Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds

1

Indien een van de partijen van mening is dat de andere partij haar verplichtingen in het kader van deze Overeenkomst niet is nagekomen, kan deze partij passende maatregelen nemen.

2

Alvorens dit te doen verstrekt zij de andere partij binnen dertig dagen alle ter zake dienende informatie die nodig is voor een grondig onderzoek van de situatie, teneinde tot een voor beide partijen bevredigende oplossing te komen.

3

In bijzonder dringende gevallen kunnen zonder voorafgaand overleg passende maatregelen worden genomen. Deze maatregelen worden onmiddellijk ter kennis gebracht van de andere partij. Op verzoek van deze partij kan overleg worden gepleegd. Dit overleg vindt plaats binnen dertig dagen na de kennisgeving van de maatregelen. Indien er geen bevredigende oplossing wordt gevonden, kan de betrokken partij gebruik maken van de procedure voor de beslechting van geschillen.

4

De partijen komen voor de juiste interpretatie en de praktische toepassing van deze Overeenkomst overeen dat onder de in lid 3 bedoelde „bijzonder dringende gevallen” worden verstaan gevallen van wezenlijke inbreuk op de Overeenkomst door een der partijen. Als wezenlijke inbreuk op de Overeenkomst worden beschouwd:

• i.

  afwijzing van de Overeenkomst in strijd met de algemene regels van het internationale recht, of

• ii.

  schending van de in artikel 2 genoemde essentiële onderdelen van de Overeenkomst.

5

De partijen komen overeen dat zij onder de in lid 1 van dit artikel genoemde passende maatregelen verstaan maatregelen die in overeenstemming met het internationale recht zijn genomen. Bij het nemen van de maatregelen dient voorrang te worden gegeven aan die maatregelen die de werking van de Overeenkomst het minst verstoren.

1

Er wordt een regelmatige politieke dialoog ingesteld tussen de partijen. Deze dialoog verloopt parallel met de samenwerking en draagt ertoe bij deze te consolideren. Tevens moet de dialoog bijdragen tot de totstandkoming van duurzame solidariteit en nieuwe vormen van samenwerking.

2

De doelstellingen van de politieke dialoog en samenwerking zijn met name:

• a.

  het bevorderen van het wederzijds begrip en de convergentie van de standpunten van de partijen:

• b.

  het de partijen mogelijk maken elkaars standpunten en belangen in overweging te nemen;

• c.

  het bevorderen van de steun voor de democratie, rechtsstaat en eerbiediging van de mensenrechten;

• d.

  het bevorderen van de sociale rechtvaardigheid en het helpen creëren van de voorwaarden voor de bestrijding van armoede en alle vormen van discriminatie.

3

De politieke dialoog heeft betrekking op alle onderwerpen van wederzijds belang.

4

De politieke dialoog wordt regelmatig en telkens wanneer nodig gehouden:

• a.

  op ministerieel niveau;

• b.

  op het niveau van hoge ambtenaren die enerzijds Zuid-Afrika en anderzijds het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen vertegenwoordigen;

• c.

  met optimale gebruikmaking van alle diplomatieke kanalen, met inbegrip van regelmatige briefings, overleg tijdens internationale bijeenkomsten en contacten tussen diplomatieke vertegenwoordigers in derde landen;

• d.

  met gebruikmaking van alle andere middelen of op alle andere niveaus waarover de partijen overeenstemming hebben bereikt en die een nuttige bijdrage kunnen leveren tot de consolidering van de dialoog en de verhoging van het effect daarvan.

5

Behalve de in de voorgaande leden bedoelde bilaterale politieke dialoog, maken de partijen ook optimaal gebruik van en leveren zij een actieve bijdrage aan de regionale politieke dialoog tussen de Europese Unie en de landen van zuidelijk Afrika, met name met het oog op de bevordering van duurzame vrede en stabiliteit in de regio.

De partijen nemen tevens deel aan de politieke dialoog in breder ACS/EU-verband, als voorzien bij en vastgelegd in de desbetreffende ACS/EG-overeenkomsten.

1

De partijen komen overeen hun onderlinge handelsverkeer te ontwikkelen, te diversifiëren en te intensiveren, en de concurrentiepositie van Zuid-Afrikaanse producten op de binnenlandse, regionale en internationale markt te versterken.

2

De samenwerking op het gebied van de ontwikkeling van het handelsverkeer concentreert zich op:

• a.

  de uitwerking van passende strategieën voor de ontwikkeling van het handelsverkeer en de totstandbrenging van een handelsklimaat dat gunstig is voor het concurrentievermogen;

• b.

  capaciteitsopbouw en ontwikkeling van het menselijk potentieel en professionele vaardigheden ten aanzien van het handelsverkeer en ondersteunende diensten in de openbare en de particuliere sector, waaronder arbeid;

• c.

  uitwisseling van informatie over markteisen;

• d.

  overdracht van kennis en technologie door middel van investeringen en gezamenlijke ondernemingen;

• e.

  ontwikkeling van de particuliere sector, met name kleine en middelgrote ondernemingen in de handelssector;

• f.

  de oprichting, aanpassing en versterking van organisaties die zich bezighouden met de ontwikkeling van het handelsverkeer en ondersteunende diensten;

• g.

  regionale samenwerking ten behoeve van de ontwikkeling van het handelsverkeer en met de handel verband houdende infrastructuur en diensten in zuidelijk Afrika.

1

De partijen komen overeen samen te werken op het gebied van informatie- en communicatietechnologie, een sector die zij voor de moderne samenleving van het grootste belang achten en die cruciaal is voor de economische en sociale ontwikkeling en de ontwikkeling van een informatiemaatschappij. Communicatie in dit verband omvat de posterijen, de omroep, telecommunicatie en informatietechnologieën. Doel van de samenwerking is:

• a.

  verbetering van de toegang voor Zuid-Afrikaanse openbare en particuliere entiteiten tot communicatiemiddelen, elektronica en informatietechnologie, door middel van steun voor de ontwikkeling van infrastructuurnetwerken, het menselijk potentieel en passend beleid voor de informatiemaatschappij in Zuid-Afrika;

• b.

  ondersteuning van de samenwerking op dit gebied tussen landen in de regio zuidelijk Afrika, met name wat satelliettechnologie betreft;

• c.

  het opnemen van de uitdagingen die worden gesteld door globalisering, nieuwe technologieën, institutionele en sectorale herstructurering en de groeiende kloof op het gebied van basisinformatiediensten en geavanceerde diensten.

2

De samenwerking houdt onder meer in:

• a.

  een dialoog over diverse aspecten van de informatiemaatschappij, waaronder regelgeving en communicatiebeleid;

• b.

  uitwisseling van informatie en eventueel technische bijstand op het gebied van regelgeving, normalisatie, conformiteitsbeoordeling en certificering van informatie- en communicatietechnologieën en het gebruik van frequenties;

• c.

  verspreiding van nieuwe informatie- en communicatietechnologieën en ontwikkeling van nieuwe faciliteiten, in het bijzonder met betrekking tot de koppeling van netwerken en de interoperabiliteit van toepassingen;

• d.

  stimulering en uitvoering van gezamenlijk onderzoek, technologische ontwikkeling met betrekking tot projecten op het gebied van nieuwe technologieën die verband houden met de informatiemaatschappij;

• e.

  toegang voor Zuid-Afrikaanse organisaties tot projecten en programma's van de Gemeenschap op basis van regelingen voor de diverse betrokken terreinen, alsmede, onder dezelfde voorwaarden, toegang voor organisaties uit de Europese Unie tot door Zuid-Afrika geïnitieerde activiteiten.

1

Binnen de begrenzingen van de respectieve bevoegdheden van de partijen beoogt de samenwerking op dit gebied onder meer:

• a.

  verbetering van de toegang voor de Zuid-Afrikaanse bevolking tot betaalbare, betrouwbare en duurzame energiebronnen;

• b.

  reorganisatie en modernisering van de energieproductie, -distributie en -consumptie met het oog op optimaal efficiënte dienstverlening, sociale ontwikkeling en milieuvriendelijkheid;

• c.

  steun voor de samenwerking tussen landen in de regio zuidelijk Afrika met het oog op efficiënte en milieuvriendelijke exploitatie van de plaatselijk aanwezige energiebronnen.

