn bij dit Verdrag, hierna te noemen de „partijen”,

Zich bewust van de noodzaak om het concurrentievermogen van het spoorwegvervoer ten opzichte van andere vervoerswijzen te vergroten door het internationale spoorwegvervoer van goederen tussen Europa en Azië te vergemakkelijken,

Gelet op het Verdrag betreffende het internationale spoorwegvervoer (COTIF) van 9 mei 1980 in de versie van het Protocol van 3 juni 1999 houdende wijziging, met name de Uniforme Regelen betreffende de overeenkomst van internationaal spoorwegvervoer van goederen (CIM – Aanhangsel B bij COTIF),

Gelet op de Overeenkomst betreffende het internationaal spoorwegvervoer van goederen (SMGS),

Gelet op de noodzaak om voorzieningen te treffen voor omstandigheden waarin noch de CIM- noch de SMGS-regels van toepassing zijn op het gehele traject, met name voor Euro-Aziatische verbindingen voor spoorwegvervoer van goederen,

Overwegend dat het, om dergelijk vervoer te vergemakkelijken, van essentieel belang is de voorwaarden die van toepassing zijn op de overeenkomst van internationaal spoorwegvervoer van goederen te standaardiseren, met name wat betreft de documenten die voor een dergelijk vervoer worden gebruikt en de aansprakelijkheid van de vervoerder,

Zich bewust van de snelle toename van het spoorwegvervoer tussen Europa en Azië en de noodzaak om het marktaandeel van het spoorwegvervoer te vergroten om de milieueffecten van het goederenvervoer te verminderen door de administratieve en contractuele belemmeringen in de sector te verlichten,

Vaststellend dat dit Verdrag naast de twee bestaande rechtsstelsels voor spoorwegvervoer (CIM en SMGS) zal bestaan, die van toepassing blijven op het internationale spoorwegvervoer van goederen binnen hun respectieve geografische gebieden,

Zijn het volgende overeengekomen:

HOOFDSTUK

1 ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel

1 Toepassingsgebied

1

Dit Verdrag is van toepassing op een overeenkomst van spoorwegvervoer van goederen:

a.
wanneer de plaats van inontvangstneming van de goederen en de plaats bestemd voor de aflevering gelegen zijn in twee verschillende Staten die partij zijn bij dit Verdrag; en
b.
indien in de vervoerovereenkomst is bepaald dat dit Verdrag op de overeenkomst van toepassing is; en
c.
indien geen van de volgende bepalingen van toepassing is op de gehele reis waarop de vervoerovereenkomst betrekking heeft:
- i.
  CIM of SMGS;
- ii.
  bilaterale of multilaterale overeenkomsten tussen partijen.

2

In de vervoerovereenkomst kan tevens worden bepaald dat dit Verdrag van toepassing is op andere vervoerswijzen dan het internationale spoorwegvervoer (multimodaal vervoer):

a.
indien de toepassing van dit Verdrag niet in strijd is met enig internationaal verdrag inzake dergelijk aanvullend vervoer; en
b.
tenzij de partij waarvan het recht van toepassing is op dergelijk multimodaal vervoer heeft verklaard dit Verdrag niet toe te passen op multimodale vervoerovereenkomsten.

3

Twee of meer partijen kunnen overeenkomsten sluiten waarin dit Verdrag van toepassing wordt verklaard op het spoorwegvervoer van goederen tussen hun landen in gevallen anders dan geregeld in het eerste en tweede lid van dit artikel.

Artikel

2 Begripsomschrijvingen

In dit Verdrag wordt verstaan onder:

