Besluit van 5 december 2005, houdende vaststelling van een inkomensbesluit voor de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Inkomensbesluit Wet WIA)

1

Voor de toepassing van de artikelen 52, vierde lid, 60, eerste lid, aanhef en onderdeel a, en 61, achtste lid, van de Wet WIA wordt onder inkomen uit arbeid in het bedrijfs- en beroepsleven verstaan:

• a.

  het loon in de zin van artikel 16 van de Wet financiering sociale verzekeringen voor de werknemer in de zin van die wet met uitzondering van degenen waarvan op grond van artikel 21 van die wet geen premies voor de werknemersverzekeringen worden geheven;

• b.

  het loon in de zin van de Wet op de loonbelasting 1964, voorzover de verzekerde geen werknemer is als bedoeld in onderdeel a;

• c.

  het belastbaar loon of het belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden, bedoeld in paragraaf 3.3.1 onderscheidenlijk paragraaf 3.4.1 van de Wet inkomstenbelasting 2001, voor zover de verzekerde geen werknemer is als bedoeld in de onderdeel a en b en behoudens voor zover het een werkzaamheid betreft als bedoeld in de artikelen 3.91, eerste lid, onderdelen a en b, en 3.92 van die wet;

• d.

  de belastbare winst uit onderneming, bedoeld in paragraaf 3.2.1 van de Wet inkomstenbelasting 2001, vermeerderd met de ondernemersaftrek, bedoeld in paragraaf 3.2.4 van die wet, en de MKB-winstvrijstelling, bedoeld in paragraaf 3.2.5 van die wet, met dien verstande dat de bestanddelen van de winst, bedoeld in artikel 3.78, derde lid, onderdelen a, b en c, van die wet, niet geacht worden te behoren tot die winst.

2

Indien de berekening van het resultaat uit overige werkzaamheden, bedoeld in het eerste lid, onderdeel c, of de winst, bedoeld in het eerste lid, onderdeel d, leidt tot een negatief bedrag, wordt het resultaat onderscheidenlijk de winst op nihil gesteld.

1

In afwijking van artikel 2, eerste lid, onderdelen a en b, wordt niet als inkomen uit arbeid in het bedrijfs- en beroepsleven beschouwd:

• a.

  het loon uit vroegere dienstbetrekking in de zin van de Wet op de loonbelasting 1964;

• b.

  loondervingsuitkeringen en uitkeringen op grond van de Wet WIA, alsmede aanvullingen op die uitkeringen.

2

In afwijking van artikel 2, eerste lid, onderdeel b, wordt niet als inkomen uit arbeid in het bedrijfs- en beroepsleven beschouwd:

• a.

  een vergoeding voor de inkomensafhankelijke bijdrage als bedoeld in artikel 46 van de Zorgverzekeringswet;

• b.

  de eindheffingsbestanddelen, bedoeld in artikel 31, eerste lid, onderdelen b tot en met h, van de Wet op de loonbelasting 1964.

1

Voor de toepassing van de artikelen 52, vierde lid, en 61, achtste lid, van de Wet WIA wordt in aanvulling op of in afwijking van artikel 2, eerste lid:

• a.

  als inkomen uit arbeid in het bedrijfs- en beroepsleven wordt beschouwd het loon of de inkomsten die werden genoten in de kalendermaand voorafgaand aan een recht op loondervingsuitkering of aan het verlof;

• b.

  niet als inkomen uit arbeid in het bedrijfs- en beroepsleven beschouwd het loon of de inkomsten die door de verzekerde worden genoten indien hij tegelijkertijd uit hoofde van dezelfde arbeidsrelatie loon of inkomsten als bedoeld in onderdeel a ontvangt.

2

Bij het bepalen van de hoogte van de arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt, indien sprake is van een verkorte wachttijd als bedoeld in artikel 23, zesde lid, van de Wet WIA, geen rekening gehouden met het loon dat door de werkgever wordt betaald.

1

Het inkomen uit arbeid uit het bedrijfs- en beroepsleven is het tot een bedrag per kalendermaand herleide inkomen.

2

Bij de toepassing van het eerste lid wordt voorzover sprake is van loon als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdelen a en b, het loon door de werknemer geacht te zijn genoten in het aangiftetijdvak waarover de werkgever of de inhoudingsplichtige van dat loon opgave heeft gedaan.

3

Bij de toepassing van het eerste lid kan op basis van een geschat inkomen een gemiddeld genoten inkomen per kalendermaand worden bepaald, waarna per periode van ten hoogste twaalf kalendermaanden een herberekening plaatsvindt.

4

Het UWV kan bij de bepaling van het inkomen artikel 3, eerste lid, van het Besluit dagloonregels werknemersverzekeringen overeenkomstig toepassen, waarbij in plaats van een refertejaar, kalendermaand wordt gelezen.

5

Indien een loondervingsuitkering wordt geweigerd in verband met enig handelen of nalaten van betrokkene dat hem redelijkerwijs kan worden verweten, of het recht op een loondervingsuitkering als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, onder 3° gedeeltelijk ontbreekt dan wel de betaling daarvan is opgeschort door toepassing van artikel 629 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek onderscheidenlijk artikel 76b, eerste tot en met derde lid, of 76c van de Ziektewet, wordt voor de toepassing van dit besluit de uitkering in aanmerking genomen als ware deze niet geweigerd.

6

Indien een loondervingsuitkering niet tot uitbetaling komt omdat deze niet is aangevraagd, wordt voor de toepassing van dit besluit de uitkering in aanmerking genomen als ware deze genoten.

7

Het UWV kan dit artikel buiten toepassing laten of daarvan afwijken voorzover toepassing, gelet op het belang dat dit besluit beoogt te beschermen zal leiden tot een onbillijkheid van overwegende aard.

1

De bij de toepassing van artikel 6 noodzakelijke omrekening in euro’s van een niet in euro’s uitgedrukt inkomen uit arbeid geschiedt met behulp van de door de Europese Centrale Bank geadviseerde wisselkoersen.

2

Een wijziging van een koers als bedoeld in het eerste lid beïnvloedt het op grond van artikel 6 vastgestelde inkomen niet, met dien verstande dat:

• a.

  bij wijziging van het inkomen uit arbeid, anders dan ten gevolge van de koersmutaties, een omrekening plaatsvindt; en

• b.

  ten minste eens per jaar een omrekening plaatsvindt.

1

Ingeval ter zake van het belastbare loon artikel 39c van de Wet op de loonbelasting 1964 wordt toegepast, wordt voor de toepassing van artikel 3, tweede lid, onderdeel b, onder eindheffingsbestanddelen als bedoeld in artikel 31, eerste lid, onderdelen b tot en met h, van de Wet op de loonbelasting 1964 verstaan eindheffingsbestanddelen als bedoeld in artikel 31, eerste lid, onderdelen b tot en met h, van die wet, zoals dat artikel luidde op 31 december 2010.

2

Dit artikel vervalt met ingang van de dag waarop artikel 39c van de Wet op de loonbelasting 1964 vervalt.