2

Specifiek richt de samenwerking zich op:

• a.

  steun voor de formulering van een passend energiebeleid en het opzetten van energieinfrastructuur in Zuid-Afrika;

• b.

  diversifiëring van de energievoorziening in Zuid-Afrika;

• c.

  verbetering van de technische, economische en financiële prestaties van energiebedrijven, met name in de sectoren elektriciteit en vloeibare brandstoffen;

• d.

  stimulering van capaciteitsopbouw met gebruikmaking van lokale expertise, met name door middel van algemene en technische scholing;

• e.

  ontwikkeling van nieuwe, duurzame vormen van energie, met inbegrip van de ondersteunende infrastructuur, met name ten behoeve van de energievoorziening op het platteland;

• f.

  bevordering van het rationele gebruik van energie, in het bijzonder door het bevorderen van de doelmatigheid van energiesystemen;

• g.

  bevordering van de overdracht en het gebruik van milieuvriendelijke technologieën;

• h.

  stimulering van de regionale samenwerking op energiegebied in zuidelijk Afrika.

1

Doel van de samenwerking op dit terrein is onder meer:

• a.

  ondersteuning en bevordering van beleidsmaatregelen ter verbetering van gezondheids- en veiligheidsnormen en arbeidsvoorwaarden in de mijnbouw;

• b.

  het toegankelijk maken van informatie over delfstoffen en aardwetenschappen voor investeringen in exploratie en ontginning. De samenwerking moet ook bijdragen tot een voor beide zijden gunstig klimaat voor het aantrekken van investeringen in de sector, ook wat het midden- en kleinbedrijf en voorheen achtergestelde gemeenschappen betreft;

• c.

  steun voor beleid dat garandeert dat bij mijnbouwactiviteiten milieuoverwegingen en de noodzaak van duurzame ontwikkeling in aanmerking worden genomen, rekening houdende met de specifieke omstandigheden in het land en de aard van de mijnbouw;

• d.

  samenwerking bij onderzoek en ontwikkeling op het gebied van mijnbouw- en delfstoffentechnologie.

2

De samenwerking strekt zich uit tot Zuid-Afrikaanse activiteiten in het kader van de Mining Co-ordination Unit (Eenheid Mijnbouwcoördinatie) van de Southern African Development Community.

1

Doel van de samenwerking op dit terrein is:

• a.

  verbetering van de toegang voor Zuid-Afrikanen tot betaalbare, veilige en betrouwbare vervoersmethoden en stroomlijning van het goederenverkeer in het land, door middel van steun voor de ontwikkeling van economisch en ecologisch duurzame intermodale infrastructuurnetwerken en vervoerssystemen.

• b.

  ondersteuning van de samenwerking tussen de landen in zuidelijk Afrika om een duurzaam vervoersnetwerk op te zetten dat aan de behoeften van de regio beantwoordt.

2

Specifiek richt de samenwerking zich op:

• a.

  bevordering van de herstructurering en modernisering van de weg-, spoorweg-, haven- en luchthaveninfrastructuur;

• b.

  geleidelijke verbetering van de condities van het luchtvervoer en het transitoverkeer over het spoor, over de weg en door de lucht, alsmede verbetering van het beheer van wegen, spoorwegen, havens en luchthavens en het zee- en luchtverkeer;

• c.

  verhoging van de veiligheid van het lucht- en zeeverkeer door verbetering van navigatiehulpmiddelen en het mogelijk maken van de invoering van doeltreffende programma's door scholing.

1

Binnen de begrenzingen van hun respectieve bevoegdheden werken de partijen samen om de ontwikkeling van een concurrerende toeristische bedrijfstak te bevorderen. In dit verband komen de partijen in het bijzonder overeen:

• a.

  de ontwikkeling van de toeristische bedrijfstak te stimuleren, omdat die gunstig is voor economische groei en het verbeteren van de economische positie van achtergestelde bevolkingsgroepen, voor de werkgelegenheid en de deviezensituatie;

• b.

  te streven naar een strategische alliantie met inachtneming van de belangen van de overheid, van individuen en van de gemeenschap, teneinde de duurzame ontwikkeling van de toeristische bedrijfstak te waarborgen;

• c.

  gezamenlijke activiteiten uit te voeren op terreinen als de ontwikkeling van producten en markten, het menselijk potentieel en institutionele structuren;

• d.

  samen te werken bij opleidingen en capaciteitsopbouw op het gebied van toerisme, teneinde de dienstverlening te verbeteren;

• e.

  samen te werken bij het stimuleren en ontwikkelen van toerisme met een basis in de plaatselijke gemeenschappen, door middel van modelprojecten in plattelandsgebieden;

• f.

  het vergemakkelijken van het vrije verkeer van toeristen.

2

De partijen komen overeen dat bij de samenwerking op het gebied van het toerisme onder meer de volgende uitgangspunten worden toegepast:

• a.

  respect voor de integriteit en de belangen van plaatselijke gemeenschappen, in het bijzonder in plattelandsgebieden;

• b.

  aandacht voor het belang van het cultureel erfgoed;

• c.

  stimulering van opleiding, overdracht van kennis en bewustmaking in de gemeenschap in de bredere zin;

• d.

  positieve wisselwerking tussen het toerisme en het behoud van het milieu;

• e.

  stimulering van de regionale samenwerking in zuidelijk Afrika.

1

De samenwerking op dit terrein is gericht op de stimulering van geïntegreerde, harmonieuze en duurzame ontwikkeling van het platteland in Zuid-Afrika. De samenwerking concentreert zich op:

• a.

  modernisering en waar nodig herstructurering van de landbouwsector, onder meer door modernisering van infrastructuur en uitrusting en ontwikkeling van technieken voor verpakking en opslag, alsmede verbetering van particuliere distributie- en afzetketens;

• b.

  stimulering van de ontwikkeling en de versterking van het concurrentievermogen van landbouwers uit voorheen achtergestelde gemeenschappen, en verlening van geschikte ondersteunende diensten op landbouwgebied in deze context;

• c.

  diversificatie en ontwikkeling van productie en externe markten;

• d.

  ontwikkeling van de samenwerking op zoösanitair en fytosanitair gebied en op het gebied van landbouwproductietechnieken;

• e.

  onderzoek naar maatregelen ter harmonisatie van normen en voorschriften op zoösanitair en fytosanitair gebied teneinde het handelsverkeer te vergemakkelijken, met inachtneming van de geldende wetgeving van de partijen en de voorschriften van de WTO.

2

De samenwerking krijgt onder meer gestalte door de overdracht van kennis, de oprichting van gezamenlijke ondernemingen en het opzetten van programma's voor capaciteitsopbouw.

1

De partijen werken samen bij het streven naar duurzame ontwikkeling aan de hand van een rationeel gebruik van niet-hernieuwbare natuurlijke hulpbronnen en het duurzaam gebruik van hernieuwbare natuurlijke hulpbronnen en bevorderen op deze wijze de milieubescherming, de preventie van milieubeschadiging en de bestrijding van milieuvervuiling. De partijen streven ernaar de kwaliteit van het milieu op een hoger peil te brengen en samen te werken bij de aanpak van mondiale milieuproblemen.

2

De partijen besteden in het bijzonder aandacht aan de ontwikkeling van de capaciteit op het gebied van milieubeheer. Milieuprioriteiten worden in overleg bepaald. De gevolgen van het Zuid-Afrikaans milieubeleid in het verleden zullen worden onderzocht en daar waar mogelijk zal naar oplossingen worden gezocht.

3

De samenwerking zal onder meer betrekking hebben op kwesties in verband met stadsontwikkeling en landbenutting al dan niet voor landbouwdoeleinden; woestijnvorming, afvalbeheer, met inbegrip van gevaarlijk afval en kernafval; beheer van gevaarlijke chemische stoffen; instandhouding en duurzaam gebruik van biologische diversiteit; duurzame bosbouw; waterkwaliteitscontrole; bestrijding van verontreiniging door onder meer de industrie; bestrijding van de verontreiniging van kust- en zeewater en het beheer van de rijkdommen van de zee; geïntegreerd beheer van stroomgebieden met inbegrip van het beheer van internationale rivierbekkens; beheer van de watervraag en vraagstukken rond de vermindering van broeikasgasemissies.