a.
„vervoerovereenkomst” een overeenkomst op grond waarvan een vervoerder zich ertoe verbindt goederen tegen betaling te vervoeren en deze aan een geadresseerde af te leveren onder de in dit Verdrag bepaalde voorwaarden.
b.
„vervoerder” de contractuele vervoerder of een opvolgende vervoerder.
c.
„contractuele vervoerder” de vervoerder die de vervoerovereenkomst met de afzender heeft gesloten.
d.
„opvolgende vervoerder” een vervoerder die de vervoerovereenkomst niet met de afzender heeft gesloten, maar door het enkele feit dat hij de goederen met de vrachtbrief in ontvangst neemt, partij wordt bij de vervoerovereenkomst.
e.
„afzender” de persoon die de vervoerovereenkomst met de contractuele vervoerder heeft gesloten.
f.
„partijen bij de overeenkomst” de vervoerder en de afzender.
g.
„geadresseerde” de persoon aan wie de vervoerder de goederen overeenkomstig de overeenkomst dient af te leveren.
h.
„rechthebbende” de persoon die het recht heeft over de goederen te beschikken.
i.
„goederen” de koopwaar, handelswaar en zaken van welke aard dan ook tot het vervoer waarvan een vervoerder zich uit hoofde van een vervoerovereenkomst verbindt, met inbegrip van de verpakking en van de uitrusting en intermodale transporteenheid die niet door of namens de vervoerder ter beschikking worden gesteld. Lege wagons kunnen door de partijen bij de overeenkomst ook als goederen worden beschouwd.
j.
„zending” het geheel van goederen dat in het kader van een enkele vervoerovereenkomst dient te worden vervoerd.
k.
„vrachtbrief” een document dat het sluiten en de inhoud van de vervoerovereenkomst bevestigt.
l.
„digitale vrachtbrief” een vrachtbrief in de vorm van een elektronisch gegevensregistratieformulier waarvan de echtheid en integriteit te allen tijde worden gewaarborgd en die dezelfde functies heeft als de vrachtbrief.
m.
„cognossement” een verhandelbaar vervoersdocument betreffende de verplichting van de vervoerder om de goederen aan de cognossementhouder af te leveren.
n.
„elektronisch cognossement” een cognossement in de vorm van een elektronisch gegevensregistratieformulier waarvan de echtheid en integriteit te allen tijde worden gewaarborgd en die dezelfde functies heeft als het cognossement.
o.
„houder” de persoon of partij die in het bezit is van een cognossement.
p.
„kosten in verband met het vervoer” de vervoerskosten en incidentele kosten, douanerechten en andere aanvullende kosten die gerechtvaardigd en noodzakelijk zijn voor de uitvoering van de overeenkomst en die ontstaan vanaf het sluiten van de overeenkomst tot en met de aflevering.
q.
„vervoerskosten” de contractuele vergoeding die aan de vervoerder verschuldigd is voor het uitvoeren van de vervoerovereenkomst.
r.
„tarieven” de prijssystemen van een vervoerder, die wettelijk van kracht zijn of worden bepaald door de kosten van diensten van de vervoerder, op basis waarvan de vervoerskosten in het kader van de vervoerovereenkomst worden gevormd.
s.
„gevaarlijke goederen” de stoffen en voorwerpen waarvan het vervoer is verboden door het Reglement betreffende het internationale spoorwegvervoer van gevaarlijke goederen (RID – Aanhangsel C bij COTIF) of de bepalingen van Bijlage 2 bij het SMGS, of die uitsluitend zijn toegestaan onder de daarin voorgeschreven voorwaarden.
t.
„intermodale transporteenheid” een container, verplaatsbare tank of laadplaat, wissellaadbak, oplegger of andere vergelijkbare laadeenheid die wordt gebruikt voor het vervoer van goederen in intermodaal vervoer.

Artikel

3 Dwingend recht

1

Tenzij in dit Verdrag anders is bepaald, is elke bepaling in de vervoerovereenkomst die zou afwijken van dit Verdrag nietig. De nietigheid van een dergelijke bepaling houdt niet in dat andere bepalingen van de door de partijen overeengekomen vervoerovereenkomst ook nietig zijn.

2

Een vervoerder kan een zwaardere aansprakelijkheid en verplichtingen op zich nemen die zwaarder zijn dan die waarin dit Verdrag voorziet. Bovendien kan de door de afzender krachtens de artikelen 7 en 11 te betalen vergoeding qua bedrag worden beperkt, maar deze mag niet lager zijn dan het bedrag waarvoor de vervoerder krachtens dit Verdrag aansprakelijk is wanneer de goederen volledig verloren gaan.

