Hebben goedgevonden en verstaan:
Voor de toepassing van dit besluit wordt verstaan onder:
Onze minister: Onze Minister van Justitie;
de wet: de Wet op de jeugdhulpverlening (Stb. 1989, 360).
Een instelling stelt met inachtneming van de doelstelling waarvoor zij is aanvaard een werkplan vast, dat een beschrijving bevat van de op basis van de doelstelling uit te oefenen functies en werkzaamheden en de toe te passen werkwijze.
Het werkplan bevat in ieder geval een beschrijving van:
de uitgangspunten voor het beleid van de instelling, afgestemd op de problemen en stoornissen van de jeugdigen;
de personeelsformatie alsmede de wijze waarop de verantwoordelijkheden voor de onderscheiden taken binnen de instelling zijn verdeeld, waarbij wordt aangegeven of en onder welke voorwaarden de instelling gebruik maakt van diensten van personen die anders dan als beroepskracht werkzaam zijn;
de omvang en inrichting van de accommodatie;
de wijze van behandeling van klachten;
de wijze waarop aan de verlening van inzage in en van afschrift van bescheiden uitvoering wordt gegeven;
hetgeen in het dossier met betrekking tot de jeugdige wordt opgenomen;
de wijze waarop de samenwerking met daarvoor in aanmerking komende personen, instellingen en instanties in de regio en indien nodig daarbuiten, is georganiseerd.
De statuten van de instelling alsmede de daarin aangebrachte wijzigingen, worden terstond aan Onze minister ter kennis gebracht.
De instelling maakt slechts gebruik van diensten van een persoon die anders dan als beroepskracht werkzaam is, indien deze:
beschikt over voldoende kennis en ervaring benodigd voor de te verrichten werkzaamheden;
schriftelijk verklaart duurzaam bij de uitvoerder werkzaamheden te zullen verrichten;
indien dit voor de uitvoering van zijn werkzaamheden noodzakelijk is, een door de instelling aangeboden training volgt;
zijn werkzaamheden verricht onder verantwoordelijkheid van een daartoe door de uitvoerder aangewezen beroepskracht.
De accommodatie van de instelling is afgestemd op de op basis van de doelstelling uit te oefenen functies en werkzaamheden en op de doelgroep.
De instelling is zeven maal vierentwintig uren per week onmiddellijk beschikbaar voor de taakuitoefening overeenkomstig haar doelstelling.
De instelling stelt zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk binnen zes weken, met betrekking tot iedere jeugdige ten aanzien van wie zij een taak heeft een hulpverleningsplan op, dat is afgestemd op de problemen en stoornissen van de jeugdige. De gezinsvoogdij-instelling stelt dit plan op onder verantwoordelijkheid van degene die verantwoordelijk is voor de opdracht tot hulp en steun.
Het hulpverleningsplan bevat in ieder geval:
een beschrijving van de voorgenomen activiteiten met betrekking tot de jeugdige, in relatie tot de korte en lange termijn doelen, met vermelding van de daarbij in te schakelen deskundigen en van evaluatiemomenten alsmede met vermelding van te voeren overleg met daarvoor in aanmerking komende personen of instanties;
een vermelding van de wijze waarop daarvoor in aanmerking komende leden van het gezin, waaruit de jeugdige afkomstig is, zullen worden betrokken bij de werkzaamheden, dan wel een vermelding van de redenen waarom dit niet zal gebeuren;
een vermelding van degene die namens de instelling de contactpersoon is voor het geheel van de taakuitoefening.
Een hulpverleningsplan komt niet tot stand en wordt niet gewijzigd dan nadat daarover in ieder geval overleg is gepleegd met:
de desbetreffende jeugdige, overeenkomstig zijn beoordelingsvermogen;
de ouders of voogd, tenzij dit overleg kennelijk schade zal toebrengen aan de jeugdige.
Van het overleg en de resultaten daarvan wordt melding gemaakt in het hulpverleningsplan. Indien geen overleg is gepleegd wordt hiervan met opgave van redenen melding gemaakt.
De voogdij-instelling houdt geregeld en behoorlijk toezicht op de jeugdige en op de aan hem bestede zorg. Zij houdt zich op de hoogte van de ontwikkeling van de jeugdige.