1

De partijen werken samen op cultuurgebied om een grondige kennis en een beter begrip van de culturele diversiteit binnen Zuid-Afrika en de Europese Unie te bevorderen. De partijen elimineren belemmeringen voor de interculturele communicatie en samenwerking en bevorderen het besef voor de onderlinge afhankelijkheid van volkeren met verschillende culturen. Zij moedigen de bevolking van Zuid-Afrika en de Europese Unie aan deel te nemen aan het proces van wederzijdse culturele verrijking.

2

Culturele contacten worden gericht op instandhouding en verrijking van het cultureel erfgoed en het produceren en verspreiden van cultuurgoederen en -diensten. Nationale, regionale en interregionale communicatiemedia en infrastructuur worden in zo ruim mogelijke mate benut om culturele contacten te stimuleren, waarbij de naleving van auteursrechten en naburige rechten wordt bevorderd.

3

De partijen werken samen aan culturele evenementen en uitwisselingen tussen instellingen en verenigingen uit Zuid-Afrika en de Europese Unie.

1

De partijen gaan een dialoog aan over sociale samenwerking. Deze dialoog betreft onder meer vraagstukken met betrekking tot sociale problemen in verband met de samenleving na het apartheidtijdperk, armoedebestrijding, werkloosheid, gelijkheid van vrouwen en mannen, geweld tegen vrouwen, rechten van kinderen, arbeidsbetrekkingen, gezondheidszorg, veiligheid op het werk en bevolking.

2

De partijen zijn van oordeel dat economische ontwikkeling gepaard moet gaan met sociale vooruitgang. Zij erkennen de noodzaak de sociale basisrechten te waarborgen die specifiek gericht zijn op de vrijheid van vereniging van werknemers, het recht op collectieve onderhandelingen, de afschaffing van dwangarbeid, de afschaffing van discriminatie op het gebied van de werkgelegenheid en beroepsbezigheid en de daadwerkelijke afschaffing van kinderarbeid. De relevante normen van de IAO zijn het uitgangspunt voor de ontwikkeling van deze rechten.

1

De partijen werken samen om de menselijke hulpbronnen in Zuid-Afrika op alle door de Overeenkomst bestreken gebieden te ontwikkelen. De samenwerking zal er op gericht zijn de institutionele capaciteit van de overheid op de voornaamste gebieden van de ontwikkeling van menselijke hulpbronnen te versterken en bijzondere aandacht te besteden aan de minst bevoorrechte bevolkingsgroepen.

2

Om de deskundigheid van hoger personeel in overheidsinstellingen en in de particuliere sector te verbeteren, intensiveren de partijen hun samenwerking op het gebied van onderwijs en beroepsopleiding en de samenwerking tussen onderwijsinstellingen en het bedrijfsleven. Bijzondere aandacht zal worden besteed aan het creëren van permanente contacten tussen gespecialiseerde instanties in de Europese Unie en Zuid-Afrika om de bundeling en uitwisseling van ervaring en technische hulpbronnen aan te moedigen.

3

De partijen bevorderen de uitwisseling van informatie ter stimulering van de samenwerking op het gebied van de erkenning van diploma's door de desbetreffende instanties.

4

De partijen stimuleren de totstandkoming van banden en samenwerking tussen instellingen voor hoger onderwijs, bijvoorbeeld universiteiten.

1

De partijen werken samen aan de verbetering van de bescherming van de verwerking van persoonsgegevens, met inachtneming van de internationale normen.

2

Samenwerking op het gebied van de bescherming van persoonsgegevens kan technische bijstand omvatten in de vorm van uitwisselingen van gegevens en deskundigen en het opzetten van gezamenlijke programma's en projecten.

3

De Samenwerkingsraad zal de vorderingen hierbij periodiek onderzoeken.

1

De partijen werken samen aan de verbetering van de geestelijke en lichamelijke gezondheidszorg van de bevolking door de gezondheidszorg te bevorderen en zich te richten op de preventie van ziekten.

2

Op het gebied van de nationale gezondheidszorg werken de partijen samen door kennis en ervaring uit te wisselen inzake programma's die onder meer informatie verspreiden, het onderwijs en de opleiding in de gezondheidszorg verbeteren, de ontwikkeling van ziekten volgen en informatiesystemen op het gebied van de gezondheidszorg ontwikkelen, de risico's verminderen van ziekten die gerelateerd zijn aan de leefwijze, HIV/aids en andere overdraagbare ziekten voorkomen en bestrijden.

3

Samenwerking op het gebied van de veiligheid en gezondheid op het werk omvat onder meer de uitwisseling van informatie over wetgevende en niet-wetgevende maatregelen om ongevallen te voorkomen alsmede beroepsziekten en -risico's voor de gezondheid.

4

Samenwerking op farmaceutisch gebied kan steun omvatten voor de evaluatie en registratie van geneesmiddelen.

1

De partijen komen overeen een Samenwerkingsraad in te stellen, die de volgende taken zal vervullen:

• a.

  toezien op de goede werking en tenuitvoerlegging van de Overeenkomst en de dialoog tussen de partijen;

• b.

  onderzoeken van de ontwikkeling van de handel en samenwerking tussen de partijen;

• c.

  onderzoek naar passende methoden ter voorkoming van problemen op onder de Overeenkomst vallende terreinen;

• d.

  het uitwisselen van ideeën en het doen van voorstellen over alle kwesties van wederzijds belang betrekking hebbende op handel en samenwerking, inclusief over toekomstige activiteiten en de daarvoor beschikbare middelen.

2

Via overleg tussen de partijen zal overeenstemming worden bereikt over de samenstelling, de frequentie, de agenda en de plaats van bijeenkomsten van de Samenwerkingsraad.

3

De Samenwerkingsraad heeft de bevoegdheid om besluiten te nemen over alle onder deze Overeenkomst vallende zaken.

4

De partijen komen overeen contacten tussen hun respectieve parlementen over de verschillende onder de Overeenkomst vallende samenwerkingsterreinen aan te moedigen en te vergemakkelijken.

5

De partijen stimuleren tevens contacten tussen andere soortgelijke en relevante instellingen in Zuid-Afrika en de Europese Unie, zoals het Economisch en Sociaal Comité van de Europese Gemeenschap en de Nationale Economische Ontwikkelings- en Arbeidsraad (National Economic Development and Labour Council – NEDLAC) van Zuid-Afrika.

1

De meestbegunstigingsbehandeling die overeenkomstig het bepaalde in deze Overeenkomst of in in het kader van deze Overeenkomst getroffen regelingen wordt toegekend, is niet van toepassing op belastingvoordelen die Zuid-Afrika en de lidstaten van de Europese Unie verlenen of in de toekomst kunnen verlenen op basis van overeenkomsten inzake voorkoming van dubbele belastingheffing of andere belastingregelingen, of de interne belastingwetgeving.

2

Niets in deze Overeenkomst of in in het kader van deze Overeenkomst getroffen regelingen mag worden geïnterpreteerd als een beletsel voor het treffen of doen nakomen van maatregelen ter voorkoming van belastingontduiking overeenkomstig de fiscale bepalingen van overeenkomsten inzake voorkoming van dubbele belastingheffing of andere belastingregelingen, of de interne belastingwetgeving.

3

Niets in deze Overeenkomst of in in het kader van deze Overeenkomst getroffen regelingen mag worden geïnterpreteerd als een beletsel voor de lidstaten van de Europese Unie of Zuid-Afrika om bij de toepassing van de relevante bepalingen van hun belastingwetgeving onderscheid te maken tussen belastingplichtigen die in een verschillende situatie verkeren, in het bijzonder ten aanzien van hun woonplaats of de plaats waar hun kapitaal is geïnvesteerd.

1

Elke partij kan ieder geschil betreffende de toepassing of interpretatie van deze Overeenkomst aan de Samenwerkingsraad voorleggen.

2

De Samenwerkingsraad kan elk geschil via een besluit beslechten.

3

Elke partij is gebonden de maatregelen verbonden aan de uitvoering van het in lid 2 genoemde besluit te treffen.

4

Indien het niet mogelijk is het geschil overeenkomstig lid 2 te beslechten, kan een van beide partijen de andere partij in kennis stellen van het aanstellen van een arbiter; de andere partij moet dan binnen twee maanden na de aanstelling van de eerste arbiter een tweede arbiter aanstellen.

5

De Samenwerkingsraad stelt binnen zes maanden na de aanstelling van de tweede arbiter een derde arbiter aan.

6

De besluiten van de arbiters worden binnen twaalf maanden met meerderheid van stemmen genomen.