Artikel

4 Bepalingen van het publiekrecht

Dit Verdrag regelt alleen de rechten en verplichtingen van de partijen bij de vervoerovereenkomst die voortvloeien uit een dergelijke overeenkomst. Vervoer waarop dit Verdrag van toepassing is, blijft onderworpen aan de bepalingen van het publiekrecht, met name publiekrechtelijke bepalingen die het volgende regelen:

a.
rechten en verplichtingen van werknemers van de partijen bij de overeenkomst;
b.
het veilige vervoer van gevaarlijke goederen alsmede andere veiligheidskwesties;
c.
douaneformaliteiten;
d.
de bescherming van dieren;
e.
beperkingen en bijzondere voorwaarden voor het vervoer van verschillende soorten goederen;
f.
beperkingen van het gebruik van verschillende grensovergangen, spoorweginfrastructuur of treinstations in verschillende landen;
g.
vergunningen aan spoorwegondernemingen om spoorwegvervoer van goederen uit te voeren;
h.
het recht op toegang van een spoorwegonderneming om de spoorweginfrastructuur in verschillende landen te gebruiken; en/of
i.
de technische toelating van spoorwegvoertuigen/wagons voor het internationale spoorwegverkeer.

HOOFDSTUK

2 SLUITEN EN UITVOEREN VAN EEN VERVOEROVEREENKOMST

Artikel

5 Vervoerovereenkomst

1

Op grond van de vervoerovereenkomst is de vervoerder verplicht de goederen naar de bestemming te vervoeren en deze aan de geadresseerde af te leveren. Met inachtneming van artikel 8 is de afzender verplicht de kosten in verband met het vervoer te betalen.

2

De vervoerovereenkomst wordt bevestigd door middel van een vrachtbrief. De relevante internationale samenwerkingsverbanden in de spoorwegsector kunnen samen een standaardmodel van een vrachtbrief opstellen, daarbij ook rekening houdend met douaneaangelegenheden.

Voor één zending wordt slechts één vrachtbrief opgesteld, zelfs indien het geheel van goederen uit meerdere delen bestaat of in meerdere wagons wordt vervoerd.

Het ontbreken, de onregelmatigheid of het verlies van de vrachtbrief doet geen afbreuk aan het bestaan of de geldigheid van de vervoerovereenkomst, waarop dit Verdrag van toepassing blijft.

3

De vrachtbrief wordt ondertekend door de verzender en de contractuele vervoerder. Een afdruk, stempel of aanduiding van een boekhoudmachine kan als handtekening worden gebruikt.

De vervoerder dient de inontvangstneming van de goederen op de vrachtbrief op passende wijze te certificeren en het voor de afzender bestemde origineel van de vrachtbrief aan de afzender terug te zenden.

4

Een elektronische vrachtbrief kan worden gebruikt op voorwaarde dat de bij de vervoerovereenkomst betrokken partijen hiermee akkoord gaan.

Artikel

6 Inhoud van de vrachtbrief

1

De vrachtbrief dient de volgende gegevens te bevatten:

a.
de datum en de plaats van het opmaken ervan;
b.
de naam en het adres van de afzender;
c.
de naam en het adres van de contractuele vervoerder;
d.
de naam en het adres van de persoon aan wie de goederen daadwerkelijk werden afgegeven indien hij niet de contractuele vervoerder is;
e.
de plaats en de datum waarop de goederen in ontvangst werden genomen;
f.
de plaats van de aflevering;
g.
de naam en het adres van de geadresseerde;
h.
de omschrijving van de aard van de goederen en de verpakkingswijze, en, in het geval van gevaarlijke goederen, de algemeen erkende omschrijving ervan;
i.
het aantal colli en de bijzondere merktekens en nummers ervan;
j.
de wagonnummers ter identificatie van de wagons waarin de zending wordt vervoerd;
k.
het nummer van het op eigen wielen rollende spoorvoertuig (lege wagon), indien het als te vervoeren goed wordt aangeboden;
l.
bij intermodale transporteenheden, de categorie ervan, het nummer of de voor hun identificatie vereiste andere kenmerken;
m.
de brutomassa of de op andere wijze uitgedrukte hoeveelheid goederen;
n.
een gedetailleerde lijst van de documenten die door de douane of andere administratieve autoriteiten worden verlangd en die aan de vrachtbrief zijn gehecht of ter beschikking van de vervoerder worden gehouden bij een naar behoren aangewezen autoriteit of een in de overeenkomst aangewezen instantie;
o.
de vervoerskosten en andere kosten betrekking hebbend op het vervoer, voor zover deze door de geadresseerde dienen te worden betaald.