Indien de voogdij-instelling met natuurlijke of rechtspersonen afspraken maakt over door hen te verrichten taken, worden die werkzaamheden, alsmede de tijd aan de uitvoering daarvan besteed en de wijze van verantwoording schriftelijk vastgelegd.
Een voogdij-instelling belast één of meer beroepskrachten met de werkbegeleiding van andere beroepskrachten en van degenen die niet als beroepskracht werkzaam zijn.
Vervallen
Onverminderd de aan de Raad voor de Kinderbescherming toekomende taken en bevoegdheden, voldoet de gezinsvoogdij-instelling aan verzoeken van autoriteiten en instellingen om advies en inlichtingen omtrent een jeugdige die wordt verdacht van een strafbaar feit of op grond daarvan is veroordeeld.
Indien de gezinsvoogdij-instelling bij de beëindiging van haar taak nazorg zal verlenen aan jeugdigen, worden de aard en de duur hiervan in overleg met de jeugdige schriftelijk vastgelegd.
Indien de gezinsvoogdij-instelling begeleiding geeft in verband met vrij patronaat, doet zij dit met inzet van een patroon, aan wie zij leiding en bijstand geeft.
De gezinsvoogdij-instelling voldoet aan opdrachten van de daartoe bevoegde autoriteiten tot het verlenen van hulp en steun ten behoeve van jeugdigen die worden verdacht van of zijn veroordeeld wegens een strafbaar feit en ten aanzien van wie op grond van bepalingen in het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering voorwaarden zijn gesteld.
De gezinsvoogdij-instelling draagt zorg dat een voldoende aantal personen in staat en bereid is als patroon, gezinsvoogd of toezichthouder op te treden.
De gezinsvoogdij-instelling wijst zo spoedig mogelijk nadat de minderjarige ingevolge artikel 254 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek onder haar toezicht is gesteld een gezinsvoogd aan. Van deze aanwijzing wordt mededeling gedaan aan de betrokken ouder en minderjarige.
In de mededeling, bedoeld in het tweede lid, wordt tevens opgenomen:
de aanduiding van de functionaris die de gezinsvoogd bij afwezigheid vervangt;
de wijze waarop geklaagd kan worden over het optreden van de gezinsvoogd of diens vervanger;
de wijze waarop een verzoek als bedoeld in artikel 260, eerste lid, en artikel 263, tweede lid, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek moet worden gedaan;
de wijze waarop beroep kan worden ingesteld tegen een beslissing van de gezinsvoogdij-instelling.
De gezinsvoogdij-instelling bevordert dat afspraken worden gemaakt over de toegang tot politiebureaus en justitiële jeugdinrichtingen inzake aldaar door patroons, gezinsvoogden en toezichthouders te brengen bezoeken aan jeugdigen die worden verdacht van of zijn veroordeeld wegens een strafbaar feit.
De gezinsvoogdij-instelling kan aan een natuurlijk persoon, die zich als vrijwilliger aanbiedt om als gezinsvoogd op te treden, verzoeken andere werkzaamheden te verrichten die binnen de doelstelling van de rechtspersoon vallen.
Zodanig verzoek kan betrekking hebben op het verlenen van hulp en steun, rechtsbijstand uitgezonderd, aan jeugdigen die worden verdacht van of zijn veroordeeld wegens een strafbaar feit.
De gezinsvoogdij-instelling kan, indien hierin niet anders kan worden voorzien, met instemming van de rechter dan wel de officier van justitie, met natuurlijke personen op grond van hun bijzondere deskundigheid afspraken maken over het verzorgen van de voorlichting van deze autoriteiten over bepaalde jeugdigen. De wijze waarop aan het verzorgen van deze voorlichting wordt voldaan, wordt schriftelijk vastgelegd.
Dit besluit treedt in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte van het Staatsblad waarin het wordt geplaatst en werkt terug tot en met 1 januari 1990.
Dit besluit kan worden aangehaald als Besluit kwaliteitsregels en taken voogdij- en gezinsvoogdij-instellingen.
Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van toelichting in het Staatsblad zal worden geplaatst en dat daarvan afschrift zal worden gezonden aan de Raad van State.