7

Elke partij bij het geschil moet de vereiste maatregelen nemen om het besluit van de arbiters ten uitvoer te leggen.

8

De Samenwerkingsraad stelt de arbitrageprocedure vast.

9

Bij geschillen in het kader van de Titels II en III van deze Overeenkomst zijn de volgende procedures van toepassing:

• a.

  De aanstelling van een tweede arbiter moet binnen dertig dagen geschieden.

• b.

  De Samenwerkingsraad stelt binnen zestig dagen na de aanstelling van de tweede arbiter een derde arbiter aan.

• c.

  De algemene regel is dat de arbiters hun bevindingen en besluiten uiterlijk zes maanden na de datum van de samenstelling van het arbitragepanel aan de partijen en de Samenwerkingsraad voorleggen. In urgente gevallen, onder meer in gevallen waarbij aan bederf onderhevige goederen betrokken zijn, streven de arbiters ernaar hun verslag binnen drie maanden aan de partijen voor te leggen.

• d.

  De betrokken partij stelt de andere partij en de Samenwerkingsraad binnen zestig dagen op de hoogte van haar voornemens ten aanzien van de tenuitvoerlegging van de bevindingen en besluiten van, al naargelang het geval, de Samenwerkingsraad of de arbiters.

• e.

  Indien het redelijkerwijs niet mogelijk is onmiddellijk aan de bevindingen en besluiten van de Samenwerkingsraad of de arbiters te voldoen, wordt daartoe aan de betrokken partij een redelijke termijn verleend. Deze redelijke termijn mag niet langer zijn dan vijftien maanden vanaf het tijdstip van de voorlegging van de bevindingen en besluiten aan de partijen. Bedoelde termijn kan evenwel met wederzijdse instemming van de partijen, afhankelijk van de bijzondere omstandigheden, worden verkort of verlengd.

10

Onverminderd hun recht een beroep te doen op de geschillenbeslechtingsprocedures van de WTO streven de Europese Gemeenschap en Zuid-Afrika ernaar geschillen met betrekking tot specifieke verplichtingen voortvloeiende uit de Titels II en III van deze Overeenkomst te beslechten door een beroep te doen op de specifieke geschillenbeslechtingsbepalingen van deze Overeenkomst. In het kader van krachtens deze Overeenkomst vastgestelde arbitrageprocedures zullen geen kwesties betreffende de WTO-rechten en -plichten van elke partij aan de orde worden gesteld, tenzij de partijen overeenkomen dergelijke kwesties aan arbitrage te onderwerpen.

1

Een partij die deze Overeenkomst wenst te amenderen, kan haar voorstel voor amendering tezamen met haar motivering ter overweging en goedkeuring voorleggen aan de Samenwerkingsraad.

2

Indien de andere partij meent dat de voorgestelde amendering afbreuk doet aan haar rechten uit hoofde van de Overeenkomst, kan zij een voorstel voor compenserende aanpassingen van de Overeenkomst ter overweging en goedkeuring voorleggen aan de Samenwerkingsraad.

1

Voor de toepassing van deze Overeenkomst worden de volgende producten beschouwd van oorsprong te zijn uit de Gemeenschap:

• a.

  geheel en al in de Gemeenschap verkregen producten in de zin van artikel 4 van dit Protocol;

• b.

  in de Gemeenschap verkregen producten, waarin materialen zijn verwerkt die daar niet geheel en al zijn verkregen, mits deze materialen in de Gemeenschap een be- of verwerking hebben ondergaan die toereikend is in de zin van artikel 5 van dit Protocol.

2

Voor de toepassing van deze Overeenkomst worden de volgende producten beschouwd van oorsprong te zijn uit Zuid-Afrika:

• a.

  geheel en al in Zuid-Afrika verkregen producten, in de zin van artikel 4 van dit Protocol;

• b.

  in Zuid-Afrika verkregen producten, waarin materialen zijn verwerkt die daar niet geheel en al zijn verkregen, mits deze materialen in Zuid-Afrika een be- of verwerking hebben ondergaan die toereikend is in de zin van artikel 5 van dit Protocol.

1

Materialen van oorsprong uit de Gemeenschap worden beschouwd materialen van oorsprong uit Zuid-Afrika te zijn indien ze in een aldaar verkregen product zijn opgenomen. Het is niet noodzakelijk dat deze materialen een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan, mits ze evenwel een be- of verwerking hebben ondergaan die meer omvat dan de in artikel 6 van dit Protocol genoemde be- of verwerkingen.

2

Materialen van oorsprong uit Zuid-Afrika worden beschouwd materialen van oorsprong uit de Gemeenschap te zijn wanneer ze in een aldaar verkregen product zijn opgenomen. Het is niet noodzakelijk dat deze materialen een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan, mits ze evenwel een be- of verwerking hebben ondergaan die meer omvat dan de in artikel 6 van dit Protocol genoemde be- of verwerkingen.

3

Onder voorbehoud van het bepaalde in de leden 5 en 6 worden materialen van oorsprong uit een ACS-land beschouwd van oorsprong uit de Gemeenschap of Zuid-Afrika te zijn indien zij in een aldaar verkregen product zijn opgenomen. Het is niet noodzakelijk dat deze materialen een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan.

4

Binnen de SACU verrichte be- en verwerkingen worden geacht in Zuid-Afrika te zijn verricht indien de betrokken goederen daar verder worden be- of verwerkt.

5

Producten die door toepassing van lid 3 de oorsprong hebben verkregen, worden uitsluitend als producten van oorsprong uit de Gemeenschap of Zuid-Afrika beschouwd indien de aldaar toegevoegde waarde hoger is dan de waarde van de gebruikte materialen van oorsprong uit een van de ACS-landen. Indien dit niet het geval is worden de betrokken producten beschouwd als van oorsprong uit het ACS-land dat goed is voor de hoogste waarde van de gebruikte materialen van oorsprong. Bij het toekennen van de oorsprong wordt geen rekening gehouden met materialen van oorsprong uit de ACS-landen die in de Gemeenschap of Zuid-Afrika een toereikende be- of verwerking hebben ondergaan.

6

De in lid 3 bedoelde cumulatieregel kan uitsluitend worden toegepast wanneer de gebruikte ACS-materialen het karakter van product van oorsprong hebben verkregen door toepassing van de in de Overeenkomst van Lomé opgenomen oorsprongsregels. De Gemeenschap en Zuid-Afrika delen elkaar, via de Europese Commissie, de gegevens mede over de overeenkomsten die zij met de ACS-landen hebben afgesloten en de daarin opgenomen oorsprongsregels.

7

Zodra aan de voorwaarden in lid 6 is voldaan en overeenstemming is bereikt over de datum van inwerkingtreding van deze bepalingen, neemt elke partij de nodige maatregelen om aan haar verplichtingen inzake kennisgeving en informatie te voldoen.

1

Als geheel en al in de Gemeenschap of in Zuid-Afrika verkregen worden beschouwd:

• a.

  aldaar uit de bodem of zeebodem gewonnen producten;

• b.

  aldaar geoogste producten van het plantenrijk;

• c.

  aldaar geboren en opgefokte levende dieren;

• d.

  producten afkomstig van aldaar opgefokte levende dieren;

• e.

  voortbrengselen van de aldaar bedreven jacht en visserij;

• f.

  producten van de zeevisserij en andere buiten de territoriale wateren van de Gemeenschap of van Zuid-Afrika door hun schepen uit de zee gewonnen producten;

• g.

  producten uitsluitend uit de onder f) bedoelde producten aan boord van hun fabrieksschepen vervaardigd;

• h.

  aldaar verzamelde gebruikte artikelen die slechts voor de terugwinning van grondstoffen kunnen dienen, met inbegrip van gebruikte banden die uitsluitend geschikt zijn om van een nieuw loopvlak te worden voorzien of slechts als afval kunnen worden gebruikt;

• i.

  afval afkomstig van aldaar verrichte be- of verwerkingen;

• j.

  producten, gewonnen van of vanonder de zeebodem buiten de territoriale wateren, mits zij alleen het recht hebben op ontginning van deze bodem of ondergrond;

• k.

  goederen die aldaar uitsluitend uit de onder a) tot en met j) bedoelde producten zijn vervaardigd.