2

In voorkomend geval dient de vrachtbrief tevens de volgende gegevens te bevatten:

a.
vervoerskosten en andere kosten in verband met het vervoer die de afzender voor zijn rekening neemt;
b.
de overeengekomen afleveringstermijn;
c.
het overeengekomen vervoertraject;
d.
een lijst van niet in het eerste lid, onderdeel n, van dit artikel genoemde documenten die aan de vervoerder zijn overhandigd;
e.
de door de afzender verstrekte informatie van het aantal en de beschrijving van de door hem op de wagon aangebrachte verzegelingen;
f.
aanvullende informatie over specifieke eisen met betrekking tot de behandeling van de goederen, met inbegrip van gevaarlijke goederen.

3

De partijen bij de overeenkomst kunnen op de vrachtbrief andere gegevens met betrekking tot het vervoer vermelden die zij nuttig achten.

Artikel

7 Verantwoordelijkheid van de afzender

1

De afzender is aansprakelijk voor alle kosten, verliezen of schade die de vervoerder heeft geleden ten gevolge van:

a.
het onjuist, onvolledig, onnauwkeurig of onverenigbaar met de feiten zijn van de door of namens de afzender aangebrachte aanduidingen in de vrachtbrief of andere in artikel 12 bedoelde documenten; of
b.
het verzuimen door de afzender om de nodige informatie te verstrekken over de algemeen erkende omschrijving van de gevaarlijke goederen.

2

De afzender is, voor zover hij in gebreke is, tevens aansprakelijk voor alle kosten, verliezen of schade die de vervoerder heeft geleden doordat de afzender niet de nodige informatie heeft verstrekt over specifieke eisen met betrekking tot de behandeling van de goederen.

3

Indien de afzender heeft verzuimd de gevaarlijke aard van de goederen of de specifieke eisen met betrekking tot de behandeling van de goederen te vermelden, kan de vervoerder de goederen te allen tijde lossen of vernietigen of onschadelijk maken, naargelang de omstandigheden en het potentiële risico. In dit geval kan de vervoerder aanspraak maken op de kosten of uitgaven die noodzakelijk zijn door de genomen maatregelen en is hij niet gehouden tot vergoeding van verlies of schade aan de goederen.

4

De vervoerder kan geen aanspraak maken op kosten of uitgaven en is gehouden tot schadevergoeding voor verlies van of schade aan de goederen indien hij op de hoogte was van de onjuistheid of onvolledigheid van de vrachtbrief of van de in artikel 12 bedoelde documenten of van de gevaarlijke aard van de goederen of van de specifieke eisen met betrekking tot de behandeling van de goederen bij de inontvangstneming ervan.

Artikel

8 Betaling van de kosten in verband met het vervoer

De vrachtbrief levert evenwel niet volledig bewijs in het geval dat deze een met redenen omkleed voorbehoud bevat.

4

Elk beschikkingsrecht vervalt wanneer de geadresseerde of een andere door de geadresseerde aangewezen persoon de vrachtbrief van de vervoerder in bezit heeft genomen en de goederen heeft aanvaard of om aflevering van de goederen heeft verzocht.

Artikel

16 Uitoefening van het beschikkingsrecht

4

De vervoerder is van deze aansprakelijkheid ontheven voor zover het verlies of de schade of de vertraging in de aflevering voortvloeit uit de bijzondere risico’s die inherent zijn aan een van de volgende omstandigheden:

a.
vervoer in open wagons overeenkomstig de Algemene Vervoersvoorwaarden of de gevestigde praktijk; onder voorbehoud van schade die de goederen hebben geleden als gevolg van atmosferische invloeden, worden goederen die worden vervoerd in intermodale transporteenheden of in gesloten wegvoertuigen die op wagons worden vervoerd, niet geacht te zijn vervoerd in open wagons;
b.
het ontbreken of de gebrekkigheid van de verpakking in het geval van goederen die door hun aard onderhevig zijn aan verliezen of beschadigingen, wanneer ze niet of gebrekkig zijn verpakt;
c.
het laden van de goederen door de afzender of het lossen door de geadresseerde;
d.
de aard van bepaalde goederen die deze in het bijzonder blootstellen aan geheel of gedeeltelijk verlies of schade, met name door breuk, roest, inwendig en spontaan bederf, uitdroging of kwaliteitsverlies;
e.
de onnauwkeurige, onjuiste of onvolledige aanduiding of nummering van de colli.