2

De termen „hun schepen” en „hun fabrieksschepen” in lid 1, onder f) en g), zijn slechts van toepassing op schepen en fabrieksschepen:

• a.

  die in een lidstaat van de Gemeenschap of Zuid-Afrika zijn ingeschreven of geregistreerd;

• b.

  die de vlag van een lidstaat van de Gemeenschap of van Zuid-Afrika voeren;

• c.

  die voor ten minste 50 procent toebehoren aan onderdanen van lidstaten van de Gemeenschap of van Zuid-Afrika of aan een vennootschap die haar hoofdkantoor in een van deze staten heeft en waarvan de bedrijfsvoerder(s), de voorzitter van de raad van bestuur of van toezicht en de meerderheid van de leden van deze raden onderdanen zijn van een lidstaat van de Gemeenschap of van Zuid-Afrika, en waarvan bovendien, in het geval van personenvennootschappen of vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid, ten minste de helft van het kapitaal toebehoort aan deze staten of aan openbare lichamen of onderdanen daarvan;

• d.

  waarvan de kapitein en de officieren onderdanen zijn van lidstaten van de Gemeenschap of van Zuid-Afrika; en

• e.

  waarvan de bemanning voor ten minste 75 procent uit onderdanen van lidstaten van de Gemeenschap of van Zuid-Afrika bestaat.

Bij de inwerkingtreding van de tariefconcessies voor visserijproducten wordt lid 2, onder d) en e), vervangen door:

• d.

  waarvan de bemanning, kapitein en officieren inbegrepen, voor ten minste 50 procent uit onderdanen van lidstaten van de Gemeenschap of van Zuid-Afrika bestaat.

1

Niet geheel en al verkregen producten worden geacht een toereikende bewerking of verwerking te hebben ondergaan in de zin van artikel 2, indien aan de voorwaarden van de lijst in bijlage II is voldaan.

In deze lijst is voor alle onder deze Overeenkomst vallende producten aangegeven welke be- of verwerkingen niet van oorsprong zijnde materialen moeten ondergaan om het karakter van product van oorsprong te verkrijgen en zijn slechts op deze materialen van toepassing. Dit betekent dat indien een product dat de oorsprong heeft verkregen doordat het aan de voorwaarden in die lijst voor dat product heeft voldaan, als materiaal gebruikt wordt bij de vervaardiging van een ander product, de voorwaarden die van toepassing zijn op het product waarin het wordt verwerkt daarvoor niet gelden. Er wordt dan geen rekening gehouden met de niet van oorsprong zijnde materialen die bij de vervaardiging ervan kunnen zijn gebruikt.

2

In afwijking van lid 1 kunnen niet van oorsprong zijnde materialen die volgens de voorwaarden in de lijst bij de vervaardiging van een bepaald product niet mogen worden gebruikt, in de volgende gevallen toch worden gebruikt:

• a.

  wanneer de totale waarde ervan niet hoger is dan 15 procent van de prijs af fabriek van het product en niet hoger dan 10 procent van de prijs af fabriek voor producten die onder de hoofdstukken 3 en 24 en de GS-posten 1604, 1605, 2207 en 2208 zijn ingedeeld;

• b.

  wanneer de in de lijst vermelde maximumpercentages voor niet van oorsprong zijnde materialen door de toepassing van dit lid niet worden overschreden.

Dit lid is niet van toepassing op de producten die onder de hoofdstukken 50 tot en met 63 van het geharmoniseerd systeem zijn ingedeeld.

3

De leden 1 en 2 zijn van toepassing onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 6.

1

Behoudens het bepaalde in lid 2 worden de volgende be- of verwerkingen als ontoereikend beschouwd om de oorsprong te verlenen, ongeacht of aan de voorwaarden van artikel 5 is voldaan:

• a.

  behandelingen om de producten tijdens vervoer en opslag in goede staat te bewaren (luchten, uitspreiden, drogen, koelen, in water zetten waaraan zout, zwaveldioxide of andere producten zijn toegevoegd, verwijderen van beschadigde gedeelten en soortgelijke behandelingen);

• b.

  eenvoudige behandelingen zoals stofvrij maken, zeven, sorteren, classificeren, assorteren (daaronder begrepen het samenstellen van sets van artikelen), wassen, verven en snijden;

• c.
  • i.

    veranderen van verpakkingen, splitsen en samenvoegen van colli;

  • ii.

    eenvoudig verpakken in flessen, zakken, etuis, dozen of blikken, bevestigen op kaartjes of plankjes, enz., en alle andere handelingen in verband met de opmaak;

• d.

  het aanbrengen van merken, etiketten of soortgelijke onderscheidingstekens op de producten zelf of op hun verpakkingen;

• e.

  eenvoudig mengen van producten, ook van verschillende soorten, indien een of meer bestanddelen van het mengsel niet voldoen aan de voorwaarden van dit Protocol om als producten van oorsprong uit de Gemeenschap of Zuid-Afrika te worden beschouwd;

• f.

  eenvoudig samenvoegen van delen tot een volledig product;

• g.

  twee of meer van de onder a tot en met f vermelde behandelingen tezamen;

• h.

  het slachten van dieren.

2

Alle be- of verwerkingen die een product in de Gemeenschap of in Zuid-Afrika heeft ondergaan worden tezamen genomen om te bepalen of de be- of verwerkingen die het heeft ondergaan ontoereikend zijn in de zin van lid 1.

1

De determinerende eenheid voor de toepassing van de bepalingen van dit Protocol is het product dat volgens de nomenclatuur van het geharmoniseerde systeem als de basiseenheid wordt beschouwd.

Hieruit volgt dat:

• a.

  wanneer een product, bestaande uit een groep of verzameling van artikelen, onder één enkele post van het geharmoniseerde systeem wordt ingedeeld, het geheel de in aanmerking te nemen eenheid vormt;

• b.

  wanneer een zending uit een aantal eendere producten bestaat die onder dezelfde post van het geharmoniseerde systeem worden ingedeeld, elk product voor de toepassing van de bepalingen van dit Protocol afzonderlijk moet worden genomen.

2

Wanneer volgens algemene regel 5 voor de interpretatie van het geharmoniseerde systeem de verpakking meetelt voor het vaststellen van de indeling, telt deze ook mee voor het vaststellen van de oorsprong.

1

Behoudens het bepaalde in artikel 3, moet aan de in titel II genoemde voorwaarden met betrekking tot het verkrijgen van de oorsprong zonder onderbreking in de Gemeenschap of in Zuid-Afrika zijn voldaan.

2

Producten van oorsprong die uit de Gemeenschap of Zuid-Afrika naar een ander land worden uitgevoerd en daarna weer worden ingevoerd, worden, behoudens het bepaalde in artikel 3, niet langer als producten van oorsprong beschouwd, tenzij ten genoegen van de douaneautoriteiten kan worden aangetoond dat:

• a.

  de wederingevoerde goederen dezelfde goederen zijn als de eerder uitgevoerde goederen; en

• b.

  dat zij tijdens de periode dat ze waren uitgevoerd geen andere be- of verwerkingen hebben ondergaan dan die welke noodzakelijk waren om ze in goede staat te bewaren.

1

De bij deze Overeenkomst vastgestelde preferentiële regeling is uitsluitend van toepassing op producten die aan de voorwaarden van dit Protocol voldoen en die rechtstreeks tussen de Gemeenschap en Zuid-Afrika, of via het grondgebied van de andere in artikel 3 bedoelde landen zijn vervoerd. Producten die één enkele zending vormen, kunnen via een ander grondgebied worden vervoerd, eventueel met overslag of tijdelijke opslag op dit grondgebied, voorzover ze in het land van doorvoer of opslag onder toezicht van de douane blijven en aldaar geen andere behandelingen ondergaan dan lossen en opnieuw laden of behandelingen om ze in goede staat te bewaren.

Het vervoer per pijpleiding van producten van oorsprong mag via een ander grondgebied dan dat van de Gemeenschap of van Zuid-Afrika geschieden.

2

Het bewijs dat aan de in lid 1 bedoelde voorwaarden is voldaan, wordt geleverd door overlegging van de volgende stukken aan de douaneautoriteiten van het land van invoer:

• a.

  een enkel vervoersdocument dat in het land van uitvoer is opgesteld ter dekking van het vervoer door het land van doorvoer, of

• b.

  een door de douaneautoriteiten van het land van doorvoer afgegeven certificaat, waarin:

  • i.

    de producten nauwkeurig zijn omschreven,

  • ii.

    de data zijn vermeld waarop de producten gelost en opnieuw geladen zijn, in voorkomend geval onder opgave van de naam van de gebruikte schepen, of van de andere gebruikte vervoermiddelen; en

  • iii.

    waarin wordt verklaard op welke voorwaarden de producten in het land van doorvoer verbleven;

• c.

  hetzij, bij gebreke van bovengenoemde stukken, enig ander bewijsstuk.