5

Wanneer de vervoerder bewijst dat het verlies of de beschadiging of de vertraging in de aflevering, gelet op de omstandigheden van het specifieke geval, kan zijn ontstaan uit een of meer van de in het vierde lid van dit artikel genoemde bijzondere risico's, wordt vermoed dat het verlies of de beschadiging of de vertraging in de aflevering daardoor is veroorzaakt. De persoon die het recht heeft om een vordering tegen de vervoerder in te stellen, heeft evenwel het recht aan te tonen dat het verlies of de beschadiging of de vertraging in de aflevering niet geheel of gedeeltelijk door een van deze risico’s is veroorzaakt.

Artikel

20 Vermoeden van verlies van de goederen

2

De waarde van een nationale munteenheid, uitgedrukt in Bijzondere Trekkingsrechten, van een partij bij dit Verdrag die lid is van het Internationale Monetaire Fonds, wordt berekend overeenkomstig de waarderingsmethode die door het Internationale Monetaire Fonds op de desbetreffende datum wordt gehanteerd voor zijn eigen verrichtingen en transacties. De waarde van de nationale munteenheid, uitgedrukt in Bijzondere Trekkingsrechten, van een partij bij dit Verdrag die geen lid is van het Internationale Monetaire Fonds, wordt berekend op een door die partij vastgestelde wijze.

Artikel

23 Aansprakelijkheid voor verspilling tijdens het vervoer

1

Onverminderd het bepaalde in artikel 19 ten aanzien van goederen die, ingevolge hun aard, in het algemeen een gewichtsverlies ondergaan tijdens het vervoer, is de vervoerder, ongeacht de lengte van het afgelegde traject, slechts aansprakelijk voor het gedeelte van het verlies dat meer bedraagt dan:

a.
twee procent van de massa voor vloeibare goederen of in vochtige toestand aangeboden goederen;
b.
één procent van de massa voor droge goederen.

2

Op de in het eerste lid van dit artikel bedoelde beperking van de aansprakelijkheid kan geen beroep worden gedaan, indien wordt bewezen dat het verlies, gelet op de omstandigheden van het specifieke geval, geen gevolg is van oorzaken die de afwijking zouden rechtvaardigen.

3

In het geval dat meer colli met één enkele vrachtbrief zijn vervoerd, wordt het gewichtsverlies tijdens het vervoer voor iedere collo afzonderlijk berekend, wanneer de massa ervan afzonderlijk op de vrachtbrief is vermeld of op andere wijze kan worden vastgesteld.

4

In geval van geheel verlies van goederen of in geval van verlies van één collo vindt voor de berekening van de schadevergoeding geen aftrek plaats wegens gewichtsverlies tijdens het vervoer.

Artikel

24 Schadevergoeding

1

In geval van schade aan goederen vergoedt de vervoerder de waardevermindering van de goederen. Het bedrag wordt berekend op basis van deskundigheid of door toepassing van de waarde van de overeenkomstig artikel 21, tweede lid, omschreven goederen, terwijl het percentage van de waardevermindering op de plaats van bestemming wordt genoteerd. Aangenomen wordt dat de kosten van het verlagen en repareren van de schade overeenkomen met de vermindering van de waarde.

2

De vervoerder vergoedt daarnaast de in artikel 21, vierde lid, voorziene kosten in de verhouding zoals bepaald in het eerste lid van dit artikel.

3

De schadevergoeding bedraagt niet meer dan:

a.
indien de gehele zending door de schade in waarde is verminderd, het in geval van geheel verlies te betalen bedrag;
b.
indien slechts een gedeelte van de zending door de schade in waarde is verminderd, het te betalen bedrag in geval van verlies van het in waarde verminderde gedeelte.

4

In geval van beschadiging van een lege wagon die als te vervoeren goederen voor vervoer is aangeboden of van beschadiging van een intermodale transporteenheid of van de verwijderbare delen daarvan wordt de schadevergoeding beperkt tot de herstelkosten. Het derde lid van dit artikel is van overeenkomstige toepassing.

5

Er is geen verdere schadevergoeding verschuldigd.

Artikel

25 Schadevergoeding bij vertraging in de aflevering

1

Indien wordt bewezen dat de schade het gevolg is van vertraging in de aflevering, dan betaalt de vervoerder een schadevergoeding die niet meer mag bedragen dan de helft van de vervoerskosten.

2

Voor zover de goederen verloren gaan of waarde hebben verloren als gevolg van gedeeltelijk verlies of schade, wordt geen vergoeding voor vertraging betaald.

3

In geen geval mag de vergoeding voor vertraging en die voor gedeeltelijk verlies of gedeeltelijke schade van goederen hoger zijn dan de vergoeding die verschuldigd zou zijn in geval van geheel verlies van de goederen.

4

Indien de afleveringstermijn bij overeenkomst is vastgesteld, kunnen andere vormen van schadevergoeding worden overeengekomen dan die bedoeld in het eerste lid van dit artikel. Indien in dit geval niet alleen de overeengekomen afleveringstermijn wordt overschreden, maar ook de termijn die redelijkerwijs van de zorgvuldige vervoerder als bedoeld in artikel 13 kan worden verlangd, ook wordt overschreden, kan de persoon die het recht heeft om een vordering tegen de vervoerder in te stellen, hetzij de in de overeenkomst of de in dit artikel bedoelde schadevergoeding vorderen.

Artikel

26 Personen voor wie de vervoerder aansprakelijk is

De vervoerder is aansprakelijk voor zijn ondergeschikten en voor andere personen van wier diensten hij gebruik maakt bij de uitvoering van het vervoer, wanneer deze ondergeschikten en andere personen handelen in de uitoefening van hun werkzaamheden. De ondernemingen of lichamen die de spoorweginfrastructuur exploiteren waarop het vervoer wordt verricht, worden beschouwd als personen van wier diensten de vervoerder gebruik maakt bij de uitvoering van het vervoer. Het recht van regres van de vervoerder wordt niet aangetast.

Artikel

27 Andere vorderingen

1

In alle gevallen waar dit Verdrag van toepassing is, kan tegen de vervoerder slechts een vordering wegens aansprakelijkheid, ongeacht de rechtsgrond, worden ingesteld onder de voorwaarden en beperkingen neergelegd in dit Verdrag.

2

Indien een vordering wordt ingesteld tegen de ondergeschikten of andere personen voor wie de vervoerder aansprakelijk is ingevolge artikel 26, mag deze vordering eveneens uitsluitend worden ingesteld onder de voorwaarden en beperkingen neergelegd in dit Verdrag.

HOOFDSTUK

4 SCHIKKING VAN VORDERINGEN

Artikel

28 Kennisgeving van schade

4

Indien de eiser een keuze heeft tussen meerdere vervoerders, vervalt zijn keuzerecht zodra hij een vordering tegen een van hen heeft ingesteld.

Artikel

32 Verjaring

1

De verjaringstermijn voor een vordering die voortvloeit uit het vervoer krachtens dit Verdrag bedraagt één jaar. De verjaringstermijn bedraagt echter twee jaar in het geval van een vordering:

a.
om een door de vervoerder bij de geadresseerde geïnde contante betaling bij aflevering terug te vorderen;
b.
om de opbrengst van de verkoop door de vervoerder terug te vorderen.

2

De verjaringstermijn geldt voor vorderingen:

a.
voor vergoeding van geheel verlies, vanaf de dertigste dag na het verstrijken van de afleveringstermijn;
b.
voor vergoeding van gedeeltelijk verlies, schade of overschrijding van de afleveringstermijn, vanaf de dag waarop de aflevering heeft plaatsgevonden;
c.
in alle andere gevallen, vanaf de dag waarop het vorderingsrecht kan worden uitgeoefend.

De voor het begin van de verjaringstermijn aangegeven dag wordt niet in de termijn opgenomen.

3

De verjaringstermijn wordt geschorst door een vordering overeenkomstig artikel 29 tot de dag waarop de vervoerder de vordering door middel van een schriftelijke kennisgeving afwijst en de daarbij ingediende documenten retourneert. Indien een deel van de vordering wordt aanvaard, gaat de verjaringstermijn opnieuw in met betrekking tot het gedeelte van de vordering dat wordt betwist. De bewijslast van de ontvangst van de vordering of van de repliek en van de terugzending van de documenten ligt bij de partij die zich op deze feiten beroept. De verjaringstermijn wordt niet geschorst door verdere vorderingen met hetzelfde doel.

4

Een rechtsvordering die verjaard is, kan niet verder worden uitgeoefend, zelfs niet door middel van een tegenvordering of bij wijze van uitzondering.