1

De Overeenkomst is van toepassing op producten van oorsprong die naar een tentoonstelling in een ander dan een van de in artikel 3 bedoeld landen zijn verzonden en die na de tentoonstelling in de Gemeenschap of in Zuid-Afrika worden ingevoerd, mits ten genoegen van de douaneautoriteiten wordt aangetoond dat:

• a.

  een exporteur deze producten vanuit de Gemeenschap of Zuid-Afrika naar het land van de tentoonstelling heeft verzonden en deze daar heeft tentoongesteld;

• b.

  deze exporteur de producten heeft verkocht of op andere wijze afgestaan aan een geadresseerde in de Gemeenschap of Zuid-Afrika;

• c.

  de producten tijdens of onmiddellijk na de tentoonstelling in dezelfde staat als waarin zij naar de tentoonstelling zijn gegaan, zijn verzonden; en

• d.

  de producten, vanaf het moment dat zij naar de tentoonstelling werden verzonden, niet voor andere doeleinden zijn gebruikt dan om op die tentoonstelling te worden vertoond.

2

Een bewijs van de oorsprong wordt overeenkomstig de bepalingen van titel IV afgegeven of opgesteld en op de gebruikelijke wijze bij de douaneautoriteiten van het land van invoer ingediend. Op dit bewijs zijn de naam en het adres van de tentoonstelling vermeld. Zo nodig kunnen deze douaneautoriteiten aanvullende bewijsstukken opvragen ten aanzien van de aard van de producten en de voorwaarden waarop zij werden tentoongesteld.

3

Lid 1 is van toepassing op alle tentoonstellingen, beurzen of soortgelijke openbare evenementen met een commercieel, industrieel, agrarisch of ambachtelijk karakter die niet voor particuliere doeleinden in winkels of bedrijfsruimten met het oog op de verkoop van buitenlandse producten worden gehouden, en gedurende welke de producten onder douanetoezicht zijn gebleven.

1

Deze Overeenkomst is van toepassing op producten van oorsprong uit de Gemeenschap die in Zuid-Afrika worden ingevoerd en producten van oorsprong uit Zuid-Afrika die in de Gemeenschap worden ingevoerd, op vertoon van:

• a.

  een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1, waarvan het model in bijlage III is opgenomen; of

• b.

  in de in artikel 19, lid 1, bedoelde gevallen, een verklaring van de exporteur, waarvan de tekst in bijlage IV is opgenomen, op een factuur, pakbon of een ander handelsdocument en waarin de producten duidelijk genoeg zijn omschreven om geïdentificeerd te kunnen worden (hierna „factuurverklaring” genoemd).

2

In afwijking van lid 1 vallen producten van oorsprong in de zin van dit Protocol in de in artikel 24 bedoelde gevallen onder de toepassing van deze Overeenkomst zonder dat een van de hierboven genoemde documenten behoeft te worden overgelegd.

1

Een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 (hierna „EUR.1-certificaat" genoemd) wordt afgegeven door de douaneautoriteiten van het land van uitvoer op schriftelijke aanvraag van de exporteur of, onder diens verantwoordelijkheid, van zijn gemachtigde vertegenwoordiger.

2

Te dien einde vult de exporteur of diens gemachtigde vertegenwoordiger zowel het EUR.1-certificaat als het aanvraagformulier in. Modellen van beide formulieren zijn in bijlage III opgenomen. Deze formulieren worden ingevuld in een van de talen waarin de Overeenkomst is opgesteld, overeenkomstig de bepalingen van het nationale recht van het land van uitvoer. Indien de formulieren met de hand worden ingevuld, dient dit met inkt en in blokletters te gebeuren. De producten moeten worden omschreven in het daartoe bestemde vak en er mogen geen regels worden opengelaten. Indien dit vak niet volledig is ingevuld, wordt onder de laatste regel een horizontale lijn getrokken en het niet ingevulde gedeelte doorgekruist.

3

De exporteur die om de afgifte van een EUR.1-certificaat verzoekt, dient op verzoek van de douaneautoriteiten van het land van uitvoer waar dit certificaat wordt afgegeven, steeds bereid te zijn de nodige documenten te overleggen waaruit blijkt dat de betrokken producten van oorsprong zijn en dat aan de andere voorwaarden van dit Protocol is voldaan.

4

Het EUR.1-certificaat wordt afgegeven door de douaneautoriteiten van een lidstaat van de Europese Gemeenschap of van Zuid-Afrika indien de uit te voeren goederen kunnen worden beschouwd als producten van oorsprong uit de Gemeenschap, uit Zuid-Afrika of uit een van de andere in artikel 3 bedoelde landen en indien aan de andere voorwaarden van dit Protocol is voldaan.

5

De met de afgifte van EUR.1-certificaten belaste douaneautoriteiten nemen alle nodige maatregelen om te controleren of de producten inderdaad van oorsprong zijn en of aan alle andere voorwaarden van dit Protocol is voldaan. Met het oog hierop zijn zij gerechtigd bewijsstukken op te vragen, de boekhouding van de exporteur in te zien en alle andere controles te verrichten die zij dienstig achten. Deze douaneautoriteiten zien er ook op toe dat de in lid 2 bedoelde formulieren correct zijn ingevuld. Zij gaan met name na of het voor de omschrijving van de goederen bestemde vak zo is ingevuld dat frauduleuze toevoegingen niet mogelijk zijn.

6

De datum van afgifte van het EUR.1-certificaat wordt vermeld in vak 11 van het certificaat.

7

Een EUR.1-certificaat wordt door de douaneautoriteiten afgegeven en ter beschikking van de exporteur gesteld zodra de goederen werkelijk worden uitgevoerd of wanneer het zeker is dat zij zullen worden uitgevoerd.

1

In afwijking van artikel 15, lid 7, kan een EUR.1-certificaat bij wijze van uitzondering worden afgegeven na de uitvoer van de goederen waarop het betrekking heeft, indien

• a.

  dit door een vergissing, onopzettelijk verzuim of bijzondere omstandigheden niet bij de uitvoer is gebeurd;

• b.

  ten genoegen van de douaneautoriteiten wordt aangetoond dat het EUR.1-certificaat wel was afgegeven, maar bij invoer om technische redenen niet is aanvaard.

2

Met het oog op de toepassing van lid 1 dient de exporteur in zijn aanvraag de plaats en de datum van uitvoer te vermelden van de producten waarop het EUR.1-certificaat betrekking heeft, onder opgave van de redenen van zijn aanvraag.

3

De douaneautoriteiten kunnen eerst tot afgifte achteraf van een EUR.1-certificaat overgaan na te hebben vastgesteld dat de gegevens in de aanvraag van de exporteur overeenstemmen met die in het desbetreffende dossier.

4

Op achteraf afgegeven certificaten inzake goederenverkeer EUR.1 moet een van de volgende vermeldingen worden aangebracht:

5

De in lid 4 bedoelde aantekening wordt aangebracht in het vak „Opmerkingen” van het EUR.1-certificaat.

1

In geval van diefstal, verlies of vernietiging van een EUR.1-certificaat, kan de exporteur de douaneautoriteiten die dit certificaat hadden afgegeven, verzoeken een duplicaat op te maken aan de hand van de uitvoerdocumenten die in hun bezit zijn.

2

Op het aldus afgegeven duplicaat wordt een van de volgende aantekeningen aangebracht:

3

De in lid 2 bedoelde aantekening wordt aangebracht in het vak „Opmerkingen” van het duplicaat van het EUR.1-certificaat.

4

Het duplicaat, dat dezelfde datum van afgifte draagt als het oorspronkelijke EUR.1-certificaat geldt vanaf die datum.

1

De in artikel 14, lid 1, onder b), genoemde factuurverklaring kan worden opgesteld door:

• a.

  een toegelaten exporteur in de zin van artikel 20;

• b.

  elke andere exporteur, voor zendingen bestaande uit een of meer colli die producten van oorsprong bevatten waarvan de totale waarde niet meer dan 6000 euro bedraagt.

2

Een factuurverklaring kan worden opgesteld indien de producten als van oorsprong uit de Gemeenschap, Zuid-Afrika of een van de andere in lid 3 bedoelde landen kunnen worden beschouwd en aan de andere voorwaarden van dit Protocol voldoen.

3

De exporteur die de factuurverklaring opstelt moet op verzoek van de douaneautoriteiten van het land van uitvoer steeds bereid zijn de nodige documenten te overleggen waaruit blijkt dat de betrokken producten van oorsprong zijn en dat aan de andere voorwaarden van dit Protocol is voldaan.

4

Deze factuurverklaring, waarvan de tekst in bijlage IV is opgenomen, wordt door de exporteur op de factuur, de pakbon of een ander handelsdocument getypt, gestempeld of gedrukt in een van de in die bijlage opgenomen taalversies, overeenkomstig de bepalingen van het nationale recht van het land van uitvoer. Indien de factuurverklaring met de hand wordt opgesteld, geschiedt dit met inkt en in blokletters.

5

De factuurverklaring wordt door de exporteur eigenhandig ondertekend. Een toegelaten exporteur in de zin van artikel 20 behoeft deze verklaring echter niet te ondertekenen, mits hij de douaneautoriteiten een schriftelijke verklaring doet toekomen waarin hij de volle verantwoordelijkheid op zich neemt voor alle factuurverklaringen waaruit zijn identiteit blijkt alsof hij deze eigenhandig had ondertekend.

6

Een factuurverklaring kan door de exporteur worden opgesteld bij de uitvoer van de producten waarop zij betrekking heeft of later, maar moet uiterlijk twee jaar na de invoer van de producten waarop ze betrekking heeft in het land van invoer worden aangeboden.

1

De douaneautoriteiten van het land van uitvoer kunnen een exporteur die veelvuldig producten verzendt waarop de Overeenkomst van toepassing is, vergunning verlenen factuurverklaringen op te stellen, ongeacht de waarde van de betrokken producten. Om voor een dergelijke vergunning in aanmerking te komen, moet de exporteur naar het oordeel van de douaneautoriteiten de nodige waarborgen bieden met betrekking tot de controle op de oorsprong van de producten en de naleving van alle andere voorwaarden van dit Protocol.

2

De douaneautoriteiten kunnen het verlenen van de status van toegelaten exporteur afhankelijk stellen van door hen noodzakelijk geachte voorwaarden.

3

De douaneautoriteiten kennen de toegelaten exporteur een nummer toe, dat in de factuurverklaringen wordt vermeld.

4

De douaneautoriteiten houden toezicht op het gebruik van de vergunning door de toegelaten exporteur.

5

De douaneautoriteiten kunnen de vergunning steeds intrekken. Zij zijn verplicht dit te doen wanneer de toegelaten exporteur niet langer de in lid 1 bedoelde garanties biedt, niet langer aan de in lid 2 bedoelde voorwaarden voldoet of de vergunning niet op de juiste wijze gebruikt.

1

Een bewijs van oorsprong is vier maanden geldig vanaf de datum van afgifte in het land van uitvoer. Het moet binnen deze periode worden ingediend bij de douaneautoriteiten van het land van invoer.

2

Bewijzen van oorsprong die na het verstrijken van de in lid 1 genoemde termijn bij de douaneautoriteiten van het land van invoer worden ingediend, kunnen met het oog op de toepassing van de preferentiële behandeling worden aanvaard wanneer de verlate indiening het gevolg is van buitengewone omstandigheden.

3

In andere gevallen van verlate indiening kunnen de douaneautoriteiten van het land van invoer de bewijzen van oorsprong aanvaarden indien de producten vóór het verstrijken van genoemde termijn bij hen zijn aangebracht.

1

Producten die in kleine zendingen door particulieren aan particulieren worden verzonden of die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers worden als producten van oorsprong toegelaten zonder dat het nodig is een formeel bewijs van oorsprong over te leggen, voorzover aan zulke producten ieder handelskarakter vreemd is en verklaard wordt dat zij aan de voorwaarden voor de toepassing van dit Protocol voldoen en er over de juistheid van een dergelijke verklaring geen twijfel bestaat. Voor postzendingen kan deze verklaring op het douaneaangifteformulier C2/CP3 of op een daaraan gehecht blad worden gesteld.

2

Als invoer waaraan ieder handelskarakter vreemd is wordt beschouwd de invoer van incidentele aard van producten die uitsluitend bestemd zijn voor het persoonlijke gebruik van de geadresseerde, de reiziger of de leden van zijn gezin, voorzover noch de aard noch de hoeveelheid van de producten op commerciële doeleinden wijzen.

3

Voorts mag de totale waarde van deze producten niet meer bedragen dan 500 euro voor kleine zendingen of 1200 euro voor producten die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers.

1

Bij het opstellen van een bewijs van de oorsprong in Zuid-Afrika voor producten van oorsprong, bij de vervaardiging waarvan goederen uit de SACU zijn gebruikt en die daar be- of verwerkingen hebben ondergaan zonder het karakter van preferentiële oorsprong te hebben verkregen, wordt rekening gehouden met de leveranciersverklaringen die in overeenstemming met dit artikel voor deze goederen zijn afgegeven.

2

De in lid 1 bedoelde leveranciersverklaring dient als bewijs van de be- of verwerkingen van de betrokken goederen in de SACU wanneer moet worden vastgesteld of de producten, bij de vervaardiging waarvan deze goederen zijn gebruikt, als van oorsprong uit Zuid-Afrika kunnen worden beschouwd en aan de andere eisen van dit Protocol voldoen.

3

De leverancier stelt voor elke zending goederen, op een blad papier, een verklaring op, in de in Bijlage V weergegeven vorm, die aan de factuur, de pakbon of een ander handelsdocument wordt gehecht en waarin de goederen voldoende nauwkeurig zijn omschreven om geïdentificeerd te kunnen worden. De verklaring wordt opgesteld volgens het nationale recht van het land waar zij wordt opgesteld en wordt door de leverancier eigenhandig ondertekend.

4

Zuid-Afrika verzoekt de bevoegde autoriteiten in de SACU de leveranciersverklaringen door middel van steekproeven te¹⁾[Red: In het orgineel staat hier „de".]controleren en wanneer zij redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid of juistheid van de verstrekte gegevens.

5

Zuid-Afrika treft de nodige administratieve regelingen met de bevoegde autoriteiten in de SACU om te waarborgen dat het bepaalde in artikel 4 volledig wordt nageleefd.

1

De exporteur die om de afgifte van een EUR.1-certificaat verzoekt, bewaart de in artikel 15, lid 3, bedoelde bewijsstukken gedurende ten minste drie jaar.

2

De exporteur die een factuurverklaring heeft opgesteld, bewaart een kopie van deze factuurverklaring en van de in artikel 19, lid 3, bedoelde documenten gedurende ten minste drie jaar.

3

De leverancier die een leveranciersverklaring opstelt bewaart kopieën van zijn verklaring en van de factuur, de pakbon of het andere handelsdocument waaraan zijn verklaring was gehecht en alle andere documenten waaruit blijkt dat de verstrekte gegevens juist zijn gedurende ten minste drie jaar.

4

De douaneautoriteiten van het land van uitvoer die een EUR.1-certificaat afgeven bewaren het in artikel 15, lid 2, bedoelde aanvraagformulier gedurende ten minste drie jaar.

5

De douaneautoriteiten van het land van invoer bewaren de EUR.1-certificaten en factuurverklaringen die bij hen werden ingediend gedurende ten minste drie jaar.

1

Worden geringe verschillen vastgesteld tussen de gegevens in het bewijs van oorsprong en de gegevens in de documenten die in verband met de formaliteiten bij invoer bij het douanekantoor worden ingediend, dan is het bewijs van oorsprong daardoor niet automatisch ongeldig, indien blijkt dat het wel degelijk met de aangebrachte producten overeenstemt.

2

Kennelijke vormfouten zoals typefouten op het bewijs van oorsprong maken dit document niet ongeldig, indien deze fouten niet van dien aard zijn dat zij twijfel doen rijzen over de juistheid van de in daarin vermelde gegevens.

1

Het land van uitvoer stelt de tegenwaarde vast in zijn nationale valuta van de in euro uitgedrukte bedragen en deelt deze via de Europese Commissie aan de landen van invoer mede.