5

De schorsing en de stuiting van verjaringstermijnen wordt voor het overige beheerst door het nationale recht.

HOOFDSTUK

5 COGNOSSEMENT

Artikel

33 Afgifte van een cognossement

De vervoerder kan slechts bezwaar maken tegen een vordering van een persoon die gerechtigd is op grond van het cognossement een vordering in te stellen, voor zover:

a.
het bezwaar de geldigheid van de verklaringen in het cognossement betreft; of
b.
het bezwaar voortvloeit uit de inhoud van het cognossement; of
c.
de vervoerder het recht heeft rechtstreeks bezwaar te maken tegen de persoon die gerechtigd is op grond van het cognossement een vordering in te dienen.

Verwijzingen naar andere overeenkomsten in het cognossement worden niet beschouwd als een bindend onderdeel van het cognossement.

Artikel

38 Cognossement als eigendomstitel

De afgifte en overhandiging van het cognossement aan de daarin aangewezen geadresseerde heeft, in termen van het verwerven van rechten op de goederen, hetzelfde effect als een fysieke overhandiging van de goederen, mits de vervoerder in het bezit is van de goederen. Hetzelfde geldt voor de overdracht van het cognossement aan derden.

HOOFDSTUK

6 BETREKKINGEN TUSSEN VERVOERDERS

Artikel

39 Vereffening van rekeningen

Elke vervoerder die bij vertrek of bij aankomst alle kosten die voortvloeien uit de vervoerovereenkomst heeft geïnd of had moeten innen, dient aan de betrokken vervoerders hun respectieve aandelen te betalen. De wijzen van betaling worden in een overeenkomst tussen de vervoerders vastgelegd.

Artikel

40 Regresrecht

1

Een vervoerder die op grond van dit Verdrag een schadevergoeding heeft betaald, heeft recht van regres tegen de vervoerders die aan het vervoer hebben deelgenomen overeenkomstig de volgende bepalingen:

a.
De vervoerder die het verlies of de schade heeft veroorzaakt, is hiervoor als enige aansprakelijk;
b.
Wanneer het verlies of de schade door meerdere vervoerders is veroorzaakt, is elk van hen aansprakelijk voor het verlies of de schade die hij heeft veroorzaakt; indien een dergelijk onderscheid onmogelijk is, wordt de compensatie overeenkomstig onderdeel c onderling verdeeld;
c.
Indien niet kan worden aangetoond welke vervoerder het verlies of de schade heeft veroorzaakt, wordt de vergoeding verdeeld over alle vervoerders die aan het vervoer hebben deelgenomen, met uitzondering van degenen die bewijzen dat het verlies of de schade niet door hen is veroorzaakt; deze verdeling geschiedt in verhouding tot hun respectieve aandeel van de vervoerkosten.

2

In geval van onvermogen om te betalen van een van deze vervoerders wordt het onbetaalde deel dat van hem verschuldigd is, verdeeld over alle andere vervoerders die aan het vervoer hebben deelgenomen, in verhouding tot hun respectieve aandeel in de vervoerskosten.

Artikel

41 Overeenkomsten inzake regres

De vervoerders kunnen onderling overeenkomsten sluiten die afwijken van de artikelen 39 en 40.

HOOFDSTUK

7 SLOTBEPALINGEN

Artikel

42 Secretariaat

De uitvoerend secretaris van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties verzorgt secretariaatsdiensten voor dit Verdrag.

Artikel

43 Procedures voor ondertekening van en voor partij worden bij het Verdrag

3

Het secretariaat van het Verdrag nodigt alle Staten bedoeld in artikel 43, tweede lid, van dit Verdrag uit voor elke conferentie die bijeengeroepen wordt.

Artikel

50 Nederlegging van dit Verdrag bij de Secretaris-Generaal

De Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties wordt hierbij aangewezen als depositaris van dit Verdrag, die alle ondertekenende en toetredende Staten een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift zal doen toekomen.

TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekende gevolmachtigden, daartoe naar behoren gemachtigd, dit Verdrag hebben ondertekend.

GEDAAN te Genève op 17 november 2023, in één oorspronkelijk exemplaar in de Engelse, de Franse en de Russische taal, waarbij alle teksten gelijkelijk authentiek zijn.