2

Indien deze bedragen hoger zijn dan de overeenkomstige door het land van invoer vastgestelde bedragen, worden ze door laatstgenoemd land aanvaard indien de producten gefactureerd zijn in de valuta van het land van uitvoer. Indien de producten gefactureerd zijn in de valuta van een andere lidstaat van de Gemeenschap, aanvaardt het land van invoer het door het betrokken land medegedeelde bedrag.

3

De tegenwaarde van de euro in een nationale valuta is gelijk aan de tegenwaarde van de euro in die nationale valuta op de eerste werkdag van oktober 1999.

4

De in euro uitgedrukte bedragen en de tegenwaarde daarvan in de nationale valuta van de lidstaten van de Gemeenschap en Zuid-Afrika worden op verzoek van de Gemeenschap of Zuid-Afrika door de Samenwerkingsraad herzien. Bij deze herziening ziet de Samenwerkingsraad erop toe dat geen enkel in nationale valuta uitgedrukt bedrag lager wordt. Voorts onderzoekt het Gemengd Comité of het wenselijk is de betreffende limieten in reële termen te handhaven. Het kan in dit verband besluiten de in euro uitgedrukte bedragen te wijzigen.

1

De douaneautoriteiten van de lidstaten van de Gemeenschap en van Zuid-Afrika doen elkaar, via de Europese Commissie, afdrukken toekomen van de stempels die in hun douanekantoren worden gebruikt bij de afgifte van EUR.1-certificaten, alsmede de adressen van de douaneautoriteiten die belast zijn met de controle van deze certificaten en de factuurverklaringen.

2

Met het oog op de correcte toepassing van dit Protocol verlenen de Gemeenschap en Zuid-Afrika elkaar, via de bevoegde douane-instanties, bijstand bij de controle op de echtheid van de EUR.1-certificaten en de factuurverklaringen en de juistheid van de daarin vermelde gegevens.

1

Bewijzen van oorsprong worden achteraf door middel van steekproeven gecontroleerd, alsmede wanneer de douaneautoriteiten van het land van invoer redenen hebben om te twijfelen aan de echtheid van deze documenten, de oorsprong van de betrokken producten of de naleving van de andere voorwaarden van dit Protocol.

2

Met het oog op de toepassing van lid 1 zenden de douaneautoriteiten van het land van invoer het EUR.1-certificaat, de factuur, indien deze werd voorgelegd, de factuurverklaring of een kopie van deze documenten terug aan de douaneautoriteiten van het land van uitvoer, eventueel onder vermelding van de redenen waarom een onderzoek wordt aangevraagd. Zij verstrekken bij deze aanvraag om controle alle documenten en gegevens die het vermoeden hebben doen rijzen dat de gegevens op het bewijs van oorsprong onjuist zijn.

3

De controle wordt verricht door de douaneautoriteiten van het land van uitvoer. Deze zijn in dit verband gerechtigd bewijsmateriaal op te vragen, de administratie van de exporteur in te zien en elke andere controle te verrichten die zij dienstig achten.

4

Indien de douaneautoriteiten van het land van invoer besluiten de preferentiële behandeling niet toe te kennen zolang de uitslag van de controle niet bekend is, doen zij de importeur het voorstel de producten vrij te geven onder voorbehoud van de noodzakelijk geachte conservatoire maatregelen.

5

De resultaten van de controle worden zo spoedig mogelijk medegedeeld aan de douaneautoriteiten die de controle hebben aangevraagd. In deze mededeling moet duidelijk worden aangegeven of de documenten al dan niet echt zijn, of de betrokken producten als producten van oorsprong uit de Gemeenschap of uit Zuid-Afrika beschouwd kunnen worden en of aan de andere voorwaarden van dit Protocol is voldaan.

6

Indien bij gegronde twijfel binnen tien maanden na het verzoek om controle geen antwoord is ontvangen, of indien het antwoord niet voldoende gegevens bevat om de echtheid van het betrokken document of de werkelijke oorsprong van de producten vast te stellen, kennen de aanvragende douaneautoriteiten de preferentiële behandeling niet toe, behoudens buitengewone omstandigheden.

1

Geschillen ten aanzien van de in artikel 31 bedoelde controles die niet onderling geregeld kunnen worden tussen de douaneautoriteiten die de controle hebben aangevraagd en de douaneautoriteiten die deze hebben moeten uitvoeren, en problemen in verband met de interpretatie van dit Protocol, worden aan de Samenwerkingsraad voorgelegd.

2

In alle gevallen is de wetgeving van het land van invoer van toepassing op de regeling van geschillen tussen een importeur en de douaneautoriteiten van het land van invoer.

1

De Gemeenschap en Zuid-Afrika nemen alle nodige maatregelen om te voorkomen dat producten die onder geleide van een bewijs van de oorsprong worden verhandeld en die tijdens het vervoer in een op hun grondgebied gelegen vrije zone verblijven, door andere goederen worden vervangen of andere behandelingen ondergaan dan die welke gebruikelijk zijn om ze in goede staat te bewaren.

2

Wanneer producten van oorsprong uit de Gemeenschap of uit Zuid-Afrika die onder dekking van een bewijs van de oorsprong in een vrije zone zijn ingevoerd een be- of verwerking ondergaan, geven de autoriteiten, in afwijking van lid 1, op verzoek van de exporteur, een nieuw EUR.1-certificaat af mits deze be- of verwerking met de bepalingen van dit Protocol overeenstemt.

1

De in artikel 2 gebruikte term „Gemeenschap” heeft geen betrekking op Ceuta en Melilla.

2

Producten van oorsprong uit Zuid-Afrika die in Ceuta of Melilla worden ingevoerd vallen in elk opzicht onder dezelfde douaneregeling als de regeling die op grond van Protocol 2 bij de Akte van Toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Republiek Portugal tot de Europese Gemeenschappen van toepassing is op producten van oorsprong uit het douanegebied van de Gemeenschap. Zuid-Afrika past op onder de Overeenkomst vallende producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla dezelfde regeling toe als op producten van oorsprong uit de Gemeenschap die uit de Gemeenschap worden ingevoerd.

3

Bij toepassing van lid 2 op producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla, is dit Protocol van overeenkomstige toepassing met inachtneming van de bijzondere voorwaarden van artikel 36.

1

Mits zij rechtstreeks zijn vervoerd overeenkomstig het bepaalde in artikel 12, worden beschouwd als:

• 1)

  producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla:

  • a.

    geheel en al in Ceuta en Melilla verkregen producten;

  • b.

    in Ceuta en Melilla verkregen producten bij de vervaardiging waarvan andere dan de onder a bedoelde producten zijn gebruikt, voorzover:

    • i.

      deze producten be- of verwerkingen hebben ondergaan die toereikend zijn in de zin van artikel 5 van dit Protocol, of voorzover

    • ii.

      deze producten van oorsprong zijn uit Zuid-Afrika of de Gemeenschap in de zin van dit Protocol en zij be- of verwerkingen hebben ondergaan die meer omvatten dan de in artikel 6, lid 1, bedoelde ontoereikende be- of verwerkingen;

• 2)

  producten van oorsprong uit Zuid-Afrika:

  • a.

    geheel en al in Zuid-Afrika verkregen producten;

  • b.

    in Zuid-Afrika verkregen producten, bij de vervaardiging waarvan andere dan de onder a) bedoelde producten zijn gebruikt, voorzover:

    • i.

      deze producten een be- of verwerking hebben ondergaan die toereikend is in de zin van artikel 5 van dit Protocol, of voorzover

    • ii.

      deze producten van oorsprong zijn uit Ceuta en Melilla of de Gemeenschap in de zin van dit Protocol en zij be- of verwerkingen hebben ondergaan die meer omvatten dan de in artikel 6, lid 1, omschreven ontoereikende be- of verwerkingen.

2

Ceuta en Melilla worden als één enkel grondgebied beschouwd.

3

De exporteur of zijn gemachtigde vertegenwoordiger vermeldt „Zuid-Afrika” en „Ceuta en Melilla” in vak 2 van het EUR.1-certificaat of op de factuurverklaring. Voor producten van oorsprong uit Ceuta en Melilla wordt dit bovendien vermeld in vak 4 van het EUR.1-certificaat of op de factuurverklaring.

4

De Spaanse douaneautoriteiten zijn belast met de toepassing van dit Protocol in Ceuta en Melilla.